Archive for the ‘Δημογραφία’ category

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ ΥΠΟ… ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ

Ιουλίου 12, 2017

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Άκρως ανησυχητικά είναι τα τελευταία στοιχεία σχετικά με το δημογραφικό πρόβλημα του ελληνικού λαού. Όπως αναφέρεται, μέσα στο τελευταίο έτος 2016 ο πληθυσμός της Ελλάδας μειώθηκε κατά 2,5%.

Συγκεκριμένα o πληθυσμός της Ελλάδας την 1η Ιανουαρίου 2017 ήταν 10.757.300 σε σχέση με 10.783.700 την αντίστοιχη περίοδο του περασμένου έτους. Ειδικότερα, εκτιμάται πως το 2016 οι θάνατοι έφτασαν τους 118.800 και οι γεννήσεις τις 92.800.

Συνολικά, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, την 1η Ιανουαρίου 2017 ο πληθυσμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης έφτασε τα 511,8 εκατομμύρια, έναντι 510,3 εκατομμυρίων την 1η Ιανουαρίου 2016. Με 82,8 εκατομμύρια κατοίκους (ή 16,2% του συνολικού πληθυσμού της ΕΕ την 1η Ιανουαρίου 2017), η Γερμανία είναι το πιο πυκνοκατοικημένο κράτος-μέλος της ΕΕ, έναντι της Γαλλίας (67,0 εκατομμύρια ή 13,1%), του Ηνωμένου Βασιλείου (65,8 εκατομμύρια ή 12,9% ), της Ιταλίας (60,6 εκατομμύρια ή 11,8%), της Ισπανίας (46,5 εκατομμύρια ή 9,1%) και της Πολωνίας (38,0 εκατομμύρια ή 7,4%).

Το 2016, ο πληθυσμός αυξήθηκε σε 18 κράτη-μέλη της ΕΕ και μειώθηκε σε δέκα. Η μεγαλύτερη αύξηση σημειώθηκε στο Λουξεμβούργο (+19,8 ανά 1.000 κατοίκους), τη Σουηδία (+ 14,5 ‰) και τη Μάλτα (+ 13,8 ‰). Αντίθετα, η μεγαλύτερη μείωση σημειώθηκε στη Λιθουανία (-14,2 ‰), τη Λετονία (-9,6 ‰) και την Κροατία (-8,7 ‰).

Κατά τη διάρκεια του 2016, στην ΕΕ σημειώθηκαν 5,1 εκατομμύρια θάνατοι και γεννήσεις, πράγμα που σημαίνει ότι η φυσική αλλαγή του πληθυσμού της ΕΕ ήταν ουδέτερη. Η μεταβολή του πληθυσμού, ωστόσο, ήταν θετική, με 1,5 εκατομμύριο περισσότερους κατοίκους, γεγονός που οφείλεται στην καθαρή μετανάστευση.

Στην τρίτη χειρότερη θέση η Ελλάδα στη γεννητικότητα
Τα χαμηλότερα ποσοστά θνησιμότητας, το 2016, καταγράφηκαν στην Ιρλανδία και την Κύπρο (6,4 θάνατοι ανά 1.000 κατοίκους) καθώς και στο Λουξεμβούργο (6,8 ‰). Αντίθετα, η Βουλγαρία (15,1 ‰), η Λετονία (14,6 ‰), η Λιθουανία (14,3 ‰), η Ρουμανία και η Ουγγαρία (και τα 13,0 ‰) κατέγραψαν το υψηλότερο ποσοστό.

Σε ότι αφορά τη γεννητικότητα, τα υψηλότερα ποσοστά, το 2016, καταγράφηκαν στην Ιρλανδία (13,5 ανά 1.000 κατοίκους), τη Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο (11,8 ‰) και τη Γαλλία (11,7 ‰), ενώ τα χαμηλότερα σημειώθηκαν στα νότια κράτη-μέλη: Ιταλία (7.8 ‰), Πορτογαλία (8.4 ‰), Ελλάδα (8.6 ‰), Ισπανία (8.7 ‰), Κροατία (9.0 ‰) και Βουλγαρία (9.1 ‰).

Την ίδια ώρα στην γειτονική Τουρκιά ο πληθυσμός (έστω και ετερόκλητος) πλησιάζει τα ενενήντα εκατομμύρια

Άραγε θα ακούσει κανείς το καμπανάκι της εξαφάνισης μας ;;;

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
http://www.nikosxeiladakis.gr

Η ΑΓΚΥΡΑ ΜΕΤΑΚΙΝΕΙ ΣΥΝΕΧΩΣ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥΣ ΑΠΟ ΤΑ ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ ΠΡΟΣ ΤΑ ΔΥΤΙΚΑ

Μαρτίου 27, 2017

 

Συνεχίζεται και εντάθηκε τα τελευταία χρόνια η εσωτερική μετανάστευση εκατοντάδων χιλιάδων Τούρκων κυρίως από τα ανατολικά και νότια προς τα δυτικά και προς περιοχές κοντά στα ελληνικά νησιά.

