Archive for the ‘Βαλκάνια’ category

Οι Ορθόδοξοι Αλβανοί των Σκοπίων είναι 100.000!!

Φεβρουαρίου 22, 2018

Οι Ορθόδοξοι Αλβανοί στην ΠΓΔΜ επιστρέφουν στις ρίζες τους», είναι το άρθρο στο Ina-online.net που αναφέρει ότι ο αριθμός τους εκτιμάται σε πάνω από 100 χιλιάδες πολίτες

Μάιος 15, 2016.

Ο διακεκριμένος διανοούμενος, Ορθόδοξος Αλβανός,  Μπρανισλάβ Σιναντινόφσκι,  λέει ότι τα Σκόπια δεν έχουν αλβανικές Ορθόδοξες εκκλησίες και ότι δεν θα υποχωρήσει στις θέσεις του μέσω απειλών και επιθέσεων για να δηλώνει δημόσια ότι είναι Αλβανός Ορθόδοξος.

«Το μήνυμά μου είναι να γιορτάσουμε για τα χίλια χρόνια της ορθοδοξίας μας παρότι δεν έχουμε μια δικιά μας εκκλησία και πρέπει οι Ορθόδοξοι Αλβανοί (στα Σκόπια) να οικοδομήσουν και δεν βλέπω το λόγο να μην μας επιτρέπουν, αφού δεν ζητάμε κρατική ενίσχυση για το σκοπό αυτό, για τον οποίο θα στηρίξει ο λαός μας», λέει ο Συναδινόφκσι.

Σύμφωνα με τον ίδιο, ο αριθμός των Ορθόδοξων Αλβανών υπολογίζεται σε πάνω από 100.000, οι οποίοι εξυπηρετούνται  σε διάφορες (σλαβικές) εκκλησίες.

«Το ζήτημα των Αλβανών Ορθόδοξων δεν είχε ανοίξει ποτέ στο παρελθόν και δεν μελετήθηκε με επιστημονικό τρόπο. Το θέμα απαιτεί μια θεσμική μέριμνα, ώστε να αντικατοπτρίζει  αντάξια τους αυτόχθονες Αλβανούς της περιοχής, ιδιαίτερα κατά τη μεσαιωνική περίοδο, η οποία μέχρι σήμερα, συχνά, γίνεται κατάχρηση και εξακολουθεί να γίνεται αντικείμενο πολιτικών υποθέσεων από διάφορους κύκλους της Σερβίας, της Ελλάδας, της Βουλγαρίας και φυσικά των Σκοπίων», σημειώνει το δημοσίευμα.

Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα και την πρώτη δεκαετία του 20ου αιώνα, οι Ορθόδοξοι Αλβανοί των ανατολικών  περιοχών της Αλβανίας βρίσκονταν υπό συνεχή πίεση από το Βούλγαρο Έξαρχο που προσπαθούσε να τους αφομοιώσει.

Στην πραγματικότητα, είχε τη δικαιοδοσία στην Εκκλησία και όλοι οι Ορθόδοξοι πιστοί που ήθελαν να εκκλησιαστούν αναγκάζονταν να δηλώνουν  ότι είναι Βούλγαροι.

Εδώ έγκειται και η παγίδα της στατιστικής χειραγώγησης των  Βούλγαρων ιστορικών, οι οποίοι στις μελέτες τους, η συμπαγής πλειοψηφία των Ορθόδοξων Αλβανών από τις ανατολικές αλβανικές περιοχές, εμφανίζονταν ως Βούλγαροι, όπως εκτιμά ο Σκεντέρ Ασάνι.

Ο μελετητής Ασάνι, λέει ότι ο Γολγοθάς των Ορθόδοξων Αλβανών στις ανατολικές περιοχές, συνεχίστηκε και μετά τη δημιουργία της Γιουγκοσλαβικής Ομοσπονδίας και τη δημιουργία κατόπιν της γιουγκοσλαβικής δημοκρατίας της Μακεδονίας που χρησιμοποίησε  τη θρησκεία ως στοιχείο εκσλαβισμού, προκειμένου να αφομοιώσει σχεδόν ολόκληρο τον αλβανικό ορθόδοξο πληθυσμό.

Iliria News Agency

 

Advertisements

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΚΟΠΙΑ: Τα σχολικά βιβλία του μίσους και της διαστρέβλωσης

Ιανουαρίου 25, 2018

Related imageΡΕΠΟΡΤΑΖ23.1.2018 | 17:57

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΑ ΣΚΟΠΙΑ: ΧΡΗΣΤΟΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ || xenikol@hotmail.com

Συζητώντας κανείς με τους Σκοπιανούς αντιλαμβάνεται ότι ζουν σε μία απίστευτη πλάνη, την οποία φυσικά και δεν παραδέχονται, κάτι που κάνει αυτήν την πλάνη πραγματικά ακατανίκητη σε προσωπικό και συλλογικό επίπεδο.

Στην προσπάθειά μου να βρω πού εδράζεται η πλάνη αυτή, κατέφυγα στα σχολικά βιβλία. Με ιδιαίτερη δυσκολία, είναι η αλήθεια, κατάφερα να προμηθευτώ τα δύο βασικά σχολικά βιβλία Ιστορίας, ένα για το βασικό σχολείο (δημοτικό) και ένα για το Γυμνάσιο.

Με τη βοήθεια του φίλου Άρη Γεωργόπουλου, που είναι σλαβολόγος, εντόπισα τα βασικά στοιχεία «ιστορίας» του «Μακεδονικού Αφηγήματος», με τα οποία η νεολαία της γειτονικής χώρας διαπλάθει την ιστορική της συνείδηση. Και διαμορφώνει, εδώ και δεκαετίες, μία πεποίθηση, πάνω στην οποία εδράζεται όλη τους η πολιτική συμπεριφορά στο θέμα του ονόματος… Όπως σημειώνει και ο κ. Γεωργόπουλος, «στα βιβλία αυτά υπάρχει μία απίστευτη διαστρέβλωση γεγονότων και πηγών, με την οποία γίνεται μία τρομερή σύνδεση ασύνδετων πραγμάτων, προκειμένου να δομηθεί μία ιστορική συνέχεια, από τα προϊστορικά χρόνια μέχρι το σήμερα, ούτως ώστε να αποδειχθεί η συνέχεια του μακεδονικού έθνους».

 

 

Όλα ξεκινούν από την αρχαία Μακεδονία. Εκεί οι σχολικοί συγγραφείς πασχίζουν να πείσουν ότι οι αρχαίοι Μακεδόνες δεν ήταν Έλληνες, αποκρύβοντας μεθοδικά όλα εκείνα τα ντοκουμέντα που αποδεικνύουν το αντίθετο. Για τους «επιστήμονες» των Σκοπίων δεν υπήρχε πουθενά το «όλοι οι Έλληνες πλην Λακεδαιμονίων», ούτε η γραφή τους, που, όπως φαίνεται ακόμη και στα εκθέματα του παλιού αρχαιολογικού μουσείου των Σκοπίων, ήταν η ελληνική.

