Archive for the ‘Μακεδονία’ category

Το καλύτερο βίντεο για την ελληνικότητα της Μακεδονίας μέσα σε πέντε λεπτά (video)

Νοέμβριος 20, 2017

Advertisements

Σλαβομακεδόνες, Σλαβόφωνοι Μακεδόνες και μειονότητες

Οκτώβριος 16, 2017
Οι Σλαβόφωνοι Μακεδόνες (όπως άλλωστε υποδηλώνει και το όνομα) είναι Μακεδόνες (Έλληνες δηλαδή) που όμως ομιλούν ένα σλαβικό ιδίωμα. Στην Δυτική Μακεδονία υπάρχουν αρκετοί Έλληνες που μιλούν ακόμα και σήμερα στις καθημερινές συναναστροφές τους ένα σλαβικό ιδίωμα, το οποίο έμαθαν επί Τουρκοκρατίας λόγω της σλαβικής διεισδύσεως και της βίαιης επιβολής τους στους ως τότε Ελληνόφωνους κατοίκους της Δυτικής και Άνω Μακεδονίας.

Το σλαβοβουλγαρικό αυτό ιδίωμα είναι το μόνο απομεινάρι της βουλγαρικής τρομοκρατίας που κορυφώθηκε τον 19ο αιώνα,ιδίως μετά την προκλητικά ευνοϊκή συνθήκη του Αγίου Στεφάνου (1878), που ίδρυε απαράδεκτα μία «Μεγάλη Βουλγαρία» σε βάρος της Μακεδονίας, της Θράκης και της Σερβίας. Διότι οι Δυτικοί πληθυσμοί της Δυτικής και Άνω Μακεδονίας διατήρησαν με κάθε κίνδυνο την ελληνική συνείδηση τους και την προσήλωση τους στο Πατριαρχείο, παρά τις άγριες διώξεις, τις σφαγές, τις λεηλασίες και την τρομοκρατία. Με την οργάνωση του Μακεδονικού Αγώνα (1904-1908), που με την βοήθεια και των Ελλήνων αξιωματικών από την Νότια Ελλάδα, κατόρθωσαν να αποκρούσουν τους επιδρομείς, και λίγα χρόνια μετά, με τον Β’Βαλκανικό Πόλεμο του 1913, απελευθέρωσαν την Μακεδονία από την βουλγαρική κατοχή και τρομοκρατία.

Παρόλο που σαν ονομασία είναι παραπλήσια, οι Σλαβομακεδόνες δεν έχουν καμία σχέση με τους Σλαβόφωνους Μακεδόνες, καθώς οι πρώτοι είναι σλαβικής καταγωγής ενώ οι δεύτεροι είναι ελληνικής.

Σλαβομακεδόνες ονομάστηκαν τα βουλγαρικά πληθυσμιακά απομεινάρια στον γεωγραφικό χώρο της Ελληνικής Μακεδονίας μετά το 1913 και την Συνθήκη του Νεϊγύ. Από τους αρχικούς εκείνους Σλαβομακεδόνες, ελάχιστα ίχνη παρέμειναν στην Δυτική Μακεδονία και σήμερα αριθμούν 2.000-3.000 άτομα μόνο. Ένας τόσο μικρός αριθμός ατόμων δεν λέγεται καν μειονότητα.
Αυτοί οι Σλαβομακεδόνες δεν έχουν καμία σχέση με τους καθαρά ελληνικούς πληθυσμούς που εγκλωβίστηκαν στην Σερβία μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους και εκσλαβίστηκαν ή απλώς ομιλούν την σλαβική και έχουν στην ψυχή τους ελληνική εθνική συνείδηση, αποτελώντας την ελληνική εθνική μειονότητα στο κρατίδιο των Σκοπίων και αριθμώντας τουλάχιστον 100.000 άτομα.
Το ίδιο ισχύει και για τους Σλαβόφωνους Έλληνες της ΒΔ. Μακεδονίας (Κιλκίς, Έδεσσας – Φλώρινας – Καστοριάς), που (250.000 το 1912 και 25-30.000 σήμερα) μιλούν βέβαια το σλαβικό ιδίωμα- που τους επιβλήθηκε διά της βίας επί Τουρκοκρατίας με τις επιδρομές και την τρομοκρατία των Βουλγάρων κομιτατζήδων – είναι όμως γνήσιοι Έλληνες, όχι μόνο στην καταγωγή αλλά και στο φρόνημα και το απέδειξαν αυτό με τους αγώνες τους κατά του σλαβισμού, ιδίως στον Μακεδονικό Αγώνα και τον Εμφύλιο. Είναι απλώς δίγλωσσοι Έλληνες, όπως κάποτε οι τουρκόφωνοι Έλληνες,οι Αλβανόφωνοι,κ.α.

Πρέπει να αναφερθεί ότι το σλαβικό ιδίωμα δεν επιβλήθηκε μόνο διά της βίας.
Το ιδίωμα αυτό περιέχει ελληνικές (κυρίως ομηρικές),τουρκικές, λατινικές, ιλλυρικές και σλαβικές ρίζες. Άρα κάθε άλλο παρά σλαβικό θα μπορούσε να ονομαστεί.

Ο Άγγλος γλωσσολόγος και γεωγράφος Stanford γράφει στο έργο του το 1877:
«Το Μακεδονικό ιδίωμα έχει στενότατη σχέση με την ελληνική γλώσσα, σχετίζεται με τα ήθη και τα έθιμα των ομιλούντων τούτου,με την δημώδη ποίηση τους, την ιδιοσυγκρασία τους και τα χαρακτηριστικά τους, αποδεικνύει οτι αυτοί είναι επί των πλείστον Ελληνικής καταγωγής».

Την γλώσσα αυτή ανέλαβε το Πανσλαβικό Κομιτάτο μέσω των σχολείων, να την καλλιεργήσει και να την φέρει πλησιέστερα προς την Βουλγαρική, οπότε και αποφασίστηκε, ότι εφόσον ομιλείται το σλαβικό ιδίωμα, άρα οι κάτοικοι είναι όλοι Βούλγαροι. Αρχή τελείως εσφαλμένη διότι δεν είναι μόνο η γλώσσα ο δείκτης της Εθνικότητας, αλλά κυρίως η εθνική συνείδηση των ατόμων.

Στη περίπτωση αυτή την απάντηση την έδωσαν οι Σλαβόφωνοι Μακεδόνες. Όταν κατά τον Μακεδονικό Αγώνα το Βουλγαρικό μαχαίρι τους έπαιρνε την τελευταία πνοή με υπερηφάνεια δήλωναν:
«Είμαστε Έλληνες και Έλληνες θέλουμε να πεθάνουμε».

Το μεγαλύτερο μέρος των αγωνιστών της Ελληνικής ιδέας κατά των Σλαβικών Μακεδονικών Κομιτάτων την περίοδο 1904-1908 ομιλεί την διάλεκτο αυτή π.χ. Καπετάν Βαγγέλης εκ Στρεμπένου, Καπετάν Κώστας Νταλίπης εκ Γάβρου, Μητρούσης εκ Σερρών, Παύλος Κύρου εξ’ Ανταρτικού,κλπ.

Οι ίδιοι οι Βούλγαροι αποκαλούν τους Μακεδόνες «Γκραικομανείς» και απειλούσαν με βασανιστήρια και θάνατο αυτούς που θα έπεφταν στα χέρια τους.
Ο επιθεωρητής των Βουλγαρικών δημοτικών σχολείων στην Μακεδονία Κήτσεφ, στη διάλεξή του στη Σόφια το 1899 ενώ αφενός δηλώνει ότι το σλαβικό ιδίωμα ομιλείται από άκρη σε άκρη στη Μακεδονία (μέγα ψεύδος), αφετέρου ομολογεί ότι υπάρχουν 450.000 Έλληνες στην Μακεδονία τους οποίους χαρακτηρίζει ως γραικομανούς.

Ιδού όμως τι έγραψε ο Γάλλος δημοσιογράφος Παγιάρες από τις εντυπώσεις του από την Μακεδονία το 1907:
«Αυτό που με ενδιαφέρει, είναι ότι πάντες οι Μακεδόνες ανεξαρτήτως γλώσσας που ομιλούν, προτιμούν να σταυρωθούν από τους Βούλγαρους παρά να απαρνηθούν τον Ελληνισμό τους.
Δεν χρειάζομαι άλλες αποδείξεις για να πειστώ ότι οι ήρωες αυτοί είναι Έλλληνες και υποκλίνομαι στο μεγαλείο του ηρωισμού τους».

Κατά την εποχή της Ελληνικής Επαναστάσεως η πλειοψηφία των Μακεδόνων όντως ομιλούν το ιδίωμα αυτό.
Η Μακεδονική φάλαγγα, η οποία μετά την κατάπνιξη της Επαναστάσεως στην Μακεδονία,διέφυγε προς το Νότο και συνέχισε τους αγώνες της μέχρι τέλους στο Πήλιο, Εύβοια, Στερεά Ελλάδα και Πελοππόνησο αποτελούταν κατά μεγάλο μέρος από ομιλούντες του σλαβικού ιδιώματος.
Ποιός όμως διαννοήθηκε να αμφισβητήσει τον Ελληνισμό τους;

Όλοι οι Έλληνες της Κεντρικής Μ.Ασίας που εσφάγησαν απο τους Τούρκους ή εκδιώχθηκαν στην Ελλάδα και οι οποίοι είχαν ξεχάσει την ελληνική γλώσσα λόγω ελλειψης ελληνικών σχολείων και μιλούσαν τουρκικά ήσαν Τούρκοι; Ασφαλώς όχι.

Μπορεί να αμφισβητήθει ο Ελληνισμός των Αλβανοφώνων της Αττικής και του Αιγαίου;
Μπορεί να αφισβητηθεί ο πατριωτισμός των κατοίκων των παραμεθωρίων χωριών της Δυτικής Μακεδονίας (Κρατερό, Ανταρτικό, Ηρωικό, Εθνικό, κλπ) οι οποίοι εν τούτοις μιλούσαν το ιδίωμα αυτό;
Και επειδή βρέθηκαν και Ευρωπαίοι συνήγοροιτης Σλαβικής θεωρίας, ας αναρωτηθούν τι θα έλεγαν αν οι Γερμανοί διεκδικούσαν την Ελβετία οπού κατά 80% ομιλείται η γερμανική γλώσσα;
Οι μαύροι της Αμερικής που ομιλούν την Αγγλική ειναι Αγγλοσάξονες;
Οι Φιλιππίνοι που ομιλούν την ισπανική είναι Ισπανοί;

Ποιοί είναι όμως επιπλέον οι λόγοι εξάπλωσης του Σλαβικού ιδιώματος;

1) Βούλγαροι (ελεύθεροι και αιχμάλωτοι) οι οποίοι ζητούσαν εργασία εγκαταστάθηκαν υπό των Βυζαντινών κατά καιρούς στη ύπαιθρο της Μακεδονίας για την εξάσκηση χειρωνακτικών εππαγγελμάτων.
Ομοίως κατά την διάρκεια βουλγαρικών επιδρομών κατά της Μακεδονίας μικρός αριθμός Βουλγάρων δεν συμμετέχει στους διωγμούς αλλά παρέμεινε στην ερημωμένη ύπαιθρο. Η συμβίωση των Ελλήνων της υπαίθρου με τους τελευταίους υπήρξε φιλική με αποτέλεσμα ακόμα και τις επιμιξίες. Λόγω του χαμηλού πνευματικού επιπέδου αυτών των Βουλγάρων, οι εξελληνισμένοι από αυτούς όχι μόνο δεν έχασαν την επαφή με την γλώσσα τους, αλλά και οι συμβιούντες με αυτούς Έλληνες έμαθαν το ιδίωμα αυτό ώστε με τον χρόνο να καταστούν δίγλωσσοι. Αυτό το ομολογεί ο Βούλγαρος διπλωμάτης με το ψευδώνυμο «Brankof» το 1905 στο σύγγραμμα του «La Macedoine et la population chretienne», όπου γράφει ότι οι πόλεις της Βουλγαρίας πριν τον 19ο αιώνα κατοικούντο από Έλληνες οι οποίοι λόγω της εμπορικής προς τους αμόρφωτους χωρικούς επικοινωνίας τους αναγκάζονταν να μάθουν και να μιλούν το σλαβικό ιδίωμα.
Επίσης ο Ρώσος ιστορικός Goloubisky γράφει:
«Κατά το 1830 ακόμη ουδείς των κατοίκων των πόλεων της Βουλγαρίας και Ανατολικής Ρωμυλίας θεωρεί τον εαυτό του Βούλγαρο,ούτε ήθελε να μιλήσει την Βουλγαρική,απεναντίας μισούσαν ο,τι βουλγαρικό».

