Archive for the ‘Πολιτισμός’ category

Το γραπτό κείμενο 7270 ετών που βρέθηκε στην Καστοριά και ανατρέπει τα πάντα! – Οι Έλληνες είχαν αλφάβητο

Οκτώβριος 12, 2017

Το πρώτο γραπτό κείμενο στην Ευρώπη – Το 1998 ο καθηγητής κ. Γ. Χουρμουζιάδης δήλωσε πως είναι αδύνατη η δημοσίευση του κειμένου.

Είναι εμφανές πως η όποια επίσημη δημοσίευσή της θα ανέτρεπε όλο το ιστορικό σκηνικό περί ανακάλυψης της γραφής, της αποτύπωσης της έναρθρης φωνής του ανθρώπου με γράμματα (και όχι με ιδεογράμματα) και μάλιστα στο γεωγραφικό χώρο της Ελλάδας, στο γεωγραφικό χώρο της Ευρώπης.

Θα ανατρέπονταν δηλαδή η θεωρία πως οι Έλληνες έλαβαν και αυτοί, το φως εξ ανατολάς ( από βαβυλώνιους, σουμέριους, φοίνικες κλπ. !!) και θα έπρεπε να καλύψουν το μεγάλο κενό των τεσσάρων χιλιάδων χρόνων, όταν δηλαδή, οι ανατολικοί λαοί εκφράζονταν με ιδεογράμματα, οι Έλληνες έγραφαν με συλλαβές όπως σήμερα. Είναι καταφανές ότι αυτό δηλώνει πρώιμο στάδιο σκέψης και πολιτισμού.

Σύμφωνα με τη σημερινή θεωρία – που διδάσκεται στα ελληνικά σχολεία – οι Έλληνες έμαθαν γραφή περί το 800 π.Χ. από τους Φοίνικες.

Εκείνο που δεν μπορούν να μας εξηγήσουν πως είναι δυνατόν η ελληνική γλώσσα να έχει 800.000 λήμματα,πρώτη γλώσσα στον πλανήτη, όταν η αμέσως επόμενη έχει 250.000 λήμματα.

Πως είναι δυνατόν να γράφηκαν τα Ομηρικά έπη περί το 800 π.Χ. όταν δηλαδή έμαθαν να γράφουν οι Έλληνες;

Παρουσιάστηκαν ξαφνικά οι αρχαίοι Έλληνες στο ιστορικό προσκήνιο τον 8ο αιώνα π.Χ., με γλώσσα εκατοντάδων χιλιάδων λημμάτων, που για να δημιουργηθεί απαιτείται γλωσσική προϊστορία τουλάχιστον 10.000 ετών (σύμφωνα με επίσημη αμερικανική γλωσσολογική έκθεση).

Η αγγλική γλώσσα είναι 1.600 ετών και έχει 48% ελληνικές λέξεις με σύνολο λημμάτων 240.000. Η γερμανική είναι 1.700 ετών και έχει 250.000 λήμματα με ελληνικές λέξεις 46%.

Η ομηρική γλώσσα τι ηλικία έχει;

Έμαθαν να γράφουν οι Έλληνες από τους ανατολικούς λαούς και ξαφνικά έγραψαν τα ομηρικά έπη που έχουν ιστορικό βάθος τριών χιλιάδων ετών;

Τι είναι αυτό που προβληματίζει τους ιστορικούς;Μήπως γιατί δεν χάθηκαν στη σκόνη της ιστορίας και οι Έλληνες όπως οι Χαναναίοι, οι Σουμέριοι, οι Βαβυλώνιοι, οι Φοίνικες κλπ.;

Τι γράφει το δημοσίευμα πριν δεκαπέντε χρόνια :

Το παλιότερο οργανωμένο γραπτό κείμενο που βρέθηκε στη γη της Ευρώπης και χρονολογείται πριν από 7.254 χρόνια(!) από σήμερα αποκαλύφθηκε στη λίμνη της Καστοριάς.

Είναι μια ξύλινη πινακίδα με άγνωστο μήνυμα χαραγμένο από ένα νεολιθικό ψαρά ή έμπορο λιμνιαίου προϊστορικού οικισμού στο Δισπηλιό Καστοριάς,γραμμένο δύο χιλιάδες χρόνια πριν από τα γραπτά ευρήματα των Σουμερίων και τέσσερις χιλιάδες χρόνια πριν από τις κρητομυκηναϊκές πήλινες πινακίδες της γραμμικής γραφής.

