Archive for the ‘ΑΟΖ’ category

Ξετυλίγεται η εθνική προδοσία στην δίκη της ΕΛΣΤΑΤ – Ζωή Γεωργαντά: «Το 2009 το έλλειμμα ήταν μόλις 4-5%»!

Ιουλίου 19, 2017

«Άμεσο δόλο» απέδωσε η πανεπιστημιακός και πρώην μέλος του ΔΣ της Αρχής, Ζωή Γεωργαντά, στον πρώην πρόεδρο της ΕΛΣΤΑΤ Ανδρέα Γεωργίου, που δικάζεται σε δεύτερο βαθμό με την κατηγορία της παράβασης καθήκοντος, σχετικά με την πλαστογράφηση του ελλείμματος του 2009, προκειμένου να μπει η χώρα στο Μνημόνιο το 2010.

Ο Α.Γεωργίου, δικάζεται ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου, σε δεύτερο βαθμό, μετά από έφεση υπέρ του νόμου, που άσκησε η Εισαγγελία στην αθωωτική απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου.

Η κατηγορία που αποδίδεται σε βάρος του, αφορά καταγγελίες της κ. Γεωργαντά και άλλων μελών της Αρχής, ότι διατήρησε για ορισμένους μήνες, από τον Αύγουστο έως τον Νοέμβριο του 2010, παράλληλα με την ιδιότητα του επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ και εκείνη του υπαλλήλου του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Καθόλου τυχαίο, βέβαια!

Ο Γ.Παπανδρέου (πρωθυπουργός) και ο Γ.Παπακωνσταντίνουμ (υπουργός Οικονομικών), έχοντας προαποφασίσει να θέσουν την χώρα υπό τον έλεγχο του ΔΝΤ, τοποθέτησαν στην ΕΛΣΤΑΤ τον υπάλληλο του ΔΝΤ, προκειμένου να εμφανίσει πλαστό έλλειμμα-μοχλό για να δημιουργηθεί τεχνική αφορμή πρόκλησης ελληνικής προσφυγής στο Μνημόνιο και στο ΔΝΤ!

Επιπλέον, του καταλογίζεται ότι δεν συγκαλούσε το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΛΣΤΑΤ, αν και είχε σχετική υποχρέωση βάσει του νόμου, με αποτέλεσμα να λάβει όλες τις αποφάσεις για τα στοιχεία που αφορούν το έλλειμμα του 2009, βάσει των οποίων η χώρα τέθηκε σε καθεστώς Μηχανισμού Στήριξης, χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των υπολοίπων μελών της ανεξάρτητης αρχής.

Η δίκη διεξάγεται απόντος του κατηγορούμενου, ο οποίος εκπροσωπείται από τους συνηγόρους του. Εντός του δικαστηρίου βρίσκονται δεκάδες πολίτες που πολλές φορές «παρεμβαίνουν» με συνθήματα και σχόλια στην διαδικασία, με αποτέλεσμα σήμερα, η πρόεδρος να ζητήσει να αποχωρήσουν κάποιοι από αυτούς.

Στην κατάθεσή της η κ. Γεωργαντά υποστήριξε πως ο Ανδρέας Γεωργίου παρέβη το νόμο, έχοντας «άμεσο δόλο» και πως «είχε σκοπό να προσπορίσει στον εαυτό του ηθικό και υλικό όφελος».

Η πανεπιστημιακός επέμεινε στις καταγγελίες της σχετικά με την διατήρηση από τον κ. Γεωργίου της θέσης του ως υπαλλήλου του ΔΝΤ και του επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ, ότι ο κατηγορούμενος «ήρθε με εντεταλμένη υπηρεσία» και τόνισε πως «αν το είχε πει στη διάσκεψη των προέδρων της Βουλής δεν θα επιλεγόταν ως πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ, αλλά ούτε καν ως μέλος, διότι δεν είχε θέση καθηγητού».

Η καθηγήτρια υποστήριξε πως από τα στοιχεία που μπορεί να γνωρίζει, θεωρεί πως το έλλειμμα του 2009 ήταν γύρω στο 4 με 5%, τοποθέτηση που πυροδότησε την αντίδραση του κοινού που άρχισε να χειροκροτεί και να φωνάζει: «Προδότες», «κρεμάλα στο Σύνταγμα», «όλοι μέσα» και άλλα, προκαλώντας την άμεση αντίδραση της προέδρου, η οποία προσπαθούσε να επιβάλει την τάξη.

Η μάρτυρας συνέχισε τον συλλογισμό της, υποστηρίζοντας πως η χώρα είχε ένα από τα χαμηλότερα ελλείμματα «αλλά μπορούσαμε και πληρώναμε τα χρέη μας γιατί είχαμε οικονομική δραστηριότητα. Ο Γεωργίου οδήγησε σε παρατεταμένη ύφεση» είπε χαρακτηριστικά η κ. Γεωργαντά, προκαλώντας νέα ξεσπάσματα από το ακροατήριο και εκνευρισμό στην πρόεδρο, που άρχισε να ζητά από κάποιους να βγουν από την αίθουσα.

Μάλιστα, αποχωρώντας, ένας από αυτούς που τους ζητήθηκε από Έδρας να βγουν, είπε: «Η διεφθαρμένη χώρα αποχωρεί». Η πρόεδρος αμέσως ζήτησε να της πει τι εννοεί.

Πρόεδρος: Αυτό πού το λέτε; Στο δικαστήριο;
Κοινό: Όχι το λέω στον πρώην πρωθυπουργό, κύριο Παπανδρέου.
Πρόεδρος: Περάστε έξω!

Στο δικαστήριο κατέθεσαν και άλλα πρώην στελέχη της ΕΛΣΤΑΤ, καθώς και ο εκπρόσωπος των εργαζομένων στο ΔΣ της Αρχής.

Μεταξύ αυτών είναι  ο οικονομολόγος και πρώην διευθυντής της ΤτΕ Γεώργιος Συμιγιάννης. Οι ερωτήσεις των δικαστών προς τον μάρτυρα επικεντρώθηκαν    για το εάν υπήρξε μελέτη για να ενταχθούν οι 17 ΔΕΚΟ στο έλλειμμα του 2009.