Το γεγονός αυτό που δεν έχει σχέση με το άλλο γεγονός της μεταφοράς εκατοντάδων χιλιάδων μουσουλμάνων από την Συρία και άλλες χώρες προς την Ελλάδα θα πρέπει να μας βάλλει σε σοβαρές σκέψεις για το εγγύς μέλλον.

Συγκεκριμένα την περίοδο 2009-2014 σύμφωνα με το Ίδρυμα Στατιστικής Τουρκίας, (Türkiye İstatistik Kurumu), 12 εκατομμύρια 313 χιλιάδες 628 άτομα μετακινηθήκαν κυρίως από τις ανατολικές επαρχίες προς τα δυτικά και κυρίως στις τρεις μεγαλουπόλεις προς Κωνσταντινούπολη, Άγκυρα και Σμύρνη. Το 2009-2010 μετακινηθήκαν 2.360.079 άτομα, το 2010-2011 μετακινήθηκαν 2.420.181 άτομα, το 2011-2012 μετακινηθήκαν 2.317.814 άτομα, το 2012-2013 μετακινήθηκαν 2.534.279 άτομα, το 2013-2014 μετακινήθηκαν 2.681.275 άτομα.

Οι περιοχές από τις οπαίες μετακινήθηκε ο μεγαλύτερος όγκος του πληθυσμού είναι οι εξής : Adana, Adıyaman, Afyonkarahisar, Ağrı, Amasya, Artvin, Bingöl, Bitlis, Çankırı, Çorum, Diyarbakır, Edirne, Elazığ, Erzurum, Hakkari, Hatay, Isparta, Mersin, Kars, Kırşehir, Konya, Kütahya, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muş, Nevşehir, Niğde, Ordu, Rize, Samsun, Siirt, Sinop, Sivas, Tokat, Trabzon, Şanlıurfa, Uşak, Van, Yozgat, Zonguldak, Aksaray, Karaman, Kırıkkale, Batman, Şırnak, Bartın, Ardahan, Iğdır, Kilis ve Osmaniye.

Όπως φαίνεται από αυτόν τον κατάλογο ο μεγαλύτερος όγκος αυτών που εγκαταλείπουν την πόλη τους είναι από την ανατολική Τουρκία και από τις πόλεις : Adıyaman, Ağrı, Artvin, Bingöl, Bitlis, Diyarbakır, Elazığ, Erzurum, Hakkari, Hatay, Kars, Kahramanmaraş, Mardin, Muş Siirt, Şanlıurfa, Van, Batman, Şırnak, Iğdır. Επίσης από τον τουρκικό Πόντο : Amasya, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Sivas, Tokat, Trabzon, Yozgat, Zonguldak, Bartın, Από την κεντρική Ανατολία : Afyonkarahisar, Çankırı, Çorum, Isparta, Mersin, Kırşehir, Konya, Kütahya, Malatya, Kahramanmaraş Nevşehir, Niğde, Karaman, Kırıkkale, Kilis ve Osmaniye. Επίσης από Edirne, (Αδριανούπολη) ανατολική Θράκη και από Manisa περιοχή, Αιγαίου.

Οι δε περιοχές οι οποίες δεχτήκαν τον μεγαλύτερο όγκο του μεταναστευτικού ρεύματος είναι οι εξής : Ankara, Antalya, Aydın, Balıkesir, Bilecik, Bolu, Burdur, Bursa, Çanakkale, Denizli, Erzincan, Eskişehir, Gaziantep, Giresun, Gümüşhane, İstanbul, İzmir, Kastamonu, Kayseri, Kırklareli, Kocaeli, Muğla, Sakarya, Tekirdağ, Tunceli, Bayburt, Yalova, Karabük ve Düzce. Συγκεκριμένα προς τις περιοχές Αιγαίου και δυτικής Τουρκίας : Aydın, Balıkesir, Bilecik, Bolu, Burdur, Bursa, Çanakkale, Denizli, Eskişehir, Kastamonu, Kocaeli, Muğla, Sakarya. Προς την ευρύτερη περιοχή Κωνσταντινούπολης : Yalova ve Düzce. Προς την Α. Θράκη, Kırklareli, (Σαράντα Εκκλησιές) και Tekirdağ το λιμάνι της οποίας έχει αναβαθμιστεί σαν στρατηγικής σημασίας.

