50 χρόνια κατοχής των συριακών υψιπέδων του Γκολάν

Δημοσιεύθηκε Ιουλίου 12, 2017 από yannisk
Κατηγορίες: Γεωπολιτική, Διεθνή, Ισραήλ, Οικονομία, Πετρέλαιο, Πολιτική, Συρία

50 ans d’occupation du Golan syrien

Αυτή την εβδομάδα σηματοδοτεί την 50η επέτειο της κατοχής του συριακού Γκολάν – περίοδος που είχε καταστροφικές συνέπειες στις ζωές του πληθυσμού ων Σύρων ιθαγενών.

Μετά την ισραηλινή κατοχή το 1967, πάνω από 130.000 Σύρους αυτόχθονες κατοίκους- περίπου το 95% του πληθυσμού – έχουν μεταφερθεί ή εκτοπιστεί διά της βίας από τα σπίτια τους.

Ο ισραηλινός στρατός ξεκίνησε μια τεράστια εκστρατεία κατεδάφισης των σπιτιών τους, καταστρέφοντας 340 χωριά και αγροκτήματα. Αντικαταστάθηκαν από ισραηλινούς αγροτικούς οικισμούς – ο πρώτο εγκαταστάθηκε λιγότερο από ένα μήνα μετά τον πόλεμο του 1967 – χρησιμοποιώντας συχνά τις ίδιες πέτρες από τα καταστρεμμένα χωριά και αγροκτήματα.

Το 1981, το Ισραήλ θέσπισε το νόμο των Υψωμάτων του Γκολάν, που αφορούσε την προσάρτηση των εδαφών στο κράτος του Ισραήλ, παράνομη ενέργεια που καταδικάστηκε από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ως «άκυρη και χωρίς νομικό αποτέλεσμα στο διεθνές επίπεδο».

 

Σήμερα υπάρχουν τουλάχιστον 23.000 Ισραηλινοί έποικοι στα κατεχόμενα συριακά υψίπεδα του Γκολάν, που ζουν σε 34 παράνομους οικισμούς.

Με το στρατό και τις ισραηλινές αρχές, ελέγχουν το 95% της γης.

υπόλοιπο των Σύρων ιθαγενών του πληθυσμού είναι περίπου 25 000 άτομα που ζουν σε πέντε χωριά στο βόρειο άκρο του κατεχόμενου συριακού Γκολάν και ελέγχουν μόνο το 5% της γης.

Ωστόσο, όσοι έχουν εκτοπιστεί δια της βίας ή μεταφέρθηκαν από τα κατεχόμενα συριακά υψίπεδα του Γκολάν και οι απόγονοί τους είναι περίπου 500.000 που ζουν κυρίως στα προάστια της Δαμασκού και στη νότια πόλη της Νταράα. Δεδομένης της συνεχιζόμενης σύγκρουσης στη Συρία, πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους έχουν γίνει εσωτερικά εκτοπισμένα ατόμα (IDP) για δεύτερη φορά στη ζωή τους, ή πρόσφυγες.

Λόγω της ισραηλινής κατοχής, ο συριακός πληθυσμός που παρέμεινε στα κατεχόμενα συριακά υψίπεδα του Γκολάν υποφέρουν καθημερινά με παραβιάσεις των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους. Οι πολιτικές διάκρισης για τη γη και τη στέγαση σημαίνουν ότι τα παραμένοντα πέντε συριακά χωριά είναι σοβαρά υπερπλήρη, δεδομένου ότι η επέκταση στο περιβάλλοντα έδαφος σπάνια επιτρέπεται. Η κατασκευή χωρίς άδεια μπορεί να οδηγήσει σε βαριά πρόστιμα ή την ολική ή μερική κατεδάφιση του κτιρίου.

Αυτή η πολιτική δεν έχει μόνο αρνητικές επιπτώσεις στις επιλογές στέγασης, αλλά απαγορεύει αυστηρά τη βελτίωση των οδικών δικτύων περισυλλογής σκουπιδιών και υπονόμων, την κατασκευή εκπαιδευτικών ιδρυμάτων ή για την υγεία και το πολιτισμό, και τη δημιουργία υποδομής για βιομηχανικές ζώνες.

Οι συνθήκες υγιεινής και διαβίωσης του συριακού πληθυσμού απειλούνται ακόμη περισσότερο από την παρουσία ναρκών και συριακών στρατιωτικών βάσεων στις συριακές κατοικημένες περιοχές – συχνά μόνο λίγα μέτρα από τα σπίτια των ανθρώπων και όπου παίζουν τα παιδιά τους. Από το 1967, υπολογίζεται ότι τουλάχιστον 66 Σύριοι ήταν θύματα των ναρκών στα κατεχόμενα συριακά υψίπεδα του Γκολάν. Στον αριθμό, 16 έχασαν τη ζωή τους, οι μισοί από τους οποίους ήταν παιδιά.

Παρά τις προσπάθειες να επιβληθεί η ισραηλινή υπηκοότητα στο εγχώριο συριακό πληθυσμό που παρέμεινε μετά την υποτιθέμενη προσάρτηση του κατεχόμενου συριακού Γκολάν, σήμερα, η συντριπτική πλειοψηφία των Σύρων συνεχίζει να αρνείται την ισραηλινή υπηκοότητα.

Αντ ‘αυτού, έχουν στην κατοχή τους μια κάρτα με το καθεστώς του μόνιμου κατοίκου, ενώ η ιθαγένειά τους εμπίπτει στην κατηγορία «επ’ αόριστον». Αυτή η κατάσταση προκαλεί αβεβαιότητα και σημαντικές δυσκολίες. Μπορεί να ανακληθεί εάν το «κέντρο ζωής» ενός μεμονωμένου ατόμου αλλάζει ή αποκτά την ιθαγένεια άλλης χώρας. Από το 1982, περίπου 100 Σύροι έχασαν το καθεστώς της μόνιμης παραμονής τους μετά από ταξίδι ή διαμονή στο εξωτερικό. Αυτό το καθεστώς σημαίνει ότι οι Σύροι δεν έχουν παρά μόνο δικαίωμα σε ένα ισραηλινό «Laissez-Passer», γεγονός που δημιουργεί περιορισμούς και υψηλό κόστος για κάθε ταξίδι στο εξωτερικό.

Ωστόσο, οι ισραηλινές αρχές, οι Ισραηλινοί έποικοι και οι ιδιωτικές εταιρείες – ισραηλινές και ξένες – ωφελούνται παράνομα από τους φυσικούς πόρους στα κατεχόμενα συριακά υψίπεδα του Γκολάν. Το γόνιμο έδαφος τους και οι υδάτινοι πόροι τους επέτρεψαν την ανάπτυξη μιας συνεκτικής ισραηλινής αποικιακής βιομηχανίας που περιλαμβάνει την παραγωγή βοοειδών, λαχανικών, φρούτων, κρασιού και μεταλλικού νερού. Τουλάχιστον 14 οινοποιεία δραστηριοποιούνται στους παράνομους ισραηλινούς εποικισμούς στο κατεχόμενο συριακό Γκολάν και πολλά αμπέλια παρέχουν σταφύλια στα κελάρια του Ισραήλ.

