Archive for the ‘Βουλγαρία’ category

ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΘΡΑΚΗΣ (31/8 – 25/10/1913) ΚΑΙ ΑΓΩΓΟΙ

Μαΐου 4, 2017

Υπήρχε τέτοιο κράτος και είχε τη δικιά του σημαία και εθνικό ύμνο.

H Αυτόνομη Κυβέρνηση της Δυτικής Θράκης (τουρ. Batı Trakya Bağımsız Hükümeti) ήταν ένα μικρό, προσωρινό κράτος που ιδρύθηκε στην Δυτική Θράκη από τις 31 Αυγούστου έως τις 25 Οκτωβρίου του 1913. Η επίσημη ονομασία της ήταν αρχικά Προσωρινή Κυβέρνηση Δυτικής Θράκης (Οθωμανική Τουρκική غربی تراقیا حكومت موقتهسی – τουρ. Garbi Trakya Hükûmet-i Muvakkatesi) και αργότερα Αυτόνομη Κυβέρνηση Δυτικής Θράκης (Οθωμανική Τουρκική غربی تراقیا حكومت مستقلهسی – τουρ. Garbi Trakya Hükûmet-i Müstakilesi), η οποία προτιμήθηκε για να αποφευχθεί τυχόν σύγχυση ή ανασφάλεια στον πληθυσμό. Το κράτος περιλάμβανε όλη την Δυτική Θράκη, από τον Έβρο μέχρι τον Νέστο ποταμό, συμπεριλαμβανομένης της βουλγαρικής Ροδόπης στα βόρεια και στα νότια έφτανε στο Αιγαίο Πέλαγος. Η συνολική έκταση του ξεπερνούσε τα 8.600 χλμ². Ο πληθυσμός του κρατιδίου ήταν 500.000 εκ των οποίων το 50% (250.000) ήταν Έλληνες και οι υπόλοιποι ήταν Τούρκοι, Πομάκοι, Τσιγγάνοι, Αρμένιοι, Εβραίοι και λίγοι Βούλγαροι[1], αν και κατά άλλες εκτιμήσεις οι μουσουλμάνοι έφταναν το 75%[2].

Αφορμή για την προσπάθεια αυτονόμησης της Δυτικής Θράκης στάθηκε η υπογραφή της Συνθήκης του Βουκουρεστίου σύμφωνα με την οποία η Δυτική Θράκη θα γινόταν μέρος της Βουλγαρίας. Η απελπισία σε αυτή την προοπτική οδήγησε μερίδα Ελλήνων και Μουσουλμάνων να επαναστατήσουν διεκδικώντας την αυτονόμηση της περιοχής τους. Ζητήθηκε μάλιστα βοήθεια από την Ελλάδα και την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η πρώτη δεν μπόρεσε να βοηθήσει καθώς είχε υπογράψει την Συνθήκη ενώ η δεύτερη, η οποία δεν είχε κληθεί στο Βουκουρέστι, προσέφερε βοήθεια στέλνοντας αντάρτικες ομάδες και στρατιώτες μεταμφιεσμένους σε χωρικούς να καταλάβουν την Κομοτηνή και την Ξάνθη, το οποίο και πέτυχαν. Προκειμένου να ξεκινήσουν επίσημες συζητήσεις για την αυτονόμηση της Δυτικής Θράκης στάλθηκε αντιπροσωπεία Ελλήνων, Εβραίων, Μουσουλμάνων και Αρμενίων στην Κωνσταντινούπολη, όπου μαζί με τον Γάλλο πρέσβη έφτιαξαν καταστατικό χάρτη αυτονόμησης, σύμφωνα με τον οποίο η Δυτική Θράκη θα χωριζόταν σε τρία μέρη, εκ των οποίων στα δύο θα ήταν Έλληνας πρόεδρος και στο ένα Μουσουλμάνος.

Η Μεγάλη Βρετανία, η Αυστρία και η Ρωσία αρνήθηκαν όμως να συζητήσουν το θέμα ασκώντας πιέσεις στην Οθωμανική Αυτοκρατορία να αποσύρει την υποστήριξή της από τους αυτονομιστές. Η Πύλη απέσυρε την υποστήριξή της προκαλώντας την αγανάκτηση των αυτονομιστών, οι οποίο κήρυξαν την αυτονομία της Δυτικής Θράκης αγνοώντας τις συμβουλές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας περί του αντιθέτου. Η Ελλάδα αμέσως μετά την κήρυξη της αυτονομίας προσφέρθηκε να ενισχύσει την πρωτοβουλία, η υποστήριξη όμως δεν κράτησε πολύ καθώς μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Κωνσταντινούπολης μεταξύ Βουλγαρίας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η οποία αναγνώριζε τα σύνορα και την Δυτική Θράκη ως βουλγαρική δεν υπήρχαν πολλά περιθώρια βοήθειας.

1) Κωνσταντίνος Βακαλόπουλος (2004). Ιστορία της Μείζονος Θράκης, από την πρώιμη Οθωμανοκρατία μέχρι τις μέρες μας. Θεσσαλονίκη: Εκδοτικός Οίκος Αντώνιου Σταμούλη, σελ. 282. ISBN960-8353-45-9.
2) Katrin Boeckh Von den Balkankriegen zum Ersten Weltkrieg — Kleinstaatenpolitik und ethnische Selbstbestimmung am Balkan, München 1996, ISBN 3-486-56173-1, S. 77: Boeckh übernimmt die Zahlen einer türkischen Statistik von 1910 und gibt an, dass diese Zahlen in etwa den Zahlen einer griechischen Statistik von 1912 entsprechen. Die Statistiken übernimmt sie aus den Seiten 31f. aus Dimitri Pentzopoulos The Balkan Exchange of Minorities
3) Λένα Διβάνη (2000). Η εδαφική ολοκλήρωση της Ελλάδας (1830 – 1947). Αθήνα: Καστανιώτης, σελ. 584-587. ISBN 978-960-03-2902-5.