2) Η παντελής έλλειψη ελληνικών σχολείων στην ύπαιθρο μέχρι τέλους του 18ου αι., καθιστά ευκολότερα την εκμάθηση του σλαβικού ιδώματος, το οποίο ως πρωτόγονη γλώσσα είναι φτωχή, απλούστατη και ευκολότερη της ελληνικής.Γι’αυτό η εξάπλωση του ιδιώματος παρατηρείται μόνο στην ύπαιθρο.
Μεχρι το 1760 μόνο 40 ελληνικά σχολεία υπήρχαν στην Μακεδονία και στην Θράκη.Από το 1760 μέχρι το 1779 ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Σαμουήλ ιδρύει Νοτίως του Αίμου χώρας και την κυρίως Ελλάδα 40 κλασσικές σχολές και 300 Δημοτικά σχολεία. Έτσι δίνει την πρώτη ώθηση των ελληνικών σχολείων. Πολλοί όμως ομογενείς πλούσιοι τον μιμούνται και αυξάνει ο αριθμός των σχολείων.

3) Οι Τούρκοι μόνο μεταξύ των Ελλήνων διενεργούσαν το παιδωμάζωμα λόγω των αρετών της φύλης μας.Οι Έλληνες για να αποφύγουν αυτή την γενοκτονία μεταχειρίστηκαν διάφορα τεχνάσματα, μεταξύ των οποίων να μαθαίνουν αυτοί και τα παιδιά τους το σλαβικό ιδίωμα, το οποίο ομιλούν κατά τις περιόδους του παιδομαζώματος για να προσποιήθουν ότι ήσαν Σλάβοι. Αυτό δεν κινούσε υποψίες καθώς υπήρχαν κατεσπαρμένοι βουλγαρικοί συνοικισμοί και η επαφή μεταξύ Ελλήνων και Βουλγάρων ηταν εύκολη.
Το τέχνασμα αυτό επαναλαμβανόταν για να αποφύγει η φυλή μας τις σφαγές των Τούρκων. Όλη η μανία των Οθωμανών και το μίσος τους στρεφόταν κατά των Ελλήνων διότι αυτούς θεωρούσαν εκπροσώπους του Χριστιανισμού και εχθρους του Ισλάμ. Τους Βούλγαρους, όχι μόνο δεν τους ενόχλησαν, αλλά συνεργάστηκαν μαζί τους για να καταδυναστεύουν ευκολότερα τον Ελληνισμό.

4) Η επί 75 χρόνια πολύμορφη δράση του Πανσλαβιστικού Κομιτάτου της Μακεδονίας, κατά την οποία εκατοντάδες ελληνικά σχολεία εκλεισαν δια της βίας ενώ αντιστρόφως εκατοντάδες βουλγαρικών ιδρύθηκαν, στα οποία πλουσιοπαρόχως και εντελώς δωρεάν εκπαιδεύτηκαν δια βίας μη Σλαβόφωνοι και Σλαβόφωνοι Έλληνες. Τα κύματα των δολοφονιών εναντίον εκείνων που αντιστέκονταν στον εκβουλγαρισμό των Ελλήνων και η μέχρι του 1904 αδράνεια του επίσημου ελληνικού κράτους συνετέλεσαν στο να επεκταθεί το ιδίωμα αυτό στην Μακεδονία.
Όταν το 1905 ο Μακεδονομάχος Αντιστράτηγος Κωνσταντίνος Μαζαράκης επισκέφθηκε ένα χωριό κοντά στα Γιαννιτσά, σε μία οικογένεια γνώρισε τον παππού να ομιλεί ελληνικά, τον γιο να μιλά και ελληνικά και το σλαβικό ιδίωμα και τον εγγονό να ομιλεί μόνο το σλαβικό ιδίωμα. Παρ’όλα αυτά ήσαν ακραιφνείς Έλληνες. Η εξέλιξη αυτή αποδεικνύει την επίδραση της προπαγάνδας και των εκβιασμών του Σλαβικού κομιτάτου κατά των Ελληνοφώνων ακόμη κατοίκων της Μακεδονίας.
Ο Ρώσος συγγραφέας Δουρδόνωφ σε επιστημονικό του σύγγραμμα το 1905 με τίτλο
«Έχουν οι Βούλγαροι ιστορικά δικαιώματα σε Μακεδονία-Θράκη και Παλαιά Σερβία;» αναφέρει:
«Οι κτήσεις των Βουλγάρων σε Θράκη και Μακεδονία είχαν πάντα χαρακτήρα παροδικών αρπαγών».
Και τέλος ο Βούλγαρος Αντιστράτηγος Ν. Ιβάνωφ διοικητής της βουλγαρικής Στρατιάς, η οποία έδρασε κατά των Ελλήνων το 1913 στο σύγγραμμά του «ο Βαλκανικός πόλεμος 1913» ομολόγησε προς τους Βουλγάρους ότι:
«Το γλωσσικό Μακεδονικό ιδίωμα δεν αποτελεί κριτήριο της εθνικής συνείδησης των Σλαβοφώνων πληθυσμών όπως νομίζαμε και γι αυτό απογοητευθήκαμε από την συμπεριφορά των Βουλγαροφώνων Μακεδόνων προς εμάς».

Οι Έλληνες πρέπει να γνωρίζουν ότι ο περισσότεροι των καπεταναίων και των ανταρτών του Μακεδονικού Αγώνα ήσαν Έλληνες Σλαβόφωνοι, οι οποίοι για τους γνωστούς λόγους δεν γνώριζαν την Ελληνική. Γνώριζαν όμως πολύ καλά ότι ήσαν γνήσιοι Έλληνες Μακεδόνες, απόγονοι του Μ.Αλεξάνδρου ανεξαρτήτως αν οι Ρώσοι και οι Βούλγαροι διά της βίας είχαν υποχρεώσει τους παππούδες τους και τους πατέρες τους να μάθουν τα τέκνα τους βουλγαρικά. Οι ηρωικές πράξεις των σλαβοφώνων αυτών, η υβριστική εκ μέρους των Βουλγάρων ονομασία των Γραικομανών και το άφθονο αίμα το οποίοι έχυσαν για την Ελληνική ιδέα αποτελούν τις τρανότερες αποδείξεις για την αλήθεια των ανωτέρω.

Μεταναστεύσεις Σλαβοφώνων από την Ελλάδα στην Βουλγαρία

Βάσει της Συνθήκης Ειρήνης του Νεϊγύ (29/11/1919) μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας, οι Σλαβόφωνοι στην Ελλάδα που θεωρούσαν τους εαυτούς τους Βουλγάρους, μπορούσαν μέχρι το 1924 να μεταναστεύσουν στην Βουλγαρία με αποζημίωση από το Ελληνικό κράτος. Επειδή μέχρι το 1924 ο αριθμός των αρνηθέντων της Ελληνικής εθνικότητας ήταν μικρός, η Βουλγαρία ζήτησε παράταση μέχρι το 1932 και την πήρε.

Το σύνολο των μεταναστών σύμφωνα με στοιχεία της Κοινωνίας των Εθνών (πρόδρομος του ΟΗΕ) ήταν 66.126 άτομα από τους εξής νομούς και τις εξής επαρχίες:
Φλώρινας : 1290
Καστοριάς :4090
Έδεσσας : 1800
Καϊλαρίων: 600
Ενωτίας: 106
Γιαννιτσών 6.670
Βέρροιας: 30
Ηγουμενίτσας :7500
Κιλκίς: 5.000
Θεσ/νίκης: 2.590
Σιδ/κάστρου: 9.640
Σερρών : 10.400
Ζίχνης :175
Πραβίου :20
Δράμας :16.050
Καβάλας : 165

Όλοι οι απομείναντες στην Ελλάδα δήλωσαν Ελληνική Εθνικότητα αποκρούωντας την Σλαβική. Επομένως από της εποχής εκείνης έπαυσε πλέον να υφίσταται θέμα Σλαβικής (σήμερα δήθεν «μακεδονικής») μειονότητας στην Μακεδονία.

Πηγή: Η φυλετική συνέχεια των Ελλήνων, συγγραφέας: Αλέξανδρος Αγγέλης
Πηγή: «Η εναντίον της Μακεδονίας βουλγαροκομμουνιστική επιβουλή», Συγγραφέας: Γ.Α.Λ
Γ.Μ.

Για «μακεδονοσύνη» μίλησε ο Πρόεδρος των Σκοπίων – Δεν είναι ζήτημα «γεωγραφίας» αλλά «ταυτότητας»

Αύγουστος 3, 2017

Αμετανόητος ψευδομακεδόνας παραμένει ο εθνικιστής βουλγαρόφωνος πρόεδρος της ΠΓΔΜ Γκιόργκι Ιβάνοφ.

 Στην ομιλία του που εκφώνησε την Τετάρτη 2 Αυγούστου στα Σκόπια με αφορμή την εθνική επέτειο του κρατιδίου, την Εξέγερση του Ίλιντεν το 1903, δηλαδή τον ξεσηκωμό των βουλγαρόφωνων της Παιονίας ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, που για τους Σκοπιανούς εορτάζεται ως μία κάποια δήθεν «μακεδονική επανάσταση», παρά το γεγονός ότι το Ίλιντεν εορτάζεται και από τη Βουλγαρία, δεν παρέλειψε με ακραίο λόγο να επαναλάβει όλες τις παλαβομάρες του σλαβομακεδονικού εθνικισμού.

Αφού απηύθυνε έκκληση για συνοχή στη χώρα όσον αφορά τα εθνικά και κρατικά της συμφέροντα, ιδιαίτερα στην επιθυμία της να ενταχθεί στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ, ισχυρίστηκε ότι το πολυεθνικό κρατίδιό του «εκβιάζεται» για να αποβάλει τον ψευδομακεδονισμό του.

«Δεχόμαστε εκβιασμούς και το τίμημα είναι μεγάλο… Καμία χώρα-μέλος δεν βρέθηκε αντιμέτωπη με ζητήματα όπως αυτά που αγγίζουν εμάς.

»Για καμία άλλη χώρα-μέλος δεν αμφισβητήθηκε το δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό», είπε, «παραβλέποντας» ότι καμία χώρα του ΝΑΤΟ ή της ΕΕ δεν σφετερίστηκε την εθνική ταυτότητα, ιστορία, πολιτισμό και παράδοση μιας άλλης χώρας για να… αυτοπροσδιοριστεί.

Ακόμα και οι Βέλγοι γνωρίζουν ότι είναι ένας γεωγραφικός προσδιορισμός, αφού το Βέλγιο πρόκειται για μια ομοσπονδία αποτελούμενη από Ολλανδούς (Φλαμανδούς), Γάλλους (Βαλλώνους) και λίγους Γερμανούς.

Κανείς τρελός δεν ισχυρίζεται την ύπαρξη βελγικού έθνους, παρότι η χώρα ονομάστηκε Βέλγιο από μια αρχαία κελτική φυλή, τους Βέλγους, της οποίας ίσως απόγονοι είναι οι γαλλόφωνοι Βαλλώνοι.

Τονίζουμε λοιπόν ότι καμία άλλη χώρα της Ευρώπης δεν καπηλεύτηκε την ιστορία και την ταυτότητα μιας άλλης, ούτε συνέγραψε νεομυθολογίες για να αποκτήσει ιστορία, ούτε ανέτρεξε σε ψευδογενετιστές για να αποδείξει ότι οι γείτονές της, εν προκειμένω οι Έλληνες, είναι «αφρικανοί».

Επίσης, καμία άλλη χώρα -εξαιρουμένης της Τουρκίας που είναι μέλος του ΝΑΤΟ κατά λάθος- δεν καλλιεργεί αλυτρωτισμούς για τους γείτονές της.

Μόνο αυτό το κρατίδιο φάρσα έκανε και συνεχίζει να κάνει όλα αυτά.

Ένα κρατικό μόρφωμα στο μέσο του πουθενά, με βαθιά δυστυχισμένους πολίτες εξαιτίας του αδιέξοδου παρανοϊκού εθνικισμού μιας κλίκας, μιας πολιτικής συμμορίας, που παρασιτεί εις βάρος του λαού που υποτίθεται ότι κυβερνά.

Μιας κλίκας που επιμένει σε μια ψεύτικη εθνική ταυτότητα ώστε να κρατά έναν λαό μαντρωμένο σε εθνικιστικά παραμύθια για να τον απομυζεί.

Τι θα απογίνει αυτή η κλίκα, η σκοπιανή ελίτ δηλαδή, εάν η ψεύτικη ταυτότητά της χαθεί; Θα χαθεί και η ίδια. Απλά πράγματα.

Ο ψευδομακεδονισμός είναι πρωτίστως ζωτικής σημασίας για την κλίκα, όχι για τον λαό των Σκοπίων, ο οποίος ακόμα «ψάχνεται» να βρει τι είναι και καταλήγει συνήθως να αποκτά βουλγάρικα διαβατήρια.

Μια κλίκα που κρατά έναν λαό όμηρο και τον ταΐζει εθνικιστικό κουτόχορτο ώστε να καλοπερνά εις βάρος του δεν είναι έργο άγνωστο στην ιστορία.

Για παράδειγμα, οι ναζί ισχυρίστηκαν ότι ήταν… υπερβόρειοι εξωγήινοι υπεράνθρωποι κι αυτό δεν χάλασε καθόλου τους Γερμανούς, άλλο που μετά έκαναν ότι… δεν το άκουσαν.

Οι Σκοπιανοί θα μπορούσαν να εφεύρουν μια νέα ταυτότητα για να στήσουν το κράτος-μαγαζάκι τους. Αυτό δεν θα ενοχλούσε κανέναν. Δεν το έκαναν όμως.