Περαιτέρω, από το 2013, μια ισραηλινή εταιρεία Afek Oil & Gas έκανε έρευνες για πετρέλαιο στο κατεχόμενο συριακό Γκολάν, δηλώνοντας με υπερηφάνεια ότι η περιοχή διαθέτει δισεκατομμύρια βαρέλια ισραηλινού πετρελαίου. Η Afek ανήκει στη Genie Energy, μια αμερικανική εταιρεία που έχει στο συμβουλευτικό συμβούλιο της τους Rupert Murdoch, Ντικ Τσένι και τον James Wolsey.

Ωστόσο, η ισραηλινή κυβέρνηση, χρησιμοποιεί τη συνεχιζόμενη σύγκρουση στη Συρία για να εδραιώσει περαιτέρω τον κλοιό της γύρω από τα κατεχόμενα συριακά υψίπεδα του Γκολάν – με πληθωριστική τάση του λόγου που συνδέεται με την αποικιακή επέκταση και την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων. Την περασμένη Τρίτη, ο πρωθυπουργός Νετανιάχου, μιλώντας σε συνέδριο σε παράνομο οικισμό στο κατεχόμενο συριακό υψίπεδα Γκολάν, δήλωσε

«Τα Υψώματα του Γκολάν θα παραμείνουν για πάντα υπό ισραηλινή κυριαρχία. Εμείς ποτέ δεν θα αφήσουμε τα Υψίπεδα του Γκολάν. Είναι δικά μας». 

Ο ηγέτης των κύριων κομμάτων της αντιπολίτευσης, Ισαάκ Χερζόγκ, επίσης παρών στο συνέδριο, έκανε παρόμοιες δηλώσεις.

Μετά από 50 χρόνια στρατιωτικής κατοχής, είναι επιτακτική ανάγκη η διεθνής κοινότητα, όχι μόνο να απορρίπτει αυτό το είδος ομιλίας, αλλά να λάβει συγκεκριμένα μέτρα για την προστασία των δικαιωμάτων του συριακού πληθυσμού υπό κατοχή.

Το διεθνές δίκαιο ορίζει σαφώς ότι το κατεχόμενο συριακό Γκολάν αποτελεί τμήμα της Συρίας. Το Ισραήλ πρέπει να σεβαστεί όλες τις διεθνείς αποφάσεις σχετικά με τα κατεχόμενα συριακά υψίπεδα του Γκολάν και να συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις των διεθνών συμβάσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα και του ανθρωπιστικού δικαίου. Ουσιαστικά, το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση όλων των Σύρων που κατάγονται από το Γκολάν – τόσο εκείνοι υπό κατοχή και όσο και εκείνοι που αναγκάστηκαν να το εγκαταλείψουν και οι απόγονοί τους-  θα πρέπει να τηρούνται ώστε μόνο εκείνοι να μπορούν μόνοι τους να αποφασίσουν για το μέλλον τους.

Μετάφραση από τα αραβικά σε γαλλικά: J. Ch για το πρακτορείο ειδήσεων Media Palestine.

Πηγή:  Al-Marsad (Αραβικό Κέντρο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στο Γκολάν)

μέσω:  http://www.agencemediapalestine.fr/blog/2017/06/12/50-ans-doccupation-du-golan-syrien/

http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2017/07/50.html

Advertisements

Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΣΗΜΕΡΑ: Περιφερειακή Υπερδύναμη ή Απατηλή Ονείρωξη;

Δημοσιεύθηκε Ιουλίου 12, 2017 από yannisk
Κατηγορίες: Γεωπολιτική, Διεθνή, Ελλάδα, Πολιτικά, Πολιτική, Τουρκία

Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΣΗΜΕΡΑ: Περιφερειακή Υπερδύναμη ή Απατηλή Ονείρωξη;Η Τουρκία σήμερα επιχειρεί ένα άλμα.

 Επιχειρεί και επιδιώκει να αλλάξει επίπεδο, να ανέβει κατηγορία, να γίνει μια ανεξάρτητη περιφερειακή δύναμη η οποία θα έχει τη δυνατότητα να αποφασίζει η ίδια και να επιλέγει τους προσανατολισμούς που ταυτίζονται με τα συμφέροντά της, χωρίς να ρωτάει το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ.

Και έχει κάμει σημαντικά βήματα σε αυτήν την κατεύθυνση. Έχει πετύχει σπουδαία πρόοδο στην οικονομική ανάπτυξη γενικώς, στην πρωτογενή και στην δευτερογενή παραγωγή και στο εξαγωγικό εμπόριο και επίσης στην ανάπτυξη αμυντικής βιομηχανίας.

Αυτά είναι βήματα τα οποία δικαιολογούν έναν τέτοιο στόχο, να ανέβει δηλαδή κατηγορία.

Την ίδια στιγμή, όμως, υπάρχουν ενδογενή προβλήματα, όπως προβλήματα εθνικής συνοχής αφού το δόγμα ένα έθνος ένα κράτος μία γλώσσα μια θρησκεία δεν μπορεί να συνεχίσει να ισχύει, γιατί στην Τουρκία υπάρχουν πολλοί λαοί και κυρίως υπάρχει ο τουρκικός λαός και ο κουρδικός λαός.

Αυτό είναι ένα μεγάλο ζήτημα που συνδυάζοντας το με τις γεωπολιτικές εξελίξεις στο υπογάστριο της Τουρκίας ανατρέπει τις επιδιώξεις της.

Έτσι, ενώ η Τουρκία προσπαθεί να ανέβει κατηγορία, υπάρχουν οι εξελίξεις κυρίως στη Συρία και στο Ιράκ, όπου ο αμερικανικός παράγοντας φαίνεται να έχει επιλέξει αυτό που θέλει. Και έχει επιλέξει τους Κούρδους ως βασικούς συμμάχους τους για την αντιμετώπιση του Ισλαμικού Κράτους.

Το θέμα «Τουρκία» είναι ένα σύνθετο θέμα. Από τη μια μεριά υπάρχουν σημαντικά στοιχεία και έχουν γίνει βήματα ώστε η Τουρκία να μπορεί να έχει στόχο να ανέβει κατηγορία και από την άλλη υπάρχουν ζητήματα και παθογένειες που οδηγούν την Τουρκία να κατεβεί κατηγορία.

Και αυτό επιτείνεται από τα προβλήματα συνοχής που έχει η χώρα, τα πολιτισμικά αλλά και το πολιτικό Ισλάμ που επιχειρεί να εγκαθιδρύσει ο Ερντογάν.

Εδώ, υπάρχει η αντίφαση, διότι το πολιτικό Ισλάμ δεν είναι μία πολιτική ιδεολογία του 21ου αιώνα. Είναι του 18ου του 19ου.

Αυτά τα εσωτερικά προβλήματα που έχει η Τουρκία, επιδεινώνονται από τις εξελίξεις στη γύρω περιοχή.

Στην Συρία, επιχειρείται, η ίδρυση ενός δεύτερου ομόσπονδου κουρδικού κράτους, όπως συμβαίνει με το κουρδικό κράτος του Ιράκ.

Αυτή η εξέλιξη έχει τις εξής ιδιαιτερότητες.