Πρόεδρος : Τις μελέτες τις είδατε; Ξέρετε αν ολοκληρώθηκαν; Μπορεί και να δικαίωναν τον κ. Γεωργίου! Κοιτάξατε να δείτε αν ολοκληρώθηκαν;
Μάρτυρας : Όχι, δεν είχαμε την δυνατότητα.
Πρόεδρος : Ποια δυνατότητα; Μέλη του ΔΣ ήσασταν όχι διακοσμητικά στοιχεία. Να πάτε στα γραφεία των υπαλλήλων και να τα ζητήσετε! Μήπως δεν είχατε την αρμοδιότητα και την είχε μόνο ο πρόεδρος; Λέτε δηλαδή ότι είχανε τα στοιχεία οι υπάλληλοι και δεν τα είχατε εσείς;

Σε αυτό το σημείο παρενέβη το πρώην μέλος του ΔΣ, Νίκος Λογοθέτης εξηγώντας : «Δεν μας επέτρεπε ο Γεωργίου να δούμε οποιοδήποτε υπάλληλο. Αυτό έγινε από τον Σεπτέμβριο του 2010 και μετά. Δεν υπήρχαν πουθενά μελέτες.

Από τον Αύγουστο του 2013 που λάβαμε γνώση της δικογραφίας είχαμε περισσότερα στοιχεία».

Ακόμη, ο   κ. Συμιγιάννης επισήμανε  ότι «η Ελλάδα είναι στα στατιστικά στοιχεία χωρίς καμία υποσημείωση από το τη Eurostat από τον Οκτώβριο του 2010, για 14 συνεχείς φορές επί επτά συναπτά χρόνια», προσθέτοντας: «Είμαι επαναπαυμένος ότι δόθηκαν τα σωστά στοιχεία γιατί και ο νέος πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ συνεχίζει να χρησιμοποιεί την ίδια μεθοδολογία».

Στην συνέχεια   ο εκπρόσωπος των εργαζομένων Κωνσταντίνος Σκορδάς τόνισε, απαντώντας σε ερώτηση της πρόεδρου σχετικά με το εάν τα στοιχεία για το έλλειμμα έπρεπε να περάσουν από το ΔΣ, «σαφέστατα έπρεπε! Πουθενά δεν ανέφερε ο νόμος ότι ο πρόεδρος αποφασίζει μόνος του και χωρίς το επταμελές συμβούλιο», ενώ επισήμανε ότι ποτέ δεν του δόθηκε η δυνατότητα να διαπιστώσει εάν η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε ήταν σωστή.
Τέλος,  η δίκη συνεχίζεται στις 31 Ιουλίου 2017 ενώ σημειώνεται πως αύριο λήγει η προθεσμία για την άσκηση αναίρεσης από τον Άρειο Πάγο όσο αφορά το απαλλακτικό βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών για τον Ανδρέα Γεωργίου και για άλλα δύο στελέχη της ΕΛΣΤΑΤ που βαρύνονταν με την κατηγορία της ψευδούς βεβαίωσης.

Η δίκη συνεχίζεται στις 31 Ιουλίου 2017..

Ο εφιάλτης του Ερντογάν: Η ΑΟΖ της Τουρκίας και το λάθος του Ταγίπ με τη Μαύρη Θάλασσα

