Archive for the ‘Διεθνή’ category

ΜΕΓΑΛΗ ΑΛΒΑΝΙΑ ΕΣΕΙΣ…ΜΕΓΑΛΗ ΣΕΡΒΙΑ ΕΜΕΙΣ!!!

Νοέμβριος 21, 2017

Μια «μαύρη τρύπα», αυτή του Κοσόβου, πάει να κλείσει στα δυτικά Βαλκάνια, μια άλλη όμως, βορειότερα, εκείνη της Βοσνίας – Ερζεγοβίνης, μεγαλώνει και βαθαίνει επικίνδυνα για τη σταθερότητα στην περιοχή.

Κράτος υβρίδιο, η Βοσνία – Ερζεγοβίνη «φτιάχτηκε» από τη διεθνή κοινότητα το 1995, με τη συνθήκη του Ντέιτον, για να σταματήσει το αιματοκύλισμα στη Γιουγκοσλαβία, αλλά δεν λειτούργησε ποτέ ως τέτοιο. Κοντά 20 χρόνια από την ίδρυσή του δίνει την εικόνα ενός παράλυτου μορφώματος, το οποίο δεν θέλει κανείς από τους «ενοίκους» του, τους Βόσνιους μουσουλμάνους, τους Σέρβους και τους Κροάτες δηλαδή. Μόνο η διεθνής κοινότητα επιμένει να το κρατάει στη ζωή, ρίχνοντας τεράστια κονδύλια σε «βαρέλι δίχως πάτο», χάριν των γεωστρατηγικών ισορροπιών στην περιοχή.

«Η καλύτερη λύση, η βιώσιμη, θα ήταν η διάλυση αυτού του κράτους», λέει στην «Κ» ο Μίλοραντ Ντόντικ, πρόεδρος της Σερβικής Δημοκρατίας, της μιας από τις δύο οντότητες –η άλλη είναι η κροατομουσουλμανική– που απαρτίζουν σήμερα, στα χαρτιά, το συγκεκριμένο κράτος. Η συνθήκη του Ντέιτον δίνει αυξημένη αυτονομία στις οντότητες, στην πραγματικότητα όμως λειτουργούν δύο κράτη… στη συσκευασία του ενός: αυτό της Σερβικής Δημοκρατίας με αποσχιστικές τάσεις και εκείνο των μουσουλμάνων, που επιδιώκουν μια ισχυρή κεντρική εξουσία πάνω από τις εθνότητες, με τους αδύναμους Κροάτες να θέλουν και αυτοί να φύγουν.

«Η Βοσνία – Ερζεγοβίνη δεν έχει μέλλον. Ποτέ στην ιστορία της δεν ήταν κράτος. Υπήρξε τμήμα της οθωμανικής εξουσίας, της Αυστροουγγαρίας, της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Στην πρώτη Γιουγκοσλαβία δεν υπήρχε. Εγινε σαν ομοσπονδιακό κράτος της Γιουγκοσλαβίας του Τίτο και μόνο η ισχυρή σοσιαλιστική κυβέρνηση την κράτησε ως αυτόνομο κράτος. Είναι παράξενο το ότι οι δυτικές δυνάμεις που εργάστηκαν να γκρεμίσουν τον κομμουνισμό στην Ανατολική Ευρώπη και τη Γιουγκοσλαβία, τώρα προσπαθούν να κρατήσουν τη Βοσνία – Ερζεγοβίνη σαν μια μικρή Γιουγκοσλαβία» λέει ο ίδιος.

Ομοσπονδία

Κληθείς να σχολιάσει τη θέση της διεθνούς κοινότητας, ότι για να λειτουργήσει το κράτος πρέπει να ισχυροποιηθούν οι κεντρικοί θεσμοί, ο κ. Ντόντικ λέει: «Η Βοσνία – Ερζεγοβίνη δημιουργήθηκε έτσι όπως είναι σήμερα κατόπιν συμφωνίας. Δεν δημιουργήθηκε για να γίνει κράτος κεντρικό, είναι ένα κράτος ομοσπονδιακό. Υπάρχουν φυσικά κάποιοι που θέλουν να λειτουργεί με κεντρομόλο τάση, υπάρχουν και πολλοί μέσα στη Βοσνία – Ερζεγοβίνη, όπως η Σερβική Δημοκρατία, που θέλουν να έχουν μεγαλύτερη αυτονομία. Και οι Κροάτες το θέλουν ακόμα περισσότερο. Η κεντρομόλος τάση είναι επιθυμητή περισσότερο από τους μουσουλμάνους. Αυτούς τους υποστηρίζει μεγάλο μέρος των δυτικών χωρών και τελευταία περισσότερο η Τουρκία. Είναι ξεκάθαρο ότι κάποιοι θέλουν κεντρική κυβέρνηση, μολονότι δεν προβλέπεται από το Σύνταγμα, για να ελέγχουν την εξουσία. Ακόμα και σήμερα υπάρχει ισχυρή υποστήριξη των μουσουλμάνων από την πλευρά των δυτικών χωρών. Πρέπει να πω πάντως ότι το πιθανότερο είναι να γίνει πρώτα ανεξάρτητη η Ρεπουμπλίκα Σρπσκα, παρά ενιαίο κράτος με ισχυρή κεντρική εξουσία η Βοσνία – Ερζεγοβίνη».

Κατά τον ισχυρό άντρα των Σέρβων της Βοσνίας, που βρέθηκε πρόσφατα στη Θεσσαλονίκη για να παραστεί στα εγκαίνια του εμπορικού γραφείου της Σερβικής Δημοκρατίας, η εναλλακτική λύση είναι να διασπαστεί η Βοσνία – Ερζεγοβίνη σε τρία τμήματα. «Δεν είναι δυνατόν η Δύση να έχει αναγνωρίσει την ανεξαρτησία των Κοσοβάρων και λίγα χιλιόμετρα πιο πάνω να μην αναγνωρίζει ανεξαρτησία της Σερβικής Δημοκρατίας που είναι η ίδια κατάσταση ακριβώς» υποστηρίζει, και στην ερώτηση γιατί ενώ παλαιότερα δήλωνε ότι εάν αποσχιστεί το Κόσοβο θα πράξει το ίδιο και η Ρεπουμπλίκα Σρπσκα, απαντάει «σιγά σιγά, για όλα υπάρχει ο χρόνος, και η γυναίκα γεννάει μετά από εννιά μήνες…», και σπεύδει να διευκρινίσει ότι σε περίπτωση απόσχισης η Σερβική Δημοκρατία δεν πρόκειται να ενωθεί με τη Σερβία καθώς, όπως λέει, «δεν θα ήθελα τη δική μου ανεξαρτησία να την παραδώσω στη Σερβία».

http://www.kathimerini.gr/752904/article/epikairothta/kosmos/m-ntontik-to-kratos-vosnia—-erzegovinh-den-exei-mellon

Advertisements

«ΜΠΑΜ» ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ! ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΟΥ ΧΑΡΑΞΕ Η ΚΑΤΑΛΟΝΙΑ – ΞΕΚΙΝΗΣΕ Η ΔΙΑΛΥΣΗ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΤΗΣ ΕΕ – ΠΟΙΕΣ ΧΩΡΕΣ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΑΠΟΣΧΙΣΤΟΥΝ

Οκτώβριος 30, 2017

Το κοινοβούλιο της ανεξαρτησίας ψήφισε χθες υπέρ της ανεξαρτησίας από την Ισπανία, με τον Μαριάνο Ραχόι να απαντά με προκήρυξη εκλογών στην περιφέρεια.