Δείτε και αυτό:
Η ‘ΕΚΔΟΣΗ «ΜΟΥΧΤΑΡΙΕΤ» ΤΗΣ ΑΥΤΟΝΟΜΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΘΡΑΚΗΣ (1913)
http://www.cangelaris.com/gr_exmuh.htm

Γκιουμουλτζίνας Δημοκρατία (1913) (νεοελληνική εποχή)
Garbi Trakya Hükümet -i Muvakattesi (1913), Προσωρινή Kυβέρνηση Δυτικής Θράκης (1913)

ΠOΛITIKH IΣTOPIA – XPONOΛOΓIO: Ως συνέπεια του δεύτερου Bαλκανικού Πολέμου (βουλγαρικές στρατιωτικές ήττες) και με έμμεση ελληνοοθωμανική παρέμβαση εκδηλώθηκε στη Δυτική Θράκη επαναστατικό κίνημα εναντίον της βουλγαρικής κυριαρχίας. Tο κίνημα εκδηλώθηκε στα βόρεια τμήματα του παλαιού Σαντζακίου Γκιουμουλτζίνας, στον Kαζά Oρτάκιοϊ και στον πρώην Kαζά Kίρτζαλι (που σήμερα ανήκουν στη Bουλγαρία), δηλαδή στις περιοχές Kοσούκαβακ (Kosukavak, σημ. Krumovgrad), Mαστανλή (Mastanli, Mestanli, σημ. Momcilgrad) και Kίρτζαλι (Kircali, σημ. Kardjali) μεταξύ 16 και 19 Aυγούστου 1913. Oι κινηματίες κατέλαβαν την Γκιουμουλτζίνα (Kομοτηνή) στις 31 Aυγούστου και την Ξάνθη την 1η Σεπτεμβρίου 1913. Aμέσως μετά, ίδρυσαν με κέντρο την Γκιουμουλτζίνα την Προσωρινή Kυβέρνηση Δυτικής Θράκης (Garbi Trakya Hükümet -i Muvakkatesi). H Kυβέρνηση αυτή ήλεγχε όλόκληρο σχεδόν το παλαιό Σαντζάκι της Γκιουμουλτζίνας και από τις 2 Oκτωβρίου και το λιμάνι του Δεδέαγατς (σημ. Aλεξανδρούπολη). H βουλγαροοθωμανική Συνθήκη της Kωνσταντινούπολης που μεσολάβησε εν τω μεταξύ (29 Σεπτεμβρίου 1913), άφησε ακάλυπτους τους κινηματίες από την πλευρά της οθωμανικής Kυβέρνησης, η οποία αποδέχθηκε την παράδοση της περιοχής στο βουλγαρικό στρατό ως τις 25 Oκτωβρίου. Tελικά η κατάληψη της Δυτικής Θράκης από τις βουλγαρικές αρχές ολοκληρώθηκε στις 30 Oκτωβρίου 1913. Kατά τη σύντομη διακυβέρνηση της περιοχής από τις αρχές της «Δημοκρατίας της Γκιουμουλτζίνας», φαίνεται ότι διατηρήθηκε στις περιοχές που ήλεγχε το παλαιό (1878 – 1912) οθωμανικό διοικητικό σύστημα και στους Kαζάδες Kοσούκαβακ, Ξάνθης, Δαρί Δερέ, Eγρί Δερέ και, Oρτάκιοϊ διορίστηκαν «Προσωρινοί Kυβερνητικοί Διοικητές» (Muvakkat Hulkumet Reisleri), ενώ στο Δεδέαγατς (Aλεξανδρούπολη) έλληνας Δήμαρχος. Σε έγγραφα της εποχής γίνεται λόγος επί παραδείγματι για «Λιβά (Σαντζάκι) Γκιουμουλτζίνας» (Liva -i Gumulcine) Kατ’ άλλες πληροφορίες, η περιοχή διαιρέθηκε σε τρεις τομείς (ίσως πρόκειται για Σαντζάκια (Λιβάδες) : Γκιουμουλτζίνας, Δεδέαγατς και Σουφλίου – συνόρων. Στις δύο τελευταίες – πάντα κατά τις ίδιες πληροφορίες – υπήρχαν έλληνες διοικητές.
Συγγραφέας: Παρασκευάς Kονόρτας

http://www.xanthi.ilsp.gr/thraki/history/his.asp?perioxhid=N0143

Λόγοι Δημιουργίας της «Ανεξάρτητης Θράκης»

Η Τουρκία, δεν έχει σκοπό να «παρέμβει» με τους παρακρατικούς της μηχανισμούς στην Ελληνική Θράκη. Στόχος της Τουρκίας είναι να δημιουργήσει μείζον θέμα, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Βουλγαρία, μέσω του οποίου θα μπορέσει να εξασφαλίσει την ολοκλήρωση του ενεργειακού διαδρόμου που επιθυμούν οι δυτικοί της προστάτες.

Αυτός ο εναλλακτικός διάδρομος (αυτή τη στιγμή η βόρεια Ελλάδα θεωρείται ως πρώτη λύση διέλευσης των διηπειρωτικών αγωγών ενέργειας), που απαιτείται προκειμένου να εξασφαλισθεί η απρόσκοπτη ενεργειακή τροφοδότηση της Ευρώπης (από αμερικανικές πηγές ενέργειας στην Ανατολή), μπορεί να υλοποιηθεί μόνον εάν υπάρξει ένα «ανεξάρτητο κράτος» (τύπου Βοσνίας), χωρίς οικονομική επιφάνεια, άμεσα εξαρτώμενο από κάποιους ισχυρούς προστάτες που θα διασφαλίζουν την συνέχιση της ύπαρξής του.


Στη νότια Βουλγαρία, τα τελευταία χρόνια αναπτύσσεται η τουρκική εξωτερική πολιτική, με περισσότερη ένταση από ότι συμβαίνει στην Ελληνική Θράκη. Μάλιστα, εκμεταλλευόμενη την μεγάλη φτώχεια, των γηγενών μουσουλμάνων, έχει κατορθωθεί από την πλευρά της Τουρκίας, η δημιουργία σχετικά μεγάλων γεωγραφικών θυλάκων όπου κατοικούν αποκλειστικά τουρκόφρονες μουσουλμάνοι, οι οποίοι μετέχουν και στην πολιτική της Βουλγαρίας, με ένα συγκεκριμένο πολιτικό κόμμα.

Εσχάτως, η Τουρκία κατόρθωσε να δημιουργήσει ένα δεύτερο «κεντρί» στην Βουλγαρία (η οποία βρίσκεται υπό την άμεση επιρροή της Δύσης, και διαθέτει στρατιωτική βάση στο ΝΑΤΟ), με την δημιουργία ενός κόμματος Πομάκων, το οποίο πρωτοπαρουσιάστηκε στο Βουλγαρικό Γκίρτζαλι, έδρα των σκληροπυρηνικών τουρκοφρόνων της νότιας Βουλγαρίας, προσφέροντας έτσι ιδιαίτερα χρήσιμους -αν και λίαν επικίνδυνους- συνειρμούς. Κι ενώ το μουσουλμανικό κόμμα στοχεύει καθαρά στο εσωτερικό της Βουλγαρίας, το «Πομακικό κόμμα» είναι σαφές πως στοχεύει και πέρα από τα νότια σύνορά της, μέσα στην Ελλάδα, προκειμένου να εξασφαλίσει έναν μεγαλύτερο γεωγραφικά ενιαίο χώρο, μία ογκωδέστερη (έστω και τύποις) κρίσιμη ανθρώπινη μάζα, όπου το κόμμα αυτό θα εμφανιστεί να βρίσκει την δική του έκφραση, στηριζόμενο κυρίως στην ύπαρξη θυλάκων τουρκοφρόνων (Κένταυρος, Εχίνος κ.α.) που ζούνε στα ορεινά της Ελληνικής Θράκης.