Ούτε έπλασαν κάποια επική παράδοση περί «εκλεκτού λαού» για να τονώσουν μια ήδη υπαρκτή και μη αμφισβητούμενη εθνική ταυτότητα, όπως έκαναν οι Εβραίοι στην αρχαιότητα.

Οι Σκοπιανοί θρασύτατα έκλεψαν την ταυτότητα ενός άλλου έθνους και μάλιστα μιας εκλεκτής φυλής αυτού του έθνους.

Όχι έθνους εξαφανισμένου πριν κάποιους αιώνες (όπως οι αρχαίοι Βέλγοι) που δεν θα μπορούσε να υπερασπιστεί τα δίκια του και το όνομά του, αλλά έθνους υπαρκτού, έθνους ισχυρού και γειτονικού. Αυτό είναι καινοφανές στην ιστορία.

Εάν ο Ιβάνοφ και οι εξτρεμιστές παραμυθάδες και παραμυθιασμένοι ξυπόλητοι μεγαλοϊδεάτες ομοϊδεάτες του νομίζουν ότι ένα εκατομμύριο βουλγαρόφωνοι, γιατί τόσοι είναι όλοι κι όλοι οι ψευδομακεδόνες, μπορούν να καπηλεύονται την ιστορία, τον πολιτισμό και την ταυτότητα του υπαρκτού ελληνικού έθνους, τότε είναι μακρά γελασμένοι αλλά και κουτοί, διότι τα μέχρι τώρα παθήματά τους προφανώς και δεν τους έγιναν μαθήματα.

Ούτε φυσικά φαίνεται να έχουν κάποια ευγνωμοσύνη προς την Ελλάδα όταν πριν μερικούς μήνες τους προστάτεψε από τον διαμελισμό.

Δεν έχουν συνειδητοποιήσει φαίνεται ότι η αχαριστία και η αλαζονεία μιας χούφτας φτωχοδιάβολων έχει πάψει εδώ και καιρό να συγκινεί, να πείθει ή να γίνεται ανεκτή.

«Κατά τα προηγούμενα πέντε έτη, δύο, τώρα πλέον πρώην, Πρόεδροι δύο γειτονικών χωρών, μέλη της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, προειδοποίησαν ότι με τον “μακεδονισμό” οι πόρτες της ΕΕ και του ΝΑΤΟ είναι κλειστές για μας και ότι η “Μακεδονία” πρέπει να εισέλθει στην ΕΕ, δίχως, όμως, τον “μακεδονισμό”», συνέχισε ο Ιβάνοφ.

«Και οι δύο, υποτίθεται καλοπροαίρετα, μας συμβούλεψαν να βγάλουμε τον μανδύα του “μακεδονισμού” και να τον αφήσουμε στο κατώφλι του ευρωατλαντικού οίκου.

»Υποθέτοντας και οι δύο ότι αυτός ο μανδύας είναι κλεμμένος και ότι κάποιος μας τον επέβαλε ή μας τον πούλησε λαθραία, ισχυρίζονται ότι ο “μακεδονισμός” είναι ψευδής και ότι με αυτόν κρύβουμε την αλήθεια για το ποιοι πραγματικά είμαστε», ανέφερε ο Ιβάνοφ, τονίζοντας ότι «“μακεδονισμός” σημαίνει και “μακεδονοσύνη”» και κάλεσε τους πολίτες της πΓΔΜ «να υπερασπιστούν τη “μακεδονοσύνη”», διότι δίχως αυτή, κατά τον ίδιο, το κράτος θα ήταν ένα τυπικό μόρφωμα δίχως ουσία.

«Η ένταξη στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ αναπόφευκτα απαιτούν θυσίες. Ωστόσο, για κάθε θυσία χρειάζεται ευρεία εθνική και κρατική συναίνεση.

»Πρέπει να προσέχουμε να μην θυσιάσουμε αυτό για το οποίο θυσιάστηκαν οι πρόγονοί μας: την ταυτότητά μας», επισήμανε ο Πρόεδρος Ιβάνοφ.

Ο Σκοπιανός Πρόεδρος τόνισε επίσης ότι ενώπιον της χώρας του ορθώνονται δύο προβλήματα: το ζήτημα της ονομασίας με την Ελλάδα και η Συμφωνία Καλής Γειτονίας με τη Βουλγαρία.

«Μπορούμε να καταλήξουμε σε συμφωνία με την Ελλάδα μόνον στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου και των διεθνών υποχρεώσεων.

»Χρειάζεται να διαμορφωθεί κατάλληλο κλίμα για επίλυση του ζητήματος.

»Το δεύτερο πρόβλημα είναι η Συμφωνία με τη Βουλγαρία.

»Πιστεύω ότι ως γείτονες φυσιολογικά τείνουμε προς τη συνεργασία.

»Η πείρα έδειξε ότι όλα τα προβλήματα στα Βαλκάνια δημιουργούνται όταν οι πολιτικοί ασχολούνται με την ιστορία και οι ιστορικοί με την πολιτική.

»Εάν αρχίσουμε να ανοίγουμε τις παλιές πληγές, θα βρούμε τρόπους για αντιπαράθεση…

»Η Συμφωνία (με τη Βουλγαρία) είναι αποτέλεσμα συμβιβασμών που είναι αδύνατον να τους ικανοποιήσουν όλους.

»Καλώ και τις δύο κυβερνήσεις να συνεισφέρουν στη σχέση αυτή της καλής γειτονίας», διεμήνυσε ο Πρόεδρος Ιβάνοφ, υπογραμμίζοντας ακόμη ότι είναι έτοιμος να συναινέσει στην υιοθέτηση όλων των νόμων της νέας κυβέρνησης που θα οικοδομήσουν ένα καλύτερο μέλλον για τα Σκόπια.

Από ό,τι καταλάβατε, το μεγάλο τους πρόβλημα είναι να έχουν μια «ταυτότητα» και έχουν εγκλωβιστεί στην ψευδοταυτότητα.

Δεν τους ικανοποιεί να είναι Βούλγαροι, αν και είναι βουλγαρόφωνοι.

Επίσης, δεν αποδέχονται τη Μακεδονία ως γεωγραφικό προσδιορισμό.

Θέλουν τη Μακεδονία ως εθνική ταυτότητα, μιλάνε ξεκάθαρα για «μακεδονοσύνη».

Να το εξηγήσουμε με παράδειγμα: Οι Κύπριοι είναι γεωγραφικός προσδιορισμός γιατί εθνικά είναι Έλληνες. Δεν λένε οι Κύπριοι «είμαστε άλλο έθνος», αν και είναι ανεξάρτητο κράτος.

Αλλά ακόμα κι εάν μια χούφτα γραφικοί ή «περίεργοι» στην Κύπρο αισθάνονται ή αισθανθούν «κυπριακό έθνος», αυτό δεν θα είναι αλυτρωτικό προς κάποιο άλλο κυπριακό έθνος γιατί απλά δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα. Θα είναι απλά ένα νέο έθνος.

Αντιθέτως, οι βουλγαρόφωνοι των Σκοπίων δεν λένε ότι είμαστε Βούλγαροι, ένα δεύτερο βουλγαρικό κράτος, που ονομάζεται γεωγραφικά «Μακεδονία».

Θέλουν να είναι μακεδονικό έθνος σε ένα μακεδονικό κράτος και διακηρύττουν ότι δεν έχουν καμία σχέση με Έλληνες, Βούλγαρους ή Σέρβους, για αυτό και ο Ιβάνοφ μιλάει για «μακεδονοσύνη».

Η γλώσσα που μιλάνε είναι βουλγαρικά. Τα λεγόμενα ψευδομακεδονικά είναι βουλγαρικά. Οι Σκοπιανοί πουλάνε τρέλα ισχυριζόμενοι ότι πρόκειται για άλλη γλώσσα.

Προσέξτε, όχι κάποια βουλγαρική διάλεκτος που την ονομάζουν «μακεδονική». Θρασύτατα επιμένουν ότι τα βουλγαρικά που μιλάνε είναι άλλη γλώσσα.

Ισχυρίζονται δηλαδή, αυτοί οι ψεύτες και απατεώνες, ότι τα βουλγαρικά που μιλάνε δεν είναι βουλγαρικά αλλά «μακεδονικά» κι αυτό εξοργίζει κάθε λογικό άνθρωπο, ιδίως όταν ακόμα και ο πιο ανόητος μπορεί να δει ότι με τους Βούλγαρους συνεννοούνται δίχως ανάγκη μεταφραστή αφού μιλάνε την ίδια γλώσσα.

Να κάνουμε τώρα μια υπόθεση: Εάν δήλωναν Μακεδόνες αναγνωρίζοντας ότι έχουν ελληνική εθνική καταγωγή και δικαιολογούσαν τη βουλγαροφωνία τους ως αποτέλεσμα εκβουλγαρισμού τους σε κάποια ιστορική στιγμή, η Ελλάδα δεν θα είχε πρόβλημα να τους αναγνωρίσει. Θα ήταν απλά ένα τρίτο ελληνικό κράτος.

Αλλά αυτοί οι απατεώνες ισχυρίζονται ότι οι Μακεδόνες δεν είναι Έλληνες και προεκτείνουν το ψέμα τους μέχρι τα αρχαία χρόνια, διαδίδοντας ότι ούτε ο Αλέξανδρος, ούτε ο Φίλιππος, ούτε κανείς από τους αρχαίους Μακεδόνες είχε σχέση με τους Έλληνες.

Και το κάνουν αυτό για να υποστηρίξουν στη συνέχεια ότι αυτοί οι βουλγαρόφωνοι, με τα σλαβικά ζυγωματικά που βγάζουν μάτι, είναι απόγονοι των αρχαίων Μακεδόνων που δεν ήταν Έλληνες, αλλά κάτι άλλο. Τι άλλο; Δεν ξέρουν να πουν… Εκεί εξαντλούν το παραμυθάκι τους.

Οι Μακεδόνες είναι πανάρχαια ελληνική φυλή. Ο Μακεδόνας δεν είναι ένας γεωγραφικός προσδιορισμός για τους Έλληνες, ενώ γεωγραφικός προσδιορισμός είναι ο Πελοποννήσιος ή ο Στερεοελλαδίτης, διότι οι Μακεδόνες ήταν μιαελληνική δωρική φυλή που ονόμασε τη γη που κατοίκησε, η οποία προηγουμένως λεγόταν Θράκη (διότι η πανάρχαια Θράκη στα χρόνια του Ορφέα περιλάμβανε και τα εδάφη της Μακεδονίας), από το όνομά τους, δηλαδή Μακεδονία.

Δεν μπορεί να υπάρχει Μακεδόνας που να μην είναι Έλληνας. Ακόμα και που τους αναγνωρίζουμε ως Σλαβομακεδόνες είναι ήδη μεγάλη παραχώρηση.

Οι Σκοπιανοί επιδιώκουν να κρατήσουν για εκείνους την μακεδονική εθνική ταυτότητα και μάλιστα ως ξένη προς την ελληνική, διεκδικώντας ως δική τους και την αρχαία ιστορία της Μακεδονίας την οποία δεν θεωρούν ελληνική και σε εμάς, τους κανονικούς Μακεδόνες, θα μείνει ο γεωγραφικός προσδιορισμός. Αυτή είναι η παγίδα.

Βεβαίως αυτά τα πράγματα δεν γίνονται. Όχι μόνο γιατί είναι πομπώδη ψέμματα αλλά και γιατί εάν αναγνωριστούν από την Ελλάδα έστω και εμμέσως ως μακεδονικό έθνος (αυτή είναι η παγίδα της σύνθετης ονομασίας) και μάλιστα ως συνέχεια του… Αλεξάνδρου, όπως διακαώς επιθυμούν, θα νομιμοποιούνται να μιλούν από εδώ και πέρα για τα υποτιθέμενα «μακεδονικά» εδάφη τους, για τις «χαμένες πατρίδες τους», που κατέχει η Ελλάδα όπως και για τη λαμπρή ιστορία των αρχαίων προγόνων τους «που καπηλεύεται η Ελλάδα».

Οι Σκοπιανοί, για να το μαζέψουμε διότι πολύ μελάνι σπαταλάμε για τα αυτονόητα, εάν θέλουν να δουν κάποιο φως στο τούνελ που είναι χωμένοι και σαπίζουν, οφείλουν να αποβάλουν τη «μακεδονοσύνη», η οποία διαρκώς θα τροφοδοτεί την αλλοφροσύνη και θα υπονομεύει την ειρήνη και τη σταθερότητα στα Βαλκάνια.

Εξάλλου, να το υπογραμμίσουμε γιατί είναι σημαντικό, η περιοχή των Σκοπίων γεωγραφικά δεν είναι καν η αρχαία Μακεδονία.

Τα Σκόπια καταλαμβάνουν το έδαφος της αρχαίας Παιονίας.

Η αρχαία Μακεδονία έχει απελευθερωθεί πλήρως από την Ελλάδα εκτός από την περιοχή του Μοναστηρίου που κατέχουν τα Σκόπια. Στο ελληνικό Μοναστήρι υπάρχει η μη αναγνωρισμένη αλλά γνωστή και καταμετρημένη ελληνική μακεδονική μειονότητα της ΠΓΔΜ.

