Archive for the ‘Οικονομία’ category

Κριτική ανάλυση συμφωνίας μεταξύ Ελλάδος – FYROM

Ιουνίου 18, 2018

Σύνοψη: Γενική διαπίστωση:

1. Η συμφωνία εμφανίζει στοιχεία προχειρότητος, με γραφή κατά το μάλλον ή ήττον ερασιτεχνική, χωρίς επαρκή επεξεργασία και ανάλυση. Δίδει την εντύπωση στους Διπλωμάτες που την ανέλυσαν ότι γράφτηκε βιαστικά και αφήνει πολλά «ανοίγματα» για μελλοντικές στρεβλώσεις, μεθοδεύσεις, και παραβιάσεις. Εκχωρούνται απροκάλυπτα και κεκαλυμμένα ζωτικά δικαιώματα χωρίς ανταλλάγματα και σοβαρές διασφαλίσεις.

2. Η μετάφραση σε συγκεκριμένο σημείο κομβικής σημασίας δεν είναι ακριβής, σκόπιμα.

3. Επιχειρείται με επίκληση του Δικαίου της Θαλάσσης, που δεν είχε κανένα λόγο να περιληφθεί στην Συμφωνία, να εκχωρηθούν Ζωτικής Σημασίας Εθνικά Δικαιώματα, όπως αυτό της Υφαλοκρηπίδος και της Ζώνης Αποκλειστικής εκμετάλλευσης.

4. Επαναφέρονται με κεκαλυμμένη μορφή επιδιώξεις επεκτατικού κράτους που πρωτοεμφανίσθηκαν στα τέλη του 19ου Αιώνος, υποδαύλισε το Ίλιντεν και τους Κομιτατζήδες μέσω της στήριξης της Βουλγαρίας, προκάλεσε δύο Παγκόσμιους Πολέμους και τώρα επιχειρεί, μέσω του ελέγχου της FYROM, να ξαναεπιδιώξει την έξοδο της στο Αιγαίο και την κτήση των υποθαλάσσιων πετρελαϊκών κοιτασμάτων και την δημιουργία πλωτού διαύλου μέσω του Αξιού και Δουνάβεως.

5. Δεν αναγνωρίζεται απλά Βόρειο Μακεδονικό Κράτος και Μακεδονική Γλώσσα αλλά με τον συνδυασμό των δύο αναγνωρίζεται ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΕΘΝΟΣ.

Αναλυτικά:

1. Τίτλος: … Μεταφράζεται ως «ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΔΡΑΙΩΣΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΙΚΗΣ ΣΧΕΣΗΣ» το «STRATEGIC PARTNERSHIP», αντί του Στρατηγικής Συνεργασίας. Δίδεται έτσι η εντύπωση δημιουργίας εταιρείας / Συνεταιρισμού για κάτι! Το ίδιο αναφέρεται και στην τελευταία παράγραφο του προοιμίου.

2. Πουθενά δεν αναγράφεται το Σλαβικό όνομα “Severna Macedonija” το οποίο αναφέρονταν σωρηδόν στις τοποθετήσεις του Υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδος και αναφέρθηκε στο διάγγελμα του Πρωθυπουργού της Χώρας, κ. Τσίπρα, ο οποίος ψευδώς βεβαίωσε την χώρα ότι «»συμφώνησαν να μετονομάσουν τη χώρα τους σε Δημοκρατία της Severna Makedonija (Σεβέρνα Μακεντονίγια),» και παρακάτω προσέθετε «ότι η αλλαγή του ονόματος θα υλοποιηθεί τόσο σε ότι αφορά τις διεθνείς και διμερείς τους σχέσεις όσο όμως και στο εσωτερικό».

3. Άρθρο 1 , παρ 3α: Αντί αυτού το όνομα είναι Republic of North Macedonia (Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας) ή εν συντομία North Macedonia (Βόρεια Μακεδονία). Το Ψεύδος αυτό αποδεικνύει την Μεθόδευση , τόσο του Υπουργού Εξωτερικών όσο και του Πρωθυπουργού και αποκαλύφθηκε, αρχικά από το διάγγελμα του Προέδρου Ζάεφ το οποίο παρακολουθήσαμε ζωντανά και μεταφράσθηκε άμεσα από την ομάδα μας και αναρτήθηκε στο Facebook του Εκπροσώπου μας και ακολούθως διεσπάρη στα μέσα ενημέρωσης και στους διάφορους φορείς. Ακολούθως όταν ο Αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης ζήτησε το κείμενο της συμφωνίας στα Αγγλικά και διενεμήθη στον τύπο, φροντίσαμε να το λάβουμε και μέσω Σκοπίων, να το αντιπαραβάλλουμε και στην συνέχεια να το αντιπαραβάλλουμε με την Ελληνική Μετάφραση όπου διαπιστώσαμε τις ανακρίβειες.

4. Στο άρθρο1, παρ3β εσκεμμένα μεταφράζεται το «Nationality Macedonian» αντί ως «Εθνικότητα Μακεδονική» σε «Ιθαγένεια Μακεδονική» . Ο όρος Ιθαγένεια αντιστοιχίζεται με τον Αγγλικό όρο Citizen / Citizenship. Μάλιστα , στο Αγγλικό κείμενο γράφουν : «Nationality Macedonian / Citizen of Republic of North Macedonia as it will be registered in all travel documents” Κάνουν δηλαδή σαφή διάκριση μεταξύ Nationality και Citizenship στο Αγγλικό κείμενο! Είναι εμφανής η εκ δόλου μετάφραση στο Ελληνικό κείμενο, δεδομένου ότι έτι χειρότερα, ο Υφυπουργός Εξωτερικών, (καθ Πανεπιστημίου Θράκης !) επιχείρησε να πείσει ότι με τον όρο Macedonian Nationality δεν αναγνωρίζεται η Μακεδονική Εθνικότητα άρα και το Έθνος, αλλά η… Ιθαγένεια !!!

5. Αποτελεί , λίαν επιεικώς ασυγχώρητη ανικανότητα, και ερασιτεχνισμό το να μην θέλεις να αναγνωρίσεις την ανύπαρκτη Μακεδονική εθνότητα και να γράφεις ένα τέτοιο κείμενο διεθνούς συνθήκης. Είναι όμως , δυστυχώς , πολύ χειρότερη η πραγματικότητα. Όπως αβίαστα προκύπτει από την Ψευδή δήλωση του Πρωθυπουργού περί ονόματος Severna Macedonija , την ανόητη τοποθέτηση του Υφυπουργού Εξωτερικών στην Βουλή αλλά και την εσκεμμένη παραποίηση της μετάφρασης του όρου Nationality, τα πάντα έγινα με γνώση και πρόθεση!

6. Όπως προκύπτει από τα επόμενα άρθρα, τα οποία αναπέμπουν σε απώτερο χρόνο την ολοκλήρωση της αποκατάστασης των αλυτρωτικών στοιχείων , το erga omnes, έχει μόνο ρητορική σημασία , και ουχί διασφαλισμένη και πρακτική. Εάν επιθυμείς το δεύτερο η Συμφωνία δεν κυρούται ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΚΠΛΗΡΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΩΝ (διεθνής πρακτική Συντάξεως Συνθηκών)