 Η πόλη που δέχτηκε το μεγαλύτερο κύμα της εσωτερικής μετανάστευσης είναι η Κωνσταντινούπολη. Συγκεκριμένα το 2009-2010 δέχτηκε 439.515 άτομα, το 2010-2011 δέχτηκε 450.445 άτομα, το 2011-2012 δέχτηκε 384.535 άτομα, το 2012-2013 δέχτηκε 437.922 άτομα το 2013-2014 δέχτηκε 438.998 άτομα.

Δεύτερη πόλη που δέχτηκε μεγάλο όγκο εσωτερικής μετανάστευσης σαφώς μικρότερο από την Κωνσταντινούπολη, είναι η πρωτεύουσα Άγκυρα. Συγκεκριμένα το 2009-2010 δέχτηκε 86.907 άτομα, το 2010-2011 δέχτηκε 89.731 άτομα, το 2011-2012 δέχτηκε 83.596 άτομα το 2012-2013 δέχτηκε 93.057 άτομα

Τρίτη πόλη αποδέκτης εσωτερικής μετανάστευσης είναι η Αττάλεια που αναπτύχτηκε εντυπωσιακά τα τελευταία χρόνια. Συγκεκριμένα το 2009-2010 δέχτηκε 61.662 άτομα, το 2010-2011 δέχτηκε το 64.631 άτομα, το 2011-2012 δέχτηκε 62.893 άτομα το 2012-2013 δέχτηκε 64.075 άτομα, το 2013-2014 δέχτηκε 64.631 άτομα.

Όλα αυτά τα στοιχεία μαρτυρούν μια σχεδιασμένη και μάλιστα ελεγχόμενη μετακίνηση τεραστίου όγκου πληθυσμών από τα ανατολικά προς τα δυτικά. Η εξέλιξη αυτή σίγουρα δεν είναι άσχετη με τις εξελίξεις στο κουρδικό καθώς και με τις γενικότερες εξελίξεις στον περίγυρο της Τουρκίας. Εκείνο που πρέπει να εκτιμηθεί πολύ σοβαρά είναι τι επιπτώσεις θα έχει αυτό το γεγονός στην δική μας επικράτεια που εφάπτεται πλέον με τον μεγαλύτερο όγκο αυτού του τουρκικού μετακινούμενου πληθυσμού.

Αν’ αυτού όμως,  εμείς δυστυχώς ασχολούμαστε με τον… νέο ηγέτη τις αντιπολίτευσης και το τι είπε ο ένας πολιτικός και το τι σχολίασε ο άλλος.

Με λίγα λόγια… ο κόσμος φλέγεται και εμείς …

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
http://www.nikosxeiladakis.gr

ΤΟ 57% ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΝΟΙΩΘΟΥΝ…ΞΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ!!!

Φεβρουαρίου 13, 2017

heheheΜια μεγάλη έρευνα που έγινε από μια διεθνή εταιρεία κοινωνικών ερευνών σε 23 χώρες, έβγαλε για την Τουρκία ένα πραγματικά συγκλονιστικό αποτέλεσμα, που δείχνει και την μεγάλη ανασφάλεια των σημερινών κατοίκων της Μικράς Ασίας καθώς αισθάνονται ξένοι στην χώρα τους, δηλαδή με λίγα λόγια σφετεριστές μιας ιστορικής περιοχής.

Συγκεκριμένα η διεθνή εταιρεία κοινωνικών ερευνών, İpsos Mori, πραγματοποίησε μια μεγάλη έρευνα σε 23 διαφορετικές χώρες με το ερώτημα πως αισθάνονται στην ίδια τους την χώρα, σταθμίζοντας τα πολιτιστικά, οικονομικά και κοινωνικά δεδομένα της καθημερινότητας τους.

Το εκπληκτικό στην έρευνα αυτή, όπως φάνηκε και από τους συγκριμένους πίνακες, ήταν ότι οι Τούρκοι έρχονται πρώτοι στο ότι αισθάνονται στο μεγαλύτερο ποσοστό από τις άλλες χώρες ξένοι στην ίδια τους την χώρα.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, το εκπληκτικό ποσοστό του 57% των σημερινών Τούρκων αισθάνονται ξένοι στην σημερινή Τουρκία και ακολουθούν σε ποσοστά οι Ιταλοί με 49%, σε μια Ιταλία που μέχρι τον περασμένο αιώνα ήταν διαιρεμένη σε πολλά κρατίδια ενώ η αντίθεση Βορρά Νότου κυριαρχεί και σήμερα, οι Βραζιλιανοί με 48%, σε μια χώρα με πολλούς μιγάδες και επυλίδες και οι Αμερικανοί με 45%, σε μια χώρα με πολλές εθνοφυλετικές μειονότητες ενώ η εντόπια ομάδα των Ινδιάνων έχει σχεδόν εξαφανιστεί με την γενοκτονία που υπέστησαν από τους εποίκους.