Ιουνίου 30, 2017

Πηγή: Global Marine Data Base, General Dynamics, Herndon, Virginia, USA

Πηγή: Global Marine Data Base, General Dynamics, Herndon, Virginia, USA

Γράφει ο Θεόδωρος Καρυώτης

Ο Πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν της Τουρκίας, για δεκαετίες τώρα, βλέπει στον ύπνο του τον χάρτη που δημοσιεύω και ξυπνάει ιδρωμένος διότι αυτόν το χάρτη δεν τον δημιούργησε κάποιος Έλληνας, αλλά η αμερικανική εταιρία General Dynamics που έχει εδρεύει στη πόλη Χέρντον, ένα προάστιο της Ουάσιγκτον. Αυτός ο χάρτης δημιουργήθηκε βάσει της Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας το 1982 (UNCLOS) και η οριοθέτηση έγινε βασισμένη στην αρχή της ίσης απόστασης (μέσης γραμμής). Πηγή: Global Marine Data Base, General Dynamics, Herndon, Virginia, USA Ο εφιάλτης, βέβαια, της Τουρκίας ξεκίνησε, πριν 35 χρόνια, στην έδρα του ΟΗΕ στην Νέα Υόρκη, όταν, το απόγευμα της Παρασκευής 30 Απριλίου 1982, η Τουρκία ήταν μια από τέσσερις χώρες που καταψήφισαν το UNCLOS και ακόμα δεν έχει συνέλθει από αυτή τη μεγάλη ήττα της μια και η ΑΟΖ και τα δικαιώματα νησιών σε ΑΟΖ δημιούργησαν μια αφόρητη πίεση από την οποίαν δεν έχει συνέλθει ακόμα. Η Σύμβαση του Δίκαιου της Θάλασσας του 1982, είναι ένα μεγάλο ιστορικό γεγονός. Είναι το σύμβολο και αγγελιοφόρος μιας νέας εποχής στην ανάπτυξη του διεθνούς δικαίου, της παγκόσμιας πολιτικής οικονομίας και της διεθνούς κοινωνίας. Αυτή η Σύμβαση αποτελεί μια κρίσιμη καμπή στην ιστορία των ιδεών της διεθνούς κοινωνίας. Ο παραπάνω χάρτης δείχνει ξεκάθαρα γιατί όλες οι τουρκικές κυβερνήσεις δεν αναφέρονται ποτέ στις τρείς λέξεις «Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη» αλλά επιμένουν να αναφέρονται μόνο στην υφαλοκρηπίδα. Προκαλεί, βέβαια, εντύπωση το γεγονός ότι και στην Ελλάδα υπάρχει μια ομάδα επιστημόνων που συμφωνούν με τους Τούρκους και αναφέρουν ότι η μοναδική διαφορά μας με του Τούρκους στο Αιγαίο είναι η υφαλοκρηπίδα. Έτσι, η Τουρκία, για πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα, συνεχίζει να αρνείται την ύπαρξη του Συντάγματος των Ωκεανών και Θαλασσών που δημιούργησε η παγκόσμια κοινότητα εκείνη την αλησμόνητη Παρασκευή στη Νέα Υόρκη. Ακόμα θυμάμαι το βλοσυρό, πένθιμο ύφος της Τουρκικής Αντιπροσωπείας στην ψηφοφορία της 30ης Απριλίου 1982. Οι τουρκικές διεκδικήσεις είναι συνδεμένες με οικονομικά συμφέροντα που έχουν σχέση με τα θέματα της αλιείας και των υδρογονανθράκων. Η Τουρκία, μονότονα αρνείται την ύπαρξη υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ στα ανατολικά νησιά του Αιγαίου. Η Τουρκία χρησιμοποιεί δυο επιχειρήματα. Κατά πρώτον λόγο, τα νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ, υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ έχουν μόνο οι ηπειρωτικές ακτές και κατά δεύτερον λόγο και αν ακόμα δεχτούμε ότι τα νησιά του Αιγαίου έχουν υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ, τότε σίγουρα θα ισχύει η αρχή των «ειδικών περιστάσεων» και επομένως η τουρκική υφαλοκρηπίδα δεν μπορεί να περιοριστεί σε μια στενή λωρίδα που βρίσκεται ανατολικά των ελληνικών νησιών. Αιγαίο Αρχιπέλαγος Η καλύτερη ανάλυση και παρουσίαση των τουρκικών θέσεων έχει γίνει από τον Τούρκο νομικό και διεθνολόγο Yucel Acer στο βιβλίο του «The Aegean Maritime Disputes and International Law» Υποστηρίζει τις θέσεις της Τουρκίας αναφέροντας τα ακόλουθα: Α. Σήμερα, το 43,5% του Αιγαίου Πελάγους ανήκει στην Ελλάδα, το 7,5% στην Τουρκία και το υπόλοιπο 49% ανήκει στην ανοιχτή θάλασσα. Με χωρικά ύδατα 12 ν.μ. θα δώσει στην Ελλάδα 71,5% ενώ της Τουρκίας θα αυξηθεί μόνο κατά 1,3% και θα φτάσει μόνο στο 8,8% και η ανοιχτή θάλασσα θα κατέχει 19,7%. Β. Όταν δημιουργηθεί ΑΟΖ, η Τουρκία θα χάσει και ένα ποσοστό που της ανήκει για εξερεύνηση και εκμετάλλευση και θα μειωθεί από το 16,3% (28.126 χλμ2) στο 8,27% (14.240 χλμ2) όταν η Ελλάδα επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ν.μ. Όταν κάποιος μελετήσει προσεκτικά τον παραπάνω χάρτη της ΑΟΖ της Τουρκίας, που βασίζεται στο UNCLOS του 1982, αντιλαμβάνεται τον εφιάλτη του Ερντογάν που βλέπει πόσο περιορισμένη είναι η ΑΟΖ της Τουρκίας στο Αιγαίο Πέλαγος και στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Τουρκία θα λάβει μόνο 7,5% της συνολικής έκτασης του Αιγαίου. Αλλά, μια και το Διεθνές Δικαστήριο, με τις τελευταίες αποφάσεις του, έχει δώσει έμφαση στις αρχές της ευθυδικίας (equity) η περιοχή που θα λάβει η Τουρκία θα είναι περίπου 10-12% του συνόλου της ΑΟΖ του Αιγαίου, υποθέτοντας βέβαια ότι τα ελληνικά νησιά δικαιούνται μια ζώνης 12 ναυτικών μιλίων. Ιδιαίτερο πρόβλημα προκύπτει όμως όσον αφορά το σύμπλεγμα του Καστελόριζου που περιλαμβάνει την Ρω και την Στρογγύλη, που βρίσκονται εκτός του Αιγαίου Πελάγους και δη στην Ανατολική Μεσόγειο – με βάση σχετικό φυλλάδιο του Διεθνούς Υδρογραφικού Οργανισμού περί ορίου θαλασσών – για τα οποία η Τουρκία κατά πάγια τακτική όπως και για τα ελληνικά νησιά του Αιγαίου δεν δέχεται ότι έχουν δικαιώματα υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ ως εμπίπτοντα σε “ειδικές περιστάσεις”. Με βάση την αρχή της ίσης απόστασης (εφαρμογή μεθόδου μέσης γραμμής) αν ληφθεί υπόψη η νήσος Στρογγύλη προκύπτουν θαλάσσια σύνορα Ελλάδος – Κύπρου μήκους 27 ν.μ. Χωρίς την επίδραση της Στρογγύλης, ακόμη και με λήψη υπόψη των νήσων Κρήτης, Ρόδου, και Καρπάθου δεν μπορεί να έχουμε κοινά σύνορα ΑΟΖ με την Κύπρο, κάτι αρκετά αρνητικό από στρατηγικής και οικονομικής άποψης για την χώρα μας και την Κύπρο. Μαύρη Θάλασσα Ένα από τα πιο σημαντικά λάθη της Τουρκίας, έλαβε χώρα το 1986, όταν από πίεση της τότε Σοβιετικής Ένωσης, δέχθηκε να ανακηρύξει και να οριοθετήσει ΑΟΖ στην Μαύρη Θάλασσα. Οι Σοβιετικοί, εκείνη την περίοδο, αποφάσισαν να αρχίσουν έρευνες για υδρογονάνθρακες στην περιοχή. Έτσι η Τουρκία έκανε μια τμηματική ανακήρυξη ΑΟΖ στη Μαύρη Θάλασσα, που δεν προβλέπεται από το Δίκαιο της Θάλασσας, και κατέληξε σε συμφωνία με την τότε Σοβιετική Ένωση για τις επικαλυπτόμενες περιοχές χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της “μέσης γραμμής” που τόσο απεχθάνεται. Αργότερα, η Τουρκία άρχισε συνομιλίες με την Βουλγαρία και την Ρουμανία για το ίδιο θέμα που κατέληξαν σε συμφωνίες παρόμοιες του τύπου που είχε συνάψει με τους Σοβιετικούς. Ουδέποτε, βέβαια, η Τουρκία πρότεινε στην Ελλάδα και σε άλλα γειτονικά κράτη να κάνουν παρόμοιες οριοθετήσεις στη Μεσόγειο. Έτσι, η Μαύρη Θάλασσα, που αποτελεί πιο “κλειστή ή ημίκλειστη θάλασσα” από το Αιγαίο Πέλαγος, έχει εντελώς μοιρασθεί από τα παράκτια κράτη αυτής της θάλασσας χρησιμοποιώντας την οριοθέτηση της ΑΟΖ και όχι της υφαλοκρηπίδας με βάση τη μέση γραμμή. Αυτό, κατά την άποψή μου , αποτελεί τον πιο λανθασμένο χειρισμό της Τουρκίας, διότι δέχθηκε να οριοθετήσει τη θαλάσσια ζώνη της Μαύρης Θάλασσας με μια μέθοδο που δεν ίσχυε μέχρι το 1982, δηλαδή με τη μέθοδο της ΑΟΖ που πολέμησε τόσο πολύ κατά τη Διάσκεψη του ΟΗΕ. Τέλος, η Τουρκία έχασε και το επιχείρημα ότι η οριοθέτηση στο Αιγαίο Πέλαγος πρέπει να γίνει βάσει της ευθυδικίας και όχι της μέσης γραμμής διότι η Μαύρη Θάλασσα είναι περισσότερο ημίκλειστη από το Αιγαίο Πέλαγος. Το λάθος αυτό θα το πληρώσει ακριβά μια μέρα η Τουρκία.