7. Άρθρο 1, παρ 3c. Εδώ αναγνωρίζεται η ανύπαρκτη Μακεδονική Γλώσσα. Αναφέρεται επιπρόσθετα όπως αναγνωρίσθηκε από τον ΟΗΕ το 1977 κλπ.
a. Εάν επρόκειτο περί αναγνωρισμένης γλώσσας δεν υπήρχε κανένας λόγος να μνημονευθεί το ανωτέρω στο κείμενο. Προς τι;
b. Δεν υπήρξε καμμία τέτοια αναγνώριση γλώσσας από Ελληνική Κυβέρνηση, την Ελληνική Βουλή και τον ΟΗΕ. Αυτό στο οποίο αναφέρονται είναι ένα Συνέδριο του 1977 για την μεταγραφή των ονομάτων στο Λατινικό αλφάβητο μεταξύ των οποίων ήταν και οι Επαρχίες της τότε Γιουγκοσλαβίας μία εκ των οποίων αποκαλείτο Δημοκρατία της Μακεδονίας. Δεν τέθηκε θέμα γλωσσικής αναγνώρισης αλλά μεταγραφής των τοπωνυμίων στα Λατινικά
c. Είναι εμφανές ότι αναφέρεται σε μία προσπάθεια να δικαιολογηθεί το αδικαιολόγητο. Η αναγνώριση μίας Νοτιοσλαβικής γλώσσας σε ανύπαρκτη Εθνική γλώσσα ενός ανύπαρκτου Έθνους. Διότι η γλώσσα είναι απαραίτητο στοιχείο για την ύπαρξη Έθνους! Για τούτο όλη αυτή η δόλια μεθόδευση και η χρήση αβάσιμων δικαιολογιών που μόνο θυμηδία προκαλούν σε κάθε μορφωμένο Έλληνα. Επιπρόσθετα οι εν ζωή ευρισκόμενοι μετέχοντες της τότε επιτροπής (Πρέσβεις επί τιμή και καθ Μπαμπινιώτης) απέρριψαν πολύ πριν, αυτήν την δικαιολογία του Υπ. Εξωτερικών, με την οποία προσπάθησε να δικαιολογήσει την αδικαιολόγητη αυτή ενέργεια.
d. Ο Πρωθυπουργός Ζάεφ στο διάγγελμά του ανέφερε χαρακτηριστικά ότι: «επισημαίνεται ότι η συμφωνία αποτελεί επιβεβαίωση της Μακεδονικής Γλώσσας στα Ηνωμένα Έθνη». Διαψεύδει επομένως ότι η γλώσσα ήταν αναγνωρισμένη! (τέταρτη παράγραφος διαγγέλματος- ανάρτηση Σλαβικού και μεταφρασμένου στο Facebook του εκπροσώπου μας.

8. Άρθρο 1, παρ 3ε: Αλλάζουν μόνο την Εθνική συντομογραφία τους στις πινακίδες αυτοκινήτων από ΜΚ σε ΝΜ και ΝΜΚ. (Σημειώνεται ότι για πολλά χρόνια οι πινακίδες αυτοκινήτων του νομού Φλώρινας ήταν ΝΜ + αριθμός). Σε όλες τις άλλες χρήσεις παραμένει το ΜΚ . Δηλαδή MaKedonia Ήτοι σκέτο Μακεδονία. Αυτό μαρτυρεί την πρόθεση του τι θα επακολουθήσει. Θα κοπεί το North και θα παραμείνει το Macedonia σκέτο. Αποδεικνύονται δηλαδή οι συντάκτες πονηροί, αλλά όχι έξυπνοι. Θα αλλάξουμε τις πινακίδες που βλέπουν οι Έλληνες όταν κατεβαίνουν για μπάνια για να μην εντοπίζουν την λαθροχειρία, αλλά στα άλλα πάλι… σκέτο Μακεδονία θα είναι!

9. Άρθρο 1, παρ 3η: Δεν αναγράφεται σαφώς ότι η τροποποίηση του Συντάγματος πρέπει να γίνει πριν την υπογραφή της συμφωνίας!

10. Άρθρο 1, παρ 3θ: Δεν καθορίζονται σαφώς τα της χρήσης του ονόματος στο Εμπόριο και το σημαντικό αυτό θέμα αναπέμπεται στις καλένδες χωρίς διασφαλίσεις. Η επιτροπή υπό την Ευρωπαϊκή Ένωση δεν αποτελεί εγγύηση, δεδομένης της γνωστής μεροληπτικής στήριξης της FYROM.

11. Άρθρο 2, παρ4β. Η έναρξη ενταξιακών διαδικασιών στην ΕΕ θα γίνει μετά την κύρωση της συμφωνίας από το Κοινοβούλιο των Σκοπίων και όχι μετά την κύρωση από το Ελληνικό Κοινοβούλιο. Αυτό , δηλαδή θα γίνει πριν το δημοψήφισμα των Σκοπίων και την τροποποίηση του Συντάγματος. Ενώ για την είσοδο στο ΝΑΤΟ λαμβάνεται σαφής πρόνοια για την κύρωση της εισόδου μετά την κύρωση της συμφωνίας από το Ελληνικό Κοινοβούλιο!

12. Άρθρο 13: Αποτελεί συγκεκαλυμμένη εκχώρηση Εθνικής Κυριαρχίας με τον τρόπο που γράφεται. Ως γνωστόν οι περίκλειστες χώρες , σύμφωνα με την Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας του ΟΗΕ τεκμηριώνουν απαιτήσεις επί της ΑΟΖ και της υφαλοκρηπίδας. Το άρθρο αυτό δεν τέθηκε τυχαία και αποτελεί «Δάκτυλο» κράτους που πιέζει για την συμφωνία και που επιθυμεί διακαώς την έξοδο στο Αιγαίο όπως αναφέρεται στην Γενική διαπίστωση. Επ΄ αυτού ήδη έχουν τοποθετηθεί Έλληνες εμπειρογνώμονες κρούοντες τον κώδωνα του ανωτέρω Κινδύνου. Θα πρέπει να απαλειφθεί άμεσα από την Συμφωνία.

13. Άρθρο 14 παρ 4. Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η μέριμνα του άρθρου που αφορά τους αγωγούς αερίου και πετρελαίου (!) ενδεικτική της βίας να ολοκληρωθεί η συμφωνία.

14. Άρθρο 14 παρ 5. Στο άρθρο αυτό περιλαμβάνεται μέριμνα συνεργασίας εκτός των άλλων και στις Θαλάσσιες συγκοινωνίες! «Κουμπώνει» με τα προαναφερθέντα στη παρ 12 του κειμένου μας. Επιπρόσθετα δένει με το παλαιό Γερμανικό όνειρο του πλωτού Αξιού το οποίο απερρίφθη στο παρελθόν από Ελληνικές κυβερνήσεις διότι θα αποτελέσει τεράστιο πλήγμα στην Ελληνική Ναυτιλία.

15. Άρθρο 15 παρ 4. Αναφέρεται στον τομέα συνεργασίας της Υγείας «συμπεριλαμβανομένης της υγειονομικής περίθαλψης» Αυτό μπορεί να εκληφθεί ως υποχρέωση περίθαλψης σε Ελληνικά νοσηλευτικά ιδρύματα, γεγονός που θα φορτίσει περαιτέρω τα ήδη ανεπαρκούντα Ελληνικά νοσοκομεία .

16. Άρθρο 19 , παρ 3. Θα έπρεπε να απαλοιφθεί η δυνατότητα μονομερούς προσφυγής στο Διεθνές Δικαστήριο σε περίπτωση διαφοράς, όπως ισχύει με την Τουρκία. Με αυτό το άρθρο ανοίγεται η δυνατότητα διεκδίκησης θαλάσσιου και υποθαλάσσιου πλούτου όπως προαναφέρθηκε. Πρέπει να ζητηθεί η γνώμη εξειδικευμένων Νομικών επί αυτού του θέματος.

17. Άρθρο 20 , παρ 9. Με αυτό δένεται κάθε μελλοντική Κυβέρνηση ώστε να μην μπορεί να τροποποιήσει την συμφωνία όσον αφορά τα επίμαχα άρθρα 1(3) και 1(4), δηλαδή τα αφορώντα το όνομα, γλώσσα, εθνότητα και την διαδικασία αναγνώρισης!

Ομάδα Ανάλυσης. Εκπρόσωπος κ. Δημήτριος Μ. Γάκης
Ισχύς

Advertisements

Ο όλεθρος των Μνημονίων: Πόσο κόστισε στους Έλληνες το «λάθος» της ΕΚΤ, της ΕΕ και του ΔΝΤ;

Μαΐου 17, 2018

Image result for ολεθρος μνημονια

Δεν υπάρχει, (αλλά ούτε πρόκειται και να υπάρξει), τέτοιο ανάλογο ιστορικό προηγούμενο, οικτρής και παταγώδους αποτυχίας των προγραμμάτων «διάσωσης» μιας χώρας όπως της Ελλάδος που χρεωκόπησε πλήρως και όπου παρά τις πρωτοφανείς θυσίες των Ελλήνων το συνολικό αδιέξοδο παραμένει.