Πολλές όμως είναι οι περιοχές της Ευρώπης που βλέπουν με καλό μάτι την κίνηση αυτή της Καταλονίας και που σκέφτονται να προβούν σε παρόμοιες κινήσεις, θέλοντας να αναδιαμορφώσουν τον ευρωπαϊκό χάρτη.

europe_5

 

Ο ευρωπαϊκός χάρτης με τις περιοχές που ζητούν ανεξαρτησία ή αυτονομία

Η Guardian έχει φτιάξει έναν χάρτη, με όλες τις περιοχές που σκέφτονται κάτι παρόμοιο.

Επαρχία Ίστρια
Πληθυσμός: 208.000, 4,9% του συνόλου
Το Κόμμα Δημοκρατικής Συνέλευσης της Ίστρια (IDS) επιθυμεί μεγαλύτερη περιφερειακή αυτονομία και αποκέντρωση σε όλη τη χώρα, αλλά κυρίας στην Ίστρια, μια περιοχή που διασχίζει την Κροατία και τη Σλοβενία και των οποίων τα σύνορα δεν έχουν καθοριστεί σαφώς μετά τη διάλυση της πρώην Γιουγκοσλαβίας το 1991. Στην ιδανική περίπτωση, το IDS θα ήθελε να δει τη δημιουργία μιας διακρατικής και διασυνοριακής ευρωπεριφέρειας.
Μοράβια, Τσεχική Δημοκρατία
Πληθυσμός: 3 εκατομμύρια, 30% του συνόλου
Η Μοράβια ήταν μια ιστορική τσεχική περιοχή μαζί με τη Σιλεσία και τη Βοημία και παρόλο που τυπικά καταργήθηκε το 1949, εξακολουθεί να θεωρείται ως μια συγκεκριμένη περιοχή με τη δική της ταυτότητα. Ένα μικρό μη κοινοβουλευτικό κόμμα, το Moravané υποστηρίζει την ανεξαρτησία μέσω της αποκατάστασης μιας μοραβικής νομοθεσίας από το 2005.

Άνω Σιλεσία, Πολωνία
Πληθυσμός: 3 εκατομμύρια, 7,8% του συνόλου
Η Σιλεσία είναι μια περιοχή κυρίως στη νοτιοδυτική Πολωνία με μικρές περιοχές στη Γερμανία και την Τσεχία. Περισσότεροι από 800.000 άνθρωποι δήλωσαν την ταυτότητα της Σιλεσίας στην πολωνική απογραφή του 2011 και το Κίνημα Αυτονομίας της Σιλεσίας (RAS), με επικεφαλής τον Τζέρζι Γκορτζέλικ, κέρδισε το 8,5% των ψήφων στις τοπικές εκλογές του 2010. Υποστηρίζοντας την αυτονομία της ευρύτερης περιοχής, το RAS θεωρεί την Σιλεσία ως «χωριστό έθνος» αντί να αποτελείται από Πολωνούς, Τσέχους ή Γερμανούς.

Η περιοχή Székely, Ρουμανία
Πληθυσμός: 500.000, 2,5% του συνόλου
Το Székely Land είναι μαι περιοχή της κεντρικής Ρουμανίας, με κάποιους από τους Ούγγρους κατοίκους της να αναζητούν μεγαλύτερη αυτονομία. Σύμφωνα με μια απογραφή του 2011, περίπου 1,2 εκατομμύρια Ούγγροι ζουν στη Ρουμανία, με τους μισούς εξ αυτών στο Székely Land. Είανι η μεγαλύτερη μειονοτική ομάδα στη χώρα, αφότου η Ουγγαρία έχασε τα δύο τρίτα της επικράτειάς της από τους γείτονές της μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

ΒΟΡΕΙΑ ΕΥΡΩΠΗ
Μπόρνχολμ, Δανία
Πληθυσμός: 39.664, 0,7% του συνόλου
Το Μπόρνχολμ, ένα μικρό νησί στη Βαλτική Θάλασσα με πληθυσμό περίπου 40.000 κατοίκους, είχε ένα ενεργό κόμμα αυτοκυβέρνησης που επιδιώκει ανεξαρτησία ή μεγαλύτερη αυτονομία από τη δεκαετία του 1990. Ωστόσο, παρά τη μεγάλη δημοτικότητα κατά τη διάρκεια του δημοψηφίσματος της Σκωτίας και την τρέχουσα υποστήριξη της προσπάθειας ανεξαρτησίας της Καταλονίας, σπάνια συγκεντρώνει περισσότερες από μερικές εκατοντάδες ψήφους.

Νησιά Φερόες, Δανία
Πληθυσμός: 50.030, 0,9% του συνόλου
Αφότου ψήφισαν για ανεξαρτησία το 1946, τα νησιά Φερόε υπήρξαν αυτόνομη, αυτοδιοικούμενη χώρα στο βασίλειο της Δανίας από το 1948. Αναφέροντας γλωσσικές και πολιτιστικές διαφορές καθώς και τα 900 χιλιόμετρα που τους χωρίζουν γεωγραφικά από τη Δανία, τέσσερα τοπικά κόμματα -που αντιπροσωπεύουν τις 17 από τις 33 έδρες στο κοινοβούλιο – επιδιώκουν πλήρη ανεξαρτησία ως κυρίαρχο κράτος.

ΝΟΤΙΑ ΕΥΡΩΠΗ
Λομβαρδία, Ιταλία
Πληθυσμός: 10 εκατομμύρια, 17% του συνόλου
Μια από τις πλουσιότερες περιφέρειες της Ιταλίας και πατρίδα του Μιλάνοy, η Λομβαρδία θέλει μεγαλύτερη αυτονομία από τη Ρώμη και κυρίως αυτό που σκέφτεται είναι το πώς θα δαπανήσει τα χρήματά της. Πολλοί ψηφοφόροι της επριοχής αυτής, όπως και του Βένετο πιστεύουν ότι οι φόροι τους πηγαίνουν στον φτωχότερο νότο αντί να συμβάλλουν στις τοπικές επενδύσεις. Το 40% περίπου υποστήριξε αυτό το στόχο σε πρόσφατο δημοψήφισμα, αν και το αληθινά αποσχιστικό αίσθημα περιορίζεται σε μικρές ομάδες ενώ το τοπικό κόμμα ανεξαρτησίας έχει μόνο ένα δημοτικό σύμβουλο.

Βένετο, Ιταλία
Πληθυσμός: 4,9 εκατομμύρια, 8% του συνόλου
Η περιέφερεια Βέντο και η πρωτεύουσά του η Βενετία είναι ένας ακόμη σημαντικός παράγοντας στην οικονομία της Ιταλίας. Η περιοχή επιδιώκει σημαντικά μεγαλύτερη αυτονομία από τη Ρώμη και ιδιαίτερα πρόσθετες εξουσίες για τον καθορισμό των φόρων της. Όπως και η Λομβαρδία όμως, οι περισσότεροι κάτοικοι δεν θέλουν πλήρη ανεξαρτησία.

Σικελία, Ιταλία
Πληθυσμός: 5 εκατομμύρια, 8,255 του συνόλου
Προωθώντας μια ξεχωριστή τοπική κληρονομιά, πολιτισμό και γλώσσα, διάφορα κινήματα στην αυτόνομη περιοχή της Σικελίας της Ιταλίας επιδιώκουν μεγαλύτερη αυτονομία ή πλήρη ανεξαρτησία. Ένα κόμμα αυτονομιστών διοικεί το νησί από το 2008 έως το 2012.