Η μία είναι ότι οι Κούρδοι της Συρίας ελέγχονται από το PKK και η άλλη ιδιαιτερότητα είναι ότι το δεύτερο κουρδικό κράτος, αυτό στη Συρία, ιδρύεται, με την υποστήριξη των ΗΠΑ αλλά και της Ρωσίας.

Τι σημαίνει λοιπόν αυτό;

Ότι ένα κράτος στο Ιράκ, ομόσπονδο κουρδικό, δεύτερο στη Συρία.

Μπαίνει όμως και η Τουρκία στην αναμονή των χωρών που θα ομοσπονδοποιηθούν και έτσι θα ιδρυθεί το τρίτο κουρδικό κράτος.

Και εδώ, το άλμα του Ερντογάν προς τα εμπρός, να αποκτήσει η Τουρκία μία ενιαία εξουσία αποτελεί ονείρωξη, για να αποτρέψει τις εξελίξεις που είναι αμείλικτες για την Τουρκία, δηλαδή την ομοσπονδοποίησή της και την ίδρυση του τρίτου κουρδικού κράτους.

Αυτό είναι, η κυριότερη και σημαντικότερη γεωπολιτική εξέλιξη που είναι στο προσκήνιο σε ολόκληρο τον κόσμο.

Αυτό θα αλλάξει τις ισορροπίες στην ευρύτερη περιοχή. Είναι ένα ζήτημα, που αλλάζοντας τις ισορροπίες στην ευρύτερη περιοχή, εκ των πραγμάτων, αγγίζει και την Κύπρο και την Ελλάδα.

ΤΑ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑ

Υπάρχει η θεωρία ότι, η αποτυχία στο νοτιοανατολικό υπογάστριο της Τουρκίας με τη Συρία και το Ιράκ, μπορεί να επηρεάσει το Κυπριακό και την Ελλάδα, με μια πιθανή εκτόνωση της πίεσης που δέχεται η Τουρκία προς το Αιγαίο και με ανταλλάγματα προς την Ευρωπαϊκή Ένωση ούτως ώστε να χρειάζεται υψηλότατο επίπεδο εγρήγορσης από την Ελλάδα.

Αυτό είναι μια θεωρεία και ένα σενάριο που περιλαμβάνεται και θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο.

Η θεωρία αυτή κυκλοφορείς ευρέως.

Αλλά δεν υπάρχουν στοιχεία που να δικαιολογούν αυτή τη θεωρία και αυτό το σενάριο.

Αν όμως υπάρχουν πληροφορίες, των ελληνικών υπηρεσιών, ότι η Τουρκία σχεδιάζει κάτι τέτοιο ας τις αξιοποιήσουμε και ας δούμε πως θα τις χρησιμοποιήσουμε αποτελεσματικά.

Εάν όχι, και φαίνεται ότι δεν υπάρχουν, μάλλον όλα αυτά τα σενάρια, με ένα πολύ έντεχνο τρόπο διοχετεύονται στη ελληνική πλευρά.

Αυτά τα σενάρια δεν απασχολούν κανέναν στην Τουρκία.

Σύμφωνα με ειδικούς αναλυτές, δεν υπάρχουν στη Τουρκία, ούτε ως στοιχείο αντιπαράθεσης, παρόμοια σενάρια.

Τα ελληνοτουρκικά με ποια λογική είναι πρώτο θέμα στην Ελλάδα;

Μήπως δημιουργούμε μόνοι μας ένα θέμα;

Οι προκλήσεις της Τουρκίας είναι ζητήματα τα οποία δεν βγήκαν σήμερα.

Το ότι η Τουρκία προκαλεί την Ελλάδα και προσπαθεί να ασκήσει πιέσεις για να εκδώσουμε τους 8 ή για να εκκενώσουμε τα 18 νησιά που ισχυρίζεται ότι επανδρώσαμε με στρατιωτική ισχύ, αυτό θα συνεχιστεί.

Άλλο ζήτημα οι προκλήσεις της Τουρκίας και άλλο η θεωρία του θερμού επεισοδίου.

Αυτοί που την επικαλούνται πού στηρίζονται;

Σε ποια στοιχεία στηρίζονται και έχει γίνει αυτή η φιλολογία πρώτο θέμα στα δελτία ειδήσεων και σε όλες τις εκπομπές…

Οι προκλήσεις της Τουρκίας υπάρχουν, και οι ελληνικές αρμόδιες υπηρεσίες, στρατός, ένοπλες δυνάμεις πρέπει να είναι πάντα σε ετοιμότητα να αντιμετωπίσουν οποιοδήποτε επεισόδιο ήθελε προκύψει οπουδήποτε.

Όμως αυτό είναι άλλο ζήτημα και άλλο να συζητάμε συνέχεια εκεί που δεν υπάρχουν αντικειμενικά δεδομένα, και να δημιουργούμε όλη αυτή τη δυναμική.

Στο τέλος, λέγε λέγε, μπορεί να προκύψει και κανένα θερμό επεισόδιο.

Λέγεται, από πολλούς, ότι η Τουρκία, τουλάχιστον το τμήμα της αεροπορίας ευρίσκεται σε μία κατάσταση αν όχι διαλυμένη, πολύ επισφαλή.

Το μεγάλο πρόβλημα των ενόπλων δυνάμεων της Τουρκίας, είναι η αξιοπιστία τους, απέναντι στην ίδια την κυβέρνηση.

Αν είναι αλήθεια αυτά που βγαίνουν προς τα έξω από διάφορες πηγές, ότι δηλαδή είναι κλειδωμένα τα πυρομαχικά, ότι έχουν βγάλει τα κλείστρα από τα τεθωρακισμένα ότι δεν επιτρέπουν στα επιθετικά ελικόπτερα να μπαίνουν ρουκέτες για να μη στραφούνε εναντίον του Ερντογάν στο προεδρικό μέγαρο, αν λοιπόν είναι αλήθεια όλα αυτά, και μαζί με το γεγονός, ότι ένα μεγάλο κομμάτι των ειδικών δυνάμεων και βατραχανθρώπων βρίσκονται στη Συρία και στο Κουρδιστάν πολεμώντας το PKK, υπάρχει ζήτημα που σχετίζεται με την επιχειρησιακή δυνατότητα, αλλά και με την δυνατότητα μιας πολεμικής μηχανής να πετύχει ένα νικηφόρο αποτέλεσμα.

Και βέβαια δε λέω, με την πιο πάνω αναφορά, ότι η Ελλάδα έχει μια σχετική υπεροχή στον αέρα σε περίπτωση κάποιας σύγκρουσης στο Αιγαίο…

Αυτά τα ζητήματα να τα αφήσουμε τελείως στην άκρη, να είμαστε σε ετοιμότητα, και η κοινωνία και οι ένοπλες δυνάμεις, αλλά να μη δημιουργούμε εμείς μια δυναμική που μπορεί να οδηγήσει τα πράγματα σε μια σύγκρουση που δε θα υπάρχει νικητής, θα καταστραφεί και η Τουρκία και η Ελλάδα.