Πηγή: Ο εφιάλτης του Ερντογάν: Η ΑΟΖ της Τουρκίας και το λάθος του Ταγίπ με τη Μαύρη Θάλασσα http://mignatiou.com/2017/06/o-efialtis-tou-erntogan-i-aoz-tis-tourkias-ke-to-lathos-tou-tagip-me-ti-mavri-thalassa/

Προκλητικό τουρκικό δημοσίευμα: Εμφανίζουν ΑΟΖ έως την Κρήτη

Μαΐου 3, 2017
ΑΟΖ - ΤΟΥΡΚΙΑ ΠΡΟΚΛΗΣΗ
Ημερομηνία δημοσίευσης: 28/05/2015, 17:31
Τελευταία ενημέρωση: 28/05/2015, 17:35

Μία ανάρτηση στην πιο αναγνώσιμη τουρκική ιστοσελίδα περιοδικού στρατιωτικών θεμάτων στη γείτονα χώρα, του «C4Defence», το οποίο όμως επικαλείται πηγές του υπουργείου Άμυνας και δύο πανεπιστημιακών ερευνητικών ιδρυμάτων, ανάμεσά τους και του Τμήματος Υδρογεωγραφίας της Σμύρνης, ανοίγει εκ νέου το θέμα της ΑΟΖ στο Αιγαίο.

Μάλιστα, μέσω χαρτών που παραθέτει, οι συντάκτες του «εξαφανίζουν» το Καστελόριζο και το ρόλο-«κλειδί» του νησιωτικού του συμπλέγματος για την επαφή Ελληνικής και Κυπριακής ΑΟΖ, απαιτώντας έτσι για την Τουρκία ΑΟΖ έως την ανατολική Κρήτη και την Κύπρο μέχρι του σημείου και εντός περιοχών που η Κυπριακή Δημοκρατία έχει ήδη ανακηρύξει την ΑΟΖ της!

Οι Τούρκοι, συνεχίζοντας την «οδό» της συνεχούς προκλητικότητας, του εκφοβισμού και των παράλογων απαιτήσεων, διεκδικούν ΑΟΖ από την Ελλάδα μεταξύ των περιοχών Κρήτης και Κύπρου, σύμφωνα με τουρκικό δημοσίευμα το οποίο διαθέτει και χάρτη.


«Δίκαιες»

Τις αιτιάσεις αυτές τις έχουν ενδύσει μάλιστα με το μανδύα των «δίκαιων» νομικών διεκδικήσεων, απαιτώντας νομική λύση, χωρίς να μας πουν από ποιο ακριβώς δικαστήριο και με βάση ποια λογική του Δικαίου της Θάλασσας.

Όπως γίνεται αντιληπτό, το Καστελόριζο «εξαφανίζεται» ως διά μαγείας από την περιοχή, και απλά για την Τουρκία «δεν υπάρχει», διότι έτσι διευκολύνονται καλύτερα τα σχέδιά τους.

Το προκλητικότατο δημοσίευμα αναφέρει ότι η ανατολική Μεσόγειος Θάλασσα είναι μια «ημίκλειστη θάλασσα» με υφαλοκρηπίδα και αποκλειστική οικονομική ζώνη (ΑΟΖ), με πολλούς περιορισμούς, οι οποίοι κανονικά θα πρέπει να καθορίζονται από όλα τα παράκτια κράτη της περιοχής (συμπεριλαμβανομένης και της Τουρκίας), βάσει συμφωνίας και με βάση τις αρχές της ισότητας.

Εδώ οι Τούρκοι συντάκτες, σύμφωνα με το κείμενο, δε ζητούν αλλά απαιτούν «σκιαγραφώντας» τις κινήσεις τους για το επόμενο διάστημα.

«Η Τουρκία, αν και το κράτος με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στην ανατολική Μεσόγειο», τονίζει το δημοσίευμα, «αποκλείεται από ορισμένες πραγματικές εφαρμογές, επειδή η πλειοψηφία των χωρών της περιοχής της αρνούνται τις δικαιοδοσίες αυτές».

«Η Τουρκία θα κινηθεί σύμφωνα με τους αναγκαίους νομικούς, πολιτικούς και οι τεχνικούς κανονισμούς ΓΙΑ ΝΑ ΛΑΒΕΙ το νόμιμο μερίδιο του υποβρύχιου πλούτου» της περιοχής, καταλήγουν οι Τούρκοι. Δηλαδή, ξεκινούν νομικό αγώνα για τη διεκδίκηση ΑΟΖ έως κάτω από την Κρήτη και ανατολικά της μέχρι και την Κύπρο, ενώ συγχρόνως προετοιμάζονται με όλα τα μέσα, ΠΡΩΤΑ να το «επιβάλουν» σε όλες τις παράκτιες χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδος.
Και άρθρο Τούρκου πλοιάρχου

Μάλιστα σε άλλο άρθρο που δημοσιεύεται ταυτόχρονα σε ιστοσελίδα κορυφαίου κέντρου στρατηγικών μελετών της Τουρκίας, ο άλλοτε πλοίαρχος και γεωστρατηγικός αναλυτής του Κέντρου Στρατηγικών Μελετών «BILGESAM» Dr. Cihat Yayci αναφέρει ότι η ανατολική Μεσόγειος ιστορικά, στρατηγικά και οικονομικά διαθέτει μια σημασία η οποία προσδιορίζεται με βάση την Κύπρο.

Τα παρόχθια κράτη, όπως αναλύει, συμπεριλαμβανομένης και της Τουρκίας, δικαιούνται να συμμετέχουν στην κατανομή των περιοχών θαλάσσιας δικαιοδοσίας. Το διεθνές νομικό πλαίσιο προσδιορίζει ότι η Τουρκία, η Αίγυπτος, η κατεχόμενη Κύπρος (την οποία μάλιστα εμφανίζει με τη σημαία του ψευδοκράτους στο βόρειο κατεχόμενο τμήμα) και όχι η Συρία, η Λιβύη, το Ισραήλ και η Γάζα, θα πρέπει να έχουν αμοιβαία ΑΟΖ με το Λίβανο. Στους χάρτες αυτούς μάλιστα εμφανίζονται κυριαχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας να «σφάζονται» ή να είναι επίδικα για την Τουρκία που εμφανίζει ΑΟΖ με το ψευδοκράτος στο βόρειο τμήμα των κατεχομένων της Κύπρου.