Εάν λοιπόν τα Σκόπια θέλουν να ενταχθούν στα κράτη του δυτικού κόσμου, οφείλουν να ξεκαθαρίσουν τα υπαρξιακά τους και να συνεργαστούν με την Ελλάδα για λύση σύμφωνη με την ιστορία και την αλήθεια.

Να σημειωθεί εδώ ότι όλο το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα γνωρίζει καλά ένα πράγμα. Μπορεί με τα μνημόνια μέχρι τώρα να τη «γλίτωσαν», όποιος όμως Έλληνας πολιτικός αναγνωρίσει «μακεδονοσύνη» στους Σκοπιανούς και παραχωρήσει το όνομα Μακεδονία έστω και ως επώνυμο στο τεχνητό κρατίδιό τους, δεν γλιτώνει το Γουδή.

Στέφανος Μυτιληναίος

Αρθρογράφος, Συγγραφέας
http://www.tribune.gr/blog/news/article/382209/gia-makedonosyni-milise-o-proedros-ton-skopion-den-ine-zitima-geografias-alla-taftotitas.html

«Μακεδονισμός», ή πως το Μέρος οικειποιείται το Όλον

Ιουνίου 14, 2017

«Μακεδονισμός», ή πως το Μέρος οικειποιείται το Όλον

Γράφει ο Σταύρος Λυγερός

Οι δηλώσεις του νέου υπουργού Εξωτερικών της FYROM στους Financial Times δημιούργησε την εντύπωση στην Αθήνα πως ανοίγει μία προοπτική για την επίλυση του χρονίζοντος ζητήματος της ονομασίας. Χωρίς καμία διάθεση να προτρέξω, η προσεκτική ανάγωνση οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο έμπειρος διπλωμάτης Νίκολα Ντιμιτρόφ ουσιαστικά άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο το γειτονικό κράτος να ζητήσει την ένταξή του στο ΝΑΤΟ με την προσωρινή ονομασία (FYROM).

Υπενθυμίζω ότι στη σύνοδο κορυφής στο Βουκουρέστι το 2008, με την ισχυρή υποστήριξη του τότε Αμερικανού προέδρου Μπους, η κυβέρνηση Γκρουέφσκι είχε επιχειρήσει να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ με το όνομα “Δημοκρατία της Μακεδονίας”. Η προσπάθεια είχε ναυαγήσει λόγω όχι μόνο των ελληνικών αντιρρήσεων, αλλά και λόγω του γεγονότος ότι η Αθήνα είχε για πρώτη φορά παρουσιάσει μία συνεκτική και πειστική επιχειρηματολογία.

Εν πάση περιπτώσει, η επίσκεψη του Σλαβομακεδόνα υπουργού Εξωτερικών στην Αθήνα (14 Ιουνίου) θα δείξει εάν πρόκειται απλώς για διπλωματικό ελιγμό ή εάν βρισκόμαστε στην αρχή μίας πραγματικής αλλαγής πολιτικής.

Ο ίδιος δήλωσε: «Θα ζητήσω από την Ελλάδα να επανεξετάσει τι είδους γείτονα θέλει. Θέλει μία σταθερή και φιλική χώρα που προσφέρει ελπίδα για δημοκρατία και δικαιοσύνη; Εάν είμαστε ένας καλός γείτονας, τότε ελπίζω ότι οι πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα θα κατανοήσουν ότι αυτή είναι μία ιστορική ευκαιρία».

Ο Ντιμιτρόφ έχει απόλυτο δίκιο, υπό την προϋπόθεση ότι η θέση της νέας κυβέρνησης των Σκοπίων θα αντανακλά την πραγματικότητα της περιοχής. Γιατί οι διμερείς σχέσεις δεν πρόκειται να επαναπροσδιορισθούν εάν απλώς πρόκειται για έναν ελιγμό που αποκλειστικό σκοπό έχει την παράκαμψη της ελληνικής αντίρρησης σχετικά με την ένταξη της FYROM στο ΝΑΤΟ. Ας περιμένουμε, λοιπόν, να καθαρίσει περισσότερο ο ορίζοντας για να κρίνουμε.

Το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού

Προς το παρόν, ας μείνουμε στην ουσία της διαφωνίας που ταλανίζει τις σχέσεις των δύο χωρών. Από την αρχή, κεντρικό επιχείρημα των Σκοπίων ήταν το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού. Το δικαίωμα αυτό, όμως, δεν σημαίνει χωρίς περιορισμούς επιλογή ονόματος για το κράτος, την εθνότητα και τη γλώσσα.

Έχω από την αρχή αυτής της διένεξης χρησιμοποιήσει το εξής επιχείρημα: Τί θα έλεγαν τα άλλα εθνικά κράτη στη Γηραιά Ήπειρο εάν η Ελλάδα αποφάσιζε να μετονομασθεί σε Ευρώπη, το ελληνικό έθνος σε ευρωπαϊκό και η ελληνική γλώσσα αντιστοίχως σε ευρωπαϊκή; Θα το αποδέχονταν;

Προφανώς όχι. Θα διαμαρτύρονταν με το βάσιμο επιχείρημα ότι η Ελλάδα ανήκει κι αυτή στη γεωγραφική περιοχή Ευρώπη, αλλά δεν ταυτίζεται με την Ευρώπη. Δηλαδή, θα διαμαρτύρονταν με το βάσιμο επιχείρημα ότι το Μέρος επιχειρεί να οικειοποιηθεί το Όλον.

Με το ίδιο ακριβώς επιχείρημα η Αθήνα ζητάει το γειτονικό κράτος να μην ονομάζεται σκέτα Μακεδονία, η εθνότητα και η γλώσσα να μην ονομάζεται σκέτα μακεδονική. Επειδή η ονομασία ενός κράτους και ενός έθνους συμπυκνώνει την ταυτότητά του, η ελευθερία επιλογής ονόματος σταματάει εκεί που αρχίζει να θίγει άλλους.

Δεν πρόκειται για σχολαστικότητα. Μονοπωλώντας το όνομα “Μακεδονία” για το κράτος και “μακεδονικός” για την εθνότητα και τη γλώσσα, το Μέρος επιχειρεί να εγγράψει υποθήκη επί του Όλου, να νομιμοποιήσει βλέψεις στο σύνολο της γεωγραφικής περιοχής που ονομάζεται Μακεδονία. Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο ότι προβάλλει μειονοτικές και καλλιεργεί εδαφικές διεκδικήσεις έναντι της Ελλάδας.

Το ιδεολόγημα του «διαμελισμένου μακεδονικού έθνους»

Η Ελλάδα δεν φοβάται, βεβαίως, το ενδεχόμενο τα Σκόπια να της ασκήσουν δυναμικές πιέσεις. Η δεδομένη οικονομική, στρατιωτική και εν μέρει πολιτική αδυναμία τους δεν αφήνει περιθώρια για κάτι τέτοιο. Και ούτε φαίνεται πως θα έχουν μελλοντικά τέτοια δυνατότητα. Ο δεδηλωμένος αλυτρωτισμός των Αλβανομακεδόνων καθιστά εύθραυστη την ίδια την ενότητά της FYROM.

Παρά το γεγονός, όμως, ότι τα Σκόπια δεν έχουν καμία δυνατότητα να απειλήσουν την ελληνική Μακεδονία, το πρόβλημα δεν είναι ασήμαντο. Όσο οι Σλαβομακεδόνες δεν αντικαθιστούν για όλες τις χρήσεις τα ονόματα “Μακεδονία” και “μακεδονικός/η” δεν πρόκειται να εγκαταλείψουν το ιδεολόγημα περί “διαμελισμένου μακεδονικού έθνους”.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι θα συνεχίζεται ο φαύλος κύκλος της προπαγανδιστικής πίεσης, που δηλητηριάζει το κλίμα στις διμερείς σχέσεις. Σκοπός δεν είναι να βρεθεί ένας συμβιβασμός για να ξεμπερδεύουμε με ένα χρονίζον πρόβλημα. Σκοπός είναι οι Σλαβομακεδόνες να αποδεχθούν αυτό που πραγματικά αντιπροσωπεύουν στην περιοχή.

Η πολυεθνική Μακεδονία

Η Μακεδονία είναι στους νεότερους χρόνους μία γεωγραφική περιοχή, στην οποία κατοικούν αρκετές εθνότητες. Μία από αυτές είναι και η σλαβομακεδονική. Οι γείτονες παλαιότερα αποδέχονταν το όνομα Σλαβομακεδόνες, που συνιστά έναν εθνογεωγραφικό προσδιορισμό (το πρώτο συνθετικό δηλώνει τον εθνικό προσδιορισμό και το δεύτερο τον γεωγραφικό).

Εάν τώρα δεν τους αρέσει το όνομα Σλαβομακεδόνες (σλαβομακεδονική εθνότητα και γλώσσα) είναι δικαίωμά τους να αντικαταστήσουν τον εθνικό προσδιορισμό “σλαβο-” από κάποιον άλλον. Ουδέν πρόβλημα.

Η Ελλάδα δεν έχει ούτε συμφέρον, ούτε αρμοδιότητα ούτε βεβαίως φιλοδοξία να τους βαφτίσει. Έχει συμφέρον κι αρμοδιότητα, όμως, να τους εμποδίσει να ονομάζονται “Μακεδόνες”. Με άλλα λόγια, να εμποδίσει το Μέρος να αυτοπροβάλλεται σαν Όλον και να το οικειοποιείται.

Πως ακυρώνεται το ιδεολόγημα του «Μακεδονισμού»

Η FYROM δεν είναι εθνικό κράτος. Έστω και ετεροβαρώς είναι συνεταιρικό κράτος. Κύρια εθνική συνιστώσα είναι οι Σλαβομακεδόνες και δεύτερεύουσα οι Αλβανομακεδόνες. Ως εκ τούτου, η ονομασία του κράτους δεν μπορεί να έχει εθνικό προσδιορισμό, δεν μπορεί το κράτος να ονομάζεται π.χ. Σλαβομακεδονία. Η ονομασία του αφενός πρέπει να είναι εθνικά ουδέτερη, αφετέρου να καταδεικνύει πως πρόκειται για Μέρος και όχι για το Όλον.

Με άλλα λόγια η ονομασία πρέπει να είναι σύνθετη και ο επιθετικός προσδιορισμός στο “Μακεδονία” να είναι γεωγραφικός. Το όνομα που αντανακλά καλύτερα την πραγματικότητα είναι το “Άνω Μακεδονία”.

Αντιθέτως, το “Νέα Μακεδονία”, που είχε πέσει παλαιότερα στο τραπέζι, παραπέμπει στο σύνολο της Μακεδονίας, επειδή το “Νέα” είναι χρονικός προσδιορισμός. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι αντί να ακυρώνει το ιδεολόγημα του “Μακεδονισμού”, το επικυρώνει.

Το ζητούμενο δεν είναι ούτε να ξεμπερδεύουμε, προσθέτοντας έναν οποιονδήποτε επιθετικό προσδιορισμό, ούτε ο “Μακεδονισμός”, που κυριαρχεί στο γειτονικό κράτος από την ίδρυσή του, να καταστεί πιο ευέλικτος. Ζητούμενο είναι να ακυρωθεί. Αυτό σημαίνει αλλαγή όχι μόνο της ονομασίας του κράτους, αλλά και του ονόματος της εθνότητας/γλώσσας, ώστε τα ονόματα να αντανακλούν την πραγματικότητα της περιοχής.

Πηγή «Σταύρος Λυγερός»

Η άγνωστη ελληνική μειονότητα των Σκοπίων – Οι ξεχασμένοι από την Αθήνα Έλληνες

Μαΐου 4, 2017
ΥΠΕΣΤΗΣΑΝ ΔΙΩΓΜΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΧΑΣΟΥΝ ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ
04/05/2017

Λίγοι γνωρίζουν ότι στα Σκόπια υπάρχει μια αρεκτά μεγάλη ελληνική μειονότητα με πολλούς από αυτούς να έχουν ελληνική συνείδηση αλλά και κάποιους να έχουν και θυμό για την Μητέρα Ελλάδα γιατί τους εγκατέλειψε.

Πρόκειται για έναν πληθυσμό που ξεπερνάει τους 250.000 και είναι βλαχόφωνοι Έλληνες.

Σε άρθρο του στην εφημερίδα «Δημοκρατία» πριν ένα μήνα, ο πολιτικός επιστήμονας Κωνσταντίνος Χολέβας αναφέρεται αποκλειστικά στους ομοεθνείς μας των Σκοπίων

Η τεχνητή «μακεδονική» εθνότητα βρίσκεται υπό πίεση από διάφορες πλευρές. Μόλις προ ολίγων ημερών το μεγαλύτερο αλβανικό κόμμα στην ΠΓΔΜ, το DUI, ανακοίνωσε ότι τάσσεται υπέρ της αλλαγής της ονομασίας του κράτους, ώστε να υπάρξει συμφωνία με την Ελλάδα.