Νότιο Τιρόλο, Ιταλία
Πληθυσμός: 511.000, 0,9% του συνόλου
Το κυριότερο γερμανόφωνο νότιο Τιρόλο βρίσκεται υπό την ιταλική κυβέρνηση από το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η περιοχή κέρδισε σημαντικη΄αυτονομία από τη Ρώμη στη δεκαετία του 1970, αλλά ένα αποσχιστικό κίνημα – συμπεριλαμβανομένης της ομάδας απελευθέρωσης που διεξήγαγε εκστρατεία βομβιστικών επιθέσεων κατά τη διάρεκια της δεκαετίας του ‘50 και του ‘60, έχει ζητήσει την επανένωση με την Αυστρία. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως πάνω από το μισό του πληθυσμού τάσσονται υπέρ της απόσχισης.

Κορσική, Γαλλία
Πληθυσμός: 329.599, 0,49% του συνόλου
Το εθνικιστικό κίνημα της Κορσικής επιδιώκει μεγαλύτερη αυτονομία για το νησί από τη δεκαετία του 1960. Το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο της Κορσικής απαιτεί ανεξαρτησία από το 1976 με μια εκστρατεία βομβιστικών επιθέσεων και δολοφονιών – ο νομάρχης του νησιού σκοτώθηκε το 1998 – αλλά ανακοίνωσε πρόσφατα το «τέλος των στρατιωτικών επιχειρήσεων». Ένας συνασπισμός υπέρ της αυτονομίας, ο Pè a Corsica, κέρδισε 24 από τις 51 έδρες της Κορσικής στις περιφερειακές εκλογές του 2015.

ΔΥΤΙΚΗ ΕΥΡΩΠΗ
Φλάνδρα, Βέλγιο
Πληθυσμός: 6,4 εκατομμύρια, 56,3% του συνόλου
Η πιο ευημερούσα και κυρίως ολλανδόφωνη περιοχή στο βορρά έχει από καιρό αναζητήσει αποχώρηση. Η Νέα Φλαμανδική Συμμαχία είναι το μεγαλύτερο κόμμα στο ομοσπονδιακό κοινοβούλιο. Έχει μετριάσει τα αιτήματά της ως μέρος του σημερινού συνασπισμού, αλλά αποσκοπεί να πιέσει για περαιτέρω σταδιακή αποκέντρωση μετά τις εκλογές του 2019.

Βαλονία, Βέλγιο
Πληθυσμός: 3,6 εκατομμύρια, 32% του συνόλου
Οι βελγικές περιφέρειες έχουν ήδη μεγάλη αυτονομία και οι περισσότεροι κάτοικοι της Βαλονίας θέλουν να παραμείνουν στο Βέλγιο, ενώ υπερασπίζονται και προάγουν τη γαλλική γλώσσα και την πολιτιστικής τους ταυτότητα. Τα κινήματα ανεξαρτησίας, καθώς και οι ομάδες που ζητούν να ενσωματωθεί στη Γαλλία το γαλλόφωνο Βέλγιο, έχουν συγκεντρώσει ιστορικά λίγη υποστήριξη.

Βρετάνη, Γαλλία
Πληθυσμός: 3,3 εκατομμύρια, 55 του συνόλου
Η Βρετάνη έχει μια ισχυρή πολιτιστική ταυτότητα και η περιοχή θεωρείται ένα από τα έξι Κελτικά έθνη μαζί με την Κορνουάλη, την Ιρλανδία, τη Νήσου του Μαν, τη Σκωτία και την Ουαλία. Οι εθνικιστές αναζητούν την αυτονομία, εντός ή εκτός της Γαλλίας, της υπεράσπισης και προώθησης της μουσικη, των παραδόσεων και των συμβόλων της Βρετάνης, συμπεριλαμβανομένης της Βρετονικής γλώσσας, την οποία μιλούν περίπου 200.000 άνθρωποι. Δημοσκόπηση του 2013 διαπίστωσε πως το 18% των Βρετόνων υποστηρίζει την ανεξαρτησία, ενώ το 37% δήλωσε ότι περιγράφουν πρώτα τους εαυτούς τους ως Βρετόνοι.

Βαυαρία, Γερμανία
Πληθυσμός: 12,9 εκατομμύρια κάτοικοι, 15,6% του συνόλου
Ο βαυαρικός εθνικισμός υπήρξε ισχυρός από την ενσωμάτωση του κράτους στη Γερμανία το 1871. Ενώ το αποσχιστικό κόμμα της Βαυαρίας υπήρξε σημαντικός παράγοντας τη δεκαετία του 1950, το εκλογικό του μερίδιο έπεσε στις επόμενες δεκαετίες. Ωστόσο, μια δημοσκόπηση του 2017 υποδηλώνει πως ένας στους τρεις Βαυαρούς τάσσεται υπέρ της ανεξαρτησίας.

Βόρεια Ιρλανδία, Ηνωμένο Βασίλειο
Πληθυσμός: 1,8 εκατομμύρια, 2,8% του συνόλου
Ο εθνικισμός του Ulster, που επιδιώκει την ανεξαρτησία της Βόρειας Ιρλανδίας από το Ηνωμένο Βασίλειο , υπήρξε ένα μειονοτικό κίνημα από τη δεκαετία του 1920, αλλά δεν υποστηρίζεται από κανένα από τα κυριότερα πολιτικά κόμματα της περιοχής. Παρόλο που απολαμβάνει μια αναβίωση μετά την αγγλοιρλανδική συμφωνία του 1985, δεν κατάφερε να συγκεντρώσει την υποστήριξη μεγάλου τμήματος της περιοχής.

Σκωτία, Ηνωμένο Βασίλειο
Πληθυσμός: 5,4 εκατομμύρια, 8,2 του συνόλου
Η Σκωτία άρχισε να επιδιώκει κυριαρχία στα μέσα του 19ου αιώνα και το Εθνικό Κόμμα της Σκωτίας διεξάγει εκστρατεία για πλήρη ανεξαρτησία από τότε που ιδρύθηκε το 1934. Περισσότεροι από το 845 των ψηφοφόρων της Σκωτίας ψήφισαν σε δημοψήφισμα ανεξαρτησίας το 2014, με το 44,7% να τάσσεται υπέρ και το 55,3% κατά. Ο Νικολά Στέρτζεον, ηγέτης του SNP και ο πρώτος υπουργός της Σκωτίας, δήλωσε ότι ένα ακόμη δημοψήφισμα είναι πολύ πιθανόν μετά την απόφαση για έξοδο του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ουαλία, Ηνωμένο Βασίλειο
Πληθυσμός: 3,1 εκατομμύρια κάτοικοι, 4,7% του συνόλου
Η Ουαλία είχε ένα κίνημα ανεξαρτησίας από τα μέσα του 19ου αιώνα, και το εθνικιστικό κόμμα Plaid Cymru, έχει κάνει διαφορες εκστρατείες για κυριαρχία από την ίδρυση του το 1925. Όπως η Σκωτία, η Ουαλία ψήφισε υπέρ της αποκέντρωσης στο δημοψήφισμα του 1997. Σύμφωνα με πρόσφατες δημοσκοπήσεις, πάνω από το 40% των ψηφοφόρων της Ουαλίας ζητούν περισσότερες εξουσίες για τη συνέλευση, ενώ περίπου το 255 τάσσεται υπέρ της πλήρους ανεξαρτησίας.

http://www.makeleio.gr/%CE%B5%CE%BE%CF%89%CF%86%CF%85%CE%BB%CE%BB%CE%BF/%CE%BC%CF%80%CE%B1%CE%BC-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%B4%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%83-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%89%CF%80%CE%B7%CF%83-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%B4%CF%81%CE%BF/

Όσα δεν σκεφτήκατε για το δημοψήφισμα της Καταλονίας – ΧΑΡΤΗΣ

Οκτώβριος 2, 2017

Του Κίμωνα Χαραλάμπους

Στην Ελλάδα παίρνουμε αυτόματα το μέρος του αδύναμου, χωρίς, τις περισσότερες φορές, να εξετάζουμε τις συνθήκες αλλά και τις συνέπειες ενός εγχειρήματος.