Οι ανεκδιήγητες δηλώσεις του  αντιπρόεδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Βίτορ Κονστάντσιο σε συνέντευξή του στους Financial Times ότι Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ΕΚΤ και  ΔΝΤ έκαναν «λάθος» στην περίπτωση της Ελλάδας και κανείς δεν υπολόγισε μια πτώση της τάξης του25% του ΑΕΠ φυσικά προκαλούν, το συναίσθημα και όχι μόνο του Έλληνα αλλά και κάθε λογικά σκεπτόμενου πολίτη.

Πρόκειται για βιβλικών διαστάσεων τραγωδία που ούτε υπήρξε, ούτε θα υπάρξει στην ιστορία.

Μετά από 8 χρόνια μνημόνια το χρέος εκτινάχθηκε στο 179,8% του ΑΕΠ από 126,7% που ήταν πριν τη κρίση!

Πόσο μας κόστισε τελικά ο… λάθος υπολογισμός τους;

Συνολικά και όπως έχει υπολογιστεί περί τα 1,5 τρισ. Ευρώ!

350 δισ. ευρώ, χάθηκαν μόνο εξαιτίας της ύφεσης και της κρίσης.

Αν σε αυτά  προσθέσουμε τη μείωση της αξίας της ακίνητης περιουσίας, το γκρέμισμα των μετοχών, τα εκατοντάδες χιλιάδες λουκέτα επιχειρήσεων τότε γίνεται αντιληπτό πως η καταστροφή έχει πάρει πολύ μεγαλύτερες,σχεδόν  κολοσσιαίες διαστάσεις και ξεπερνά ακόμα και 1,5 τρισ. ευρώ.

Πιο ειδικά: 700 δισ. ευρώ η αξία των ακινήτων που χάθηκε, 350 δισ. ευρώ ο παραγόμενος πλούτος που καταστράφηκε από τις μνημονιακές πολιτικές, 230 δισ. τα χρέη των πολιτών και των επιχειρήσεων προς τράπεζες, εφορίες, ταμεία, μας κάνουν 1.280 δισ. ευρώ.

Εάν συνυπολογίσουμε τις ζημιές  από το «περίφημο» PSI σε πολίτες και ταμεία, από ομόλογα και μετοχές, τη ζημιά σε έσοδα για τα ασφαλιστικά ταμεία από την μετανάστευση 450.000 Ελλήνων στο εξωτερικό και τα 47 δισ. μέτρα που αδίστακτα μας επέβαλλαν, γίνεται καταφανές ότι η καταστροφή των Ελλήνων ξεπερνά το 1,5 τρισ. ευρώ.

Και το κακό είναι πως παρά τα μνημόνια το χρέος όχι μόνο δεν μειώθηκε αλλά από 117% του ΑΕΠ το 2008 έχει εκτοξευθεί στο 179,8% και κανείς δεν ξέρει πόσο ακόμη θα αυξηθεί.

Με άλλα λόγια με θυσίες 1,5 τρισ. καταφέραμε (ή μάλλον κατάφεραν οι πολιτικές της ΕΕ) να εκτινάξουν το Δημόσιο  χρέος στο  180% ήτοι κάπου 313 δισ.€.

«Ζαλίζουν» τα δισ.€

Το χειρότερο είναι πως τα δάνεια που πήρε η χώρα απο τους δανειστές δεν διοχετεύτηκαν φυσικά για την  ενίσχυση της πραγματικής οικονομίας, αλλά στην πληρωμή των ξένων τραπεζών, κυρίως γερμανικών και γαλλικών.

Δηλαδή μας τα έδιναν πληρώναμε τις τράπεζές τους και εμείς φορτωνόμασταν με επιπλέον χρέος.

Έτσι το 85% όλων των χρημάτων που πήρε η Ελλάδα από τα μνημόνια πήγε σε τόκους, χρεολύσια, και στις ευρωπαϊκές τράπεζες και μόλις το 15% για έξοδα γενικής διακυβέρνησης.

Το 2015 και το 2016 η χώρα μας είχε συνολικά ΑΕΠ ίσο με 370 δισ. ευρώ. Στα  χρόνια της μνημονιακής καταστροφής, οι Έλληνες έχασαν 350 δισ. ευρώ.

Η καταστροφή ξεκίνησε από το 2010 όταν εξαιτίας των μέτρων ο συνολικά παραγόμενος πλούτος μειώθηκε κατά 18 δισ.ευρώ από το υψηλότερο σημείο των 245 δισ. ευρώ περίπου.

Ακολούθησε το 2011 όταν η βουτιά έφτασε στα 37 δισ. ευρώ και στη συνέχεια ήρθε το 2012 που θα θυμούνται όλοι της συγκυβέρνησης, όπου η ύφεση ήταν η μεγαλύτερη που γνώρισε η χώρα σε ένα χρόνο με αποτέλεσμα το ΑΕΠ να γκρεμοτσακιστεί χάνοντας  16 δισ. ευρώ σε σύγκριση με το 2009. Το ποσό είναι 54 δισ. ευρώ αν ο υπολογισμός γίνει με το υψηλότερο σημείο.

Το 2013, το 2014, το 2015 και το 2016 οι Έλληνες έχασαν  240 δισ. ευρώ συνολικά. Αν στα προηγούμενα ποσά, δηλαδή τα 350 δισ. ευρώ προσθέσουμε και το κόστος των μέτρων το συνολικό ποσό εξακοντίζεται σε απίστευτο ύψος, σε 400 δισ. ευρώ περίπου.

http://www.pronews.gr/oikonomia/elliniki-oikonomia/687051_katastrofi-poso-kostise-stoys-ellines-lathos-tis-ekt-tis-ee-kai

Γιατί γίνεται ο «καβγάς» για το οικόπεδο 3 της Κύπρου

Φεβρουαρίου 15, 2018
(Φωτογραφία: Eurokinissi)

Ένα είδος «crash test» ενόψει της μελλοντικής έναρξης εκμετάλλευσης των πλούσιων κοιτασμάτων που έχουν εντοπισθεί στην κυπριακή ΑΟΖ, αποτελεί για την Τουρκία η αντιπαράθεσή της με την Eni, η οποία είναι για την Ιταλία κάτι σαν ο εθνικός πρωταθλητής στην ενέργεια.

Στην τουρκική ανάλυση, οι Ιταλοί είναι ο λιγότερος ισχυρός κρίκος στο κεφάλαιο των κυπριακών γεωτρήσεων συγκριτικά με τη γαλλική Total και την Exxon Mobil, η οποία θεωρείται ένας από τους βραχίονες της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.

Οι μεν Γάλλοι ανακοινώσαν προ ημερών μαζί με τους Ιταλούς ότι εντόπισαν στο οικόπεδο 6 («Καλυψώ»), πιστοποιημένη ποσότητα έως 8 τρισ. κυβικά πόδια αερίου, όσο για την Exxon Mobil πρόκειται τον Ιούλιο-Αύγουστο, να «τρυπήσει» με γεωτρύπανο το πολλά υποσχόμενο οικόπεδο 10.

Το επίμαχο επομένως οικόπεδο 3 της ιταλικής ΕΝΙ αποτελεί κάτι σαν «prova generale» για τους τουρκικούς σχεδιασμούς. Πολλώ δε μάλλον, όταν οι Ιταλοί, μόνοι ή σε κοινοπραξία, έχουν αναλάβει τα 6 από τα 8 συνολικά οικόπεδα τα οποία έχει μέχρι στιγμής παραχωρήσει η Λευκωσία, επί συνόλου 13 τεμαχίων της κυπριακής ΑΟΖ. Σε ένα, είναι μόνοι τους (οικόπεδο 8), σε τρία έχουν ως πάρτνερ τους Κορεάτες της Kogas (2,3,9), και σε δύο (6,11) έχουν αναλάβει την παραχώρηση μαζί με την Total.

Στην ανάλυση της Αγκυρας, τυχόν υπαναχώρηση των Ιταλών, θα ερμηνευτεί όχι μόνο ως ακύρωση του σχεδιασμού της κυπριακής κυβέρνησης, αλλά και ως δημιουργία νέων δεδομένων, ενόψει της επερχόμενης γεώτρησης της Exxon Mobil το καλοκαίρι στο οικόπεδο 10.