Παραλλήλως η εκλογική επιτυχία του κεντροδεξιού κόμματος GERB στις βουλγαρικές εκλογές αναμένεται να σηματοδοτήσει την άσκηση έντονης πίεσης προς τα Σκόπια. Οι Βούλγαροι δεν αναγνωρίζουν «μακεδονικό» έθνος και θεωρούν ότι οι Σλάβοι των Σκοπίων είναι Βούλγαροι. Μάλιστα, όταν εμφανίστηκε στον χάρτη ως ανεξάρτητο το κράτος των ψευδομακεδόνων, και συγκεκριμένα το 1991, η Βουλγαρία είχε καταθέσει υπόμνημα στον ΟΑΣΕ λέγοντας ότι στο νέο αυτό κράτος κατοικούν 2.000.000 Βούλγαροι και 200.000 Ελληνες.
Τώρα, λοιπόν, που Αλβανοί, Βούλγαροι και Σέρβοι προβάλλουν την πολυεθνική σύσταση του σκοπιανού μορφώματος, είναι πολλαπλώς χρήσιμο να αναδείξουμε τη λησμονημένη ελληνική μειονότητα. Αποτελείται κυρίως από βλαχόφωνους Ελληνες, οι οποίοι φοβούνται να εκδηλωθούν. Στη μόνη επίσημη απογραφή μετά την πτώση του κομμουνισμού η κυβέρνηση των Σκοπίων είχε απαγορέψει στους πολίτες να δηλώσουν «Ελληνες» ή «Βούλγαροι».

Πάντως ο πρώτος πρόεδρος της ΠΓΔΜ Κίρο Γκλιγκόροφ είχε παραδεχθεί σε τσεχική εφημερίδα ότι στο κράτος του κατοικούν 100.000 Ελληνες. Ο αείμνηστος πρώην υπουργός Αμυνας της Κύπρου Τάσος Μητσόπουλος αποκάλυψε στις 17/7/2008 στη «ΣΗΜΕΡΙΝΗ» της Λευκωσίας τα εξής: «Την περίοδο 1989-1993, όταν υπηρετούσα ως ειδικός σύμβουλος στο ελληνικό ΥΠΕΞ, είχα λάβει ρητές οδηγίες από την προϊσταμένη μου υφυπουργό Βιργινία Τσουδερού να ασχοληθώ με το θέμα της ελληνικής μειονότητας στα Σκόπια. Εχοντας πολύτιμους συμπαραστάτες στην αποστολή μου αυτή επιφανείς καθηγητές και επιστήμονες, αλλά και θερμούς και συνετούς πατριώτες, ταξίδεψα αρκετές φορές στην ΠΓΔΜ και κυρίως στην περιοχή του Μοναστηρίου.

Ηρθα σε επαφή, λαμβάνοντας πάντα τις σχετικές προφυλάξεις, με δεκάδες Ελληνες των Σκοπίων, οι οποίοι με δάκρυα στα μάτια και πόνο ψυχής μού εξιστορούσαν τις διώξεις που υπέστησαν, την αφόρητη πνευματική τρομοκρατία που γνώρισαν προκειμένου να απαρνηθούν τις ρίζες, την ταυτότητα, την πίστη τους και να γίνουν δηλωσίες· να αποδεχθούν δηλαδή ότι δεν υπήρξαν ποτέ Ελληνες αλλά Σλαβομακεδόνες.

Συγκέντρωσα υλικό που κατέγραφε τη συστηματική προσπάθεια αλλοίωσης των φυλετικών και πολιτισμικών χαρακτηριστικών των Ελλήνων μειονοτικών… Πίσω από κάθε μικρή ή μεγάλη ιστορία κρύβονταν απίστευτες προσωπικές περιπέτειες και ανείπωτες δοκιμασίες, που γράφτηκαν με πολύ πόνο, αίμα και δάκρυ.

Οικογένειες που ξεκληρίστηκαν, άνδρες που βιαίως εκτοπίστηκαν, ονόματα που εκσλαβίστηκαν, ακόμη και κοιμητήρια ολόκληρα που ισοπεδώθηκαν… Και όλα τούτα, σε μια προσπάθεια να εμπεδωθεί παντί τρόπω η θέση ότι οι Μακεδόνες είναι Σλάβοι και όχι Ελληνες»! Η Ελλάς οφείλει να ενδιαφερθεί για τους ομοεθνείς μας στο γειτονικό κράτος.

Κωνσταντίνος Χολέβας

* Πολιτικός επιστήμων

300.000 Έλληνες στα Σκόπια το 2010

Σε συνέντευξή της στην εφημερίδα Espresso τον Φεβρουάριο του 2010, η Σκοπιανή πολίτης αλλά Ελληνίδα στην καταγωγή και στην συνείδηση Αικατερίνη Βίδα είχε δηλώσει ότι υπάρχουν 300.000 Έλληνες στα Σκόπια.

«Υπάρχουν Ελληνες στα Σκόπια. Πρέπει να ανέρχονται σε 300.000. Ομως, δεν νιώθουν όλοι Ελληνες. Πώς να νιώσουν όταν επί τόσα χρόνια ήταν κλειστά τα σύνορα γι’ αυτούς;

»Το κακό είναι ότι έκλεισαν τα σύνορα και για όσους δήλωσαν Βούλγαροι το 1945 αλλά και για τους κομμουνιστές που έφυγαν το 1949. Μας βάλανε όλους στο ίδιο τσουβάλι.

»Το 1992 άνοιξαν τα σύνορα και μου έδωσαν την άδεια να έρθω για τρεις ημέρες.

»Μέσα σε αυτό το τριήμερο έπρεπε να πηγαίνω από το υπουργείο Εξωτερικών στο Εσωτερικών για να μου δώσουν τα δικαιώματά μου, την ιθαγένειά μου.

»Πικρή διαδικασία να σου σπάει η μύτη πάνω στις κλειστές πόρτες. Δεκαετίες προσπαθώ να πείσω το ελληνικό κράτος ότι είμαι Ελληνίδα. Γέρασα πια, κουράστηκα. Θα πάρουν όλοι οι άλλοι την ιθαγένεια κι εμείς όχι.

»Και οι Σκοπιανοί να σου λένε «δεν σ’ αγαπάνε οι Ελληνες. Δεν σε θέλουν». Εχω φτάσει σε σημείο να λέω ψέματα ότι έχω ελληνική ιθαγένεια. Μένω στο κέντρο του Πρίλεπ, όλοι με γνωρίζουν και είμαι δακτυλοδεικτούμενη. «Αυτή είναι, αυτή!» φωνάζουν εκείνοι που εχθρεύονται την Ελλάδα.

»Κανείς από το ελληνικό κράτος δεν έχει ασχοληθεί μαζί μας, αν και είμαστε αρκετοί Ελληνες στην πόλη και στα γύρω χωριά.

»Ούτε το υπουργείο Εξωτερικών ούτε κάποια άλλη επίσημη αρχή. Υπάρχει ελληνική μειονότητα στα Σκόπια, αλλά ποτέ δεν το λένε. Θα ακούσετε ότι υπάρχουν Αλβανοί, λίγοι Σέρβοι και Τσιγγάνοι.

»Για Ελληνες δεν θα ακούσετε ποτέ. Θα μπορούσαμε να έχουμε βολευτεί. Θα μπορούσαμε να έχουμε γίνει Ευρωπαίοι πολίτες παίρνοντας βουλγαρικά διαβατήρια, αλλά δεν θέλουμε. Δεν είμαστε Βούλγαροι. Δεν πέσαμε από τον ουρανό, Ελληνες είμαστε και ζητάμε από την πατρίδα να μην μας αρνείται πλέον αυτό το στοιχειώδες», δήλωνε η Αικατερίνη Βίδα το 2010.

Στοιχεία από απογραφές πληθυσμού

Κατά την απογραφή του 1941, η οποία έγινε με ευθύνη των Γερμανικών στρατευμάτων κατοχής, και άρα είναι πλέον αντικειμενική, επί συνόλου 800.000 πληθυσμού κατεγράφησαν 100.000 Έλληνες το γένος, Χριστιανοί Ορθόδοξοι στο θρήσκευμα, δηλαδή το 12% του πληθυσμού.

Η απογραφή του 1951 δίνει 158.000 ελληνικό στοιχείο.

Εξ αυτών 25.000 είναι Έλληνες γηγενείς κάτοικοι Μοναστηρίου, 100.000 βλαχόφωνοι Έλληνες (Γκρέκ), 3.000 Έλληνες Σαρακατσαναίοι και 32.000 Έλληνες πολιτικοί πρόσφυγες του εμφυλίου. Ήτοι το 18% του εξ 900.000 (τότε) πληθυσμού.

Τα στοιχεία αυτά ενόχλησαν τις αρχές των Σκοπίων οι οποίες υποχρέωσαν τους 100.000 Έλληνες να δηλώνονται «Μακεδόνες» ή το πολύ «Βλάχοι».

Τα απογραφικά στοιχεία του 1961 και 1971 είναι απολύτως ασαφή από την προσπάθεια των Σκοπιανών να μειώσουν τη δύναμη των Ελλήνων.

Με την απογραφή όμως του 1991 αποκαθίσταται εν μέρει η αλήθεια. Παρ΄ότι δεν κοινοποιήθηκαν λεπτομερή απογραφικά στοιχεία, εν τούτοις στον αντιπολιτευόμενο Τύπο δημοσιεύθηκαν πληροφορίες περί του ότι ποσοστό μεταξύ 12 και 18% δήλωσε ότι έχει ελληνική εθνική συνείδηση.

Δηλαδή περίπου 250.000 επί συνόλου 2.200.00 κατοίκων. Όλοι αυτοί είναι εκείνοι οι οποίοι είχαν εξαναγκασθεί στο παρελθόν να δηλώσουν «Μακεδόνες» ή «Βλάχοι» ή «Γιουγκοσλάβοι». Είναι αυτοί που στην πραγματικότητα είναι «Γηγενείς Έλληνες». «Βλάχοι», «Σαρακατσαναίοι» και «Πολιτικοί Πρόσφυγες».

Γιατί οι Έλληνες προτιμούν Σκόπια για κούρεμα, οδοντίατρο, λαϊκή και καζίνο

Απρίλιος 17, 2014

kazino-skopiaΟυρές σχηματίζουν στα σύνορα τα αυτοκίνητα που καταφτάνουν απ’ όλη τη Βόρεια Ελλάδα – Περισσότερα από 13 εκατ. ευρώ έχασε το ελληνικό κράτος από πωλήσεις σε καύσιμα, τσιγάρα και ποτά μόνο στον Νομό Κιλκίς
Σε ασφυκτικό κλοιό των Σκοπιανών βρίσκεται η Μακεδονία, που δείχνει να απειλείται όχι τόσο από τη γραφική αλυτρωτική πολιτική των γειτόνων μας, αλλά από οικονομικό μαρασμό.

Η μαζική μετακίνηση εκατοντάδων χιλιάδων Βορειοελλαδιτών στα Σκόπια λόγω κρίσης και προς αναζήτηση φθηνών αγαθών, υπηρεσιών, αλλά και της θεάς Τύχης, έχει σοβαρότατο αντίκτυπο στην τοπική αλλά και εθνική οικονομία, απειλώντας με αφανισμό ολόκληρους επαγγελματικούς κλάδους. Η οικονομική αφαίμαξη της ελληνικής πλευράς συντελείται μεθοδικά με τις ασυναγώνιστες τιμές προϊόντων και τις μοναδικές παροχές υπηρεσιών, έχοντας ως αιχμή τη βαριά βιομηχανία της ΠΓΔΜ, που δεν είναι άλλη από τα υπερπολυτελή καζίνο της. Ενα μικρό Λας Βέγκας, που στήθηκε κυριολεκτικά μια ανάσα από τα σύνορα των δύο χωρών, λειτουργώντας ως αστραφτερό δέλεαρ για τους Ελληνες, με ένα εκατομμύριο συμπατριώτες μας να καταθέτουν τον οβολό τους στα ταμεία του μόνο κατά το 2013!

Οι λιμουζίνες κατά τα πρότυπα του Λας Βέγκας στα στενά δρομάκια της Γευγελής αποτελούν τμήμα του παζλ της «βαριάς» βιομηχανίας των Σκοπίων

Νωρίτερα οι ίδιοι επισκέπτες είχαν γεμίσει τα ρεζερβουάρ των αυτοκινήτων τους στα σκοπιανά πρατήρια βενζίνης και είχαν κάνει τα ψώνια τους και τη μαναβική τους στις γύρω αγορές. Κάποιοι άλλοι είχαν δεχτεί τις ιατρικές και καλλωπιστικές υπηρεσίες Σκοπιανών ειδικών, ενώ οικογενειάρχες και συνταξιούχοι προτίμησαν να εγκατασταθούν μόνιμα στις κωμοπόλεις της περιοχής με το πολύτιμο ελληνικό συνάλλαγμα να τις μεταμορφώνει εντυπωσιακά την ίδια στιγμή που η παραμεθόριος ζώνη της Ελλάδας μαραζώνει στερούμενη αυτούς τους πόρους. Σε αυτό το περιβάλλον, οι εκκλήσεις απόγνωσης των τοπικών φορέων για ανάληψη δράσεων εκ μέρους της Πολιτείας ώστε να περιοριστεί η οικονομική αιμορραγία και να επαναπατριστούν κεφάλαια δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ που κατέληξαν στις τσέπες επενδυτών επί σκοπιανού εδάφους περιμένουν ακόμα ανταπόκριση.