Οι συγγραφείς κάνουν τσαλαβουτήματα στην Ιστορία. Το γεγονός ότι οι Μακεδόνες ακολουθούσαν την ελληνική Παιδεία το δικαιολογούν γράφοντας ότι αυτή ήταν η συνήθεια της εποχής! Ξεπερνούν με απίστευτη ελαφρότητα το γεγονός ότι ποτέ δεν βρέθηκε καμία επιγραφή στη «Μακεδονική» γλώσσα, που υποτίθεται ότι ήταν διαφορετική από την ελληνική, γράφοντας απλώς ότι «δεν βρέθηκαν μέχρι τώρα ευρήματα». Πουθενά δεν γράφουν ότι ελόγιζαν τους εαυτούς τους ως Έλληνες, ότι λάτρευαν τους θεούς του Ολύμπου, όπως και οι Έλληνες, και πάντα αφιέρωναν τις ηρωικές τους πράξεις στην Ελλάδα!

Οι συγγραφείς δεν διστάζουν να χαρακτηρίσουν την ελληνιστική ως «μακεδονική» περίοδο της Ιστορίας! Μάλιστα, σε ένα σημείο, που σηκώνει πολύ γέλιο, γράφουν ότι κύρια χαρακτηριστικά της αυτοκρατορίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου είναι ότι στο εσωτερικό της συνυπήρχαν οι Μακεδόνες ως στρατιωτικοί κατακτητές και οι Έλληνες ως κυρίαρχοι του πνεύματος!

Σύμφωνα με το αφήγημά τους, στη Μακεδονία αναπτύχθηκε ήδη από τον 5ο αιώνα ένα νέο έθνος, που εκσλαβίστηκε σταδιακά και επειδή αποτελούνταν από τοπικούς πληθυσμούς ονομάστηκε μακεδονικό. Αυτό το έθνος συνεχίζει να υφίσταται ως σήμερα και διατηρεί τα ιστορικά του στοιχεία, από την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, σύμφωνα με τους ιστορικούς συγγραφείς! Φυσικά, ακόμη και οι Θεσσαλονικείς αδελφοί Κύριλλος και Μεθόδιος βαφτίζονται με χαρακτηριστική ευκολία «Μακεδόνες», για να μη διαταραχθεί η «ιστορική συνέχεια» στα χρόνια του Βυζαντίου!

Οι Σκοπιανοί δεν διαστρεβλώνουν μόνο τα γεγονότα που αφορούν την Ελλάδα, αλλά το κάνουν και με σημαίνοντα πρόσωπα της βουλγαρικής Ιστορίας, όπως με τον Τσάρο Σαμουήλ. Σύμφωνα με τα σχολικά εγχειρίδια των Σκοπίων, ο Σαμουήλ ήταν ο πρώτος Μακεδόνας ηγεμόνας! Το γεγονός ότι ο συγκεκριμένος ζήτησε ο ίδιος να γραφεί στον τάφο του ως «Βούλγαρος» αποκρύπτεται μεθοδικά, καθώς δεν βολεύει τη στήριξη του αφηγήματος…

Τα βιβλία

Απολύτως ενδεικτικά είναι τα παρακάτω αποσπάσματα:

Βιβλίο Ιστορίας Δ’ Τάξης Δημοτικού, συγγραφέας Σφέτοζαρ Ναουμόβσκι- εκδόθηκε το 2000

Σελ. 41
Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

(…) παράλληλα στη Μακεδονία ζούσαν οι Παίονες και οι Πελαγόνιοι και άλλα φύλα και λαοί. Αυτά τα φύλα και οι λαοί αναμείχθηκαν μεταξύ τους και διαμόρφωσαν έναν λαό με κοινή γλώσσα, τη μακεδονική, η οποία πήρε το όνομά της από την περιοχή στην οποία κατοικούσαν. Εκεί κατοίκησαν οι αρχαίοι Μακεδόνες, που αποτέλεσαν ένα ξεχωριστό έθνος και διέφεραν από τους υπόλοιπους λαούς της Βαλκανικής Χερσονήσου. Οι κάτοικοι της αρχαίας Μακεδονίας μιλούσαν μία γλώσσα, που διέφερε από τις γλώσσες των λαών της Βαλκανικής.

Σελ 47
«Το Μακεδονικό κράτος στην εποχή του Αλεξάνδρου του Γ’ του Μακεδόνα».

Ο Αλέξανδρος ο Μακεδόνας για να διατηρήσει την εσωτερική συνοχή στο αχανές κράτος του, το οποίο συμπεριελάμβανε πολλά έθνη, έλαβε κάποια συγκεκριμένα μέτρα: έτσι, πριν την εκστρατεία του στην Ινδία επέλεξε για πρωτεύουσα του κράτους του τη Βαβυλώνα (έως τότε πρωτεύουσα ήταν η μακεδονική πόλη Πέλλα).
Στόχος του Αλέξανδρου ήταν η μίξη των υποταγμένων ανατολικών λαών με τους Μακεδόνες και τους Έλληνες.

Σελ 95
«Ευρώπη και Βαλκάνια κατά τον Μεσαίωνα»

Κατά τη διάρκεια του 6ου και 7ου αιώνα, μετά από μακρά διαμάχη του Βυζαντίου και των ντόπιων πληθυσμών, οι νότιοι Σλάβοι κατοίκησαν τη Βαλκανική χερσόνησο. Ένα τμήμα από τα πολυπληθή σλαβικά φύλα κατοίκησε στις γαίες της Μακεδονίας. (…) Οι Σλάβοι της Βαλκανικής αναμείχθηκαν με τους ντόπιους κατοίκους όπως Κέλτες, Ιλλύριους, Θράκες, Μακεδόνες και άλλους, οι οποίοι είχαν εκλατινιστεί και εξελληνιστεί. Έτσι σταδιακά και ειρηνικά, οι παλαιοί κάτοικοι αφομοιώθηκαν και έχασαν την εθνική τους ταυτότητα γενόμενοι σλαβικό έθνος (εκσλαβισμός).

Βιβλίο Ιστορίας Α΄έτους Γυμνασίου (πέντε συγγραφέων), εκδόθηκε το 2009

Σελ. 83
Γλώσσα και Πολιτισμός

Οι Μακεδόνες είχαν τη δική τους ξεχωριστή γλώσσα, που διέφερε από τις γλώσσες των υπόλοιπων γειτονικών λαών, Ελλήνων, Ιλλυρίων και Θρακών. Έως σήμερα δεν έχουν βρεθεί γραπτές πηγές ή επιγραφές στη γλώσσα των Μακεδόνων. Έχουν διασωθεί όμως περίπου 140 αποσπάσματα γραπτών κειμένων.  Ωστόσο, πολλοί αρχαίοι συγγραφείς μαρτυρούν ότι οι Μακεδόνες είχαν τη δική τους γλώσσα. Έτσι ο Αλέξανδρος ο Γ’ ο Μακεδών πριν την εκστρατεία του κατά των Περσών απευθύνθηκε στους Μακεδόνες στρατιώτες στη μακεδονική γλώσσα.

Οι αρχαίοι Μακεδόνες είχαν διαφορετικό ημερολόγιο απ’ αυτό των Ελλήνων, με 12 μήνες και το έτος να αρχίζει τον Οκτώβριο. Αριθμούσαν την χρονολογία ανάλογα με τη βασιλεία του κάθε μονάρχη. Από την εποχή του Αρχέλαου οι Μακεδόνες διοργάνωναν τους δικούς τους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Δίον, που διαρκούσαν εννέα μήνες.