Οι συμφωνίες για τη θαλάσσια δικαιοδοσία επιμερισμού θα πρέπει να αναθεωρηθούν, τονίζει ο δόκτωρ Yayci. Στην περίπτωση αυτή, η Τουρκία αποκτά νέα διεθνή δικαιώματα και νόμιμα συμφέροντα στις ανατολικές περιοχές της Μεσογείου, με θαλάσσια δικαιοδοσία σύμφωνα με το χάρτη. Οι χάρτες που επικαλείται εμφανίζουν Κρήτη και Δωδεκάννησα να γειτνιάζουν με την τουρκική ΑΟΖ ή με προέκταση της ΑΟΖ των κατεχομένων της Κύπρου, έχοντας «ακρωτηριάσει» την ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, «εξαφανίσει» το Καστελόριζο και παραβιάζοντας κατά το δοκούν την υφαλοκρηπίδα σε Ρόδο, Κάρπαθο και Κάσο, φτάνοντας την τουρκική ΑΟΖ ανατολικά της Σητείας και νότια στο ύψος της Ιεράπετρας, περιοχές που, όπως έχει αποκαλύψει ο ομότιμος καθηγητής του Πολυτεχνείου Κρήτης Αντώνης Φώσκολος, είναι «ύποπτες» για πλούσια κοιτάσματα υδρογονανθράκων.

http://www.neakriti.gr/files/AOZXARTESTOYRKIASnew/AOZXARTESTOYRKIASnew.pdf

ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΟΣ
Έτοιμη για διεκδικήσεις…

Σύμφωνα με ανάλυση έμπειρων Ελλήνων ειδικών στη γεωστρατηγική, η Τουρκία προετοιμάζεται για διεκδικήσεις επίσημα πλέον σε Αιγαίο και ανατολική Μεσόγειο Θάλασσα. Με την ισχυρή ναυτική παρουσία φρεγατών, υποβρυχίων, θα προσπαθήσουν να επιβάλουν ΑΟΖ εντός ελληνικού θαλάσσιου χώρου. Δεν έχει σημασία ποιο ακριβώς «παιχνίδι» θα παίξουν οι Τούρκοι για να το επιτύχουν, σημασία έχει ότι θέλουν ΑΟΖ και συνεκμετάλλευση υδρογονανθράκων στο Αιγαίο. Οι κινήσεις Ελλάδας, Κύπρου και Αιγύπτου δείχνουν άλλωστε ότι οι εξελίξεις επιταχύνονται στην περιοχή μας.

Του Γιώργου Σαχίνη

Το μεγαλείο της κυπριακής ΑΟΖ και η κατάρα της ελληνικής: Η “Μάνα” δεν παραδειγματίζεται από την “Κόρη”

Μαΐου 2, 2017

Η ομορφιά της ΑΟΖ της Ελλάδας και της Κύπρου.

Γράφει ο Θεόδωρος Καρυώτης*

Η ομορφιά της ΑΟΖ της Ελλάδας και της Κύπρου.