Η νίκη του «ναι» για την ανεξαρτησία της Καταλονίας, στο δημοψήφισμα της Κυριακής που βάφτηκε στο αίμα, ήταν συντριπτική.

Η ισπανική αστυνομία με ωμή βία προσπάθησε να σταματήσει τους ψηφοφόρους τραυματίζοντας 844 άτομα, προκαλώντας παγκόσμια συμπάθεια στην προσπάθεια των Καταλανών να φύγουν από την κηδεμονία της Μαδρίτης.

Η συμμετοχή ανήλθε στο 42,3% του συνόλου των ψηφοφόρων στην Καταλονία, καθώς οι ενωτικοί Καταλανοί δεν προσέφυγαν στις κάλπες. Ο εκπρόσωπος της καταλανικής κυβέρνησης Ζόρντι Τουρούλ ανέφερε ότι τα 2,02 εκατομμύρια που ψήφισαν στο δημοψήφισμα της Κυριακής τάχθηκαν υπέρ του «ναι».

Η Ισπανία οδεύει προς διάλυση στο πλαίσιο του «διαίρει και βασίλευε» της Δύσης και των Βρυξελλών (βλ. Βαλκάνια). Στην απρόβλεπτη Μεσόγειο των Ελλήνων, οι εξουσιαστές θέλουν να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο και να διοικούν επαρχίες παρά μεγάλα και ισχυρά κράτη.

Με το δημοψήφισμα της Καταλονίας να έχει πλέον ολοκληρωθεί, μέσα ενημέρωσης δημοσιεύουν χάρτες με τις τάσεις που επικρατούν σε ολόκληρη την Ισπανία ως προς την αυτοδιάθεση κάθε περιοχής της χώρας.

Σε έρευνα που πραγματοποίησε ακριβώς πριν από δύο χρόνια το CIS ( Centro De Investigationes Sociologicas) δείχνει ότι υπάρχουν κι άλλες περιοχές που θέλουν από περισσότερες ελευθερίες μέχρι και απόσχιση.

Ο χάρτης, ο οποίος έχει δημιουργηθεί με βάση έρευνα  που πραγματοποιήθηκε στο σύνολο της Ισπανίας την περίοδο Οκτώβριος – Νοέμβριος του 2015 εμφανίζει τα ποσοστά που προστέθηκαν από απαντήσεις όσον δήλωναν ότι επιθυμούν περισσότερη αποκέντρωση ή αυτονομία.

Πίσω από την Καταλονία και την Χώρα των Βάσκων με υψηλά ποσοστά ακολουθούν η Ναβάρρα (41%), οι Βαλεαρίδες Νήσοι (39%) και οι Κανάριες Νήσοι (24%).

Αρκεί και εδώ να προσφύγουν στις κάλπες μονάχα οι αποσχιστές, προκειμένου να έχουμε αντίστοιχες εικόνες με αυτές της Καταλονίας.

Αξιοσημείωτο είναι πως και στην περιφέρεια της Μαδρίτης ένα σημαντικό ποσοστό (17%) επιθυμεί και αυτό λιγότερες κεντρικές εξουσίες ή και αυτονομία.

Με την κατάλληλη προπαγάνδα τα ποσοστά μπορεί να αυξηθούν σε κάθε περιοχή (αν αυτό δεν έχει ήδη συμβεί καθώς μιλάμε για δύο χρόνια πριν)!

Σκεφτείτε, τι θα γινόταν, αν, για παράδειγμα, ξεκινούσε ανάλογη διαδικασία απόσχισης στην Κρήτη, για την οποία κατά καιρούς έχουν γραφτεί πολλά και διάφορα. Η παγκόσμια κοινή γνώμη θα ενημερωνόταν από τα ΜΜΕ της Δύσης πως ο «λαός της Κρήτης παλεύει ηρωικά για την ελευθερία του από την Ελλάδα».

Πως σας ακούγεται αυτό; Λέτε να αρχίσουν και σε εμάς τα όργανα;

http://www.el.gr

 

Ένας δειλός Ερντογάν απείλησε ότι θα επιτεθεί στους Κούρδους νύχτα – Ο άχρηστος τουρκικός στρατός

Σεπτεμβρίου 26, 2017

Για μια ακόμη φορά ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν απείλησε τους Κούρδους ότι θα τους επιτεθεί νύχτα, όπως δηλαδή συνηθίζουν οι δειλοί και οι επιδρομείς.

 Σε νέο ξέσπασμα μεγαλομανίας τη Δευτέρα, ο σουλτάνος μιας… υπερδύναμης δίχως πιλότους για αεροπλάνα, με ένα ναυτικό που φοβάται τη θάλασσα και ένα πεζικό που για να καταλάβει την Αλ Μπαμπ από το Ισλαμικό Κράτος πλήρωσε λύτρα στους τζιχαντιστές για να φύγουν, αυτός λοιπόν ο μέγας «στρατηλάτης» -απειλώντας το κουρδικό δημοψήφισμα στο Ιράκ για ανεξαρτησία και τους Κούρδους της βόρειας Συρίας- είπε:

«Έχουμε σύνορα 911 χιλιόμετρων με την Συρία. Δεν θα επιτρέψουμε ποτέ μια τέτοια δομή εκεί. Όπως είπα «μια νύχτα μπορούμε να έρθουμε ξαφνικά».

»Το πράξαμε αυτό στην επιχείρηση «Ασπίδα του Ευφράτη». Όλες οι επιλογές βρίσκονται μπροστά μας στο ζήτημα του Ιράκ και της Συρίας, το οποίο πέρα από την διπλωματία και την πολιτική, έχει μεγάλη σημασία για εμάς.

»Εκκαθαρίσαμε τις περιοχές Τζαραμπλούς, Ραΐ και Αλ Μπαμπ από το Ισλαμικό Κράτος και τώρα κάνουμε νέα βήματα. Δεν φοβόμαστε να κάνουμε βήματα και στο Ιράκ».

Η αλήθεια είναι ότι όταν εισέβαλε στις 24 Αυγούστου του 2016 με την «Ασπίδα του Ευφράτη» στη βορειοδυτική Συρία, στα βόρεια της επαρχίας του Χαλεπιού, την Τζαραμπλούς -δίπλα στα σύνορα- δεν πολέμησε για να την πάρει. Οι τζιχαντιστές την εγκατέλειψαν ή όσοι παρέμειναν στην πόλη φόρεσαν τουρκικές στολές.

Την Αλ Μπαμπ την πολιορκούσε επί τρεις μήνες. Μιλάμε για μια πόλη στο μέγεθος της Θήβας. Την πολιορκούσε με 12.000 άνδρες, 8.000 Τούρκους και 4.000 ισλαμιστές μισθοφόρους, μια δύναμη μεραρχίας δηλαδή και μέσα το Ισλαμικό Κράτος είχε φρουρά 600 άνδρες, ένα τάγμα δηλαδή.

Οι τζιχαντιστές κατέστρεψαν δεκάδες τουρκικά τανκς και σε όλες τις αιφνιδιαστικές αντεπιθέσεις που πραγματοποίησαν έτρεψαν τους Τούρκους και τους μισθοφόρους σε άτακτο φυγή.