Οι Μακεδόνες ήταν ξεχωριστό έθνος που διέφερε από τα γειτονικά του κατά τον τρόπο της ζωής τους, τις παραδόσεις, την ενδυμασία, τα σύμβολα, το στράτευμα και άλλα.
Οι Μακεδόνες βασιλείς και αριστοκράτες απέδιδαν μεγάλη σημασία στον πολιτισμό και την παιδεία των παιδιών τους. Καλλιτέχνες, φιλόσοφοι, ποιητές και άνθρωποι του πνεύματος προσκαλούνταν στις αυλές των βασιλέων και αριστοκρατών. Είναι γνωστή η παρουσία του Ευριπίδη, του Αριστοτέλη και άλλων. Αυτοί είχαν καθήκον τους τη διαπαιδαγώγηση των αρρένων παιδιών των βασιλέων και των αριστοκρατών και την εκπαίδευσή τους σε συγκεκριμένους τομείς της επιστήμης και της τέχνης.

Σελ 113
«Η δημιουργία της σλαβικής γραμματείας»

Οι δημιουργοί του πρώτου σλαβικού αλφαβήτου (γλαγολητικού) και οι θεμελιωτές της σλαβικής γραμματείας και πολιτισμού ήταν οι αδελφοί Κύριλλος και Μεθόδιος. Αυτοί γεννήθηκαν στη Θεσσαλονίκη στις αρχές του 9ου αιώνος και ήταν πιθανότατα σλαβικής καταγωγής.

Σελ 87
«Η Μακεδονική Περίοδος»

Η περίοδος μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου και μέχρι την κατάκτηση της Μακεδονίας από τους Ρωμαίους ονομάζεται «ελληνιστική» ή «μακεδονική» περίοδος. Αυτή αποτελεί ουσιαστικά τη σύνθεση του πολιτισμού των Μακεδόνων ως κατακτητών και των Ελλήνων ως φορέων της γλώσσας, της γραμματείας, της φιλοσοφίας και του πολιτισμού στην Αίγυπτο, την Περσία και τους λαούς της Εγγύς Ανατολής.

Σελ 103
«Τα μεσαιωνικά χρόνια»

Με τον θάνατο, το 976 μ.Χ. ,του Βυζαντινού αυτοκράτορα Ιωάννη Τσιμισκή, οι τέσσερις αδελφοί, Δαυίδ, Ααρών, Μωυσής και Σαμουήλ ηγούνται της επανάστασης της Μακεδονίας κατά του Βυζαντίου. Αυτή η δεύτερη επανάσταση στέφθηκε με επιτυχία. Έτσι, το 976 εγκαθιδρύεται το ανεξάρτητο μακεδονικό κράτος. (…) Ο Σαμουήλ γίνεται ο πρώτος ηγεμόνας του Μακεδονικού Κράτους. Από τη στιγμή που εδραιώθηκε στον θρόνο του, θέλησε να απελευθερώσει ολόκληρη τη Μακεδονία.

Τα σύμβολα του διχασμού…

Το πρώτο πράγμα που σε εντυπωσιάζει όταν ακούς έναν Σκοπιανό να μιλά στη γλώσσα του είναι ότι κάθε περίπου πέντε λέξεις, χρησιμοποιεί τον όρο «Μακεδονία», «μακεδονικό» κλπ. Κατά έναν παράξενο τρόπο, οι Σκοπιανοί έχουν ουσιαστικά αφαιρέσει από τη γλώσσα τους τις λέξεις «κράτος», «χώρα» αλλά και όλα όσα σε όλες τις γλώσσες και διαλέκτους του πλανήτη περιγράφουν μία εθνοτική και κρατική συλλογικότητα! Παράλληλα, έχουν καθιερώσει την απίστευτη συνήθεια να βάζουν τον προσδιορισμό «μακεδονικός» όποτε αναφέρονται σε οποιαδήποτε κρατική ή δική τους οντότητα.

Εκεί που ένας τυπικός πολίτης θα έλεγε «θα απευθυνθώ στο υπουργείο, που είναι αρμόδιο για τις συγκοινωνίες στην πόλη» ο τυπικός Σκοπιανός θα πει «θα απευθυνθώ στο υπουργείο της κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Μακεδονίας που είναι αρμόδιο για τις συγκοινωνίες στα Σκόπια, την μακεδονική πρωτεύουσα»! Δεν μπορεί να είναι τυχαίο το γεγονός ότι το «Δημοκρατία της Μακεδονίας»  γράφεται παντού, ακόμη και στα κουτάκια της CocaCola. Όπως βλέπουμε σε κάποιες συσκευασίες «Ελληνικό προϊόν», έτσι εδώ στα Σκόπια γράφουν σε κάθε προϊόν ότι «παράγεται στη Δημοκρατία της Μακεδονίας»!  Ρώτησα πολλούς ανθρώπους γιατί το κάνουν αυτό…

Κανένας δεν το είχε αντιληφθεί ότι το κάνει! Κανένας τους δεν ήξερε το γιατί. «Συνήθεια», «έτσι μιλάνε όλοι» ήταν οι πειστικότερες απαντήσεις που πήρα. Για μένα, αυτή η συνήθεια μαρτυρά ανασφάλεια και επιβολή. Η κρατική δομή στα Σκόπια, ήδη από το 1944, χρησιμοποίησε όλους τους τρόπους για να βάλει στην καθημερινότητα των πολιτών αυτό το «Δημοκρατία της Μακεδονίας», ακόμη κι αν γι’ αυτό χρειάστηκε να αξιοποιήσει μέχρι και τα κουτάκια της CocaCola!

Στο ίδιο πλαίσιο, βλέπουμε ότι οι Σκοπιανοί ονόμασαν το αεροδρόμιο των Σκοπίων «Μέγας Αλέξανδρος», όπως ακριβώς έκαναν και με τον οδικό άξονα που συνδέει τους Ευζώνους, στα ελληνικά σύνορα με τα τα σερβικά, στο Κουμάνοβο… Η στόχευση είναι διπλή: αφορά τόσο τους ντόπιους όσο και τους χιλιάδες ταξιδιώτες που τον χρησιμοποιούν. Το αεροδρόμιο και ο οδικός άξονας θα είναι τα πρώτα που θα αλλάξουν όνομα, σχολιάζουν κυβερνητικοί κύκλοι. Θα μπουν στη ζυγαριά της διαπραγμάτευσης και θα εμφανιστούν ως «υποχωρήσεις» έναντι της Ελλάδας! Αν και θυμίζουν περισσότερο τούρκικο παζάρι: μόλις στριμωχτώ, κάνω μία χοντροκομμένη αυθαιρεσία, την οποία για να την αποσύρω ζητώ ανταλλάγματα. Ακριβώς έτσι έγινε και με την πρώτη σημαία του κράτους, αυτήν με το αστέρι της Βεργίνας, την οποία απέσυραν οι Σκοπιανοί το 1995, στο πλαίσιο της ενδιάμεσης συμφωνίας! Θα αποσυρθούν και κάποια από τα κιτσάτα αγάλματα του Γκρούεφσκι, άλλωστε οι Σκοπιανοί δεν τα θέλουν, αλλά θα το παρουσιάσουν κι αυτό ως υποχώρηση…