Αν μη τι άλλο η έρευνα αυτή για την γειτονική μας Τουρκιά δείχνει για άλλη μια φορά αφ’ ενός μια πραγματικότητα ότι οι σημερινοί κάτοικοι είναι σφετεριστές της Μικράς Ασίας και αφ’ ετέρου την μεγάλη τους σημερινή ανασφάλεια στην τόπο που ζουν.

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
http://www.nikosxeiladakis.gr

Η ανανεωμένη εξ Ανατολής απειλή και η σοβαρότητα της

Φεβρουαρίου 1, 2017

turkey

Π. Δεληγιάννης. 5/1/2017

Τα εθνικά θέματα μας θα είναι το αντικείμενο του παρόντος άρθρου – για την ακρίβεια η ανησυχία μου για την εξέλιξη τους ειδικά λόγω της αυξανόμενης αποσταθεροποίησης της Τουρκίας. Αυτή η ανησυχία αφορά περισσότερο τη διόγκωση του κουρδικού προβλήματος της και τις επακόλουθες συνέπειες αυτής της διόγκωσης για τις πατρίδες μας, Ελλάδα και Κύπρο. Παρότι ο άμεσος κίνδυνος θερμού επεισοδίου στο Αιγαίο φαίνεται ότι απομακρύνθηκε για την ώρα, αυτός υποβόσκει και θεωρώ ότι είναι πιο υπαρκτός από κάθε άλλη φορά. Υπάρχει επίσης η επερχόμενη διάσκεψη για το Κυπριακό.

Εως τώρα, κάθε φορά που η Τουρκία προκαλούσε εντάσεις στο Αιγαίο ή στην Κύπρο, η σκέψη μου ήταν η ίδια με των περισσότερων πιστεύω, Ελλήνων: οι Τούρκοι έχουν πάλι τα γνωστά εσωτερικά προβλήματα τους και τα εξάγουν προς εμάς για να τα εκτονώσουν. Ωστόσο η τωρινή εκτίμηση μου είναι ότι αυτή τη φορά τα πράγματα είναι διαφορετικά.

Το κουρδικό κίνημα φαίνεται  ισχυρότερο από κάθε άλλη φορά, και ο πρόεδρος Ερντογάν αντιμετωπίζει παράλληλα πολλά ακόμη προβλήματα τα οποία προκαλούν επικίνδυνη αστάθεια στη χώρα του: Την εχθρότητα των γκιουλενικών, των κεμαλικών και άλλων αντικαθεστωτικών οι οποίοι προσπαθούν να υποθάλψουν την εξουσία του. Την αποδυνάμωση των λειτουργιών του κράτους λόγω της απόλυσης 129.000 αντικαθεστωτικών δημοσίων υπαλλήλων οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν πεπειραμένοι. Την αυξανόμενη ύφεση της οικονομίας. Το γεγονός ότι δεν έχει επιτευχθεί ακόμη ανάκαμψη από τις πληγές της απόπειρας πραξικοπήματος.

Επίσης η Τουρκία εκτός από την εχθρότητα των Κούρδων της Τουρκίας αντιμετωπίζει και εκείνη των δραστήριων Κούρδων της Συρίας, αλλά και των τζιχαντιστών του ΙΚ (ΙΣΙΣ) από τότε που η Τουρκία συμμάχησε με τη Ρωσία και τις ΗΠΑ εναντίον του και συμμετέχει στις επιχειρήσεις τους. Ετσι κινδυνεύει και από δεκάδες τρομοκράτες του ΙΚ που περιφέρονται στην επικράτεια της με τα αποτελέσματα που είδαμε πρόσφατα. Τέλος, επισημαίνω και πάλι ότι η «φιλία» της Τουρκίας με τους Ιρακινούς Κούρδους κάθε άλλο παρά ως τέτοια πρέπει να εκλαμβάνεται ειδικά από την κουρδική πλευρά. Όπως έχω ξαναγράψει: κανείς Κούρδος δεν μπορεί να θεωρηθεί φίλος της Τουρκίας. Οι Ιρακο-Κούρδοι έχουν απλά επιδοθεί σε κάποιους παροδικούς διπλωματικούς τακτικισμούς λόγω της «περικύκλωσης» τους από το σιιτικό καθεστώς της Βαγδάτης, το Ιράν με τη δική του πολυάριθμη κουρδική μειονότητα, και το πάντα απειλητικό ΙΚ. Και τέλος, παρά την προσέγγιση Αγκυρας-Μόσχας-Τεχεράνης, η διεθνής θέση της Τουρκίας παραμένει επισφαλής έχοντας χάσει την εμπιστοσύνη ή και προκαλέσει την εχθρότητα αρκετών μεγάλων και μικρών «παικτών» στην περιοχή, κυρίως λόγω των συμπεριφορών του Ερντογάν. ΗΠΑ, Ευρωπαϊκή Ενωση, Ισραήλ, Αίγυπτος, Κίνα: άλλες από αυτές δεν εμπιστεύονται πλέον την Τουρκία και άλλες σχεδόν την εχθρεύονται.