Θα πρέπει να επικεντρωθούμε στο γεγονός ότι η Τουρκία έχει πλέον πετύχει τη μετατροπή του ανατολικού Αιγαίου σε μια τεράστια γκρίζα ζώνη στην οποία η διεθνής κοινότητα αναγνωρίζει de facto ένα ειδικό καθεστώς διεθνούς επικυριαρχίας.

Γαβριήλ Μανωλάτος

Πανεπιστημιακός
http://www.tribune.gr/

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ ΥΠΟ… ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ

Δημοσιεύθηκε Ιουλίου 12, 2017 από yannisk
Κατηγορίες: Δημογραφία, Εθνολογία, Ελλάδα

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Άκρως ανησυχητικά είναι τα τελευταία στοιχεία σχετικά με το δημογραφικό πρόβλημα του ελληνικού λαού. Όπως αναφέρεται, μέσα στο τελευταίο έτος 2016 ο πληθυσμός της Ελλάδας μειώθηκε κατά 2,5%.

Συγκεκριμένα o πληθυσμός της Ελλάδας την 1η Ιανουαρίου 2017 ήταν 10.757.300 σε σχέση με 10.783.700 την αντίστοιχη περίοδο του περασμένου έτους. Ειδικότερα, εκτιμάται πως το 2016 οι θάνατοι έφτασαν τους 118.800 και οι γεννήσεις τις 92.800.

Συνολικά, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, την 1η Ιανουαρίου 2017 ο πληθυσμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης έφτασε τα 511,8 εκατομμύρια, έναντι 510,3 εκατομμυρίων την 1η Ιανουαρίου 2016. Με 82,8 εκατομμύρια κατοίκους (ή 16,2% του συνολικού πληθυσμού της ΕΕ την 1η Ιανουαρίου 2017), η Γερμανία είναι το πιο πυκνοκατοικημένο κράτος-μέλος της ΕΕ, έναντι της Γαλλίας (67,0 εκατομμύρια ή 13,1%), του Ηνωμένου Βασιλείου (65,8 εκατομμύρια ή 12,9% ), της Ιταλίας (60,6 εκατομμύρια ή 11,8%), της Ισπανίας (46,5 εκατομμύρια ή 9,1%) και της Πολωνίας (38,0 εκατομμύρια ή 7,4%).

Το 2016, ο πληθυσμός αυξήθηκε σε 18 κράτη-μέλη της ΕΕ και μειώθηκε σε δέκα. Η μεγαλύτερη αύξηση σημειώθηκε στο Λουξεμβούργο (+19,8 ανά 1.000 κατοίκους), τη Σουηδία (+ 14,5 ‰) και τη Μάλτα (+ 13,8 ‰). Αντίθετα, η μεγαλύτερη μείωση σημειώθηκε στη Λιθουανία (-14,2 ‰), τη Λετονία (-9,6 ‰) και την Κροατία (-8,7 ‰).

Κατά τη διάρκεια του 2016, στην ΕΕ σημειώθηκαν 5,1 εκατομμύρια θάνατοι και γεννήσεις, πράγμα που σημαίνει ότι η φυσική αλλαγή του πληθυσμού της ΕΕ ήταν ουδέτερη. Η μεταβολή του πληθυσμού, ωστόσο, ήταν θετική, με 1,5 εκατομμύριο περισσότερους κατοίκους, γεγονός που οφείλεται στην καθαρή μετανάστευση.

Στην τρίτη χειρότερη θέση η Ελλάδα στη γεννητικότητα
Τα χαμηλότερα ποσοστά θνησιμότητας, το 2016, καταγράφηκαν στην Ιρλανδία και την Κύπρο (6,4 θάνατοι ανά 1.000 κατοίκους) καθώς και στο Λουξεμβούργο (6,8 ‰). Αντίθετα, η Βουλγαρία (15,1 ‰), η Λετονία (14,6 ‰), η Λιθουανία (14,3 ‰), η Ρουμανία και η Ουγγαρία (και τα 13,0 ‰) κατέγραψαν το υψηλότερο ποσοστό.

Σε ότι αφορά τη γεννητικότητα, τα υψηλότερα ποσοστά, το 2016, καταγράφηκαν στην Ιρλανδία (13,5 ανά 1.000 κατοίκους), τη Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο (11,8 ‰) και τη Γαλλία (11,7 ‰), ενώ τα χαμηλότερα σημειώθηκαν στα νότια κράτη-μέλη: Ιταλία (7.8 ‰), Πορτογαλία (8.4 ‰), Ελλάδα (8.6 ‰), Ισπανία (8.7 ‰), Κροατία (9.0 ‰) και Βουλγαρία (9.1 ‰).

Την ίδια ώρα στην γειτονική Τουρκιά ο πληθυσμός (έστω και ετερόκλητος) πλησιάζει τα ενενήντα εκατομμύρια

Άραγε θα ακούσει κανείς το καμπανάκι της εξαφάνισης μας ;;;

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
http://www.nikosxeiladakis.gr

ΕΛΛΗΝΕΣ, ΝΕΟΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ… ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟΙ ΑΝΘΕΛΛΗΝΕΣ. ΕΣΥ ΣΕ ΠΟΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΝΗΚΕΙΣ;

Δημοσιεύθηκε Ιουλίου 6, 2017 από yannisk
Κατηγορίες: Απόψεις, Εθνολογία, Ελλάδα, Πολιτισμός

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Πριν από λίγο καιρό ένας Γερμανός αναφερόμενος στην Ελλάδα και στην κατάσταση της έγραψε χαρακτηριστικά : «Griechenland-Krise für Dummies» δηλαδή… «Η Ελληνική κρίση για Ηλιθίους!

Κάθε κρίση όμως είναι και μια ευκαιρία συνειδητοποίησης να κατανοήσουμε ποιοι μας υπονόμευαν όλα αυτά τα χρόνια και ποιοι για το δικό τους συμφέρον ξεπούλησαν κάθε ιερό και όσιο. Έτσι θα πρέπει να δούμε και αυτή την κρίση.

Η Ελλάδα, μια από τις πιο προνομιούχες χώρες του κόσμου στις αρχές του εικοστού πρώτου αιώνα κατοικείται κυρίως από τρεις κατηγορίες ανθρώπων.

Η πρώτη είναι μια μειοψηφία που ασπάζεται τις παραδοσιακές αξίες οι οποίες κράτησαν τον ελληνισμό σε ζωή επί τόσους αιώνες. Πολλοί την έχουν χαρακτηρίσει οπισθοδρομική, σκοταδιστική, ρομαντική, ακόμα και εμπόδιο και ανάχωμα στην ανάπτυξη και στην «πρόοδο» αυτού του τόπου.