Η «Ανεξάρτητη Θράκη» όπως θέλει να την κάνει σήμερα η Τουρκία. Τμήμα της Ελληνικής Θράκης (ορεινά τμήματα του όγκου της Ροδόπης που βρίσκονται εντός της Ελλάδας,είναι με σκούρο πράσινο χρώμα, ενώ η νότια Βουλγαρία σχεδόν ολόκληρη συμπεριλαμβάνεται στο «ανεξάρτητο κράτος» και τέλος το νοτιο-ανατολικό τμήμα της ΠΓΔΜ (Σκόπια) στο οποίο κατοικούν Βουλγαρικής καταγωγής, μεν, τουρκόφρονες Πομάκοι. Η σύνδεση με την Αδριατική ακολουθεί μέσα από «φίλια εδάφη» στο αλβανόφωνο τμήμα της ΠΓΔΜ και φυσικά μέσα από την Αλβανία και το σκληροπυρηνικό μουσουλμανικό της τμήμα. Είναι η εναλλακτική πρόταση της Άγκυρας για έναν παράλληλο δρόμο αγωγών ενέργειας

Εάν επιχειρήσουμε να χαράξουμε στον χάρτη την περιοχή που δημιουργεί μία τέτοια «σύζευξη» μουσουλμάνων και Πομάκων (υπό τον απόλυτο έλεγχο της Τουρκίας), τότε διαπιστώνουμε πως δημιουργείται ο επιθυμητός «διάδρομος» που θα προσφέρει η Τουρκία στους ισχυρούς της Δύσης (και φυσικά στον ευρωπαίο εκπρόσωπό τους, την Γερμανία) ως εναλλακτικό ασφαλές ενεργειακό δρόμο προς την Ευρώπη. Έτσι, ενώ η Τουρκία αρχικά εργάστηκε μέσα στα πλαίσια μίας επέκτασής της στα Βαλκάνια (με σαφή διαλυτικά χαρακτηριστικά στους τόπους όπου λειτούργησαν οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες), γρήγορα προσαρμόστηκε στα νέα δεδομένα των γεωπολιτικών ανακατατάξεων και έτρεξε να προλάβει για να κάνει τη δική της «προσφορά», με τα σχετικά, φυσικά, ανταλλάγματα.
Αυτός είναι ο ορατός κίνδυνος για την Ελληνική Θράκη του σήμερα. Η οποία είτε θα λειτουργήσει ως μοχλός άσκησης πίεσης προς την Ελλάδα για πιθανές απαιτήσεις της Τουρκίας εις βάρος της Ελλάδας, είτε θα απειληθεί με μερική (υπό συνθήκες και ελαφρώς διευρυμένη) απώλεια του γεωγραφικού της χώρου (απώλεια Ελληνικού εδάφους), προκειμένου να δημιουργηθεί ένα μουσουλμανικό κράτος υπό την σκέπη – προστασία και εγγύηση της Τουρκίας (δηλαδή των άμεσα ενδιαφερόμενων ισχυρών δυτικών χωρών).

https://elladasimera.blogspot.gr/2014/03/blog-post_1852.html

Advertisements

Διαδηλώσεις στη Βουλγαρία για την απώλεια της… Θράκης!

Νοέμβριος 30, 2016

%cf%87%ce%ac%cf%81%cf%84%ce%b7%cf%82%ce%bc%ce%b1%ce%ba%ce%b5%ce%b4%ce%bf%ce%bd%ce%af%ce%b1%cf%82%ce%b2%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%b3%ce%b1%cf%81%ce%b9%ce%ba%ce%ae%cf%82bytscherkaskyΗ διατήρηση στην Βουλγαρική μνήμη της απόκτησης της Θράκης, προκειμένου να αποκτήσει διέξοδο στο Αιγαίο, διατηρείται σταθερή. Μπορεί να μη εκφράζεται από κυβερνητικής πλευράς, αλλά πολλές φορές έρχονται στη δημοσιότητα κείμενα από κρατικούς φορείς της Βουλγαρίας, όπως η Ακαδημία Επιστημών, που προβάλλουν το αίτημα.

Σύμφωνα όμως με πληροφορίες μας, επισκέπτονται την Θράκη Βούλγαροι, όπου υπό την ιδιότητα πολιτιστικών αναζητήσεων (καταγραφή εναπομεινάντων βουλγαρικών σπιτιών, από την εποχή τη βουλγαρικής κατοχής), ή προς συγγραφή μελετών ιστορικών επιστημόνων αλλά και αρχαιολόγων (όπως η κόρη του Εβραιοβουλγάρου Αλεξάντερ Φολ), περί των αρχαίων Θρακών, θεωρούνται κεκαλυμμένες ενέργειες από ελληνικές υπηρεσίες.

bulgaria_after_treatry_of_neuilly-sur-seine

Κάθε χρόνο, κατά την επέτειο της υπογραφής της Συνθήκης του Νεϊγύ (27 Νοεμβρίου 1919), ή την επέτειο της μη εφαρμοσθείσης Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου (Μάρτιος 1878) οργανώνονται διαδηλώσεις από πολιτικά κόμματα και συλλόγους της Βουλγαρίας, με την επίνευση της επίσημης Βουλγαρίας. Εφέτος, είχαμε πάλι διαδήλωση, με μικρή συμμετοχή, αλλά μελών του συγκυβερνώντος κόμματος ΑΤΑΚΑ, με αίτημα την επιδίωξη αναθεώρησης της Συνθήκης Νεϊγύ, και με ακραία συνθήματα μάλιστα, του τύπου «Βουλγαρία ή Θάνατος».

Η περί ου ο λόγος Συνθήκη υπογράφηκε μεταξύ της Βουλγαρίας και των νικητριών δυνάμεων του Α’ Παγκοσμίου πολέμου (Αγγλία, Γαλλία, ΗΠΑ και Ιταλία) και συμμετοχή συμμάχων χωρών, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα. Την συνθήκη αυτή, η βουλγαρική ιστοριογραφία την χαρακτηρίζει ως την δεύτερη εθνική καταστροφή, δια της οποίας η Βουλγαρία υποχρεώθηκε σε εγκατάλειψη πολλών εδαφών γειτονικών χωρών, που δεν της ανήκαν.

Ως προς τα καθ’ ημάς, παραιτήθηκε, εκτός των άλλων, και όλων των κυριαρχικών της δικαιωμάτων επί της μεσημβρινής δυτικής Θράκης και με την υποχρέωση ν΄ αναγνωρίσει εκ των προτέρων τις μεταγενέστερες αποφάσεις των Δυνάμεων περί αυτής. Ακολούθησε μετέπειτα παραχώρηση των εδαφών αυτών στην Ελλάδα με την Συνθήκη των Σεβρών ένα χρόνο μετά, και τον αποκλεισμό της βουλγαρικής εξόδου στο Αιγαίο πέλαγος.