Για να αντιληφθούμε καλύτερα τον τίτλο αυτού του άρθρου πρέπει να κάνουμε μια ιστορική αναδρομή. Πολύ δύσκολα θα ξεχάσω το απόγευμα της Παρασκευής 30 Απριλίου 1982, όταν διεξήχθη στη Νέα Υόρκη η ψηφοφορία για τη νέα Σύμβαση του Δικαίου της Θάλασσας, ύστερα από διαπραγματεύσεις εννέα ετών και έντεκα συνόδων. Το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας ήταν: 130 υπέρ, 4 κατά και 17 αποχές. Τα τέσσερα κράτη με την αρνητική ψήφο ήταν οι ΗΠΑ, η Τουρκία, το Ισραήλ και η Βενεζουέλα. Από αυτό το γεγονός, δηλαδή ότι η Τουρκία καταψήφισε τη νέα Σύμβαση, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι η Ελλάδα, η οποία φυσικά ψήφισε υπέρ της Σύμβασης, βγήκε κερδισμένη από το νέο Σύνταγμα των Θαλασσών.  Βέβαια μερικές από τις θέσεις των παράκτιων κρατών δεν υιοθετήθηκαν πλήρως από τη νέα Σύμβαση, αλλά είναι γενικά αποδεκτό ότι το κείμενο που ψηφίστηκε είναι αρκετά ευνοϊκό για την Ελλάδα γιατί: −    Αναγνωρίζει το δικαίωμα κάθε χώρας να επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη της στα 12 μίλια, μια διάταξη εθνικά πολύτιμη για το Αιγαίο. −    Αναγνωρίζει ότι τα νησιά έχουν πλήρη δικαιώματα αποκλειστικής οικονομικής ζώνης και υφαλοκρηπίδας. Εξαιρούνται οι βραχονησίδες που δεν μπορούν να συντηρήσουν οικονομική ζώνη στο έδαφός τους, αλλά στην περίπτωση των βραχονησίδων του Αιγαίου δεν υπάρχει πρόβλημα, γιατί όλες καλύπτονται από την αποκλειστική οικονομική ζώνη και την υφαλοκρηπίδα των κατοικημένων ελληνικών νησιών. −    Δεν θέτει ιδιαίτερους περιορισμούς σε θάλασσες όπως το Αιγαίο, για το οποίο η Τουρκία αγωνίστηκε να ισχύσει καθεστώς ειδικών περιστάσεων. Η δημιουργία και η κωδικοποίηση του θεσμού της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) ήταν μία από τις σημαντικότερες πρόνοιες της Διάσκεψης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας. Έτσι δόθηκε ένα τέλος στη χαώδη κατάσταση που επικρατούσε μέχρι τότε στο Διεθνές Δίκαιο Αλιείας. Με βάση τα άρθρα 55, 56 και 57 της νέας Σύμβασης, ως Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη ορίζεται η πέραν και παρακείμενη της αιγιαλίτιδας ζώνης περιοχή, το πλάτος της οποίας μπορεί να φτάσει τα 200 ν.μ. από τις γραμμές βάσης από τις οποίες μετράται το πλάτος της αιγιαλίτιδας ζώνης και εντός της οποίας το παράκτιο κράτος ασκεί κυριαρχικά δικαιώματα σε θέματα που έχουν σχέση με την εξερεύνηση, την εκμετάλλευση, τη διατήρηση και τη διαχείριση των φυσικών πηγών −ζώντων ή μη− των υδάτων, του βυθού και του υπεδάφους της θάλασσας, καθώς και κυριαρχικά δικαιώματα που αφορούν στην εξερεύνηση και στην οικονομική εκμετάλλευση των ρευμάτων και των υπερκείμενων της θάλασσας ανέμων. Έτσι κάθε κράτος με ΑΟΖ πρέπει να πράξει  τα ακόλουθα: Να καθορίσει ποιές περιοχές του θαλάσσιου χώρου περιλαμβάνονται στη δική του ΑΟΖ. Να επιχειρήσει, κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο, να εκτιμήσει τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της ΑΟΖ, καθώς και τις οικολογικές ισορροπίες αυτής της ζώνης. Να επιχειρήσει, κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο, να εκτιμήσει τις διαφορετικές χρήσεις των πλουτοπαραγωγικών πηγών, καθώς και την αλληλεπίδρασή τους στην ΑΟΖ. Να επιχειρήσει την καθιέρωση στόχων και προτεραιοτήτων με μια πολιτική που θα προάγει αυτούς τους στόχους και θα ενσωματώνει αυτές τις προτεραιότητες. Να επιχειρήσει να ρυθμίσει τις διάφορες δραστηριότητες που θα πραγματοποιηθούν στην ΑΟΖ, ώστε αυτές να προσαρμόζονται στις εθνικές επιλογές και δραστηριότητες. Να καθιερώσει έναν θεσμικό μηχανισμό για τη διαμόρφωση των αποφάσεων και τη διαχείριση της ΑΟΖ. Να προσδιορίσει τα προβλήματα που δεν μπορούν να επιλυθούν ή τις ευκαιρίες που δεν μπορεί να αξιοποιήσει λόγω των περιορισμών που υφίστανται στην ΑΟΖ. Να αναπτύξει μια στρατηγική ώστε να εξουδετερώσει τέτοιου είδους ατέλειες. Ο πρώτος από τους Έλληνες πολιτικούς που αντιλήφθηκε την αξία της ΑΟΖ ήταν ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Τάσσος Παπαδόπουλος, που ενημέρωσε 2004 τον τότε Πρωθυπουργό της Ελλάδας Κώστα Σημίτη  και τον τότε Υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Α. Παπανδρέου για την πρόθεση του να προχωρήσει στην ανακήρυξη της Κυπριακής ΑΟΖ αλλά, δυστυχώς, και οι δύο αντέδρασαν πολύ αρνητικά. Οι συνεργάτες του αείμνηστου Παπαδόπουλου θυμούνται ακόμα την πίκρα που ένοιωσε ο Κύπριος πρόεδρος για αυτή την απαράδεκτη στάση των Αθηνών. Είναι πράγματι πρωτοφανές ότι, από τότε, όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις πίστευαν ότι η Κυπριακή ΑΟΖ δημιουργεί προβλήματα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Βλέπετε το φοβικό σύνδρομο απέκτησε σάρκα και οστά πολύ γρήγορα και κανείς Έλληνας πρωθυπουργός από τον Σημίτη μέχρι τον Τσίπρα δεν τόλμησε να ανακηρύξει την ελληνική ΑΟΖ. Ο Παπαδόπουλος όμως, διαθέτοντας 4 τανκς και 2 ελικόπτερα, δεν δίστασε να ανακηρύξει την ΑΟΖ της Κύπρου το 2004,  αλλά τέθηκε σε ισχύ ήδη από τις 21 Απριλίου 2003. Ήταν μια άλλη ιδιοφυής κίνηση του Τάσσου Παπαδόπουλου, διότι η κυβέρνηση του Γλαύκου Κληρίδη είχε τότε υπογράψει την οριοθέτηση την ανύπαρκτης κυπριακής ΑΟΖ με αυτή της ΑΟΖ της Αιγύπτου. Το UNCLOS δεν προβλέπει οριοθέτηση ΑΟΖ πριν την ανακήρυξή της. Όπως έχει γραφτεί, από ειδικούς στο Δίκαιο της Θάλασσας: «Η δικαιοδοσία στην ΑΟΖ μπορεί μόνο να εξασκηθεί με τον όρο ότι έχει προηγουμένως δημιουργηθεί με βάση τους νόμους του παράκτιου κράτους. Αυτός ο όρος, αναφορικά με τη δημιουργία της, είναι απολύτως αναγκαίος. Χωρίς αυτόν, το παράκτιο κράτος δεν διαθέτει ΑΟΖ (διαθέτει βέβαια πάντα υφαλοκρηπίδα)». Στην πραγματικότητα ήταν μια ερμηνεία του άρθρου 77 της Σύμβασης, με την οποία μπορούσε κάποιος να συμπεράνει ότι, για να υφίσταται και να διαθέτει κυριαρχικά δικαιώματα, μια ΑΟΖ πρέπει πρώτα να έχει δημιουργηθεί. Ο Πρόεδρος Παπαδόπουλος το γνώριζε αυτό και έτσι για να καλύψει το λάθος του Κληρίδη αποφάσισε η ισχύς της ανακήρυξης της ΑΟΖ να παραπέμπει στην ημερομηνία οριοθέτησης των ΑΟΖ Κύπρου και Αιγύπτου. Για πρώτη φορά η Ελλάδα ασχολήθηκε με την κυπριακή ΑΟΖ το 2003, όταν η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ζήτησε από την κυπριακή κυβέρνηση να μην κάνει τη σωστή οριοθέτηση με την Αίγυπτο, γιατί θα αναδεικνύονταν τα δικαιώματα του συμπλέγματος του Καστελόριζου. Συγκεκριμένα ο πρωθυπουργός Κ. Σημίτης και ο υπουργός Εξωτερικών Γ. Παπανδρέου ζήτησαν από την Κύπρο να οριοθετήσει την ΑΟΖ της με την Αίγυπτο στα 8 ν.μ., ώστε να μη δώσουν πλήρη επήρεια στο Καστελόριζο και δημιουργηθεί πρόβλημα με την Τουρκία! Ο μοναδικός Έλληνας πολιτικός, λόγω των μεγάλων του προσόντων και της εξαιρετικής οξυδέρκειας του, που αντιλήφθηκε την αξία της ΑΟΖ ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου. Σε μία επίσκεψή μου στο Καστρί, του εξήγησα τη σημασία της ΑΟΖ στο Σύνταγμα των Θαλασσών και των Ωκεανών του πλανήτη μας που δημιουργήθηκε το 1982 .Αμέσως αντιλήφθηκε την αξία της και μου ζήτησε να συζητήσω το θέμα με τον Κάρολο και το Γιάννη (Κάρολο Παπούλια και Γιάννη Καψή), αλλά ακόμα περιμένω το τηλεφώνημά τους. Όταν ο Τάσσος Παπαδόπουλος ανακήρυξε την ΑΟΖ της Κύπρου, η Αμερική, η Ρωσία και η Ευρωπαϊκή Ένωση την αναγνώρισαν χωρίς κανένα δισταγμό. Η Τουρκία δεν κατάλαβε καθόλου το ευφυές εγχείρημα του Προέδρου της Κύπρου και σήμερα βλαστημάει την τότε απραξία της. Πρωθυπουργός της Τουρκίας ήταν, ο όχι ακόμα σουλτάνος, αλλά απειρος στη διπλωματία Ταγίπ Ερντογάν ,που απλώς δήλωσε ότι δεν αναγνωρίζει την ΑΟΖ της Κύπρου. Τώρα το φυσάει και δεν κρυώνει. Έτσι σήμερα, 13 χρόνια αργότερα, προσπαθεί να διορθώσει την γκάφα του απειλώντας συνεχώς όχι μόνο την κυπριακή ΑΟΖ αλλά και την Ελλαδα, απαιτώντας μάλιστα την επιστροφή 18 ελληνικών νησιών. Σε αυτή τη λίστα δεν συμπεριλαμβάνονται τα Ίμια, το Καστελόριζο και η Γαύδος. Στο τέλος η Τουρκία  θα χάσει τον λογαριασμό. Η Κύπρος, που δεν πάσχει από φοβικό σύνδρομο, συνεχίζει ατρόμητη να δίνει οικόπεδα σε κολοσσούς της Αμερικής, του Ισραήλ, της Ιταλίας, της Γαλλίας και της Νορβηγίας. Χωρίς τυμπανοκρουσίες παραχώρησε για εκμετάλλευση στην ExxonMobil, την εταιρεία που διηύθυνε μέχρι την ανάληψη των καθηκόντων του ο αμερικανός ΥΠΕΞ Ρεξ Τίλλερσον, το σημαντικό οικόπεδο 10 της Κυπριακής ΑΟΖ. Προτρέπω τον Σουλτάνο να προσπαθήσει να βάλει χέρι σ΄αυτό το  οικόπεδο της Exxon Mobil. Η Ελλάδα παρακολουθεί αμήχανα τα τεκταινόμενα στο μαρτυρικό νησί. Αυτή φαίνεται να είναι η κατάρα της ελληνικής  ΑΟΖ,  που οι πολιτικοί της την αγνόησαν και την πρόδωσαν, τουλάχιστον, για  τρεις δεκαετίες.