Μην αντέχοντας άλλο τον εξευτελισμό του, τρεις μήνες 12.000 άνδρες με τανκς και αεροπλάνα δεν μπορούσαν να εξοντώσουν μια φρουρά μόλις 600 ατάκτων, ο Ερντογάν πλήρωσε λύτρα στους τζιχαντιστές για να του παραδώσουν την πόλη.

Και ύστερα από αυτή την… ηρωική πολιορκία, που απέδειξε σε όλη τη Δύση πόσο άχρηστος είναι ο τουρκικός στρατός, ο Ερντογάν κήρυξε τη λήξη της «Ασπίδας του Ευφράτη».

Από τις 24 Αυγούστου 2016 έως και τις 29 Μαρτίου 2017, δηλαδή επί επτά μήνες και πέντε ημέρες, ο τουρκικός στρατός προέλασε μέχρι την Αλ Μπαμπ που απέχει μόλις 27 χλμ από τα σύνορα. Χρειάστηκε επτά μήνες και πέντε ημέρες για να προχωρήσει 27 χλμ. μέσα στη Συρία.

Αυτό το φιάσκο το εμφανίζει ως κάποια ηρωική επιχείριση και απειλεί να το επαναλάβει. Πραγματικά, οι Κούρδοι πρέπει να εύχονται να το επαναλάβει.

Ο Ερντογάν προφανώς και δεν έχει συνειδητοποιήσει ότι μια τουρκική εισβολή στο ιρακινό Κουρδιστάν θα προκαλέσει γενικευμένο πόλεμο της Τουρκίας με τους Κούρδους. Τι τον κάνει να νομίζει ότι θα κερδίσει αυτό τον πόλεμο, ακόμα κι εάν δεν είχε έναν άχρηστο στρατό, δεδομένου ότι οι Κούρδοι υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ;

«Κανείς εκτός από το Ισραήλ δεν αναγνωρίζει την Περιφερειακή Διοίκηση του Βόρειου Ιράκ», παραδέχθηκε ο Ερντογάν. «Εμείς θα συνεχίσουμε με αποφασιστικότητα τα βήματά μας. Η Περιφερειακή Διοίκηση του Βόρειου Ιράκ [σ.σ. ιρακινού Κουρδιστάν] πρέπει να κάνει ένα βήμα πίσω. Το ομοσπονδιακό κράτος και η Βουλή ήδη δεν το αποδέχονται.

»Δεν θα επιτρέψουμε την δημιουργία ενός τρομοκρατικού κράτους και στη Συρία. Λέγεται ότι το ΥPG-PYD θα ιδρύσει κράτος εκεί. Αυτό είναι μόνο όνειρο», απείλησε.

Η αγωνία και ο φόβος του ότι η Τουρκία θα διαμελιστεί είναι κατανοητός. Αυτό που δεν καταλαβαίνει είναι ότι με τη συμπεριφορά του επισπεύδει παρά αποτρέπει τον διαμελισμό της χώρας του.

Εκτός εάν η συμπεριφορά του οφείλεται στο ότι θεωρεί αποφασισμένο τον διαμελισμό της Τουρκίας και προσπαθεί, ως νευρικό αγρίμι, να τον αποτρέψει με κάθε τρόπο.

Πάντως οι φήμες λένε ότι ο διαμελισμός που ήταν προγραμματισμένος για το 2025, κατέβηκε χρονικά στο 2021. Έτσι συζητιέται…

http://www.tribune.gr/world/news/article/395408/

Θα περάσει ο Άσαντ τον Ευφράτη… τι θα κάνει με Κούρδους & Τούρκους;

Σεπτεμβρίου 15, 2017

Το κουρδικό κράτος στο βόρειο Ιράκ ετοιμάζεται να ανακηρύξει με δημοψήφισμα την ανεξαρτησία του, καθιστώντας de jure αυτό που εδώ και πολλά χρόνια ισχύει de facto. Στη δε Συρία, ο υπό αμερικανική καθοδήγηση συνασπισμός τοπικών δυνάμεων με κορμό του Κούρδους ελέγχει περίπου το 25% της συριακής επικράτειας.

Του Σταύρου Λυγερού

Είναι ζήτημα χρόνου να ολοκληρώσει την κατάληψη της Ράκα και την εκδίωξη του Ισλαμικού Κράτους από την άτυπη πρωτεύουσά του. Μόλις πριν τέσσερα χρόνια πριν, ήταν οι τζιχαντιστές που πολιορκούσαν την παραμεθόριο κουρδική πόλη Κομπάνι, απειλώντας με στρατιωτική και πολιτική εξάλειψη τον κουρδικό παράγοντα στη Συρία.

 Η προς το παρόν τουρκική στρατιωτική παρουσία στη βόρεια Συρία εκ των πραγμάτων περιπλέκει και καθιστά ακόμα πιο ασταθείς τις ισορροπίες στην περιοχή. Για να εδραιώσει την παρουσία της, η Άγκυρα συμπλέει με τη Μόσχα και κατ’ επέκτασιν με το καθεστώς Άσαντ!

Υπενθυμίζουμε πως ήταν ο Ερντογάν που πριν λίγα χρόνια είχε αναλάβει για λογαριασμό της Δύσης την εργολαβία να ανατρέψει το καθεστώς Άσαντ και στη θέση του να τοποθετήσει ένα σουνιτικό καθεστώς.

Η σημερινή εικόνα στα μέτωπα της Συρίας

Στον Βορρά κυριαρχεί ο υπό την αμερικανική καθοδήγηση συνασπισμός με κορμό τους Κούρδους. Σ’ αυτόν συμμετέχουν κάποιες αραβικές φυλές, Ασσύριοι, Γεζίντι Αρμένιοι και κάποιοι Τουρκομάνοι. Οι Κούρδοι ελέγχονται πολιτικά από το κόμμα PYD, το οποίο είναι το παρακλάδι του ΡΚΚ στη Συρία. Στρατιωτικός στόχος της συμμαχίας είναι η συντριβή των τζιχαντιστών και πολιτικός στόχος η ίδρυση του κράτους της Ροζάβα.

Στη βόρεια Συρία μία περιοχή (ξεκινάει από τα τουρκοσυριακά σύνορα και απλώνεται προς Νότο μέχρι την κωμόπολη Αλ Μπαμπ) ελέγχεται από την Τουρκία και ο οποίος εμποδίζει την εδαφική ένωση του δυτικού κουρδικού καντονιού Αφρίν με τα δύο άλλα κουρδικά καντόνια που βρίσκονται ανατολικά της πόλης Μανμπίτζ.

Στρατηγικός στόχος των Κούρδων ήταν και παραμένει η εδαφική αυτή ένωση, η οποία θα εγγράψει και υποθήκη για ενδεχόμενη έξοδό τους στη Μεσόγειο. Αποφασιστικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση έκαναν στις 12 Αυγούστου 2016, όταν κατέλαβαν τη στρατηγικής σημασίας πόλη Μανμπίτζ που βρίσκεται δυτικά του Ευφράτη.

Οι Τούρκοι, που έχουν συμμαχήσει με τη Μόσχα, προσδοκούσαν να τους ανάψει το πράσινο φως για να εισβάλουν στο κουρδικό καντόνι του Αφρίν. Η Μόσχα, όμως, δεν τους το άναψε. Η Ουάσιγκτον, άλλωστε, δεν θα ήθελε να ανοίξει αυτό το μέτωπο, επειδή θα αποδιοργάνωνε όλη τη στρατιωτική στρατηγική της στη Συρία.