Η Βουλγαρία, αρνούμενη να συμβιβασθεί με το νέο εδαφικό καθεστώς, αλλά αδυνατώντας εκ των πραγμάτων να ακολουθήσει δυναμική εξωτερική πολιτική, με την κυβέρνηση Σταμπολίνσκυ (1920 – 23) χρησιμοποίησε το ζήτημα της οικονομικής διεξόδου στο Αιγαίο, ως όχημα ειρηνικού αναθεωρητισμού, μέσω του οποίου επιδίωξε την αυτονομία της Δυτικής Θράκης ή την απόκτηση εδαφικού διαδρόμου στην περιοχή.
Στο αίτημα αυτό, απάντησε ο Ελ. Βενιζέλος ως ακολούθως: «Κάθε παραχώρηση κι αν εγίνετο θα ήταν ανωφελής εφόσον η Βουλγαρία δεν θα ησύχαζε μέχρις ότου αποκτήση ολόκληρον την Βαλκανικήν, αξιούσα πλήρη ηγεμονίαν εφ΄ όλης της Χερσονήσου και κατά συνέπειαν, επωφελούμενης πάσης ευκαιρίας δια να ικανοποιήση τις φιλοδοξίες της.

Η Βουλγαρία αντιπροσωπεύει εις τα Βαλκάνια ό,τι η Πρωσσία εις την Κεντρικήν Ευρώπην, πάντοτε δε θα επιχειρή να επιβάλη τον μιλιταρισμόν της επί των Βαλκανίων, όπως επεχείρησε να πράξη η Πρωσσία εις την Δυτικήν Ευρώπην».

Είχε δίκαιο επ’ αυτού ο Ελ. Βενιζέλος (άλλωστε παρόμοια εκτίμηση είχε κάνει για την Βουλγαρία και κατά την σύναψη της Συνθήκης Ειρήνης στο Βουκουρέστι, για την λήξη του Β΄ Βαλκανικού Πολέμου). Μόλις προ ολίγου χρόνου, το Ινστιτούτο Βουλγαρικής Γλώσσας της Σόφιας παρουσίασε έρευνα που διεξήγαγε στην Βόρεια Ελλάδα, κατά την οποία οι μισοί Έλληνες έχουν μητρική γλώσσα την… βουλγαρική!

Το Ινστιτούτο αυτό, είναι ένα από τα παλαιότερα ιδρύματα της Ακαδημίας Επιστημών της χώρας. Στην επίσημη ιστοσελίδα του ΙΒΓ αναφέρονται προκλητικά: «Ο χάρτης των βουλγαρικών διαλέκτων, υλοποιήθηκε από ομάδα επιστημόνων από το ΙΓΒ και περιλαμβάνει ηχογραφήσεις διαλέκτων από διαφορετικές περιοχές. Μεταξύ αυτών και από περιοχές που δεν είναι πλέον εντός των εθνικών συνόρων, αλλά κάποτε ήταν βουλγαρικά εδάφη, όπως τμήματα του Αιγαίου, η «Μακεδονία» (=Σκόπια), η Βόρεια Δοβρουτσά κ.α».

Βέβαια οι συντάκτες των άρθρων, δεν εξηγούν πότε ακριβώς σημερινά τμήματα της βόρειας Ελλάδας, ήταν «εντός των εθνικών συνόρων» της χώρας τους, αν εξαιρεθούν οι κατοχές στη διάρκεια του Α΄και Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Είναι ιδιαιτέρως ενδιαφέρον να σημειωθεί, πως η μόνη χώρα στην νοτιοανατολική Ευρώπη, που έχει παραιτηθεί οικειοθελώς της ιστορικής της μνήμης είναι η Ελλάδα, γι’ αυτό και βρισκόμαστε συνεχώς απολογούμενοι.

https://kostasxan.blogspot.gr/2016/11/blog-post_531.html

«Οι Τούρκοι είναι η χειρότερη μάστιγα της ανθρωπότητας» – Διαβάστε τι γράφουν τα σχολικά βιβλία των χωρών που υπέστησαν τουρκική κατοχή

Μαΐου 22, 2014

image

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος


Την ίδια περίοδο που εδώ στην Ελλάδα… κάποιοι «εθελότυφλοι» και «ραγιαδόφρονες» επιμένουν να επιβάλουν στα σχολικά μας βιβλία μια εξωραϊσμένη και εξωπραγματική εικόνα για την παρουσία των Τούρκων στην ελληνική ιστορία… την ίδια περίοδο που τα ελληνικά μεγάλα κανάλια προβάλουν με μανία κάποια εξωπραγματικά τουρκικά σήριαλ καλλιεργώντας στο ελληνικό κοινό μια απατηλή εικόνα για την σύγχρονη Τουρκία, στην ιδία την Τουρκία έχει προκαλέσει σοκ η δημοσίευση πριν από καιρό μιας αποκαλυπτικότατης έρευνας του ίδιου του τουρκικού Γενικού Επιτελείου σχετικά με την εικόνα που έχουν για τους Τούρκους, πολίτες άλλων χωρών.

Σύμφωνα λοιπόν με την έρευνα αυτή, σε 27 χώρες η εικόνα της Τουρκίας και των Τούρκων, όπως παρουσιάζεται στα σχολικά βιβλία της ιστορίας, είναι το λιγότερο θα έλεγε κανείς αρνητική και φτάνει μέχρι του σημείου να χαρακτηριστούν σαν η χειρότερη μάστιγα της ανθρωπότητας.

Μερικά από τα «κοσμητικά επίθετα με τα οποία στολίζουν τους Τούρκους και το πέρασμα τους στην ιστορία είναι πολύ χαρακτηριστικά : « Στρατός του διαβόλου», «Απατεώνες», «Ύπουλοι», «Κηφήνες», «Παράσιτα», «Βιαστές», «Εισβολείς», «Αρπάγες», «Πλιατσικολόγοι», «Βάρβαροι του Αττίλα», «Τύραννοι», είναι μόνο λίγα από τα χαρακτηριστικά επίθετα με τα οποία «κοσμείται» η λέξη Τούρκος. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε μια σειρά χωρών από την Μέση Ανατολή μέχρι ακόμα και την Φιλανδία, οι Τούρκοι κατέχουν το ρεκόρ των αρνητικών χαρακτηρισμών σε σημείο να παρομοιάζονται με την μεγαλύτερη συμφορά για τους λαούς των χωρών αυτών. Το εντυπωσιακό δε είναι ότι τέτοιοι χαρακτηρισμοί εμφανίζονται σε σχολικά βιβλία ακόμα και μουσουλμανικών χωρών, ακόμα και χωρών που σήμερα συνδέονται με φιλικές και συμμαχικές σχέσεις με την Τουρκία.

