Archive for the ‘Οθωμανική Αυτοκρατορία’ category

Το “μυστικό” της Συνθήκης της Λοζάνης στο οποίο πιστεύουν οι Τούρκοι!

Ιανουαρίου 13, 2018

 Γράφει ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΟΚΚΙΝΟΣ

Με τα όρια της παράνοιας φαίνεται πως φλερτάρει το πολιτικό σύστημα της Τουρκίας. Την ώρα που η γείτονα χώρα δίνει μία τριμέτωπη μάχη εναντίον Σύριων, Κούρδων και Τζιχαντιστών με αμφιλεγόμενο αποτέλεσμα για την μοίρα της στην περιοχή, δια στόματος Ερντογάν αμφισβητεί  τη Συνθήκη της Λοζάνης. Η αναφορά του Τούρκου Προέδρου δεν ήταν τυχαία. Τα τελευταία χρόνια μεταξύ των οπαδών κυκλοφορεί μία θεωρία συνωμοσίας που φέρει την Συνθήκη της Λοζάνης να περιλαμβάνει ένα “μυστικό” άρθρο για λήξη της ισχύος της!

Οι απόψεις που διατυπώνονται σχετικά με την υποτιθέμενη λήξη της Συνθήκης της Λοζάνης διαφοροποιούνται ανάλογα με τις πολιτικές απόψεις του εκάστοτε συνωμοσιολόγου. Οι επικριτές του Ερντογάν υποστηρίζουν ότι ο Τούρκος Πρόεδρος συνεργάζεται με την Ευρωπαϊκή Ένωση για τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου Κουρδιστάν, ότι σχεδιάζει έναν νέο Βόσπορο για να διασφαλίσει την πρόσβαση των αμερικανικών πλοίων στη Μαύρη Θάλασσα ή ότι επιχειρεί να υπονομεύσει την κυριαρχία που διασφάλισε ο Ατατούρκ για την Τουρκία. Οι υποστηρικτές του Ερντογάν αντίθετα θεωρούν ότι με τη λήξη της Συνθήκης της Λοζάνης η Τουρκία αποκτά τη δυνατότητα διόρθωσης των συνόρων που είχε διασφαλίσει πριν από 100 χρόνια, ανακαταλαμβάνοντας περιοχές όπως τη Μοσούλη και μέρος της δυτικής Θράκης.

Στον τομέα της τουρκικής εσωτερικής πολιτικής η συζήτηση για το τέλος της Συνθήκης της Λοζάνης αντανακλά τους φόβους ορισμένων και τις ελπίδες άλλων ότι με τον πρώην Πρωθυπουργό και νυν Πρόεδρο η Τουρκία εισέρχεται σε μια δεύτερη περίοδο δημοκρατίας, αυτή που ο Ερντογάν αποκαλεί “Νέα Τουρκία”. Οι υποστηρικτές του πιστεύουν ότι το τουρκικό κράτος θα απαλλαχτεί από τον αυταρχισμό που χαρακτήριζε τη δημοκρατία του Ατατούρκ, ενώ οι επικριτές ανησυχούν για την υποχώρηση του κοσμικού κράτους.

Όταν ήρθε το ΑΚΡ στην εξουσία, τα σύνορα της Τουρκίας και όχι μόνο εκείνα της Μέσης Ανατολής αποτελούσαν ενδεχόμενα σημεία ανάφλεξης. Ένας πόλεμος με την Ελλάδα φάνταζε πιθανός το ίδιο και με το Ιράν, τη Συρία, το Ιράκ και την Αρμενία. Η θεωρία των μηδενικών προβλημάτων του Αχμέτ Νταβούτογλου άλλαξε τα δεδομένα μολονότι η Αραβική Άνοιξη έδειξε τα όριά της. Σήμερα που τα μέτωπα του Συριακού Εμφύλιου έχουν επεκταθεί και εντός της Τουρκίας με την αναθέρμανση της διένεξης της Άγκυρας με το ΡΚΚ, η Συνθήκη της Λοζάνης είναι το μόνο ασφαλές σημείο αναφοράς για το μέλλον της Τουρκίας, ικανό να σφραγίσει την προσωπική ασφάλεια και σταθερότητα Τούρκων πολιτών.

~ Αν ο Ερντογάν εμμείνει στην επιλογή του να αμφισβητεί τη Συνθήκη της Λοζάνης και εισέλθει στην Θράκη με πρόσχημα το θρήσκευμα στην πραγματικότητα ανοίγει τον “δρόμο”, για να “επιστρέψει” στη Μικρά Ασία όχι μόνον η Ελλάδα αλλά και η Ευρώπη με το ίδιο πρόσχημα. Αυτό όμως δεν συμφέρει την Τουρκία και μάλιστα σε μια εποχή που είναι υποχρεωμένη λόγω των ενταξιακών της διαπραγματεύσεων να αναγνωρίζει δικαιώματα. Δεν την συμφέρει ν’ ανοίξει το ζήτημα της θρησκείας ούτε καν σε επίπεδο Ισλάμ, γιατί το κεμαλικό καθεστώς θα απειληθεί με πτώση. Αν όμως απειληθεί το καθεστώς αυτό, παύει στην πραγματικότητα να υπάρχει Τουρκία όπως τη γνωρίζουμε. Εκτός κι αν αυτός είναι ο απώτερος στόχος της ηγεσίας Ερντογάν! Διαχρονικά τα κόμματα των Ισλαμιστών στην Τουρκία εξέφραζαν πολιτικά, τους “ριγμένους” από τη Συνθήκη της Λοζάνης, τους γηγενείς μουσουλμάνους Τούρκους της Μ.Ασίας. Η σύγκρουση Κεμαλιστών – Ισλαμιστών στην Τουρκία συμπυκνώνει έριδες σχεδόν 100 χρόνων. Οι “εισαγόμενοι” Ευρωπαίοι κεμαλιστές από τα Βαλκάνια κυριάρχησαν οικονομικά και πολιτικά στους γηγενείς πληθυσμούς της Μ.Ασίας, καταδικάζοντάς τους να ζουν στο περιθώριο. Η εκλογή Ερντογάν ανέτρεψε αυτήν την σχέση και ως πολιτικός εκπρόσωπος των γηγενών ισλαμιστών δεν θα διστάσει να διαλύσει και την ίδια την Τουρκία – όπως οι Νεότουρκοι την Οθωμανική Αυτοκρατορία – προκειμένου να “ξηλώσει” από την εξουσία της χώρας τους κεμαλιστές δυνάστες τής. ~

Η “Χειροβομβίδα” της Θράκης

Αρχικά, είναι πολύ σημαντικό να καταλάβει ο αναγνώστης τον τρόπο που δημιουργούνται και “δουλεύουν” οι Διεθνείς Νόμοι και οι Διεθνείς Συνθήκες.  Για παράδειγμα κανείς εχέφρων άνθρωπος δεν θα άφηνε ένα παιδί ή έναν άνθρωπο μειωμένης αντίληψης κοντά σε εκρηκτικές ύλες ή όπλα, γιατί αυτό θα ήταν επικίνδυνο. Θα ήταν θέμα χρόνου να προκαλέσει συνθήκες δυστυχήματος, τις οποίες θα πληρώσει και ο ίδιος. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με το Διεθνές Δίκαιο. Εκ των δεδομένων οι διεθνείς συνθήκες δημιουργούν ένα περιβάλλον, το οποίο είναι “τεχνητό”. Γιατί αν το περιβάλλον ήταν φυσικό, δεν θα χρειαζόταν μια Συνθήκη, για να το κάνει λειτουργικό. Ακριβώς λοιπόν, επειδή το περιβάλλον δεν είναι φυσικό, δεν είναι ασφαλές εκεί όπου απαιτούνται ειδικές γνώσεις να εμπλέκονται άνθρωποι χωρίς αυτές, για να μην προκαλούνται “ατυχήματα”.

Μια τέτοια συνθήκη, η οποία δημιουργεί “τεχνητό” περιβάλλον, είναι και η Συνθήκη της Λοζάνης, μέσω της οποίας παραχωρήθηκε η Δυτική Θράκη στην Ελλάδα. Η Συνθήκη, η οποία, αν δεν προσεχθεί στις λεπτομέρειές της —που αφορούν τα δεδομένα της—, μπορεί να τινάξει τα πάντα στον αέρα. Μπορεί να καταστρέψει όλους τους εμπλεκόμενους και πρώτους απ’ όλους αυτούς, οι οποίοι σήμερα δείχνουν να μην τη σέβονται. Αυτό σημαίνει ότι όλοι αυτοί που διακινούν συνωμοσιολογικά σενάρια για το μέλλον της Θράκης (Μουφτήδες,  εκκολαπτόμενοι πολιτικοί εκπρόσωποι και τοπικοί δημοσιογράφοι) είναι επικίνδυνοι πρωτίστως για την Τουρκία και μετά για την Ελλάδα.

Ακριβώς, επειδή δεν διαθέτουν τις απαιτούμενες γνώσεις διεθνούς δικαίου, καταφεύγουν στον μιμητισμό πολιτικών εθνικών διεκδικήσεων, χωρίς να γνωρίζουν τι ακριβώς είναι αυτό που μιμούνται και αν τους συμφέρει να το μιμούνται. Θεωρούν κάποια πράγματα προφανή, ενώ δεν είναι τέτοια. Υπό συνθήκες τεχνητού περιβάλλοντος πρέπει να έχεις γνώσεις, για να καταλάβεις αν αυτό, το οποίο θεωρείς προφανές, είναι τέτοιο ή όχι. Κάποιοι αυθαίρετοι Τούρκοι της Θράκης αντιλαμβάνονται τα πράγματα με όρους τέτοιους, οι οποίοι δεν υφίστανται για την Θράκη. Όμως, αυτό είναι πρωτίστως επικίνδυνο για τη δική τους ασφάλεια, αλλά και για την έννοια την οποία υπερασπίζονται. Όταν λειτουργείς υπέρ του τουρκικού εθνικισμού και δεν γνωρίζεις τι ακριβώς απειλεί το τουρκικό κράτος, είναι θέμα χρόνου να ενεργήσεις εις βάρος σου!

Οι αυτοπροσδιοριζόμενοι σαν Τούρκοι της Θράκης (DEB) μιμούνται στις συμπεριφορές τους άλλες εθνικές μειονότητες —κυρίως των Βαλκανίων—, οι οποίες εκμεταλλεύονται την έννοια της εντοπιότητας, προκειμένου να εκφράσουν αιτήματα για δικαιώματα εθνικού αυτοπροσδιορισμού, ονειρευόμενοι αυτονομίες κλπ. Στηρίζονται στο δεδομένο ότι “μοιάζουν” με αυτές τις μειονότητες και άρα θεωρούν ότι μπορούν να τις αντιγράφουν στην επιχειρηματολογία και στις πρακτικές τους. Είναι όμως ασφαλές αυτό το οποίο κάνουν;

Τα πάντα στην περίπτωση αυτήν ξεκινάνε από το γεγονός ότι αντιλαμβάνονται τους εαυτούς τους σαν αυτόχθονες και πάνω σ’ αυτό το δεδομένο “χτίζουν” την επιχειρηματολογία τους και εγείρουν διεκδικήσεις. Ειδικά μετά την πρόσφατη “επιτυχία” των Αλβανών του Κοσσόβου και της Ιλιρντά, αυτοί έχουν γίνει τα πρότυπά τους και θέλουν να τους μιμηθούν. Αυτό είναι λάθος, γιατί αν γνωρίζει κάποιος πώς λειτουργεί το διεθνές δίκαιο, θα διαπιστώσει ότι δεν υπάρχουν “αυτόχθονες” στη Θράκη! Όποιος στηρίζεται σε αυτό το δεδομένο, σφάλει νομικά. Αν αυτός, που το κάνει, είναι “Τούρκος”, δεν είναι απλά αφελής “ρομαντικός” εθνικιστής, αλλά ένας “εγκληματίας”, ο οποίος απειλεί την ασφάλεια της ίδιας της “Μητέρας” Τουρκίας.

Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα με τα τεχνητά περιβάλλοντα, τα οποία δημιουργούν οι Διεθνείς Συνθήκες. Είναι τεχνητά και άρα αυτό, το οποίο φαίνεται λογικό και φυσικό, είναι συνήθως το επικίνδυνο, και αυτό το οποίο φαίνεται συμφέρον, είναι ζημιογόνο! Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι, ακόμα και αν οι ίδιοι οι Έλληνες για τον οποιονδήποτε λόγο απαρνούνταν την “ελληνικότητα” της Θράκης, οι Τούρκοι θα έπρεπε να ήταν εκείνοι που θα διαμαρτύρονταν για ωμή παραβίαση Διεθνούς Συνθήκης. Ακόμα και αν οι ίδιοι οι Έλληνες αναγνώριζαν από μόνοι τους ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΕΘΝΙΚΗ μειονότητα στη Θράκη, θα έπρεπε οι Τούρκοι και το τουρκικό κράτος να τους καταγγείλουν στα διεθνή δικαστήρια. Θα έπρεπε οι Τούρκοι να βλέπουν μια τέτοια αναγνωρισμένη μειονότητα ως “χειροβομβίδα”, η οποία τοποθετείται εκ του πονηρού στα “χέρια τους” με στόχο την απειλή της ασφάλειάς τους, ενέργεια που θα ισοδυναμούσε με casus belli.

~ Ο Α.Νταβούτογλου κάνει ιδιαίτερη αναφορά στα βιβλία του για τα “όρια” μεταξύ κρατών και την τεχνητή φύση τους, βάζοντας τα θεμέλια της νέα τουρκικής στρατηγικής ως το 2020. Η πολιτική που ακολουθεί είναι αναθεωρητική, προωθεί το quo ante και επομένως καλλιεργεί την σύγκρουση. ~

Το “ειδικό περιβάλλον” της Λοζάνης

Όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, το περιβάλλον στη Θράκη είναι τεχνητό. Ως εκ τούτου τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται. Για να υπάρχει ασφάλεια στην ευρύτερη περιοχή, τα πάντα θα πρέπει να ερμηνεύονται όπως επιβάλει η Συνθήκη της Λοζάνης και όχι όπως επιβάλει η λογική. Σύμφωνα λοιπόν με την περίφημη Συνθήκη η Θράκη είναι κεφάλαιο “ανταλλαγής”. Νομικά ήταν “ακατοίκητη” πριν την παράδοσή της στην Ελλάδα, όπως νομικά ήταν “ακατοίκητη” και η Μικρά Ασία ή ο Πόντος πριν την παράδοσή τους στην Τουρκία. Νομικά, δηλαδή, η Θράκη δεν ήταν πατρίδα κανενός, ώστε από αυτό το στοιχείο να έλκει και η ίδια την “ταυτότητά” της. Δεν ήταν πατρίδα καμίας ελληνικής πλειονότητας και δεν μπορεί κάποιο μέρος της να διεκδικηθεί ως πατρίδα από καμία τουρκική μειονότητα.