Ας δούμε τώρα την στατιστική του τρόμου όσον αφορά το εσωτερικό κουρδικό πρόβλημα της Τουρκίας: μόνο το 2016 στην Τουρκία έγιναν 29 βομβιστικές επιθέσεις μέσα στις πόλεις, οι νεκροί από αυτά τα τρομοκρατικά χτυπήματα – συντριπτικά από τη δράση των Κούρδων αυτονομιστών, με ένα μόνο κτύπημα εξακριβωμένα από το ΙΚ – είναι 360 και οι τραυματίες πάνω από 1400, οι νεκροί στη νοτιοανατολική Τουρκία από τις μάχες του στρατού εναντίον των ανταρτών είναι 8.000 Κούρδοι μάχιμοι και πολίτες και 700 Τούρκοι στρατιώτες και αστυνομικοί (οι γνωστές εικόνες από το Ντιγιαρμπακίρ ή τη Νουσαϋμπιν). Σε αυτά τα στατιστικά δεν συμπεριλαμβάνεται το πρόσφατο κτύπημα του ΙΚ την Πρωτοχρονιά επειδή έγινε τις πρώτες ώρες του 2017 (και εξάλλου δεν έγινε από τους Κούρδους). Τέλος υπάρχουν πάνω από 90.000 Κούρδοι πρόσφυγες πολίτες της Τουρκίας των οποίων τα χωριά ή οι πόλεις έχουν καταστραφεί από τον στρατό (αν και το BBC τους υπολόγισε πρόσφατα σε 500.000 περίπου). Δεν υφίσταται αμφιβολία ότι η Τουρκία αντιμετωπίζει έναν κανονικό πόλεμο.

Δεν είμαι από εκείνους που πιστεύουν ότι η Τουρκία θα υποστεί τα επόμενα χρόνια απώλεια εδαφών της λόγω της απόσπασης κουρδικών επαρχιών της, όμως θεωρώ ότι τα επόμενα χρόνια οι Κούρδοι θα επιτύχουν αρχικά ένα καθεστώς αυτονομίας μέσα στο τουρκικό κράτος για κάποιες αρχικές επαρχίες τους (οι οποίες θα αυξάνονται με το πέρασμα των χρόνων). Και όπως είναι γνωστό, η επίτευξη αυτονομίας για έναν πληθυσμό που επιθυμεί ανεξαρτησία είναι το πρώτο βήμα προς την επίτευξη αυτής της ανεξαρτησίας έστω και μακροχρόνια. Οι Κούρδοι του Ιράκ και της Συρίας έχουν επιτύχει το ανάλογο προηγούμενο, το «πικρό ποτήρι» το οποίο η Τουρκία «εξορκίζει» εδώ και 12 χρόνια περίπου αλλά φαίνεται πως δεν θα το αποφύγει.

Τα προαναφερόμενα σωρευμένα προβλήματα της Τουρκίας, η δυναμικότητα και η επίταση του κουρδικού κινήματος, η απροθυμία των ανταρτών για οποιονδήποτε συμβιβασμό και η προαναφερόμενη στατιστική του τρόμου του 2016, σε συνδυασμό με το πληθυσμιακό βάρος των Κούρδων της Τουρκίας, με οδηγούν σε αυτό το συμπέρασμα. Οι Κούρδοι συνιστούν το 25-30 % του συνολικού πληθυσμού παρότι οι επίσημες τουρκικές στατιστικές τους υποβιβάζουν συνήθως στο 12-14 % αγνοώντας επιτηδευμένα τους περισσότερους οι οποίοι ζουν εκτός του καθαυτού Κουρδιστάν (άλλες μειονότητες συγκροτούν ένα περαιτέρω 8-9 %).