Τη συγκλονιστική ανακοίνωση έκανε χθες στη διάρκεια του αρχαιολογικού συνεδρίου για το φετινό ανασκαφικό έργο στη Βόρεια Ελλάδα ο καθηγητής της Προϊστορικής Αρχαιολογίας στο ΑΠΘ κ. Γιώργος Χουρμουζιάδης, που αποκάλυψε το ντοκουμέντο στη διάρκεια ανασκαφικής έρευνας το περασμένο καλοκαίρι.

Η ξύλινη πινακίδα με την επιγραφή χρονολογήθηκε επακριβώς με τη μέθοδο του άνθρακα-14 στον «Δημόκριτο» στο 5260 (!) π.Χ., δηλαδή στο τέλος της μέσης νεολιθικής περιόδου.

Ο κ. Χουρμουζιάδης με επιστημονικά επιχειρήματα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα χαράγματα της επιγραφής, που είναι οργανωμένα σε στίχους, δεν πρέπει να είναι διακοσμητικά, αλλά «γράμματα» που μπορούν να ενταχθούν στο σύστημα της παλαιοευρωπαϊκής.

http://www.pronews.gr/istoria/637790_grapto-keimeno-7270-eton-poy-vrethike-stin-kastoria-kai-anatrepei-ta-panta-oi-ellines

Advertisements

ΗΧΟΥΝ ΞΑΝΑ ΟΙ ΚΑΜΠΑΝΕΣ ΣΤΗΝ… ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ!!!

Οκτώβριος 9, 2017

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Ένα καταπληκτικό φαινόμενο που παίρνει εντυπωσιακές διαστάσεις τα τελευταία χρόνια, επισημαίνουν πολλές τουρκικές εφημερίδες με την υπογράμμιση του μεγάλου «κινδύνου» που προκαλεί η επανεμφάνιση και συχνά επαναλειτουργία πολλών ελληνορθόδοξων εκκλησιών στην Μικρά Ασία, μετά από πολλές δεκαετίες από τότε που αποχωρήσαν οι Έλληνες.

Ο κίνδυνος για τους μουσουλμάνου Τούρκους, όπως αναφέρεται, είναι ότι ο… «μιαρός» ήχος της καμπάνας που κάποτε κυριαρχούσε σε πολλές περιοχές της Τουρκίας και στην συνέχεια σίγασε επί πολλά χρόνια, σήμερα ακούγεται ξανά και μάλιστα με την θέληση των εντοπίων κατοίκων, γεγονός που σημαίνει σίγουρα πολλά πράγματα.

Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει η ισλαμική εφημερίδα Yeni Çağ, ένα πολύ ανησυχητικό φαινόμενο έχει εμφανιστεί τα τελευταία χρόνια. Σε πολλές περιοχές της Τουρκίας με πρωτοβουλία των ίδιων των μουσουλμάνων κατοίκων, παλιές εκκλησίες εγκαταλειμμένες από χρόνια, ανακαινίζονται και σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα τελούνται και λειτουργίες με έκτακτες αποστολές ιερέων της ελληνορθόδοξου εκκλησίας.

Στην Καππαδοκία, στον Πόντο, αλλά και στην Ιωνία, όπως δείχνει και ο αποκαλυπτικός τουρκικός χάρτης, όπου κάποτε κυριαρχούσε το ελληνορθόδοξο στοιχείο, μετά από τόσα χρόνιο από την βίαιη και συχνά αιματηρή αποχώρηση των Ελλήνων, ακούστηκε ξανά η καμπάνα της ελληνορθόδοξης εκκλησίας, γεγονός που δείχνει πολλά πράγματα.

Φυσικά αυτό το γεγονός έχει προκαλέσει τις έντονες διαμαρτυρίες των τοπικών ισλαμικών στοιχειών.

Αλλά…. το «ποτάμι» άρχισε ξανά να κυλάει!

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
http://www.nikosxeiladakis.gr

ΕΛΛΗΝΕΣ, ΝΕΟΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ… ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟΙ ΑΝΘΕΛΛΗΝΕΣ. ΕΣΥ ΣΕ ΠΟΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΝΗΚΕΙΣ;

Ιουλίου 6, 2017

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Πριν από λίγο καιρό ένας Γερμανός αναφερόμενος στην Ελλάδα και στην κατάσταση της έγραψε χαρακτηριστικά : «Griechenland-Krise für Dummies» δηλαδή… «Η Ελληνική κρίση για Ηλιθίους!