Οι Σκοπιανοί επενδύουν πολλά στη διαφημιστική προώθηση των παροχών των καζίνο τους, με στόχο την προσέλκυση ακόμα περισσότερων Ελλήνων πελατών

Ειδικότερα, περνώντας από έναν υποτυπώδη έλεγχο στον μεθοριακό σταθμό των Ευζώνων, όπου η αστυνομική ταυτότητα παλαιού τύπου θεωρείται ταξιδιωτικό έγγραφο (!) και αρκεί να πεις στους Σκοπιανούς αστυνομικούς την κωδική λέξη «καζίνο», βρίσκεσαι αντιμέτωπος με μια εικονική πραγματικότητα. Λίγες εκατοντάδες μέτρα μακριά, μέσα στα χωράφια και στο απόλυτο σκοτάδι, υψώνονται επιβλητικά εκατέρωθεν της εθνικής οδού τα υπερπολυτελή καζίνο «Princess» και «Flamingo», αποτελώντας το επιχειρηματικό σήμα κατατεθέν της χώρας. Στους δίδυμους πύργους του τζόγου συρρέουν καθημερινά χιλιάδες Ελληνες για να δοκιμάσουν την τύχη τους, ένας αριθμός επισκεπτών που αυξάνεται κατακόρυφα τα Σαββατοκύριακα, φτάνοντας τα 8.000 άτομα ημερησίως. Στην ΠΓΔΜ λειτουργούν συνολικά πέντε καζίνο, με τη ναυαρχίδα τους, το «Princess», να προσελκύει περισσότερους από τους μισούς Ελληνες επισκέπτες (550.000) που πέρασαν τα σύνορα για ψυχαγωγία κατά την περσινή χρονιά.

Πρόκειται για το καμάρι του Τούρκου ιδιοκτήτη του, του επονομαζόμενου και «σουλτάνου των καζίνο», Σούντι Οζκάν, που άνοιξε τις πύλες του το 2010. Ο Τούρκος δισεκατομμυριούχος με την ταραχώδη επιχειρηματική ζωή είναι ιδιοκτήτης της ομώνυμης αλυσίδας που διαχειρίζεται 37 καζίνο και 21 πεντάστερα ξενοδοχεία ανά τον κόσμο. Πρόκειται για καζίνο με σαφώς ανατολίτικες επιρροές, το οποίο χτίστηκε αποκλειστικά για Ελληνες και προσφέρει τις υπηρεσίες του μόνο σε ευρώ, παρότι η χώρα έχει ως εθνικό νόμισμά της το δηνάριο. Οι Σκοπιανοί και Τούρκοι υπάλληλοί του μιλούν άπταιστα την ελληνική γλώσσα -απαραίτητο προσόν πρόσληψης-, ενώ οι ανακοινώσεις των παιχνιδιών γίνονται στα ελληνικά, οι διαφημιστικές πινακίδες εντός και εκτός του χώρου είναι επίσης στη γλώσσα μας. Οσο οι Ελληνες δίνουν μαζικά και με πάθος τη μάχη της ρουλέτας, ο ιδιοκτήτης του καζίνο τρίβει τα χέρια του, καθώς η επιλογή του να επενδύσει σε μια έκταση 4 στρεμμάτων ασήμαντης, δεδομένων των μεγεθών, εμπορικής αξίας, αποδεικνύεται χρυσοφόρα.

■ 1 εκατομμύριο Ελληνες τζόγαραν στα σκοπιανά καζίνο το 2013
■ Συνταξιούχοι μετακομίζουν στη Γευγελή για να μειώσουν το κόστος ζωής
■ Ουρές στα σκοπιανά οδοντιατρεία για σφράγισμα με 10 ευρώ
■ Από Λάρισα μέχρι Ορεστιάδα λεωφορεία μεταφέρουν τζογαδόρους στο «Λας Βέγκας» των Σκοπίων

Προσφορές στο καζίνο

Η μηδαμινή φορολογία και το πολύ χαμηλό εργατικό κόστος (μισθοί της τάξης των 120 ευρώ) στα Σκόπια δίνουν τη δυνατότητα στον κ. Οζκάν, το μεγαλεπήβολο πορτρέτο του οποίου δεσπόζει στην κεντρική είσοδο του καζίνο, να προσφέρει σειρά ελκυστικών παροχών. Δωρεάν είσοδος, δωρεάν φαγητό και ποτά σε όλους, δωρεάν μεταφορά από και προς την Ελλάδα, δωρεάν κουπόνι παιχνιδιού 5-10 ευρώ, τακτικές κληρώσεις από 1.000 έως 8.000 ευρώ, ξεπερνώντας συνολικά τις 300.000 ευρώ μηνιαίως, καθώς και δωρεάν διαμονή στους καλούς πελάτες, συμπληρώνουν το παζλ. Χαρακτηριστικό των οικονομικών δεδομένων στη γείτονα είναι ότι τα δωμάτια του ξενοδοχείου του καζίνο, του 5 αστέρων «Ramada Plaza», τιμολογούνται από 50 ευρώ, με τις υπηρεσίες spa να προσφέρονται στην εσωτερική πισίνα με θέα την τοιχογραφία-καπηλεία αρχαιοελληνικού ναού και αρχαίων προγόνων μας! Με τρία τακτικά δρομολόγια λεωφορείων αλλά και λιμουζίνων σε καθημερινή βάση από τη Θεσσαλονίκη που απέχει 70 χιλιόμετρα, αλλά και από τις πρωτεύουσες των υπολοίπων νομών της Κεντρικής Μακεδονίας, ακόμα και της Θεσσαλίας, το «Princess» αποτελεί βασική πύλη εισόδου ζεστού ελληνικού χρήματος αλλά και σύσσωμης της ελληνικής καλλιτεχνικής σκηνής που έχει δώσει το «παρών» στην επί ρουλέτας πίστα του. Ανάλογο «πακέτο» προσφέρει και το «Flamingo», με 220.000 επισκέψεις Ελλήνων ετησίως.

Η σερβικών συμφερόντων ιδιοκτησία του έχει επεκτείνει το πελατολόγιό της, εκτός από τη Θεσσαλονίκη και την Κατερίνη, έως τη Λάρισα με τακτικό δρομολόγιο. Κοινό σημείο και των δύο καζίνο οι μεγάλες ουρές που σχηματίζουν οι Ελληνες επισκέπτες τους μπροστά στον ανοιχτό δωρεάν μπουφέ για μεσημεριανό και δείπνο, γεγονός που από μόνο του έχει τη δική του ξεχωριστή σημασία. Στην τρίτη θέση επισκεψιμότητας κατατάσσεται το «Apollonia», με 110.000 ελληνικές αφίξεις, το οποίο βρίσκεται 3 χιλιόμετρα από τα σύνορα στην πόλη της Γευγελής και ανήκει σε Σουηδό επενδυτή. Ενα ιδιαίτερο στοιχείο της ιστορίας των Σκοπιανών καζίνο είναι ότι οι ασύγκριτα ανταγωνιστικές τιμές τους οδηγούν τους Βορειοελλαδίτες εκτός της ψυχαγωγίας τους και στη διοργάνωση των κοινωνικών τους εκδηλώσεων (γάμοι – βαπτίσεις) στις αίθουσές τους, με αποτέλεσμα την υπολειτουργία ή και το λουκέτο των αντίστοιχων ελληνικών επιχειρήσεων. Βέβαια, από τα τεράστια ποσά Ελλήνων πελατών που διακινούνται στα σκοπιανά καζίνο, το ελληνικό κράτος δεν έχει να λαμβάνει ούτε ένα ευρώ, τη στιγμή που αντίστοιχες ελληνικές επιχειρήσεις φορολογούνται με 34%.

Στο μεταξύ, το μεγαλύτερο πρόβλημα από την αυθημερόν μετανάστευση στην ΠΓΔΜ μεταξύ των νομών της Κεντρικής Μακεδονίας φαίνεται ότι το αντιμετωπίζει ο Νομός Κιλκίς – πύλη εισόδου της χώρας μας στα Σκόπια με τρεις μεθοριακούς σταθμούς. Αποτέλεσμα αυτής της πρακτικής των τελευταίων χρόνων είναι η περαιτέρω μείωση του κατά κεφαλήν εισοδήματος των κατοίκων μιας περιοχής όπου οι δείκτες ανεργίας ξεπερνούν το 35%. Μιλώντας στο «ΘΕΜΑ», ο αντιπεριφερειάρχης Κιλκίς, κ. Χρήστος Γκουντενούδης χαρακτηρίζει ως τη «μεγαλύτερη πληγή» τα καζίνο, αφού «οι αγρότες μας το πρώτο πράγμα που κάνουν όταν πάρουν τις επιδοτήσεις είναι να πάνε στα Σκόπια να παίξουν στο καζίνο. Αυτό που λέω στους συμπατριώτες μας είναι ότι τα χρήματα όταν τα δίνεις στο εσωτερικό της χώρας κάνουν κύκλους, ενώ όταν τα αφήνουμε στα Σκόπια δεν πρόκειται να έρθει κανείς τους εδώ». Ο κ. Γκουντενούδης σημειώνει ότι «η οικονομική αφαίμαξη από τα Σκόπια έχει εθνική διάσταση, γιατί αφορά όλους τους νομούς της χώρας από τη Λάρισα και πάνω μέχρι τα σύνορα. Οι χαμηλές τιμές των καυσίμων στη γείτονα λειτουργούν ως δόλωμα για τους Ελληνες, προκειμένου να περάσουν τον μεθοριακό σταθμό και να κάνουν και τα ψώνια τους εκεί. Την Πέμπτη στη λαϊκή της Γευγελής γίνεται το αδιαχώρητο από συμπατριώτες μας».

Η ισοπεδωτική οικονομική κατάσταση που διαμορφώνεται στον νομό και απειλεί την κοινωνική συνοχή αντικατοπτρίζεται πλήρως στις διαπιστώσεις σχετικής μελέτης που εκπόνησε τον περασμένο Οκτώβριο το Επιμελητήριο Κιλκίς αναφορικά με τη μαζικότητα της εκροής τοπικών κεφαλαίων στα Σκόπια στον τομέα των καυσίμων κίνησης. Είναι χαρακτηριστικό ότι η αμόλυβδη βενζίνη πωλείται κατά μέσο όρο 32% φθηνότερα στην ΠΓΔΜ σε σχέση με την τιμή πώλησης στη χώρα μας, το υγραέριο κίνησης κατά 39% και το πετρέλαιο κίνησης κατά 26%. Σύμφωνα με την έρευνα αυτή, και μόνο για τον συγκεκριμένο νομό, η πτώση ζήτησης υγρών καυσίμων από τα ελληνικά πρατήρια είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια συνολικών εσόδων της τάξης των 6,7 εκατ. ευρώ για την ελληνική οικονομία το έτος 2012, με συνέπεια το κλείσιμο των 22 από τα 78 βενζινάδικα του Κιλκίς και την υπολειτουργία των υπολοίπων. Επιπλέον, υπολογίστηκε ότι η απώλεια εσόδων από την εκροή πωλήσεων σε τσιγάρα και οπωροκηπευτικά είναι της τάξης των 6,5 εκατ. ευρώ, ενώ η αντίστοιχη απώλεια πόρων από τα καζίνο δεν μπορεί να προσδιοριστεί επακριβώς, ωστόσο εκτιμάται σε πολλές δεκάδες εκατομμύρια ευρώ σε ετήσια βάση. Μέσω αυτής της μελέτης, οι τοπικοί φορείς ζήτησαν από την κεντρική διοίκηση τη μείωση των τιμών των καυσίμων για τους μόνιμους κατοίκους του νομού, κατά το ιταλικό πρότυπο, στις περιοχές που συνορεύουν με την Αυστρία και τη Σλοβενία, με στόχο να εκλείψει ένα βασικό κίνητρο για να επισκεφτεί κάποιος το πρώτο βενζινάδικο των Σκοπίων που βρίσκεται μερικές εκατοντάδες μέτρα από την μπάρα του μεθοριακού σταθμού των Ευζώνων.

Γλαφυρή είναι η περιγραφή της υφιστάμενης κατάστασης και από τον δήμαρχο Παιονίας, με έδρα το Πολύκαστρο, κ. Αθανάσιο Λαπόρδα, ο οποίος τονίζει ότι «είναι τραγικό οι Ελληνες να τρέχουν να καταθέσουν τα χρήματά τους στα Σκόπια. Είναι φοβερό αυτό που συμβαίνει. Εχουμε απευθυνθεί παντού, αλλά δεν βρίσκουμε ανταπόκριση». Η διείσδυση των σκοπιανών καζίνο στην τοπική κοινωνία είναι τέτοια που «οι γεωργοί φεύγουν από το χωράφι όπως-όπως και πηγαίνουν κατευθείαν στα καζίνο. Οι Σκοπιανοί έχουν ένα καταπληκτικό μάρκετινγκ, κολακεύουν τους Ελληνες με προσφορές και spa και έχουν σαρώσει τα πάντα. Οταν δε παίρνουν τις επιδοτήσεις, υπάρχει ουρά 2 χιλιομέτρων στους Ευζώνους!». Οπως σημειώνει ο ίδιος, παρά την καμπάνια που έκανε ο δήμος για να ενισχυθεί η οικονομία του νομού από τους ντόπιους, η «αιμορραγία» προς βορρά συνεχίζεται, αν και θα έπρεπε να ληφθεί υπόψη ότι «στη Γευγελή έχουν φτιάξει πρόσφατα μνημείο οι Σκοπιανοί όπου απεικονίζεται η Μακεδονία μας ότι είναι δική τους. Και την ίδια ώρα πάμε και ακουμπάμε τις οικονομίες μας στα καζίνο τους.