Και όπως υπολογίζεται με τη σχετική προβολή βάσει των συντελεστών δημογραφικής αύξησης Τούρκων και Κούρδων, σε μερικές δεκαετίες οι δεύτεροι θα υπερκεράσουν αριθμητικά τους πρώτους οι οποίοι θα αρχίσουν έτσι να γίνονται μειοψηφία μέσα στη χώρα τους. Αυτή η προοπτική έχει τρομοκρατήσει την τουρκική ηγεσία εδώ και αρκετά χρόνια. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι Κούρδοι συγκροτούν σήμερα περί το 40 % των κατοίκων της Κωνσταντινούπολης και διαθέτουν εξίσου πολυπληθείς κοινότητες σε όλες τις μεγάλες πόλεις (Αγκυρα, Προύσα, Σμύρνη, Εσκί Σεχίρ, Αττάλεια, Αδανα, Μερσίνα, Τραπεζούντα κ.α.). Για αυτό τον λόγο διαθέτουν τη δυνατότητα ισχυρών τρομοκρατικών κτυπημάτων σε όλη την έκταση της Τουρκίας. Πιστεύω ότι αρκετοί αναγνώστες θυμούνται την ευκολία με την οποία οι Κούρδοι πυρπόλησαν πριν από αρκετά χρόνια το μεγαλύτερο αεροδρόμιο της χώρας, ένα γεγονός το οποίο οι Τούρκοι ιθύνοντες προσπάθησαν να παρουσιάσουν ως «ατύχημα».

Είναι αδύνατον για οποιαδήποτε κρατική οντότητα όσο ισχυρή και αν είναι, να διατηρήσει τον έλεγχο (ή για να ακριβολογούμε: την υποταγή) ενός πληθυσμού ο οποίος αποτελεί το 25-30 % του συνόλου των πολιτών της με προοπτική να γίνει πολύ μεγαλύτερος. Και ο οποίος πληθυσμός μπορεί να συμμαχήσει με τις πιο «ανήσυχες» από τις άλλες μειονότητες, δηλαδή τους Αραβες και άλλους – οι οποίοι «ανήσυχοι» συνιστούν ένα περαιτέρω 5 % περίπου. Η εκτίμηση μου είναι ότι ο Ερντογάν και οι περισσότεροι άλλοι πολιτικοί αρχηγοί της Τουρκίας μάλλον έχουν κατανοήσει ότι ο συμβιβασμός με τους Κούρδους είναι αναπόφευκτος και η κατάκτηση της εσωτερικής αυτονομίας από αυτούς είναι επίσης αναπόφευκτη επειδή αυτό είναι το αντάλλαγμα που θα απαιτήσει η ηγεσία τους για κατάπαυση των εχθροπραξιών – πριν τις ξεκινήσει πάλι σε μερικά χρόνια για μεγαλύτερα ανταλλάγματα.

Συνεπώς ο Ερντογάν ή έστω ο διάδοχος του ο οποίος θα φτάσει σε αυτόν τον συμβιβασμό για να αποφύγει μεγαλύτερο λουτρό αίματος, πρέπει να αντισταθμίσει αυτό το μεγάλο πλήγμα για το τουρκικό γόητρο με μία επιτυχία. Και αυτή η επιτυχία προφανώς αφορά μόνο την κατάληψη εδαφών που θα αντισταθμίσουν την απώλεια των κουρδικών αυτόνομων εδαφών. Υποθέτω λοιπόν ότι αυτήν την «επιτυχία» αναζητούν ο Ερντογάν και οι φίλοι και αντίπαλοι του στο κοινοβούλιο, όταν μιλούν πλέον για αμφισβήτηση της Συνθήκης της Λωζάνης ή για προσάρτηση στην Τουρκία του ψευδο-κράτους της βόρειας Κύπρου ή για τις 18, 28 ή 38 νησίδες του ελληνικού Αιγαίου που αιφνιδίως ανακάλυψαν ότι «ανήκουν στην Τουρκία» ή μέμφονται την εικόνα της Κυπριακής σημαίας, κτλ κτλ. Και μάλλον αυτήν την «επιτυχία» θα αναζητήσουν και στην επερχόμενη διάσκεψη για το Κυπριακό. Ίσως έτσι η τουρκική ηγεσία προετοιμάζει το έδαφος για τον επερχόμενο συμβιβασμό με τους Κούρδους.

Και κάτι τελευταίο, λίγο σχετικό και λίγο μη-σχετικό: Όταν πριν από αρκετά χρόνια παρακολουθούσα στα τηλεοπτικά δίκτυα τα περίφημα «ζεϊμπέκικα» τα οποία «εδραίωναν» την ελληνοτουρκική φιλία, αναρωτιόμουν πως είναι δυνατόν να εδραιώσεις φιλία με ένα έθνος το οποίο επιλέγει να ταυτίζεται με το συμπαθές κατά τα άλλα ζωικό είδος του γκρίζου λύκου και είναι φανερό ότι προσπαθεί να μιμείται τις συνήθειες του*. Ένα έθνος του οποίου τα ιδανικά ταυτίζονται με τις συνήθειες ενός από τα επικινδυνότερα αρπακτικά στον πλανήτη. Στην ιδιαίτερη πατρίδα μου, μία ορεινή περιοχή και παλαιότερα πυκνά δασώδη, γνωρίζουμε καλά ότι η μόνη φιλία που μπορεί να επιτευχθεί με έναν λύκο, είναι η λυκοφιλία.