Το σημείο κλειδί στην ανάλυση της Αγκυρας είναι ότι πρέπει να δράσει αποφασιστικά πριν ξεκινήσει η εξόρυξη του κυπριακού φυσικού αερίου, οπότε και θα είναι πλέον αργά. Σε αυτά στα οποία η διαδικασία βρίσκεται πιο κοντά στο σημείο έναρξης της παραγωγής, είναι το οικόπεδο 6 («Καλυψώ»), και φυσικά το οικόπεδο 12 («Αφροδίτη»), όπου έχει πιστοποιηθεί εδώ και καιρό η ύπαρξη 4,5 τρισεκατομμυρίων κυβικών ποδιών αερίου.

Στην πράξη η Τουρκία θεωρεί ότι παίζει στην Κύπρο το «τελευταίο της χαρτί». Το σκεπτικό της είναι ότι αν δεν αντιδράσει στις σχεδιαζόμενες διερευνητικές γεωτρήσεις, τότε διατρέχει τον κίνδυνο να αποδυναμωθούν οι διεκδικήσεις της, ειδικά εφόσον τα αποτελέσματα αποδειχθούν θετικά, όπως συνέβη με τα δύο προαναφερθέντα τεμάχια.

Σε μια τέτοια περίπτωση, η Αγκυρα θα βρεθεί εκτός νυμφώνος τόσο αναφορικά με τις διεκδικήσεις της επί της κυπριακής ΑΟΖ, όσο και σχετικά με τη μελλοντική συνεκμετάλλευση των υδρογονανθράκων, γεγονός που αποτελεί μόνιμη τουρκική επιδίωξη. Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι η τουρκική οικονομία έχει σήμερα ανάγκες 50 bcm (δισ. κυβικών μέτρων) αερίου το χρόνο, έναντι μόλις 5 bcm της Ελλάδας. Πριν από 10 χρόνια οι ανάγκες της Τουρκίας ανέρχονταν σε μόλις 10 bcm ετησίως.

Ακυρώνοντας επομένως τις γεωτρήσεις, ακυρώνει στην πράξη την άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας, κίνηση που αποτελεί την πρώτη φάση του σχεδίου, όπως σημειώνουν άνθρωποι με γνώση των διεργασιών. Εφόσον αυτό συμβεί, τότε θα επακολουθήσει η δεύτερη φάση, που δεν είναι άλλη από την συνεκμετάλλευση των κοιτασμάτων. Στην πράξη αυτό θα έλθει μέσα από την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων για την επίλυση του Κυπριακού, υπό το βάρος όμως της τετελεσμένης αμφισβήτησης της κυπριακής ΑΟΖ, δηλαδή της κυριαρχίας της χώρας.

Σημειωτέον ότι στο επίμαχο οικόπεδο 3, ακόμη δεν υπάρχουν εκτιμήσεις για την ποσότητα του κοιτάσματος, ούτε αν αυτό είναι εμπορικά εκμεταλλεύσιμο, για τον απλούστατο λόγο πως δεν έχουν ξεκινήσει οι γεωτρήσεις. Ο εντοπισμένος στόχος, τον οποίο πρόκειται να «τρυπήσει» το γεωτρύπανο Saipem 12000 της ΕΝΙ ονομάζεται «Σουπιά». Εκεί η θάλασσα έχει βάθος 500-600 μέτρα, και το σημείο απέχει μόλις 50-60 χλμ από το ενεργειακό κέντρο του Βασιλικού, γεγονός που διευκολύνει την εκμετάλλευσή του. Οι Ιταλοί έχουν ως τώρα δαπανήσει 8-10 εκατ ευρώ, σχεδιάζουν να δαπανήσουν ακόμη 30-40 εκατ ευρώ για τη γεώτρηση, και επιπλέον 300-400 εκατ. ευρώ εφόσον βρεθεί εμπορικά εκμεταλλεύσιμο κοίτασμα.

Γιώργος Φιντικάκης

Τι έκπληξη: Οι Έλληνες δουλεύουν περισσότερο απ’ όλους τους Ευρωπαίους (και πληρώνονται λιγότερο)

Οκτώβριος 12, 2017

Έναν χάρτη στον οποίο απεικονίζεται ο μέσος όρος εργασίας την εβδομάδα στην Ευρώπη δημιούργησε ο γλωσσολόγος και μαθηματικός Jakub Marian.

Δεδομένου ότι περιλαμβάνει εργαζομένους με μερική απασχόληση, οι αριθμοί είναι χαμηλότεροι από τις 40 ώρες που πολλοί υπάλληλοι γραφείου συμπληρώνουν κάθε εβδομάδα.

Τα στοιχεία είναι τα πιο πρόσφατα από τον ΟΟΣΑ, τα οποία έδειξαν τις συνολικές ώρες εργασίας ανά εβδομάδα σε κάθε χώρα.

Σύμφωνα με τον χάρτη οι Έλληνες εργάζονται κατά μέσο όρο τις περισσότερες ώρες την εβδομάδα, δηλαδή περίπου 39 ώρες ενώ ο μικρότερος αριθμός ωρών εβδομαδιαίως είναι στη Γερμανία -26 ώρες. Στο Ηνωμένο Βασίλειο οι ώρες εργασίας την εβδομάδα είναι 32.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, ο Marian υπολόγισε τις ώρες εργασίας ανά εβδομάδα σε άλλες χώρες του κόσμου και αυτές είναι οι παρακάτω:

-Καναδάς 33
-Ιαπωνία 33
-Ηνωμένες Πολιτείες 34
-Νέα Ζηλανδία 34
-Ισραήλ 36
-Χιλή 38
-Κορέα 40
-Μεξικό 43

http://www.pronews.gr/kosmos/

Ξετυλίγεται η εθνική προδοσία στην δίκη της ΕΛΣΤΑΤ – Ζωή Γεωργαντά: «Το 2009 το έλλειμμα ήταν μόλις 4-5%»!

Ιουλίου 19, 2017

«Άμεσο δόλο» απέδωσε η πανεπιστημιακός και πρώην μέλος του ΔΣ της Αρχής, Ζωή Γεωργαντά, στον πρώην πρόεδρο της ΕΛΣΤΑΤ Ανδρέα Γεωργίου, που δικάζεται σε δεύτερο βαθμό με την κατηγορία της παράβασης καθήκοντος, σχετικά με την πλαστογράφηση του ελλείμματος του 2009, προκειμένου να μπει η χώρα στο Μνημόνιο το 2010.

Ο Α.Γεωργίου, δικάζεται ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου, σε δεύτερο βαθμό, μετά από έφεση υπέρ του νόμου, που άσκησε η Εισαγγελία στην αθωωτική απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου.

Η κατηγορία που αποδίδεται σε βάρος του, αφορά καταγγελίες της κ. Γεωργαντά και άλλων μελών της Αρχής, ότι διατήρησε για ορισμένους μήνες, από τον Αύγουστο έως τον Νοέμβριο του 2010, παράλληλα με την ιδιότητα του επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ και εκείνη του υπαλλήλου του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Καθόλου τυχαίο, βέβαια!

Ο Γ.Παπανδρέου (πρωθυπουργός) και ο Γ.Παπακωνσταντίνουμ (υπουργός Οικονομικών), έχοντας προαποφασίσει να θέσουν την χώρα υπό τον έλεγχο του ΔΝΤ, τοποθέτησαν στην ΕΛΣΤΑΤ τον υπάλληλο του ΔΝΤ, προκειμένου να εμφανίσει πλαστό έλλειμμα-μοχλό για να δημιουργηθεί τεχνική αφορμή πρόκλησης ελληνικής προσφυγής στο Μνημόνιο και στο ΔΝΤ!

Επιπλέον, του καταλογίζεται ότι δεν συγκαλούσε το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΛΣΤΑΤ, αν και είχε σχετική υποχρέωση βάσει του νόμου, με αποτέλεσμα να λάβει όλες τις αποφάσεις για τα στοιχεία που αφορούν το έλλειμμα του 2009, βάσει των οποίων η χώρα τέθηκε σε καθεστώς Μηχανισμού Στήριξης, χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των υπολοίπων μελών της ανεξάρτητης αρχής.