turkish-genocide

Συγκεκριμένα στην Αλβανία, στην όγδοη τάξη της στοιχειώδης εκπαίδευσης, πάντα σύμφωνα με την επίσημη έκθεση του τουρκικού Γενικού Επιτελείου, αναφέρετε ότι από όπου πέρασαν οι Τούρκοι έπεσε μαύρη σκλαβιά, οι μάνες βιάστηκαν, οι άντρες πουλήθηκαν σαν δούλοι και σκλάβοι. Στην Βοσνία Ερζεγοβίνη, επίσης μουσουλμανική χώρα που βοηθήθηκε πολύ από την Τουρκία, στην εβδόμη τάξη της στοιχειώδης εκπαίδευσης οι Τούρκοι χαρακτηρίζονται σαν κλεφτές, βιαστές, ληστές, και παράσιτα και προστίθεται πως εξ αιτίας της σκλαβιάς στους Τούρκους οι λαοί των σκλαβωμένων χωρών υπέστησαν μεγάλη καθυστέρηση στην οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική ανάπτυξη και έμειναν πολύ πίσω σε σύγκριση με τους άλλους λαούς της Ευρώπης. Στα Σκόπια, άλλη μια πολύ φιλότουρκη χώρα, στην πρώτη τάξη του Λυκείου αναφέρετε πως οι Τούρκοι βασάνιζαν, κρέμαγαν τους αγωνιστές του λαού, τους κάρφωναν πάνω σε πασσάλους, τους έγδερναν με τον χειρότερο τρόπο. Αλλά και εκτός των Βαλκανίων υπάρχουν επίσης πολύ επικριτικές αναφορές για το πέρασμα των Τούρκων. 

Έτσι στην Ουκρανία, στην εβδόμη τάξη της στοιχειώδους εκπαίδευσης αναφέρετε ότι ο Χασάν πασάς μετά την εξέγερση της Κριμαίας έφερε στην Πόλη τριακοσίους σκλάβους ουκρανικής καταγωγής που τους πούλησε στο σκλαβοπάζαρο, ( από αυτούς προέρχεται και η περίφημη Χιουρέμ σουλτάνα στην αρχή σκλάβα στο χαρέμι και στην συνέχεια σύζυγος του περίφημου σουλτάνου Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπή) . Όπως αναφέρουν τα σχολικά βιβλία της Ουκρανίας, «Εκεί χωρίστηκε η μάνα από το παιδί της και ο γιος από τον πατέρα, μέσα από ένα ανεπανάληπτο θρήνο των δύστυχων σκλάβων». Είναι γνωστή βέβαια η θέση της Αρμενίας όπου στα σχολικά της βιβλία καυτηριάζεται με πολύ έντονο τρόπο όλη η ιστορική διαδρομή των Τούρκων και φυσικά δίνετε μεγάλη έμφαση στην γενοκτονία που έγινε σε βάρος του αρμενικού λαού. Επίσης στα σχολικά βιβλία της Γερμανίας αναφέρετε με έντονα επικριτικό για τους Τούρκους ύφος η καταπίεση των Κούρδων, ενώ η ίδια η Τουρκία χαρακτηρίζετε σαν ένα ακραίο εθνικιστικό κράτος και ότι ο τουρκικός στρατός χαρακτηρίζεται σαν στρατός βασανιστηρίων. Ακόμα και στα σχολικά βιβλία της μακρινής Φιλανδίας υπάρχουν άκρως υποτιμητικές για τους Τούρκους αναφορές. Συγκεκριμένα αναφέρετε ότι στην Τουρκία απαγορεύετε η χρήση της μητρικής γλώσσας για τους Κούρδους, ότι γίνονται βασανιστήρια σε άτομα των μειονοτήτων και ότι από το 1984 το ΡΚΚ, που χαρακτηρίζετε σαν απελευθερωτικό κίνημα, έχει αρχίσει ένοπλο αγώνα κατά της τουρκικής καταπίεσης. 

Οι έντονα επικριτικές για την Τουρκία και τους Τούρκους αναφορές σε βιβλία της σχολικής εκπαίδευσης επεκτείνονται και σε άλλες χώρες όπως η Ιταλία, Γαλλία, Ρωσία, ακόμα και στις ΗΠΑ. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν δημοσιευθεί στην ίδια την Τουρκία, στην γειτονική Συρία έχουν καταγραφεί 92, (οι περισσότερες), επικριτικές αναφορές για το πέρασμα των Οθωμανών και των Τούρκων από την χώρα τους, στην Κυπριακή Δημοκρατία 65, στην Βουλγαρία 50 και 43 στην Βοσνία Ερζεγοβίνη.

Ένα άλλο μεγάλο ιστορικό-πολιτικό σοκ που υπέστησαν πρόσφατα οι Τούρκοι είναι ότι πριν από δυο χρόνια για πρώτη φορά η Βουλγαρία ανακοίνωσε με τον τότε πρωθυπουργό , Μπόικο Μπορίσοφ, σύμφωνα με δημοσιεύματα του ίδιου του τουρκικού τύπου, ότι θα διεκδικήσει αναγνώριση της γενοκτονίας που υπέστησαν οι Βούλγαροι στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα από τους Τούρκους, με τις σφαγές που έγιναν τότε σε πολλές βουλγαρικές επαρχίες. Άλλη μια δηλαδή γενοκτονία από τους Τούρκους που αναζητά την ιστορική της δικαίωση. Σύμφωνα με τις τότε δημοσιογραφικές πληροφορίες που έφταναν από την Σόφια, ο τότε Βούλγαρος πρωθυπουργός φέρονταν να είχε δηλώσει στον Βούλγαρο δημοσιογράφο, Γεώργκι Κοριτάρωφ, πως η Βουλγαρία έχει το δικαίωμα της απαίτησης της ιστορικής δικαίωσης. Η δήλωση αυτή τάραξε τα τουρκικά ΜΜΕ, ενώ πολλοί την Άγκυρα τόνιζαν ότι αυτό γίνεται κατόπιν πιέσεων του γνωστού ακροδεξιού βουλγαρικού κόμματος, ΑΤΑΚΑ. Το ΑΤΑΚΑ και στο παρελθόν είχε καταφερθεί έντονα κατά της Τουρκίας και την είχε κατηγορήσει ότι υποκινεί την τουρκόφωνη μουσουλμανική μειονότητα της Βουλγαρίας για να εξυπηρετήσει τα τουρκικά συμφέροντα στην περιοχή. Συχνά έχει διοργανώσει μεγάλες διαδηλώσεις στα σύνορα Τουρκίας Βουλγαρίας, με έντονα αντιτουρκικό χαρακτήρα προσπαθώντας να εμποδίσει τα καραβάνια των τουρκόφωνων ψηφοφόρων που έρχονται οργανωμένοι από την Τουρκία όπου μένουν τα τελευταία χρόνια, για να ψηφήσουν σε βουλγαρικές εκλογές. 