..

* Σημείωση: Κάποιοι αναγνώστες θα θεωρήσουν ότι είμαι υπερβολικός και ότι μόνο οι ολιγάριθμοι υποστηρικτές του κινήματος των «Γκρίζων λύκων» έχουν αυτή την νοοτροπία και όχι η πλειοψηφία του τουρκικού λαού. Για αυτό οφείλω να επισημάνω εκ των προτέρων ότι ο γκρίζος λύκος δεν είναι απλά το σύμβολο των σύγχρονων «Γκρίζων λύκων» αλλά το αρχέγονο τοτεμικό σύμβολο αρκετών τουρκικών (τουρανικών) νομαδικών λαών της στέππας το οποίο είναι σήμερα το πιο οικείο «ανεπίσημο» έμβλημα του τουρκικού έθνους.

Περικλής Δεληγιάννης

https://periklisdeligiannis.wordpress.com/2017/01/05/%CE%B7-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CF%89%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B7-%CE%B5%CE%BE-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%AE%CF%82-%CE%B1%CF%80%CE%B5%CE%B9%CE%BB%CE%AE-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CF%83/#more-6873

Σβήνουν οι Τούρκοι – Οι Κούρδοι γεννάνε περισσότερα παιδιά και γίνονται πλειονότητα!

Φεβρουαρίου 1, 2017

Οι Κούρδοι στην Τουρκία θα μπορούσαν να μην κάνουν καμία επανάσταση. Θα μπορούσαν απλά να περιμένουν ακόμα 50 χρόνια και η Τουρκία θα ήταν δική τους; Πώς; Με τον υπερπληθυσμό τους.

Οι Κούρδοι στην Τουρκία γεννοβολάνε πολλά περισσότερα παιδιά από τους Τούρκους.

Συγκεκριμένα και με στοιχεία, στις κουρδικές περιοχές της νοτιοανατολικής Τουρκίας σε κάθε γυναίκα αντιστοιχούν 3,42 παιδιά ενώ στην υπόλοιπη Τουρκία σε κάθε γυναίκα αντιστοιχεί -κατά μέσο όρο πάντα- 1,5 παιδί.

Στην πραγματικότητα ο τουρκικός πληθυσμός (ή τέλος πάντων αυτός που θεωρείται τουρκικός) βρίσκεται σε φάση υπογεννητικότητας ενώ οι Κούρδοι σε υπεργεννητικότητα.

Σε όλη την Τουρκία οι γεννήσεις μειώνονται κάθετα. Εκτός από τις κουρδικές περιοχές της νοτιοανατολικής Τουρκίας ή τις μεγάλες πόλεις της δυτικής και βόρειας Τουρκίας που έχουν μεταναστεύσει Κούρδοι τις τελευταίες δεκαετίες.

Με άλλα λόγια, οι μόνοι που αυξάνονται και πληθύνονται στην Τουρκία είναι οι Κούρδοι.

Για την Τουρκία γνωρίζουμε ότι έχει πληθυσμό 78.741.053 (απογραφή του 2015).

Από αυτούς επισήμως παραδέχονται ως Κούρδους τα 22,7 εκ. που ζουν στην ανατολική και νοτιοανατολική Τουρκία.

Υπάρχουν όμως ακόμα 8,7 εκατομμύρια Κούρδοι που έχουν μεταναστεύσει στη δυτική Τουρκία. Που σημαίνει, εάν κάνει κάποιος την πρόσθεση, ότι οι Κούρδοι είναι τουλάχιστον 31.5 εκ. Οι ίδιοι ισχυρίζονται ότι είναι ακόμα περισσότεροι.

Τουρκικές στατιστικές προειδοποιούν ότι μέσα σε αυτή τη γενιά η Κωνσταντινούπολη θα πάψει πλέον να είναι μια τουρκική πόλη. Θα είναι κουρδική, τουλάχιστον στην πλειονότητά της.

Οι Τουρκάλες επίσης έχουν αρχίσει να κάνουν τα παιδιά μεγάλες. Το 2011 ο μέσος όρος ηλικίας που γίνονταν μάνες στην Τουρκία ήταν τα 27,3 έτη.