Κανένας έλεγχος δεν γίνεται στα σύνορα. Μόνο με την επίδειξη της ταυτότητας από μακριά και περνάς». Οι Αρχές του Κιλκίς αλλά και των όμορων νομών περιμένουν με τρόμο την ανέγερση υπερσύγχρονου εμπορικού κέντρου 120 καταστημάτων δίπλα ακριβώς από τα καζίνο στους Ευζώνους. Θεωρούν ότι η υλοποίηση μιας τέτοιας επένδυσης θα λειτουργήσει ως ταφόπλακα για τον παραγωγικό ιστό της ευρύτερης περιοχής, ακόμα και της πόλης της Θεσσαλονίκης, που απέχει λιγότερο από μία ώρα.

Στο πλαίσιο αυτό, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η αποκωδικοποίηση των συμπερασμάτων της μελέτης για την Εκτίμηση Κυκλοφοριακών Δεικτών του Παρατηρητηρίου της Εγνατίας Οδού για το 2011, όταν επιχειρήθηκε να εξηγηθεί η μαζική μετακίνηση επιβατικών οχημάτων με ελληνικές πινακίδες προς τη Γευγελή, την κωμόπολη των 15.000 κατοίκων που αναπτύσσεται τάχιστα με πόρους προερχόμενους από την Ελλάδα. Σύμφωνα με όσα συμπλήρωσαν οι Ελληνες οδηγοί στα σχετικά ερωτηματολόγια που τους διανεμήθηκαν, ως λόγος της μετακίνησής τους αναφερόταν η επίσκεψη σε κομμωτήρια, ιατρεία, οδοντιατρεία, σούπερ μάρκετ, λαϊκές αγορές, εστιατόρια, νυχτερινά κέντρα διασκέδασης και φυσικά καζίνο. Για παρόμοιους λόγους πέρασαν τα σύνορα και όσοι διήλθαν στα Σκόπια μέσω των μεθοριακών σταθμών Δοϊράνης αλλά και από τη Νίκη Φλώρινας με προορισμό την πόλη Μπίτολα.

Στη Γευγελή για οδοντίατρο

Μάλιστα, η Γευγελή μετεξελίσσεται σε περιφερειακό κέντρο παροχής ιατρικών υπηρεσιών με έμφαση στην οδοντιατρική. Παρά τις επανειλημμένες συστάσεις των οδοντιατρικών συλλόγων της Μακεδονίας ότι δεν χωρούν εκπτώσεις σε θέματα υγείας, οι Ελληνες συρρέουν κατά εκατοντάδες λόγω του εξαιρετικά χαμηλού κόστους για να φροντίσουν τα δόντια τους όταν ενδεικτικά ένα σφράγισμα τιμολογείται στα 10 ευρώ. Η επιγραφή στα ελληνικά, «Οδοντιατρείο», είναι μια συνηθισμένη εικόνα στην πόλη, που ζει πραγματικά το ελληνικό θαύμα. Απόδειξη του ότι οι δουλειές πάνε κάτι παραπάνω από καλά είναι και το γεγονός ότι πολλές από τις οδοντιατρικές κλινικές αναλαμβάνουν τη δωρεάν μεταφορά των πελατών τους από και προς την Ελλάδα (Κοζάνη, Βέροια, Κατερίνη, Καβάλα, Δράμα κ.α.).

Τελευταία παρατηρείται και η τάση αρκετοί Ελληνες που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες να έχουν εγκατασταθεί μόνιμα στη Γευγελή. Πολλοί χαμηλοσυνταξιούχοι έχοντας τη δυνατότητα να νοικιάσουν στα Σκόπια κατοικία με 100 ευρώ και να έχουν αντίστοιχα μηνιαία έξοδα διαβίωσης προτιμούν να μεταναστεύσουν στη γείτονα, επιστρέφοντας στην Ελλάδα μόνο τη μέρα που δίνονται οι συντάξεις. Οπως μας λέει ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Κιλκίς κ. Γιώργος Ιωαννίδης, «κυριολεκτικά έχει ερημοποιηθεί η περιοχή μας. Βγαίνεις στα χωριά μας που κάποτε έσφυζαν από ζωή και σε πιάνει απελπισία. Εκτός από τους συνταξιούχους, έχουν επιλέξει να ζήσουν στη Γευγελή και ζευγάρια, τα οποία ζουν και έρχονται καθημερινά στην Ελλάδα για τις δουλειές τους».

pinakas-skopia

(newmoney)