Να σημειωθεί ότι το ΑΤΑΚΑ έχει πρωτοστατήσει στο παρελθόν στο βουλγαρικό κοινοβούλιο για την αναγνώριση της αρμενικής γενοκτονίας και μάλιστα το 2006 είχε φέρει σχετικό νομοσχέδιο στην βουλγαρική βουλή αλλά τελικά το νομοσχέδιο είχε απορριφθεί κατόπιν έντονων αντιδράσεων της Τουρκίας, αλλά και των εκπροσώπων της τουρκόφωνης μειονότητας στην βουλγαρική βουλή.

Η σύγχρονη Τουρκία καβαλάει επάνω της το βάρος της γενοκτονίας εκατομμυρίων Ελλήνων, Αρμενίων, Ασσυρίων, Αράβων χριστιανών της Μικράς Ασίας. Σήμερα, ένα αιώνα σχεδόν μετά την διάπραξη αυτών των φρικτών εγκλημάτων, κάποιοι τουρκολάγνοι επιδιώκουν να μας κάνουν όχι μόνο να διαγράψουμε την ιστορία αλλά να αποδεχτούμε ένα ήπιο στην αρχή και στη συνέχεια επιβαλλόμενο εξισλαμισμό της χώρας μας, προς χάριν της υποτιθεμένης «δημοκρατίας» τους, γεμίζοντας με μιναρέδες και μουσουλμανικά ιδρύματα τις ελληνικές πόλεις. Αν τους αφήσουμε και δεν αντιδράσουμε θα είμαστε όλοι εμείς υπεύθυνοι για το κατάντημα μας!

H Άγνωστη Ιστορία των Σκοπίων – Η ταυτότητα των κατοίκων των Σκοπίων του 15ου και 16ου αιώνα

Νοέμβριος 6, 2013

Στα διασωθέντα Οθωμανικά έγγραφα του 15ου και 16ου αιώνα,η πλειοψηφία των κάτοικων των Σκοπίων προσδιόριζαν τους εαυτούς τους κυρίως ως Βαρνταριώτες, Αλβανούς, Τουρκομάνους, Καραμανλήδες, Κούρδους, αλλά ποτέ ως Μακεδόνες.

Η Ιστορία της πόλεως των Σκοπίων κατά την διάρκεια της Οθωμανικής Περιόδου, παραμένει στο μεγαλύτερο μέρος της άγνωστη. Ελάχιστες έρευνες έχουν γίνει για την Δημογραφική και Πολιτική κατάσταση της πόλεως εκείνη την περίοδο. Αυτές που ξεχωρίζουν είναι του Τούρκου Ακαδημαϊκού Ιναλτσίκ και του Ιστορικού Φρένκελ.

Στην έρευνα του τελευταίου, μέσα από Οθωμανικά έγγραφα που αναφέρονται σε Οθωμανικούς φόρους περιουσίας και διάφορα συμβόλαια σχετικά με εισοδήματα και ιδιοκτησίες της περιόδου 1450-1550, μπορούμε να έχουμε μια πιο καθαρή εικόνα για την ταυτότητα των κατοίκων της πόλεως των Σκοπίων. Τα Σκόπια της συγκεκριμένης περιόδου περιλαμβάνουν ένα πλήθος ανθρώπων από διαφορετικές εθνότητες, όπου κυρίαρχο στοιχείο είναι οι Οθωμανοί Τούρκοι (Δείτε σχετικό πίνακα παρακάτω) . Ανάμεσα τους βρίσκονται αρκετοί με ρίζες απο την μακρινή Ανατολία. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός πως υπάρχει ένα ποσοστό Μουσουλμάνων κατοίκων των Σκοπίων που αυτοπροσδιορίζονται ως Κούρδοι (Kurd), Tουρκομάνοι (Danishmend), Καραμανλήδες (Karamanli) και με άλλους Γεωγραφικούς προσδιορισμούς από πόλεις της Ανατολίας. (Konyali, Bagdad, Kayserili, Bolulu, Saruhanli κ.α.).

Όσοι κάτοικοι προέρχονταν απο γειτονικές περιοχές αυτοπροσδιοριζόντουσαν κυρίως ως Βαρνταριώτες (Vardarli) και Αλβανοί (Αrnavud) τα οποία ήταν και τα πιο διαδεδομένα. Φυσικά o προσδιορισμός “Μακεδόνας” δεν βρίσκεται πουθενά .

Εντυπωσιακά είναι τα μεγάλα ποσοστά των κατοίκων της πόλεως των Σκοπίων που ασπάστηκαν τον Ισλαμισμό και τα οποία ξεπερνάνε το 30% σε αρκετές περιπτώσεις.

Στα διασωθέντα Οθωμανικά έγγραφα του 15ου και 16ου αιώνα,η πλειοψηφία των κάτοικων των Σκοπίων προσδιόριζαν τους εαυτούς τους κυρίως ως Βαρνταριώτες, Αλβανούς, Τουρκομάνους, Καραμανλήδες, Κούρδους, αλλά ποτέ ως Μακεδόνες.

Η Ιστορία της πόλεως των Σκοπίων κατά την διάρκεια της Οθωμανικής Περιόδου, παραμένει στο μεγαλύτερο μέρος της άγνωστη. Ελάχιστες έρευνες έχουν γίνει για την Δημογραφική και Πολιτική κατάσταση της πόλεως εκείνη την περίοδο. Αυτές που ξεχωρίζουν είναι του Τούρκου Ακαδημαϊκού Ιναλτσίκ και του Ιστορικού Φρένκελ.

Στην έρευνα του τελευταίου, μέσα από Οθωμανικά έγγραφα που αναφέρονται σε Οθωμανικούς φόρους περιουσίας και διάφορα συμβόλαια σχετικά με εισοδήματα και ιδιοκτησίες της περιόδου 1450-1550, μπορούμε

Είναι χαρακτηριστικό στο έτος 1544, το 80% του πληθυσμού των Σκοπίων ήταν Οθωμανοί Μουσουλμάνοι που αυτοπροσδιοριζόντουσαν ως Βαρνταριώτες, Αλβανοί, Τουρκομάνοι, Κούρδοι, Καραμανλίδες, αλλά ποτέ ως Μακεδόνες.