Η δεύτερη είναι η μεγάλη μάζα των Νεοελλήνων. Είναι αυτοί που τα εγκεφαλικά τους αντανακλαστικά έχουν αδρανοποιηθεί από τον καθημερινό βομβαρδισμό των ΜΜΕ της Νέας Τάξης. «Τρώνε» ότι τους σερβίρουν, από ντομάτες που μυρίζουν πετρέλαιο μέχρι τουρκικά σήριαλ και καταπίνουν ανεξέλεγκτα όλη την πνευματική αρρωστημένη θολούρα της νέας εποχής, παρακολουθούνε με θρησκευτική ευλάβεια survivor ενώ υποκλίνονται σε κάθε ανώμαλο και εξεζητημένο σύγχρονο πρότυπο που το θεωρούν προοδευτικό και επιτυχημένο. Γοητεύονται από ένα ακριβό αυτοκίνητο, από μια πολυτελή βίλα με πισίνα και χάνονται σε ατέλειωτες γαστριμαργικές εκπομπές που τους κλέβουν το νοητικό και δεν νοιάζονται για τίποτα άλλο. Και όμως είναι ίσως τα μεγαλύτερα θύματα καθώς αυτοί πληρώνουν συνήθως τα σπασμένα της αδιέξοδης εποχής χωρίς συχνά να καταλαβαίνουν το γιατί καθώς είναι ανίκανοι να κατανοήσουν τις εξελίξεις και η κατευθυνόμενη πληροφόρηση τους αποκλείει κάθε τέτοια δυνατότητα.

Η τρίτη κατηγορία είναι η κατηγορία που κυριαρχεί σε μεγάλο βαθμό τις τελευταίες δεκαετίες, ιδίως μετά την επικράτηση εκείνου του πρωθυπουργού των Ιμίων που ευχαρίστησε τους Αμερικανούς για την μεγαλύτερη εθνική ταπείνωση της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας και μας πρόσφερε το «μήλο» της Εδέμ που λέγερται Ευρώ. Είναι ελληνόφωνοι, αλλά δεν έχουν καμία σχέση με τον ελληνισμό και πολύ περισσότερο με την Ορθοδοξία. Είναι αυτοί που σε κάθε ευκαιρία θα ξεπουλήσουν ξανά τα πάντα για τα δικά του συμφέροντα. Είναι αυτοί που έριξαν την Ελλάδα στον γκρεμό των μνημονίων. Και όμως ακόμα βασιλεύουν γιατί δεν βρέθηκε κανένας να τους στείλει εκεί που πρέπει. Ανάμεσα τους και πολιτικοί αλλά και εκκλησιαστικοί ηγέτες που αντί για ποιμένες παίζουν τον ρόλο του λύκου με ένδυμα ποιμένος.

Το πρόβλημα είναι πως μπορεί να επιβιώσει αυτή η χώρα με αυτές τις κατηγορίες των κατοίκων της, ειδικά σε μια εποχή που εκτός των άλλων δέχεται και την εισβολή εκατοντάδων χιλιάδων ξένων στοιχείων που σκόπιμα τους ρίχνουν στον ελληνικό χώρο για να εξαφανίσουν κάθε δυνατότητα αμιγής ύπαρξης των γηγενών ελληνορθόδοξων.

Η μονή λύση θέλουμε δεν θέλουμε είναι αυτή που μας δίδαξαν και οι αρχαίοι υμών πρόγονοι. Η κάθαρση από τα μιάσματα και τότε ίσως έρθει ο… από μηχανής Θεός.

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
http://www.nikosxeiladakis.gr

Ο εφιάλτης του Ερντογάν: Η ΑΟΖ της Τουρκίας και το λάθος του Ταγίπ με τη Μαύρη Θάλασσα

Δημοσιεύθηκε Ιουνίου 30, 2017 από yannisk
Κατηγορίες: ΑΟΖ, Γεωπολιτική, Ελλάδα, Πολιτική, Τουρκία