Στα βορειοδυτικά η περιοχή γύρω από το Ιντλίμπ ελέγχεται από τζιχαντιστές της Αλ Νούσρα (τοπικό παρακλάδι της Αλ Κάιντα). Η περιοχή αυτή προσεχώς θα εκκαθαριστεί. Το ποιος θα την εκκαθαρίσει έχει κρίσιμη σημασία και θα μπορούσε να προκαλέσει συγκρούσεις ανάμεσα στις δυνάμεις του Άσαντ και στο συνασπισμό με κορμό τους Κούρδους, δηλαδή να φέρει αντιμέτωπες τη Μόσχα και την Ουάσιγκτον.

Οι δύο μεγάλες δυνάμεις, ωστόσο, φροντίζουν να μην περιέλθουν σε τέτοια θέση, παρά τον δεδομένο γεωπολιτικό ανταγωνισμό τους. Γι’ αυτό και για την εκκαθάριση της περιοχής του Ιντλίμπ συμφώνησαν από κοινού βομβαρδισμούς και στη συνέχεια επιχειρήσεις στο έδαφος από τις κουρδικές δυνάμεις που βρίσκονται στο Αφρίν (βορειότερα του Ιντλίμπ) και από ρωσική δύναμη που θα επικουρείται από τις δυνάμεις του Άσαντ.

 Γι’ αυτό και οι Ρώσοι αρνήθηκαν να συμφωνήσουν σε τουρκική εισβολή στο Αφρίν. Προφανώς η περιοχή του Ιντλίμπ θα μοιρασθεί όσον αφορά τον έλεγχο.

50 χρόνια κατοχής των συριακών υψιπέδων του Γκολάν

Ιουλίου 12, 2017

50 ans d’occupation du Golan syrien

Αυτή την εβδομάδα σηματοδοτεί την 50η επέτειο της κατοχής του συριακού Γκολάν – περίοδος που είχε καταστροφικές συνέπειες στις ζωές του πληθυσμού ων Σύρων ιθαγενών.

Μετά την ισραηλινή κατοχή το 1967, πάνω από 130.000 Σύρους αυτόχθονες κατοίκους- περίπου το 95% του πληθυσμού – έχουν μεταφερθεί ή εκτοπιστεί διά της βίας από τα σπίτια τους.

Ο ισραηλινός στρατός ξεκίνησε μια τεράστια εκστρατεία κατεδάφισης των σπιτιών τους, καταστρέφοντας 340 χωριά και αγροκτήματα. Αντικαταστάθηκαν από ισραηλινούς αγροτικούς οικισμούς – ο πρώτο εγκαταστάθηκε λιγότερο από ένα μήνα μετά τον πόλεμο του 1967 – χρησιμοποιώντας συχνά τις ίδιες πέτρες από τα καταστρεμμένα χωριά και αγροκτήματα.

Το 1981, το Ισραήλ θέσπισε το νόμο των Υψωμάτων του Γκολάν, που αφορούσε την προσάρτηση των εδαφών στο κράτος του Ισραήλ, παράνομη ενέργεια που καταδικάστηκε από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ως «άκυρη και χωρίς νομικό αποτέλεσμα στο διεθνές επίπεδο».

 

Σήμερα υπάρχουν τουλάχιστον 23.000 Ισραηλινοί έποικοι στα κατεχόμενα συριακά υψίπεδα του Γκολάν, που ζουν σε 34 παράνομους οικισμούς.

Με το στρατό και τις ισραηλινές αρχές, ελέγχουν το 95% της γης.

υπόλοιπο των Σύρων ιθαγενών του πληθυσμού είναι περίπου 25 000 άτομα που ζουν σε πέντε χωριά στο βόρειο άκρο του κατεχόμενου συριακού Γκολάν και ελέγχουν μόνο το 5% της γης.

Ωστόσο, όσοι έχουν εκτοπιστεί δια της βίας ή μεταφέρθηκαν από τα κατεχόμενα συριακά υψίπεδα του Γκολάν και οι απόγονοί τους είναι περίπου 500.000 που ζουν κυρίως στα προάστια της Δαμασκού και στη νότια πόλη της Νταράα. Δεδομένης της συνεχιζόμενης σύγκρουσης στη Συρία, πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους έχουν γίνει εσωτερικά εκτοπισμένα ατόμα (IDP) για δεύτερη φορά στη ζωή τους, ή πρόσφυγες.

Λόγω της ισραηλινής κατοχής, ο συριακός πληθυσμός που παρέμεινε στα κατεχόμενα συριακά υψίπεδα του Γκολάν υποφέρουν καθημερινά με παραβιάσεις των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους. Οι πολιτικές διάκρισης για τη γη και τη στέγαση σημαίνουν ότι τα παραμένοντα πέντε συριακά χωριά είναι σοβαρά υπερπλήρη, δεδομένου ότι η επέκταση στο περιβάλλοντα έδαφος σπάνια επιτρέπεται. Η κατασκευή χωρίς άδεια μπορεί να οδηγήσει σε βαριά πρόστιμα ή την ολική ή μερική κατεδάφιση του κτιρίου.

Αυτή η πολιτική δεν έχει μόνο αρνητικές επιπτώσεις στις επιλογές στέγασης, αλλά απαγορεύει αυστηρά τη βελτίωση των οδικών δικτύων περισυλλογής σκουπιδιών και υπονόμων, την κατασκευή εκπαιδευτικών ιδρυμάτων ή για την υγεία και το πολιτισμό, και τη δημιουργία υποδομής για βιομηχανικές ζώνες.

Οι συνθήκες υγιεινής και διαβίωσης του συριακού πληθυσμού απειλούνται ακόμη περισσότερο από την παρουσία ναρκών και συριακών στρατιωτικών βάσεων στις συριακές κατοικημένες περιοχές – συχνά μόνο λίγα μέτρα από τα σπίτια των ανθρώπων και όπου παίζουν τα παιδιά τους. Από το 1967, υπολογίζεται ότι τουλάχιστον 66 Σύριοι ήταν θύματα των ναρκών στα κατεχόμενα συριακά υψίπεδα του Γκολάν. Στον αριθμό, 16 έχασαν τη ζωή τους, οι μισοί από τους οποίους ήταν παιδιά.

Παρά τις προσπάθειες να επιβληθεί η ισραηλινή υπηκοότητα στο εγχώριο συριακό πληθυσμό που παρέμεινε μετά την υποτιθέμενη προσάρτηση του κατεχόμενου συριακού Γκολάν, σήμερα, η συντριπτική πλειοψηφία των Σύρων συνεχίζει να αρνείται την ισραηλινή υπηκοότητα.

Αντ ‘αυτού, έχουν στην κατοχή τους μια κάρτα με το καθεστώς του μόνιμου κατοίκου, ενώ η ιθαγένειά τους εμπίπτει στην κατηγορία «επ’ αόριστον». Αυτή η κατάσταση προκαλεί αβεβαιότητα και σημαντικές δυσκολίες. Μπορεί να ανακληθεί εάν το «κέντρο ζωής» ενός μεμονωμένου ατόμου αλλάζει ή αποκτά την ιθαγένεια άλλης χώρας. Από το 1982, περίπου 100 Σύροι έχασαν το καθεστώς της μόνιμης παραμονής τους μετά από ταξίδι ή διαμονή στο εξωτερικό. Αυτό το καθεστώς σημαίνει ότι οι Σύροι δεν έχουν παρά μόνο δικαίωμα σε ένα ισραηλινό «Laissez-Passer», γεγονός που δημιουργεί περιορισμούς και υψηλό κόστος για κάθε ταξίδι στο εξωτερικό.