να έχουμε μια πιο καθαρή εικόνα για την ταυτότητα των κατοίκων της πόλεως των Σκοπίων. Τα Σκόπια της συγκεκριμένης περιόδου περιλαμβάνουν ένα πλήθος ανθρώπων από διαφορετικές εθνότητες, όπου κυρίαρχο στοιχείο είναι οι Οθωμανοί Τούρκοι (Δείτε σχετικό πίνακα παρακάτω) . Ανάμεσα τους βρίσκονται αρκετοί με ρίζες απο την μακρινή Ανατολία. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός πως υπάρχει ένα ποσοστό Μουσουλμάνων κατοίκων των Σκοπίων που αυτοπροσδιορίζονται ως Κούρδοι (Kurd), Tουρκομάνοι (Danishmend), Καραμανλήδες (Karamanli) και με άλλους Γεωγραφικούς προσδιορισμούς από πόλεις της Ανατολίας. (Konyali, Bagdad, Kayserili, Bolulu, Saruhanli κ.α.).

Όσοι κάτοικοι προέρχονταν απο γειτονικές περιοχές αυτοπροσδιοριζόντουσαν κυρίως ως Βαρνταριώτες (Vardarli) και Αλβανοί (Αrnavud) τα οποία ήταν και τα πιο διαδεδομένα. Φυσικά o προσδιορισμός “Μακεδόνας” δεν βρίσκεται πουθενά .

karamanlis skopje0 H Άγνωστη Ιστορία των Σκοπίων   Η ταυτότητα των κατοίκων των Σκοπίων του 15ου και 16ου αιώνα

karamanlis skopje H Άγνωστη Ιστορία των Σκοπίων   Η ταυτότητα των κατοίκων των Σκοπίων του 15ου και 16ου αιώνα

karamanlis skopje1 H Άγνωστη Ιστορία των Σκοπίων   Η ταυτότητα των κατοίκων των Σκοπίων του 15ου και 16ου αιώνα

Εντυπωσιακά είναι τα μεγάλα ποσοστά των κατοίκων της πόλεως των Σκοπίων που ασπάστηκαν τον Ισλαμισμό και τα οποία ξεπερνάνε το 30% σε αρκετές περιπτώσεις.

Skopje converts islam H Άγνωστη Ιστορία των Σκοπίων   Η ταυτότητα των κατοίκων των Σκοπίων του 15ου και 16ου αιώνα

Η Ιστορία του Οθωμανικού Εποικισμού στα Σκόπια

Η πόλη των Σκοπίων κατακτήθηκε απο τον Τούρκο Πασά Γιγκίτ, την εποχή του Σουλτάνου Μπαγιαζήτ Α’ (1392). Ακόμα και πιο πριν απο τις Οθωμανικές κατακτήσεις, τα εδάφη της τωρινής ΠΓΔΜ, είχαν γνωρίσει την ύπαρξη Τουρκικών φύλων όπως οι Ούζοι, Πετσενέγκοι, Κουμάνοι, ενώ κατά τους τελευταίους αιώνες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, οι αυτοκράτορες του Βυζαντίου είχαν εγκαταστήσει στην περιοχή του Βαρδάρη πληθυσμούς που έμειναν γνωστοί ως οι “Τούρκοι του Βαρδάρη”.

Όμως ο πραγματικός Τουρκικός εποικισμός, ο οποίος άλλαξε το Δημογραφικό σκηνικό της πόλης πραγματοποιήθηκε κατα την διάρκεια της Οθωμανικής κατοχής. Θα μπορούσαμε να κατηγοριοποιήσουμε τον Εποικισμό από Οθωμανούς προερχόμενους απο την Ανατολία σε δύο φάσεις:

(α) Την περίοδο 1391-1402

(β) Την περίοδο μετά το 1421

Όπως προαναφέραμε το έτος 1391 οι Οθωμανοί κατέλαβαν την πόλη των Σκοπίων. Η ουσιαστική Δημογραφική έκρηξη, Ισλαμοποίησης και Τουρκοποίησης ξεκίνησε αμέσως, με την τον ερχομό των πρώτων Οθωμανών εποίκων στην πόλη.

Όπως ο Τούρκος ακαδημαϊκός Μεχμέτ Ινμπασί μας πληροφορεί:

Έχοντας στρατηγική σημασία μια και βρισκόταν στα σύνορα, η πόλις των Σκοπίων έγινε αντικείμενο συστηματικού Εποικισμού μετά την κατάκτηση [..]Είναι παρόλαυτα, προφανές οι Οθωμανικές κατακτήσεις έγιναν για να εποικιστούν [*αυτά τα μέρη]”

Ο Σουλτάνος Μπαγιαζήτ Α’ εγκατέστησε τους Μουσουλμάνους Τούρκους στην περιοχή ανάμεσα στα Σκόπια και το Νις. Σύμφωνα με τον Χαλίλ Ιναλτσίκ:

Μέρη όπως τα Serez, Plovdiv, Babadag, Elbasan, Sarajevo, Silistre και Skopje ταξινομήθηκαν από τους Μπέηδες με τέτοιο τρόπο ώστε να γίνουν Τουρκικές πόλεις. “

Οι εκτιμήσεις για τον πληθυσμό των Σκοπίων ανάμεσα στα έτη 1455 και 1569 ήταν:

skopjepopulation H Άγνωστη Ιστορία των Σκοπίων   Η ταυτότητα των κατοίκων των Σκοπίων του 15ου και 16ου αιώνα

Παρατηρήστε τα άκρως ενδιαφέροντα ποσοστά των Στατιστικών. Πχ το έτος 1544, ο πληθυσμός των Σκοπίων ήταν… 80% Μουσουλμάνοι (Στο συντριπτικό ποσοστό Οθωμανοί Τούρκοι και σε ελάχιστο ποσοστό Αλβανοί) ενώ μόλις το 20% ήταν Χριστιανοί (Βούλγαροι, Έλληνες, Σέρβοι, κτλπ) !!!

Η εν λόγω κατάσταση διατηρήθηκε μέχρι τον 19ο Αιώνα.

skopje19thcent H Άγνωστη Ιστορία των Σκοπίων   Η ταυτότητα των κατοίκων των Σκοπίων του 15ου και 16ου αιώνα

Πηγές:

Έραν Φρένκελ, “Σκόπια – Από την Σερβική στην Οθωμανική Αυτοκρατορία: Προυποθέσεις για την εμφάνιση μια Βαλκανικής Μουσουλμανικής Πόλης“, 1986

Χαλίλ Ιναλτσίκ, “Η Μέση Ανατολή και τα Βαλκάνια κάτω από την Οθωμανική Αυτοκρατορία – Δοκίμια για την οικονομία και κοινωνία“,

Αναστασόφκσι, “Ισχυρισμοί για την Μακεδονική Ταυτότητα 1870-1912″

Μεχμέτ Ινμπασί, “Η πόλη των Σκοπίων και η Δημογραφική της δομή τον 19ο αιώνα”

http://history-of-macedonia.com/2010/04/12/skopia-istoria-tautotita-skopianon/

Σε 4 χρόνια το 25% των Σκοπιανών θα έχει στην κατοχή του Βουλγαρικό διαβατήριο

Νοέμβριος 6, 2013

bulgarian_passportΣε 4 χρόνια το 25% του πληθυσμού των Σκοπίων αναμένεται να έχει στην κατοχή του Βουλγαρικό διαβατήριο.