«Η διαπραγμάτευση» 

Όποιος έρθει εδώ και «τριφτεί» για να κάνει το ρεπορτάζ, αντιλαμβάνεται αμέσως ότι για τους Σκοπιανούς διαπραγμάτευση με τους Έλληνες για το όνομα σημαίνει συζητώ ή περιμένω μέχρις ότου οι Έλληνες αναγνωρίσουν τη χώρα ως «Μακεδονία» μαζί με κάτι ακόμη (Άνω, Βόρεια ή Νέα). Κανείς τους δεν πιστεύει ότι θα υπάρξει ονομασία χωρίς το «Μακεδονία»! Και μάλιστα, θεωρούν ότι συμβιβάζονται, ότι κάνουν πίσω και ότι συνεισφέρουν σημαντικά βάζοντας ένα συνθετικό! Απίθανα πράγματα… Η κυβέρνηση Ζάεβ εξομάλυνε λίγο την κατάσταση, ενώ η κοινωνία παρουσιάζει μία κόπωση για τον «Μακεδονισμό», τον οποίο έχει ταυτίσει με το καθεστώς Γκρούεφσκι, που αμαυρώθηκε από σοβαρά οικονομικά σκάνδαλα. Η κοινή γνώμη μοιάζει πρόθυμη να συμβιβαστεί, προκειμένου να διασφαλίσει το μέλλον της στο ΝΑΤΟ. Και εκεί προκύπτουν τα περιθώρια για την ελληνική διπλωματία…

Από το φύλλο της THESSNEWS #89 (20/01/2018-21/01/2018)

Ο εφιάλτης για τα Σκόπια δεν είναι η Ελλάδα αλλά η αλβανοποίηση

Ιανουαρίου 8, 2018

 

Ο εφιάλτης για τα Σκόπια δεν είναι η Ελλάδα αλλά η αλβανοποίηση

Το τελευταίο διάστημα έχει αρχίσει να επανέρχεται στην επικαιρότητα το «σκοπιανό» ή «μακεδονικό» ζήτημα, με την προοπτική της οριστικής επίλυσής του να παρουσιάζεται ως πιθανότερη από ποτέ.

 Αυτό συμβαίνει κυρίως, επειδή η σύνδεση της κοινής, επίσημης ονομασίας του κρατιδίου των Σκοπίων με την «μακεδονική ταυτότητα» έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά σήμερα, συγκριτικά με τις πρώτες ημέρες ανεξαρτησίας της Π.Γ.Δ.Μ.

Η ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΣΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΕΤΩΝ

Στην αρχή, η προσπάθεια παραχάραξης της Ιστορίας είχε σαφείς δόσεις μεγαλοϊδεατισμού, με αιχμή την «επικοινωνιακή καταιγίδα», που είχε αφετηρία κυρίως τις Η.Π.Α. και προσπαθούσε να παρασύρει την ανιστόρητη και αδιάφορη μερίδα της παγκόσμιας κοινής γνώμης.

Σε αυτήν την φάση, ήταν σαφές ότι η Π.Γ.Δ.Μ. είχε επιλέξει να δημιουργήσει ένα τεχνητό δίπολο απέναντι στην Ελλάδα.

Μάλιστα, αν αναλογιστεί κάποιος τον αριθμό, αλλά και το μέγεθος των κρατών (Ρωσία, Κίνα, Η.Π.Α. κτλ.), που έσπευσαν να αναγνωρίσουν την Π.Γ.Δ.Μ. με την συνταγματική ονομασία της, η κατάσταση δεν προοιωνίζονταν καλή για την ελληνική πλευρά.

Η στρατηγική κίνηση της κυβέρνησης του Ανδρέα Παπανδρέου, να προχωρήσει σε μονομερές εμπάργκο, άλλαξε τους όρους που κινούνταν η Π.Γ.Δ.Μ. και επέφερε μια αναπροσαρμογή στον σχεδιασμό της κυβέρνησης του Κίρο Γκλιγκόροφ, προς όφελος της Ελλάδας –χωρίς, ωστόσο, να βρεθεί η επιζητούμενη, οριστική λύση για το όνομα.

Το τέλος της θητείας του Γκλιγκόροφ συνέπεσε με την έναρξη των προκλήσεων από την αλβανόφωνη μερίδα της χώρας, σε συνάφεια και με τα γεγονότα στο Κόσοβο.

Από εκεί και μετά, ιδίως μετά τον αδόκητο θάνατο (αεροπορικό δυστύχημα) του βουλγαρικής επιρροής διαδόχου του Γκλιγκόροφ, Μπορίς Τραϊκόφσκι, κλιμακώθηκε ο «ακήρυχτος πόλεμος» εντός της Π.Γ.Δ.Μ., με τις διάφορες εθνοτικές και θρησκευτικές ομάδες να οριοθετούν τις ζώνες επιρροής τους.

Πλέον, η «μακεδονική ταυτότητα» αποκτούσε μια άλλη διάσταση, λιγότερο επεκτατική και περισσότερο αυτοσυντήρησης, απέναντι στον «αλβανικό επίβουλο».

Το δίπολο είχε αναπροσαρμοσθεί, με όρους εσωστρέφειας. Ίσως γι’αυτό οι άλλες ενδιαφερόμενες χώρες, ακόμη και η Ελλάδα, να ήταν περισσότερο ανεκτικές και να κρατούσαν χαμηλούς τόνους, απέναντι στην ρητορική περί «Μακεδονίας», προκειμένου να μην ευνοήσουν την εξυπηρέτηση της ιδέας της «Μεγάλης Αλβανίας» ή της «Πράσινης Γραμμής» (Green Transverse ή “Green Corridor”, αυτό που οι Έλληνες αποκαλούμε «μουσουλμανικό τόξο»).

Η ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΗ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ Π.Γ.Δ.Μ. ΟΡΙΖΕΙ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ

Για όσους δεν γνωρίζουν, η τελευταία επίσημη απογραφή στην Π.Γ.Δ.Μ. έλαβε χώρα το όχι και τόσο κοντινό …2002, με τον συνολικό πληθυσμό να ξεπερνά κατά λίγο τα δύο εκατομμύρια.

Σύμφωνα με εκείνη την μέτρηση, ως «Μακεδόνες» είχε απογραφεί το 64.17% του πληθυσμού, την ώρα που οι δεδηλωμένοι Αλβανοί ήταν στο 25.17%, ενώ στην τρίτη θέση ήταν οι Τούρκοι με μόλις 3.85%.

Αυτά τα βασικά μεγέθη ήταν σχεδόν ίδια και στις απογραφές του 1991 και 1994.

Ωστόσο, ιδίως την τελευταία δεκαετία, ο αριθμός των αλβανόφωνων-μουσουλμάνων έχει αυξηθεί σημαντικά (με βάση τους δείκτες γεννήσεων/θανάτων στην Π.Γ.Δ.Μ., οι Αλβανοί έχουν αυξητική τάση σε σχέση 3:1, ως προς τους «Μακεδόνες», την ώρα που ο αντίστοιχος δείκτης για τους Τούρκους είναι στο 2.5:1).

Αυτό συμβαίνει ιδίως στο βόρειο-βορειοδυτικό τμήμα της χώρας, στα σύνορα με την Σερβία, το Κόσοβο και την Αλβανία, όπου ακόμη και ένας απλός επισκέπτης μπορεί να παρατηρήσει τους μιναρέδες, που κτίζονται ο ένας μετά τον άλλον.