Η δίκη διεξάγεται απόντος του κατηγορούμενου, ο οποίος εκπροσωπείται από τους συνηγόρους του. Εντός του δικαστηρίου βρίσκονται δεκάδες πολίτες που πολλές φορές «παρεμβαίνουν» με συνθήματα και σχόλια στην διαδικασία, με αποτέλεσμα σήμερα, η πρόεδρος να ζητήσει να αποχωρήσουν κάποιοι από αυτούς.

Στην κατάθεσή της η κ. Γεωργαντά υποστήριξε πως ο Ανδρέας Γεωργίου παρέβη το νόμο, έχοντας «άμεσο δόλο» και πως «είχε σκοπό να προσπορίσει στον εαυτό του ηθικό και υλικό όφελος».

Η πανεπιστημιακός επέμεινε στις καταγγελίες της σχετικά με την διατήρηση από τον κ. Γεωργίου της θέσης του ως υπαλλήλου του ΔΝΤ και του επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ, ότι ο κατηγορούμενος «ήρθε με εντεταλμένη υπηρεσία» και τόνισε πως «αν το είχε πει στη διάσκεψη των προέδρων της Βουλής δεν θα επιλεγόταν ως πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ, αλλά ούτε καν ως μέλος, διότι δεν είχε θέση καθηγητού».

Η καθηγήτρια υποστήριξε πως από τα στοιχεία που μπορεί να γνωρίζει, θεωρεί πως το έλλειμμα του 2009 ήταν γύρω στο 4 με 5%, τοποθέτηση που πυροδότησε την αντίδραση του κοινού που άρχισε να χειροκροτεί και να φωνάζει: «Προδότες», «κρεμάλα στο Σύνταγμα», «όλοι μέσα» και άλλα, προκαλώντας την άμεση αντίδραση της προέδρου, η οποία προσπαθούσε να επιβάλει την τάξη.

Η μάρτυρας συνέχισε τον συλλογισμό της, υποστηρίζοντας πως η χώρα είχε ένα από τα χαμηλότερα ελλείμματα «αλλά μπορούσαμε και πληρώναμε τα χρέη μας γιατί είχαμε οικονομική δραστηριότητα. Ο Γεωργίου οδήγησε σε παρατεταμένη ύφεση» είπε χαρακτηριστικά η κ. Γεωργαντά, προκαλώντας νέα ξεσπάσματα από το ακροατήριο και εκνευρισμό στην πρόεδρο, που άρχισε να ζητά από κάποιους να βγουν από την αίθουσα.

Μάλιστα, αποχωρώντας, ένας από αυτούς που τους ζητήθηκε από Έδρας να βγουν, είπε: «Η διεφθαρμένη χώρα αποχωρεί». Η πρόεδρος αμέσως ζήτησε να της πει τι εννοεί.

Πρόεδρος: Αυτό πού το λέτε; Στο δικαστήριο;
Κοινό: Όχι το λέω στον πρώην πρωθυπουργό, κύριο Παπανδρέου.
Πρόεδρος: Περάστε έξω!

Στο δικαστήριο κατέθεσαν και άλλα πρώην στελέχη της ΕΛΣΤΑΤ, καθώς και ο εκπρόσωπος των εργαζομένων στο ΔΣ της Αρχής.

Μεταξύ αυτών είναι  ο οικονομολόγος και πρώην διευθυντής της ΤτΕ Γεώργιος Συμιγιάννης. Οι ερωτήσεις των δικαστών προς τον μάρτυρα επικεντρώθηκαν    για το εάν υπήρξε μελέτη για να ενταχθούν οι 17 ΔΕΚΟ στο έλλειμμα του 2009.

Πρόεδρος : Τις μελέτες τις είδατε; Ξέρετε αν ολοκληρώθηκαν; Μπορεί και να δικαίωναν τον κ. Γεωργίου! Κοιτάξατε να δείτε αν ολοκληρώθηκαν;
Μάρτυρας : Όχι, δεν είχαμε την δυνατότητα.
Πρόεδρος : Ποια δυνατότητα; Μέλη του ΔΣ ήσασταν όχι διακοσμητικά στοιχεία. Να πάτε στα γραφεία των υπαλλήλων και να τα ζητήσετε! Μήπως δεν είχατε την αρμοδιότητα και την είχε μόνο ο πρόεδρος; Λέτε δηλαδή ότι είχανε τα στοιχεία οι υπάλληλοι και δεν τα είχατε εσείς;

Σε αυτό το σημείο παρενέβη το πρώην μέλος του ΔΣ, Νίκος Λογοθέτης εξηγώντας : «Δεν μας επέτρεπε ο Γεωργίου να δούμε οποιοδήποτε υπάλληλο. Αυτό έγινε από τον Σεπτέμβριο του 2010 και μετά. Δεν υπήρχαν πουθενά μελέτες.

Από τον Αύγουστο του 2013 που λάβαμε γνώση της δικογραφίας είχαμε περισσότερα στοιχεία».

Ακόμη, ο   κ. Συμιγιάννης επισήμανε  ότι «η Ελλάδα είναι στα στατιστικά στοιχεία χωρίς καμία υποσημείωση από το τη Eurostat από τον Οκτώβριο του 2010, για 14 συνεχείς φορές επί επτά συναπτά χρόνια», προσθέτοντας: «Είμαι επαναπαυμένος ότι δόθηκαν τα σωστά στοιχεία γιατί και ο νέος πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ συνεχίζει να χρησιμοποιεί την ίδια μεθοδολογία».

Στην συνέχεια   ο εκπρόσωπος των εργαζομένων Κωνσταντίνος Σκορδάς τόνισε, απαντώντας σε ερώτηση της πρόεδρου σχετικά με το εάν τα στοιχεία για το έλλειμμα έπρεπε να περάσουν από το ΔΣ, «σαφέστατα έπρεπε! Πουθενά δεν ανέφερε ο νόμος ότι ο πρόεδρος αποφασίζει μόνος του και χωρίς το επταμελές συμβούλιο», ενώ επισήμανε ότι ποτέ δεν του δόθηκε η δυνατότητα να διαπιστώσει εάν η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε ήταν σωστή.
Τέλος,  η δίκη συνεχίζεται στις 31 Ιουλίου 2017 ενώ σημειώνεται πως αύριο λήγει η προθεσμία για την άσκηση αναίρεσης από τον Άρειο Πάγο όσο αφορά το απαλλακτικό βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών για τον Ανδρέα Γεωργίου και για άλλα δύο στελέχη της ΕΛΣΤΑΤ που βαρύνονταν με την κατηγορία της ψευδούς βεβαίωσης.

Η δίκη συνεχίζεται στις 31 Ιουλίου 2017..

50 χρόνια κατοχής των συριακών υψιπέδων του Γκολάν

Ιουλίου 12, 2017

50 ans d’occupation du Golan syrien

Αυτή την εβδομάδα σηματοδοτεί την 50η επέτειο της κατοχής του συριακού Γκολάν – περίοδος που είχε καταστροφικές συνέπειες στις ζωές του πληθυσμού ων Σύρων ιθαγενών.

Μετά την ισραηλινή κατοχή το 1967, πάνω από 130.000 Σύρους αυτόχθονες κατοίκους- περίπου το 95% του πληθυσμού – έχουν μεταφερθεί ή εκτοπιστεί διά της βίας από τα σπίτια τους.

Ο ισραηλινός στρατός ξεκίνησε μια τεράστια εκστρατεία κατεδάφισης των σπιτιών τους, καταστρέφοντας 340 χωριά και αγροκτήματα. Αντικαταστάθηκαν από ισραηλινούς αγροτικούς οικισμούς – ο πρώτο εγκαταστάθηκε λιγότερο από ένα μήνα μετά τον πόλεμο του 1967 – χρησιμοποιώντας συχνά τις ίδιες πέτρες από τα καταστρεμμένα χωριά και αγροκτήματα.

Το 1981, το Ισραήλ θέσπισε το νόμο των Υψωμάτων του Γκολάν, που αφορούσε την προσάρτηση των εδαφών στο κράτος του Ισραήλ, παράνομη ενέργεια που καταδικάστηκε από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ως «άκυρη και χωρίς νομικό αποτέλεσμα στο διεθνές επίπεδο».