Η Θράκη δεν είναι ελληνική, επειδή η πλειονότητα των κατοίκων της ήταν κάποτε — ή  σήμερα — Έλληνες. Ελληνική είναι, γιατί ανήκει νόμιμα στην Ελλάδα. Θα ήταν ελληνική, ακόμα και αν η πλειονότητα των κατοίκων της ήταν Κινέζοι, επειδή ακριβώς δόθηκε ως κεφάλαιο “αντιπαροχής” στους Έλληνες και στην Ελλάδα. Οι Τούρκοι πήραν το ανάλογο “ελληνικό κεφάλαιο” στη Μικρά Ασία και έδωσαν ως “αντιπαροχή” κεφάλαιό τους στην Ευρώπη. Έγινε ανταλλαγή κεφαλαίου και συμφωνήθηκε από τους άμεσα συμβεβλημένους στη Συνθήκη ότι όλοι όσοι βρίσκονται ή θα βρίσκονται ποτέ να κατοικούν νόμιμα πάνω στη Θράκη, να δηλωθούν Έλληνες. Νόμιμοι θα είναι μόνον αν δηλώνουν Έλληνες, ανεξαρτήτως του τί ήταν εθνικά προηγουμένως ή του τί πίστευαν θρησκευτικά. Το ακριβώς αντίστοιχο έγινε και στην Τουρκία. Όποιος παρέμεινε μετά την ανταλλαγή στην Τουρκία — πλην συγκεκριμένων και απόλυτα προσδιορισμένων εξαιρέσεων— είναι νόμιμος στη Μικρά Ασία μόνον ως Τούρκος πολίτης. Όποιος δεν αισθανόταν Τούρκος έφυγε, και αν έμεινε —σύμφωνα με τη Συνθήκη— κακώς έμεινε. Αυτά όλα δεν έγιναν από τύχη ούτε από τις συγκυρίες. Είναι αποτελέσματα συγκεκριμένης στρατηγικής, η οποία εξυπηρετούσε τα συμφέροντα αυτών που τα διαπραγματεύτηκαν.

Εδώ πρέπει να προσέξει ο αναγνώστης, γιατί οι όροι είναι πολύ σημαντικοί στην περιγραφή τόσο λεπτών καταστάσεων. Έλληνες και Τούρκοι συμφώνησαν μεταξύ τους να μην φαίνεται πουθενά ότι “κατάκτησαν” το παραμικρό. Κανένας δεν κατέκτησε τίποτε απολύτως. Νομικά δεν “έδιωξαν” οι Τούρκοι τους Έλληνες από τη Μικρά Ασία, αλλά “έφυγαν” μόνοι τους από αυτήν, για να ζήσουν με ομοίους τους στη νέα πατρίδα τους. Ομοίως δεν “έδιωξαν” οι Έλληνες τους Τούρκους από τις λεγόμενες Νέες Χώρες και άρα και από τη Θράκη. Έφυγαν μόνοι τους οι Τούρκοι για τη Μικρά Ασία, για να ζήσουν με Τούρκους.

Και συμφώνησαν σ’ αυτό, γιατί αυτό ήταν το συμφέρον και για τις δύο πλευρές. Αν δεν συμφωνούσαν σ’ αυτό το δεδομένο, θα είχαν πρόβλημα και οι δύο. Γιατί ο “κατακτητής” στην “κατάκτησή” του είναι υποχρεωμένος ν’ αναγνωρίσει εθνικά δικαιώματα σε γηγενείς πληθυσμούς, εφόσον είναι αλλοεθνείς. Άρα, αν οι Τούρκοι του Κεμάλ “κατακτούσαν” τη Μικρά Ασία, θα έπρεπε να ανεχθούν και ν’ αναγνωρίσουν δικαιώματα όχι μόνον στην ελληνική εθνική μειονότητα της Μικράς Ασίας, αλλά και σε πλήθος άλλες. Δεν μπορούσαν να “ξηλώσουν” καμία από αυτές από τη Μικρά Ασία, επειδή αυτό τους βόλευε. Σε μια τέτοια περίπτωση θα κατηγορούνταν για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, γενοκτονία κλπ. Άλλωστε αυτό είναι το κύριο επιχείρημα για την σθεναρή αντίδρασή τους απέναντι στην διεθνώς αναγνωρισμένη γενοκτονία των Αρμενίων.

Βεβαίως ούτε την ελληνική πλευρά συνέφερε να εμφανίζει την Θράκη ως προϊόν κατάκτησης. Δεν προσαρτήθηκε η Θράκη στον ελληνικό κορμό ως “προϊόν” κατακτητικής δραστηριότητας του ελληνικού κράτους. Ούτε καν “απελευθερώθηκε”, γιατί ούτε αυτή η έννοια σε απαλλάσσει από τις υποχρεώσεις σου απέναντι σε μειονότητες ξένων πληθυσμών. Η Θράκη ως χώρος προστέθηκε στο ελληνικό κράτος με την ταπεινή “λογιστική” λογική, που προστίθεται νέα ιδιοκτησία πάνω σε παλαιά ιδιοκτησία. Δεν απελευθερώθηκε από κάποιον κατακτητή, γιατί δεν κατακτήθηκε από κάποιον νέο. Αν συνέβαινε αυτό, οι Τούρκοι της Θράκης θα προστατεύονταν από τον διεθνή νόμο και άρα θα αναγνωρίζονταν ως εθνική μειονότητα με δικαίωμα παραμονής σ’ αυτόν. Δεν θα μπορούσαν οι Έλληνες να τους διώξουν στην Τουρκία, γιατί θα κατηγορούνταν επίσης για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και γενοκτονία.

Αντιλαμβανόμαστε ότι, αν δεν τα συμφωνούσαν όλα αυτά μεταξύ τους οι Έλληνες με τους Τούρκους, δεν θα μπορούσαν να πραγματοποιήσουν ανταλλαγή πληθυσμών. Δεν θα μπορούσαν να κάνουν αναγκαστική ανταλλαγή πληθυσμών και να απειλούν με νόμιμη βία όποιους Έλληνες ή Τούρκους αντιδρούσαν στη μεθόδευση και θα επεδίωκαν να παραμείνουν στα πατρογονικά τους εδάφη με αναγνωρισμένα και κατοχυρωμένα εθνικά δικαιώματα. Δεν δόθηκε επιλογή στους Έλληνες Πόντιους να παραμείνουν στον Πόντο ως τέτοιοι, όπως δεν δόθηκε επιλογή στους Τούρκους Θρακιώτες να παραμείνουν στη Θράκη επίσης ως τέτοιοι. Όποιος επέλεγε να παραμείνει στα χώματα όπου γεννήθηκε, θα παρέμενε υπό τους νέους όρους της Συνθήκης. Ό,τι κι αν ήταν προηγουμένως, στη Μικρά Ασία θα μπορούσε να παραμείνει μόνον ως Τούρκος και στη Θράκη μόνον ως Έλληνας.

Υπήρξε δηλαδή μία χρονική συγκυρία μετά τον Α’ΠΠ με τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όπου Έλληνες και Τούρκοι βρέθηκαν στιγμιαία στο “κενό” δίχως πατρίδα, αλλά με συγκεκριμένο και απόλυτα καταμετρημένο κεφάλαιο εκατέρωθεν του Αιγαίου. Είχαν κεφάλαιο να μοιράσουν και από αυτά που θα συμφωνούσαν θα προέκυπταν οι νέες πατρίδες τους. Πριν τη συμφωνία ήταν “απάτριδες” λαοί, που μετά τη συμφωνία απέκτησαν πατρίδες, τις οποίες μπορούσαν να τις αποτυπώσουν στον χάρτη. Ούτε καν η τότε ελεύθερη Ελλάδα δεν εξαιρέθηκε ως κεφάλαιο από αυτήν τη γενική καταμέτρηση, που εξυπηρετούσε αυτήν την εφ’ όλης της ύλης ελληνοτουρκική συμφωνία. Αφού έτσι έμπαινες τέλος οριστικά σε μία συνύπαρξη εκατοντάδων χρόνων και στις δυό πλευρές του Αιγαίου, που καθόριζε με εξαιρετική σαφήνεια τα μεταξύ τους σύνορα. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι εκεί εδράζεται το επιχείρημα της Άγκυρας για την όποια δυνητική επέκταση της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, η οποία απειλείται με casus belli γιατί – σύμφωνα με την τουρκική πλευρά – αναθεωρεί τα όσα συμφωνήθηκαν στην Λοζάνη. Ενώ, τα όποια σημεία σύγκρουσης των δύο κρατών βρίσκονται στα Δωδεκάνησα (Ίμια, Αγαθονήσι, Καστελόριζο-ΑΟΖ), που περιήλθαν στην Ελλάδα μετά τον Β’ΠΠ και επομένως έμειναν εκτός Συνθήκης.

~ Το αυτοκρατορικό “όραμα” Ερντογάν δεν είναι καν όραμα. Είναι ο παλιός “εφιάλτης” της αυτοκρατορίας. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία διέλυσε οργανωμένα στα “εξ όν συνετέθη” και αν υπήρχε μια απειροελάχιστη πιθανότητα να ανασυσταθεί σε κάποια μορφή, αυτό θα μπορούσε να γίνει μόνον με την εκ νέου σύμπραξη των στοιχείων που τη συνέθεταν. Μόνον με την οικειοθελή συμμετοχή όλων όσων συμμετείχαν και προηγουμένως σ’ αυτήν. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορεί να γίνει μόνον από τους Τούρκους. Ακόμη κι αν είχαν την οικονομική δύναμη και τα στρατιωτικά μέσα να το δοκιμάσουν, θα αποτύγχαναν. Στην καλύτερη περίπτωση θα δημιουργούσαν ακόμη μίας ισλαμική τζαμαχιρίγια περιορισμένη στο κέντρο της Ανατολίας.

Το παράδοξο της Τουρκίας

Έτσι, στην παραπάνω λογική έχουν χτιστεί τα δύο αυτά κράτη εκατέρωθεν του Αιγαίου. Όσοι ήθελαν να διατηρήσουν την αυθεντική εθνική τους ιδιότητα, μετακινήθηκαν προς τη μεριά της νέας τους πατρίδας. Όσοι αισθάνονταν Τούρκοι και βρίσκονταν στα Βαλκάνια, μετακινήθηκαν στη Μικρά Ασία και όσοι βρίσκονταν ήδη στη Μικρά Ασία, παρέμειναν εκεί με τα ίδια δικαιώματα και όχι με πλεονέκτημα εντοπιότητας. Το ίδιο “Τούρκοι” ήταν με τους “εισαγόμενους”, οι οποίοι απλά δεν χρειάστηκε να μετακινηθούν.

Το ίδιο έγινε και με τους Έλληνες, όσοι ήταν στα Βαλκάνια παρέμειναν στις εστίες τους, ενώ όσοι βρίσκονταν στη Μικρά Ασία ξεκίνησαν την πορεία τους προς τη νέα πατρίδα. Στη νομικά “κενή” και “ακατοίκητη” πατρίδα, την οποία θα την κατοικούσαν υπό τους ίδιους όρους όλοι οι Έλληνες άσχετα με την προέλευσή τους. Οι ντόπιοι θα διατηρούσαν τις προηγούμενες περιουσίες τους και οι πρόσφυγες θα έπαιρναν κλήρους αποζημίωσης για τις περιουσίες που άφησαν πίσω τους. Οι πάντες ξεκίνησαν τη ζωή τους από μηδενική βάση. Οι ντόπιοι, στεκόμενοι πάνω στην ιδιοκτησία τους και οι πρόσφυγες, “κουβαλώντας” τη δική τους από εκεί που έρχονταν. Εκείνοι που παρέμειναν για τον οποιονδήποτε λόγο στην “ξένη” περιοχή, “απαρνήθηκαν” ταυτόχρονα και την εθνική τους ταυτότητα. Την “απαρνήθηκαν” βεβαία γιατί αυτό ήταν το συμφέρον τους, αφού έτσι διατήρησαν ανέπαφες τις περιουσίες τους.

Εξαιτίας λοιπόν εκείνης της συμφωνίας οι Έλληνες πήραν το υπόλοιπο της Μακεδονίας, τη μισή Θράκη και τα φτωχά εκείνη την εποχή νησιά του Αιγαίου. Οι Τούρκοι πήραν την άλλη μισή Θράκη μαζί με τη μυθική Κωνσταντινούπολη και την τερατώδη Μικρά Ασία. Όμως, το μεγάλο κέρδος του Κεμάλ ήταν αλλού. Με την “αποζημίωση” των Ελλήνων κατάφερε και πήρε κεφάλαιο και από άλλους λαούς, τους οποίους δεν αποζημίωσε με έναν ίδιο και δίκαιο τρόπο. Με τη συμφωνία του με τους Έλληνες —να μην αναγνωρίζονται εθνικές μειονότητες εντός των συνόρων των νέων χωρών— στέρησε αυτό το δικαίωμα και από τις άλλες εθνικότητες, οι οποίες βρίσκονταν ως γηγενείς στη Μικρά Ασία. Επειδή ακριβώς δέχθηκαν οι Έλληνες ν’ απαρνηθούν συνειδητά την εθνική τους ταυτότητα στη Μικρά Ασία, την απαρνήθηκαν υποχρεωτικά και παρά τη θέλησή τους καί οι Κούρδοι καί οι Αρμένιοι καί οι Αλεβήδες και οι πολλοί άλλοι. Όμως, οι Έλληνες είχαν αποζημιωθεί, ενώ οι υπόλοιποι όχι.

Η σύγκρουση των πιο ισχυρών παραγόντων της καταρρέουσας αυτοκρατορίας, Ελλήνων και Τούρκων ωφέλησε αμφότερους, αλλά έβλαψε τους υπόλοιπους λαούς της Μικράς Ασίας. Με τον “μανδύα” της νομιμότητας σ’ ό,τι αφορά τις πρακτικές των ανταλλαγών κεφαλαίου και πληθυσμών, ο Κεμάλ και το νεότευκτο κράτος τού αδίκησαν όλες τις άλλες μειονότητες της Μικράς Ασίας. Ήταν τόσο θολά τα πράγματα και εμπλέκονταν τόσα πολλά δεδομένα, που κανένας δεν μπορούσε να διακρίνει πότε οι στρατιωτικές δυνάμεις του Κεμάλ “συνόδευαν” ανταλλάξιμους πληθυσμούς και πότε “ξήλωναν” μη ανταλλάξιμους. Η ασάφεια της εποχής τούς επέτρεπε να κάνουν εγκλήματα, ενώ η σαφήνεια της Συνθήκης τούς προστάτευε, εφόσον μιλούσε για ανταλλαγή εθνικών ομάδων, η οποία απλά γινόταν με τη “βοήθεια” θρησκευτικών κριτηρίων.