Αυτό που δεν είναι εύκολο να παρατηρηθεί, αλλά χρειάζεται να ρωτήσεις για να το μάθεις, είναι ότι πολλοί ντόπιοι αποδέχονται τις πολύ δελεαστικές προσφορές Αλβανών και Τούρκων, στους οποίους πωλούν σπίτια και χωράφια, προκειμένου να χρησιμοποιήσουν τα χρήματα για να μεταναστεύσουν στο εξωτερικό.

Η συγκεκριμένη προσθαφαίρεση δεν συνιστά έναν απλό εποικισμό της Π.Γ.Δ.Μ., αλλά μια σημαντική αλλοίωση του πληθυσμού του κρατιδίου, προς όφελος της αλβανικής-μουσουλμανικής κοινότητας, γεγονός που δεν μπορούσε να περάσει απαρατήρητο από την Βουλγαρία, που πάντα έχει ένα ιδιαίτερο -και πρόδηλο- ενδιαφέρον, για τα τεκταινόμενα στην ευρύτερη περιοχή.

Ήδη, από το 2004, η Βουλγαρία έχει προχωρήσει σε μια ιδιαίτερη «επίθεση φιλίας», με στόχο την απόδοση διαβατηρίων ή και υπηκοότητας στους βουλγαρόφωνους κατοίκους της Π.Γ.Δ.Μ., όπου η απογεγραμμένη βουλγαρική μειονότητα του 2002 ανέρχονταν σε μόλις 1,418 πολίτες (0.07% του συνολικού πληθυσμού).

Αυτή η προσπάθεια φαίνεται ότι αποδίδει καρπούς, καθώς, σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις των βουλγαρικών αρχών, ο αριθμός των πολιτών της Π.Γ.Δ.Μ. που έχουν αποκτήσει βουλγαρικό διαβατήριο μέχρι το τέλος του 2017 ήταν ακριβώς 71,524 άτομα, ενώ υπολογίζεται ότι πάνω από τους μισούς έχουν αποκτήσει και την βουλγαρική υπηκοότητα.

Σίγουρα, η ένταξη της Βουλγαρίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχει διαδραματίσει σημαντικότατο ρόλο στην ραγδαία αύξηση των αριθμών, όμως το ζητούμενο σε αυτήν την φάση δεν είναι το γιατί οι Σκοπιανοί επιθυμούν και αποκτούν βουλγαρικά διαβατήρια ή και υπηκοότητες, αλλά το πώς θα αξιοποιηθεί αυτό το δεδομένο από την κυβέρνηση της Σόφιας.

Σε αυτήν την «εξίσωση» των μειονοτήτων είναι προφανές ότι πρέπει να συνεκτιμηθεί και ο ρόλος της Σερβίας, η οποία μέχρι πρόσφατα είχε μια σχετικώς διακριτική παρουσία.

Η κίνηση της απόσυρσης των διπλωματικών ακολούθων της Σερβίας από τα Σκόπια τον περασμένο Αύγουστο, σε συνέχεια των δηλώσεων μεταμέλειας του Υπουργού Εξωτερικών της Σερβίας, για την αναγνώριση της Π.Γ.Δ.Μ. με το συνταγματικό της όνομα, αποτελεί ένα δείγμα της αναμενόμενης αλλαγής της σερβικής στάσης, σε κάθε επίπεδο.

Μια στάση, που δύσκολα πρόκειται να ανατραπεί και θα παραμένει από επιφυλακτική έως και αρνητική απέναντι στην Π.Γ.Δ.Μ., δεδομένης και της λειτουργίας της κυβέρνησης των Σκοπίων, ιδίως ως προς το ζήτημα του Κοσόβου.

Σε περίπτωση απογραφής, λοιπόν, είναι σχεδόν σίγουρη η ενίσχυση της σερβικής μειονότητας στην χώρα (το 2002 ανέρχονταν μόλις στο 1.78% του πληθυσμού), χωρίς καν η σερβική κυβέρνηση να κινηθεί στα πρότυπα της βουλγαρικής στρατηγικής. Και αυτό, δεν οφείλεται στο ότι πολλοί κάτοικοι ιδίως της κεντρικής Π.Γ.Δ.Μ. διατηρούν στενούς δεσμούς με συγγενείς τους από την Σερβία, αλλά κυρίως στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα, μιας «μακεδονικής ιδέας» που φθίνει και δεν αρκεί για την επικράτηση στην εσωτερική «μάχη» με Αλβανούς-μουσουλμάνους.

Έτσι, οι Σέρβοι της Π.Γ.Δ.Μ. δεν φαίνεται να έχουν πια λόγο να απογραφούν ως «Μακεδόνες», με αποτέλεσμα να καταρρέει το αφήγημα, πάνω στο οποίο στήθηκε η ύπαρξη του κρατιδίου των Σκοπίων.

Τα νέα δεδομένα και οι διακρατικές σχέσεις με τις γειτονικές χώρες (και την Τουρκία), είναι σίγουρο ότι συνεκτιμώνται από την ηγεσία της Π.Γ.Δ.Μ., στο πλαίσιο και της απαίτησης της Ε.Ε. για μια αντικειμενική και επιστημονικώς άρτια απογραφή του πληθυσμού, η οποία θα διαφοροποιούσε δραματικά τα δεδομένα στην χώρα.

ΤΟ «ΒΟΣΝΙΑΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ» ΚΑΙ Ο ΦΟΒΟΣ ΤΗΣ ΕΠΟΜΕΝΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Μετά τα αποτελέσματα των τελευταίων δημοτικών και εθνικών εκλογών στην Π.Γ.Δ.Μ., αρκετοί ουδέτεροι παρατηρητές, διαπιστώνουν ότι η κατάσταση είναι παρόμοια με αυτήν που επικρατεί στην Βοσνία-Ερζεγοβίνη.

Ένα κράτος, που σήμερα αποτελείται από δύο ομοσπονδίες (Federacija, για την ενοποιημένη Ομοσπονδία Κροατών-Μουσουλμάνων και Republika Srpska, για την Σερβική Κοινότητα), συν την ιδιαίτερη περίπτωση του Brčko.

Είναι τόσο πολλά και τόσο σημαντικά τα κοινά σημεία, ανάμεσα στις δύο χώρες, που ήδη εξυφαίνονται τα πρώτα σενάρια, για την εφαρμογή του «βοσνιακού μοντέλου» στην Π.Γ.Δ.Μ., αν και θεωρείται εξαιρετικά δύσκολη, αν όχι απίθανη, η δημιουργία ενός πληθυσμού αμιγούς σύνθεσης στις ζώνες που θα απαιτούνταν να δημιουργηθούν –τουλάχιστον, χωρίς παρεκτροπές…

Σε μια διζωνική κατάσταση, οι διακριτές διοικητικές οντότητες θα είχαν θρησκευτικά σημεία αναφοράς (Μουσουλμάνοι-Χριστιανοί).

Η πλειονότητα των εδαφών θα πήγαινε στην χριστιανική πλευρά, σε μια αναλογία που θα προσέγγιζε το 2:1.