ΧΑΡΤΗΣ ΟΙΚΟΠΕΔΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΚΥΠΡΟΥ

Τα οικόπεδα που δημιούργησαν η Ελλάδα και η Κύπρος

Τα οικόπεδα που δημιούργησαν η Ελλάδα και η Κύπρος Ο παραπάνω χάρτης δείχνει τα οικόπεδα που δημιούργησαν η Ελλάδα και η Κύπρος με μια τεράστια διαφορά. Οι Κύπριοι δίνουν οικόπεδα σε πετρελαϊκούς κολοσσούς, αλλά η Ελλάδα απλά καμαρώνει τα πιο σημαντικά οικόπεδά της, από το 12 μέχρι το 20, αφού η σημερινή κυβέρνηση, που αντιπαθεί την ΑΟΖ, αφήνει αναξιοποίητα τα οικόπεδα που δημιούργησε ο Γιάννης Μανιάτης του ΠΑΣΟΚ, όταν ήταν Υπουργός Ενέργειας. Αλλά οι κυβερνώντες  έχουν άλλες προτεραιότητες, όπως είναι η ΔΕΗ, ο χρυσός της Χαλκιδικής και δεν ενδιαφέρονται για τις τεράστιες ποσότητες υδρογονανθράκων, που διαθέτει η Ελλάδα, κυρίως νότια της Κρήτης. Τα οικόπεδα 12 μέχρι 20 σχετίζονται με τα θαλάσσια σύνορά μας με την Λιβύη, αλλά όλοι οι υπουργοί Ενέργειας της Ελλάδας από τον Μανιάτη μέχρι τον Σκουρλέτη ξέχασαν να δημιουργήσουν οικόπεδα στα ανατολικά της Κρήτης που θα συνόρευαν με την ΑΟΖ της Αιγύπτου. Αυτά είναι τα οικόπεδα που κρύβουν τις μεγαλύτερες ποσότητες υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο και είναι αυτά που εποφθαλμιούν οι Τούρκοι αλλά το καταραμένο φοβικό σύνδρομο, που μας διακατέχει μας εμποδίζει να προχωρήσουμε στις σωστές κινήσεις. Τώρα τελευταία με τις τουρκικές απειλές ότι θα επέμβουν στην κυπριακή ΑΟΖ, διαφαίνεται το μίσος των Τούρκων για την έννοια της ΑΟΖ, γιατί δεν αναφέρουν ότι θα επέμβουν στην ΑΟΖ αλλά στην υφαλοκρηπίδα του νησιού. Από το 1973 μέχρι σήμερα η Τουρκία συνεχίζει να ομιλεί, μονότονα, για την υφαλοκρηπίδα στο Αιγαίο και την νοτιοανατολική Μεσόγειο, υποστηρίζοντας ότι τα χερσαία εδάφη και όχι τα νησιά δικαιούνται ΑΟΖ. Έτσι όταν αποφάσισε, παράνομα, να οριοθετήσει τα θαλάσσια σύνορά της με το ψευδοκράτος, δεν έκανε οριοθέτηση ΑΟΖ αλλά υφαλοκρηπίδας, δίνοντας υφαλοκρηπίδα στους Τουρκοκύπριους μόνο 12 ν.μ. Βέβαια και ο ελληνικός τύπος, χωρίς να το αντιλαμβάνεται, παίζει το παιχνίδι της Τουρκίας με λανθασμένους τίτλους όπως «Στην κυπριακή υφαλοκρηπίδα κατευθύνεται το Barbaros». Η Λευκωσία αμέσως προειδοποίησε την Άγκυρα ότι η πραγματοποίηση των ερευνών από το Barbaros, εάν υλοποιηθούν, θα αποτελέσουν παραβίαση της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας στις θαλάσσιες ζώνες, όπως προβλέπεται στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982.