Ο Κεμάλ και οι Νεότουρκοι των Βαλκανίων ερχόμενοι στη Μικρά Ασία στην κυριολεξία θησαύρισαν! Σκεφτείτε ότι 1.650.000 Τούρκοι υπήκοοι, χριστιανικού θρησκεύματος μοιράστηκαν ως Έλληνες μεταξύ τους το μέρος που τους αντιστοιχούσε στην αντικειμενικά μικρή Ελλάδα, ενώ στην Τουρκία πήγαν 670.000 Έλληνες υπήκοοι, μουσουλμανικού θρησκεύματος, που, ως Τούρκοι, τη μοιράστηκαν σχεδόν μόνοι τους. Τη μοιράστηκαν σχεδόν εις βάρος των πάντων και όχι μόνον στον βαθμό που αφορούσε την περιουσία της σχεδόν τριπλάσιας από αυτούς πληθυσμιακής ομάδας των χριστιανών Ελλήνων. Εις βάρος όχι μόνον των χριστιανών όλων των εθνικοτήτων, αλλά ακόμα και εις βάρος των γηγενών μουσουλμάνων. Ακόμα δηλαδή και ο ίδιος Κεμάλ την προσωπική του περιουσία στην Τουρκία την απέκτησε με την ανταλλαγή. Ο φτωχός αστός της Θεσσαλονίκης Κεμάλ έγινε μέσα σε μια νύχτα μεγαλοφεουδάρχης της Μικράς Ασίας.

Όλα αυτά έγιναν και νομιμοποιήθηκαν εξαιτίας της Συνθήκης της Λοζάνης. Αυτή η Συνθήκη είναι εκείνη, που απαλλάσσει την Τουρκία —και άρα και τους κυρίαρχους Κεμαλιστές — από τις κατηγορίες και άρα και από τις υποχρεώσεις για αποζημιώσεις απέναντι σε Κούρδους ή Αρμένιους. Εξαιτίας αυτής της Συνθήκης δεν κατηγορείται επισήμως το κράτος της Τουρκίας για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και απόπειρα εθνοκάθαρσης απέναντι στους Κούρδους ή τους Αρμένιους. Όσο κι αν αυτό φαίνεται παράδοξο, αποτελεί γεγονός ότι από τη Συνθήκη της Λοζάνης καθορίζονται ένα πλήθος παραμέτρων, οι οποίες φαινομενικά δεν έχουν σχέση με τα εμφανώς εμπλεκόμενα μέρη. Για παράδειγμα, ακόμη και τα σύνορα της Τουρκίας με τη Συρία ή το Ιράκ καθορίζονται με βάση αυτή τη Συνθήκη.

Η Συνθήκη της Λοζάνης είναι αυτή, η οποία δίνει στην Τουρκία κυριαρχικά δικαιώματα στο σύνολο της Μικράς Ασίας και άρα και στην κουρδική περιοχή, και επιτρέπει στην Τουρκία ν’ αναπτυχθεί στρατιωτικά εντός του συνόλου της μικρασιατικής περιοχής.Χωρίς αυτήν τη Συνθήκη είναι παράνομος ο τουρκικός στρατός στα εδάφη των Κούρδων. Χάρη σ’ αυτήν τη Συνθήκη “δεν υπάρχουν” Κούρδοι στο Κουρδιστάν και είναι όλοι τους Τούρκοι. Αυτά, τα οποία είναι προφανή για ένα αμιγώς εθνικό κράτος, δεν είναι τέτοια στην πολυεθνική Τουρκία. Η Συνθήκη της Λοζάννης είναι αυτή, που της εξασφαλίζει τα “προφανή”.

Ταυτόχρονα όμως, εξαιτίας της ίδιας Συνθήκης, η Τουρκία απαλλάχθηκε και από το πρόβλημα των χριστιανών, οι οποίοι δεν αρνήθηκαν να μετακινηθούν από τη Μικρά Ασία. Εξαιτίας της Συνθήκης δεν ίσχυε κανένας διεθνής νόμος προστασίας θρησκευτικών δικαιωμάτων. Καθώς, όσοι είχαν τέτοια δικαιώματα, τα “πούλησαν”, είτε αποχωρώντας, είτε μένοντας. “Πούλησαν” ένα βασικό ανθρώπινο δικαίωμα και το οποίο είναι αυτό της ελεύθερης θρησκευτικής επιλογής. Αυτοί, οι οποίοι θα δήλωναν ψευδώς ότι είναι Τούρκοι και μωαμεθανοί για να παραμείνουν στα πατρώα εδάφη τους και να διατηρήσουν τις περιουσίες τους, δεν προστατεύονταν πια από τον νόμο αν άλλαζαν γνώμη. Δεν μπορούσαν όλοι αυτοί να ξαναεμφανιστούν αρχικά ως χριστιανοί και στη συνέχεια ως Έλληνες, όταν οι κοινωνικές συνθήκες στην Τουρκία θα ήταν πιο ασφαλείς. Αυτό το απαγορεύει η Συνθήκη της Λοζάννης.

Η Τουρκία λοιπόν, απάλλαξε από την εθνικότητά τους τούς “Τούρκους” της Θράκης, αλλά ανάγκασε την Ελλάδα να απαλλάξει τους χριστιανούς της Μικράς Ασίας από την ελληνικότητά τους, εφόσον αυτοί ανήκαν στο ποίμνιο της Κωνσταντινούπολης. Ο Πατριάρχης υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει όχι μόνον την επίσημη ιδιότητα του Εθνάρχη των Ελλήνων, αλλά και αυτήν του Αρχιερέα του Χριστιανισμού. Για να μην μπορεί το ελληνικό ή χριστιανικό Πατριαρχείο να συνδεθεί με κανέναν από τους φανερούς ή κρυφούς χριστιανούς, οι οποίοι θα παρέμεναν και άρα θα υπήρχαν στη Μικρά Ασία. Όποιος παρέμενε στην Τουρκία, θα ήταν πλέον Τούρκος και τυπικά μωαμεθανός, εφόσον στο ουσιαστικό επίπεδο δεν ενδιέφερε το κεμαλικό καθεστώς η “ειλικρίνεια” της πίστης των υπηκόων του. Το κεμαλικό καθεστώς το ενδιέφερε απλά να δηλώνουν επίσημα την “πίστη” τους, ώστε να έχει το νομικό δικαίωμα να τιμωρεί αυτούς, οι οποίοι θα χρησιμοποιούσαν την κρυφή τους πίστη για τη διεκδίκηση εθνικών δικαιωμάτων εις βάρος της Συνθήκης.

Ο Ερντογάν απειλεί  την  Τουρκία

Καταλήγουμε λοιπόν στο συμπέρασμα ότι ένας αναγνωρισμένος εθνικά “Τούρκος” με νόμιμη περιουσία στη Θράκη, θα έδινε δικαίωμα για αναγνώριση ταυτότητας και απαίτηση περιουσίας ενός Κούρδου στην Ανατολική Τουρκία. Ποιον λοιπόν απειλεί περισσότερο ένα τουρκικό κόμμα στην ελληνική Θράκη; Η Ελλάδα, στη χειρότερη γι’ αυτήν περίπτωση, θα αναγκαστεί ν’ αναγνωρίσει εθνική μειονότητα. Ούτε η πρώτη χώρα θα είναι που θα το κάνει αυτό ούτε η τελευταία. Εθνικά δικαιώματα δεν σημαίνει απόσχιση της Θράκης, όπως δεν αποσχίστηκε η Βόρειος Ήπειρος από την Αλβανία ή τα ουγγρικά Καρπάθια από τη Ρουμανία.

Όμως, αυτό, που για την Ελλάδα θα ήταν απλά δυσμενές, για την Τουρκία θα ήταν καταστροφή. Τα εθνικά δικαιώματα της θρησκευτικής μειονότητας της Θράκης θα άνοιγαν τον δρόμο για διεκδίκηση αποζημιώσεων όλων των εθνικών μειονοτήτων της Τουρκίας από το τουρκικό κράτος. Ακόμα και κάποιων Ελλήνων, οι οποίοι σε προσωπικό επίπεδο μπορεί να μην θεωρούν τους εαυτούς τους ικανοποιημένους.

Και ακριβώς επειδή δεν υφίσταται “μερικώς ισχύουσα Συνθήκη”, η παραμικρή “κατάπτωση” μιας τέτοιας Διεθνούς Συνθήκης θα οδηγούσε σε κατάρρευση όλων των επιμέρους διατάξεών της. Σε μια τέτοια περίπτωση ή ισχύουν όλα ή δεν ισχύει τίποτε. Από τη Θράκη, δηλαδή, μπορεί να ξεκινήσει ένα ντόμινο εξελίξεων, το οποίο μπορεί ν’ αλλάξει τον χάρτη ολόκληρης της Ανατολικής Μεσογείου. Ούτε φαντάζεται κάποιος πόσα πράγματα ρυθμίζει και εγγυάται η “σιδηρά” Συνθήκη της Λοζάνης. Στην πραγματικότητα, δηλαδή, η “ικανοποίηση” της Ελλάδας και των “ανταλλαγμένων” Ελλήνων είναι αυτή, η οποία εγγυάται όχι μόνον την ακεραιότητα της Τουρκίας, αλλά και τη σταθερότητα της Μέσης Ανατολής. Η Ελλάδα, για παράδειγμα, είναι αυτή, η οποία “εγγυάται” την προστασία της Τουρκίας από τις συριακές απαιτήσεις. Η Ελλάδα είναι αυτή, η οποία “εγγυάται” τη νομιμότητα των στρατοπέδων της Τουρκίας στο Κουρδιστάν. Εξαιτίας της Ελλάδας κράτη όπως η Συρία, το Ιράκ ή ακόμα και ο Λίβανος δεν μπορούν να εγείρουν νομικές απαιτήσεις εις βάρος της Τουρκίας για άδικες “μοιρασιές”. Αν αμφισβητήσει η Τουρκία το παραμικρό από τη Συνθήκη της Λοζάνης, στην πραγματικότητα πριονίζει το “κλαδί” πάνω στο οποίο κάθεται η ίδια.

Γιατί όμως η Άγκυρα φέρεται παράλογα αφού τα γνωρίζει όλα αυτά και πόσο επικίνδυνα είναι για τη σταθερότητα του κράτους της; Το πρόβλημα για την Τουρκία είναι η επικίνδυνη φύση εκείνων που διαφεντεύουν τις τύχες της. Ενώ, οι ιδρυτές και πραγματικοί “αρχιτέκτονες” της Τουρκίας —και άρα οι απόλυτοι γνώστες της κατάστασης— “κοιτούσαν” για την ασφάλειά τους από τη Δύση προς την Ανατολή, ο Ερντογάν κάνει το ακριβώς αντίθετο. “Βλέπει” από την Ανατολή προς τη Δύση. Οι κεμαλιστές “ακουμπούσαν” στην ασφαλή Ελλάδα και έβλεπαν ως πηγή κινδύνου των συμφερόντων τούς τους πληθυσμούς της Ανατολής, οι οποίοι τους έβλεπαν εχθρικά, είτε για λόγους θρησκείας είτε για λόγους εθνικότητας. Εχθροί τους ήταν όλοι όσοι δεν ήταν κεμαλιστές, ομοεθνείς καί μη. Από τους ευσεβείς μωαμεθανούς Τούρκους, οι οποίοι αμφισβητούσαν μόνιμα το σχεδόν άθεο κοσμικό καθεστώς, ως τους εθνικά μη Τούρκους, οι οποίοι αμφισβητούσαν το εθνικού τύπου τουρκικό καθεστώς. Γι’ αυτόν τον λόγο η πολιτική τους ήταν μόνιμα “εσωστρεφής”.

Ο Ερντογάν από την άλλη βλέπει τα πράγματα με τον ακριβώς αντίθετο τρόπο. Βλέπει την Τουρκία όπως βλέπει τη Γερμανία ένας Γερμανός, ενιαία εθνικά, πολιτικά, πολιτισμικά και θρησκευτικά. Την χρησιμοποιεί ως βάση επέκτασης προς τα έξω. Η πολιτική του πρόταση είναι “εξωστρεφής”. Αυτήν την ενιαία Τουρκία θεωρεί ότι μπορεί να τη στρέφει εναντίον εξωτερικών εχθρών και άρα και εναντίον της Ελλάδας. Γι’ αυτόν τον λόγο βλέπουμε την Τουρκία τα τελευταία χρόνια – η επιβίωση της οποίας στηρίχθηκε στον άθεο κοσμικό της χαρακτήρα – να παριστάνει τον φανατικό “ιμάμη” της περιοχής. Βλέπουμε τη μωαμεθανική κοινότητα της Θράκης, η οποία στην κυριολεξία σώθηκε από την Ελλάδα —φοβούμενη να δώσει τη μάχη της επιβίωσης στην κοσμική Τουρκία του άθεου Κεμάλ—, να παριστάνει την εμπροσθοφυλακή του τουρκικού εθνικισμού. Βλέπουμε την Τουρκία, με το έμπειρο στο ελληνοτουρκικό “παιχνίδι” διπλωματικό σώμα, να  τοποθετεί στο Προξενείο της Θράκης όχι διπλωμάτες, αλλά κοινούς πράκτορες της ΜΙΤ.

Ο Ερντογάν αντιλαμβάνεται την Τουρκία σαν ένα μεγάλο δυτικού τύπου κράτος —όπως είναι η Γερμανία, η Γαλλία ή η Ισπανία—, ενώ αυτό δεν συμβαίνει. Συμπεριφέρεται σαν να είναι ηγέτης ενός μεγάλου δυτικού χριστιανικού κράτους, ενώ αυτό δεν συμβαίνει. Αποσπά την “προσοχή” του τουρκικού κράτους από το εσωτερικό του και αυτό είναι θέμα χρόνου να το θέσει σε κίνδυνο. Όλα τα βλέπει λάθος, γιατί τα βλέπει από λανθασμένη οπτική γωνία. Θεωρεί, για παράδειγμα, ότι η “επιτυχία” της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο μπορεί να είναι “οδηγός” για παρόμοιες στρατηγικές, αγνοώντας “εκκωφαντικά” ότι η Κύπρος δεν ανήκε στη Συνθήκη της Λοζάνης και γι’ αυτό ακριβώς είχε “επιτυχία” η Τουρκία.

Η Τουρκία δεν μπορεί όμως να ξεφύγει από τη φύση της. Αναπτύχθηκε με τον οθωμανικό τρόπο, ομοιάζοντας μόνον στο τυπικό μέρος με εθνικό κράτος. Αυτό δεν έγινε εξαιτίας κάποιας “γεννητικής” αδυναμίας ή “κατωτερότητας” των Τούρκων. Αυτό επιλέχθηκε από τους κεμαλιστές ως μοντέλο οργάνωσης, γιατί αυτό τους συνέφερε και τους έκανε βαθύπλουτους. Αν ήθελαν δυτικού τύπου οργανωμένη “εθνική” και άρα “σκληρή” Τουρκία, θα έπρεπε να δώσουν στους πληθυσμούς της χωράφια, δικαιώματα, δημοκρατία, δικαιοσύνη, μόρφωση και αυτά όλα δεν τους συνέφεραν. Για να “ιδρύσουν” λοιπόν οι κεμαλιστές το γενναιόδωρο για τους ίδιους ψευδοεθνικό τους κράτος, χρησιμοποίησαν το θρησκευτικό “δόγμα” ως “αντιδόγμα” στον χώρο όπου πριν εδραζόταν μια κατά κανόνα ομόθρησκη και πολυεθνική αυτοκρατορία. Εξαιτίας αυτού του “αντιδόγματος” της κοσμικής Τουρκίας υπάρχουν οι μουσουλμάνοι στην ελληνική Θράκη. Φοβούμενοι το άθεο νέο καθεστώς, δεν την εγκατέλειψαν στην ανταλλαγή πληθυσμών, ακόμα και για το δέλεαρ των μεγάλων κλήρων, οι οποίοι προβλέπονταν για αυτούς. Παρέμειναν φανατικοί μουσουλμάνοι στη Θράκη, ελπίζοντας στην πολιτισμένη και ευγενική συμπεριφορά του ελληνικού κράτους.