Όταν λοιπόν μιλάμε για κουρδική «μειονότητα» στην Τουρκία ας μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας. Ποια μειονότητα; Οι Κούρδοι είναι σχεδόν ο μισός πληθυσμός της Τουρκίας κι εάν συνεχίσουν να γεννάνε με αυτούς τους ρυθμούς θα την πάρουν ολόκληρη την Τουρκία από μέσα.

Ίσως αυτός είναι ο λόγος που οι Κούρδοι δεν καίγονται για «ανεξάρτητο» Κουρδιστάν οπωσδήποτε, μιλάνε για «ομοσπονδία» με την Τουρκία. Ίσως να τα έχουν υπολογίσει και οι ίδιοι, με χαρτί και με μολύβι που λένε, ότι σε 50 χρόνια από σήμερα θα είναι η πλειονότητα στην Τουρκία και οι Τούρκοι μειονότητα. Και τότε;
tribune.gr

3.500.000 άτομα αλβανικής καταγωγής ζούν σήμερα στην Τουρκία.

Ιανουαρίου 31, 2017

Σήμερα στην Τουρκία υπολογίζεται ότι υπάρχουν τουλάχιστον 1,3 με 3.500.000 Αλβανοί, που αποτελούν το 1,5 – 4,5% του συνολικού πληθυσμού της χώρας (79.000.000 πληθυσμός με την απογραφή 2016). Αλλά η Τουρκία δεν αναγνωρίζει τους Αλβανούς ως μειονότητα σε αυτή τη χώρα.

Οι Αλβανοί που μετοίκισαν στην Τουρκία, βρίσκονται περισσότερο στο ευρωπαϊκό τμήμα, αλλά και στην Ασία. Οι περισσότεροι ζουν σε πόλεις και λιγότερο στα χωριά, όπως αναφέρει η Telegraph.

Οι Αλβανοί δεν καταγράφονται στα επίσημα αποτελέσματα της απογραφής, εφόσον είναι εγγεγραμμένοι μόνο ως Τούρκοι και ένας μεγάλος αριθμός από αυτούς έχει πλέον αφομοιωθεί.

00-1hartashq

Αυτός είναι ο χάρτης των Αλβανικών οικισμών στην Τουρκία, οι οποίοι έχουν μεταναστεύσει στη χώρα αυτή μετά το 1920, κυρίως από το Κοσσυφοπέδιο, την Ιλλιρίδα (ΠΓΔΜ) και την Τσαμουριά (Ελλάδα) .

http://www.gazetadita.al/harta-e-vendbanimeve-te-shqiptareve-ne-turqi/

Αλβανός Δημοσιογράφος: 12.000 Αλβανοί υπηρετούν στον ελληνικό στρατό

Ιανουαρίου 30, 2017

Αλβανός Δημοσιογράφος: 12.000 Αλβανοί υπηρετούν στον ελληνικό στρατό

Στον ελληνικό στρατό, σε σύνολο 86.000 στρατιωτών, υπηρετούν περίπου 12.000 νεοσύλλεκτοι κληρωτοί αλβανικής καταγωγής.

Αυτό ισχυρίστηκε, σύμφωνα με το Βαλκανικό Περισκόπιο, ο Αλβανός δημοσιογράφος στην Αθήνα Ρόμπερτ Γκόρο στην εκπομπή «Οπίνιον» της τηλεόρασης των Τιράνων TV Klan.

«Οι Αλβανοί που δεν έχουν τελειώσει ανώτατη εκπαίδευση και έχουν καταταγεί για την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία στο στρατό της Ελλάδας, είναι περίπου 12 χιλιάδες, οι οποίοι ζούνε στην Ελλάδα και βρίσκονται σήμερα στις τάξεις του ελληνικού στρατού. Οι στρατιώτες που σχημάτισαν με τα χέρια τους το έμβλημα της αλβανικής σημαίας ήταν μέλη της φρουράς της Δημοκρατίας της Ελλάδας», δήλωσε ο Γκόρο.

Οι φωτογραφίες των νεαρών Αλβανών, ως Έλληνες στρατιώτες, ελήφθησαν κατά τη διάρκεια διαλείμματος για να επιβεβαιώσουν το φρόνημα και την εθνικότητά τους, αφού είχαν ως φόντο τη Μεγάλη Αλβανία, όπως διατείνονται τα ελληνικά ΜΜΕ, σημειώνει η τηλεόραση Sitel των Σκοπίων.

Η είδηση όπως αντιλαμβάνεστε δεν είναι «μικρή» κι εάν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα αποτελεί μέγιστο θέμα που οφείλει να το γνωρίζει ο ελληνικός λαός.

Αίθουσα Σύνταξηςhttp://www.tribune.gr/