Κάθε κρίση όμως είναι και μια ευκαιρία συνειδητοποίησης να κατανοήσουμε ποιοι μας υπονόμευαν όλα αυτά τα χρόνια και ποιοι για το δικό τους συμφέρον ξεπούλησαν κάθε ιερό και όσιο. Έτσι θα πρέπει να δούμε και αυτή την κρίση.

Η Ελλάδα, μια από τις πιο προνομιούχες χώρες του κόσμου στις αρχές του εικοστού πρώτου αιώνα κατοικείται κυρίως από τρεις κατηγορίες ανθρώπων.

Η πρώτη είναι μια μειοψηφία που ασπάζεται τις παραδοσιακές αξίες οι οποίες κράτησαν τον ελληνισμό σε ζωή επί τόσους αιώνες. Πολλοί την έχουν χαρακτηρίσει οπισθοδρομική, σκοταδιστική, ρομαντική, ακόμα και εμπόδιο και ανάχωμα στην ανάπτυξη και στην «πρόοδο» αυτού του τόπου.

Η δεύτερη είναι η μεγάλη μάζα των Νεοελλήνων. Είναι αυτοί που τα εγκεφαλικά τους αντανακλαστικά έχουν αδρανοποιηθεί από τον καθημερινό βομβαρδισμό των ΜΜΕ της Νέας Τάξης. «Τρώνε» ότι τους σερβίρουν, από ντομάτες που μυρίζουν πετρέλαιο μέχρι τουρκικά σήριαλ και καταπίνουν ανεξέλεγκτα όλη την πνευματική αρρωστημένη θολούρα της νέας εποχής, παρακολουθούνε με θρησκευτική ευλάβεια survivor ενώ υποκλίνονται σε κάθε ανώμαλο και εξεζητημένο σύγχρονο πρότυπο που το θεωρούν προοδευτικό και επιτυχημένο. Γοητεύονται από ένα ακριβό αυτοκίνητο, από μια πολυτελή βίλα με πισίνα και χάνονται σε ατέλειωτες γαστριμαργικές εκπομπές που τους κλέβουν το νοητικό και δεν νοιάζονται για τίποτα άλλο. Και όμως είναι ίσως τα μεγαλύτερα θύματα καθώς αυτοί πληρώνουν συνήθως τα σπασμένα της αδιέξοδης εποχής χωρίς συχνά να καταλαβαίνουν το γιατί καθώς είναι ανίκανοι να κατανοήσουν τις εξελίξεις και η κατευθυνόμενη πληροφόρηση τους αποκλείει κάθε τέτοια δυνατότητα.

Η τρίτη κατηγορία είναι η κατηγορία που κυριαρχεί σε μεγάλο βαθμό τις τελευταίες δεκαετίες, ιδίως μετά την επικράτηση εκείνου του πρωθυπουργού των Ιμίων που ευχαρίστησε τους Αμερικανούς για την μεγαλύτερη εθνική ταπείνωση της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας και μας πρόσφερε το «μήλο» της Εδέμ που λέγερται Ευρώ. Είναι ελληνόφωνοι, αλλά δεν έχουν καμία σχέση με τον ελληνισμό και πολύ περισσότερο με την Ορθοδοξία. Είναι αυτοί που σε κάθε ευκαιρία θα ξεπουλήσουν ξανά τα πάντα για τα δικά του συμφέροντα. Είναι αυτοί που έριξαν την Ελλάδα στον γκρεμό των μνημονίων. Και όμως ακόμα βασιλεύουν γιατί δεν βρέθηκε κανένας να τους στείλει εκεί που πρέπει. Ανάμεσα τους και πολιτικοί αλλά και εκκλησιαστικοί ηγέτες που αντί για ποιμένες παίζουν τον ρόλο του λύκου με ένδυμα ποιμένος.

Το πρόβλημα είναι πως μπορεί να επιβιώσει αυτή η χώρα με αυτές τις κατηγορίες των κατοίκων της, ειδικά σε μια εποχή που εκτός των άλλων δέχεται και την εισβολή εκατοντάδων χιλιάδων ξένων στοιχείων που σκόπιμα τους ρίχνουν στον ελληνικό χώρο για να εξαφανίσουν κάθε δυνατότητα αμιγής ύπαρξης των γηγενών ελληνορθόδοξων.