Αυτούς τους ανθρώπους τους εγκατέλειψε στην κυριολεξία η κοσμική Τουρκία στα “χέρια” της Ελλάδας. Εύκολα τους εγκατέλειψε, εφόσον τους θεωρούσε κοινωνικά καθυστερημένους και άρα ανεπιθύμητους. Ο Ερντογάν ονειρεύεται να κάνει το ακριβώς αντίθετο. Προσπαθεί, μέσω του ίδιου δόγματος, να κάνει την εθνική Τουρκία μια αυτοκρατορία με διεθνή ερείσματα, η οποία θα μπορούσε ακόμα και να επεκταθεί πάνω σε άλλα έθνη. Εξαιτίας αυτού του δόγματος “ξανασυνδέεται” με τους μουσουλμάνους της Θράκης. Αυτό, το οποίο άφησαν οι κεμαλιστές ως επικίνδυνο για τη δική τους Τουρκία, το πιάνει ο Ερντογάν σαν χρήσιμο για τη δική του Τουρκία.

Αυτό, πέρα από το γεγονός ότι είναι παντελώς λάθος, απειλεί με καταστροφή όλες τις παραμέτρους, που δίνουν σταθερότητα στην περιοχή. Για παράδειγμα, τα σύνορα μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας είναι το επίτευγμα του κεμαλικού καθεστώτος, που “θωρακίζει”, τουλάχιστον από τα δυτικά, τη γενικώς “εύθραυστη” Τουρκία. Το γεγονός ότι μπορείς αυτά τα σύνορα να τα διαπερνάς με “πλατφόρμα” τη θρησκεία, δεν σημαίνει τίποτε απολύτως. Όταν όμως ξεσηκώνεις μειονότητες στη Θράκη, νομιμοποιείς όλους εκείνους, οι οποίοι ξεσηκώνουν μειονότητες στο Κουρδιστάν. Όταν επιλέγεις να περιφέρονται Τούρκοι επίσημοι στη Θράκη —στο όνομα των δήθεν ανθρωπίνων δικαιωμάτων— ήταν θέμα χρόνου να εμφανιστούν Ιρακινοί ή Σύριοι Κούρδοι να κάνουν το ίδιο στην Ανατολική Τουρκία.

Οι κεμαλιστές διέλυσαν μια αυτοκρατορία, για να σωθούν οι ίδιοι σε ένα εθνικό σκάφος. Θεωρητικά, ακόμα και όταν ήταν επικεφαλής της αυτοκρατορίας και διαχειρίζονταν τα μέσα της, δεν μπόρεσαν να τη σώσουν. Δεν μπόρεσαν να τη σώσουν σε πολύ ευκολότερες εποχές για τέτοιου είδους συστήματα. Επέλεξαν το “μη χείρον” και αυτό ήταν η διάσπασή της σε εθνικά κράτη με βασικό “δίδυμο” ισορροπίας την Τουρκία και την Ελλάδα. Τώρα, έναν αιώνα μετά, έρχεται ο Ερντογάν και ονειρεύεται αυτοκρατορίες.  Μόνο που κάθε φορά θα σκαλίζει την “εκρηκτική” Συνθήκη της Λοζάνης, και θα δυναμιτίζει το κλίμα στην Θράκη, θα έχει απέναντί του ένα επικίνδυνο και οπλισμένο κεμαλικό παρακράτος, το οποίο είτε με γεγονότα τύπου Γκεζί, είτε με προβοκάτσιες θα δείχνει τα “δόντια” του προκειμένου να διατηρήσει τα κεκτημένα του. Εκείνοι που δεν δίστασαν να θυσιάσουν μία αυτοκρατορία για το συμφέρον τους, θα διστάσουν τώρα να θυσιάσουν ένα κράτος που έχει πάψει πια να τους “ανήκει”;

http://www.militaire.gr/%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B8%CE%B7%CE%BA%CE%B7-%CE%BB%CF%89%CE%B6%CE%B1%CE%BD%CE%B7%CF%83-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%B9%CE%B1/

Advertisements

Περισσότεροι από 100.000.000 οι ‘Ελληνες σε ολόκληρο τον κόσμο!

Ιανουαρίου 10, 2018

30.12.2017
Από τον
Νίκο Σταυρουλάκη 

Aς αφήσουμε -προς το παρόν- το ερώτημα «πόσοι είναι σήμερα οι Ελληνες παγκοσμίως;»… Ασφαλώς το ερώτημα είναι πολύπλοκο και το πρόβλημα περίπλοκο, αν μάλιστα διευρυνθεί με τους ελληνογενείς πληθυσμούς και τις διάσπαρτες κοινότητες-μειονότητες που υπάρχουν στα μήκη και τα πλάτη της Γης, από την Ινδία και το Αφγανιστάν μέχρι τη Χώρα των Βάσκων, την Ιρλανδία και τη Σκοτία, και από την Αυστραλία μέχρι τους χαμένους ελληνικούς πληθυσμούς της Λατινικής Αμερικής.

Εκεί, με αισθητή παρουσία στα κοινά, οι Ελληνες άφησαν στο πέρασμά τους εμφανές το ίχνος τους (ποδοσφαιρική ομάδα Κορίνθιανς στη Βραζιλία κ.λπ.), ενώ ισχυρότερο «σήμα» στέλνουν «αυτόχθονες» (μεταγενέστερα) πληθυσμοί μακρινών χωρών, που ισχυρίζονται οι ίδιοι πως κατάγονται από τους Ελληνες.

Oπως οι Καλάς στο Αφγανιστάν, που αβίαστα και υπερήφανα τονίζουν ότι είναι απόγονοι των Ελλήνων-Μακεδόνων, ή οι Αραούκοι (Αραουκανοί), «Ινδιάνοι» της Χιλής, που επιμένουν ότι είναι απόγονοι των Ελλήνων-Σπαρτιατών. Η εκδοχή αυτή αποτυπώθηκε και στη μελέτη του Lonko Kilapan με τίτλο: «El Origen Griego de los Araucanos» («Η ελληνική καταγωγή των Αραουκανών»), 1974, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις, Σαντιάγο!

Τα σύνορα της καρδιάς μας!

Ποια είναι (τελικά) τα σύνορα της καρδιάς μας; Ο ΥΠΕΞ Νίκος Κοτζιάς υποχρεώθηκε πριν από μερικούς μήνες να απαντήσει στον Τούρκο πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν και στις γνωστές αλυτρωτικές «κορόνες» του για την ανάγκη αναθεώρησης της Συνθήκης της Λωζάννης, επειδή -όπως είπε- τα «σύνορα της καρδιάς του δεν ταυτίζονται με τα σημερινά σύνορα της Τουρκίας», λέγοντας πως «και τα σύνορα της δικής μας καρδιάς φτάνουν μέχρι την Ινδία, αλλά δεν το κάνουμε θέμα»!Το «απρόοπτο» της άποψης αυτής έγκειται στο γεγονός ότι προϊούσης της επιστημονικής έρευνας η συναισθηματική προσέγγιση τείνει να ταυτίζεται με την πολιτική απάντηση του Ελληνα ΥΠΕΞ στον Τούρκο πρόεδρο. Επιστημονικές έρευνες που διεξάγονται τα τελευταία χρόνια από αναγνωρισμένα διεθνή κέντρα, αξιοποιώντας ευρήματα της Γενετικής Επιστήμης και της ανάλυσης του δεσοξυριβοζονουκλεϊνικού οξέως στο ανθρώπινο σώμα (του γνωστού DNA), κατατείνουν στο συμπέρασμα ότι οι Ελληνες-ελληνογενείς ανά τον κόσμο είναι πολύ περισσότεροι από την εκτίμηση των 17.000.000 Ελλήνων της Γενικής Γραμματείας Αποδήμου Ελληνισμού του ελληνικού ΥΠΕΞ.
Στη γειτονιά μας ανάλογες έρευνες αποκτούν πρόσθετο ενδιαφέρον. Οπως η πολυετής γενετική έρευνα του ελβετικού ινστιτούτου Γενετικής i-GENEA, που βρήκε 300.000 «ελληνογενείς» στα Σκόπια, 900.000 Ελληνες στην Αλβανία και 4.400.000 ελληνικής καταγωγής πολίτες στη Βουλγαρία!Διήρκεσε πάνω από 10 χρόνια και βασίστηκε σε γενετικά δείγματα και εκτενή βιβλιογραφία από 500 επιστημονικές πηγές, ενώ ανανεώνεται με ό,τι νεότερο…
Με αφορμή την παραπάνω έρευνα, αναβιώνουν παλαιότερες επιστημονικές προσεγγίσεις γερμανικών ιδρυμάτων και επιστημόνων για την πληθυσμιακή κατανομή των μειονοτήτων και στη γειτονική Τουρκία.

Ο χάρτης κατανομής των μειονοτήτων στη σύγχρονη Τουρκία της Γερμανίδας ερευνήτριας Liesa Nestmann (1989), δημοσιευμένος στην εργασία της «Die Ethnische Differenzierung der Bevolkerung der Ostturkei in ihren Sozialen Bezugen» («Η εθνική διαφοροποίηση του πληθυσμού της Ανατολικής Τουρκίας και η κοινωνική σημασία της»), 1989, που αναδημοσιεύτηκε στην εργασία της Κουρδογερμανίδας Anna Grabolle-Celiker «Kurdish Life in Contemporary Turkey – Migration, Gender and Ethnic Identity» («Η κουρδική ζωή στη σύγχρονη Τουρκία – Μετανάστευση, γενετική καταγωγή και εθνική ταυτότητα»), 2013, παρουσιάζει μία Τουρκία-μωσαϊκό, με 72 διάσπαρτες μειονοτικές ομάδες, από την Ανατολία έως τα παράλια του Αιγαίου, έτοιμη να εκραγεί… Σε αυτήν την Τουρκία ικανό ποσοστό καταγράφει η μειονοτική Griechishe-Christen (Ελληνες χριστιανοί).

Το ποσοστό αυτό «αριθμοποίησε» εκείνη την περίοδο ο καθηγητής Εφαρμοσμένης Οικονομίας του Πάντειου Πανεπιστημίου Σταύρος Θεοφανίδης στη μελέτη του «Πληθυσμός και ανάπτυξη στην Ελλάδα» (Αθήνα, 1998), αναφέροντας ότι Ελληνες και ελληνογενείς σε ολόκληρο τον κόσμο ξεπερνούν τα 100.000.000, ενώ μόνο στην Τουρκία υπάρχουν σήμερα περί τα 20.000.000 Ελληνες! Με άλλα λόγια, η Ελλάδα συνορεύει (πληθυσμιακά) με τον εαυτό της!

Στη χερσόνησο του Αίμου

Η έρευνα του i-GENEA δημοσιεύτηκε πρώτη φορά το 2010, προκαλώντας αίσθηση στις γειτονικές χώρες και στους επιστήμονες που εργάζονται με τις σύγχρονες μεθόδους «αυτοσωμάτωσης». Κυρίως όμως στα Σκόπια, όπου από τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας αναδύθηκε το ιστορικό εύρος αναζήτησης της εθνικής ταυτότητας των μη Αλβανών κατοίκων της χώρας.
Η έρευνα συνεχίστηκε το 2014, τροφοδοτώντας τις «υπαρξιακές» αναζητήσεις των Σκοπιανών, και επανήλθε φέτος στη δημοσιότητα από τα σκοπιανικά ΜΜΕ (2017), καθώς η χώρα βρίσκεται σε «υπαρξιακή μετάβαση»…Η απομακεδονοποίηση που καλλιεργεί η νέα μεικτή εξουσία Αλβανών-σλαβόφωνων, προκειμένου να εμφανιστεί περισσότερο ευέλικτη στις επικείμενες διαπραγματεύσεις με την Ελλάδα για το όνομα, το 2018, ήδη κλονίζει το συνειδησιακό οικοδόμημα των πολιτών της ΠΓΔΜ ως προς το «ποιοι τελικά είμαστε οι κάτοικοι των Σκοπίων;».Τη βάση του προβλήματος σε σχέση και με την Ελλάδα περιέγραψε σε συνέντευξη (ΕΡΤ, 18/12/2017) ο Νίκος Κοτζιάς, τονίζοντας -εμμέσως πλην σαφώς- ότι το πρόβλημα (μεταξύ μας) δεν είναι η ταυτότητα. Το πρόβλημα είναι ο αλυτρωτισμός!
Είπε ο υπουργός: «Πρέπει να ‟ακούτε και αυτό που δεν λέγεται! Οι Σκοπιανοί πρέπει να καταργήσουν τον αλυτρωτισμό για να μπορέσουμε να κάνουμε μία συμφωνία εμπιστοσύνης. Και πρέπει να ξεφύγουν από την αίσθηση ότι εμείς θέλουμε να τους διαλύσουμε… Οι διαφορές μας με τα Σκόπια είναι πάρα πολύ σημαντικές όσον αφορά την ταυτότητα των ανθρώπων, ως προς το “‟ποιος είμαι, από πού έρχομαι και πού πάω…”. Δεν αφορά όμως γεωπολιτικά ζητήματα, χωρίς (σ.σ.: εκτός) τον αλυτρωτισμό»!
Ασφαλώς, στην έρευνα του ελβετικού ινστιτούτου (www.igenea.com) τηρούνται νόρμες διαχωρισμού εθνοτήτων με τοπολογικά κριτήρια, που δεν ταυτίζονται απαραίτητα με συνειδησιακούς διαχωρισμούς εθνοτήτων.

Για παράδειγμα, η αποκοπή Θρακών και Μακεδόνων από την ελληνική φυλετική οντότητα δεν αντέχει στο ιστορικό βάθος, αφού παραγνωρίζει τους ιστορικούς συνεκτικούς δεσμούς των φύλων αυτών με τον ελληνικό εθνολογικό κορμό. Ωστόσο, η έρευνα, από γενετικής άποψης, καταρρίπτει αλλοπρόσαλλους διεκδικητικούς ισχυρισμούς σε βάρος της χώρας μας.