Ωστόσο, είναι εξαιρετικά πιθανό η πόλη των Σκοπίων να υιοθετούσε το πρότυπο του Σαράγεβο, όπου υπάρχει ουσιαστική διχοτόμηση της αστικής περιοχής, στο μουσουλμανικό και στο ορθόδοξο (σερβικό) τμήμα της πόλης.

Από την άλλη, αν η διάκριση γίνονταν με κριτήρια εθνικής καταγωγής, τότε είναι πιθανόν να υπήρχε η τριχοτόμηση της χώρας (Αλβανοί-Τούρκοι, Σέρβοι, Βούλγαροι).

Σε μια τέτοια περίπτωση, αν προχωρούσε η διάκριση και της πόλης των Σκοπίων, τότε μάλλον η βουλγαρική μερίδα δεν θα είχε περιθώρια παρουσίας στην συγκεκριμένη αστική περιοχή.

Όμως, αυτό το σενάριο δεν φαίνεται πολύ πιθανό, γιατί θα διευκόλυνε πολύ την Σερβία, η οποία θα μπορούσε ακόμη και να συνορεύει με την Ελλάδα.

Και στα δύο σενάρια, για την ελληνική μειονότητα δεν φαίνεται ότι υπάρχει άμεση δυνατότητα εμπλοκής ή ωφέλειας, οπουδήποτε πλην του νότιου τμήματος της Πελαγονίας.

Ίσως, μάλιστα, η ιδανικότερη περίπτωση να ήταν η υιοθέτηση ενός καθεστώτος για την περιοχή, όπως έχει το Brčko.

Είναι προφανές, ότι οι παραπάνω περιπτώσεις συνθέτουν το λεγόμενο «καλό σενάριο», όπου η όποια ανακατανομή εδαφών και κέντρων επιρροής θα γίνει χωρίς επιπλοκές και, κυρίως, αναίμακτα.

Όμως, είναι εξαιρετικά πιθανό ότι η πρόθεση ομοσπονδιοποίησης της Π.Γ.Δ.Μ. δεν θα αποδειχθεί αρκετή, προκειμένου να «παγώσουν» οι επεκτατικές βλέψεις συγκεκριμένων παραγόντων, εντός κι εκτός των Βαλκανίων, με «μπαλαντέρ» το Κόσοβο –αλλά, αυτό είναι μια άλλη συζήτηση…

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΙΚΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Ήδη, η νέα ηγεσία της Π.Γ.Δ.Μ. δείχνει ότι ανησυχεί για το μέλλον του κρατιδίου και επιζητά την άμεση ένταξή του στο ΝΑΤΟ ή και την Ευρωπαϊκή Ένωση, προκειμένου να αποφευχθούν τα χειρότερα.

Μόνο που για να γίνει κάτι τέτοιο, θα πρέπει να αρθούν οι αντιρρήσεις της Ελλάδας και, κάπως έτσι, φτάνουμε στην αναζήτηση οριστικής λύσης για το όνομα, τάχιστα.

Κι αν για τον μέσο Έλληνα, το ζήτημα αρχίζει και τελειώνει στο αν θα περιέχεται η λέξη «Μακεδονία» ή παράγωγά της στο νέο, συμφωνημένο όνομα του κρατιδίου των Σκοπίων, είναι εξαιρετικά θετικό το ότι η ηγεσία του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών εστιάζει και στις άλλες πτυχές του θέματος.

Η βασικότερη όλων είναι το μέλλον της Π.Γ.Δ.Μ., εφόσον δεν ενταχθεί εγκαίρως σε κάποια διεθνή συμμαχία, καθώς και η αλληλεπίδραση με το βαλκανικό status quo.

Υπό τις παρούσες συνθήκες, η διαπραγματευτική θέση της Ελλάδας έχει κλονιστεί, εξαιτίας της κρίσης και, κυρίως, της επιτροπείας που ασκείται από τα κέντρα και τα παράκεντρα του εξωτερικού.

Πέρα, όμως, από το προφανές, η ελληνική πλευρά έχει υποστεί μία σημαντική, στρατηγική ήττα, που καλείται να διαχειριστεί ο κ. Κοτζιάς.

Επί σειρά ετών, η Ελλάδα είχε επενδύσει στο να βρίσκεται ένα επίπεδο πάνω από τις υπόλοιπες βαλκανικές χώρες.

Η ένταξη στην Ε.Ο.Κ., η εισαγωγή του ρόλου της ως «μεσογειακής χώρας», η ένταξη στην ευρωζώνη.

Όλα αυτά, στην βάση του ότι η Ελλάδα μπορεί να είναι ο αξιόπιστος μοχλός σταθερότητας στην ευρύτερη Βαλκανική, χωρίς να θεωρείται «χώρα των Βαλκανίων», κάτι που είχε εμπεδωθεί διεθνώς.

Αυτή η διαχρονική στρατηγική της χώρας, κλονίστηκε πολύ σοβαρά τα τελευταία χρόνια, σε τέτοιο βαθμό, ώστε ακόμη και σημαντικοί εταίροι της Ευρωπαϊκής Ένωσης να έχουν …υποβιβάσει την Ελλάδα στην κατηγορία των «βαλκανικών χωρών».

Άλλωστε, δεν μπορεί να θεωρηθεί τυχαίο το γεγονός ότι ένα από τα πρώτα μέτρα των μνημονίων, που υπαγόρευσε η «τρόικα» ήταν η ουσιαστική παύση των ελληνικών κρατικών επενδύσεων στα Βαλκάνια…

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η ελληνική κυβέρνηση έχει το πατριωτικό καθήκον να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να συνδυάσει την απαίτηση για σεβασμό στην ιστορική αλήθεια, με την αναγκαιότητα για την αποτροπή de facto ή de jure απαιτήσεων, όσων λειτουργούν επεκτατικά και επιχειρούν να αξιοποιήσουν την παρούσα συγκυρία. Ας ελπίσουμε ότι θα τα καταφέρει…

http://www.tribune.gr/blog/news/article/425435/o-efialtis-gia-ta-skopia-den-ine-ellada-alla-alvanopiisi.html

 

Η Αλβανία γερνάει- συνεχίζεται η μείωση των γεννήσεων

Δεκέμβριος 29, 2017

Image result for γηρασμενη αλβανια

Related image

«Η Αλβανία γερνάει, τρομερή μείωση του ποσοστού των γεννήσεων»

Δεκέμβριος 27, 2017. 21:15

Τίρανα

Το Ινστιτούτο Στατιστικής της Αλβανίας ανέφερε ότι το τρίτο τρίμηνο του έτους, ο αριθμός των γεννήσεων μειώθηκε κατά 20, 7% , σε σύγκριση με την αντίστοιχη περσινή περίοδο.

Η μείωση των γεννήσεων κατά το τρίτο τρίμηνο δεν αποτελεί μεμονωμένη περίπτωση, αλλά μια μακροχρόνια τάση που έχει ήδη μετατραπεί σε μείζονα ανησυχία για το μέλλον της Αλβανίας.

Πέρυσι, ο αριθμός των γεννήσεων στη χώρα ήταν ο χαμηλότερος σε σχεδόν 100 χρόνια.