Η μονή λύση θέλουμε δεν θέλουμε είναι αυτή που μας δίδαξαν και οι αρχαίοι υμών πρόγονοι. Η κάθαρση από τα μιάσματα και τότε ίσως έρθει ο… από μηχανής Θεός.

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
http://www.nikosxeiladakis.gr

Οι πέτρες στην Τουρκία «μιλούν» ελληνικά

Οκτώβριος 13, 2016
Οι πέτρες στην Τουρκία «μιλούν» ελληνικά

Χιλιάδες ελληνικά μνημεία και εκκλησίας σύμφωνα με έρευνα

Έρευνα του τουρκικού υπουργείου Πολιτισμού παραδέχεται ότι στην σύγχρονη Τουρκία υπάρχουν παντού διάσπαρτα μνημεία του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας στα εδάφη που κατέχουν οι δούλοι της Τάκλα Μακάν.

Σύμφωνα με την έρευνα, σήμερα στην Τουρκία υπάρχουν (τουλάχιστον) 2.808 ελληνορθόδοξα και ελληνικά μνημεία που κατανέμονται σχεδόν σε όλη την σημερινή τουρκική επικράτεια.

Ο άγνωστος χάρτης των ΗΠΑ ανάλογα με την καταγωγή των κατοίκων της και ο ρόλος των Γερμανών

Οκτώβριος 14, 2015

Οι τάσεις μετανάστευσης στις ΗΠΑ έχουν άλλαξαν δραματικά μεταξύ των ετών 1850 και 2013, συμπεριλαμβανομένων και των χωρών προέλευσης των μεταναστών που κατοικούν σε κάθε περιοχή των ΗΠΑ, όπως και ο συνολικός πληθυσμός που έχει γεννηθεί εκτός χώρας.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι μετανάστες έχουν παίξει σημαντικό ρόλο στην ιστορία των ΗΠΑ, άλλα οι χάρτες με την προέλευση των μεταναστών φέρνουν στην επιφάνεια στοιχεία που δεν είναι ευρέως γνωστά.

 

Το 1900 2,7 εκατ. Γερμανοί ήταν οι μετανάστες στις ΗΠΑ, καταλαμβάνοντας το μεγαλύτερο μέρος των μεταναστών, ενώ το 1950, περί του 1,5 εκατ. Ιταλών αποτελούσαν το μεγαλύτερο ποσοστό μεταναστών, περίπου 1 εκατ. λιγότεροι από τους Γερμανούς μετανάστες το 1900.

usa_2.JPG

Το 2000 9 εκατ. Μεξικανών κατοικούσαν στις ΗΠΑ, έξι φορές περισσότεροι από ότι οι Ιταλοί το 1950.

usa_3.JPG

Οι γεννημένοι εκτός ΗΠΑ, το 1970 αντιστοιχούσαν στο 4,7% του συνολικού πληθυσμού ενώ το 1850 ήταν 14,8%.

usa_4.JPG

Το περίεργο είναι ότι σήμερα, η πληθυσμιακή σύσταση των Αμερικανών είναι πιο κοντά σε αυτή του 1900 παρά αυτή του 1990.

usa_5.JPG

Οι Έλληνες το 1950 κυριαρχούσαν στη Νότια Καρολίνα.

Τμήμα ειδήσεων pronews.gr

Γιατί είναι αναπόφευκτη η σύγκρουση Δύσης – Ισλάμ

Οκτώβριος 19, 2014

clash_civilizationsΌσοι αφελώς πιστεύουν ότι μπορεί να υπάρξει οριστική ειρήνη στον ανεπτυγμένο κόσμο καλά θα κάνουν να εξετάσουν κάποιες πολύ καυτές πραγματικότητες με ιστορικό περιεχόμενο

Η σημασία των λέξεων και η νέα μορφή δειλίας στη Δύση

Γράφει ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος

Δεν θα ξεχάσω εύκολα τη συζήτηση που είχα πριν από μία δεκαετία με τον αείμνηστο Πολωνό ιστορικό, πολιτικό και ευρωβουλευτή Μπρόνισλαφ Γκέρεμεκ, που σκοτώθηκε σε αυτοκινητικό δυστύχημα. Συγγραφέας το 1980 του βιβλίου «Άθλιοι και Κακοποιοί» (εκδ. Grasset, Γαλλία), ο Πολωνός διανοούμενος πίστευε ότι μία μόνιμη αιτία πολέμου στον πλανήτη μας θα είναι οι διαφορετικές αντιλήψεις που έχουν οι άνθρωποι για την ειρήνη!