Ως προς το αρχικό ερώτημα, πόσοι είναι οι Ελληνες ανά την υφήλιο, απαντήσεις επιχείρησε να δώσει πριν από περίπου 20 χρόνια ο καθηγητής Θεοφανίδης. Σε άρθρο που δημοσίευσε στην εφημερίδα «Απογευματινή» (18/12/1998) ανέφερε πως στο ερώτημα «πόσοι είναι σήμερα οι Ελληνες;» ακριβής απάντηση δεν μπορεί να δοθεί…

https://yannisk.wordpress.com/2012/02/27/65/

«Με αυτή τη μορφή το ερώτημα φυσικά και δεν μπορεί να απαντηθεί μόνο από τα αποτελέσματα των απογραφών πληθυσμού που διενεργεί η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία, σύμφωνα με την οποία στην ελληνική επικράτεια υπάρχουν σήμερα περίπου 11.000.000 Ελληνες. Ούτε από τα στοιχεία που έχουν μέχρι σήμερα συγκεντρώσει το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού (ΣΑΕ) και η αντίστοιχη γραμματεία του υπ. Εξωτερικών, σύμφωνα με την οποία υπάρχουν περί τα 17.000.000 Ελληνες ανά την υφήλιο. Και αυτό διότι ο ορισμός “‟Ελλην” δεν μπορεί να είναι ‟τέλειος, σαφής και ευκρινής, όπως απαιτεί η επιστημονική μέθοδος» έγραφε σχετικά και συμπλήρωνε:

«Αν στο πλήθος των Ελλήνων προσθέσει κανείς και τους οριζομένους ως ελληνογενείς, ο καθορισμός του συνολικού αριθμού τους καθίσταται αδύνατος με τυπικές μεθόδους απαρίθμησης».
Ωστόσο, με θεωρητικές προσεγγιστικές μεθόδους κατέληγε από τότε στο συμπέρασμα ότι «οι Ελληνες και οι ελληνογενείς ξεπερνούν τους 100.000.000».
Οι σημερινές γενετικές προσεγγίσεις τείνουν να τον επιβεβαιώσουν.

300.000 το σύνολο στα γειτονικά Σκόπια
Σύμφωνα με γράφημα στην έρευνα του i-GENEA, το 15% των Σκοπιανών είναι Ελληνες κατά το DNA! Με βάση τη σημερινή πληθυσμιακή κατάσταση των 2.000.000 κατοίκων, το 15% δίνει 300.000 Ελληνες!
Με βάση την έρευνα, στην ίδια χώρα υπάρχουν σλαβόφωνοι Σέρβοι σε ποσοστό επίσης 15% (δηλαδή και αυτοί είναι 300.000), οι Αλβανοί αγγίζουν το 10%,
δηλαδή 200.000, οι Τεύτονες (γερμανικό φύλο της Βαλτικής που πέρασε τον Δούναβη) είναι το 20%, δηλαδή 400.000, ενώ οι λοιποί -μη Σέρβοι – σλαβόφωνοι που επιθυμούν να αποκαλούνται «Μακεδόνες» είναι μόλις το 30%, δηλαδή 600.000 άτομα.
Η «μακεδονική» συνείδησή τους δεν τους επιτρέπει να υποκύψουν στις πιέσεις της Σόφιας, που, εκμεταλλευόμενη το γεγονός του συγγενούς γλωσσικού ιδιώματος, επιμένει να εννοεί τη FYROM «ζωτικό χώρο» της Βουλγαρίας…
4.400.000 κατοικούν στη Βουλγαρία!
Σύμφωνα με τα σκοπιανά δημοσιεύματα, που ανέδειξαν τις τελευταίες μέρες (για προφανείς λόγους) την έρευνα του i-GENEA που αφορά τη Βουλγαρία, ανατρέπεται άρδην η εικόνα της πληθυσμιακής υπόστασης του γειτονικού κράτους. Η έρευνα έδειξε ότι το 49% του πληθυσμού της Βουλγαρίας είναι «Θράκες» (προσέγγιση λογική), ενώ παρουσιάζει και ένα 11% που το θέλει να εκπροσωπεί αμιγώς «Ελληνες» (όχι ελληνογενείς).
Τα ποσοστά, αθροιστικά, αποδίδουν ένα 60%, που σημαίνει ότι επί συνόλου 7.500.000 κατοίκων της Βουλγαρίας οι 4.400.000 είναι γενετικά ελληνογενείς. Η Βουλγαρία, που συγκροτείται προς Νότο από θρακικά και μακεδονικά εδάφη, δεν θεωρείται παράλογο να περιλαμβάνει ελληνογενείς πληθυσμούς, με τη «διαχωριστική γραμμή» ανάμεσα στο μεσογειακό και το σλαβικό στοιχείο να μετατοπίζεται βόρεια του Πύργου (Burgas) και της Φιλιππούπολης (Plovdiv).
900.000 βρίσκονται στην Αλβανία
Στην Αλβανία η γενετική έρευνα του ινστιτούτου i-GENEA διαψεύδει τον Αλβανό πρωθυπουργό Εντι Ράμα που ισχυρίζεται ότι «ούτε στην ελληνική Χειμάρρα υπάρχουν Ελληνες»! Η έρευνα διαπιστώνει πως το 14% του αλβανικού πληθυσμού (όχι μόνο στον Νότο) είναι Ελληνες, δηλαδή περίπου 400.000 (2.800.000 κάτοικοι επί 14%), ενώ αναφέρονται και 18% Θράκες. Ως «Θράκες» θεωρεί το αυτόχθονο τοπικό φύλο της ακριτικής περιοχής, που από την αρχαιότητα αυτοπροσδιορίζεται ως «ελληνικό». Το ποσοστό μεταφράζεται σε 500.000 Θράκες (γενετικά) στην Αλβανία. Συνολικά τα ποσοστά δίνουν ένα 32%, που αριθμοποιείται σε 900.000 ελληνογενείς.
Εννοείται ότι η επιστημονική αυτή προσέγγιση αφορά γενετικά και όχι συνειδησιακά χαρακτηριστικά των παραπάνω. Από φυσιογνωμιστική πλευρά, τα ποσοστά επιβεβαιώνουν τον χαλαρό διαχωρισμό των Αλβανών σε «Γκέγκηδες» και «Τόσκηδες», με τους δεύτερους να φέρουν τα φυσιογνωμιστικά χαρακτηριστικά της πλειονότητας των «Αλβανών» του Νότου, που δεν σχετίζονται ούτε με τα αντίστοιχα των Αλβανών του Βορρά ούτε με τα γενικά φυσιογνωμιστικά χαρακτηριστικά των Αλβανών του Κοσσυφοπεδίου!
Αν η γενετική προσέγγιση του i-GENEA είναι ορθή, στη γειτονική χώρα οι 900.000 Ελληνες-ελληνογενείς αποτελούν το 1/3 του συνολικού πληθυσμού της σημερινής Αλβανίας!Από ιστορική άποψη, όπως σημειώνεται στην ιστοσελίδα himara.gr που δημοσίευσε στοιχεία της έρευνας, στα χρόνια των επιδρομών δυτικών φύλων στα Βαλκάνια, αρχικά των Οστρογότθων και αργότερα των Νορμανδών, η αυτοκρατορική εξουσία στη Βασιλεύουσα απέστειλε στρατό και εποίκους να κατοικήσουν την περιοχή του Δυρραχίου (αρχαία Επίδαμνος) και του Φιέρι (αρχαία Απολλωνία, αποικία των Κορινθίων) ως ανάχωμα στους εισβολές.

Οι ελληνικής προέλευσης πληθυσμοί αυτοί εγκαταστάθηκαν οριστικά στην περιοχή, απέκτησαν γη και εδραίωσαν την παρουσία τους, ανανεώνοντας το ελληνικό στοιχείο που προϋπήρχε στις παράκτιες ελληνικές αποικίες στην ανατολική ακτή της Αδριατικής από την αρχαιότητα. Η εγκατάστασή τους ενδυνάμωσε την άμυνα του Βυζαντίου στα δύο άκρα της Εγνατίας Οδού (που συνέδεε το Δυρράχιο με την Κωνσταντινούπολη μέσω Θεσσαλονίκης), όσο η κραταιά Βασιλεύουσα μπορούσε ακόμα να φυλάσσει με ασφάλεια τις πύλες της Ευρώπης και από τους αναδυόμενους ανατολικούς εισβολείς.

Σημειώνεται πως η Αννα Κομνηνή αναφέρεται στην άμυνα του Δυρραχίου (δύο-ράχες, με το «ρ» να διπλασιάζεται λόγω σύνθετης λέξης) περιγράφοντας τα πανύψηλα ισχυρά τείχη της πόλης.

Και όλα αυτά συμβαίνουν ενώ στην Αλβανία εξελίσσεται κυβερνητική κρίση (και) λόγω μειονοτικού. Ο νέος πρόεδρος της Αλβανίας Ιλίρ Μέτα άσκησε (περιέργως) το συνταγματικό του δικαίωμα να μην προσυπογράψει τον πρόσφατο νόμο με τον βαρύγδουπο τίτλο «Περί προστασίας των μειονοτήτων» (την ώρα που ο πρωθυπουργός Ράμα επιτίθεται στην ελληνική μειονότητα με όλα τα μέσα), με τον οποίο το αλβανικό βαθύ κράτος επιχειρεί να «τακτοποιήσει» μειονοτικά θέματα της χώρας εν όψει της προσδοκίας για την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας. Ο νόμος στηρίζεται από τους δύο μεγάλους συνασπισμούς στην αλβανική πολιτική σκηνή, καθώς το αλβανικό Κοινοβούλιο ενέκρινε τον νόμο στα μέσα Οκτωβρίου με ψήφους του κυβερνώντος Σοσιαλιστικού Κόμματος του Ράμα και του κύριου πυλώνα της αντιπολίτευσης, του Δημοκρατικού Κόμματος.

Συγκέντρωσε, ωστόσο, τα πυρά μερίδας της αντιπολίτευσης, καθώς κατά του συγκεκριμένου νόμου τάχθηκαν οι βουλευτές του Σοσιαλιστικού Κινήματος για την Ενσωμάτωση (LSI ), του οποίου ιδρυτής είναι ο πρόεδρος Μέτα, και η ελληνική μειονότητα, μέσω του βουλευτή και προέδρου του ΚΕΑΔ Βαγγέλη Ντούλε.

Ο νόμος θα τεθεί σε ισχύ με το συνταγματικό παράδοξο να μη φέρει την υπογραφή του αρχηγού του κράτους, καθώς ήδη δημοσιεύτηκε στην αλβανική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

ΗΧΟΥΝ ΞΑΝΑ ΟΙ ΚΑΜΠΑΝΕΣ ΣΤΗΝ… ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ!!!

Οκτώβριος 9, 2017

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Ένα καταπληκτικό φαινόμενο που παίρνει εντυπωσιακές διαστάσεις τα τελευταία χρόνια, επισημαίνουν πολλές τουρκικές εφημερίδες με την υπογράμμιση του μεγάλου «κινδύνου» που προκαλεί η επανεμφάνιση και συχνά επαναλειτουργία πολλών ελληνορθόδοξων εκκλησιών στην Μικρά Ασία, μετά από πολλές δεκαετίες από τότε που αποχωρήσαν οι Έλληνες.

Ο κίνδυνος για τους μουσουλμάνου Τούρκους, όπως αναφέρεται, είναι ότι ο… «μιαρός» ήχος της καμπάνας που κάποτε κυριαρχούσε σε πολλές περιοχές της Τουρκίας και στην συνέχεια σίγασε επί πολλά χρόνια, σήμερα ακούγεται ξανά και μάλιστα με την θέληση των εντοπίων κατοίκων, γεγονός που σημαίνει σίγουρα πολλά πράγματα.

Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει η ισλαμική εφημερίδα Yeni Çağ, ένα πολύ ανησυχητικό φαινόμενο έχει εμφανιστεί τα τελευταία χρόνια. Σε πολλές περιοχές της Τουρκίας με πρωτοβουλία των ίδιων των μουσουλμάνων κατοίκων, παλιές εκκλησίες εγκαταλειμμένες από χρόνια, ανακαινίζονται και σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα τελούνται και λειτουργίες με έκτακτες αποστολές ιερέων της ελληνορθόδοξου εκκλησίας.

Στην Καππαδοκία, στον Πόντο, αλλά και στην Ιωνία, όπως δείχνει και ο αποκαλυπτικός τουρκικός χάρτης, όπου κάποτε κυριαρχούσε το ελληνορθόδοξο στοιχείο, μετά από τόσα χρόνιο από την βίαιη και συχνά αιματηρή αποχώρηση των Ελλήνων, ακούστηκε ξανά η καμπάνα της ελληνορθόδοξης εκκλησίας, γεγονός που δείχνει πολλά πράγματα.

Φυσικά αυτό το γεγονός έχει προκαλέσει τις έντονες διαμαρτυρίες των τοπικών ισλαμικών στοιχειών.

Αλλά…. το «ποτάμι» άρχισε ξανά να κυλάει!

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
http://www.nikosxeiladakis.gr

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΤΟΥΡΚΙΑΣ (2017) ΚΑΙ ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΩΝ ΣΕΒΡΩΝ (1920)

Απρίλιος 26, 2017

Τι ομοιότητες έχουν το δημοψήφισμα της Τουρκίας (2017)  και η Συνθήκη των Σεβρών (1920).

Δείτε παρακάτω του χάρτες:

Οι λαοί της Ανατολίας παραμένουν εκεί και οι αναμνήσεις ζωντανεύουν. «Κεμαλιστές», Αλεβήτες, Κούρδοι, Κρυπτοχριστιανοί και λοιποί Λεβαντίνοι έδωσαν βροντερό παρών στο θέατρο του παραλόγου που εξελίσσεται  στο πάλκο της Ανατολίας. Οψόμεθα και Αναμένουμε!!!