 

Σήμερα υπάρχουν τουλάχιστον 23.000 Ισραηλινοί έποικοι στα κατεχόμενα συριακά υψίπεδα του Γκολάν, που ζουν σε 34 παράνομους οικισμούς.

Με το στρατό και τις ισραηλινές αρχές, ελέγχουν το 95% της γης.

υπόλοιπο των Σύρων ιθαγενών του πληθυσμού είναι περίπου 25 000 άτομα που ζουν σε πέντε χωριά στο βόρειο άκρο του κατεχόμενου συριακού Γκολάν και ελέγχουν μόνο το 5% της γης.

Ωστόσο, όσοι έχουν εκτοπιστεί δια της βίας ή μεταφέρθηκαν από τα κατεχόμενα συριακά υψίπεδα του Γκολάν και οι απόγονοί τους είναι περίπου 500.000 που ζουν κυρίως στα προάστια της Δαμασκού και στη νότια πόλη της Νταράα. Δεδομένης της συνεχιζόμενης σύγκρουσης στη Συρία, πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους έχουν γίνει εσωτερικά εκτοπισμένα ατόμα (IDP) για δεύτερη φορά στη ζωή τους, ή πρόσφυγες.

Λόγω της ισραηλινής κατοχής, ο συριακός πληθυσμός που παρέμεινε στα κατεχόμενα συριακά υψίπεδα του Γκολάν υποφέρουν καθημερινά με παραβιάσεις των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους. Οι πολιτικές διάκρισης για τη γη και τη στέγαση σημαίνουν ότι τα παραμένοντα πέντε συριακά χωριά είναι σοβαρά υπερπλήρη, δεδομένου ότι η επέκταση στο περιβάλλοντα έδαφος σπάνια επιτρέπεται. Η κατασκευή χωρίς άδεια μπορεί να οδηγήσει σε βαριά πρόστιμα ή την ολική ή μερική κατεδάφιση του κτιρίου.

Αυτή η πολιτική δεν έχει μόνο αρνητικές επιπτώσεις στις επιλογές στέγασης, αλλά απαγορεύει αυστηρά τη βελτίωση των οδικών δικτύων περισυλλογής σκουπιδιών και υπονόμων, την κατασκευή εκπαιδευτικών ιδρυμάτων ή για την υγεία και το πολιτισμό, και τη δημιουργία υποδομής για βιομηχανικές ζώνες.

Οι συνθήκες υγιεινής και διαβίωσης του συριακού πληθυσμού απειλούνται ακόμη περισσότερο από την παρουσία ναρκών και συριακών στρατιωτικών βάσεων στις συριακές κατοικημένες περιοχές – συχνά μόνο λίγα μέτρα από τα σπίτια των ανθρώπων και όπου παίζουν τα παιδιά τους. Από το 1967, υπολογίζεται ότι τουλάχιστον 66 Σύριοι ήταν θύματα των ναρκών στα κατεχόμενα συριακά υψίπεδα του Γκολάν. Στον αριθμό, 16 έχασαν τη ζωή τους, οι μισοί από τους οποίους ήταν παιδιά.

Παρά τις προσπάθειες να επιβληθεί η ισραηλινή υπηκοότητα στο εγχώριο συριακό πληθυσμό που παρέμεινε μετά την υποτιθέμενη προσάρτηση του κατεχόμενου συριακού Γκολάν, σήμερα, η συντριπτική πλειοψηφία των Σύρων συνεχίζει να αρνείται την ισραηλινή υπηκοότητα.

Αντ ‘αυτού, έχουν στην κατοχή τους μια κάρτα με το καθεστώς του μόνιμου κατοίκου, ενώ η ιθαγένειά τους εμπίπτει στην κατηγορία «επ’ αόριστον». Αυτή η κατάσταση προκαλεί αβεβαιότητα και σημαντικές δυσκολίες. Μπορεί να ανακληθεί εάν το «κέντρο ζωής» ενός μεμονωμένου ατόμου αλλάζει ή αποκτά την ιθαγένεια άλλης χώρας. Από το 1982, περίπου 100 Σύροι έχασαν το καθεστώς της μόνιμης παραμονής τους μετά από ταξίδι ή διαμονή στο εξωτερικό. Αυτό το καθεστώς σημαίνει ότι οι Σύροι δεν έχουν παρά μόνο δικαίωμα σε ένα ισραηλινό «Laissez-Passer», γεγονός που δημιουργεί περιορισμούς και υψηλό κόστος για κάθε ταξίδι στο εξωτερικό.

Ωστόσο, οι ισραηλινές αρχές, οι Ισραηλινοί έποικοι και οι ιδιωτικές εταιρείες – ισραηλινές και ξένες – ωφελούνται παράνομα από τους φυσικούς πόρους στα κατεχόμενα συριακά υψίπεδα του Γκολάν. Το γόνιμο έδαφος τους και οι υδάτινοι πόροι τους επέτρεψαν την ανάπτυξη μιας συνεκτικής ισραηλινής αποικιακής βιομηχανίας που περιλαμβάνει την παραγωγή βοοειδών, λαχανικών, φρούτων, κρασιού και μεταλλικού νερού. Τουλάχιστον 14 οινοποιεία δραστηριοποιούνται στους παράνομους ισραηλινούς εποικισμούς στο κατεχόμενο συριακό Γκολάν και πολλά αμπέλια παρέχουν σταφύλια στα κελάρια του Ισραήλ.

Περαιτέρω, από το 2013, μια ισραηλινή εταιρεία Afek Oil & Gas έκανε έρευνες για πετρέλαιο στο κατεχόμενο συριακό Γκολάν, δηλώνοντας με υπερηφάνεια ότι η περιοχή διαθέτει δισεκατομμύρια βαρέλια ισραηλινού πετρελαίου. Η Afek ανήκει στη Genie Energy, μια αμερικανική εταιρεία που έχει στο συμβουλευτικό συμβούλιο της τους Rupert Murdoch, Ντικ Τσένι και τον James Wolsey.

Ωστόσο, η ισραηλινή κυβέρνηση, χρησιμοποιεί τη συνεχιζόμενη σύγκρουση στη Συρία για να εδραιώσει περαιτέρω τον κλοιό της γύρω από τα κατεχόμενα συριακά υψίπεδα του Γκολάν – με πληθωριστική τάση του λόγου που συνδέεται με την αποικιακή επέκταση και την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων. Την περασμένη Τρίτη, ο πρωθυπουργός Νετανιάχου, μιλώντας σε συνέδριο σε παράνομο οικισμό στο κατεχόμενο συριακό υψίπεδα Γκολάν, δήλωσε

«Τα Υψώματα του Γκολάν θα παραμείνουν για πάντα υπό ισραηλινή κυριαρχία. Εμείς ποτέ δεν θα αφήσουμε τα Υψίπεδα του Γκολάν. Είναι δικά μας». 

Ο ηγέτης των κύριων κομμάτων της αντιπολίτευσης, Ισαάκ Χερζόγκ, επίσης παρών στο συνέδριο, έκανε παρόμοιες δηλώσεις.

Μετά από 50 χρόνια στρατιωτικής κατοχής, είναι επιτακτική ανάγκη η διεθνής κοινότητα, όχι μόνο να απορρίπτει αυτό το είδος ομιλίας, αλλά να λάβει συγκεκριμένα μέτρα για την προστασία των δικαιωμάτων του συριακού πληθυσμού υπό κατοχή.

Το διεθνές δίκαιο ορίζει σαφώς ότι το κατεχόμενο συριακό Γκολάν αποτελεί τμήμα της Συρίας. Το Ισραήλ πρέπει να σεβαστεί όλες τις διεθνείς αποφάσεις σχετικά με τα κατεχόμενα συριακά υψίπεδα του Γκολάν και να συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις των διεθνών συμβάσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα και του ανθρωπιστικού δικαίου. Ουσιαστικά, το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση όλων των Σύρων που κατάγονται από το Γκολάν – τόσο εκείνοι υπό κατοχή και όσο και εκείνοι που αναγκάστηκαν να το εγκαταλείψουν και οι απόγονοί τους-  θα πρέπει να τηρούνται ώστε μόνο εκείνοι να μπορούν μόνοι τους να αποφασίσουν για το μέλλον τους.