Σύμφωνα με το INSTAT, μόνο 31.700 παιδιά γεννήθηκαν σε ολόκληρη την Αλβανία το 2016, που είναι το χαμηλότερο από το 1930 όταν το αλβανικό κράτος δημιούργησε για πρώτη φορά μητρώο και άρχισε να καταγράφει δημογραφικά στοιχεία.

Ωστόσο, το αρνητικό ρεκόρ του 2016 έχει χειροτερεύσει φέτος, καθώς ο ρυθμός των γεννήσεων μειώθηκε κατά 3300 σε σύγκριση με τους πρώτους εννέα μήνες του ’16.

Η Παγκόσμια Τράπεζα εκτιμά ότι η Αλβανία αντιμετωπίζει μια πρωτοφανή δημογραφική κρίση που σηματοδοτεί την τρίτη γρηγορότερη μείωση γονιμότητας που έχει καταγραφεί ποτέ στην παγκόσμια ιστορία, μετά από την Κορέα και τη Ρωσία.

Σε συνδυασμό με τη μαζική μετανάστευση των νέων, η μείωση προκαλεί ταχεία γήρανση και ρυτίδωση του αλβανικού πληθυσμού, ένα φαινόμενο που έχει σημαντικές επιπτώσεις για το μέλλον της οικονομίας και των δημόσιων οικονομικών.

(Στοιχεία από shqipnews.al)

Ένταση στα σύνορα Σλοβενίας-Κροατίας

Δεκέμβριος 29, 2017

Η διαμάχη μεταξύ της Σλοβενίας και της Κροατίας για τον Κόλπο Πιράν στη βόρεια Αδριατική που κρατά εδώ και 25 χρόνια αναμένεται να οξυνθεί ακόμη περισσότερο,σύμφωνα με την Deutsche Welle. Από τις 29 Δεκεμβρίου η Σλοβενία πρόκειται να υλοποιήσει την απόφαση του Διαρκούς Διαιτητικού Δικαστηρίου της Χάγης (Permanent Court of Arbitration) σύμφωνα με την οποία παραχωρούνται στη Σλοβενία τα δύο τρίτα του κόλπου. Ο σλοβένος πρωθυπουργός Μίρο Τσέραρ ανακοίνωσε ότι από εδώ και πέρα η αστυνομία θα αναλάβει τον έλεγχο «της θάλασσάς μας». Την ίδια ώρα η Κροατία μπορεί να αμυνθεί αφού δεν έχει αναγνωρίσει την απόφαση του δικαστηρίου.

Η ΕΕ έχει καταβάλει μεγάλες προσπάθειες για να βρεθεί λύση για τις γειτονικές χώρες, οι οποίες είναι και οι δύο μέλη της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Πριν από οκτώ χρόνια τις οδήγησε σε διαιτητική διαδικασία. Τελικά το προηγούμενο καλοκαίρι η απόφαση σχετικά με την οριοθέτηση των θαλάσσιων συνόρων ελήφθη υπέρ της Σλοβενίας και έτσι η χώρα απέκτησε έξοδο στα διεθνή ύδατα της Αδριατικής. Όσον αφορά ταχερσαία σύνορα επωφελήθηκε περισσότερο η Κροατία.

Πρότυπο το παράδειγμα Ολλανδίας-Γερμανίας;

Ωστόσο οι δύο χώρες συνεχίζουν την αντιπαράθεση: η Σλοβενία ανακοίνωσε ότι θα θέσει βέτο στην προσχώρηση της Κροατίας στη ζώνη του Σένγκεν, στην Ευρωζώνη αλλά και στον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (OOΣΑ). Τις ημέρες των Χριστουγέννων πολλοί τουρίστες αναγκάστηκαν να περιμένουν ώρες στα σύνορα μεταξύ Σλοβενίας και Κροατίας, γεγονός που χαρακτηρίστηκε από την Κροατία ως «καψώνια» της γειτονικής χώρας προκειμένου να βλάψει τον τουρισμό.

Την ίδια ώρα συζητείται έντονα να βρεθεί μια λύση σύμφωνα με το παράδειγμα τηςΟλλανδίας και της Γερμανίας. Σε αυτή τη περίπτωση οι δυο πλευρές αποφάσισαν να μην οριοθετήσουν το ακριβές σύνορο στο κόλπο Ντόλαρτ αλλά ταυτόχρονα να συμφωνήσουν σε όλα τα ανοιχτά ζητήματα που αφορούν την κίνηση στον κόλπο. Πολλοί θεωρούν αυτή τη λύση ιδανική και την περίπτωση Σλοβενίας-Κροατίας.

Μια διαφωνία με βαθιές ρίζες

Ωστόσο η Σλοβενία επιμένει στο «ευρωπαϊκό και διεθνές δίκαιο» και κατά συνέπεια στην υλοποίηση της απόφασης. Το επόμενο διάστημα θέλει να παρεμποδίσει μερικές δεκάδες κροάτες ψαράδες να διασχίζουν «σλοβενικά χωρικά ύδατα» χωρίς άδεια.

Γιατί όμως η Κροατία είναι τόσο άκαμπτη στο ζήτημα των συνόρων, τη στιγμή που η ίδια διαθέτει 1.800 χιλιόμετρα ακτής ενώ η Σλοβενία μόλις 47 χλμ; Ειδικοί εκτιμούν ότι αυτό σχετίζεται με ένα βαθύτερο εθνικό τραύμα που δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια του εμφυλίου (1991-1995). Τότε η σερβική μειονότητα που αποτελούσε περίπου το 12% του πληθυσμού απέκτησε περισσότερο από το ένα τρίτο της χώρας. Έκτοτε ισχύει: «ούτε εκατοστό κροατικής γης πρέπει να παραδοθεί».

http://www.euro2day.gr/news/world/article/1586225/entash-sta-synora-sloveniaskroatias.html

Το 49% των Σκοπιανών θέλουν να παραμείνουν «Μακεδονία» ενώ το 81,9% των Ελλήνων τους λέει «όχι»

Δεκέμβριος 27, 2017

Το 49% των Σκοπιανών θέλουν να παραμείνουν «Μακεδονία» ενώ το 81,9% των Ελλήνων τους λέει «όχι»

Το 35% των πολιτών στα Σκόπια συμφωνούν να αλλάξει το κρατίδιό τους όνομα, για να βγει από την απομόνωση, ενώ το 49% διαφωνεί.

 Σύμφωνα με τα αποτελέσματα δημοσκόπησης στα Σκόπια που πραγματοποίησε η εταιρεία Brima Galup, με την αλλαγή του ονόματος συμφωνούν το 15,6% των Βουλγαρόφωνων των Σκοπίων (που παριστάνουν τους Μακεδόνες) και το 81,4% των Αλβανών (για τους οποίους το όνομα «Μακεδονία» δεν σημαίνει και τίποτα), μέσος όρος 35% υπέρ.

Το 49% κατά της αλλαγής του ονόματος «Μακεδονία» είναι άθροισμα του 67,1% των Βουλγαρόφωνων και μόλις του 7,2% των Αλβανών.

Ενάντια στην ένταξη στο ΝΑΤΟ τάσσεται το 10,3% του συνόλου των πολιτών του κρατιδίου.

Να σημειωθεί ότι σε πρόσφατη δημοσκόπηση που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Real News, το 81,9 % των Ελλήνων απάντησε ότι τα Σκόπια δεν πρέπει να έχουν το όνομα «Μακεδονία», ούτε σε σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό.