Πηγή: Global Marine Data Base, General Dynamics, Herndon, Virginia, USA

Πηγή: Global Marine Data Base, General Dynamics, Herndon, Virginia, USA

Γράφει ο Θεόδωρος Καρυώτης

Ο Πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν της Τουρκίας, για δεκαετίες τώρα, βλέπει στον ύπνο του τον χάρτη που δημοσιεύω και ξυπνάει ιδρωμένος διότι αυτόν το χάρτη δεν τον δημιούργησε κάποιος Έλληνας, αλλά η αμερικανική εταιρία General Dynamics που έχει εδρεύει στη πόλη Χέρντον, ένα προάστιο της Ουάσιγκτον. Αυτός ο χάρτης δημιουργήθηκε βάσει της Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας το 1982 (UNCLOS) και η οριοθέτηση έγινε βασισμένη στην αρχή της ίσης απόστασης (μέσης γραμμής). Πηγή: Global Marine Data Base, General Dynamics, Herndon, Virginia, USA Ο εφιάλτης, βέβαια, της Τουρκίας ξεκίνησε, πριν 35 χρόνια, στην έδρα του ΟΗΕ στην Νέα Υόρκη, όταν, το απόγευμα της Παρασκευής 30 Απριλίου 1982, η Τουρκία ήταν μια από τέσσερις χώρες που καταψήφισαν το UNCLOS και ακόμα δεν έχει συνέλθει από αυτή τη μεγάλη ήττα της μια και η ΑΟΖ και τα δικαιώματα νησιών σε ΑΟΖ δημιούργησαν μια αφόρητη πίεση από την οποίαν δεν έχει συνέλθει ακόμα. Η Σύμβαση του Δίκαιου της Θάλασσας του 1982, είναι ένα μεγάλο ιστορικό γεγονός. Είναι το σύμβολο και αγγελιοφόρος μιας νέας εποχής στην ανάπτυξη του διεθνούς δικαίου, της παγκόσμιας πολιτικής οικονομίας και της διεθνούς κοινωνίας. Αυτή η Σύμβαση αποτελεί μια κρίσιμη καμπή στην ιστορία των ιδεών της διεθνούς κοινωνίας. Ο παραπάνω χάρτης δείχνει ξεκάθαρα γιατί όλες οι τουρκικές κυβερνήσεις δεν αναφέρονται ποτέ στις τρείς λέξεις «Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη» αλλά επιμένουν να αναφέρονται μόνο στην υφαλοκρηπίδα. Προκαλεί, βέβαια, εντύπωση το γεγονός ότι και στην Ελλάδα υπάρχει μια ομάδα επιστημόνων που συμφωνούν με τους Τούρκους και αναφέρουν ότι η μοναδική διαφορά μας με του Τούρκους στο Αιγαίο είναι η υφαλοκρηπίδα. Έτσι, η Τουρκία, για πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα, συνεχίζει να αρνείται την ύπαρξη του Συντάγματος των Ωκεανών και Θαλασσών που δημιούργησε η παγκόσμια κοινότητα εκείνη την αλησμόνητη Παρασκευή στη Νέα Υόρκη. Ακόμα θυμάμαι το βλοσυρό, πένθιμο ύφος της Τουρκικής Αντιπροσωπείας στην ψηφοφορία της 30ης Απριλίου 1982. Οι τουρκικές διεκδικήσεις είναι συνδεμένες με οικονομικά συμφέροντα που έχουν σχέση με τα θέματα της αλιείας και των υδρογονανθράκων. Η Τουρκία, μονότονα αρνείται την ύπαρξη υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ στα ανατολικά νησιά του Αιγαίου. Η Τουρκία χρησιμοποιεί δυο επιχειρήματα. Κατά πρώτον λόγο, τα νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ, υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ έχουν μόνο οι ηπειρωτικές ακτές και κατά δεύτερον λόγο και αν ακόμα δεχτούμε ότι τα νησιά του Αιγαίου έχουν υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ, τότε σίγουρα θα ισχύει η αρχή των «ειδικών περιστάσεων» και επομένως η τουρκική υφαλοκρηπίδα δεν μπορεί να περιοριστεί σε μια στενή λωρίδα που βρίσκεται ανατολικά των ελληνικών νησιών. Αιγαίο Αρχιπέλαγος Η καλύτερη ανάλυση και παρουσίαση των τουρκικών θέσεων έχει γίνει από τον Τούρκο νομικό και διεθνολόγο Yucel Acer στο βιβλίο του «The Aegean Maritime Disputes and International Law» Υποστηρίζει τις θέσεις της Τουρκίας αναφέροντας τα ακόλουθα: Α. Σήμερα, το 43,5% του Αιγαίου Πελάγους ανήκει στην Ελλάδα, το 7,5% στην Τουρκία και το υπόλοιπο 49% ανήκει στην ανοιχτή θάλασσα. Με χωρικά ύδατα 12 ν.μ. θα δώσει στην Ελλάδα 71,5% ενώ της Τουρκίας θα αυξηθεί μόνο κατά 1,3% και θα φτάσει μόνο στο 8,8% και η ανοιχτή θάλασσα θα κατέχει 19,7%. Β. Όταν δημιουργηθεί ΑΟΖ, η Τουρκία θα χάσει και ένα ποσοστό που της ανήκει για εξερεύνηση και εκμετάλλευση και θα μειωθεί από το 16,3% (28.126 χλμ2) στο 8,27% (14.240 χλμ2) όταν η Ελλάδα επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ν.μ. Όταν κάποιος μελετήσει προσεκτικά τον παραπάνω χάρτη της ΑΟΖ της Τουρκίας, που βασίζεται στο UNCLOS του 1982, αντιλαμβάνεται τον εφιάλτη του Ερντογάν που βλέπει πόσο περιορισμένη είναι η ΑΟΖ της Τουρκίας στο Αιγαίο Πέλαγος και στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Τουρκία θα λάβει μόνο 7,5% της συνολικής έκτασης του Αιγαίου. Αλλά, μια και το Διεθνές Δικαστήριο, με τις τελευταίες αποφάσεις του, έχει δώσει έμφαση στις αρχές της ευθυδικίας (equity) η περιοχή που θα λάβει η Τουρκία θα είναι περίπου 10-12% του συνόλου της ΑΟΖ του Αιγαίου, υποθέτοντας βέβαια ότι τα ελληνικά νησιά δικαιούνται μια ζώνης 12 ναυτικών μιλίων. Ιδιαίτερο πρόβλημα προκύπτει όμως όσον αφορά το σύμπλεγμα του Καστελόριζου που περιλαμβάνει την Ρω και την Στρογγύλη, που βρίσκονται εκτός του Αιγαίου Πελάγους και δη στην Ανατολική Μεσόγειο – με βάση σχετικό φυλλάδιο του Διεθνούς Υδρογραφικού Οργανισμού περί ορίου θαλασσών – για τα οποία η Τουρκία κατά πάγια τακτική όπως και για τα ελληνικά νησιά του Αιγαίου δεν δέχεται ότι έχουν δικαιώματα υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ ως εμπίπτοντα σε “ειδικές περιστάσεις”. Με βάση την αρχή της ίσης απόστασης (εφαρμογή μεθόδου μέσης γραμμής) αν ληφθεί υπόψη η νήσος Στρογγύλη προκύπτουν θαλάσσια σύνορα Ελλάδος – Κύπρου μήκους 27 ν.μ. Χωρίς την επίδραση της Στρογγύλης, ακόμη και με λήψη υπόψη των νήσων Κρήτης, Ρόδου, και Καρπάθου δεν μπορεί να έχουμε κοινά σύνορα ΑΟΖ με την Κύπρο, κάτι αρκετά αρνητικό από στρατηγικής και οικονομικής άποψης για την χώρα μας και την Κύπρο. Μαύρη Θάλασσα Ένα από τα πιο σημαντικά λάθη της Τουρκίας, έλαβε χώρα το 1986, όταν από πίεση της τότε Σοβιετικής Ένωσης, δέχθηκε να ανακηρύξει και να οριοθετήσει ΑΟΖ στην Μαύρη Θάλασσα. Οι Σοβιετικοί, εκείνη την περίοδο, αποφάσισαν να αρχίσουν έρευνες για υδρογονάνθρακες στην περιοχή. Έτσι η Τουρκία έκανε μια τμηματική ανακήρυξη ΑΟΖ στη Μαύρη Θάλασσα, που δεν προβλέπεται από το Δίκαιο της Θάλασσας, και κατέληξε σε συμφωνία με την τότε Σοβιετική Ένωση για τις επικαλυπτόμενες περιοχές χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της “μέσης γραμμής” που τόσο απεχθάνεται. Αργότερα, η Τουρκία άρχισε συνομιλίες με την Βουλγαρία και την Ρουμανία για το ίδιο θέμα που κατέληξαν σε συμφωνίες παρόμοιες του τύπου που είχε συνάψει με τους Σοβιετικούς. Ουδέποτε, βέβαια, η Τουρκία πρότεινε στην Ελλάδα και σε άλλα γειτονικά κράτη να κάνουν παρόμοιες οριοθετήσεις στη Μεσόγειο. Έτσι, η Μαύρη Θάλασσα, που αποτελεί πιο “κλειστή ή ημίκλειστη θάλασσα” από το Αιγαίο Πέλαγος, έχει εντελώς μοιρασθεί από τα παράκτια κράτη αυτής της θάλασσας χρησιμοποιώντας την οριοθέτηση της ΑΟΖ και όχι της υφαλοκρηπίδας με βάση τη μέση γραμμή. Αυτό, κατά την άποψή μου , αποτελεί τον πιο λανθασμένο χειρισμό της Τουρκίας, διότι δέχθηκε να οριοθετήσει τη θαλάσσια ζώνη της Μαύρης Θάλασσας με μια μέθοδο που δεν ίσχυε μέχρι το 1982, δηλαδή με τη μέθοδο της ΑΟΖ που πολέμησε τόσο πολύ κατά τη Διάσκεψη του ΟΗΕ. Τέλος, η Τουρκία έχασε και το επιχείρημα ότι η οριοθέτηση στο Αιγαίο Πέλαγος πρέπει να γίνει βάσει της ευθυδικίας και όχι της μέσης γραμμής διότι η Μαύρη Θάλασσα είναι περισσότερο ημίκλειστη από το Αιγαίο Πέλαγος. Το λάθος αυτό θα το πληρώσει ακριβά μια μέρα η Τουρκία.

Πηγή: Ο εφιάλτης του Ερντογάν: Η ΑΟΖ της Τουρκίας και το λάθος του Ταγίπ με τη Μαύρη Θάλασσα http://mignatiou.com/2017/06/o-efialtis-tou-erntogan-i-aoz-tis-tourkias-ke-to-lathos-tou-tagip-me-ti-mavri-thalassa/

ZİRAAT BANKASI, (ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΟΥΡΚΙΑΣ), ΕΝΑΣ ΥΠΟΥΛΟΣ ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Δημοσιεύθηκε Ιουνίου 30, 2017 από yannisk
Κατηγορίες: Δωδεκάνησα, Ελλάδα, Πολιτική, Τουρκία

Το έχουμε επισημάνει πολλές φορές ότι η τουρκική Ziraat Bankası, δηλαδή η Αγροτική Τράπεζα της Τουρκίας, με την παρουσία της πρώτα στην Θράκη και μετά και σε άλλα μέρη, θα εκμεταλλεύονταν με τον καλύτερο τρόπο την οικονομική κρίση στην Ελλάδα για να αγοράζει ιδιοκτησίες και να προωθεί την τουρκοοθωμανική παρουσία στην χώρα μας.

Η Τουρκία χρησιμοποιεί την τράπεζα Ziraat ως «Δούρειο Ίππο» προκειμένου να εισβάλει στην Ελλάδα και να «καταλάβει» ελληνικά εδάφη. Ήδη, μετά από οκτώ χρόνια δραστηριοποίησης της στη χώρα μας και συγκεκριμένα στη Θράκη και τα Δωδεκάνησα προχωρά στη δεύτερη φάση του «βρώμικου» σχεδίου της βγάζοντας στο σφυρί ακίνητο Έλληνα επιχειρηματία στη Ρόδο.

Χθες, στο ειρηνοδικείο της Ρόδου, έγινε ο πρώτος πλειστηριασμός ελληνικής περιουσίας από την τουρκική κρατική αγροτική τράπεζα Ziraat, που πλέον λειτουργεί ανεξέλεγκτα και υποβοηθούμενη από το προξενείο της Κομοτηνής, ενώ κάποιοι συνδέουν τη δράση της στην Ελλάδα και με τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες.

Το ακίνητο ήταν ένα αγροτεμάχιο τεσσάρων στρεμμάτων στο χωριό Κοσκινού, το οποίο μεταξύ άλλων είχε βάλει υποθήκη ο επιχειρηματίας της Ρόδου για να πάρει δάνειο από το υποκατάστημα της τουρκικής τράπεζας στο νησί ύψους 242.983 ευρώ. Το δάνειο δεν μπόρεσε να το εξυπηρετήσει λόγω της οικονομικής κρίσης και η Ziraat το έβγαλε σε πλειστηριασμό με τιμή πρώτης εκκίνησης τις 135.000 ευρώ. Τελικώς ο πλειστηριασμός έγινε.

Κι αυτό είναι το πρώτο βήμα. Το δεύτερο είναι το αγροτεμάχιο αυτό να περάσει στα χέρια κάποιοι μουσουλμάνου της Ρόδου, αφού η Ziraat χρηματοδοτεί αφειδώς και με σχεδόν μηδενικά επιτόκια τους μουσουλμάνους να λαμβάνουν δάνεια και να αγοράζουν περιουσίες Ελλήνων που είτε βγαίνουν στο «σφυρί», είτε αναγκάζονται να τις πουλήσουν αδυνατώντας να ανταποκριθούν στις αυξημένες οικονομικές ανάγκες.

Άλλο ένα επίτευγμα του ΕΝΦΙΑ και της σκληρής φορολογίας ακινήτων που έχει επιβληθεί στην Ελλάδα. Όταν πρόκειται για τη Θράκη και τη Ρόδο ανακύπτουν και λόγοι εθνικού συμφέροντος. Δεν είναι τυχαίο ότι η Ziraat δραστηριοποιείται στην Ξάνθη, την Κομοτηνή και την Ρόδο (η έδρα της είναι στην Ερμού 2 στο Σύνταγμα), όπου υπάρχει έντονο το μουσουλμανικό στοιχείο και κυριαρχούν τάσεις, με την στήριξη της Άγκυρας, «αυτονόμησης».

Πώς στήνει την φάκα η Ziraat για να προσεγγίσει πελάτες και να βάλει στο χέρι περιουσία Ελλήνων στις ευαίσθητες αυτές περιοχές; Χρησιμοποιεί ως τυράκι το πολύ χαμηλό επιτόκιο και βεβαίως τη δυνατότητα που έχει να δίνει ακόμη και σήμερα δάνεια, κάτι που δεν μπορούν να κάνουν οι ελληνικές τράπεζες που λόγω της επιβολής των μνημονίων και της αναχρηματοδότησης έκλεισαν σχεδόν εντελώς τις στρόφιγγες των δανείων προς τους πολίτες και τους επιχειρηματίες.

Η Ziraat χορηγεί δάνεια με επιτόκιο, όπως αναφέρουν οι πληροφορίες της τάξεως του 3%, όταν οι ελληνικές τράπεζας αν και εφόσον χορηγήσουν δάνειο θα είναι τουλάχιστον το διπλάσιο. Πληροφορίες μάλιστα αναφέρουν πώς στα υποκαταστήματα της τουρκικής τράπεζας έχουν πάει ως πελάτες και Έλληνες στρατιωτικοί, αφού μετά την κατάρρευση της Γενικής Τράπεζας, έπαυσαν να ισχύουν κάποιοι ευνοϊκοί όροι που υπήρχαν για τους ένστολους.

Η τουρκική λοιπόν τράπεζα αποκτά και προσωπικά δεδομένα που κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει πώς θα χρησιμοποιηθούν αργότερα, αφού μεταξύ της Ziraat, του προξενείου της Κομοτηνής και των μυστικών υπηρεσιών υπάρχει… on line διασύνδεση.

Με τα χαμηλότοκα επιτόκια η τουρκική τράπεζα προσεγγίζει Έλληνες πελάτες και ποντάρει στη συνέχεια, λόγω της οικονομικής κρίσης, στις δυσκολίες που θα προκύψουν έτσι ώστε να κάνει χρήση της υποθήκης που έχουν βάλει οι δανειολήπτες για να περάσει σε τουρκική κατοχή κάποιο ελληνικό ακίνητο. Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις η Ziraat δίνει δάνειο με εγγύηση ακινήτου. Αυτό δηλαδή που θα ήθελε να πετύχει με το Στρατό η Άγκυρα το πετυχαίνει σιγά σιγά με τη δύναμη του οικονομικού «όπλου».

Πέραν δε των δανείων, η Ziraat παρέχει ελκυστικούς όρους και για τις καταθέσεις μετρητών, ειδικά γι’ αυτές που γίνονται σε τουρκικές λίρες. Πρόκειται για ένα ακόμη κίνητρο που παρέχει στους μουσουλμάνους της Θράκης και της Δωδεκανήσου σε μία προσπάθεια να ενισχύσει το έργο του προξενείου της Κομοτηνής για «τουρκοποίηση» της μειονότητας και την αυτονομίας του.

Δυστυχώς, τόσο η Τράπεζα της Ελλάδας που έχει υπό την επίβλεψη της τη Ziraat όσο και οι κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων έχουν αφήσει τους Τούρκους «πράκτορες» να δρουν ανεξέλεγκτα στις ευαίσθητες αυτές περιοχές.