Πίστευε, επίσης, ότι ο δυτικός νεωτερικός κόσμος, χάρη στην εντυπωσιακή υλική ανάπτυξή του, έχει απομακρυνθεί από τις βασικές αιτίες που προκαλούν βία στις υποανάπτυκτες κοινωνίες -που είναι ο φανατισμός, η τιμή και η εκδίκηση. «Η κατάσταση αυτή», μας έλεγε ο Πολωνός ιστορικός και ευρωβουλευτής, «απομακρύνει από τις ανεπτυγμένες κοινωνίες την αίσθηση του θανάτου, με αποτέλεσμα οι τελευταίες να ατονούν μπροστά σε σοβαρούς κινδύνους και να μην είναι έτοιμες να προστατεύσουν τη ζωή τους. Αυτή είναι μία μορφή δειλίας που θα αποθρασύνει σε βάθος χρόνου τους εχθρούς της Δύσης και των ανοικτών κοινωνιών γενικά…».

Μελετητής των ολοκληρωτικών ιδεολογιών, ο Μπ. Γκέμερεκ πίστευε στον αρνητικό ρόλο που παίζουν οι λέξεις όταν χρησιμοποιούνται από ολοκληρωτικές ιδεολογίες και πώς, μέσα από αυτές, αδίστακτοι δημαγωγοί και συμπλεγματικοί πολιτικοί εξαπατούσαν λαούς. «Υπάρχει πιο κραυγαλέα απάτη από το να αυτοχαρακτηρίζονται λαϊκές δημοκρατίες καθεστώτα που μόνον δημοκρατικά δεν ήσαν;», τόνιζε ο Πολωνός διανοούμενος.

Στη δύναμη των λέξεων και στον ρόλο τους πιστεύει και ο Γάλλος στρατηγός Αλέξανδρος Λαλάν-Μπερτράν, πρώην επικεφαλής των ενδιάμεσων δυνάμεων του ΟΗΕ στον Λίβανο και σήμερα στέλεχος στο Γαλλικό Ινστιτούτο Ανωτάτων Μελετών Εθνικής Άμυνας. Μιλώντας σε εκδήλωση του Ινστιτούτου, επεσήμανε ότι οι λέξεις αποτελούν σοβαρό όπλο παραπλάνησης, μέσω δε αυτών επιχειρείται -ερήμην της πραγματικότητας– η ιδεολογικοποίηση της πραγματικότητας, η οποία, ανεξαρτήτως του χρώματός της, συνιστά μία πολύ σοβαρή, αν όχι θανάσιμη, ασθένεια του πνεύματος.

«Αν θέλουμε να είμαστε αποτελεσματικοί σε μια αντιπαράθεση, προέχει η υιοθέτηση της αρχής της πραγματικότητας, η οποία μας λέει ότι, ασχέτως αν μας αρέσει ή όχι, τα πράγματα είναι αυτά που είναι. Όσο πιο κοντά είμαστε στην αντίληψη αυτή, τόσο λιγότερες πιθανότητες έχουμε να κάνουμε σοβαρά λάθη», είπε ο Γάλλος στρατηγός. Για να επισημάνει στη συνέχεια ότι ένας άτυπος τρίτος παγκόσμιος πόλεμος βρίσκεται ήδη στα σκαριά.

«Ένας πόλεμος που θα έχει διάρκεια, διότι το ακραίο Ισλάμ θα εκμεταλλεύεται την κατάσταση παράνοιας που επικρατεί στον μουσουλμανικό κόσμο και θα επιχειρεί συνεχώς να αποκτά εξουσίες, ώστε κάποια στιγμή να χρησιμοποιήσει κατά της Δύσης τόσο τα οπλοστάσια συμβατικών όπλων, όσο και αυτά της μαζικής καταστροφής που θα έχει στη διάθεσή του. Συνεπώς, η σύγκρουση Δύσης – Ισλάμ είναι αναπόφευκτη και απομένει να δει κανείς τι θα προκύψει.