Ωστόσο, οι ισραηλινές αρχές, οι Ισραηλινοί έποικοι και οι ιδιωτικές εταιρείες – ισραηλινές και ξένες – ωφελούνται παράνομα από τους φυσικούς πόρους στα κατεχόμενα συριακά υψίπεδα του Γκολάν. Το γόνιμο έδαφος τους και οι υδάτινοι πόροι τους επέτρεψαν την ανάπτυξη μιας συνεκτικής ισραηλινής αποικιακής βιομηχανίας που περιλαμβάνει την παραγωγή βοοειδών, λαχανικών, φρούτων, κρασιού και μεταλλικού νερού. Τουλάχιστον 14 οινοποιεία δραστηριοποιούνται στους παράνομους ισραηλινούς εποικισμούς στο κατεχόμενο συριακό Γκολάν και πολλά αμπέλια παρέχουν σταφύλια στα κελάρια του Ισραήλ.

Περαιτέρω, από το 2013, μια ισραηλινή εταιρεία Afek Oil & Gas έκανε έρευνες για πετρέλαιο στο κατεχόμενο συριακό Γκολάν, δηλώνοντας με υπερηφάνεια ότι η περιοχή διαθέτει δισεκατομμύρια βαρέλια ισραηλινού πετρελαίου. Η Afek ανήκει στη Genie Energy, μια αμερικανική εταιρεία που έχει στο συμβουλευτικό συμβούλιο της τους Rupert Murdoch, Ντικ Τσένι και τον James Wolsey.

Ωστόσο, η ισραηλινή κυβέρνηση, χρησιμοποιεί τη συνεχιζόμενη σύγκρουση στη Συρία για να εδραιώσει περαιτέρω τον κλοιό της γύρω από τα κατεχόμενα συριακά υψίπεδα του Γκολάν – με πληθωριστική τάση του λόγου που συνδέεται με την αποικιακή επέκταση και την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων. Την περασμένη Τρίτη, ο πρωθυπουργός Νετανιάχου, μιλώντας σε συνέδριο σε παράνομο οικισμό στο κατεχόμενο συριακό υψίπεδα Γκολάν, δήλωσε

«Τα Υψώματα του Γκολάν θα παραμείνουν για πάντα υπό ισραηλινή κυριαρχία. Εμείς ποτέ δεν θα αφήσουμε τα Υψίπεδα του Γκολάν. Είναι δικά μας». 

Ο ηγέτης των κύριων κομμάτων της αντιπολίτευσης, Ισαάκ Χερζόγκ, επίσης παρών στο συνέδριο, έκανε παρόμοιες δηλώσεις.

Μετά από 50 χρόνια στρατιωτικής κατοχής, είναι επιτακτική ανάγκη η διεθνής κοινότητα, όχι μόνο να απορρίπτει αυτό το είδος ομιλίας, αλλά να λάβει συγκεκριμένα μέτρα για την προστασία των δικαιωμάτων του συριακού πληθυσμού υπό κατοχή.

Το διεθνές δίκαιο ορίζει σαφώς ότι το κατεχόμενο συριακό Γκολάν αποτελεί τμήμα της Συρίας. Το Ισραήλ πρέπει να σεβαστεί όλες τις διεθνείς αποφάσεις σχετικά με τα κατεχόμενα συριακά υψίπεδα του Γκολάν και να συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις των διεθνών συμβάσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα και του ανθρωπιστικού δικαίου. Ουσιαστικά, το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση όλων των Σύρων που κατάγονται από το Γκολάν – τόσο εκείνοι υπό κατοχή και όσο και εκείνοι που αναγκάστηκαν να το εγκαταλείψουν και οι απόγονοί τους-  θα πρέπει να τηρούνται ώστε μόνο εκείνοι να μπορούν μόνοι τους να αποφασίσουν για το μέλλον τους.

Μετάφραση από τα αραβικά σε γαλλικά: J. Ch για το πρακτορείο ειδήσεων Media Palestine.

Πηγή:  Al-Marsad (Αραβικό Κέντρο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στο Γκολάν)

μέσω:  http://www.agencemediapalestine.fr/blog/2017/06/12/50-ans-doccupation-du-golan-syrien/

http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2017/07/50.html

Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΣΗΜΕΡΑ: Περιφερειακή Υπερδύναμη ή Απατηλή Ονείρωξη;

Ιουλίου 12, 2017

Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΣΗΜΕΡΑ: Περιφερειακή Υπερδύναμη ή Απατηλή Ονείρωξη;Η Τουρκία σήμερα επιχειρεί ένα άλμα.

 Επιχειρεί και επιδιώκει να αλλάξει επίπεδο, να ανέβει κατηγορία, να γίνει μια ανεξάρτητη περιφερειακή δύναμη η οποία θα έχει τη δυνατότητα να αποφασίζει η ίδια και να επιλέγει τους προσανατολισμούς που ταυτίζονται με τα συμφέροντά της, χωρίς να ρωτάει το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ.

Και έχει κάμει σημαντικά βήματα σε αυτήν την κατεύθυνση. Έχει πετύχει σπουδαία πρόοδο στην οικονομική ανάπτυξη γενικώς, στην πρωτογενή και στην δευτερογενή παραγωγή και στο εξαγωγικό εμπόριο και επίσης στην ανάπτυξη αμυντικής βιομηχανίας.

Αυτά είναι βήματα τα οποία δικαιολογούν έναν τέτοιο στόχο, να ανέβει δηλαδή κατηγορία.

Την ίδια στιγμή, όμως, υπάρχουν ενδογενή προβλήματα, όπως προβλήματα εθνικής συνοχής αφού το δόγμα ένα έθνος ένα κράτος μία γλώσσα μια θρησκεία δεν μπορεί να συνεχίσει να ισχύει, γιατί στην Τουρκία υπάρχουν πολλοί λαοί και κυρίως υπάρχει ο τουρκικός λαός και ο κουρδικός λαός.

Αυτό είναι ένα μεγάλο ζήτημα που συνδυάζοντας το με τις γεωπολιτικές εξελίξεις στο υπογάστριο της Τουρκίας ανατρέπει τις επιδιώξεις της.

Έτσι, ενώ η Τουρκία προσπαθεί να ανέβει κατηγορία, υπάρχουν οι εξελίξεις κυρίως στη Συρία και στο Ιράκ, όπου ο αμερικανικός παράγοντας φαίνεται να έχει επιλέξει αυτό που θέλει. Και έχει επιλέξει τους Κούρδους ως βασικούς συμμάχους τους για την αντιμετώπιση του Ισλαμικού Κράτους.

Το θέμα «Τουρκία» είναι ένα σύνθετο θέμα. Από τη μια μεριά υπάρχουν σημαντικά στοιχεία και έχουν γίνει βήματα ώστε η Τουρκία να μπορεί να έχει στόχο να ανέβει κατηγορία και από την άλλη υπάρχουν ζητήματα και παθογένειες που οδηγούν την Τουρκία να κατεβεί κατηγορία.

Και αυτό επιτείνεται από τα προβλήματα συνοχής που έχει η χώρα, τα πολιτισμικά αλλά και το πολιτικό Ισλάμ που επιχειρεί να εγκαθιδρύσει ο Ερντογάν.

Εδώ, υπάρχει η αντίφαση, διότι το πολιτικό Ισλάμ δεν είναι μία πολιτική ιδεολογία του 21ου αιώνα. Είναι του 18ου του 19ου.

Αυτά τα εσωτερικά προβλήματα που έχει η Τουρκία, επιδεινώνονται από τις εξελίξεις στη γύρω περιοχή.

Στην Συρία, επιχειρείται, η ίδρυση ενός δεύτερου ομόσπονδου κουρδικού κράτους, όπως συμβαίνει με το κουρδικό κράτος του Ιράκ.