Αρθρο Τούρκου δημοσιογράφου στην εφημερίδα Sabah για την Αλωση της Πολης (1453)

Φεβρουαρίου 1, 2017

Agia-Sofia-in-Constantinople-2-620x39629/05/2016

periklisdeligiannis.wordpress.com Uncategorized 1453, Αλωση, Βυζάντιο,Βυζαντινοί, Κωνσαντινούπολη, Τουρκία, Τούρκοι, Military topics Leave a comment

Τοῦρκος  δημοσιογράφος:  “Κάθε  χρόνο  τέτοια  ἐποχή,  µέ  τὶς  γιορτὲς  πού  κάνετε,  διακηρύσσετε  ὅτι:  «αὐτὰ  τὰ  μέρη  δὲν  ἦταν  δικὰ  µας,  ἤρθαµε  ἐκ  τῶν  ὑστέρων  καὶ  τὰ  πήραμε  µἐ  τὴ  βία».  Μήπως  στὸ  ὑποσυνείδητό  σας  ὑπάρχει  ὁ  φόβος  ὅτι  ἡ  Πόλη  κάποια  µέρα  θὰ  δοθεῖ  πίσω;”

Μὲ  ἕνα  ἐντυπωσιακὰ  εἰλικρινὲς  ἄρθρο,  ποὺ  δημοσιεύτηκε  το  2009  στὴν  ἔγκυρη ἐφημερίδα  SABAH,  ἀπὸ  τὸν  Engin  Ardic,  γνωστὸ  συγγραφέα  καὶ  δημοσιογράφο  στὴν  Τουρκία  στηλιτεύεται  ὁ  Τουρκικὸς  τρόπος  ἑορτασμοῦ  τῆς  πτώσης  της  Κωνσταντινούπολης  στὶς  29  Μαΐου.  Στὸ  ἐν  λόγω  ἄρθρο  ὁ  συγγραφέας  παρουσιάζει  µια  σειρὰ  ἀπὸ  ἀλήθειες  γιὰ  τὶς  ὁποῖες  τὸ  Κεµαλικὸ  καθεστὼς  ἐδῶ  καὶ  δεκαετίες  προσπαθεῖ  νὰ  καταπνίξει.  Ἀξίζει  νὰ  παρατεθεῖ  μεταφρασμένο  τὸ  πλῆρες  κείμενο, ἀπὸ  τὴν  συγκεκριμένη  διεύθυνση  τῆς  Τουρκικῆς  ἐφημερίδας  Sabah  τὸ  ὁποῖο  ἔχει ὡς  ἑξῆς:

“Τοῦρκοι  συμπατριῶτες,  σταματῆστε  πιὰ  τὶς  φανφάρες  καὶ  τὶς  γιορτὲς  γιὰ  τὴν Ἅλωση,  ἀρκετὴ  βία  ἔχουμε  δώσει  στὴν  Ἀνατολὴ  µε    τὶς  πράξεις  µας…    ΑΝ ὀργανωνόταν  στὴν  Ἀθήνα  συνέδριο  µἐ  θέμα:  «Θὰ  πάρουμε  πίσω  τὴν  Πόλη»…    ΑΝ ἐφτιαχναν    μακέτα  µἐ  τὰ  τείχη  τῆς  πόλης  καί  τους  στρατιῶτες  µἐ  τὶς  πανοπλίες  τους  νὰ  ἐπιτίθενται  στὴν  Πόλη…    (ὅπως  ἐμεῖς  στὴν  Τουρκία  κάνουμε  κάθε  χρόνο!)  ΑΝ  ἕνας  τύπος  ντυμένος  ὅπως  ὁ  περίφημος  Ἕλληνας  νικηφόρος  καὶ  σχεδὸν  μυθικὸς  Διγενὴς  Ἀκρίτας  ἐπίανε  τὸν  δικὸ  µας  Ulubatlι  Hasan  καὶ  τὸν  γκρέμιζε  κάτω…  ΑΝ  ξαφνικὰ  ἔμπαινε  στὴν  πόλη  κάποιος  ντυμένος  Αὐτοκράτορας  Κωνσταντῖνος  πάνω  σὲ  ἕνα  λευκὸ  ἄλογο  καὶ  δίπλα  του  ἄλλος  ὡς  Λουκᾶς  Νοταρᾶς,  ὡς  Γεώργιος  Φραντζὴς  κι  ἔμπαιναν  ὡς….

ἀντιπρόσωποι  τῆς  πόλης  (ὅπως  ἐμεῖς  στὴν  Τουρκία  κάνουμε  κάθε  χρόνο!)  ΑΝ ἐφτίαχναν  µια  χάρτινη  Ἁγία  Σοφία  ποὺ  δὲν  εἶχε  μιναρέδες  ἀλλὰ  Σταυρό.  ΑΝ ἔκαιγαν  λιβάνι  καὶ  ἔλεγαν  ὕμνους,  θὰ  µας  ἄρεσε;  Δὲν  θὰ  µας  ἄρεσε,  θὰ  ξεσηκώναμε  τὸν  κόσμο,  μέχρι  ποὺ  θὰ  καλούσαμε  πίσω  τὸν  πρέσβη  µας  ἀπὸ  τὴν Ἑλλάδα.  Τότε,  γιατί  τὸ  κάνετε  ἐσεῖς  αὐτό,  κάθε  χρόνο;

Πέρασαν  556  χρόνια  καὶ  γιορτάζετε  (τὴν  Ἅλωση)  σὰν  νὰ  ἦταν  χθὲς;  Γιατί  κάθε  χρόνο  τέτοια  ἐποχή,  µ΄  αὐτὲς  τὶς  γιορτὲς  πού  κάνετε,  διακηρύσσετε  σὲ  ὅλο  τὸν  κόσµο  ὅτι:  «αὐτὰ  τὰ  μέρη  δὲν  ἦταν  δικὰ  µἄς,  ἤρθαµε  ἐκ  τῶν  ὑστέρων  καὶ  τὰ  πήραμε  µἐ  τὴ  βία».  Γιὰ  ποιὸ  λόγο  ἄραγε  φέρνετε  στὴ  µνήµη  µια  ὑπόθεση  έξι  αιώνων;  Μήπως  στὸ  ὑποσυνείδητό  σας  ὑπάρχει  ὁ  φόβος  ὅτι  ἡ  Πόλη  κάποια  µέρα  θὰ  δοθεῖ  πίσω;  Μὴν  φοβάστε,  δὲν  ὑπάρχει  αὐτὸ  ποὺ  λένε  µἐρικοὶ  ἠλίθιοί  της Ἐργκενεκὸν  περὶ  ὅρων  τοῦ  1919.  Μὴ  φοβάστε,  τὰ  9  ἑκατοµµύρια  Ἑλλήνων  δὲν  μποροῦν  νὰ  πάρουν  τὴν  πόλη  τῶν  12  ἑκατοµµυρίων,  καὶ  ἂν  ἀκόμα  τὴν  πάρουν  δὲν  μποροῦν  νὰ  τὴν  κατοικήσουν.  Κι  οἱ  δικοὶ  µας  ποὺ  γιορτάζουν  τὴν  Ἅλωση  εἶναι  µια  χούφτα  φανατικοὶ  µὄνο  ποὺ  ἡ  φωνὴ  τοὺς  ἀκούγεται  δύσκολα.  Ρὲ  σεῖς,  ἂν  µας  ποῦνε  ὅτι  λεηλατούσαμε  τὴν  Πόλη  τρεῖς  µέρες  καὶ  τρεῖς  νύχτες  συνεχῶς  τί  θὰ ἀπαντήσουμε;  Θὰ  ὑπερασπιστοῦμε  τὸν  ἑαυτὸ  µἂς  στὸ  Εὐρωπαϊκὸ  Δικαστήριο Ἀνθρωπίνων  Δικαιωμάτων  ἢ  θὰ  ἀφήσουμε  τὸ  θέμα  στοὺς  ἱστορικοὺς;  Ἀντὶ  νὰ  περηφανευόμαστε  µἐ  τὶς  πόλεις  ποὺ  κατακτήσαμε,  ἂς  περηφανευτοῦμε  µἐ  αὐτὲς  ποὺ  ἱδρύσαμε,  ἂν  ὑπάρχουν.  Ἀλλὰ  δὲν  ὑπάρχουν.  Ὅλη  ἡ  Ἀνατολὴ  εἶναι  περιοχὴ  µε  τὴν  βία  κατακτημένη…  Ἀκόμα  καὶ  τὸ  ὄνομα  τῆς  Ἀνατολίας  δὲν  εἶναι  αὐτὸ  ποὺ  πιστεύουν  (ana=µἀνά,  dolu=γεµάτη)  ἀλλὰ  προέρχεται  ἀπὸ  τὴν  ἑλληνικὴ  λέξη  ἡ Ἀνατολή.  Ἀκόμα  καὶ  ἡ  ὀνομασία  τῆς  Ἰσταµποὺλ  δὲν  εἶναι  ὅπως  µας  λέει  ὁ  Ebliya  Celebi  «ἐκεῖ  ὅπου  ὑπερτερεῖ  τὸ  Ἰσλὰµ»  τράβώντας  τὴ  λέξη  ἀπὸ  τὰ  μαλλιά,  ἀλλὰ  προέρχεται  ἀπὸ  τὸ  «εἰς  τὴν  Πόλιν».

Ἐντάξει  λοιπόν,  ἀποκτήσαµε  µὄνιµη  ἐγκατάσταση,  τέλος  ἡ  νοµαδικὴ  ζωὴ  καὶ  γι’  αὐτὸ  ὁ  λαὸς  ἀγοράζει  πέντε  –  πέντε  τὰ  διαµερίσµατα.  Κανεὶς  δὲν  μπορεῖ  νὰ  µας  κουνήσει,  ἠρεμῆστε  πιά…  Οἱ  χωριάτες  µας  ας  ἀρκεστοῦν  στὸ  νὰ  δολοφονοῦν  τὴν  Κωνσταντινούπολη  χωρὶς  ὅμως  πολλὲς  φανφάρες….».

Πηγη:  http://www.sabah.com.tr/Yazarlar/ardic/2009/05/29/hatirlatmayin_sunu_kefereye

3.500.000 άτομα αλβανικής καταγωγής ζούν σήμερα στην Τουρκία.

Ιανουαρίου 31, 2017

Σήμερα στην Τουρκία υπολογίζεται ότι υπάρχουν τουλάχιστον 1,3 με 3.500.000 Αλβανοί, που αποτελούν το 1,5 – 4,5% του συνολικού πληθυσμού της χώρας (79.000.000 πληθυσμός με την απογραφή 2016). Αλλά η Τουρκία δεν αναγνωρίζει τους Αλβανούς ως μειονότητα σε αυτή τη χώρα.

Οι Αλβανοί που μετοίκισαν στην Τουρκία, βρίσκονται περισσότερο στο ευρωπαϊκό τμήμα, αλλά και στην Ασία. Οι περισσότεροι ζουν σε πόλεις και λιγότερο στα χωριά, όπως αναφέρει η Telegraph.

Οι Αλβανοί δεν καταγράφονται στα επίσημα αποτελέσματα της απογραφής, εφόσον είναι εγγεγραμμένοι μόνο ως Τούρκοι και ένας μεγάλος αριθμός από αυτούς έχει πλέον αφομοιωθεί.

00-1hartashq

Αυτός είναι ο χάρτης των Αλβανικών οικισμών στην Τουρκία, οι οποίοι έχουν μεταναστεύσει στη χώρα αυτή μετά το 1920, κυρίως από το Κοσσυφοπέδιο, την Ιλλιρίδα (ΠΓΔΜ) και την Τσαμουριά (Ελλάδα) .

http://www.gazetadita.al/harta-e-vendbanimeve-te-shqiptareve-ne-turqi/

Δείτε το Μυστικό Σχέδιο για την Κρήτη…Γιατί την θέλουν ανεξάρτητη!!!

Οκτώβριος 31, 2016

Να Διευκρινήσουμε ενα πράγμα:

O Κρητικός είναι αλλά και ο ίδιος θεωρεί τον εαυτό του Ελληνα και ποτέ απο τα βάθη της αρχαίας Ιστορίας του Κρητικού Λαού δεν αμφισβητηθηκε αυτό. Αλλωστε οι Θυσιες του Κρητικού Λαού εναντίον των κατακτητων το απέδειξαν αυτο με τον πιό περιτρανο τρόπο. Ωστόσο μια μικρή ομαδα Κρητικών με υποπτη δραστηριότητα ζητούν την ανεξαρτησία της Κρητης.

ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΟΥΝ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ;
Η Κρήτη λόγο της θέσης της εχει τεράστια Στρατηγική σημασία. Ελέγχει την Ευρωπη, την Αφρική, την μέση Ανατολή και την Ασία καθως και τις Θαλλάσιες οδούς εμπορίου και τα πετρελαια της διορυγας του Σουέζ.

ΑΣ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ
Το όλο θέμα έχει σαν αφετηρία την ημερομηνία 1912-13 κατά την οποία υπογράφεται η Συνθήκη του Λονδίνου. Μέχρι τότε η Κρήτη κι από το 1898 (τυπικά από το 1896, βάσει της συνθήκης του Βερολίνου), αποτελούσε αυτόνομο τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (με ταυτόχρονο έλεγχο των Μεγάλων Δυνάμεων), με όνομα «Κρητική Πολιτεία» και πρωτεύουσα τα Χανιά, ενώ είχε και δική της σημαία, βουλή, χωροφυλακή (υπό ξένη διοίκηση), σύνταγμα, ύμνο, νομίσματα, παράσημα κ.α., τα οποία ήταν, κατά βάση, παραλλαγές των αντίστοιχων του ελληνικού κράτους.

Ουσιαστικά η «διακυβέρνηση» της Κρητικής Πολιτείας, ασκούνταν από ένα μεικτό συμβούλιο το οποίο απαρτίζονταν απ’ τα επιμέρους συμβούλια των Κρητών και των Μεγάλων Δυνάμεων. Το συμβούλιο όμως των Μεγάλων Δυνάμεων είχε ουσιαστικά την πρωτοκαθεδρία, καθώς είχε το δικαίωμα, ανά πάσα στιγμή, να αναστείλει την λειτουργία του συμβουλίου των Κρητών και να ζητήσει την ανασύστασή του, αν θεωρούσε ότι παραβαίνει κάποια όρια ή αυθαιρετεί.

Η εξωτερική πολιτική του νησιού παρέμεινε δέσμια των «προστατών» του. Η Κρητική Πολιτεία π.χ. δεν είχε δικαίωμα πολέμου κι οι σχέσεις της με άλλα κράτη περνούσαν, ουσιαστικά, από την έγκριση των Μεγάλων Δυνάμεων. Λόγω επίσης της υψηλής επικυριαρχίας του Σουλτάνου στο νησί, δεν ήταν επιτρεπτή η συγκρότηση κρητικού στρατιωτικού σώματος (αντ’ αυτού δημιουργήθηκε η λεγόμενη «Πολιτοφυλακή», η οποία βεβαίως δεν είχε στρατιωτικό ρόλο και ισχύ).

alt

ΜΗΝΥΜΑ ΣΤΗ ΝΕΟΛΑΙΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ: Το αστερι με κοκκινο φοντο ειναι Τουρκικο, οχι Κρητικο!

Η ΣΗΜΑΙΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ
Η σημαία της «Κρητικής Πολιτείας» βασίζονταν σε μια παραλλαγή της ελληνικής σημαίας του 1822. Τα τρία γαλάζια τεταρτημόρια, συμβόλιζαν την χριστιανική-ελληνική πλειοψηφία της Κρήτης. Το πρώτο όμως από τα τεταρτημόρια (χρώματος ερυθρού, το οποίο αποδίδεται στην μουσουλμανική-τουρκική μειονότητα) το οποίο απεικόνιζε το λευκό αστέρι, συμβόλιζε και δήλωνε την υψηλή επικυριαρχία του Σουλτάνου στο νησί (και όχι έτσι απλά την μουσουλμανική-τουρκική μειονότητα ή «το κρητικό αίμα που χύθηκε στους αγώνες», όπως, είτε σκοπίμως είτε από άγνοια υποστηρίζουν με παρρησία αρκετοί).