Αυτό συμπεραίνουν τουριστικά πρακτορεία της χώρας με βάση τον  αριθμό αιτήσεων χορήγησης Βουλγαρικών διαβατηρίων από τους Σκοπιανούς.

Σύμφωνα με στοιχεία τους το ποσοστό αιτήσεων για Βουλγαρικά διαβατήρια έχει αυξηθεί κατά 40%.

Χαρακτηριστικά επισημαίνουν ό,τι ο Περλεπές (Πρίλεπ), 4η μεγαλύτερη πληθυσμιακά πόλη των Σκοπίων, θα μπορούσε να ονομαστεί και “πόλη της μετανάστευσης”.

Κατά 40% αυξήθηκε το ποσοστό αιτήσεων χορήγησης βουλγαρικών διαβατηρίων στα Σκόπια.

Και αυτό γιατί καθημερινά σε αυτήν την πόλη γίνονται τουλάχιστον 10 αιτήσεις για Βουλγαρικά διαβατήρια.

Οι περισσότεροι νέοι της χώρας επιθυμούν να εργαστούν στην ΕΕ, κάτι το οποίο προσφέρει το βουλγαρικό διαβατήριο.

Μέχρι τώρα περίπου 100,000 Σκοπιανοί πολίτες έχουν Βουλγαρική υπηκοότητα, ενώ και ο Βούλγαρος ΥΠΕΞ Κ. Βιγκένιν τελευταία, έχει αυξήσει τις πιέσεις του προς την Σκοπιανή κυβέρνηση για χορήγηση περισσότερων δικαιωμάτων στην βουλγαρική μειονότητα των Σκοπίων.

http://history-of-macedonia.com/2013/10/21/skopia-plhthysmos-boylgariko-diabatirio/

Ο Πιο Βλάκας Πλαστογράφος Του Κόσμου…

Νοέμβριος 6, 2013

…δεν θα μπορούσε να είναι τίποτα άλλο από Σκοπιανός.

Δείτε τι έκανε…

fake_winnipeg

Aυτό είναι απόκομμα από  την εφημερίδα Winnipeg Free Press της 13ης Οκτωβρίου του 1934, όπως αυτό κυκλοφορεί σε αρκετές Σκοπιανές Ιστοσελίδες. 

Κεντρικό θέμα είναι ο Τσερνοζέμσκι, δολοφόνος του διαδόχου του θρόνου της Γιουγκοσλαβίας, Αλέξανδρου Ι Καραγεώργεβιτς.

Μόνο που ο κεντρικός τίτλος της εφημερίδας όπως κυκλοφορεί στα Σκόπια, έχει εμφανέστατα πλαστογραφηθεί. Είναι προφανές πως τα γράμματα του κεντρικού τίτλου έχουν αισθητή διαφορά με όλα τα υπόλοιπα.

Δείτε λοιπόν το αυθεντικό πρωτοσέλιδο της εφημερίδας και συγκρίνετε το με το αντίστοιχο που κυκλοφορεί στα Σκόπια.

winnipeg_original

Δίκαια ο Σκοπιανός πλαστογράφος παίρνει τον τίτλο του “πιο Βλάκα πλαστογράφου του κόσμου”.

http://history-of-macedonia.com/2013/11/05/blakas-plastografos-kosmos/

Αχμέτι: Τα σκοπιανά MME ασκούν τρoμοκρατία στο λαό για το όνομα

Νοέμβριος 2, 2013

newego_LARGE_t_1101_54267874_type12713Τα Σκοπιανά μέσα ενημέρωσης «ασκούν τρoμοκρατία στον λαό, ότι αν αλλάξει το όνομα της χώρας θα θιγεί και η εθνική ταυτότητα», δήλωσε ο αρχηγός του συγκυβερνώντος αλβανικού κόμματος DUI, Αλί Αχμέτι, ενώ επεσήμανε την ανάγκη εξεύρεσης λύσης στο ζήτημα της ονομασίας το συντομότερο δυνατό, ώστε να ανοίξουν για τη χώρα οι πόρτες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.
Ανέφερε ότι οι πρωτοβουλίες που έχει αναλάβει ο ίδιος, με επισκέψεις και συναντήσεις με εκπροσώπους της διεθνούς κοινότητας για την επίλυση του ζητήματος του ονόματος, μπορούν να επιφέρουν αποτελέσματα και πρόσθεσε ότι τα σλαβικά μέσα ενημέρωσης της ΠΓΔΜ, υπονομεύουν τις προσπάθειες του.

«Εγώ δεν δουλεύω πίσω από τις πλάτες κανενός. Για τις επισκέψεις μου στην Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες ήξεραν όλοι, αλλά υπήρξαν παρεμποδίσεις από τους ‘μακεδονικούς’ τηλεοπτικούς σταθμούς και οι πολίτες της χώρας δεν ενημερώθηκαν σωστά. Τα ‘μακεδονικά’ μέσα ενημέρωσης ασκούν τρoμοκρατία στον λαό, ότι αν αλλάξει το όνομα της χώρας θα θιγεί και η εθνική ταυτότητα. Οι διαπραγματεύσεις αφορούν την εξεύρεση λύσης στο θέμα της ονομασίας και όχι τα ζητήματα ταυτότητας… Είμαστε πιο κοντά από ποτέ σε μια λύση για το ζήτημα της ονομασίας. Αν χρειαστεί, πρέπει να κλειστούμε σε ένα δωμάτιο και να μην βγούμε από αυτό μέχρι να βρούμε λύση στο θέμα του ονόματος» δήλωσε ο Αλί Αχμέτι,σε συνέντευξη του στον αλβανόφωνο τηλεοπτικό σταθμό των Σκοπίων, Alsat – M.

«Έως το τέλος του Δεκεμβρίου θα είναι εμφανή τα αποτελέσματα των διπλωματικών πρωτοβουλιών που έχω αναλάβει. Έχουν γίνει τα πάντα για να βρούμε μια συμβιβαστική λύση. Πρέπει πρώτα να προετοιμαστεί η ‘μακεδονική’ κοινή γνώμη. Διαφορετικά, η χώρα θα εισέλθει σε απομόνωση και τότε η διεθνής κοινότητα θα είναι η πρώτη που θα αναλάβει δράση, όπως τη διακοπή χορήγησης δανείων και πρόσβασης της χώρας στα ευρωπαϊκά προγράμματα. Αν δεν υπάρξει λύση, τότε οι Αλβανοί στη ‘Μακεδονία’ θα ζητούν να παίρνουν αλβανικά διαβατήρια, όπως τους ‘Μακεδόνες’ που παίρνουν βουλγαρικά διαβατήρια», συμπλήρωσε ο κ. Αχμέτι. (ethnos)