Αυτή η εξέλιξη έχει τις εξής ιδιαιτερότητες.

Η μία είναι ότι οι Κούρδοι της Συρίας ελέγχονται από το PKK και η άλλη ιδιαιτερότητα είναι ότι το δεύτερο κουρδικό κράτος, αυτό στη Συρία, ιδρύεται, με την υποστήριξη των ΗΠΑ αλλά και της Ρωσίας.

Τι σημαίνει λοιπόν αυτό;

Ότι ένα κράτος στο Ιράκ, ομόσπονδο κουρδικό, δεύτερο στη Συρία.

Μπαίνει όμως και η Τουρκία στην αναμονή των χωρών που θα ομοσπονδοποιηθούν και έτσι θα ιδρυθεί το τρίτο κουρδικό κράτος.

Και εδώ, το άλμα του Ερντογάν προς τα εμπρός, να αποκτήσει η Τουρκία μία ενιαία εξουσία αποτελεί ονείρωξη, για να αποτρέψει τις εξελίξεις που είναι αμείλικτες για την Τουρκία, δηλαδή την ομοσπονδοποίησή της και την ίδρυση του τρίτου κουρδικού κράτους.

Αυτό είναι, η κυριότερη και σημαντικότερη γεωπολιτική εξέλιξη που είναι στο προσκήνιο σε ολόκληρο τον κόσμο.

Αυτό θα αλλάξει τις ισορροπίες στην ευρύτερη περιοχή. Είναι ένα ζήτημα, που αλλάζοντας τις ισορροπίες στην ευρύτερη περιοχή, εκ των πραγμάτων, αγγίζει και την Κύπρο και την Ελλάδα.

ΤΑ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑ

Υπάρχει η θεωρία ότι, η αποτυχία στο νοτιοανατολικό υπογάστριο της Τουρκίας με τη Συρία και το Ιράκ, μπορεί να επηρεάσει το Κυπριακό και την Ελλάδα, με μια πιθανή εκτόνωση της πίεσης που δέχεται η Τουρκία προς το Αιγαίο και με ανταλλάγματα προς την Ευρωπαϊκή Ένωση ούτως ώστε να χρειάζεται υψηλότατο επίπεδο εγρήγορσης από την Ελλάδα.

Αυτό είναι μια θεωρεία και ένα σενάριο που περιλαμβάνεται και θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο.

Η θεωρία αυτή κυκλοφορείς ευρέως.

Αλλά δεν υπάρχουν στοιχεία που να δικαιολογούν αυτή τη θεωρία και αυτό το σενάριο.

Αν όμως υπάρχουν πληροφορίες, των ελληνικών υπηρεσιών, ότι η Τουρκία σχεδιάζει κάτι τέτοιο ας τις αξιοποιήσουμε και ας δούμε πως θα τις χρησιμοποιήσουμε αποτελεσματικά.

Εάν όχι, και φαίνεται ότι δεν υπάρχουν, μάλλον όλα αυτά τα σενάρια, με ένα πολύ έντεχνο τρόπο διοχετεύονται στη ελληνική πλευρά.

Αυτά τα σενάρια δεν απασχολούν κανέναν στην Τουρκία.

Σύμφωνα με ειδικούς αναλυτές, δεν υπάρχουν στη Τουρκία, ούτε ως στοιχείο αντιπαράθεσης, παρόμοια σενάρια.

Τα ελληνοτουρκικά με ποια λογική είναι πρώτο θέμα στην Ελλάδα;

Μήπως δημιουργούμε μόνοι μας ένα θέμα;

Οι προκλήσεις της Τουρκίας είναι ζητήματα τα οποία δεν βγήκαν σήμερα.

Το ότι η Τουρκία προκαλεί την Ελλάδα και προσπαθεί να ασκήσει πιέσεις για να εκδώσουμε τους 8 ή για να εκκενώσουμε τα 18 νησιά που ισχυρίζεται ότι επανδρώσαμε με στρατιωτική ισχύ, αυτό θα συνεχιστεί.

Άλλο ζήτημα οι προκλήσεις της Τουρκίας και άλλο η θεωρία του θερμού επεισοδίου.

Αυτοί που την επικαλούνται πού στηρίζονται;

Σε ποια στοιχεία στηρίζονται και έχει γίνει αυτή η φιλολογία πρώτο θέμα στα δελτία ειδήσεων και σε όλες τις εκπομπές…

Οι προκλήσεις της Τουρκίας υπάρχουν, και οι ελληνικές αρμόδιες υπηρεσίες, στρατός, ένοπλες δυνάμεις πρέπει να είναι πάντα σε ετοιμότητα να αντιμετωπίσουν οποιοδήποτε επεισόδιο ήθελε προκύψει οπουδήποτε.

Όμως αυτό είναι άλλο ζήτημα και άλλο να συζητάμε συνέχεια εκεί που δεν υπάρχουν αντικειμενικά δεδομένα, και να δημιουργούμε όλη αυτή τη δυναμική.

Στο τέλος, λέγε λέγε, μπορεί να προκύψει και κανένα θερμό επεισόδιο.

Λέγεται, από πολλούς, ότι η Τουρκία, τουλάχιστον το τμήμα της αεροπορίας ευρίσκεται σε μία κατάσταση αν όχι διαλυμένη, πολύ επισφαλή.

Το μεγάλο πρόβλημα των ενόπλων δυνάμεων της Τουρκίας, είναι η αξιοπιστία τους, απέναντι στην ίδια την κυβέρνηση.

Αν είναι αλήθεια αυτά που βγαίνουν προς τα έξω από διάφορες πηγές, ότι δηλαδή είναι κλειδωμένα τα πυρομαχικά, ότι έχουν βγάλει τα κλείστρα από τα τεθωρακισμένα ότι δεν επιτρέπουν στα επιθετικά ελικόπτερα να μπαίνουν ρουκέτες για να μη στραφούνε εναντίον του Ερντογάν στο προεδρικό μέγαρο, αν λοιπόν είναι αλήθεια όλα αυτά, και μαζί με το γεγονός, ότι ένα μεγάλο κομμάτι των ειδικών δυνάμεων και βατραχανθρώπων βρίσκονται στη Συρία και στο Κουρδιστάν πολεμώντας το PKK, υπάρχει ζήτημα που σχετίζεται με την επιχειρησιακή δυνατότητα, αλλά και με την δυνατότητα μιας πολεμικής μηχανής να πετύχει ένα νικηφόρο αποτέλεσμα.

Και βέβαια δε λέω, με την πιο πάνω αναφορά, ότι η Ελλάδα έχει μια σχετική υπεροχή στον αέρα σε περίπτωση κάποιας σύγκρουσης στο Αιγαίο…

Αυτά τα ζητήματα να τα αφήσουμε τελείως στην άκρη, να είμαστε σε ετοιμότητα, και η κοινωνία και οι ένοπλες δυνάμεις, αλλά να μη δημιουργούμε εμείς μια δυναμική που μπορεί να οδηγήσει τα πράγματα σε μια σύγκρουση που δε θα υπάρχει νικητής, θα καταστραφεί και η Τουρκία και η Ελλάδα.

Θα πρέπει να επικεντρωθούμε στο γεγονός ότι η Τουρκία έχει πλέον πετύχει τη μετατροπή του ανατολικού Αιγαίου σε μια τεράστια γκρίζα ζώνη στην οποία η διεθνής κοινότητα αναγνωρίζει de facto ένα ειδικό καθεστώς διεθνούς επικυριαρχίας.

Γαβριήλ Μανωλάτος

Πανεπιστημιακός
http://www.tribune.gr/