Με βάση τα σημερινά δεδομένα, η Δύση θα έχει στο πλευρό της την Ιαπωνία και την Ινδία, πιθανότατα δε και τη Ρωσία – η οποία, όμως, απομακρυνόμενη σήμερα από τις δυτικές δυνάμεις, προφανώς επιδιώκει να ισχυροποιηθεί γεωπολιτικά για να μην είναι ένας φτωχός συγγενής στην περίπτωση της σύγκρουσης με το Ισλάμ.

Όσο για την Κίνα, η πιθανότερη εκδοχή είναι να βρεθεί στο πλευρό του ισλαμικού κόσμου, κυρίως από αντίθεση προς την Ιαπωνία και την Ινδία. Σε αυτήν τη νέα γεωπολιτική συγκυρία, το Ινστιτούτο εκτιμά ότι τρεις χώρες που θα παίξουν καθοριστικό ρόλο στην αντιπαράθεση Δύσης – Ισλάμ είναι το Ισραήλ, ως εργαστήριο, η Αίγυπτος, το Ιράν και η Τουρκία – με την τελευταία να παίζει τα χρόνια που έρχονται πολύ σημαντικό ρόλο για τη μερική ισλαμοποίηση των Βαλκανίων, αφενός, και ως ενεργειακός κόμβος, αφετέρου», τόνισε ο Γάλλος στρατηγός.

«Δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής μας ότι η Τουρκία δεν είναι μόνον 80 εκατομμύρια Τούρκοι εντός της χώρας. Υπάρχουν άλλα 150 εκατομμύρια τουρκόφωνοι πληθυσμοί, τους οποίους η σημερινή ισλαμική εξουσία θα επιδιώξει να θέσει υπό τον έλεγχό της. Το σημερινό δίδυμο εξουσίας στην Τουρκία μπορεί να έχει απέναντί του τον κεμαλισμό ως αντίπαλον δέος, όμως πολύ αμφιβάλλουμε αν έχει εγκαταλείψει την αντίληψη του παντουρκισμού, πιθανότατα δε και αυτήν του Μεγάλου Χαλιφάτου», τονίζει ένας ερευνητής του Γαλλικού Ινστιτούτου Ανώτατων Μελετών Εθνικής Άμυνας.

Έτσι, σε διάφορα σενάρια που εκπονούν μελετητές-αναλυτές του Ινστιτούτου ως προς την Ευρώπη, η Τουρκία έχει την πρώτη θέση όχι πλέον ως πιθανός εταίρος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, αλλά ως δυνητικός της αντίπαλος, με διφορούμενους κάθε φορά ρόλους. Γι’ αυτό, σήμερα η Ε.Ε. παρακολουθεί και αναλύει προσεκτικά τις ρωσοτουρκικές σχέσεις, με δεδομένη την επιρροή που θέλει να έχει η Τουρκία στους μουσουλμάνους της Κριμαίας, της Σιβηρίας και του Βόλγα.
Τζιχάντ και ιδεολογία

Στο παρελθόν, όταν ο κόσμος ήταν διπολικός με κυρίαρχες δυνάμεις τις ΗΠΑ και τη Σοβιετική Ένωση, η ιδεολογική αντιπαράθεση ήταν αυτή της αντιπαραβολής δύο πολιτικών οικονομικών συστημάτων -του κομμουνισμού και της φιλελεύθερης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας– με στόχο τη διαχείριση της κοινωνίας.

Ο κομμουνισμός πίστευε ότι το κράτος-κόμμα, ως δήθεν εκπρόσωπος του προλεταριάτου, μπορούσε να διαχειριστεί καλύτερα την οικονομία και την κοινωνία, ενώ στην άλλη όχθη κυρίαρχο ήταν το μοντέλο της λιγότερης ή περισσότερης κοινωνικής οικονομίας της αγοράς, υπό συνθήκες εναλλαγής κομμάτων στην εξουσία. Τελικά, στην αντιπαράθεση αυτή -η οποία για πολλά χρόνια στηριζόταν στην αποκαλούμενη, λόγω πυρηνικών όπλων, ισορροπία του τρόμου– νικήτρια βγήκε η κοινοβουλευτική δημοκρατία και η συναφής με αυτήν οικονομία της αγοράς.

Έτσι, η τελευταία, με εξαίρεση δύο-τρεις περιπτώσεις, όπως για παράδειγμα της Κούβας και της Βορείου Κορέας, εφαρμόζεται παντού και αποτελεί πλανητικό οικονομικό σύστημα. Παράλληλα, μέσω του συστήματος αυτού, τα τριάντα τελευταία χρόνια επεκτάθηκε και το φαινόμενο της παγκοσμιοποίησης, με αποτέλεσμα, κατά την Παγκόσμια Τράπεζα, 900 εκατομμύρια άνθρωποι να βγουν από την παγίδα της φτώχειας, ιδιαίτερα σε χώρες όπως η Κίνα, η Ινδία, η Νότιος Αφρική, η Βραζιλία και το Βιετνάμ.

Από την άλλη πλευρά, όμως, η παγκοσμιοποίηση –η οποία έχει πλέον έντονες χρηματοοικονομικές διαστάσεις– δημιούργησε ένα πρωτόγνωρο φαινόμενο, που κάποιοι οικονομολόγοι, όπως ο Ρ. Μούσσα, σύμβουλος στρατηγικής της Deutsche Bank στην Ιαπωνία, αποκαλούν «συλλογική αυταπάτη».

Κατά τον Μούσσα, για μία οκταετία (1997-2004) η παγκόσμια οικονομία στηρίχθηκε στη χρηματιστηριακή και γενικότερα στη χρηματοοικονομική παραγωγή πλούτου, φαινόμενο που δεν απαιτεί ούτε προσπάθεια ούτε εργασία.

Εκατομμύρια άνθρωποι στον πλανήτη πίστεψαν ότι τα χρηματιστήρια και τα προϊόντα τους ήταν σπηλιές του Αλή Μπαμπά στις οποίες αρκούσε να μπει κανείς για να γίνει πλούσιος. Το ίδιο, όμως, πίστεψαν και πολλές κρατικές εξουσίες, οι οποίες άρχισαν να δανείζονται το εικονικό χρήμα που προέκυπτε από τις τραπεζικές μοχλεύσεις.

Έτσι, από τη μια πλευρά προέκυψαν κράτη πρόνοιας φούσκα και, από την άλλη, εκατομμύρια υπερδανεισμένοι πολίτες, που θεωρούσαν ότι το μοχλευμένο χρήμα ήταν εισόδημά τους! Όταν λοιπόν έσκασε στις ΗΠΑ η φούσκα των ακινήτων και των υψηλού κινδύνου ενυπόθηκων δανείων, δημιουργήθηκε μία πρωτόγνωρη κρίση, η οποία από μόνη της παράγει κραυγαλέες ανισότητες. Αυτές που προκαλούνται από τις πολιτικές λιτότητας τις οποίες πρέπει να εφαρμόζουν οι υπερχρεωμένες χώρες προκειμένου να αποφύγουν την άτακτη χρεοκοπία.

Δυστυχώς δε, σε πολλές χώρες, για μία μακρά περίοδο το επιχειρείν και η ατομική δημιουργία ήσαν αντικείμενο χλευασμού, με αποτέλεσμα αυτοί που μπορούν να παράγουν πραγματικό πλούτο στην πραγματική οικονομία, δηλαδή οι επιχειρηματίες, σήμερα να είναι διστακτικοί και καχύποπτοι όταν τους προτείνεται να αναλάβουν κινδύνους.

Οι νοοτροπίες αυτές είναι βαθύτατα ριζωμένες και στον μουσουλμανικό κόσμο, όπου το ιδεολογικό κοκτέιλ θρησκευτικού ισλαμισμού και πρωτόγονου μαρξισμού οδηγεί σε πλήρη παραγωγική παράλυση κοινωνίες που περιμένουν τα πάντα από τον Αλλάχ, τον Μωάμεθ και τον Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή. Όμως, στο μεταξύ, και όσο διαρκεί η αναμονή της θείας χάριτος, έρχονται ο τζιχαντιστές – οι οποίοι, με όπλο την καλλιέργεια της ιδεολογίας της αρπαγής του πλούτου των «απίστων» και τη βιολογική τους εξαφάνιση, αφιονίζουν αγράμματους και μοιρολάτρες νέους, τους οποίους στη συνέχεια στέλνουν στον θάνατο.