Η ΚΡΗΤΗ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ‘ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΡΑΤΟΣ’
Ουδέποτε υπήρξε ανεξάρτητο κράτος της Κρήτης, αλλά μια (ημι)αυτόνομη και πλήρως ελεγχόμενη περιοχή από τις Μεγάλες Δυνάμεις.

Η ΣΗΜΑΙΑ ΤΗΣ ‘ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ’ ΗΤΑΝ ΕΠΙΝΟΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ
Ως εκ τούτου, η σημαία δεν συμβόλιζε την ανεξάρτητη Κρήτη (όπως δυστυχώς, λανθασμένα πιστεύουν πολλοί και την αναρτούν με «υπερηφάνεια»), αλλά την υποταγή στην Οθωμανική Πύλη, καθώς το νησί εξακολουθούσε να αποτελεί εδαφικό τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Επιπλέον, η συγκεκριμένη σημαία, ουδέποτε αποτέλεσε αγωνιστικό λάβαρο ή επαναστατικό σύμβολο που καθιερώθηκε από τους Κρήτες, αλλά ήταν μια επινόηση των Μεγάλων Δυνάμεων και του Σουλτάνου (το αστέρι μπήκε μετά από δική του απαίτηση).

Η σημαία λοιπόν της Κρητικής Πολιτείας, πέραν της όποιας ιστορικής σημασίας και παρουσίας της στην νεότερη ιστορία, δεν αποτελεί ένα σύμβολο το οποίο θα πρέπει να δημιουργεί «ρίγη» συγκίνησης και συναισθήματα «υπερηφάνιας», σε κανέναν Έλληνα και πολύ περισσότερο σε κανέναν Κρητικό.

ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ‘ΥΠΟΠΤΑ’ ΑΤΟΜΑ ΠΕΡΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ
Η «Ανεξάρτητη Κρήτη» δεν φαίνεται να αποτελεί στόχο μόνο μιας χώρας, ή τουλάχιστον, οι διασπαστικές κινήσεις δεν υποκινούνται μόνο από μία, αλλά περισσότερες (κατά κύριον λόγο, Τουρκία, Ισραήλ, Γερμανία, Αγγλία, Η.Π.Α).

alt

Ο ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΠΑΝΤΟΥΒΑΣ
Μια πρώτη αναφορά, μαρτυρείται απ’ τον οπλαρχηγό της κρητικής αντίστασης κατά των Γερμανών, Καπετάν Μανώλη Μπαντουβά.
Όπως αφηγήθηκε ο ίδιος, στον συγγραφέα Αντώνη Σανουδάκη, του προτάθηκε από τον Βρετανό πράκτορα των Βρετανικών Ειδικών Δυνάμεων (Special Operations Executive), Μόντι Γουντχάουζ (Monty Woodhouse), που βρίσκονταν τότε στο νησί και συνεργάζονταν με τις ντόπιες δυνάμεις, να ηγηθεί (ο Μπαντουβάς) αυτονομιστικής κίνησης με την οικονομική στήριξη της Αγγλίας. Σε αντάλλαγμα, ο Μπαντουβάς θα χριζόταν πρώτος πρόεδρος της αυτόνομης Κρήτης.
Ο Μανώλης Μπαντουβάς, αντέδρασε σαν γνήσιος Έλληνας και δη Κρητικός: Αρνήθηκε, κι όπως λέγεται, συνέλαβε επί τόπου τον Γουντχάουζ και τον διέταξε να εγκαταλείψει την Κρήτη άμεσα.

Η ΕΜΠΛΟΚΗ ΙΣΡΑΗΛIΝΩΝ
Το θέμα άρχισε να ανακινείται πάλι στα τέλη της δεκαετίας του 70 και γνώρισε μια έξαρση στην δεκαετία του 80.
Το 1975 η αθηναϊκή εφημερίδα «Αθηναϊκή» (26-6-1975) απεκάλυπτε σε δημοσίευμα της ότι από το 1963 οι ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες επιδίδονταν στη δημιουργία σεναρίων, τα οποία στόχευαν στη συγκρότηση αυτονομιστικών κινήσεων στη Κρήτη.

Εδώ αξίζει να γίνει μνεία και στην αυτονομιστική δραστηριότητα που ανέπτυξε μεταπολιτευτικά ομάδα 6 Εβραίων στα Χανιά, λόγος ο οποίος έγινε και η αιτία απελάσεώς τους, ενώ άπλετο φως στις ισραηλινές ραδιουργίες ρίχθηκε το 1976, όταν ο καταδικασθείς από δικαστήριο του Ηρακλείου αυτονομιστής Ε. Ράμελ, αποφυλακίστηκε κατά τρόπο ανεξιχνίαστο, για να γίνει αργότερα γνωστό ότι επρόκειτο για αξιωματικό της ισραηλινής μυστικής υπηρεσίας ΜΟΣΑΝΤ.

Το 1977, πράκτορες της ισραηλινής μυστικής υπηρεσίας Μοσάντ, «μεταμφιεσμένοι» σε επιχειρηματίες-επενδυτές, περιέτρεχαν τη Μεγαλόνησο και προσπαθούσαν να πείσουν τους εύπορους κυρίως Κρήτες, ότι η Κρήτη είναι αυτάρκης και θα έπρεπε να είναι ανεξάρτητη. Προς τιμήν τους, η συντριπτική πλειοψηφία των Κρητικών που άκουσαν αυτή την θεωρία, κυνήγησαν τους Ισραηλινούς πράκτορες με πέτρες και μπαλωθιές.

Το ενδιαφέρον που επεδείκνυαν ανέκαθεν οι Ισραηλινοί για την παρουσία της Κρήτης ως κέντρο του «ιουδαϊκού πολιτισμού» είναι πασίγνωστο. Για την ενίσχυση αυτών των ανυπόστατων θεωριών τους, οι Εβραίοι μετέρχονται διάφορα μέσα, ανάμεσα στα οποία εντάσσεται και η ρίψη προκηρύξεων με εμπρηστικό περιεχόμενο σε κάθε γωνιά του νησιού (Αύγουστος 1977).

Εβραίος καθηγητής και στελέχος της ΜΟΣΑΝΤ
Η επιδίωξή τους για να πείσουν ότι η Κρήτη αποτελεί πανάρχαια ιουδαϊκή εστία εστιάζεται σε μια προπαγανδιστική διαδικασία ψευδεπίγραφων επιστημονικών ερευνών, στα πλαίσια των οποίων εντάχθηκε και η κυκλοφορία του βιβλίου «Ιουδαϊκή Κρήτη». Η συγγραφή του ήταν έργο του Εβραίου καθηγητή και στελέχους της ΜΟΣΑΝΤ, Άνκορι, η δε έκδοσή του εξυπηρετούσε προφανείς σκοπιμότητες.

Παράλληλα με το εβραϊκό αυτό σύγγραμμα που πλαστογραφούσε βάναυσα τις ιστορικές καταβολές του κρητικού πολιτισμού, προκειμένου να εδραιώσει τα ψευδώς υποστηριζόμενα από τους Εβραίους, πραγματοποιήθηκαν αλλεπάλληλες μυστικές επισκέψεις εβραϊκών πλοίων στο θαλάσσιο χώρο της Κρήτης. Οι επισκέψεις αυτές είχαν το χαρακτήρα ερευνητικών ταξιδιών και αποσκοπούσαν στη δήθεν πραγματοποίηση υποθαλάσσιων ερευνών, με σκοπό την ανακάλυψη…αρχαιολογικών ευρημάτων τα οποία θα καταδείκνυαν την… εβραϊκή ιστορία της Κρήτης. Στην πραγματικότητα, αυτά τα «ευρήματα» που αναζητούσαν, τα είχαν ρίξει εκ των προτέρων στη θάλασσα οι ίδιοι οι Ισραηλινοί και δεν ήταν τίποτε άλλο από… τεχνητά οξειδωμένες μαρμάρινες πλάκες και υδρίες, έτσι ώστε να δείχνουν «αρχαιοφανείς», τις οποίες στην συνέχεια ανέσυραν ως… ευρήματα.

Ο Τζβη Άνκορι, προκειμένου να ενισχύσει την ανυπόστατη αυτή θεωρία του, συμμετείχε σε όλα τα κρητολογικά συνέδρια, στα πλαίσια των οποίων πραγματοποιούσε… επιστημονικές ανακοινώσεις.

Αρχικά επιδίωξή του ήταν να καταστήσει αποδεκτό το ιστορικό ψεύδος ότι ο Μινωικός Πολιτισμός προήλθε… από Εβραίους. Στη πορεία της ιστορικής παραχαράξεως και πλαστογραφίας όμως, καθώς διαπίστωνε ότι οι επιστημονικοφανείς ανακοινώσεις του ετύγχαναν μιας γενικής ανοχής, διεύρυνε το αρχικό σχέδιο εβραιοποίησης των νησιών του Αιγαίου πελάγους και της Κρήτης, συμπεριλαμβάνοντας σε αυτό και τη Σπάρτη. Η ασέβεια μάλιστα και το θράσος του Άνκορι δεν είχαν όρια, αφού δε δίστασε να καταφύγει στην επίκληση κίβδηλων επιχειρημάτων, ανάμεσα στα οποία ήταν το εξωφρενικό ότι ο Γεώργιος Πλήθων… ήταν Εβραίος.
Ασφαλώς και το διαστρεβλωτικό έργο του Άνκορι δε διεξαγόταν σε άγονο έδαφος. Οι ευνοϊκές συνθήκες για τη παρουσίαση αυτής της ανυπόστατης θεωρίας, είχαν διαμορφωθεί ήδη από το 1965 με μια σειρά άρθρων του Εβραίου…αρχαιολόγου Σάιρους Γκόρντον, ο οποίος υποστήριζε αντιεπιστημονικά την… σημιτική προέλευση του Μινωικού Πολιτισμού.

Η ανάμειξη του Άνκορι στο «ερευνητικό» αυτό θέμα κατά κάποιο τρόπο διαστρεβλωτικό, γίνεται κατανοητό ότι δεν ήταν πρόσκαιρη. Αποτελούσε αναπόσπαστη πτυχή ενός ευρύτερου ανθελληνικού σχεδίου το οποίο υφίσταται και προβλέπει, μεταξύ άλλων, την απόσπαση της Κρήτης, μόλις οι συγκυρίες το επιτρέψουν, από τον ελλαδικό κορμό.

alt

Ο ‘ΒΡΕΤΑΝΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ’
Ήδη έχουν εκδηλωθεί και άλλες συναφείς κινήσεις. Ειδικότερα έχει παρατηρηθεί από τον βρετανικό τύπο, η παρουσίαση της Κρήτης ως ανεξάρτητης από την Ελλάδα. Χαρακτηριστική επ’ αυτού είναι η περίπτωση της εβραϊκής ιδιοκτησίας αγγλικής εφημερίδας «Sunday Times», η οποία σε αγαστή σύμπνοια με το ευρωπαϊκό κανάλι EYRONEWS, σε πίνακα που δημοσιεύει καθημερινά παρουσιάζοντας τις θερμοκρασίες που επικρατούν στις πρωτεύουσες των μεσογειακών κρατών, παρουσιάζει τη Κρήτη ως ανεξάρτητη χώρα.

Στις αρχές του 1990 οι Αρχές της Κρήτης άρχισαν να επικεντρώνουν τις έρευνές τους γύρω από κάποιες ανώνυμες ευχετήριες επιστολές που αποστέλλονταν σε τοπικές εφημερίδες παραμονές Πρωτοχρονιάς και Πάσχα. Στις επιστολές αυτές υπήρχαν σκίτσα που παρουσίαζαν την Ελλάδα ως ένα τέρας, που άπλωνε το χέρι του και στραγγάλιζε την Κρήτη. Το κρίσιμο ερώτημα το οποίο καλούνταν να απαντήσουν ήταν ποιοι υποκινούσαν όλες αυτές τις ενέργειες.

Στα χρόνια που ακολούθησαν, οι Αρχές αντελήφθησαν μία προσπάθεια να πέσουν οι τόνοι. Οι μυστικές έρευνες, που έφτασαν μέχρι το εξωτερικό, είχαν οδηγήσει σε ένα σημείο που υποχρέωνε τους υποκινητές να… αναστείλουν το σχέδιό τους. Προσωρινά, όπως αποδείχθηκε…

Τα ανησυχητικά μηνύματα τόσο για την ΕΥΠ όσο και τις υπηρεσίες ασφαλείας άρχισαν να επανεμφανίζονται τα δύο τελευταία χρόνια.
Στη διετία αυτή έχει παρατηρηθεί μία εκστρατεία διάδοσης της Κρητικής Πολιτείας και τα αποτελέσματα είναι άκρως ανησυχητικά για τις Αρχές. Ολοένα και περισσότερες σημαίες «φιγουράρουν» σε σπίτια, ενώ δεκάδες είναι πλέον τα αυτοκίνητα (ακόμη και επιφανών Κρητικών) στα οποία είναι τοποθετημένο το σύμβολο της Κρητικής Πολιτείας στις πινακίδες. Επίσης κατά εκατοντάδες φτάνουν τα SMS και τα MMS σε κινητά τηλέφωνα. Το φαινόμενο είναι εντονότερο στο Ηράκλειο, όπου οι Αρχές έχουν καταγράψει εκατοντάδες περιπτώσεις ανθρώπων (τόσο στην πόλη όσο και σε χωριά) που έχουν κάνει κεντρικό τους σύνθημα την «Κρητική Πολιτεία» και το όραμα της «αυτόνομης Κρήτης».

alt

Η ΕΜΠΛΟΚΗ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ
Οι Αρχές ασφαλείας έχουν έγκυρες πληροφορίες ότι η κινητικότητα αυτή… υποκινείται κυρίως από επιχειρηματικούς κύκλους που δραστηριοποιούνται στο εξωτερικό, με αιχμή του δόρατος τη Γερμανία. Πολλοί Κρητικοί λαμβάνουν e-mail με ανάλογο περιεχόμενο που τους προτρέπει να συσπειρωθούν για το μεγάλο όραμα της ανεξαρτησίας της Κρήτης. Δημοσιογραφικές πληροφορίες αναφέρουν ότι όλη η δραστηριότητα υποκινείται και χρηματοδοτείται από μία οργάνωση που εδρεύει στη Γερμανία.

ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ
Είχαν μάλιστα καταλήξει και στον επικεφαλής. Επρόκειτο για άτομο κρητικής καταγωγής, με ισχυρή θέση και ρόλο στο εξωτερικό, που όμως ως όνομα δεν είναι γνωστό στη μεγαλόνησο. Επιπλέον οι διάφορες έρευνες κατέληξαν και σε μερικά άτομα που εξυπηρετούν τούρκικα συμφέροντα.