Μετάφραση από τα αραβικά σε γαλλικά: J. Ch για το πρακτορείο ειδήσεων Media Palestine.

Πηγή:  Al-Marsad (Αραβικό Κέντρο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στο Γκολάν)

μέσω:  http://www.agencemediapalestine.fr/blog/2017/06/12/50-ans-doccupation-du-golan-syrien/

http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2017/07/50.html

ΓΙΑΤΙ Η ΕΛΛΑΔΑ (ΘΑ) ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ

Ιουνίου 14, 2017
Διάγραμμα 1

Δημόσιο ευρωπαϊκό χρέος 2011-2015

Στο παραπάνω διάγραμμα που προκύπτει από τα στατιστικά στοιχεία της Eurostat, σχετικά με το δημόσιο χρέος των χωρών μελών της Ευρωζώνης (2011-2015), παρατηρούμε ότι μόλις επτά (7) χώρες (Σλοβενία, Σλοβακία, Φινλανδία, Λεττονία, Λιθουανία, Λουξεμβούργο, Εσθονία) από τις δεκαεννέα (19) της Ευρωζώνης πληρούν τις προϋποθέσεις της Συνθήκης του Μάαστριχ (1992), δηλ. το δημόσιος χρέος τους δεν υπερβαίνει το 60% του ΑΕΠ τους. Οι περισσότερες οικονομίες δεν ικανοποιούν τα κριτήρια που προβλέπονται στην Συνθήκη του Μάαστριχ, ενώ οι οικονομίες που εμφανίζουν καλύτερη δημοσιονομική επίδοση είναι κυρίως αυτές που εισήλθαν πιο πρόσφατα στην ζώνη του κοινού νομίσματος.
Πάντως από τα στοιχεία του πίνακα επιβεβαιώνεται το γεγονός ότι μεταξύ όλων των οικονομιών η Ελλάδα παρουσιάζει τη πενταετία 2011-2015 το υψηλότερο επίπεδο δημοσίου χρέους στην Ευρωζώνη. Συγκεκριμένα ο μέσος όρος πενταετίας του ελληνικού δημοσίου χρέους διαμορφώνεται στα 173,24 του ΑΕΠ. Ακολουθεί πίσω σχετικά και κοντά η Ιταλία με μέσο όρο 126,6 και η Πορτογαλία με 125,24 του ΑΕΠ. Επίσης Χώρες όπως η Γερμανία, Ολλανδία, Γαλλία, Ισπανία, παρόλο που δεν έχουν τόσο μεγάλο χρέος, αλλά έχουν ξεπεράσει το ποσοστό του χρέους στο ΑΕΠ (σύμφωνα με τα κριτήρια του Μάαστριχ) πέραν του 60%, αναπόφευκτα επιβαρύνουν και το μέσο όρο της Ευρωζώνης που ξεπερνά σε όλα τα έτη το μέσο όρο της συνθήκης του Μάαστριχ (μέσο όρο το 89,86% του ΑΕΠ).

Οι χώρες που έλαβαν βοήθεια και στήριξη από τον Μηχανισμό Στήριξης και Σταθερότητας της Ε.Ε. την τελευταία πενταετία, όπως η Ελλάδα, Πορτογαλία, η Ισπανία, Κύπρος (πλην της Ιρλανδίας) ενώ έπρεπε να ακολουθήσουν προγράμματα δημοσιονομικής εξυγίανσης και οικονομικών μεταρρυθμίσεων και διάρθρωσης για τη μείωση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων τους, δεν απέφυγαν τη διόγκωση του δημοσίου χρέους προκαλώντας τους μεγάλα οικονομικά προβλήματα και εμπόδια.

Η αιτία είναι ότι τα επιπλέον δανειακά κεφάλαια που χορηγήθηκαν για την χρηματοδότηση των ελλειμμάτων κατά την τελευταία πενταετία, τα σκληρά προγράμματα λιτότητας, καθώς και η ύφεση που παρατηρήθηκε επιδείνωσαν τις προσπάθειες των χωρών για μείωση του δημόσιου χρέους τους.
Έχει διαπιστωθεί ότι η δημοσιονομική σπατάλη και η συσσώρευση δημοσιονομικών ελλειμμάτων σε ευρωπαϊκές χώρες που έχουν καταφύγει σε εξωτερική βοήθεια (ΔΝΤ, Ε.Ε. ΤΧΣ) δεν αποτελούν τις αποκλειστικές αιτίες των προβλημάτων τους. Διότι εκτός από τα ενδογενή διαρθρωτικά προβλήματα των χωρών, ένα σημαντικό μέρος των σημερινών προβλημάτων της Ελλάδας και των άλλων οικονομιών της Ευρωζώνης μπορεί να αποδοθεί στη λειτουργία της ίδιας της νομισματικής ένωσης. Δεδομένου ότι οι δημοσιονομικές συνθήκες μεταξύ των χωρών δεν είναι ίδιες, γίνεται αντιληπτό ότι οι αιτίες της τρέχουσας κατάστασης της Ευρωζώνης πρέπει να εντοπιστούν στις ανισορροπίες μέσα σε αυτήν.

Βέβαια τίθεται και το ερώτημα, κατά πόσο μια ενιαία ομοιογενής δημοσιονομική πολιτική μπορεί να έχει τα ίδια αποτελέσματα στις νότιες και λιγότερο αναπτυγμένες οικονομίες της Ευρωζώνης σε σχέση με τις βόρειες βιομηχανικές και εξωστρεφείς οικονομίες. Καθώς η διάρθρωση της οικονομίας των βορείων και ανεπτυγμένων χωρών είναι πολύ διαφορετική και αντέχουν μέτρα δημοσιονομικής πειθαρχίας, από ότι αυτές των νοτίων κρατών.

Μετά την υιοθέτηση του ευρώ, παρατηρήθηκε ότι οι χώρες που ανήκαν στον πυρήνα της Ευρωζώνης παρουσίασαν εκροές κεφαλαίων και τα ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών τους βελτιώθηκε, ενώ οι περιφερειακές χώρες (περιλαμβανομένου και της Ελλάδας) εμφάνισαν τα μεγαλύτερα προβλήματα σε συνδυασμό με τις εισροές κεφαλαίων, το δημοσιονομικό τους έλλειμμα αυξήθηκε και προκάλεσε επιδείνωση του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών τους. (Πασχαλίδου Λαμπρινή, 2015, σελ. 52-53).
Παρά τη πολύ σκληρή δημοσιονομική προσαρμογή με σκληρά μέτρα λιτότητας μέσα στο πλαίσιο των υποχρεώσεων της Ελλάδας για δημοσιονομική αναδιάρθρωση της ελληνικής οικονομίας και των υψηλών μνημονιακών απαιτήσεων που έχουν εγκλωβίσει τη κοινωνία και τη χώρα σε έναν ατέρμονα αγώνα επιβίωσης του μέσου ελληνικού νοικοκυριού, είναι γεγονός ότι η Ελλάδα κινδυνεύει ακόμα και σήμερα με χρεοκοπία, ακόμα και μετά από τόσες θυσίες που έχει κάνει ο ελληνικός λαός,
Συνήθως ο κανόνας είναι ότι για την χρεοκοπία μίας χώρας, όπως και μίας επιχείρησης, φταίει αναμφίβολα ο εκάστοτε διαχειριστής – στην προκειμένη περίπτωση λοιπόν, η πολιτική ηγεσία. Όμως, το σφάλμα και οι παθογένειες έρχονται από το παρελθόν, κατά τη διάρκεια του οποίου δεν λήφθηκαν τα απαιτούμενα μέτρα αποφυγής της κρίσης, ενώ η χώρα μας υπερχρεώθηκε. Τα σημαντικότερα αίτια της σημερινής μας κατάστασης και το γεγονός ότι κινδυνεύει η χώρα μόνιμα από χρεοκοπία, είναι:

(α) Το ελλειμματικό ισοζύγιο μας (οι εισαγωγές μας είναι κατά πολύ υψηλότερες από τις εξαγωγές, καταναλώνουμε περισσότερα από όσα παράγουμε), το οποίο επιδεινώθηκε μετά την είσοδο μας στην Ευρωζώνη.