Η Δύση ήθελε τη «Μακεδονία» από το 1940

Νοέμβριος 25, 2013
600px-Flag_of_Rigas_Feraios.svgΚαι όμως οι πρώτοι που είχαν φτιάξει στα χαρτιά το «μακεδονικό» μόρφωμα είναι οι υποτιθέμενοι σύμμαχοί μας οι Δυτικοί, και αυτό γιατί έτσι θεωρούσαν ότι θα εμποδίσουν την κάθοδο των Ρώσων στα «θερμά» νερά.
Τελικά θα πρέπει να προσέχουμε με ποιούς κάνουμε «παρέα»
“Βαλκανική Ομοσπονδία” στην οποία θα έπρεπε να ενταχθούν η Βουλγαρία, η Γιουγκοσλαβία, η Τουρκία, η Ελλάδα, η Αλβανία και η «Μακεδονία» όπως την ανέφεραν σχεδίαζαν οι Δυτικοί από το 1940 ακόμη .
Εμπνευστής της ιδέας που στόχο είχε να κρατήσει τη Σοβιετική Ένωση μακρυά από τα Βαλκάνια, ήταν ο Ουίνστον Τσώρτσιλ που “οραματιζόταν” μια Ομοσπονδία που θα ήταν ανεξάρτητη κρατική οντότητα, υπό την εποπτεία της Μεγάλης Βρετανίας!
Οι αποκαλύψεις αυτές περιλαμβάνονται σ΄ ένα μακροσκελές άρθρο Ρώσου που έχει δημοσιευθεί στο nvo.ng.ru. Τα όσα αναφέρει είναι συγκλονιστικά και δείχνουν ότι οι Δυτικοί Σύμμαχοι δεν είχαν κανένα πρόβλημα να ονομάζουν τα Σκόπια “Μακεδονία” και επίσης δεν νοιάζονταν και πολύ για την εθνική οντότητα  της Ελλάδας την οποία πολύ εύκολα “συμπεριελάμβαναν” σε μια “Ομοσπονδία” σχεδιασμένη μόνο για να εξυπηρετήσει τα δικά τους συμφέροντα.
Η Ελλάδα δεν κινδύνευσε μόνο από τον «κομμουνιστικό κίνδυνο» τελικά.
Όλο το εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο όπως έχει μεταφραστεί από την ιστοσελίδα Η Ρωσία Τώρα:
Σχέδια για τη δημιουργία Συνομοσπονδίας Κρατών της Βαλκανικής, όπου θα μετείχε και η Ελλάδα, καθώς και της Παραδουνάβιας λεκάνης, εκπονούσε ήδη το 1943 η Βρετανία και άλλες Δυτικές δυνάμεις, προκειμένου να σταματήσουν την κάθοδο της Σοβιετικής Ενωσης στο Νότο.
Το 2013, η Ρωσία γιορτάζει την 70η επέτειο από τις νίκες του Σοβιετικού Στρατού στο Κουρσκ, στο Ορέλ και στο Σμολένσκ. Σε ανάμνηση της πορείας του Κόκκινου Στρατού προς τη Μεγάλη Νίκη, σαν από παράδοση, θυμόμαστε και το ρόλο που διαδραμάτισαν στην έκβαση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου (Β’ ΠΠ) οι Σύμμαχοι της ΕΣΣΔ στον αντιχιτλερικό συνασπισμό.
Στα υπουργικά γραφεία όμως, εκεί που επεξεργάζονταν τα σχέδια και συντόνιζαν τον πολιτικο-στρατιωτικό σχεδιασμό του πολέμου, οι παρασκηνιακές κινήσεις των Συμμάχων προκαλούσαν  έντονες ενοχλήσεις.
Ο Winston Churchill (Ουίνστον Τσώρτσιλ), εξάλλου, είχε πει πολλές φορές: «Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στα Σοβιέτ να περάσουν στην κοιλάδα του Δούναβη και στα Βαλκάνια».
«Κάθε φορά που εύρισκε την κατάλληλη ευκαιρία, ο Βρετανός πρωθυπουργός επέμενε στην ανάγκη εισβολής των Δυτικών Συμμάχων της ΕΣΣΔ εναντίον του Γερμανικού Γ’ Ράϊχ, μέσω των Βαλκανίων»,  είχε πει ο αμερικανός πρόεδρος Franklin Roosevelt (Φρανκλίνος Ρούζβελτ) στο γιο του Elliot (Έλιοτ). «Σε όλους, όσοι ήταν παρόντες σε αυτές τις συζητήσεις, ήταν απολύτως σαφές τι θέλει να πετύχει. Θέλει να χτυπήσει σαν σφήνα στην Κεντρική Ευρώπη για να κρατήσει τον Κόκκινο Στρατό μακριά από την Αυστρία και τη Ρουμανία και, αν είναι δυνατόν, μακριά και από την Ουγγαρία.
Η Ελλάδα στην Ομοσπονδία
Το 1940, ο Τσώρτσιλ με την υποστήριξη των ΗΠΑ, διατύπωσε την ιδέα της δημιουργίας της Βαλκανικής – Παραδουνάβιας Ομοσπονδίας. Ενός «μπλοκ» κρατών της Βαλκανικής και των παραδουνάβιων χωρών που θα στρέφεται ενάντια στη Σοβιετική Ένωση. Στην Ομοσπονδία, θα έπρεπε να ενταχθούν η Βουλγαρία, η Γιουγκοσλαβία, η Τουρκία, η Ελλάδα, η Αλβανία και η «Μακεδονία». Η Ομοσπονδία θα ήταν μια ανεξάρτητη κρατική οντότητα, υπό την εποπτεία της Μεγάλης Βρετανίας.
Ένα από τα πρώτα βήματα στην οργάνωση του αντισοβιετικού μπλοκ, ήταν η δημιουργία της προσωρινής  «Ομοσπονδίας Πολωνίας – Τσεχοσλοβακίας», το Νοέμβριο του 1940 από τις εξόριστες κυβερνήσεις των χωρών αυτών στο Λονδίνο. Μετά τον πόλεμο, η Αγγλία προγραμμάτιζε να συμπεριλάβει στην Ομοσπονδία, τη Ρουμανία, την Ουγγαρία, ίσως, ακόμα και την Αυστρία. Το δεύτερο βήμα για το σχηματισμό του αντισοβιετικού μπλοκ, ήταν το Σύμφωνο πολιτικής συμμαχίας, που υπεγράφη τον Ιανουάριο του 1942, μεταξύ των κυβερνήσεων της Ελλάδας και της Γιουγκοσλαβίας στο εξωτερικό. Την ίδια στιγμή στο Λονδίνο, υπεγράφη η πολωνο –τσεχοσλοβακική συνθήκη για τη δημιουργία μιας άλλης Ομοσπονδίας, της Κεντρο-Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Στην Ομοσπονδία, θα έπρεπε να ενταχθούν η Βουλγαρία, η Γιουγκοσλαβία, η Τουρκία, η Ελλάδα, η Αλβανία και η «Μακεδονία». Η Ομοσπονδία θα ήταν μια ανεξάρτητη κρατική οντότητα, υπό την εποπτεία της Μεγάλης Βρετανίας.
Βήματα για την παγκόσμια κυριαρχία
Αμέσως μετά την έναρξη του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου (22 Ιουνίου 1941 – «Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα»), η σοβιετική κυβέρνηση στράφηκε προς τον Τσώρτσιλ με την πρόταση για διεξαγωγή επιθετικών επιχειρήσεων κατά της Γερμανίας στη Δυτική Ευρώπη. Το επονομαζόμενο «Δεύτερο» Μέτωπο. Ο καλύτερος τρόπος για την αποχώρηση μέρους των μεραρχιών της Βέρμαχτ από το Ανατολικό Μέτωπο θα ήταν μια απόβαση στη Γαλλία. Οι Βρετανοί θα μπορούσαν να βοηθήσουν και με τη ρήψη αλεξιπτωτιστών στην κατεχόμενη από τους Γερμανούς Νορβηγία. Με δεδομένη τη βρετανική κυριαρχία στη θάλασσα και τη γεωγραφική θέση της Νορβηγίας, το Λονδίνο είχε μεγάλες πιθανότητες για την επιτυχή επίτευξη του στόχου.
Οι Εγγλέζοι το 1942 άρχισαν να επεξεργάζονται την «Επιχείρηση Δίας» (Operation Jupiter), την εισβολή στη Νορβηγία. Ο Τσώρτσι, υπολόγιζε να παραπλανήσει τόσο τον Χίτλερ, όσο και τον Στάλιν. Ωστόσο, ο Στάλιν εύστοχα, αρνήθηκε επιδεικτικά να συζητήσει το σχέδιο. Ο Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς Στάλιν, σε αντίθεση με τον Χίτλερ, γνώριζε για μια άλλη επιχείρηση που προετοιμαζόταν. Την εκστρατεία των αγγλο-αμερικανικών δυνάμεων στη βορειοδυτική Αφρική (Αλγερία – Μαρόκο), την «Επιχείρηση Πυρσός» (Operation Torch).
Στη Νορβηγία τελικά, εστάλησαν σχεδόν όλα τα μεγάλα πλοία επιφανείας του γερμανικού Πολεμικού Ναυτικού (Kriegsmarine) και εκατοντάδες βαρέα παράκτια πυροβόλα, αλλά οι συμμαχικές δυνάμεις εισέβαλαν στις βόρειες ακτές της Αφρικής. Η συγκεκριμένη κίνηση, δεν ήταν στρατηγικό λάθος. Αντίθετα, ήταν το πρώτο βήμα μιας Επιχείρησης πολλών σταδίων: Της Επιχείρησης για την παγκόσμια κυριαρχία των ΗΠΑ και της Μ. Βρετανίας.
Μετά την κατάληψη της Βόρειας Αφρικής, θα έπρεπε να ακολουθήσει η απόβαση στη Σικελία και στη συνέχεια, η συνθηκολόγηση της Ιταλίας. Αυτό θα δημιουργούσε την τέλεια βάση για την εισβολή στα Βαλκάνια. Σε αυτό, θα συνέβαλαν επίσης τα παλατιανά πραξικοπήματα στην Ιταλία, την Ουγγαρία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία.
Στο «κόλπο» Βατικανό και Τουρκία
Τεράστιο ρόλο στα σχέδια για τη δημιουργία της Βαλκανικής – Παραδουνάβιας Ομοσπονδίας, έπαιξε το Βατικανό. Ο Πάπας Πίος ΧΙΙ, ήταν ένθερμος αντικομμουνιστής και ρωσοφοβικός. Ο ίδιος υποστήριξε ανοιχτά τη γερμανική εισβολή στη Σοβιετική Ένωση. Την ιδέα του Τσώρτσιλ για τη δημιουργία Βαλκανικής – Παραδουνάβιας Ομοσπονδίας, ο Πίος ΧΙΙ την έκανε δεκτή με ενθουσιασμό. Σύμφωνα με τον Ποντίφηκα, η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία θα έπρεπε να κυριαρχεί στη διοίκηση αυτής της Συνομοσπονδίας.
Επίσης, ο ηγεμόνας της Ουγγαρίας, Miklos Horthy (Μικλός Χόρτι), αντιβασιλέας με ουσιαστικά απεριόριστη εξουσία στη χώρα, ήδη από τα τέλη του 1942, είχε αρχίσει διαπραγματεύσεις με τη Μ.Βρετανία και τις ΗΠΑ για την έξοδο της χώρας του από τον πόλεμο. Στις 30 – 31 Ιανουαρίου 1943 στην πόλη Άδανα στην Τουρκία, ο Ουίστον Τσώρτσιλ συναντήθηκε με τον Τούρκο πρωθυπουργό Ινονού, ο οποίος, σύμφωνα με τον πρέσβη της Ουγγαρίας στην Άγκυρα Ινός Βέρνλε, επανέλαβε την ιδέα του Τσώρτσιλ για τη δημιουργία μιας «Βαλκανικής Ομοσπονδίας».
Στις 30 – 31 Ιανουαρίου 1943 στην πόλη Άδανα στην Τουρκία, ο Ουίστον Τσώρτσιλ συναντήθηκε με τον Τούρκο πρωθυπουργό Ινονού, ο οποίος, σύμφωνα με τον πρέσβη της Ουγγαρίας στην Άγκυρα Ινός Βέρνλε, επανέλαβε την ιδέα του Τσώρτσιλ για τη δημιουργία μιας «Βαλκανικής Ομοσπονδίας».
Μοίρασμα της μεταπολεμικής Ευρώπης
Ο Τσώρτσιλ, σε γενικές γραμμές μιλούσε για τον πιθανό σχηματισμό τριών ομάδων κρατών μετά το τέλος του πολέμου: Της Βαλτικής, της Κεντρικής Ευρώπης και της Νότιας Ευρώπης (Σχέδιο Μπένες). Τις αστυνομικές λειτουργίες σε αυτές τις περιοχές, θα τις αναλάμβανε ένας γιγάντιος αγγλο–αμερικανικός αεροπορικός στόλος. Η τελευταία σκέψη, άρεσε επίσης στους Τούρκους, επειδή ο Τσώρτσιλ μίλησε για την επιχειρησιακή – αμυντική λειτουργία της Συμμαχικής Αεροπορίας σε περίπτωση ρωσικής προέλασης στα Βαλκάνια.
Μέχρι το Σεπτέμβριο του 1943, το σχέδιο βρίσκονταν πολύ κοντά στην πραγματοποίηση του. Η κατάληψη του μεγαλύτερου μέρους της Ιταλίας, θα μπορούσε να προκαλέσει τη μεταστροφή προς την πλευρά των Δυτικών συμμάχων, των κυβερνήσεων της Ουγγαρίας, της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας, της Αλβανίας και, ενδεχομένως, της Γιουγκοσλαβίας.
 Είναι σαφές, ότι η δημιουργία του νέου «φράγματος», μιας ιδιόμορφης «ουδέτερης ζώνης» (buffer zone) στην Κεντρική Ευρώπη, θα εμπόδιζε την προέλαση του Κόκκινου Στρατού προς τη Δυτική Ευρώπη. Δεν είχε αποκλειστεί βέβαια το ενδεχόμενο μιας δυναμικής αντίδρασης – «σπασίματος» του φράγματος με στρατιωτικά μέσα, που με τη σειρά του θα μπορούσε να οδηγήσει σε σύγκρουση μεταξύ των χωρών του αντιχιτλερικού συνασπισμού.
Γιατί τελικά δεν αποδείχθηκε λειτουργικό το σχέδιο αυτό των πολλών σταδίων των Τσώρτσιλ και Πίου ΧΙΙ; Διότι στις 8 Σεπτεμβρίου 1943, ανακοινώθηκε η άνευ όρων συνθηκολόγηση της Ιταλίας. Ο βασιλιάς παρέδωσε τη χώρα στους Συμμάχους. Ταυτόχρονα, ένα τάγμα γερμανών αλεξιπτωτιστών κατέλαβε το Επιτελείο της Ιταλικής Ανώτατης Στρατιωτικής Διοίκησης.
 Τρεις ημέρες αργότερα, απελευθερώθηκε ο δικτάτορας Μπενίτο Μουσολίνι, ο οποίος μέχρι τότε κρατείτο φυλακισμένος. Τα γερμανικά στρατεύματα, μέσα σε λίγες ημέρες, κατέλαβαν χωρίς μάχη, σχεδόν όλη την Ιταλία.
Αν και έμειναν χωρίς καμία βάση στη χερσόνησο των Απεννίνων, οι Τσώρτσιλ και Πίος ΧΙΙ, δεν εγκατέλειψαν την ιδέα της δημιουργίας της Βαλκανικής – Παραδουνάβιας Ομοσπονδίας. Στο σημείο όμως αυτό, παρενέβη ο πανίσχυρος και νικηφόρα προελαύνων στην Ανατολική Ευρώπη  Κόκκινος Στρατός.
Στις 31 Αυγούστου 1944, τα ρωσικά τανκ εισήλθαν στο Βουκουρέστι, στις 16 Σεπτεμβρίου, στη Σόφια, στις 20 Οκτωβρίου, στο Βελιγράδι, και στις 13 Φεβρουαρίου 1945, στη Βουδαπέστη. Στο τέλος Αυγούστου του 1944, ο σοβιετικός στολίσκος του Δούναβη, «ανέβαινε» μαχόμενος τον ποταμό, απελευθερώνοντας στη σειρά το Βελιγράδι, τη Βουδαπέστη, τη Μπρατισλάβα και τη Βιέννη. Φυσικά, στην οριστική διαγραφή του σχεδίου της Βαλκανικής – Παραδουνάβιας Ομοσπονδίας, βοήθησαν όχι μόνο οι σοβιετικοί τανκιστές και ναυτικοί, αλλά και οι διπλωμάτες και οι κατάσκοποι.
Σύγκρουση Εκκλησιών
Σημαντικός ήταν και ο ρόλος της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (ΡΟΕ) στο ζήτημα της δημιουργίας μιας Βαλκανικής – Παραδουνάβιας Ομοσπονδίας στα ανατολικά της ΕΣΣΔ. Με την έναρξη του πολέμου, η σοβιετική κυβέρνηση σταμάτησε την κριτική του σοβιετικού Τύπου προς την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Η Μόσχα έκανε μια σειρά από βήματα στην κατεύθυνση της προσέγγισης με το Βατικανό. Ωστόσο, οι προσπάθειες της Αγίας Έδρας για χωριστή ειρήνη και τη δημιουργία της Βαλκανικής – Παραδουνάβιας Ομοσπονδίας το μόνο που κατάφεραν, ήταν να αλλάξουν τη θέση του Κρεμλίνου.
Την πρώτη «βολή» στο Βατικανό, την έριξε η ηγεσία της ΡΟΕ. Στην αρχή του 1944, στην «Εφημερίδα του Πατριαρχείου της Μόσχας» δημοσιεύτηκε ένα αντικαθολικό κείμενο με την υπογραφή του Πατριάρχη Σέργιου. Το άρθρο, με τίτλο: «Υπάρχει τοποτηρητής του Χριστού στην Εκκλησία;» διαβάστηκε με τη δέουσα προσοχή στη Δύση και προκάλεσε σάλο στους θρησκευτικούς και πολιτικούς κύκλους. Στο άρθρο του, ο Πατριάρχης Σέργιος, υποστήριξε ότι η ιδέα περί αρχηγών (πρωτεία) στην Εκκλησία είναι αδιανόητη και εν μέρει βλάσφημη.
Στις 6 Φεβρουαρίου 1945, το Συμβούλιο Επισκόπων της ΡΟΕ επέκρινε έντονα την πρόταση του Πίου ΧΙΙ για μια «ήπια» ειρήνη με τη Γερμανία. Κατά τα έτη 1944 και 1945, η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία διεξήγαγε πολύ σημαντικές συνομιλίες με την ηγεσία των Ορθοδόξων Εκκλησιών των χωρών της υποτιθέμενης Βαλκανικής – Παραδουνάβιας Ομοσπονδίας, ιδίως με τη Σερβική, τη Ρουμανική και τη Βουλγαρική Ορθόδοξες Εκκλησίες. Στα τέλη του 1944, η ηγεσία της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, τάχθηκε υπέρ της δημιουργίας ενός «συστήματος Ορθόδοξης ενότητας», που εξέφραζε τη στενή συνεργασία μεταξύ των Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών.
Αμέσως μετά τη Διάσκεψη της Γιάλτας (4-11 Φεβρουαρίου 1945), όπου θάφτηκε οριστικά η ιδέα της Βαλκανικής – Παραδουνάβιας Ομοσπονδίας, το Πατριαρχείο της Μόσχας κυκλοφόρησε δήλωση του Πατριάρχη Αλέξιου, στην οποία ο επικεφαλής της ΡΟΕ εξέφραζε «τη μέγιστη ικανοποίηση και χαρά» για την έκβαση της διάσκεψης.
«Τέθηκε –σημείωσε- ένα γερό θεμέλιο για το μέλλον της ειρήνης σε όλο τον κόσμο. Αυτό ακριβώς για το οποίο η Εκκλησία προσεύχεται αδιαλείπτως, δηλαδή «για την ειρήνη σε όλο τον κόσμο», φαίνεται να γίνεται πραγματικότητα στο εγγύς μέλλον. Θα σπάσει ολοκληρωτικά και θα συντριφτεί «… αυτή η σφύρα, που εκτυπούσεν ανελέητα όλην την γην…» (Ιερ. 50,23),  ο βίαιος και επιθετικός γερμανικός φασισμός.
 Και όχι μόνο από τη δύναμη των γενναίων στρατιωτών των συμμαχικών κρατών, αλλά και με τη σοφία του Μεγάλου Στάλιν και των Αρχηγών των κυβερνήσεων των Συμμάχων μας. Όλα αυτά με βεβαιότητα, σταθερότητα και σαφήνεια εξάγονται από τις αποφάσεις της Διάσκεψης, η οποία έθεσε σαν στόχο να «εξασφαλίσει μια τέτοια κατάσταση των πραγμάτων, στην οποία οι άνθρωποι σε όλες τις χώρες του κόσμου να μπορούν να ζήσουν όλη τους τη ζωή, χωρίς να γνωρίσουν κανέναν φόβο, καμία ανάγκη».
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr