Archive for the ‘Μακεδονία’ category

Κριτική ανάλυση συμφωνίας μεταξύ Ελλάδος – FYROM

18 Ιουνίου, 2018

Σύνοψη: Γενική διαπίστωση:

1. Η συμφωνία εμφανίζει στοιχεία προχειρότητος, με γραφή κατά το μάλλον ή ήττον ερασιτεχνική, χωρίς επαρκή επεξεργασία και ανάλυση. Δίδει την εντύπωση στους Διπλωμάτες που την ανέλυσαν ότι γράφτηκε βιαστικά και αφήνει πολλά «ανοίγματα» για μελλοντικές στρεβλώσεις, μεθοδεύσεις, και παραβιάσεις. Εκχωρούνται απροκάλυπτα και κεκαλυμμένα ζωτικά δικαιώματα χωρίς ανταλλάγματα και σοβαρές διασφαλίσεις.

2. Η μετάφραση σε συγκεκριμένο σημείο κομβικής σημασίας δεν είναι ακριβής, σκόπιμα.

3. Επιχειρείται με επίκληση του Δικαίου της Θαλάσσης, που δεν είχε κανένα λόγο να περιληφθεί στην Συμφωνία, να εκχωρηθούν Ζωτικής Σημασίας Εθνικά Δικαιώματα, όπως αυτό της Υφαλοκρηπίδος και της Ζώνης Αποκλειστικής εκμετάλλευσης.

4. Επαναφέρονται με κεκαλυμμένη μορφή επιδιώξεις επεκτατικού κράτους που πρωτοεμφανίσθηκαν στα τέλη του 19ου Αιώνος, υποδαύλισε το Ίλιντεν και τους Κομιτατζήδες μέσω της στήριξης της Βουλγαρίας, προκάλεσε δύο Παγκόσμιους Πολέμους και τώρα επιχειρεί, μέσω του ελέγχου της FYROM, να ξαναεπιδιώξει την έξοδο της στο Αιγαίο και την κτήση των υποθαλάσσιων πετρελαϊκών κοιτασμάτων και την δημιουργία πλωτού διαύλου μέσω του Αξιού και Δουνάβεως.

5. Δεν αναγνωρίζεται απλά Βόρειο Μακεδονικό Κράτος και Μακεδονική Γλώσσα αλλά με τον συνδυασμό των δύο αναγνωρίζεται ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΕΘΝΟΣ.

Αναλυτικά:

1. Τίτλος: … Μεταφράζεται ως «ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΔΡΑΙΩΣΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΙΚΗΣ ΣΧΕΣΗΣ» το «STRATEGIC PARTNERSHIP», αντί του Στρατηγικής Συνεργασίας. Δίδεται έτσι η εντύπωση δημιουργίας εταιρείας / Συνεταιρισμού για κάτι! Το ίδιο αναφέρεται και στην τελευταία παράγραφο του προοιμίου.

2. Πουθενά δεν αναγράφεται το Σλαβικό όνομα “Severna Macedonija” το οποίο αναφέρονταν σωρηδόν στις τοποθετήσεις του Υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδος και αναφέρθηκε στο διάγγελμα του Πρωθυπουργού της Χώρας, κ. Τσίπρα, ο οποίος ψευδώς βεβαίωσε την χώρα ότι «»συμφώνησαν να μετονομάσουν τη χώρα τους σε Δημοκρατία της Severna Makedonija (Σεβέρνα Μακεντονίγια),» και παρακάτω προσέθετε «ότι η αλλαγή του ονόματος θα υλοποιηθεί τόσο σε ότι αφορά τις διεθνείς και διμερείς τους σχέσεις όσο όμως και στο εσωτερικό».

3. Άρθρο 1 , παρ 3α: Αντί αυτού το όνομα είναι Republic of North Macedonia (Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας) ή εν συντομία North Macedonia (Βόρεια Μακεδονία). Το Ψεύδος αυτό αποδεικνύει την Μεθόδευση , τόσο του Υπουργού Εξωτερικών όσο και του Πρωθυπουργού και αποκαλύφθηκε, αρχικά από το διάγγελμα του Προέδρου Ζάεφ το οποίο παρακολουθήσαμε ζωντανά και μεταφράσθηκε άμεσα από την ομάδα μας και αναρτήθηκε στο Facebook του Εκπροσώπου μας και ακολούθως διεσπάρη στα μέσα ενημέρωσης και στους διάφορους φορείς. Ακολούθως όταν ο Αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης ζήτησε το κείμενο της συμφωνίας στα Αγγλικά και διενεμήθη στον τύπο, φροντίσαμε να το λάβουμε και μέσω Σκοπίων, να το αντιπαραβάλλουμε και στην συνέχεια να το αντιπαραβάλλουμε με την Ελληνική Μετάφραση όπου διαπιστώσαμε τις ανακρίβειες.

4. Στο άρθρο1, παρ3β εσκεμμένα μεταφράζεται το «Nationality Macedonian» αντί ως «Εθνικότητα Μακεδονική» σε «Ιθαγένεια Μακεδονική» . Ο όρος Ιθαγένεια αντιστοιχίζεται με τον Αγγλικό όρο Citizen / Citizenship. Μάλιστα , στο Αγγλικό κείμενο γράφουν : «Nationality Macedonian / Citizen of Republic of North Macedonia as it will be registered in all travel documents” Κάνουν δηλαδή σαφή διάκριση μεταξύ Nationality και Citizenship στο Αγγλικό κείμενο! Είναι εμφανής η εκ δόλου μετάφραση στο Ελληνικό κείμενο, δεδομένου ότι έτι χειρότερα, ο Υφυπουργός Εξωτερικών, (καθ Πανεπιστημίου Θράκης !) επιχείρησε να πείσει ότι με τον όρο Macedonian Nationality δεν αναγνωρίζεται η Μακεδονική Εθνικότητα άρα και το Έθνος, αλλά η… Ιθαγένεια !!!

5. Αποτελεί , λίαν επιεικώς ασυγχώρητη ανικανότητα, και ερασιτεχνισμό το να μην θέλεις να αναγνωρίσεις την ανύπαρκτη Μακεδονική εθνότητα και να γράφεις ένα τέτοιο κείμενο διεθνούς συνθήκης. Είναι όμως , δυστυχώς , πολύ χειρότερη η πραγματικότητα. Όπως αβίαστα προκύπτει από την Ψευδή δήλωση του Πρωθυπουργού περί ονόματος Severna Macedonija , την ανόητη τοποθέτηση του Υφυπουργού Εξωτερικών στην Βουλή αλλά και την εσκεμμένη παραποίηση της μετάφρασης του όρου Nationality, τα πάντα έγινα με γνώση και πρόθεση!

6. Όπως προκύπτει από τα επόμενα άρθρα, τα οποία αναπέμπουν σε απώτερο χρόνο την ολοκλήρωση της αποκατάστασης των αλυτρωτικών στοιχείων , το erga omnes, έχει μόνο ρητορική σημασία , και ουχί διασφαλισμένη και πρακτική. Εάν επιθυμείς το δεύτερο η Συμφωνία δεν κυρούται ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΚΠΛΗΡΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΩΝ (διεθνής πρακτική Συντάξεως Συνθηκών)

7. Άρθρο 1, παρ 3c. Εδώ αναγνωρίζεται η ανύπαρκτη Μακεδονική Γλώσσα. Αναφέρεται επιπρόσθετα όπως αναγνωρίσθηκε από τον ΟΗΕ το 1977 κλπ.
a. Εάν επρόκειτο περί αναγνωρισμένης γλώσσας δεν υπήρχε κανένας λόγος να μνημονευθεί το ανωτέρω στο κείμενο. Προς τι;
b. Δεν υπήρξε καμμία τέτοια αναγνώριση γλώσσας από Ελληνική Κυβέρνηση, την Ελληνική Βουλή και τον ΟΗΕ. Αυτό στο οποίο αναφέρονται είναι ένα Συνέδριο του 1977 για την μεταγραφή των ονομάτων στο Λατινικό αλφάβητο μεταξύ των οποίων ήταν και οι Επαρχίες της τότε Γιουγκοσλαβίας μία εκ των οποίων αποκαλείτο Δημοκρατία της Μακεδονίας. Δεν τέθηκε θέμα γλωσσικής αναγνώρισης αλλά μεταγραφής των τοπωνυμίων στα Λατινικά
c. Είναι εμφανές ότι αναφέρεται σε μία προσπάθεια να δικαιολογηθεί το αδικαιολόγητο. Η αναγνώριση μίας Νοτιοσλαβικής γλώσσας σε ανύπαρκτη Εθνική γλώσσα ενός ανύπαρκτου Έθνους. Διότι η γλώσσα είναι απαραίτητο στοιχείο για την ύπαρξη Έθνους! Για τούτο όλη αυτή η δόλια μεθόδευση και η χρήση αβάσιμων δικαιολογιών που μόνο θυμηδία προκαλούν σε κάθε μορφωμένο Έλληνα. Επιπρόσθετα οι εν ζωή ευρισκόμενοι μετέχοντες της τότε επιτροπής (Πρέσβεις επί τιμή και καθ Μπαμπινιώτης) απέρριψαν πολύ πριν, αυτήν την δικαιολογία του Υπ. Εξωτερικών, με την οποία προσπάθησε να δικαιολογήσει την αδικαιολόγητη αυτή ενέργεια.
d. Ο Πρωθυπουργός Ζάεφ στο διάγγελμά του ανέφερε χαρακτηριστικά ότι: «επισημαίνεται ότι η συμφωνία αποτελεί επιβεβαίωση της Μακεδονικής Γλώσσας στα Ηνωμένα Έθνη». Διαψεύδει επομένως ότι η γλώσσα ήταν αναγνωρισμένη! (τέταρτη παράγραφος διαγγέλματος- ανάρτηση Σλαβικού και μεταφρασμένου στο Facebook του εκπροσώπου μας.

8. Άρθρο 1, παρ 3ε: Αλλάζουν μόνο την Εθνική συντομογραφία τους στις πινακίδες αυτοκινήτων από ΜΚ σε ΝΜ και ΝΜΚ. (Σημειώνεται ότι για πολλά χρόνια οι πινακίδες αυτοκινήτων του νομού Φλώρινας ήταν ΝΜ + αριθμός). Σε όλες τις άλλες χρήσεις παραμένει το ΜΚ . Δηλαδή MaKedonia Ήτοι σκέτο Μακεδονία. Αυτό μαρτυρεί την πρόθεση του τι θα επακολουθήσει. Θα κοπεί το North και θα παραμείνει το Macedonia σκέτο. Αποδεικνύονται δηλαδή οι συντάκτες πονηροί, αλλά όχι έξυπνοι. Θα αλλάξουμε τις πινακίδες που βλέπουν οι Έλληνες όταν κατεβαίνουν για μπάνια για να μην εντοπίζουν την λαθροχειρία, αλλά στα άλλα πάλι… σκέτο Μακεδονία θα είναι!

9. Άρθρο 1, παρ 3η: Δεν αναγράφεται σαφώς ότι η τροποποίηση του Συντάγματος πρέπει να γίνει πριν την υπογραφή της συμφωνίας!

10. Άρθρο 1, παρ 3θ: Δεν καθορίζονται σαφώς τα της χρήσης του ονόματος στο Εμπόριο και το σημαντικό αυτό θέμα αναπέμπεται στις καλένδες χωρίς διασφαλίσεις. Η επιτροπή υπό την Ευρωπαϊκή Ένωση δεν αποτελεί εγγύηση, δεδομένης της γνωστής μεροληπτικής στήριξης της FYROM.

11. Άρθρο 2, παρ4β. Η έναρξη ενταξιακών διαδικασιών στην ΕΕ θα γίνει μετά την κύρωση της συμφωνίας από το Κοινοβούλιο των Σκοπίων και όχι μετά την κύρωση από το Ελληνικό Κοινοβούλιο. Αυτό , δηλαδή θα γίνει πριν το δημοψήφισμα των Σκοπίων και την τροποποίηση του Συντάγματος. Ενώ για την είσοδο στο ΝΑΤΟ λαμβάνεται σαφής πρόνοια για την κύρωση της εισόδου μετά την κύρωση της συμφωνίας από το Ελληνικό Κοινοβούλιο!

12. Άρθρο 13: Αποτελεί συγκεκαλυμμένη εκχώρηση Εθνικής Κυριαρχίας με τον τρόπο που γράφεται. Ως γνωστόν οι περίκλειστες χώρες , σύμφωνα με την Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας του ΟΗΕ τεκμηριώνουν απαιτήσεις επί της ΑΟΖ και της υφαλοκρηπίδας. Το άρθρο αυτό δεν τέθηκε τυχαία και αποτελεί «Δάκτυλο» κράτους που πιέζει για την συμφωνία και που επιθυμεί διακαώς την έξοδο στο Αιγαίο όπως αναφέρεται στην Γενική διαπίστωση. Επ΄ αυτού ήδη έχουν τοποθετηθεί Έλληνες εμπειρογνώμονες κρούοντες τον κώδωνα του ανωτέρω Κινδύνου. Θα πρέπει να απαλειφθεί άμεσα από την Συμφωνία.

13. Άρθρο 14 παρ 4. Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η μέριμνα του άρθρου που αφορά τους αγωγούς αερίου και πετρελαίου (!) ενδεικτική της βίας να ολοκληρωθεί η συμφωνία.

14. Άρθρο 14 παρ 5. Στο άρθρο αυτό περιλαμβάνεται μέριμνα συνεργασίας εκτός των άλλων και στις Θαλάσσιες συγκοινωνίες! «Κουμπώνει» με τα προαναφερθέντα στη παρ 12 του κειμένου μας. Επιπρόσθετα δένει με το παλαιό Γερμανικό όνειρο του πλωτού Αξιού το οποίο απερρίφθη στο παρελθόν από Ελληνικές κυβερνήσεις διότι θα αποτελέσει τεράστιο πλήγμα στην Ελληνική Ναυτιλία.

15. Άρθρο 15 παρ 4. Αναφέρεται στον τομέα συνεργασίας της Υγείας «συμπεριλαμβανομένης της υγειονομικής περίθαλψης» Αυτό μπορεί να εκληφθεί ως υποχρέωση περίθαλψης σε Ελληνικά νοσηλευτικά ιδρύματα, γεγονός που θα φορτίσει περαιτέρω τα ήδη ανεπαρκούντα Ελληνικά νοσοκομεία .

16. Άρθρο 19 , παρ 3. Θα έπρεπε να απαλοιφθεί η δυνατότητα μονομερούς προσφυγής στο Διεθνές Δικαστήριο σε περίπτωση διαφοράς, όπως ισχύει με την Τουρκία. Με αυτό το άρθρο ανοίγεται η δυνατότητα διεκδίκησης θαλάσσιου και υποθαλάσσιου πλούτου όπως προαναφέρθηκε. Πρέπει να ζητηθεί η γνώμη εξειδικευμένων Νομικών επί αυτού του θέματος.

17. Άρθρο 20 , παρ 9. Με αυτό δένεται κάθε μελλοντική Κυβέρνηση ώστε να μην μπορεί να τροποποιήσει την συμφωνία όσον αφορά τα επίμαχα άρθρα 1(3) και 1(4), δηλαδή τα αφορώντα το όνομα, γλώσσα, εθνότητα και την διαδικασία αναγνώρισης!

Ομάδα Ανάλυσης. Εκπρόσωπος κ. Δημήτριος Μ. Γάκης
Ισχύς

14 ψέματα για τη συμφωνία Ζάεφ – Τσίπρα

18 Ιουνίου, 2018
Μέσα σε γέλια και αγκαλιές δύο πρωθυπουργών και των αμερικανοευρωπαίων αφεντικών τους, αλλά και με έναν οχετό ύβρεων, ψεμάτων και αφορισμών πεζοδρομιακής νοοτροπίας μέσα στο Κοινοβούλιο, η κυβέρνηση της Ηρώδου του Αττικού έβαλε την υπογραφή της στο δεύτερο στάδιο μιας εθνικής προδοσίας. Γιατί το να ωραιοποιείς το έγκλημα είναι έγκλημα.

Ο πρωθυπουργός και ο υπουργός του των Εξωτερικών, με τη σύμπραξη των σχολιαστών όλων σχεδόν των τηλεοπτικών καναλιών σε απ ευθείας μετάδοση, που πανηγύριζαν το μεγάλο γεγονός και αγνοούσαν εντελώς τους διαδηλωτές που δέρνονταν από τα ΜΑΤ την ίδια ώρα λίγο πιο κεί (!), έβαλαν την υπογραφή τους στη νομιμοποίηση και οικοδόμηση αυτού που ονειρεύονταν οι σλαβομακεδόνες εθνικιστές εδώ και 150 χρόνια:

Αναγνώρισαν ΜΙΑ μακεδονική ταυτότητα, αυτή των σλαβομακεδόνων και ΜΙΑ μακεδονική γλώσσα, αυτή των σλαβομακεδόνων. Επειδή, είτε η αμορφωσιά, είτε η δουλικότητα στις ΗΠΑ και τη Γερμανία, είτε η εμφυλιακή τους πίστη στον μακεδονισμό, για τον οποίο συμπολέμησαν τα ινδάλματά τους με τους σλαβομακεδόνες εθνικιστές από το 1943 μέχρι το 1949, δεν τους επέτρεψαν να δούν το προφανές:

Ότι οι σλαβομακεδόνες δεν θα ονομάζονται βορειομακεδόνες, όπως ώφειλαν να τους υποχρεώσουν οι κυβερνήτες της Ηρώδου του Αττικού. Θα ονομάζονται και θα καταγράφονται παντού στην υφήλιο όπως σήμερα: Μακεδόνες. Αλλά, από σήμερα, με την άδεια του επίσημου ελληνικού κράτους!
Κι εδώ αρχίζουν τα ψέματα της κυβέρνησης.

Ψέμα πρώτο: Λέει η κυβέρνηση: Έτσι κι αλλιώς μέχρι σήμερα οι σλαβομακεδόνες έμπαιναν στη χώρα με διαβατήρια που τους ωνόμαζαν Μακεδόνες.
Η αλήθεια. Όλες οι ελληνικές υπηρεσίες σφράγιζαν κάθε τι που ονομαζόταν μακεδονικό με τη σφραγίδα «άκυρο». Και με πάγια επίσημη εντολή δεν αναγνωριζόταν από το ελληνικό κράτος η υπηκοότητα Μακεδόνας, ούτε η ονομασία Μακεδονία στα διαβατήρια. Το κυριότερο: Η ελληνική εξωτερική πολιτική δεν αναγνώριζε μακεδονική ταυτότητα. Τώρα θα αναγνωρίζει επίσημα!

Ψέμα δεύτερο: Λέει η κυβέρνηση: Ο ΟΗΕ έχει αναγνωρίσει από το 1977 μακεδονική γλώσσα χωρίς την αντίρρηση της Ελλάδας.
Η αλήθεια: Δεν υπάρχει αναγνώριση αλλά καταγραφή των γλωσσών των Βαλκανίων. Από επιτροπές γλωσσολόγων και όχι εκπροσώπους κρατών. Με την επισήμανση ότι η καταγραμμένη μακεδονική είναι σλαβογενές και βουλγαρικό ιδίωμα. Και το επίσημο ελληνικό κράτος δεν αναγνώρισε ποτέ την μακεδονική αυτή καταγραφή. Κάθε δύο χρόνια, με ανακοίνωση του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών επαναλαμβάνει αυτή την άρνηση αναγνώρισης! Και επί υπουργίας Κοτζιά! Τώρα αναγνωρίζει επίσημα αυτά τα σλάβικα ως μακεδονικά.

Ψέμα τρίτο: Λέει η κυβέρνηση: Η συμφωνία λύνει το θέμα του αλυτρωτισμού των Σκοπίων.
Η αλήθεια: Οι μέχρι τώρα συμφωνίες (1995) πρόβλεπαν ρήτρες έναντι του αλυτρωτισμού των Σκοπίων. Γιατί από κει ξεκινάει το πρόβλημα. Με τη συμφωνία η κυβέρνηση αναγνωρίζει για πρώτη φορά ότι υπάρχει ελληνικός αλυτρωτισμός έναντι των Σκοπίων! Ότι δηλαδή το επίσημο ελληνικό κράτος και οι δομές του επιβουλεύονται την εδαφική ακεραιότητα των γειτόνων!
Η αλήθεια: Τα άρθρα του σκοπιανού συντάγματος και οι νόμοι, που έχουν αλυτρωτικές βλέψεις επί της Ελλάδας είναι πολλά. Τόσα, που θα χρειαστούν χρόνια στον νομοθέτη της γείτονας να τα αλλάξει. Και δεν θα αλλάξει παρά τα εξόφθαλμα ελάχιστα του συντάγματος.
Η αλήθεια: Από την άλλη, σύμφωνα με τα υπογραφέντα, οι σλαβομακεδόνες αποκτούν δικαιώματα για το πώς θα διδάσκονται στα ελληνικά σχολεία τα ιστορικά γεγονότα, που αφορούν στα Βαλκάνια!

Ψέμα τέταρτο: Η συμφωνία αποδυναμώνει τους εθνικισμούς και προωθεί τη φιλία των λαών.
Η αλήθεια: Με δεδομένη τη διαφωνία του 70% των Ελλήνων και άγνωστου ποσοσού σλαβομακεδόνων, το μόνο που κάνει η συμφωνία είναι να πυροδοτεί τον εθνικισμό και να μετατρέπει ακόμα και μετριοπαθείς πολίτες σε ακραίους. Και τους ακραίους σε επικίνδυνους. Γιατί το ξεπούλημα ιστορίας, γλώσσας και εθνότητας αυτό κάνει.

Ψέμα πέμπτο: Λέει η κυβέρνησηΗ συμφωνία διαχωρίζει την ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά των σλαβομακεδόνων από την αρχαία ελληνική.
Η αλήθεια: Η συμφωνία ξεχωρίζει ότι οι σλαβομακεδόνες έχουν οποιαδήποτε σχέση με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό. Πράγμα που δεν διασφαλίζει τον αρχαίο μακεδονικό πολιτισμό! Δεδομένου ότι οι σκοπιανοί δεν θεωρούν ότι ο Φίλιππος και ο Αλέξανδρος ήταν Έλληνες! Αλλά, ότι κατέκτησαν τους Έλληνες Θηβαίους, Αθηναίους και λοιπούς. Επομένως, θεωρούν τους αρχαίους Μακεδόνες κοινή κληρονομιά! Και μάλιστα κληρονομιά για εκμετάλλευση σε παγκόσμιο επίπεδο! Κι ας μην είχε υποψιαστεί ο Αλέξανδρος και ο Περδίκας ότι τα όριά τους ήταν στα σύνορα του Βαρδάρη!
Αυτό που ήθελε να αποτρέψει η πάγια ελληνική εξωτερική πολιτική σε επίπεδο ονόματος και σε επίπεδο πολιτισμού, το παρέδωσε στο κράτος των Σκοπίων αυτή η κυβέρνηση!

Ψέμα έκτο: Λέει η κυβέρνηση: Η συμφωνία διασφαλίζει τη διαφορά μεταξύ σκοπιανής και ελληνικής Μακεδονίας, με το «Βόρεια Μακεδονία».
Η αλήθεια: Κάθε πολίτης της γης γνωρίζει και θα γνωρίζει τη χώρα Μακεδονία, γιατί σαν κράτος επαναλαμβάνεται εκατοντάδες χιλιάδες φορές κάθε μέρα σε ποικίλες εκφράσεις της πολιτικής, γεωγραφικής, πολιτιστικής ή άλλης ζωής. Η ελληνική Μακεδονία, σαν επαρχία εσωτερική του κράτους Ελλάδα, ελάχιστα απαντάται κάθε μέρα. Και μάλιστα έξω από τη χώρα. Και καθένας που ακούει ή διαβάζει για κάθε τι ελληνικό που προέρχεται από τη Μακεδονία έχει τη βεβαιότητα ότι προέρχεται από το κράτος της Μακεδονίας. Και θα την έχει με ελληνική βούλα!
Η αλήθεια: Το Βόρεια Μακεδονία θα εμφανίζεται στα ταμπελάκια και στα σηματάκια σε παγκόσμιο επίπεδο. Και παντού θα γράφεται σκέτο Μακεδονία. Και όλοι οι λαοί θα την ονομάζουν Μακεδονία. Είναι εύκολο, βολικό, γρήγορο. Όπως και σήμερα. Μόνο που από τώρα αυτό θα γίνεται με την ελληνική αναγνώριση.
Η αλήθεια: κανείς από την ελληνική κυβέρνηση δεν πρόκειται να κυνηγάει από το πρωί μέχρι το βράδυ για να διαμαρτυρηθεί και να απαιτήσει διόρθωση στα χιλιάδες κανάλια και στους δεκάδες ανά τον κόσμο κάθε μέρα, που θα σπηκάρουν τη Βόρεια Μακεδονία ως σκέτο Μακεδονία.
Η αλήθεια: Ο κόσμος θα ξέρει ότι υπάρχει ένα κράτος Μακεδονία. Και το 70% της Μακεδονίας που είναι η ελληνική θα υποστεί τις συνέπειας του δεύτερου και καταϊδρωμένου φτωχού συγγενή. «Μπα! Υπάρχει και στην Ελλάδα Μακεδονία;»

Ψέμα έβδομο: Λέει η κυβέρνηση: Η συμφωνία θα ευνοήσει τις ελληνικές επιχειρήσεις και θα οδηγήσει στην ανάπτυξη την ελληνική Μακεδονία.

Η αλήθεια: Η συμφωνία θα πλήξει περισσότερες από 3.400 ελληνικές μακεδονικές επιχειρήσεις, που παράγουν ή εμπορεύονται αυτή τη στιγμή προϊόντα με ονομασίες «μακεδονικό». Οι οποίες θα υποχρεωθούν όχι μόνο να αποκτήσουν έναν αθέμιτο ανταγωνιστή, αλλά θα υποχρεωθούν σε αλλαγές ονομάτων και σε νέες δυσμενέστερες συνθήκες εξαγωγών. Ένα μπερδεμένο κουβάρι.
Η αλήθεια: Η συμφωνία προβλέπει ότι όλο αυτό το τεράστιο και μείζον θέμα θα λυθεί από… ανεξάρτητες επιτροπές ομιχλώδους σύνθεσης και χρονικού ορίζοντα! Χιλιάδες ελληνικές επιχειρήσεις στον αέρα από μια συμφωνία του ποδαριου!

Ψέμα όγδοο: Λέει η κυβέρνηση: Κανείς δεν μας πίεσε να προχωρήσουμε στη συμφωνία.
Η αλήθεια. Από την αλληλογραφία των αμερικανών, του Νίμιτς και των γερμανων με τις πρεσβείες τους γίνεται ολοφάνερο ότι εδώ και καιρό και οι δύο πίεζαν την ελληνική κυβέρνηση για λύση. Θέλοντας εναγωνίως να προλάβουν τη διάρκεια ζωής της. Μη και χάσουν τους πρόθυμους να υπογράφουν τα πάντα!
Η αλήθεια: Σύμφωνα με γερμανικές δημοσιογραφικές πληροφορίες, που είδαν το φως της δημοσιότητας, το δέλεαρ της Γερμανίας στους εδώ πρόθυμους ήταν μέτρα για το χρέος, που θε ευνοούσαν την κυβερνητική προπαγάνδα στους Έλληνες πολίτες.

Ψέμα ένατο: Λέει η κυβέρνηση: Δεν μπορούμε να υποχρεώσουμε τους γείτονες να αλλάξουν όνομα εθνότητας γιατί έχουν το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμου.
Η αλήθεια: Το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού είναι μια καραμέλα που πιπιλάει η ελληνική νεοαριστερά του ΣΥΡΙΖΑ ως άλλοθι για να μην προσδιορίζεται σε τίποτε και να δηλώνει ό,τι θέλει την ώρα που τη βολεύει για ό,τιδήποτε! Η ευελιξία του χάους! Από τη συλλογιστική λείπει το πιο σημαντικό: Το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού το έχει κανείς όταν δεν βλάπτει μ’ αυτό τα συμφέροντα ή τον προσδιορισμό κάποιου άλλου.
Η αλήθεια: Δεν μας είπε η κυβέρνηση και ο ΣΥΡΙΖΑ τι γίνεται όταν το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού των σλαβομακεδόνων ως σκέτων Μακεδόνων βλάπτει το δικαίωμα των Ελλήνων να προσδιορίζονται ως Μακεδόνες! Και τι έχει προβλέψει γι αυτό στη συμφωνία. Η αλήθεια: Τίποτε δεν έχει προβλέψει! Γιατί νοιάζεται για τους σκοπιανούς περισσότερο από όσο για τους Έλληνες.

Ψέμα δέκατο: Λέει η κυβέρνηση: Η ολοκλήρωση της συμφωνίας εξαρτάται από την εκπλήρωση των όρων από τη σκοπιανή πλευρά και από την έγκρισή της από την ελληνική Βουλή.
Η αλήθεια: Οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την ΕΕ και η πρόσκληση συμμετοχής στο ΝΑΤΟ θα προχωρήσουν χωρίς να ερωτηθεί η ελληνική Βουλή. Η οποία θα κληθεί να επικυρώσει εκ των υστέρων όσα θα έχουν ήδη δρομολογηθεί.

Ψέμα ενδέκατο: Λέει η κυβέρνηση: Η συμφωνία βάζει τα θεμέλια για μια παρατεταμένη ειρήνη στα Βαλκάνια.
Η αλήθεια: Η συμφωνία εξασφαλίζει ότι οποιαδήποτε σκοπιανή κυβέρνηση- ακόμα και αυτή- μπορεί πλέον να εγείρει νομικά ζητήματα αναγνώρισης ιδιοκτησιών εδαφών, όπως οι Τσάμηδες. Μπορεί να διεκδικήσει στο μέλλον ΜΙΑ ενιαία Μακεδονία, στα χνάρια των τουρκοκύπριων, που δεν ήταν παρά το 18%. Μπορεί να διεκδικήσει απαιτήσεις και αντιρρήσεις επί ο,τιδήποτε αφορά στην ελληνική Μακεδονία. Δεδομένου ότι η συμφωνία δεν προβλέπει πουθενά ότι διασφαλίζει πως η ελληνική Μακεδονία θα λέγεται Μακεδονία και δεν θα υποχρεωθεί σε Νότια Μακεδονία για να μην … ανταγωνίζεται τους γείτονες.
Η αλήθεια: Η συμφωνία, με την αναγνώριση Μακεδόνων και μακεδονικής γλώσσας, χωρίς να διασφαλίζει τα συμφέροντα της ελληνικής Μακεδονίας ανοίγει τον ασκό του Αιόλου στα Βαλκάνια.
Η αλήθεια: Η επικυριαρχία των Γερμανών στη Βαλκανική- όνειρο 2 αιώνων των Ράιχ- και η ταυτόχρονη επιβολή του αμερικανικού ΝΑΤΟ θα περιπλέξουν ακόμα περισσότερο την πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης. Σε μεγάλο και δηλωμένο ανταγωνισμό με τη Ρωσία. Χάριν του οποίου οδηγήθηκαν οι πρόθυμοι απάτριδες των Αθηνών σ αυτή την προδοσία.
Η αλήθεια: Οι φιλίες των λαών δεν χτίζονται με παρλαπίπες και ευχολόγια και λόγια του αέρα που θέλει η κουλτούρα της νεοαριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ. Χτίζεται με αίμα και εκτίμηση σε βάθος χρόνων. Όπως η σχέση των Ελλήνων με τους Σέρβους, με τους Αιγύπτιους και τους άλλους λαούς της Μέσης Ανατολής.

Ψέμα δωδέκατο: Λέει η κυβέρνηση; Τσίπρας και Κοτζιάς υπερασπίστηκαν την ελληνική αρχαία ιστορία και τον ελληνικό πολιτισμό.
Η αλήθεια: Πότε ακριβώς ανακάλυψε την αρχαία ιστορία και έμαθε για τον πολιτισμό ο αμόρφωτος κοπανατζής καταληψίας των σχολείων και ο άνθρωπος που θεωρούσε τον Αλέξανδρο σφαγέα των λαών και όσους ασχολούνται με την αρχαία ιστορία εθνικιστές; Μαζί με τον ομοϊδεάτη του και επί χρόνια συνεργάτη του αμφιλεγόμενου υποστηρικτή του ΔΝΤ και της αμερικανικής αντιεθνικής ιστοριογραφίας κ Κοτζιά; Όλων των άλλων εκτός από των Αμερικανών! Που έχουν το μοναδικό δικαίωμα να είναι έθνος!

Ψέμα δέκατο τρίτο: Λέει η κυβέρνηση: Την επιτυχία της συμφωνίας την αποδεικνύουν οι δηλώσεις όλων των ξένων παραγόντων που την επικροτούν.
Η αλήθεια: Οι ξένοι παράγοντες έχουν γραμμένα τα συμφέροντα της Ελλάδας εκεί που δεν πιάνει μελάνι. Τα δικά τους συμφέροντα κοιτάζουν στην οικονομική και γεωπολιτική εκμετάλλευση των Βαλκανίων. Αδιαφορώντας για την Ελλάδα. Την Ελλάδα πληρώνονται για να την υπερασπίζονται οι κυβερνήτες της. Όταν πληρώνονται από τον ελληνικό λαό.

Ψέμα δέκατο τέταρτο: Λέει η κυβέρνηση: Η συμφωνία είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας και κομπάζει που 27 χρόνια καμιά άλλη δεν έχει κλείσει το θέμα.
Η αλήθεια: Καμιά άλλη κυβέρνηση δεν διανοήθηκε από το 1870 μέχρι χτες να ξεπουλήσει τόσο εύκολα, γρήγορα και στο πόδι ένα εθνικό θέμα όπως αυτή η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ. Καμιά άλλη κυβέρνηση δεν αποτελείτο από ανθρώπους που πίστευαν λιγότερο σε πατρίδα και μάλιστα που λοιδορούσαν όσους πίστευαν σε πατρίδα όπως αυτή η κυβέρνηση. Και καμιά άλλη κυβέρνηση δεν ήταν τόσο πεινασμένη να μείνει στην εξουσία, που να πουλήσει φτηνά την ελληνική Μακεδονία. Μόνο και μόνο για να πληρωθεί από τις «μεγάλες δυνάμεις» σε υποσχέσεις για την παραμονή της στην εξουσία.
Κι αυτή η αλήθεια, σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες αποδεικνύουν ότι εδώ έχει διαπραχθεί εθνική προδοσία. Για να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους. Είτε από ανοησία, είτε από αμάθεια, είτε από δουλικότητα. Έτσι κι αλλιώς, αυτή η κυβέρνηση είναι ο yes man του δυτικού κόσμου. Για μια καρέκλα. Για την οποία υπάρχει και η καρέκλα του δικαστηρίου. Το εδώλιο.

Γ. Παπαδόπουλος – Τετράδης
Liberal

ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ ΒΙΝΤΕΟ ΠΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΤΑ ΣΚΟΠΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ

6 Φεβρουαρίου, 2018

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΚΟΠΙΑ: Τα σχολικά βιβλία του μίσους και της διαστρέβλωσης

25 Ιανουαρίου, 2018

Related imageΡΕΠΟΡΤΑΖ23.1.2018 | 17:57

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΑ ΣΚΟΠΙΑ: ΧΡΗΣΤΟΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ || xenikol@hotmail.com

Συζητώντας κανείς με τους Σκοπιανούς αντιλαμβάνεται ότι ζουν σε μία απίστευτη πλάνη, την οποία φυσικά και δεν παραδέχονται, κάτι που κάνει αυτήν την πλάνη πραγματικά ακατανίκητη σε προσωπικό και συλλογικό επίπεδο.

Στην προσπάθειά μου να βρω πού εδράζεται η πλάνη αυτή, κατέφυγα στα σχολικά βιβλία. Με ιδιαίτερη δυσκολία, είναι η αλήθεια, κατάφερα να προμηθευτώ τα δύο βασικά σχολικά βιβλία Ιστορίας, ένα για το βασικό σχολείο (δημοτικό) και ένα για το Γυμνάσιο.

Με τη βοήθεια του φίλου Άρη Γεωργόπουλου, που είναι σλαβολόγος, εντόπισα τα βασικά στοιχεία «ιστορίας» του «Μακεδονικού Αφηγήματος», με τα οποία η νεολαία της γειτονικής χώρας διαπλάθει την ιστορική της συνείδηση. Και διαμορφώνει, εδώ και δεκαετίες, μία πεποίθηση, πάνω στην οποία εδράζεται όλη τους η πολιτική συμπεριφορά στο θέμα του ονόματος… Όπως σημειώνει και ο κ. Γεωργόπουλος, «στα βιβλία αυτά υπάρχει μία απίστευτη διαστρέβλωση γεγονότων και πηγών, με την οποία γίνεται μία τρομερή σύνδεση ασύνδετων πραγμάτων, προκειμένου να δομηθεί μία ιστορική συνέχεια, από τα προϊστορικά χρόνια μέχρι το σήμερα, ούτως ώστε να αποδειχθεί η συνέχεια του μακεδονικού έθνους».

 

 

Όλα ξεκινούν από την αρχαία Μακεδονία. Εκεί οι σχολικοί συγγραφείς πασχίζουν να πείσουν ότι οι αρχαίοι Μακεδόνες δεν ήταν Έλληνες, αποκρύβοντας μεθοδικά όλα εκείνα τα ντοκουμέντα που αποδεικνύουν το αντίθετο. Για τους «επιστήμονες» των Σκοπίων δεν υπήρχε πουθενά το «όλοι οι Έλληνες πλην Λακεδαιμονίων», ούτε η γραφή τους, που, όπως φαίνεται ακόμη και στα εκθέματα του παλιού αρχαιολογικού μουσείου των Σκοπίων, ήταν η ελληνική.

Οι συγγραφείς κάνουν τσαλαβουτήματα στην Ιστορία. Το γεγονός ότι οι Μακεδόνες ακολουθούσαν την ελληνική Παιδεία το δικαιολογούν γράφοντας ότι αυτή ήταν η συνήθεια της εποχής! Ξεπερνούν με απίστευτη ελαφρότητα το γεγονός ότι ποτέ δεν βρέθηκε καμία επιγραφή στη «Μακεδονική» γλώσσα, που υποτίθεται ότι ήταν διαφορετική από την ελληνική, γράφοντας απλώς ότι «δεν βρέθηκαν μέχρι τώρα ευρήματα». Πουθενά δεν γράφουν ότι ελόγιζαν τους εαυτούς τους ως Έλληνες, ότι λάτρευαν τους θεούς του Ολύμπου, όπως και οι Έλληνες, και πάντα αφιέρωναν τις ηρωικές τους πράξεις στην Ελλάδα!

Οι συγγραφείς δεν διστάζουν να χαρακτηρίσουν την ελληνιστική ως «μακεδονική» περίοδο της Ιστορίας! Μάλιστα, σε ένα σημείο, που σηκώνει πολύ γέλιο, γράφουν ότι κύρια χαρακτηριστικά της αυτοκρατορίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου είναι ότι στο εσωτερικό της συνυπήρχαν οι Μακεδόνες ως στρατιωτικοί κατακτητές και οι Έλληνες ως κυρίαρχοι του πνεύματος!

Σύμφωνα με το αφήγημά τους, στη Μακεδονία αναπτύχθηκε ήδη από τον 5ο αιώνα ένα νέο έθνος, που εκσλαβίστηκε σταδιακά και επειδή αποτελούνταν από τοπικούς πληθυσμούς ονομάστηκε μακεδονικό. Αυτό το έθνος συνεχίζει να υφίσταται ως σήμερα και διατηρεί τα ιστορικά του στοιχεία, από την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, σύμφωνα με τους ιστορικούς συγγραφείς! Φυσικά, ακόμη και οι Θεσσαλονικείς αδελφοί Κύριλλος και Μεθόδιος βαφτίζονται με χαρακτηριστική ευκολία «Μακεδόνες», για να μη διαταραχθεί η «ιστορική συνέχεια» στα χρόνια του Βυζαντίου!

Οι Σκοπιανοί δεν διαστρεβλώνουν μόνο τα γεγονότα που αφορούν την Ελλάδα, αλλά το κάνουν και με σημαίνοντα πρόσωπα της βουλγαρικής Ιστορίας, όπως με τον Τσάρο Σαμουήλ. Σύμφωνα με τα σχολικά εγχειρίδια των Σκοπίων, ο Σαμουήλ ήταν ο πρώτος Μακεδόνας ηγεμόνας! Το γεγονός ότι ο συγκεκριμένος ζήτησε ο ίδιος να γραφεί στον τάφο του ως «Βούλγαρος» αποκρύπτεται μεθοδικά, καθώς δεν βολεύει τη στήριξη του αφηγήματος…

Τα βιβλία

Απολύτως ενδεικτικά είναι τα παρακάτω αποσπάσματα:

Βιβλίο Ιστορίας Δ’ Τάξης Δημοτικού, συγγραφέας Σφέτοζαρ Ναουμόβσκι- εκδόθηκε το 2000

Σελ. 41
Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

(…) παράλληλα στη Μακεδονία ζούσαν οι Παίονες και οι Πελαγόνιοι και άλλα φύλα και λαοί. Αυτά τα φύλα και οι λαοί αναμείχθηκαν μεταξύ τους και διαμόρφωσαν έναν λαό με κοινή γλώσσα, τη μακεδονική, η οποία πήρε το όνομά της από την περιοχή στην οποία κατοικούσαν. Εκεί κατοίκησαν οι αρχαίοι Μακεδόνες, που αποτέλεσαν ένα ξεχωριστό έθνος και διέφεραν από τους υπόλοιπους λαούς της Βαλκανικής Χερσονήσου. Οι κάτοικοι της αρχαίας Μακεδονίας μιλούσαν μία γλώσσα, που διέφερε από τις γλώσσες των λαών της Βαλκανικής.

Σελ 47
«Το Μακεδονικό κράτος στην εποχή του Αλεξάνδρου του Γ’ του Μακεδόνα».

Ο Αλέξανδρος ο Μακεδόνας για να διατηρήσει την εσωτερική συνοχή στο αχανές κράτος του, το οποίο συμπεριελάμβανε πολλά έθνη, έλαβε κάποια συγκεκριμένα μέτρα: έτσι, πριν την εκστρατεία του στην Ινδία επέλεξε για πρωτεύουσα του κράτους του τη Βαβυλώνα (έως τότε πρωτεύουσα ήταν η μακεδονική πόλη Πέλλα).
Στόχος του Αλέξανδρου ήταν η μίξη των υποταγμένων ανατολικών λαών με τους Μακεδόνες και τους Έλληνες.

Σελ 95
«Ευρώπη και Βαλκάνια κατά τον Μεσαίωνα»

Κατά τη διάρκεια του 6ου και 7ου αιώνα, μετά από μακρά διαμάχη του Βυζαντίου και των ντόπιων πληθυσμών, οι νότιοι Σλάβοι κατοίκησαν τη Βαλκανική χερσόνησο. Ένα τμήμα από τα πολυπληθή σλαβικά φύλα κατοίκησε στις γαίες της Μακεδονίας. (…) Οι Σλάβοι της Βαλκανικής αναμείχθηκαν με τους ντόπιους κατοίκους όπως Κέλτες, Ιλλύριους, Θράκες, Μακεδόνες και άλλους, οι οποίοι είχαν εκλατινιστεί και εξελληνιστεί. Έτσι σταδιακά και ειρηνικά, οι παλαιοί κάτοικοι αφομοιώθηκαν και έχασαν την εθνική τους ταυτότητα γενόμενοι σλαβικό έθνος (εκσλαβισμός).

Βιβλίο Ιστορίας Α΄έτους Γυμνασίου (πέντε συγγραφέων), εκδόθηκε το 2009

Σελ. 83
Γλώσσα και Πολιτισμός

Οι Μακεδόνες είχαν τη δική τους ξεχωριστή γλώσσα, που διέφερε από τις γλώσσες των υπόλοιπων γειτονικών λαών, Ελλήνων, Ιλλυρίων και Θρακών. Έως σήμερα δεν έχουν βρεθεί γραπτές πηγές ή επιγραφές στη γλώσσα των Μακεδόνων. Έχουν διασωθεί όμως περίπου 140 αποσπάσματα γραπτών κειμένων.  Ωστόσο, πολλοί αρχαίοι συγγραφείς μαρτυρούν ότι οι Μακεδόνες είχαν τη δική τους γλώσσα. Έτσι ο Αλέξανδρος ο Γ’ ο Μακεδών πριν την εκστρατεία του κατά των Περσών απευθύνθηκε στους Μακεδόνες στρατιώτες στη μακεδονική γλώσσα.

Οι αρχαίοι Μακεδόνες είχαν διαφορετικό ημερολόγιο απ’ αυτό των Ελλήνων, με 12 μήνες και το έτος να αρχίζει τον Οκτώβριο. Αριθμούσαν την χρονολογία ανάλογα με τη βασιλεία του κάθε μονάρχη. Από την εποχή του Αρχέλαου οι Μακεδόνες διοργάνωναν τους δικούς τους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Δίον, που διαρκούσαν εννέα μήνες.

Οι Μακεδόνες ήταν ξεχωριστό έθνος που διέφερε από τα γειτονικά του κατά τον τρόπο της ζωής τους, τις παραδόσεις, την ενδυμασία, τα σύμβολα, το στράτευμα και άλλα.
Οι Μακεδόνες βασιλείς και αριστοκράτες απέδιδαν μεγάλη σημασία στον πολιτισμό και την παιδεία των παιδιών τους. Καλλιτέχνες, φιλόσοφοι, ποιητές και άνθρωποι του πνεύματος προσκαλούνταν στις αυλές των βασιλέων και αριστοκρατών. Είναι γνωστή η παρουσία του Ευριπίδη, του Αριστοτέλη και άλλων. Αυτοί είχαν καθήκον τους τη διαπαιδαγώγηση των αρρένων παιδιών των βασιλέων και των αριστοκρατών και την εκπαίδευσή τους σε συγκεκριμένους τομείς της επιστήμης και της τέχνης.

Σελ 113
«Η δημιουργία της σλαβικής γραμματείας»

Οι δημιουργοί του πρώτου σλαβικού αλφαβήτου (γλαγολητικού) και οι θεμελιωτές της σλαβικής γραμματείας και πολιτισμού ήταν οι αδελφοί Κύριλλος και Μεθόδιος. Αυτοί γεννήθηκαν στη Θεσσαλονίκη στις αρχές του 9ου αιώνος και ήταν πιθανότατα σλαβικής καταγωγής.

Σελ 87
«Η Μακεδονική Περίοδος»

Η περίοδος μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου και μέχρι την κατάκτηση της Μακεδονίας από τους Ρωμαίους ονομάζεται «ελληνιστική» ή «μακεδονική» περίοδος. Αυτή αποτελεί ουσιαστικά τη σύνθεση του πολιτισμού των Μακεδόνων ως κατακτητών και των Ελλήνων ως φορέων της γλώσσας, της γραμματείας, της φιλοσοφίας και του πολιτισμού στην Αίγυπτο, την Περσία και τους λαούς της Εγγύς Ανατολής.

Σελ 103
«Τα μεσαιωνικά χρόνια»

Με τον θάνατο, το 976 μ.Χ. ,του Βυζαντινού αυτοκράτορα Ιωάννη Τσιμισκή, οι τέσσερις αδελφοί, Δαυίδ, Ααρών, Μωυσής και Σαμουήλ ηγούνται της επανάστασης της Μακεδονίας κατά του Βυζαντίου. Αυτή η δεύτερη επανάσταση στέφθηκε με επιτυχία. Έτσι, το 976 εγκαθιδρύεται το ανεξάρτητο μακεδονικό κράτος. (…) Ο Σαμουήλ γίνεται ο πρώτος ηγεμόνας του Μακεδονικού Κράτους. Από τη στιγμή που εδραιώθηκε στον θρόνο του, θέλησε να απελευθερώσει ολόκληρη τη Μακεδονία.

Τα σύμβολα του διχασμού…

Το πρώτο πράγμα που σε εντυπωσιάζει όταν ακούς έναν Σκοπιανό να μιλά στη γλώσσα του είναι ότι κάθε περίπου πέντε λέξεις, χρησιμοποιεί τον όρο «Μακεδονία», «μακεδονικό» κλπ. Κατά έναν παράξενο τρόπο, οι Σκοπιανοί έχουν ουσιαστικά αφαιρέσει από τη γλώσσα τους τις λέξεις «κράτος», «χώρα» αλλά και όλα όσα σε όλες τις γλώσσες και διαλέκτους του πλανήτη περιγράφουν μία εθνοτική και κρατική συλλογικότητα! Παράλληλα, έχουν καθιερώσει την απίστευτη συνήθεια να βάζουν τον προσδιορισμό «μακεδονικός» όποτε αναφέρονται σε οποιαδήποτε κρατική ή δική τους οντότητα.

Εκεί που ένας τυπικός πολίτης θα έλεγε «θα απευθυνθώ στο υπουργείο, που είναι αρμόδιο για τις συγκοινωνίες στην πόλη» ο τυπικός Σκοπιανός θα πει «θα απευθυνθώ στο υπουργείο της κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Μακεδονίας που είναι αρμόδιο για τις συγκοινωνίες στα Σκόπια, την μακεδονική πρωτεύουσα»! Δεν μπορεί να είναι τυχαίο το γεγονός ότι το «Δημοκρατία της Μακεδονίας»  γράφεται παντού, ακόμη και στα κουτάκια της CocaCola. Όπως βλέπουμε σε κάποιες συσκευασίες «Ελληνικό προϊόν», έτσι εδώ στα Σκόπια γράφουν σε κάθε προϊόν ότι «παράγεται στη Δημοκρατία της Μακεδονίας»!  Ρώτησα πολλούς ανθρώπους γιατί το κάνουν αυτό…

Κανένας δεν το είχε αντιληφθεί ότι το κάνει! Κανένας τους δεν ήξερε το γιατί. «Συνήθεια», «έτσι μιλάνε όλοι» ήταν οι πειστικότερες απαντήσεις που πήρα. Για μένα, αυτή η συνήθεια μαρτυρά ανασφάλεια και επιβολή. Η κρατική δομή στα Σκόπια, ήδη από το 1944, χρησιμοποίησε όλους τους τρόπους για να βάλει στην καθημερινότητα των πολιτών αυτό το «Δημοκρατία της Μακεδονίας», ακόμη κι αν γι’ αυτό χρειάστηκε να αξιοποιήσει μέχρι και τα κουτάκια της CocaCola!

Στο ίδιο πλαίσιο, βλέπουμε ότι οι Σκοπιανοί ονόμασαν το αεροδρόμιο των Σκοπίων «Μέγας Αλέξανδρος», όπως ακριβώς έκαναν και με τον οδικό άξονα που συνδέει τους Ευζώνους, στα ελληνικά σύνορα με τα τα σερβικά, στο Κουμάνοβο… Η στόχευση είναι διπλή: αφορά τόσο τους ντόπιους όσο και τους χιλιάδες ταξιδιώτες που τον χρησιμοποιούν. Το αεροδρόμιο και ο οδικός άξονας θα είναι τα πρώτα που θα αλλάξουν όνομα, σχολιάζουν κυβερνητικοί κύκλοι. Θα μπουν στη ζυγαριά της διαπραγμάτευσης και θα εμφανιστούν ως «υποχωρήσεις» έναντι της Ελλάδας! Αν και θυμίζουν περισσότερο τούρκικο παζάρι: μόλις στριμωχτώ, κάνω μία χοντροκομμένη αυθαιρεσία, την οποία για να την αποσύρω ζητώ ανταλλάγματα. Ακριβώς έτσι έγινε και με την πρώτη σημαία του κράτους, αυτήν με το αστέρι της Βεργίνας, την οποία απέσυραν οι Σκοπιανοί το 1995, στο πλαίσιο της ενδιάμεσης συμφωνίας! Θα αποσυρθούν και κάποια από τα κιτσάτα αγάλματα του Γκρούεφσκι, άλλωστε οι Σκοπιανοί δεν τα θέλουν, αλλά θα το παρουσιάσουν κι αυτό ως υποχώρηση…

«Η διαπραγμάτευση» 

Όποιος έρθει εδώ και «τριφτεί» για να κάνει το ρεπορτάζ, αντιλαμβάνεται αμέσως ότι για τους Σκοπιανούς διαπραγμάτευση με τους Έλληνες για το όνομα σημαίνει συζητώ ή περιμένω μέχρις ότου οι Έλληνες αναγνωρίσουν τη χώρα ως «Μακεδονία» μαζί με κάτι ακόμη (Άνω, Βόρεια ή Νέα). Κανείς τους δεν πιστεύει ότι θα υπάρξει ονομασία χωρίς το «Μακεδονία»! Και μάλιστα, θεωρούν ότι συμβιβάζονται, ότι κάνουν πίσω και ότι συνεισφέρουν σημαντικά βάζοντας ένα συνθετικό! Απίθανα πράγματα… Η κυβέρνηση Ζάεβ εξομάλυνε λίγο την κατάσταση, ενώ η κοινωνία παρουσιάζει μία κόπωση για τον «Μακεδονισμό», τον οποίο έχει ταυτίσει με το καθεστώς Γκρούεφσκι, που αμαυρώθηκε από σοβαρά οικονομικά σκάνδαλα. Η κοινή γνώμη μοιάζει πρόθυμη να συμβιβαστεί, προκειμένου να διασφαλίσει το μέλλον της στο ΝΑΤΟ. Και εκεί προκύπτουν τα περιθώρια για την ελληνική διπλωματία…

Από το φύλλο της THESSNEWS #89 (20/01/2018-21/01/2018)

Λάβρος Καθηγητής Ιστορίας Οξφόρδης ξεφτιλίζει τους πάντες: «Η Μακεδονία είναι Ελληνική» (ΒΙΝΤΕΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ)

8 Ιανουαρίου, 2018

«Η Μακεδονία είναι Ελληνική» ξεκαθαρίζει ο καθηγητής Ρόμπιν Λέιν Φοξ, που θεωρείται από τους επιφανέστερους μελετητές της Αρχαίας Ιστορίας της Μακεδονίας στον κόσμο.

«Η Μακεδονία είναι ένα ελληνόφωνο βασίλειο της Βορείου Ελλάδας, που κατοικείται από ανθρώπους που χρησιμοποιούν ελληνικά ονόματα, έχουν το ελληνικό ημερολόγιο τη λατρεία των αρχαίων Ελλήνων», εξηγεί ο Ρόμπιν Λέιν Φοξ.

Μάλιστα, ο καθηγητής χαρακτήρισε εξωφρενικές τις αιτιάσεις των Σκοπίων. «Εκείνοι που ζουν στα Σκόπια και υποστηρίζουν ότι εκεί είναι η Μακεδονία, η πατρίδα του Μεγάλου Αλεξάνδρου είναι αμαθείς και εξωφρενικοί» , επισημαίνει, σημειώνοντας με νόημα: «Είναι σαν να πει κανείς ότι το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης έχει τις ρίζες του στη Λευκορωσία κι ότι η Οξφόρφη ήταν το Μινσκ».

Τι έχουν να πουν σε αυτό όσοι Έλληνες δηλώνουν ανοιχτοί σε σύνθετη ονομασία ή όσοι λένε ότι «δεν ξέρουν καμία χώρα που να λέγεται Σκόπια;»

Το 49% των Σκοπιανών θέλουν να παραμείνουν «Μακεδονία» ενώ το 81,9% των Ελλήνων τους λέει «όχι»

27 Δεκεμβρίου, 2017

Το 49% των Σκοπιανών θέλουν να παραμείνουν «Μακεδονία» ενώ το 81,9% των Ελλήνων τους λέει «όχι»

Το 35% των πολιτών στα Σκόπια συμφωνούν να αλλάξει το κρατίδιό τους όνομα, για να βγει από την απομόνωση, ενώ το 49% διαφωνεί.

 Σύμφωνα με τα αποτελέσματα δημοσκόπησης στα Σκόπια που πραγματοποίησε η εταιρεία Brima Galup, με την αλλαγή του ονόματος συμφωνούν το 15,6% των Βουλγαρόφωνων των Σκοπίων (που παριστάνουν τους Μακεδόνες) και το 81,4% των Αλβανών (για τους οποίους το όνομα «Μακεδονία» δεν σημαίνει και τίποτα), μέσος όρος 35% υπέρ.

Το 49% κατά της αλλαγής του ονόματος «Μακεδονία» είναι άθροισμα του 67,1% των Βουλγαρόφωνων και μόλις του 7,2% των Αλβανών.

Ενάντια στην ένταξη στο ΝΑΤΟ τάσσεται το 10,3% του συνόλου των πολιτών του κρατιδίου.

Να σημειωθεί ότι σε πρόσφατη δημοσκόπηση που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Real News, το 81,9 % των Ελλήνων απάντησε ότι τα Σκόπια δεν πρέπει να έχουν το όνομα «Μακεδονία», ούτε σε σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό.

Μόλις το 8% των Ελλήνων δήλωσε πρόθυμο να δεχτεί μια σύνθεση ονομασία που θα περιέχει το όνομα «Μακεδονία», ενώ ένα 10% αρνήθηκε να απαντήσει.

http://www.tribune.gr/politics/news/article/422173/49-ton-skopianon-theloun-na-paraminoun-makedonia-eno-819-ton-ellinon-tous-lei-ochi.html

Το καλύτερο βίντεο για την ελληνικότητα της Μακεδονίας μέσα σε πέντε λεπτά (video)

20 Νοεμβρίου, 2017

Σλαβομακεδόνες, Σλαβόφωνοι Μακεδόνες και μειονότητες

16 Οκτωβρίου, 2017
Οι Σλαβόφωνοι Μακεδόνες (όπως άλλωστε υποδηλώνει και το όνομα) είναι Μακεδόνες (Έλληνες δηλαδή) που όμως ομιλούν ένα σλαβικό ιδίωμα. Στην Δυτική Μακεδονία υπάρχουν αρκετοί Έλληνες που μιλούν ακόμα και σήμερα στις καθημερινές συναναστροφές τους ένα σλαβικό ιδίωμα, το οποίο έμαθαν επί Τουρκοκρατίας λόγω της σλαβικής διεισδύσεως και της βίαιης επιβολής τους στους ως τότε Ελληνόφωνους κατοίκους της Δυτικής και Άνω Μακεδονίας.

Το σλαβοβουλγαρικό αυτό ιδίωμα είναι το μόνο απομεινάρι της βουλγαρικής τρομοκρατίας που κορυφώθηκε τον 19ο αιώνα,ιδίως μετά την προκλητικά ευνοϊκή συνθήκη του Αγίου Στεφάνου (1878), που ίδρυε απαράδεκτα μία «Μεγάλη Βουλγαρία» σε βάρος της Μακεδονίας, της Θράκης και της Σερβίας. Διότι οι Δυτικοί πληθυσμοί της Δυτικής και Άνω Μακεδονίας διατήρησαν με κάθε κίνδυνο την ελληνική συνείδηση τους και την προσήλωση τους στο Πατριαρχείο, παρά τις άγριες διώξεις, τις σφαγές, τις λεηλασίες και την τρομοκρατία. Με την οργάνωση του Μακεδονικού Αγώνα (1904-1908), που με την βοήθεια και των Ελλήνων αξιωματικών από την Νότια Ελλάδα, κατόρθωσαν να αποκρούσουν τους επιδρομείς, και λίγα χρόνια μετά, με τον Β’Βαλκανικό Πόλεμο του 1913, απελευθέρωσαν την Μακεδονία από την βουλγαρική κατοχή και τρομοκρατία.

Παρόλο που σαν ονομασία είναι παραπλήσια, οι Σλαβομακεδόνες δεν έχουν καμία σχέση με τους Σλαβόφωνους Μακεδόνες, καθώς οι πρώτοι είναι σλαβικής καταγωγής ενώ οι δεύτεροι είναι ελληνικής.

Σλαβομακεδόνες ονομάστηκαν τα βουλγαρικά πληθυσμιακά απομεινάρια στον γεωγραφικό χώρο της Ελληνικής Μακεδονίας μετά το 1913 και την Συνθήκη του Νεϊγύ. Από τους αρχικούς εκείνους Σλαβομακεδόνες, ελάχιστα ίχνη παρέμειναν στην Δυτική Μακεδονία και σήμερα αριθμούν 2.000-3.000 άτομα μόνο. Ένας τόσο μικρός αριθμός ατόμων δεν λέγεται καν μειονότητα.
Αυτοί οι Σλαβομακεδόνες δεν έχουν καμία σχέση με τους καθαρά ελληνικούς πληθυσμούς που εγκλωβίστηκαν στην Σερβία μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους και εκσλαβίστηκαν ή απλώς ομιλούν την σλαβική και έχουν στην ψυχή τους ελληνική εθνική συνείδηση, αποτελώντας την ελληνική εθνική μειονότητα στο κρατίδιο των Σκοπίων και αριθμώντας τουλάχιστον 100.000 άτομα.
Το ίδιο ισχύει και για τους Σλαβόφωνους Έλληνες της ΒΔ. Μακεδονίας (Κιλκίς, Έδεσσας – Φλώρινας – Καστοριάς), που (250.000 το 1912 και 25-30.000 σήμερα) μιλούν βέβαια το σλαβικό ιδίωμα- που τους επιβλήθηκε διά της βίας επί Τουρκοκρατίας με τις επιδρομές και την τρομοκρατία των Βουλγάρων κομιτατζήδων – είναι όμως γνήσιοι Έλληνες, όχι μόνο στην καταγωγή αλλά και στο φρόνημα και το απέδειξαν αυτό με τους αγώνες τους κατά του σλαβισμού, ιδίως στον Μακεδονικό Αγώνα και τον Εμφύλιο. Είναι απλώς δίγλωσσοι Έλληνες, όπως κάποτε οι τουρκόφωνοι Έλληνες,οι Αλβανόφωνοι,κ.α.

Πρέπει να αναφερθεί ότι το σλαβικό ιδίωμα δεν επιβλήθηκε μόνο διά της βίας.
Το ιδίωμα αυτό περιέχει ελληνικές (κυρίως ομηρικές),τουρκικές, λατινικές, ιλλυρικές και σλαβικές ρίζες. Άρα κάθε άλλο παρά σλαβικό θα μπορούσε να ονομαστεί.

Ο Άγγλος γλωσσολόγος και γεωγράφος Stanford γράφει στο έργο του το 1877:
«Το Μακεδονικό ιδίωμα έχει στενότατη σχέση με την ελληνική γλώσσα, σχετίζεται με τα ήθη και τα έθιμα των ομιλούντων τούτου,με την δημώδη ποίηση τους, την ιδιοσυγκρασία τους και τα χαρακτηριστικά τους, αποδεικνύει οτι αυτοί είναι επί των πλείστον Ελληνικής καταγωγής».

Την γλώσσα αυτή ανέλαβε το Πανσλαβικό Κομιτάτο μέσω των σχολείων, να την καλλιεργήσει και να την φέρει πλησιέστερα προς την Βουλγαρική, οπότε και αποφασίστηκε, ότι εφόσον ομιλείται το σλαβικό ιδίωμα, άρα οι κάτοικοι είναι όλοι Βούλγαροι. Αρχή τελείως εσφαλμένη διότι δεν είναι μόνο η γλώσσα ο δείκτης της Εθνικότητας, αλλά κυρίως η εθνική συνείδηση των ατόμων.

Στη περίπτωση αυτή την απάντηση την έδωσαν οι Σλαβόφωνοι Μακεδόνες. Όταν κατά τον Μακεδονικό Αγώνα το Βουλγαρικό μαχαίρι τους έπαιρνε την τελευταία πνοή με υπερηφάνεια δήλωναν:
«Είμαστε Έλληνες και Έλληνες θέλουμε να πεθάνουμε».

Το μεγαλύτερο μέρος των αγωνιστών της Ελληνικής ιδέας κατά των Σλαβικών Μακεδονικών Κομιτάτων την περίοδο 1904-1908 ομιλεί την διάλεκτο αυτή π.χ. Καπετάν Βαγγέλης εκ Στρεμπένου, Καπετάν Κώστας Νταλίπης εκ Γάβρου, Μητρούσης εκ Σερρών, Παύλος Κύρου εξ’ Ανταρτικού,κλπ.

Οι ίδιοι οι Βούλγαροι αποκαλούν τους Μακεδόνες «Γκραικομανείς» και απειλούσαν με βασανιστήρια και θάνατο αυτούς που θα έπεφταν στα χέρια τους.
Ο επιθεωρητής των Βουλγαρικών δημοτικών σχολείων στην Μακεδονία Κήτσεφ, στη διάλεξή του στη Σόφια το 1899 ενώ αφενός δηλώνει ότι το σλαβικό ιδίωμα ομιλείται από άκρη σε άκρη στη Μακεδονία (μέγα ψεύδος), αφετέρου ομολογεί ότι υπάρχουν 450.000 Έλληνες στην Μακεδονία τους οποίους χαρακτηρίζει ως γραικομανούς.

Ιδού όμως τι έγραψε ο Γάλλος δημοσιογράφος Παγιάρες από τις εντυπώσεις του από την Μακεδονία το 1907:
«Αυτό που με ενδιαφέρει, είναι ότι πάντες οι Μακεδόνες ανεξαρτήτως γλώσσας που ομιλούν, προτιμούν να σταυρωθούν από τους Βούλγαρους παρά να απαρνηθούν τον Ελληνισμό τους.
Δεν χρειάζομαι άλλες αποδείξεις για να πειστώ ότι οι ήρωες αυτοί είναι Έλλληνες και υποκλίνομαι στο μεγαλείο του ηρωισμού τους».

Κατά την εποχή της Ελληνικής Επαναστάσεως η πλειοψηφία των Μακεδόνων όντως ομιλούν το ιδίωμα αυτό.
Η Μακεδονική φάλαγγα, η οποία μετά την κατάπνιξη της Επαναστάσεως στην Μακεδονία,διέφυγε προς το Νότο και συνέχισε τους αγώνες της μέχρι τέλους στο Πήλιο, Εύβοια, Στερεά Ελλάδα και Πελοππόνησο αποτελούταν κατά μεγάλο μέρος από ομιλούντες του σλαβικού ιδιώματος.
Ποιός όμως διαννοήθηκε να αμφισβητήσει τον Ελληνισμό τους;

Όλοι οι Έλληνες της Κεντρικής Μ.Ασίας που εσφάγησαν απο τους Τούρκους ή εκδιώχθηκαν στην Ελλάδα και οι οποίοι είχαν ξεχάσει την ελληνική γλώσσα λόγω ελλειψης ελληνικών σχολείων και μιλούσαν τουρκικά ήσαν Τούρκοι; Ασφαλώς όχι.

Μπορεί να αμφισβητήθει ο Ελληνισμός των Αλβανοφώνων της Αττικής και του Αιγαίου;
Μπορεί να αφισβητηθεί ο πατριωτισμός των κατοίκων των παραμεθωρίων χωριών της Δυτικής Μακεδονίας (Κρατερό, Ανταρτικό, Ηρωικό, Εθνικό, κλπ) οι οποίοι εν τούτοις μιλούσαν το ιδίωμα αυτό;
Και επειδή βρέθηκαν και Ευρωπαίοι συνήγοροιτης Σλαβικής θεωρίας, ας αναρωτηθούν τι θα έλεγαν αν οι Γερμανοί διεκδικούσαν την Ελβετία οπού κατά 80% ομιλείται η γερμανική γλώσσα;
Οι μαύροι της Αμερικής που ομιλούν την Αγγλική ειναι Αγγλοσάξονες;
Οι Φιλιππίνοι που ομιλούν την ισπανική είναι Ισπανοί;

Ποιοί είναι όμως επιπλέον οι λόγοι εξάπλωσης του Σλαβικού ιδιώματος;

1) Βούλγαροι (ελεύθεροι και αιχμάλωτοι) οι οποίοι ζητούσαν εργασία εγκαταστάθηκαν υπό των Βυζαντινών κατά καιρούς στη ύπαιθρο της Μακεδονίας για την εξάσκηση χειρωνακτικών εππαγγελμάτων.
Ομοίως κατά την διάρκεια βουλγαρικών επιδρομών κατά της Μακεδονίας μικρός αριθμός Βουλγάρων δεν συμμετέχει στους διωγμούς αλλά παρέμεινε στην ερημωμένη ύπαιθρο. Η συμβίωση των Ελλήνων της υπαίθρου με τους τελευταίους υπήρξε φιλική με αποτέλεσμα ακόμα και τις επιμιξίες. Λόγω του χαμηλού πνευματικού επιπέδου αυτών των Βουλγάρων, οι εξελληνισμένοι από αυτούς όχι μόνο δεν έχασαν την επαφή με την γλώσσα τους, αλλά και οι συμβιούντες με αυτούς Έλληνες έμαθαν το ιδίωμα αυτό ώστε με τον χρόνο να καταστούν δίγλωσσοι. Αυτό το ομολογεί ο Βούλγαρος διπλωμάτης με το ψευδώνυμο «Brankof» το 1905 στο σύγγραμμα του «La Macedoine et la population chretienne», όπου γράφει ότι οι πόλεις της Βουλγαρίας πριν τον 19ο αιώνα κατοικούντο από Έλληνες οι οποίοι λόγω της εμπορικής προς τους αμόρφωτους χωρικούς επικοινωνίας τους αναγκάζονταν να μάθουν και να μιλούν το σλαβικό ιδίωμα.
Επίσης ο Ρώσος ιστορικός Goloubisky γράφει:
«Κατά το 1830 ακόμη ουδείς των κατοίκων των πόλεων της Βουλγαρίας και Ανατολικής Ρωμυλίας θεωρεί τον εαυτό του Βούλγαρο,ούτε ήθελε να μιλήσει την Βουλγαρική,απεναντίας μισούσαν ο,τι βουλγαρικό».

2) Η παντελής έλλειψη ελληνικών σχολείων στην ύπαιθρο μέχρι τέλους του 18ου αι., καθιστά ευκολότερα την εκμάθηση του σλαβικού ιδώματος, το οποίο ως πρωτόγονη γλώσσα είναι φτωχή, απλούστατη και ευκολότερη της ελληνικής.Γι’αυτό η εξάπλωση του ιδιώματος παρατηρείται μόνο στην ύπαιθρο.
Μεχρι το 1760 μόνο 40 ελληνικά σχολεία υπήρχαν στην Μακεδονία και στην Θράκη.Από το 1760 μέχρι το 1779 ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Σαμουήλ ιδρύει Νοτίως του Αίμου χώρας και την κυρίως Ελλάδα 40 κλασσικές σχολές και 300 Δημοτικά σχολεία. Έτσι δίνει την πρώτη ώθηση των ελληνικών σχολείων. Πολλοί όμως ομογενείς πλούσιοι τον μιμούνται και αυξάνει ο αριθμός των σχολείων.

3) Οι Τούρκοι μόνο μεταξύ των Ελλήνων διενεργούσαν το παιδωμάζωμα λόγω των αρετών της φύλης μας.Οι Έλληνες για να αποφύγουν αυτή την γενοκτονία μεταχειρίστηκαν διάφορα τεχνάσματα, μεταξύ των οποίων να μαθαίνουν αυτοί και τα παιδιά τους το σλαβικό ιδίωμα, το οποίο ομιλούν κατά τις περιόδους του παιδομαζώματος για να προσποιήθουν ότι ήσαν Σλάβοι. Αυτό δεν κινούσε υποψίες καθώς υπήρχαν κατεσπαρμένοι βουλγαρικοί συνοικισμοί και η επαφή μεταξύ Ελλήνων και Βουλγάρων ηταν εύκολη.
Το τέχνασμα αυτό επαναλαμβανόταν για να αποφύγει η φυλή μας τις σφαγές των Τούρκων. Όλη η μανία των Οθωμανών και το μίσος τους στρεφόταν κατά των Ελλήνων διότι αυτούς θεωρούσαν εκπροσώπους του Χριστιανισμού και εχθρους του Ισλάμ. Τους Βούλγαρους, όχι μόνο δεν τους ενόχλησαν, αλλά συνεργάστηκαν μαζί τους για να καταδυναστεύουν ευκολότερα τον Ελληνισμό.

4) Η επί 75 χρόνια πολύμορφη δράση του Πανσλαβιστικού Κομιτάτου της Μακεδονίας, κατά την οποία εκατοντάδες ελληνικά σχολεία εκλεισαν δια της βίας ενώ αντιστρόφως εκατοντάδες βουλγαρικών ιδρύθηκαν, στα οποία πλουσιοπαρόχως και εντελώς δωρεάν εκπαιδεύτηκαν δια βίας μη Σλαβόφωνοι και Σλαβόφωνοι Έλληνες. Τα κύματα των δολοφονιών εναντίον εκείνων που αντιστέκονταν στον εκβουλγαρισμό των Ελλήνων και η μέχρι του 1904 αδράνεια του επίσημου ελληνικού κράτους συνετέλεσαν στο να επεκταθεί το ιδίωμα αυτό στην Μακεδονία.
Όταν το 1905 ο Μακεδονομάχος Αντιστράτηγος Κωνσταντίνος Μαζαράκης επισκέφθηκε ένα χωριό κοντά στα Γιαννιτσά, σε μία οικογένεια γνώρισε τον παππού να ομιλεί ελληνικά, τον γιο να μιλά και ελληνικά και το σλαβικό ιδίωμα και τον εγγονό να ομιλεί μόνο το σλαβικό ιδίωμα. Παρ’όλα αυτά ήσαν ακραιφνείς Έλληνες. Η εξέλιξη αυτή αποδεικνύει την επίδραση της προπαγάνδας και των εκβιασμών του Σλαβικού κομιτάτου κατά των Ελληνοφώνων ακόμη κατοίκων της Μακεδονίας.
Ο Ρώσος συγγραφέας Δουρδόνωφ σε επιστημονικό του σύγγραμμα το 1905 με τίτλο
«Έχουν οι Βούλγαροι ιστορικά δικαιώματα σε Μακεδονία-Θράκη και Παλαιά Σερβία;» αναφέρει:
«Οι κτήσεις των Βουλγάρων σε Θράκη και Μακεδονία είχαν πάντα χαρακτήρα παροδικών αρπαγών».
Και τέλος ο Βούλγαρος Αντιστράτηγος Ν. Ιβάνωφ διοικητής της βουλγαρικής Στρατιάς, η οποία έδρασε κατά των Ελλήνων το 1913 στο σύγγραμμά του «ο Βαλκανικός πόλεμος 1913» ομολόγησε προς τους Βουλγάρους ότι:
«Το γλωσσικό Μακεδονικό ιδίωμα δεν αποτελεί κριτήριο της εθνικής συνείδησης των Σλαβοφώνων πληθυσμών όπως νομίζαμε και γι αυτό απογοητευθήκαμε από την συμπεριφορά των Βουλγαροφώνων Μακεδόνων προς εμάς».

Οι Έλληνες πρέπει να γνωρίζουν ότι ο περισσότεροι των καπεταναίων και των ανταρτών του Μακεδονικού Αγώνα ήσαν Έλληνες Σλαβόφωνοι, οι οποίοι για τους γνωστούς λόγους δεν γνώριζαν την Ελληνική. Γνώριζαν όμως πολύ καλά ότι ήσαν γνήσιοι Έλληνες Μακεδόνες, απόγονοι του Μ.Αλεξάνδρου ανεξαρτήτως αν οι Ρώσοι και οι Βούλγαροι διά της βίας είχαν υποχρεώσει τους παππούδες τους και τους πατέρες τους να μάθουν τα τέκνα τους βουλγαρικά. Οι ηρωικές πράξεις των σλαβοφώνων αυτών, η υβριστική εκ μέρους των Βουλγάρων ονομασία των Γραικομανών και το άφθονο αίμα το οποίοι έχυσαν για την Ελληνική ιδέα αποτελούν τις τρανότερες αποδείξεις για την αλήθεια των ανωτέρω.

Μεταναστεύσεις Σλαβοφώνων από την Ελλάδα στην Βουλγαρία

Βάσει της Συνθήκης Ειρήνης του Νεϊγύ (29/11/1919) μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας, οι Σλαβόφωνοι στην Ελλάδα που θεωρούσαν τους εαυτούς τους Βουλγάρους, μπορούσαν μέχρι το 1924 να μεταναστεύσουν στην Βουλγαρία με αποζημίωση από το Ελληνικό κράτος. Επειδή μέχρι το 1924 ο αριθμός των αρνηθέντων της Ελληνικής εθνικότητας ήταν μικρός, η Βουλγαρία ζήτησε παράταση μέχρι το 1932 και την πήρε.

Το σύνολο των μεταναστών σύμφωνα με στοιχεία της Κοινωνίας των Εθνών (πρόδρομος του ΟΗΕ) ήταν 66.126 άτομα από τους εξής νομούς και τις εξής επαρχίες:
Φλώρινας : 1290
Καστοριάς :4090
Έδεσσας : 1800
Καϊλαρίων: 600
Ενωτίας: 106
Γιαννιτσών 6.670
Βέρροιας: 30
Ηγουμενίτσας :7500
Κιλκίς: 5.000
Θεσ/νίκης: 2.590
Σιδ/κάστρου: 9.640
Σερρών : 10.400
Ζίχνης :175
Πραβίου :20
Δράμας :16.050
Καβάλας : 165

Όλοι οι απομείναντες στην Ελλάδα δήλωσαν Ελληνική Εθνικότητα αποκρούωντας την Σλαβική. Επομένως από της εποχής εκείνης έπαυσε πλέον να υφίσταται θέμα Σλαβικής (σήμερα δήθεν «μακεδονικής») μειονότητας στην Μακεδονία.

Πηγή: Η φυλετική συνέχεια των Ελλήνων, συγγραφέας: Αλέξανδρος Αγγέλης
Πηγή: «Η εναντίον της Μακεδονίας βουλγαροκομμουνιστική επιβουλή», Συγγραφέας: Γ.Α.Λ
Γ.Μ.

Για «μακεδονοσύνη» μίλησε ο Πρόεδρος των Σκοπίων – Δεν είναι ζήτημα «γεωγραφίας» αλλά «ταυτότητας»

3 Αυγούστου, 2017

Αμετανόητος ψευδομακεδόνας παραμένει ο εθνικιστής βουλγαρόφωνος πρόεδρος της ΠΓΔΜ Γκιόργκι Ιβάνοφ.

 Στην ομιλία του που εκφώνησε την Τετάρτη 2 Αυγούστου στα Σκόπια με αφορμή την εθνική επέτειο του κρατιδίου, την Εξέγερση του Ίλιντεν το 1903, δηλαδή τον ξεσηκωμό των βουλγαρόφωνων της Παιονίας ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, που για τους Σκοπιανούς εορτάζεται ως μία κάποια δήθεν «μακεδονική επανάσταση», παρά το γεγονός ότι το Ίλιντεν εορτάζεται και από τη Βουλγαρία, δεν παρέλειψε με ακραίο λόγο να επαναλάβει όλες τις παλαβομάρες του σλαβομακεδονικού εθνικισμού.

Αφού απηύθυνε έκκληση για συνοχή στη χώρα όσον αφορά τα εθνικά και κρατικά της συμφέροντα, ιδιαίτερα στην επιθυμία της να ενταχθεί στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ, ισχυρίστηκε ότι το πολυεθνικό κρατίδιό του «εκβιάζεται» για να αποβάλει τον ψευδομακεδονισμό του.

«Δεχόμαστε εκβιασμούς και το τίμημα είναι μεγάλο… Καμία χώρα-μέλος δεν βρέθηκε αντιμέτωπη με ζητήματα όπως αυτά που αγγίζουν εμάς.

»Για καμία άλλη χώρα-μέλος δεν αμφισβητήθηκε το δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό», είπε, «παραβλέποντας» ότι καμία χώρα του ΝΑΤΟ ή της ΕΕ δεν σφετερίστηκε την εθνική ταυτότητα, ιστορία, πολιτισμό και παράδοση μιας άλλης χώρας για να… αυτοπροσδιοριστεί.

Ακόμα και οι Βέλγοι γνωρίζουν ότι είναι ένας γεωγραφικός προσδιορισμός, αφού το Βέλγιο πρόκειται για μια ομοσπονδία αποτελούμενη από Ολλανδούς (Φλαμανδούς), Γάλλους (Βαλλώνους) και λίγους Γερμανούς.

Κανείς τρελός δεν ισχυρίζεται την ύπαρξη βελγικού έθνους, παρότι η χώρα ονομάστηκε Βέλγιο από μια αρχαία κελτική φυλή, τους Βέλγους, της οποίας ίσως απόγονοι είναι οι γαλλόφωνοι Βαλλώνοι.

Τονίζουμε λοιπόν ότι καμία άλλη χώρα της Ευρώπης δεν καπηλεύτηκε την ιστορία και την ταυτότητα μιας άλλης, ούτε συνέγραψε νεομυθολογίες για να αποκτήσει ιστορία, ούτε ανέτρεξε σε ψευδογενετιστές για να αποδείξει ότι οι γείτονές της, εν προκειμένω οι Έλληνες, είναι «αφρικανοί».

Επίσης, καμία άλλη χώρα -εξαιρουμένης της Τουρκίας που είναι μέλος του ΝΑΤΟ κατά λάθος- δεν καλλιεργεί αλυτρωτισμούς για τους γείτονές της.

Μόνο αυτό το κρατίδιο φάρσα έκανε και συνεχίζει να κάνει όλα αυτά.

Ένα κρατικό μόρφωμα στο μέσο του πουθενά, με βαθιά δυστυχισμένους πολίτες εξαιτίας του αδιέξοδου παρανοϊκού εθνικισμού μιας κλίκας, μιας πολιτικής συμμορίας, που παρασιτεί εις βάρος του λαού που υποτίθεται ότι κυβερνά.

Μιας κλίκας που επιμένει σε μια ψεύτικη εθνική ταυτότητα ώστε να κρατά έναν λαό μαντρωμένο σε εθνικιστικά παραμύθια για να τον απομυζεί.

Τι θα απογίνει αυτή η κλίκα, η σκοπιανή ελίτ δηλαδή, εάν η ψεύτικη ταυτότητά της χαθεί; Θα χαθεί και η ίδια. Απλά πράγματα.

Ο ψευδομακεδονισμός είναι πρωτίστως ζωτικής σημασίας για την κλίκα, όχι για τον λαό των Σκοπίων, ο οποίος ακόμα «ψάχνεται» να βρει τι είναι και καταλήγει συνήθως να αποκτά βουλγάρικα διαβατήρια.

Μια κλίκα που κρατά έναν λαό όμηρο και τον ταΐζει εθνικιστικό κουτόχορτο ώστε να καλοπερνά εις βάρος του δεν είναι έργο άγνωστο στην ιστορία.

Για παράδειγμα, οι ναζί ισχυρίστηκαν ότι ήταν… υπερβόρειοι εξωγήινοι υπεράνθρωποι κι αυτό δεν χάλασε καθόλου τους Γερμανούς, άλλο που μετά έκαναν ότι… δεν το άκουσαν.

Οι Σκοπιανοί θα μπορούσαν να εφεύρουν μια νέα ταυτότητα για να στήσουν το κράτος-μαγαζάκι τους. Αυτό δεν θα ενοχλούσε κανέναν. Δεν το έκαναν όμως.

Ούτε έπλασαν κάποια επική παράδοση περί «εκλεκτού λαού» για να τονώσουν μια ήδη υπαρκτή και μη αμφισβητούμενη εθνική ταυτότητα, όπως έκαναν οι Εβραίοι στην αρχαιότητα.

Οι Σκοπιανοί θρασύτατα έκλεψαν την ταυτότητα ενός άλλου έθνους και μάλιστα μιας εκλεκτής φυλής αυτού του έθνους.

Όχι έθνους εξαφανισμένου πριν κάποιους αιώνες (όπως οι αρχαίοι Βέλγοι) που δεν θα μπορούσε να υπερασπιστεί τα δίκια του και το όνομά του, αλλά έθνους υπαρκτού, έθνους ισχυρού και γειτονικού. Αυτό είναι καινοφανές στην ιστορία.

Εάν ο Ιβάνοφ και οι εξτρεμιστές παραμυθάδες και παραμυθιασμένοι ξυπόλητοι μεγαλοϊδεάτες ομοϊδεάτες του νομίζουν ότι ένα εκατομμύριο βουλγαρόφωνοι, γιατί τόσοι είναι όλοι κι όλοι οι ψευδομακεδόνες, μπορούν να καπηλεύονται την ιστορία, τον πολιτισμό και την ταυτότητα του υπαρκτού ελληνικού έθνους, τότε είναι μακρά γελασμένοι αλλά και κουτοί, διότι τα μέχρι τώρα παθήματά τους προφανώς και δεν τους έγιναν μαθήματα.

Ούτε φυσικά φαίνεται να έχουν κάποια ευγνωμοσύνη προς την Ελλάδα όταν πριν μερικούς μήνες τους προστάτεψε από τον διαμελισμό.

Δεν έχουν συνειδητοποιήσει φαίνεται ότι η αχαριστία και η αλαζονεία μιας χούφτας φτωχοδιάβολων έχει πάψει εδώ και καιρό να συγκινεί, να πείθει ή να γίνεται ανεκτή.

«Κατά τα προηγούμενα πέντε έτη, δύο, τώρα πλέον πρώην, Πρόεδροι δύο γειτονικών χωρών, μέλη της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, προειδοποίησαν ότι με τον “μακεδονισμό” οι πόρτες της ΕΕ και του ΝΑΤΟ είναι κλειστές για μας και ότι η “Μακεδονία” πρέπει να εισέλθει στην ΕΕ, δίχως, όμως, τον “μακεδονισμό”», συνέχισε ο Ιβάνοφ.

«Και οι δύο, υποτίθεται καλοπροαίρετα, μας συμβούλεψαν να βγάλουμε τον μανδύα του “μακεδονισμού” και να τον αφήσουμε στο κατώφλι του ευρωατλαντικού οίκου.

»Υποθέτοντας και οι δύο ότι αυτός ο μανδύας είναι κλεμμένος και ότι κάποιος μας τον επέβαλε ή μας τον πούλησε λαθραία, ισχυρίζονται ότι ο “μακεδονισμός” είναι ψευδής και ότι με αυτόν κρύβουμε την αλήθεια για το ποιοι πραγματικά είμαστε», ανέφερε ο Ιβάνοφ, τονίζοντας ότι «“μακεδονισμός” σημαίνει και “μακεδονοσύνη”» και κάλεσε τους πολίτες της πΓΔΜ «να υπερασπιστούν τη “μακεδονοσύνη”», διότι δίχως αυτή, κατά τον ίδιο, το κράτος θα ήταν ένα τυπικό μόρφωμα δίχως ουσία.

«Η ένταξη στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ αναπόφευκτα απαιτούν θυσίες. Ωστόσο, για κάθε θυσία χρειάζεται ευρεία εθνική και κρατική συναίνεση.

»Πρέπει να προσέχουμε να μην θυσιάσουμε αυτό για το οποίο θυσιάστηκαν οι πρόγονοί μας: την ταυτότητά μας», επισήμανε ο Πρόεδρος Ιβάνοφ.

Ο Σκοπιανός Πρόεδρος τόνισε επίσης ότι ενώπιον της χώρας του ορθώνονται δύο προβλήματα: το ζήτημα της ονομασίας με την Ελλάδα και η Συμφωνία Καλής Γειτονίας με τη Βουλγαρία.

«Μπορούμε να καταλήξουμε σε συμφωνία με την Ελλάδα μόνον στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου και των διεθνών υποχρεώσεων.

»Χρειάζεται να διαμορφωθεί κατάλληλο κλίμα για επίλυση του ζητήματος.

»Το δεύτερο πρόβλημα είναι η Συμφωνία με τη Βουλγαρία.

»Πιστεύω ότι ως γείτονες φυσιολογικά τείνουμε προς τη συνεργασία.

»Η πείρα έδειξε ότι όλα τα προβλήματα στα Βαλκάνια δημιουργούνται όταν οι πολιτικοί ασχολούνται με την ιστορία και οι ιστορικοί με την πολιτική.

»Εάν αρχίσουμε να ανοίγουμε τις παλιές πληγές, θα βρούμε τρόπους για αντιπαράθεση…

»Η Συμφωνία (με τη Βουλγαρία) είναι αποτέλεσμα συμβιβασμών που είναι αδύνατον να τους ικανοποιήσουν όλους.

»Καλώ και τις δύο κυβερνήσεις να συνεισφέρουν στη σχέση αυτή της καλής γειτονίας», διεμήνυσε ο Πρόεδρος Ιβάνοφ, υπογραμμίζοντας ακόμη ότι είναι έτοιμος να συναινέσει στην υιοθέτηση όλων των νόμων της νέας κυβέρνησης που θα οικοδομήσουν ένα καλύτερο μέλλον για τα Σκόπια.

Από ό,τι καταλάβατε, το μεγάλο τους πρόβλημα είναι να έχουν μια «ταυτότητα» και έχουν εγκλωβιστεί στην ψευδοταυτότητα.

Δεν τους ικανοποιεί να είναι Βούλγαροι, αν και είναι βουλγαρόφωνοι.

Επίσης, δεν αποδέχονται τη Μακεδονία ως γεωγραφικό προσδιορισμό.

Θέλουν τη Μακεδονία ως εθνική ταυτότητα, μιλάνε ξεκάθαρα για «μακεδονοσύνη».

Να το εξηγήσουμε με παράδειγμα: Οι Κύπριοι είναι γεωγραφικός προσδιορισμός γιατί εθνικά είναι Έλληνες. Δεν λένε οι Κύπριοι «είμαστε άλλο έθνος», αν και είναι ανεξάρτητο κράτος.

Αλλά ακόμα κι εάν μια χούφτα γραφικοί ή «περίεργοι» στην Κύπρο αισθάνονται ή αισθανθούν «κυπριακό έθνος», αυτό δεν θα είναι αλυτρωτικό προς κάποιο άλλο κυπριακό έθνος γιατί απλά δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα. Θα είναι απλά ένα νέο έθνος.

Αντιθέτως, οι βουλγαρόφωνοι των Σκοπίων δεν λένε ότι είμαστε Βούλγαροι, ένα δεύτερο βουλγαρικό κράτος, που ονομάζεται γεωγραφικά «Μακεδονία».

Θέλουν να είναι μακεδονικό έθνος σε ένα μακεδονικό κράτος και διακηρύττουν ότι δεν έχουν καμία σχέση με Έλληνες, Βούλγαρους ή Σέρβους, για αυτό και ο Ιβάνοφ μιλάει για «μακεδονοσύνη».

Η γλώσσα που μιλάνε είναι βουλγαρικά. Τα λεγόμενα ψευδομακεδονικά είναι βουλγαρικά. Οι Σκοπιανοί πουλάνε τρέλα ισχυριζόμενοι ότι πρόκειται για άλλη γλώσσα.

Προσέξτε, όχι κάποια βουλγαρική διάλεκτος που την ονομάζουν «μακεδονική». Θρασύτατα επιμένουν ότι τα βουλγαρικά που μιλάνε είναι άλλη γλώσσα.

Ισχυρίζονται δηλαδή, αυτοί οι ψεύτες και απατεώνες, ότι τα βουλγαρικά που μιλάνε δεν είναι βουλγαρικά αλλά «μακεδονικά» κι αυτό εξοργίζει κάθε λογικό άνθρωπο, ιδίως όταν ακόμα και ο πιο ανόητος μπορεί να δει ότι με τους Βούλγαρους συνεννοούνται δίχως ανάγκη μεταφραστή αφού μιλάνε την ίδια γλώσσα.

Να κάνουμε τώρα μια υπόθεση: Εάν δήλωναν Μακεδόνες αναγνωρίζοντας ότι έχουν ελληνική εθνική καταγωγή και δικαιολογούσαν τη βουλγαροφωνία τους ως αποτέλεσμα εκβουλγαρισμού τους σε κάποια ιστορική στιγμή, η Ελλάδα δεν θα είχε πρόβλημα να τους αναγνωρίσει. Θα ήταν απλά ένα τρίτο ελληνικό κράτος.

Αλλά αυτοί οι απατεώνες ισχυρίζονται ότι οι Μακεδόνες δεν είναι Έλληνες και προεκτείνουν το ψέμα τους μέχρι τα αρχαία χρόνια, διαδίδοντας ότι ούτε ο Αλέξανδρος, ούτε ο Φίλιππος, ούτε κανείς από τους αρχαίους Μακεδόνες είχε σχέση με τους Έλληνες.

Και το κάνουν αυτό για να υποστηρίξουν στη συνέχεια ότι αυτοί οι βουλγαρόφωνοι, με τα σλαβικά ζυγωματικά που βγάζουν μάτι, είναι απόγονοι των αρχαίων Μακεδόνων που δεν ήταν Έλληνες, αλλά κάτι άλλο. Τι άλλο; Δεν ξέρουν να πουν… Εκεί εξαντλούν το παραμυθάκι τους.

Οι Μακεδόνες είναι πανάρχαια ελληνική φυλή. Ο Μακεδόνας δεν είναι ένας γεωγραφικός προσδιορισμός για τους Έλληνες, ενώ γεωγραφικός προσδιορισμός είναι ο Πελοποννήσιος ή ο Στερεοελλαδίτης, διότι οι Μακεδόνες ήταν μιαελληνική δωρική φυλή που ονόμασε τη γη που κατοίκησε, η οποία προηγουμένως λεγόταν Θράκη (διότι η πανάρχαια Θράκη στα χρόνια του Ορφέα περιλάμβανε και τα εδάφη της Μακεδονίας), από το όνομά τους, δηλαδή Μακεδονία.

Δεν μπορεί να υπάρχει Μακεδόνας που να μην είναι Έλληνας. Ακόμα και που τους αναγνωρίζουμε ως Σλαβομακεδόνες είναι ήδη μεγάλη παραχώρηση.

Οι Σκοπιανοί επιδιώκουν να κρατήσουν για εκείνους την μακεδονική εθνική ταυτότητα και μάλιστα ως ξένη προς την ελληνική, διεκδικώντας ως δική τους και την αρχαία ιστορία της Μακεδονίας την οποία δεν θεωρούν ελληνική και σε εμάς, τους κανονικούς Μακεδόνες, θα μείνει ο γεωγραφικός προσδιορισμός. Αυτή είναι η παγίδα.

Βεβαίως αυτά τα πράγματα δεν γίνονται. Όχι μόνο γιατί είναι πομπώδη ψέμματα αλλά και γιατί εάν αναγνωριστούν από την Ελλάδα έστω και εμμέσως ως μακεδονικό έθνος (αυτή είναι η παγίδα της σύνθετης ονομασίας) και μάλιστα ως συνέχεια του… Αλεξάνδρου, όπως διακαώς επιθυμούν, θα νομιμοποιούνται να μιλούν από εδώ και πέρα για τα υποτιθέμενα «μακεδονικά» εδάφη τους, για τις «χαμένες πατρίδες τους», που κατέχει η Ελλάδα όπως και για τη λαμπρή ιστορία των αρχαίων προγόνων τους «που καπηλεύεται η Ελλάδα».

Οι Σκοπιανοί, για να το μαζέψουμε διότι πολύ μελάνι σπαταλάμε για τα αυτονόητα, εάν θέλουν να δουν κάποιο φως στο τούνελ που είναι χωμένοι και σαπίζουν, οφείλουν να αποβάλουν τη «μακεδονοσύνη», η οποία διαρκώς θα τροφοδοτεί την αλλοφροσύνη και θα υπονομεύει την ειρήνη και τη σταθερότητα στα Βαλκάνια.

Εξάλλου, να το υπογραμμίσουμε γιατί είναι σημαντικό, η περιοχή των Σκοπίων γεωγραφικά δεν είναι καν η αρχαία Μακεδονία.

Τα Σκόπια καταλαμβάνουν το έδαφος της αρχαίας Παιονίας.

Η αρχαία Μακεδονία έχει απελευθερωθεί πλήρως από την Ελλάδα εκτός από την περιοχή του Μοναστηρίου που κατέχουν τα Σκόπια. Στο ελληνικό Μοναστήρι υπάρχει η μη αναγνωρισμένη αλλά γνωστή και καταμετρημένη ελληνική μακεδονική μειονότητα της ΠΓΔΜ.

Εάν λοιπόν τα Σκόπια θέλουν να ενταχθούν στα κράτη του δυτικού κόσμου, οφείλουν να ξεκαθαρίσουν τα υπαρξιακά τους και να συνεργαστούν με την Ελλάδα για λύση σύμφωνη με την ιστορία και την αλήθεια.

Να σημειωθεί εδώ ότι όλο το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα γνωρίζει καλά ένα πράγμα. Μπορεί με τα μνημόνια μέχρι τώρα να τη «γλίτωσαν», όποιος όμως Έλληνας πολιτικός αναγνωρίσει «μακεδονοσύνη» στους Σκοπιανούς και παραχωρήσει το όνομα Μακεδονία έστω και ως επώνυμο στο τεχνητό κρατίδιό τους, δεν γλιτώνει το Γουδή.

Στέφανος Μυτιληναίος

Αρθρογράφος, Συγγραφέας
http://www.tribune.gr/blog/news/article/382209/gia-makedonosyni-milise-o-proedros-ton-skopion-den-ine-zitima-geografias-alla-taftotitas.html

«Μακεδονισμός», ή πως το Μέρος οικειποιείται το Όλον

14 Ιουνίου, 2017

«Μακεδονισμός», ή πως το Μέρος οικειποιείται το Όλον

Γράφει ο Σταύρος Λυγερός

Οι δηλώσεις του νέου υπουργού Εξωτερικών της FYROM στους Financial Times δημιούργησε την εντύπωση στην Αθήνα πως ανοίγει μία προοπτική για την επίλυση του χρονίζοντος ζητήματος της ονομασίας. Χωρίς καμία διάθεση να προτρέξω, η προσεκτική ανάγωνση οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο έμπειρος διπλωμάτης Νίκολα Ντιμιτρόφ ουσιαστικά άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο το γειτονικό κράτος να ζητήσει την ένταξή του στο ΝΑΤΟ με την προσωρινή ονομασία (FYROM).

Υπενθυμίζω ότι στη σύνοδο κορυφής στο Βουκουρέστι το 2008, με την ισχυρή υποστήριξη του τότε Αμερικανού προέδρου Μπους, η κυβέρνηση Γκρουέφσκι είχε επιχειρήσει να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ με το όνομα “Δημοκρατία της Μακεδονίας”. Η προσπάθεια είχε ναυαγήσει λόγω όχι μόνο των ελληνικών αντιρρήσεων, αλλά και λόγω του γεγονότος ότι η Αθήνα είχε για πρώτη φορά παρουσιάσει μία συνεκτική και πειστική επιχειρηματολογία.

Εν πάση περιπτώσει, η επίσκεψη του Σλαβομακεδόνα υπουργού Εξωτερικών στην Αθήνα (14 Ιουνίου) θα δείξει εάν πρόκειται απλώς για διπλωματικό ελιγμό ή εάν βρισκόμαστε στην αρχή μίας πραγματικής αλλαγής πολιτικής.

Ο ίδιος δήλωσε: «Θα ζητήσω από την Ελλάδα να επανεξετάσει τι είδους γείτονα θέλει. Θέλει μία σταθερή και φιλική χώρα που προσφέρει ελπίδα για δημοκρατία και δικαιοσύνη; Εάν είμαστε ένας καλός γείτονας, τότε ελπίζω ότι οι πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα θα κατανοήσουν ότι αυτή είναι μία ιστορική ευκαιρία».

Ο Ντιμιτρόφ έχει απόλυτο δίκιο, υπό την προϋπόθεση ότι η θέση της νέας κυβέρνησης των Σκοπίων θα αντανακλά την πραγματικότητα της περιοχής. Γιατί οι διμερείς σχέσεις δεν πρόκειται να επαναπροσδιορισθούν εάν απλώς πρόκειται για έναν ελιγμό που αποκλειστικό σκοπό έχει την παράκαμψη της ελληνικής αντίρρησης σχετικά με την ένταξη της FYROM στο ΝΑΤΟ. Ας περιμένουμε, λοιπόν, να καθαρίσει περισσότερο ο ορίζοντας για να κρίνουμε.

Το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού

Προς το παρόν, ας μείνουμε στην ουσία της διαφωνίας που ταλανίζει τις σχέσεις των δύο χωρών. Από την αρχή, κεντρικό επιχείρημα των Σκοπίων ήταν το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού. Το δικαίωμα αυτό, όμως, δεν σημαίνει χωρίς περιορισμούς επιλογή ονόματος για το κράτος, την εθνότητα και τη γλώσσα.

Έχω από την αρχή αυτής της διένεξης χρησιμοποιήσει το εξής επιχείρημα: Τί θα έλεγαν τα άλλα εθνικά κράτη στη Γηραιά Ήπειρο εάν η Ελλάδα αποφάσιζε να μετονομασθεί σε Ευρώπη, το ελληνικό έθνος σε ευρωπαϊκό και η ελληνική γλώσσα αντιστοίχως σε ευρωπαϊκή; Θα το αποδέχονταν;

Προφανώς όχι. Θα διαμαρτύρονταν με το βάσιμο επιχείρημα ότι η Ελλάδα ανήκει κι αυτή στη γεωγραφική περιοχή Ευρώπη, αλλά δεν ταυτίζεται με την Ευρώπη. Δηλαδή, θα διαμαρτύρονταν με το βάσιμο επιχείρημα ότι το Μέρος επιχειρεί να οικειοποιηθεί το Όλον.

Με το ίδιο ακριβώς επιχείρημα η Αθήνα ζητάει το γειτονικό κράτος να μην ονομάζεται σκέτα Μακεδονία, η εθνότητα και η γλώσσα να μην ονομάζεται σκέτα μακεδονική. Επειδή η ονομασία ενός κράτους και ενός έθνους συμπυκνώνει την ταυτότητά του, η ελευθερία επιλογής ονόματος σταματάει εκεί που αρχίζει να θίγει άλλους.

Δεν πρόκειται για σχολαστικότητα. Μονοπωλώντας το όνομα “Μακεδονία” για το κράτος και “μακεδονικός” για την εθνότητα και τη γλώσσα, το Μέρος επιχειρεί να εγγράψει υποθήκη επί του Όλου, να νομιμοποιήσει βλέψεις στο σύνολο της γεωγραφικής περιοχής που ονομάζεται Μακεδονία. Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο ότι προβάλλει μειονοτικές και καλλιεργεί εδαφικές διεκδικήσεις έναντι της Ελλάδας.

Το ιδεολόγημα του «διαμελισμένου μακεδονικού έθνους»

Η Ελλάδα δεν φοβάται, βεβαίως, το ενδεχόμενο τα Σκόπια να της ασκήσουν δυναμικές πιέσεις. Η δεδομένη οικονομική, στρατιωτική και εν μέρει πολιτική αδυναμία τους δεν αφήνει περιθώρια για κάτι τέτοιο. Και ούτε φαίνεται πως θα έχουν μελλοντικά τέτοια δυνατότητα. Ο δεδηλωμένος αλυτρωτισμός των Αλβανομακεδόνων καθιστά εύθραυστη την ίδια την ενότητά της FYROM.

Παρά το γεγονός, όμως, ότι τα Σκόπια δεν έχουν καμία δυνατότητα να απειλήσουν την ελληνική Μακεδονία, το πρόβλημα δεν είναι ασήμαντο. Όσο οι Σλαβομακεδόνες δεν αντικαθιστούν για όλες τις χρήσεις τα ονόματα “Μακεδονία” και “μακεδονικός/η” δεν πρόκειται να εγκαταλείψουν το ιδεολόγημα περί “διαμελισμένου μακεδονικού έθνους”.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι θα συνεχίζεται ο φαύλος κύκλος της προπαγανδιστικής πίεσης, που δηλητηριάζει το κλίμα στις διμερείς σχέσεις. Σκοπός δεν είναι να βρεθεί ένας συμβιβασμός για να ξεμπερδεύουμε με ένα χρονίζον πρόβλημα. Σκοπός είναι οι Σλαβομακεδόνες να αποδεχθούν αυτό που πραγματικά αντιπροσωπεύουν στην περιοχή.

Η πολυεθνική Μακεδονία

Η Μακεδονία είναι στους νεότερους χρόνους μία γεωγραφική περιοχή, στην οποία κατοικούν αρκετές εθνότητες. Μία από αυτές είναι και η σλαβομακεδονική. Οι γείτονες παλαιότερα αποδέχονταν το όνομα Σλαβομακεδόνες, που συνιστά έναν εθνογεωγραφικό προσδιορισμό (το πρώτο συνθετικό δηλώνει τον εθνικό προσδιορισμό και το δεύτερο τον γεωγραφικό).

Εάν τώρα δεν τους αρέσει το όνομα Σλαβομακεδόνες (σλαβομακεδονική εθνότητα και γλώσσα) είναι δικαίωμά τους να αντικαταστήσουν τον εθνικό προσδιορισμό “σλαβο-” από κάποιον άλλον. Ουδέν πρόβλημα.

Η Ελλάδα δεν έχει ούτε συμφέρον, ούτε αρμοδιότητα ούτε βεβαίως φιλοδοξία να τους βαφτίσει. Έχει συμφέρον κι αρμοδιότητα, όμως, να τους εμποδίσει να ονομάζονται “Μακεδόνες”. Με άλλα λόγια, να εμποδίσει το Μέρος να αυτοπροβάλλεται σαν Όλον και να το οικειοποιείται.

Πως ακυρώνεται το ιδεολόγημα του «Μακεδονισμού»

Η FYROM δεν είναι εθνικό κράτος. Έστω και ετεροβαρώς είναι συνεταιρικό κράτος. Κύρια εθνική συνιστώσα είναι οι Σλαβομακεδόνες και δεύτερεύουσα οι Αλβανομακεδόνες. Ως εκ τούτου, η ονομασία του κράτους δεν μπορεί να έχει εθνικό προσδιορισμό, δεν μπορεί το κράτος να ονομάζεται π.χ. Σλαβομακεδονία. Η ονομασία του αφενός πρέπει να είναι εθνικά ουδέτερη, αφετέρου να καταδεικνύει πως πρόκειται για Μέρος και όχι για το Όλον.

Με άλλα λόγια η ονομασία πρέπει να είναι σύνθετη και ο επιθετικός προσδιορισμός στο “Μακεδονία” να είναι γεωγραφικός. Το όνομα που αντανακλά καλύτερα την πραγματικότητα είναι το “Άνω Μακεδονία”.

Αντιθέτως, το “Νέα Μακεδονία”, που είχε πέσει παλαιότερα στο τραπέζι, παραπέμπει στο σύνολο της Μακεδονίας, επειδή το “Νέα” είναι χρονικός προσδιορισμός. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι αντί να ακυρώνει το ιδεολόγημα του “Μακεδονισμού”, το επικυρώνει.

Το ζητούμενο δεν είναι ούτε να ξεμπερδεύουμε, προσθέτοντας έναν οποιονδήποτε επιθετικό προσδιορισμό, ούτε ο “Μακεδονισμός”, που κυριαρχεί στο γειτονικό κράτος από την ίδρυσή του, να καταστεί πιο ευέλικτος. Ζητούμενο είναι να ακυρωθεί. Αυτό σημαίνει αλλαγή όχι μόνο της ονομασίας του κράτους, αλλά και του ονόματος της εθνότητας/γλώσσας, ώστε τα ονόματα να αντανακλούν την πραγματικότητα της περιοχής.

Πηγή «Σταύρος Λυγερός»