(β) Οι τόκοι, σε συνδυασμό με το υψηλό δημόσιο χρέος μας, το οποίο αυξήθηκε επειδή μπορούσαμε να δανειζόμαστε ευκολότερα, ως κράτος-μέλος της Ευρωζώνης . Εάν δεν επιβαρυνόμασταν με τόκους, το έλλειμμα μας θα ήταν σύντομα κάτω του 3% του ΑΕΠ μας. Ενώ και τα επιτόκια, αν ήταν χαμηλότερα κατά 2-3%, τότε το έλλειμμα μας θα ήταν απόλυτα διαχειρίσιμο.

(γ) Η αποβιομηχανοποίηση της Ελλάδας, για την οποία ευθυνόμαστε όλοι μας – ειδικά όμως το κράτος, αφού το μεγαλύτερο πρόβλημα μας δεν είναι η μειωμένη ανταγωνιστικότητα μας, ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων ή το φορολογικό περιβάλλον, αλλά η σχεδόν ανύπαρκτη λειτουργικότητα των κρατικών υπηρεσιών μας (γραφειοκρατία, διαφθορά, διαπλοκή, εμπόδια στο άνοιγμα/κλείσιμο εταιριών κλπ.) .
Παρακάτω βλέπουμε την εξέλιξη της βιομηχανικής παραγωγής στην Ευρώπη από το 2000 έως το 2012 και την πτωτική τάση που σημείωσαν μετά την εκδήλωση της κρίσης στην Ε.Ε.

Γράφημα 1Εξέλιξη της βιομηχανικής παραγωγής του σκληρού πυρήνα της Ευρωζώνης, των Η.Π.Α. και της Ελλάδας μετά το ξεκίνημα της Ευρωζώνης (σκούρα πράσινη καμπύλη), σε σύγκριση με τις άλλες χώρες της ΕΕ και τις Η.Π.Α. – με την Ελλάδα (κίτρινη) την Ισπανία (κόκκινη) την Ιταλία και τη Βρετανία να καταρρέουν, καθώς επίσης με τη Γαλλία σε αρνητικά επίπεδα (όλες κάτω του 100, άρα σε χειρότερη θέση από το 2000, όταν η Γερμανία έχει εκτοξευθεί στο 120).

Υπάρχουν κι άλλες χώρες του μεγέθους της Ελλάδας ακόμα και μεγαλύτερες σε έκταση και με μεγαλύτερο δημόσιο χρέος από το ελληνικό (π.χ. Ιταλία, Ισπανία κ.α.), αλλά αυτό όμως δεν τους εμποδίζει στην εξυπηρέτηση του χρέους τους, διότι απλά το ΑΕΠ τους είναι αρκετά μεγάλο (π.χ. μπορεί να είναι το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών πλεονασματικό και να αυξάνει το ΑΕΠ τους, όπως η Ολλανδία, Γερμανία, Γαλλία κτλ). Οπότε διαπιστώνουμε ότι το πρόβλημα εδώ, είναι πως μπορεί να αυξηθεί το ΑΕΠ με κάποια πλεονάσματα, χωρίς να αυξάνεται παράλληλα και το χρέος. Αν υπάρχουν αρνητικοί ρυθμοί ανάπτυξης και ελλείμματα τότε το χρέος δεν είναι βιώσιμο. Μόνο ιδιωτικές επενδύσεις και απελευθέρωση της επιχειρηματικότητας απαλλαγμένη από την παθογένεια του κρατισμού μπορούν να δώσουν λύσεις και ώθηση στην ανταγωνιστικότητα των ελληνικών προϊόντων.

Νέα μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής που ελήφθησαν στο πλαίσιο νέων συμφωνιών χρηματοδοτικής διευκόλυνσης και κρίθηκαν αναγκαία προκειμένου να επιτευχθούν οι αναθεωρημένοι δημοσιονομικοί στόχοι, δοκίμασαν τις αντοχές της ελληνικής οικονομίας και του εγχώριου τραπεζικού συστήματος με τις ατελέσφορες διαπραγματεύσεις με τους Θεσμούς προκαλώντας αναζωπύρωση της αβεβαιότητας και συρρίκνωση του ΑΕΠ .
Παράλληλα, όμως η μη τήρηση των δεσμεύσεων των Ευρωπαίων εταίρων όσον αφορά την υλοποίηση των αποφάσεων των Eurogroup (κυρίως από το 2012 και μετά) για την ελάφρυνση του χρέους, αλλά και το γεγονός ότι σε κάθε καθυστέρηση στη διαπραγμάτευση, ακόμη και για τεχνικά ζητήματα, αιωρούνταν ως απειλή από ορισμένους από τους εταίρους ο κίνδυνος της χρεοκοπίας και εξόδου από το ευρώ, με ανάλογα αποτελέσματα στις αγορές, επέτειναν την αβεβαιότητα και επηρέασαν αρνητικά το οικονομικό κλίμα στη χώρα.

Ακόμα και το ΔΝΤ παραδέχτηκε πολλαπλώς, ότι η συνταγή που χρησιμοποιούσε όλα αυτά τα χρόνια στην ελληνική οικονομία ήταν αποτυχημένη και ότι το ελληνικό χρέος χωρίς κούρεμα δεν είναι βιώσιμο , ακόμη κι αν η Ελλάδα πετύχει πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% το 2018, οι πιθανότητες να το διατηρήσει για άλλα 15 χρόνια είναι ουσιαστικά μηδέν .

Τελικά, δεν υπάρχει τρόπος το χρέος της Ελλάδας να γίνει βιώσιμο χωρίς επιπλέον ελάφρυνση χρέους, είτε αυτό σημαίνει κούρεμα είτε σημαντικές αλλαγές στους όρους των επίσημων δανείων . Διότι μείωση των χρεολυσίων και απελευθέρωση ρευστότητας σε αναπτυξιακά έργα μπορεί να δώσει ώθηση σε επενδυτικά έργα εμπιστοσύνης και έξοδο της χώρας στις αγορές ομολόγων με λογικά επιτόκια.

Γ.Χ.Κ. epizhlos@gmail.com

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ
1. Πασχαλίδου Λαμπρινή, ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΣΕ ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΖΩΝΗΣ, 2015, Msc.
2. Τι θα μας συμβεί, εάν χρεοκοπήσει η Ελλάδα; Ο οικονομολόγος, Β. Βιλιάρδος, (23-06-2013) https://simatoros.wordpress.com/2013/06/23/%CF%84%CE%B9-%CE%B8%CE%B1-%CE%BC%CE%B1%CF%82-%CF%83%CF%85%CE%BC%CE%B2%CE%B5%CE%AF-%CE%B5%CE%AC%CE%BD-%CF%87%CF%81%CE%B5%CE%BF%CE%BA%CE%BF%CF%80%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9-%CE%B7-%CE%B5%CE%BB%CE%BB-2/ (πρόσβαση 25/4/2017)
3. Ομιλία του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, κ. Γιάννη Στουρνάρα, στο Σύνδεσμο Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος «Η Ελληνική Οικονομία: Εξελίξεις, Ευκαιρίες και Προοπτικές» (13/05/2016). http://www.bankofgreece.gr/Pages/el/Bank/News/Speeches/DispItem.aspx?Item_ID=349&List_ID=b2e9402e-db05-4166-9f09-e1b26a1c6f1b (πρόσβαση 25/4/2017)
4. Mη βιώσιμο το ελληνικό χρέος, σύμφωνα με το ΔΝΤ (27/01/2017). http://www.kathimerini.gr/893523/article/epikairothta/politikh/mh-viwsimo-to-ellhniko-xreos-symfwna-me-to-dnt (πρόσβαση 27/4/2017)
5. Οι «απίθανες» πιθανότητες της Ελλάδας https://www.sofokleous10.gr/index.php/top-stories/item/80901-2017-04-20-14-03-46 (πρόσβαση 28/4/2017)
6. Ελληνικό χρέος: Αναδιάρθρωση και βιωσιμότητα (1/8/2015). http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=727027 (πρόσβαση 29/4/2017)