Πηγή : Πενταπόσταγμα
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
http://www.nikosxeiladakis.gr

Η φυλετική συνέχεια των Ελλήνων: Οι ελληνογενείς της νότιας Ιταλίας

Δημοσιεύθηκε Ιουνίου 29, 2017 από yannisk
Κατηγορίες: Άγνωστοι Έλληνες, Απόψεις, Αρχαία Ελλάδα, Γενετική DNA, Γενετική αρχαιολογία, Εθνολογία, Ελλάδα, Κάτω Ιταλία

«Αν οι σημερινοί Έλληνες και οι σημερινοί κάτοικοι της Νοτίου Ιταλίας, είναι τόσο συγγενείς κι εφόσον γνωρίζουμε ότι οι σημερινοί κάτοικοι της Νοτίου Ιταλίας προέρχονται σε μεγάλο βαθμό από τους μετανάστες, που δημιούργησαν την Μεγάλη Ελλάδα, τότε και οι σημερινοί Έλληνες είναι κατευθείαν απόγονοι των Αρχαίων Προγόνων τους, αναμφίβολα.»

Λένε οι αρνητές της συνεχείας της Ελληνικής Φυλής ότι οι σημερινοί κάτοικοι της Ελλάδος δεν είναι απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων, αλλά προϊόν επιμειξιών από Σλάβους, Τούρκους κλπ. Πως γίνεται όμως οι ελληνόφωνοι (για μας ΕΛΛΗΝΕΣ) της νοτίου Ιταλίας να είναι ακριβώς ίδιοι φυλετικά με τους Έλληνες της κυρίως Ελλάδος; Μήπως δέχθηκαν και αυτοί «επιμειξίες» από Σλάβους ή Τούρκους; Φυσικά κάτι τέτοιο είναι αδύνατον να συνέβη!

Οι Έλληνες και οι Ιταλοί: Tην μεγαλύτερη γενετική συγγένεια στην Ευρώπη την έχουμε ως Έθνος με τους Ιταλούς. Στην επιμέρους ανάλυση της Ιταλίας, οι ερευνητές διαπιστώνουν ότι η χώρα τους στο Βορρά δείχνει ομοιότητα μεγαλύτερη προς την κεντρική Ευρώπη, ενώ η Κεντρική και Νότια Ιταλία, προς την Ελλάδα και τις μεσογειακές χώρες. Στον κύριο συνθετικό χάρτη της Ιταλίας, που αφορά το 27% της ποικιλότητας που παρατηρείται, εμφανίζεται ένας χαρακτηριστικός πόλος, στην “μύτη της μπότας” της Ιταλίας.

Η εξήγηση που δίνεται, αφορά τον Ελληνικό αποικισμό της Κάτω Ιταλίας τον 8ο και 7ο αιώνα, όταν η χώρα ονομάστηκε “Μεγάλη Ελλάς” με πληθυσμό ίσως και μεγαλύτερο από τον μητροπολιτικό της Ελλάδος. Μερικοί υπολογίζουν πως οι Έλληνες Μετανάστες ήταν γύρω στις 300.000 άτομα έναντι γηγενούς πληθυσμού ολόκληρης της Ιταλικής Χερσονήσου περίπου δεκαπλάσιου.

Η ελληνική γλώσσα στην περιοχή της Μεγάλης Ελλάδος παρέμεινε ως τον 13ο αιώνα μ.Χ. και ακόμη και σήμερα ανιχνεύεται μια μεγάλη αναλογία Ελληνικών επωνύμων στην περιοχή, που φτάνει και το 8%. Υπάρχει μια άλλη περιοχή, στην μεσότητα του τακουνιού της Ιταλικής μπότας, όπου υπάρχουν και σήμερα Ελληνόφωνα χωριά. Πρόκειται για μεταγενέστερο θύλακο μεταναστών από τον 5ο και 6ο μ.Χ. αιώνα. Υπενθυμίζουμε ότι η Βυζαντινή Αυτοκρατορία κατείχε μεγάλο τμήμα της Νοτίου Ιταλίας, όπου η επίσημη γλώσσα ήταν η Ελληνική. Αυτός ο ελληνόφωνος θύλακας δεν δείχνει γενετική διαφορά από τους γείτονές τους. Εδώ όμως αναγνώστη, εμπεριέχεται μια σημαντική μαρτυρία, η κεντρική του άρθρου αυτού.

Αν οι σημερινοί Έλληνες και οι σημερινοί κάτοικοι της Νοτίου Ιταλίας, είναι τόσο συγγενείς κι εφόσον γνωρίζουμε ότι οι σημερινοί κάτοικοι της Νοτίου Ιταλίας προέρχονται σε μεγάλο βαθμό από τους μετανάστες, που δημιούργησαν την Μεγάλη Ελλάδα, τότε και οι σημερινοί Έλληνες είναι κατευθείαν απόγονοι των Αρχαίων Προγόνων τους, αναμφίβολα.

 Η γενετική συγγένεια Ελλήνων-Ιταλών, είχε πιστοποιηθεί και με την εργασία του καθηγητού της Βιολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, κ. Κ. Τριανταφυλλίδη, στην εργασία που δημοσιεύθηκε στο Human Heredity (1983). Η γενετική σχέση των Ελλήνων με άλλους μεσογειακούς λαούς είχε παρουσιαστεί με το δενδρόγραμμα του καθηγητού Τριανταφυλλίδη, στο οποίο φαίνεται η στενή γενετική σχέση των Ελλήνων με τους Ιταλούς.

Μικρή είναι και η γενετική συγγένεια των Ελλήνων με τους Βούλγαρους, όπως είχε καταδειχθεί από τον κ. Τριανταφυλλίδη και άλλους ερευνητές.

Το παραπάνω έρχεται να ενισχύσει την άποψη ότι οι Έλληνες δεν ήρθαν σε επιμειξίες με τους γειτονικούς τους λαούς για λόγους γλωσσικούς, θρησκευτικούς, πολιτισμικούς κ.α.

Περαιτέρω μελέτες κι έρευνες θα διαλευκάνουν μια μέρα πλήρως όλα όσα εθίγησαν παραπάνω και πολλά περισσότερα. Η συγγένειά μας με τους Ευρωπαίους είναι δεδομένη, αν και δεν είναι τόσο κοντινή όσο των υπολοίπων. Φαίνεται δε, ότι οι Έλληνες εμφανίζουν μια γενετική ιδιαιτερότητα, μικρή, μα ανιχνεύσιμη. Όχι πρόσφατη, αλλά παλιά όσο και η ιστορία τους. Δεν επηρεάστηκαν γενετικά από τους άλλους Ευρωπαίους, αλλά επηρέασαν κιόλας σ’ ένα βαθμό τους Ευρωπαίους, όπως είδαμε. Μπορεί να συρρικνώθηκαν αριθμητικά στην πάροδο των αιώνων, άφησαν όμως τα γενετικά αποτυπώματά τους. Μα το πιο σημαντικό είναι ότι ζούνε μέσα μας, το αίμα τους κυλάει στο δικό μας.

Τι πιο υπέροχη κληρονομιά! Τι πιο μεγάλη ελπίδα για ένα μέλλον αντάξιο ενός λαμπρού παρελθόντος!

http://www.el.gr/ethnos/istoria/155-istoria/74898-h-fyletikh-synecheia-twn-ellhnwn-oi-ellhnogeneis-ths-notias-italias