Η ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΕΥΝΟΕΙ ΤΗΝ ‘ΔΙΑΛΥΣΗ’ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ ΣΕ ΜΙΚΡΑ ΚΡΑΤΗ
Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι η Γερμανία είναι η χώρα η οποία φιλοξενεί και χρηματοδοτεί την FUEN (Federal Union of European Nationalities). Στη Γερμανία, η εύνοια της «εθνικής μειονότητας» είναι καθοριστική για τη συγκρότηση της εξωτερικής και ευρωπαϊκής πολιτικής της. Για τη Γερμανία η «οργανωτική αναδιάρθρωση» της Ευρώπης αποτελεί μια μακροχρόνια στρατηγική και οι εθνικές οντότητες/ μειονότητες συστατικό στοιχείο της. Απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχία ενός τέτοιου σχεδίου είναι η αποδιάρθρωση/ υποβιβασμός του εθνικού κράτους και η ανάδειξη των εθνικών ομάδων. Οι όποιες άλλες μειονότητες (π.χ. θρησκευτικές, γλωσσικές κ.λπ.) δεν παίζουν ιδιαίτερο ρόλο, γιατί αντιστοιχούνται στο δίπολο πλειοψηφία/ μειοψηφία του εθνικού κράτους. Όσο για το κενό ισχύος, αυτό μπορεί να καλυφθεί από υπερεθνικούς θεσμούς – και στην προκειμένη περίπτωση την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Μια ματιά στο πρόσφατο παρελθόν της γερμανικής εξωτερικής πολιτικής, μπορεί να ενισχύσει αυτήν την ερμηνεία – διάλυση της Γιουγκοσλαβίας με μικρά κράτη που μπορούν να επιβιώσουν μέσα στην ΕΕ.

Στην προκειμένη περίπτωση όμως και σε σχέση με το γεωπολιτικό βάρος της Κρήτης η Γερμανία δεν μπορεί παρά να είναι μόνο το βαγόνι μιας αμαξοστοιχίας της οποίας η ατμομηχανή βρίσκεται πέραν του Ατλαντικού, ενώ η Αγγλία και το Ισραήλ έχουν τις δικές τους βλέψεις. Στο γεωπολιτικό «βάρος» της Ελλάδας, το μεγαλύτερο μέρος ανήκει στην Κρήτη κατά κύριο λόγο και μετά στο Αιγαίο.

alt

Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΩΣ … ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ !
Την αρχή έβαλε το υπουργείο Εμπορίου των Ηνωμένων Πολιτειών, το οποίο στη σχετική ιστοσελίδα περιγράφει τη διαδικασία που μπορούν να ακολουθούν επιχειρηματίες προκειμένου να απλοποιούν τον τελωνειακό έλεγχο, χάρη στη χρήση μιας προσωρινής δήλωσης, γνωστής ως ΑΤΑ (Temporary Admission). Στο ενημερωτικό σημείωμα που περιλαμβάνει τις πιο συχνές ερωτήσεις των πολιτών, γνωστό ως FAQ (Frequently Asked Questions), οι Αμερικανοί συμπεριλαμβάνουν και τη λίστα των χωρών που κάνουν δεκτές αυτές τις προσωρινές δηλώσεις εκτελωνισμού προϊόντων. Εκεί κάπου ανάμεσα σε 90 αναγραφόμενες χώρες υπάρχει και η αναφορά στην… Κρήτη ως ανεξάρτητο κράτος, ανάμεσα σε άλλα όπως η Κύπρος, η… Ελλάδα, η Ιταλία, αλλά και σχετικά άγνωστες στο ευρύ κοινό χώρες!

Σε δεκάδες αμερικανικά πανεπιστήμια των Ηνωμένων Πολιτειών η Κρήτη καταγράφεται ως ανεξάρτητο κράτος, γεγονός που προκαλεί εύλογο προβληματισμό, καθώς, αν ένα τέτοιο λάθος συγχωρείται από γραφειοκράτες, όπως οι άνθρωποι των υπουργείων, είναι ασυγχώρητο για ανθρώπους του πνεύματος. Η λίστα είναι μεγάλη και αξιοσημείωτη. Η Κρήτη δε γλιτώνει όμως την… ανεξαρτησία της ούτε από τα καναδικά ταχυδρομεία, τα οποία γνωστοποιούν ότι αν θέλουν να επικοινωνήσουν ταχυδρομικά με το νησί μας μπορούν να στείλουν κι αυτοί ό,τι θέλουν ταχυδρομικά στη… χώρα Κρήτη ή στη νήσο Κέρκυρα, που επίσης καταγράφεται ως… κράτος, ενώ η Νότια Αφρική δε θα νοιαστεί πολύ για το τι γίνεται στην Κρήτη αφού σύμφωνα με την κυβέρνηση τους και τα επίσημα έγγραφα της, το 2003 τους πήγαν μόλις 2 Κρητικοί ενώ οι Έλληνες ήταν 7,732.

H UNESCO μας πληροφορεί οτι και η Κρήτη είναι μέσα στις χώρες που συμμετέχουν στο Global Ocean Observing System (το 2003). Οι μηχανικοί απο την Κρήτη έχουν την τιμητική τους στο Institute of Electrical and Electronics Engineers.

alt

ΕΥΤΥΧΩΣ ΣΕ ΠΟΛΛΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΑ ‘ΛΑΘΗ’ ΔΙΟΡΘΩΘΗΚΑΝ
Η ομογένεια και το Υπουργείο Εξωτερικών αντέδρασαν άμεσα στη συντονισμένη αυτή πρόκληση, αποστέλλοντας επιστολές διαμαρτυρίας, πετυχαίνοντας να διορθωθούν οι περισσότερες από τις «λανθασμένες» αναφορές περί κράτους Κρήτης.

Στο γνωστό πρόγραμμα εγγραφής σε DVD Avi2dvd, μαθαίνουμε ότι το συγκεκριμένο λογισμικό υποστηρίζει και την…κρητική διάλεκτο! Αν και οι προγραμματιστές δηλώνουν πως δεν έχουν σχέση με αποσχιστικά κινήματα και τα συναφή, είναι απορίας άξιον πως τελικά η σημαία της Κρητικής Πολιτείας δεσπόζει δίπλα στις υπόλοιπες επίσημες εθνικές σημαίες (και πρώτη πρώτη μάλιστα!).

ΝΕΟΤΕΡA ΣΥΜΒΑΝTA
Ένα άλλο συμβάν έλαβε χώρα στην Κορσική στα πλαίσια των «Παιχνιδιών των Νήσων» της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η αποστολή της Κρήτης καταφθάνοντας στο αεροδρόμιο της Κορσικής ήρθε αντιμέτωπη με μια δυσάρεστη έκπληξη. Οι διοργανωτές στα επίσημα έντυπα που μοίραζαν εμφάνιζαν την Κρήτη με τη σημαία της Κρητικής Πολιτείας σε αντίθεση με την αποστολή της Κέρκυρας που συμβολίζονταν με την ελληνική σημαία.
Οπως ήταν αναμενόμενο, η διαπίστωση αυτή αιφνιδίασε τους νομάρχες της Κρήτης και τους υπόλοιπους φορείς που συμμετείχαν στην αποστολή, οι οποίοι εξοργισμένοι ενημέρωσαν τον περιφερειάρχη Κρήτης, Σεραφείμ Τσόκα ο οποίος ήρθε σε επικοινωνία με τα Υπουργεία Εξωτερικών και Εσωτερικών.

Από την περιφέρεια Κρήτης εστάλη διάβημα διαμαρτυρίας προς τη διοργανώτρια Αρχή των Αγώνων, στο οποίο μεταξύ άλλων τονίζονταν: «Θα θέλαμε να σας πληροφορήσουμε ότι η Κρήτη αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της ελληνικής επικράτειας και κατ’ επέκταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εκπροσωπείται από το επίσημο σύμβολο του ελληνικού κράτους, την ελληνική σημαία».
Η κρητική αντιπροσωπεία απαίτησε να αποσυρθούν τα επίσημα έντυπα που θέτουν ζήτημα αυτονομίας της Κρήτης και ζήτησαν να κυκλοφορήσουν νέα. Στα νέα φυλλάδια πρέπει να ζητείται συγνώμη γι αυτό το σοβαρό θέμα που άπτεται των εθνικών συμφερόντων της Ελλάδας.
Η χλιαρή έρευνα σταμάτησε και πάλι -όπως και το 1990- στη διαπίστωση ότι κάποιοι Κρητικοί, μόνιμοι κάτοικοι Γερμανίας, χρηματοδοτούν και υποκινούν την αυτονομιστική προπαγάνδα.

alt
ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ

Μια από τις πρώτες «κουμπουριές» δώθηκε από την τοπική αεροπορική εταιρία Sky Express (ιδρύθηκε το 2005), η οποία εδρεύει στο Ηράκλειο κι ανήκει σε έναν πρώην πιλότο της Ολυμπιακής, τον Μιλτιάδη Τσαγκαράκη.
Η εν λόγω αεροπορική εταιρία επέλεξε ως έμβλημά της, την σημαία της Κρητικής Πολιτείας. Το νέο λογότυπο της Sky ExpressΜετά από διαμαρτυρίες αναγκάστηκε να το αποσύρει και να το αντικαταστήσει (όχι όμως κι απ’ τα οχήματά της, ή την σελίδα των online κρατήσεων), με «βαριά καρδιά» όμως καθώς φαίνεται κι από την ανακοίνωση που κοσμεί την ιστοσελίδα της, μέσα από την οποία παραδίδονται και κάποια «μαθήματα ιστορίας».

alt

ΠΑΓΚΡΗΤΙΟ ΣΤΑΔΙΟ – ΝΕΑΡΟΙ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΛΙΑ
Το επόμενο επεισόδιο έλαβε χώρα στο Παγκρήτιο Στάδιο. Μία τεράστια σημαία της Κρητικής Πολιτείας που ανάρτησαν στην κερκίδα νεαροί από τα Μάλια στην έναρξη της διεξαγωγής του τελικού Κυπέλλου ΕΠΣΗ στο Παγκρήτιο Στάδιο (ο οποίος μεταδιδόταν απευθείας από την «ΚΡΗΤΗ ΤV»), κινητοποίησε τις αστυνομικές Αρχές, που ζήτησαν να αποσυρθεί και να διπλωθεί τάχιστα.
Οι νεαροί δεν προέβαλαν αντίρρηση, ωστόσο πριν κατεβάσουν το πανό (στο οποίο αναγραφόταν «Ανεξαρτησία 2012») έσπευσαν να τραβήξουν αναμνηστικές φωτογραφίες, καμαρώνοντας μπροστά από τη σημαία.
Στην Ασφάλεια Ηρακλείου οι δύο νεαροί υποστήριξαν ότι ανύψωσαν τη σημαία επειδή αγαπούν την Κρήτη. Σε ερωτήσεις για το ζήτημα της «Κρητικής Πολιτείας», δήλωσαν άγνοια.
Θα πρέπει να σημειωθεί πάντως εδώ, ότι η σημαία της «Κρητικής Πολιτείας», δεν έκανε για πρώτη φορά την εμφάνισή της σε γήπεδο, στο παραπάνω περιστατικό. Από Κρήτες χρήστες του διαδικτύου, έχει αναφερθεί ότι η εν λόγω σημαία αποτέλεσε «λάβαρο» των «φανατικών» οπαδών της «Θύρας 4» του Ο.Φ.Η και των οπαδών της ομάδας της Χερσονήσου.

ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΗ !
Την επόμενη μέρα, ο βουλευτής Ηρακλείου του ΠΑΣΟΚ Βασίλης Κεγκέρογλου υποδέχτηκε στη Βουλή τούς μαθητές ενός σχολείου του Ηρακλείου και τότε αντιλήφθηκε ότι στην πλάτη της μπλούζας είχαν «σταμπάρει» τη σημαία της Κρητικής Πολιτείας. Ευλόγως ο άνθρωπος παραξενεύτηκε και έσπευσε να διευκρινίσει στους μαθητές ότι η συγκεκριμένη σημαία δε συμβολίζει την επανάσταση, αλλά είχε επιβληθεί από τις μεγάλες δυνάμεις στην Κρητική Πολιτεία. Είναι πάντως απορίας άξιο πώς οι μαθητές αυτοί έφτασαν στο σημείο να «φιγουράρουν» με τη σημαία της Κρητικής Πολιτείας στις μπλούζες τους. Ποιος και γιατί τους… ενέπνευσε άραγε;
Κληθείς να σχολιάσει τόσο το περιστατικό του Παγκρητίου όσο και αυτό με το σχολείο, ο κ. Κεγκέρογλου υποστήριξε ότι κανένα θέμα δεν είναι δύσκολο, αρκεί κάποιος να το αντιμετωπίζει με νηφαλιότητα και με ενημέρωση.

ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΜΙΛΟΥΝ : Η ΚΡΗΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ !
Τις απόψεις τους για το θέμα κατέθεσαν και άλλοι βουλευτές του νομού Ηρακλείου.
Επαναστατικός εμφανίστηκε ο βουλευτής της Ν.Δ. Κώστας Μπαντουβάς, ο οποίος διεμήνυσε ότι αν υπάρξει τέτοια κίνηση (που σαφέστατα κατά τον ίδιο υποκινείται από άτομα εκτός μεγαλονήσου) «θα μας βρουν απέναντι τους και θα τους κόψουμε τα κεφάλια».
Ο κ. Μπαντουβάς, αναφερόμενος στα «πολλά κιλά αίμα» που έδωσαν οι Κρήτες για να αποτινάξουν τουρκικό και βενετσιάνικο ζυγό, τόνισε ότι, αν υπάρχει μία μειοψηφία που επιχειρεί ένα τέτοιο ατόπημα, τότε σίγουρα «πρόκειται για ηλίθιους» που επιδιώκουν να δημιουργήσουν πρόβλημα αυτονομίας. «Κάλλιο να σε βαστά η μάνα σου και ας είναι να σε βαστά από τους αστραγάλους με το κεφάλι ίσια κάτω», δήλωσε με νόημα ο Ηρακλειώτης βουλευτής.

alt

ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΙΚΟΛΑΟ
Στον Άγιο Νικόλαο φαίνεται πως η «κατοχή» της Κρήτης από την Ελλάδα έληξε και η ανεξαρτησία έχει ήδη πραγματοποιηθεί, καθώς η σημαία της «Κρητικής Πολιτείας» ανερτήθη σε ιστό και σε εμφανές σημείο της πόλης.
Η φωτογραφία που βλέπετε τραβήχτηκε το απόγευμα της Πέμπτης 29 Νοεμβρίου του 2007 στον χώρο όπου βρίσκεται το γλυπτό των αδελφών Σωτηριάδη στον Άγιο Νικόλαο.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Σε κάθε περίπτωση πάντως η ιδέα της «Ανεξάρτητης Κρήτης», εντός του νησιού, δεν φαίνεται ικανή προς το παρόν να πάρει μια οργανωμένη μορφή. Αυτό όμως δεν συνεπάγεται και τον εφησυχασμό. Το Σκοπιανό κάπως έτσι ξεκίνησε και λίγοι έδωσαν σημασία…

http://greekcitizen.pblogs.gr/deite-to-mystiko-shedio-gia-thn-krhth-giati-thn-theloyn-anexarth.html