Μόλις το 8% των Ελλήνων δήλωσε πρόθυμο να δεχτεί μια σύνθεση ονομασία που θα περιέχει το όνομα «Μακεδονία», ενώ ένα 10% αρνήθηκε να απαντήσει.

http://www.tribune.gr/politics/news/article/422173/49-ton-skopianon-theloun-na-paraminoun-makedonia-eno-819-ton-ellinon-tous-lei-ochi.html

ΜΕΓΑΛΗ ΑΛΒΑΝΙΑ ΕΣΕΙΣ…ΜΕΓΑΛΗ ΣΕΡΒΙΑ ΕΜΕΙΣ!!!

Νοέμβριος 21, 2017

Μια «μαύρη τρύπα», αυτή του Κοσόβου, πάει να κλείσει στα δυτικά Βαλκάνια, μια άλλη όμως, βορειότερα, εκείνη της Βοσνίας – Ερζεγοβίνης, μεγαλώνει και βαθαίνει επικίνδυνα για τη σταθερότητα στην περιοχή.

Κράτος υβρίδιο, η Βοσνία – Ερζεγοβίνη «φτιάχτηκε» από τη διεθνή κοινότητα το 1995, με τη συνθήκη του Ντέιτον, για να σταματήσει το αιματοκύλισμα στη Γιουγκοσλαβία, αλλά δεν λειτούργησε ποτέ ως τέτοιο. Κοντά 20 χρόνια από την ίδρυσή του δίνει την εικόνα ενός παράλυτου μορφώματος, το οποίο δεν θέλει κανείς από τους «ενοίκους» του, τους Βόσνιους μουσουλμάνους, τους Σέρβους και τους Κροάτες δηλαδή. Μόνο η διεθνής κοινότητα επιμένει να το κρατάει στη ζωή, ρίχνοντας τεράστια κονδύλια σε «βαρέλι δίχως πάτο», χάριν των γεωστρατηγικών ισορροπιών στην περιοχή.

«Η καλύτερη λύση, η βιώσιμη, θα ήταν η διάλυση αυτού του κράτους», λέει στην «Κ» ο Μίλοραντ Ντόντικ, πρόεδρος της Σερβικής Δημοκρατίας, της μιας από τις δύο οντότητες –η άλλη είναι η κροατομουσουλμανική– που απαρτίζουν σήμερα, στα χαρτιά, το συγκεκριμένο κράτος. Η συνθήκη του Ντέιτον δίνει αυξημένη αυτονομία στις οντότητες, στην πραγματικότητα όμως λειτουργούν δύο κράτη… στη συσκευασία του ενός: αυτό της Σερβικής Δημοκρατίας με αποσχιστικές τάσεις και εκείνο των μουσουλμάνων, που επιδιώκουν μια ισχυρή κεντρική εξουσία πάνω από τις εθνότητες, με τους αδύναμους Κροάτες να θέλουν και αυτοί να φύγουν.

«Η Βοσνία – Ερζεγοβίνη δεν έχει μέλλον. Ποτέ στην ιστορία της δεν ήταν κράτος. Υπήρξε τμήμα της οθωμανικής εξουσίας, της Αυστροουγγαρίας, της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Στην πρώτη Γιουγκοσλαβία δεν υπήρχε. Εγινε σαν ομοσπονδιακό κράτος της Γιουγκοσλαβίας του Τίτο και μόνο η ισχυρή σοσιαλιστική κυβέρνηση την κράτησε ως αυτόνομο κράτος. Είναι παράξενο το ότι οι δυτικές δυνάμεις που εργάστηκαν να γκρεμίσουν τον κομμουνισμό στην Ανατολική Ευρώπη και τη Γιουγκοσλαβία, τώρα προσπαθούν να κρατήσουν τη Βοσνία – Ερζεγοβίνη σαν μια μικρή Γιουγκοσλαβία» λέει ο ίδιος.

Ομοσπονδία

Κληθείς να σχολιάσει τη θέση της διεθνούς κοινότητας, ότι για να λειτουργήσει το κράτος πρέπει να ισχυροποιηθούν οι κεντρικοί θεσμοί, ο κ. Ντόντικ λέει: «Η Βοσνία – Ερζεγοβίνη δημιουργήθηκε έτσι όπως είναι σήμερα κατόπιν συμφωνίας. Δεν δημιουργήθηκε για να γίνει κράτος κεντρικό, είναι ένα κράτος ομοσπονδιακό. Υπάρχουν φυσικά κάποιοι που θέλουν να λειτουργεί με κεντρομόλο τάση, υπάρχουν και πολλοί μέσα στη Βοσνία – Ερζεγοβίνη, όπως η Σερβική Δημοκρατία, που θέλουν να έχουν μεγαλύτερη αυτονομία. Και οι Κροάτες το θέλουν ακόμα περισσότερο. Η κεντρομόλος τάση είναι επιθυμητή περισσότερο από τους μουσουλμάνους. Αυτούς τους υποστηρίζει μεγάλο μέρος των δυτικών χωρών και τελευταία περισσότερο η Τουρκία. Είναι ξεκάθαρο ότι κάποιοι θέλουν κεντρική κυβέρνηση, μολονότι δεν προβλέπεται από το Σύνταγμα, για να ελέγχουν την εξουσία. Ακόμα και σήμερα υπάρχει ισχυρή υποστήριξη των μουσουλμάνων από την πλευρά των δυτικών χωρών. Πρέπει να πω πάντως ότι το πιθανότερο είναι να γίνει πρώτα ανεξάρτητη η Ρεπουμπλίκα Σρπσκα, παρά ενιαίο κράτος με ισχυρή κεντρική εξουσία η Βοσνία – Ερζεγοβίνη».

Κατά τον ισχυρό άντρα των Σέρβων της Βοσνίας, που βρέθηκε πρόσφατα στη Θεσσαλονίκη για να παραστεί στα εγκαίνια του εμπορικού γραφείου της Σερβικής Δημοκρατίας, η εναλλακτική λύση είναι να διασπαστεί η Βοσνία – Ερζεγοβίνη σε τρία τμήματα. «Δεν είναι δυνατόν η Δύση να έχει αναγνωρίσει την ανεξαρτησία των Κοσοβάρων και λίγα χιλιόμετρα πιο πάνω να μην αναγνωρίζει ανεξαρτησία της Σερβικής Δημοκρατίας που είναι η ίδια κατάσταση ακριβώς» υποστηρίζει, και στην ερώτηση γιατί ενώ παλαιότερα δήλωνε ότι εάν αποσχιστεί το Κόσοβο θα πράξει το ίδιο και η Ρεπουμπλίκα Σρπσκα, απαντάει «σιγά σιγά, για όλα υπάρχει ο χρόνος, και η γυναίκα γεννάει μετά από εννιά μήνες…», και σπεύδει να διευκρινίσει ότι σε περίπτωση απόσχισης η Σερβική Δημοκρατία δεν πρόκειται να ενωθεί με τη Σερβία καθώς, όπως λέει, «δεν θα ήθελα τη δική μου ανεξαρτησία να την παραδώσω στη Σερβία».

http://www.kathimerini.gr/752904/article/epikairothta/kosmos/m-ntontik-to-kratos-vosnia—-erzegovinh-den-exei-mellon