Όσοι παρακολουθούν τις διάφορες διαδικτυακές ανακοινώσεις των τζιχαντιστών θα έχουν διαπιστώσει ότι η Δύση παρουσιάζεται ως μία τεράστια υπόθεση λαφυραγωγίας. Κατά κανόνα, στη διαδικτυακή «φιλολογία» τους, οι τζιχαντιστές, επειδή γνωρίζουν ότι απευθύνονται σε νέους χωρίς καμία απολύτως θρησκευτική και ιστορική γνώση, αναφέρονται συνεχώς στην Oumma, δηλαδή στην παγκόσμια ισλαμική κοινότητα χωρίς να τη διαχωρίζουν στις επιμέρους θρησκευτικές της κατηγορίες (σουνίτες, σιίτες) – οι οποίες, ωστόσο, δεν παύουν να αλληλοσφάζονται.

Εντυπωσιακή είναι επίσης η διαδικτυακή ισλαμική προπαγάνδα και στο επίπεδο των νέων μουσουλμάνων που κατοικούν σε δυτικές χώρες και έχουν την εθνικότητα των χωρών διαμονής τους. Από τις υπηρεσίες ασφαλείας της Γαλλίας, του Βελγίου και του Ηνωμένου Βασιλείου εκτιμάται ότι μέχρι στιγμής έχουν στρατολογηθεί από τις χώρες αυτές περισσότεροι από 3.000 τζιχαντιστές, αρκετοί από τους οποίους είναι και πτυχιούχοι ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.

Ωστόσο, στις δυτικές χώρες οι τζιχαντιστές δεν στρατολογούν μόνον «μαχητές» κατά των «απίστων». Εντάσσουν νέους μουσουλμάνους σε δίκτυα τρομοκρατίας, καθώς και σε οργανώσεις του οικονομικού εγκλήματος. Κύριο ιδεολογικό υπόβαθρο αυτών των στρατολογήσεων είναι η αντίληψη ότι «μπροστά στην πίστη, η ζωή έχει μικρή αξία», σε σύγκριση με τους αξιακούς κώδικες του δυτικού κόσμου, ο οποίος απαρτίζεται από τους «άπιστους» που «λεηλάτησαν» και εξευτέλισαν τις μεγάλες αρχές του Ισλάμ. Έτσι, οι «πιστοί» πρέπει να εκδικηθούν τους εχθρούς εξοντώνοντάς τους. Στο πλαίσιο δε αυτό, όλα επιτρέπονται – αρκεί να επιτυγχάνεται ο στόχος, που είναι η καταστροφή της Δύσης.

Σύμμαχος του Ισλάμ στην τακτική του για εσωτερική υπονόμευση των δυτικών κοινωνιών είναι η φθίνουσα δημογραφία στις ανεπτυγμένες χώρες, η σχετικά υψηλή ανεργία, ιδιαίτερα των νέων, και η μετανάστευση.
Τέλος, ένας άλλος σοβαρός κίνδυνος για τον κόσμο μας είναι αυτή η ίδια η πορεία των αναπτυσσόμενων χωρών προς την ευημερία – πορεία που εγκυμονεί συγκρούσεις.

Πρόκειται για το φαινόμενο της «ευημερίας του κακού», το οποίο αναλύει πολύ εντυπωσιακά στο ομώνυμο βιβλίο του ο Γάλλος συγγραφέας Ντανιέλ Κοέν, που έχει μεταφράσει στα ελληνικά ο καθηγητής Οικονομίας και πρώην υπουργός Τάσος Γιαννίτσης.

Πολύ συνοπτικά, στο βιβλίο αυτό ο συγγραφέας τονίζει –όχι χωρίς επιχειρήματα– ότι ο δρόμος προς την ανάπτυξη και την ευμάρεια χωρών όπως η Κίνα και η Ινδία εμπεριέχει τους ίδιους γεωπολιτικούς κινδύνους που αναδύθηκαν όταν στη Δύση κάλπαζαν ο αποκαλούμενος βιομηχανικός πολιτισμός και οι συναφείς με αυτόν νέες πηγές παραγωγής πλούτου. Δημιουργήθηκε τότε μία νέα τάξη πραγμάτων στον διεθνή καταμερισμό της εργασίας, η οποία εμπεριείχε και τους συγκρουσιακούς κινδύνους που ενυπάρχουν σε κάθε φάση ριζικού ανασχηματισμού των όρων της παραγωγής.

Μπορεί, λοιπόν, η ίδια ιστορία να επαναληφθεί;

Μία δυνητική απάντηση θα ήταν: γιατί όχι;

Πηγή: Euro2day