Ο ΝΟΡΒΗΓΟΣ

Καλό είναι εδώ να ξαναθυμηθούμε την ιστορία του Νορβηγού που συνεχίζει να ταλαιπωρεί τον κυπριακό λαό. Όταν μαθεύτηκε ότι ένας Νορβηγός, ο πρώην ΥΠΕΞ Εσπεν Μπαρθ Αϊντα, θα είναι ο επόμενος μεσολαβητής του ΟΗΕ στη θέση του περιβόητου Αυστραλού Αλεξάντερ Ντάουνερ, σίγουρα μερικοί ένοιωσαν μια ανακούφιση. Όμως, σταδιακά άρχισε να επικρατεί μια ανησυχία, που πολύ γρήγορα έγινε πραγματικότητα και οι Κύπριοι κατανόησαν ότι ο Νορβηγός είναι χειρότερος από τον Αυστραλό. Οι μάσκες ρίχτηκαν όταν έκανε αυτή την πρωτοφανή δήλωση: «Μάλιστα, υπάρχουν δύο διαστάσεις σε αυτό. Υπάρχει μια νομική διάσταση, η οποία είναι πολύ έντονη στην πλευρά της Κυπριακής Δημοκρατίας, ότι η Κυπριακή Δημοκρατία είναι μια χώρα όπως όλες οι χώρες και μπορεί να καθορίσει ποια είναι η οικονομική της ζώνη. Και να πούμε την αλήθεια, κανείς δεν την έχει αξιοποιήσει. Είναι θέμα σε ποιο βαθμό πραγματικά έγινε παραβίαση, γιατί πολλές χώρες δεν βλέπουν τις σεισμικές έρευνες ως παραβίαση, εφόσον δεν οδηγούν σε εξόρυξη.  Γιατί η οικονομική ζώνη δεν είναι κυρίαρχη περιοχή. Βασικά ο οποιοσδήποτε μπορεί να κάνει οτιδήποτε εκεί εκτός από το να λαμβάνει πόρους. Αλλά αυτό είναι ένα πολύ τεχνικό θέμα». Η κυπριακή κυβέρνηση έπρεπε αμέσως να του υπενθυμίσει ότι το Δίκαιο της Θάλασσας δεν επιτρέπει σεισμικές έρευνες  στην AOZ ενός κράτους από άλλο κράτος. Επίσης, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης έπρεπε να δώσει στον Νορβηγό αντίγραφο του Νόμου Παπαδόπουλου για την ανακήρυξη της ΑΟΖ της Κύπρου που στην παράγραφο 8 αναφέρει ρητά: (1)  Κανένα πρόσωπο δεν θα προβαίνει μέσα στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, στην εξερεύνηση και εκμετάλλευση των μη ζώντων πόρων,  εκτός από τις περιπτώσεις κατά τις οποίες έχει λάβει άδεια από το Υπουργικό Συμβούλιο σύμφωνα με τον παρόντα Νόμο ή από οποιοδήποτε άλλο αρμόδιο όργανο δυνάμει άλλου Νόμου ή Κανονισμού.  (2)  (α)  Οποιοδήποτε πρόσωπο παραβαίνει τις διατάξεις του εδαφίου (1), διαπράττει αδίκημα και, σε περίπτωση, καταδίκης, υπόκειται σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις διακόσιες πενήντα χιλιάδες λίρες (ΛΚ250.000) ή σε φυλάκιση για χρονική περίοδο που δεν υπερβαίνει τα πέντε χρόνια ή και στις δύο αυτές ποινές. Σε περίπτωση δεύτερης ή μεταγενέστερης καταδίκης, το πρόσωπο αυτό υπόκειται σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις πεντακόσιες χιλιάδες λίρες (ΛΚ 500.000) ή σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα δέκα χρόνια ή και στις δύο αυτές ποινές. (β)  Το Δικαστήριο, επιπρόσθετα με οποιαδήποτε ποινή ήθελε επιβάλει δυνάμει της παραγράφου (α) του παρόντος εδαφίου δύναται να διατάξει την κατάσχεση οποιουδήποτε σκάφους, αντικειμένου, εξοπλισμού ή υλικού, συμπεριλαμβανομένων και των ίδιων των μη ζώντων πόρων, που λήφθηκαν κατά τη διάπραξη του αδικήματος αυτού». Πολλά κράτη που διαθέτουν ΑΟΖ έχουν, επίσης, δημιουργήσει ειδική νομοθεσία που επιτρέπει τις σεισμικές έρευνες μέσα στην ΑΟΖ τους. Κράτη που έχουν ιδιαίτερα αυστηρούς κανόνες είναι οι ΗΠΑ, ο Καναδάς, η Νέα Ζηλανδία και η Νορβηγία. Η Νορβηγία ήταν από τα κράτη που πρωτοστάτησαν στη Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας και έχει δημιουργήσει ένα ολοκληρωμένο νομοθετικό πλαίσιο για την εξερεύνηση και εκμετάλλευση του ορυκτού της πλούτου, κάτι που έπρεπε να γνωρίζει ο κ. Έσπεν Μπαρθ Άϊντα μια και διετέλεσε υπουργός άμυνας και εξωτερικών στις κυβερνησεις του Γενς Στόλτενμπεργκ, του νυν Γενικού Γραμματεα του ΝΑΤΟ.  Τέλος να θυμίσουμε στον κ. Άϊντα την ΑΟΖ της Νορβηγίας που δίνει πλήρη δικαιώματα ΑΟΖ στα νησιά της και κανείς δεν μπορεί να διεξάγει  σεισμικές έρευνες χωρίς την άδεια της κυβέρνησης της Νορβηγίας. Νομίζαμε ότι ξεφορτωθήκαμε τον Αλεξάντερ Ντάουνερ, που και αυτός είχε πετσοκόψει την ΑΟΖ του Ανατολικού Τιμόρ, και πέσαμε σε κάποιον χειρότερο. Ο Νορβηγός δεν ξεχνά τα κόλπα του και φαίνεται  ότι επανήλθε δριμύτερος ζητώντας την καθυστέρηση του γεωτρητικού προγράμματος της TOTAL κατά 12 μέρες τον Ιούλιο και μάλιστα με αντάλλαγμα την μη παράνομη είσοδο του Barbaros στην κυπριακή ΑΟΖ. Η Κυπριακή κυβέρνηση αντέδρασε έντονα υπογραμμίζοντας ότι αυτά τα σενάρια, όχι μόνο δεν ευσταθούν, αλλά αγγίζουν και τα όρια της γελοιότητας

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Όπως, πολύ σωστά, ο Γιώργος Μαλούχος έγραψε στο ΒΗΜΑ: «Είναι όμως φανερό ότι η Τουρκία έχει μετρήσει λάθος πλήθος δεδομένων. Εχει κάνει λάθος υπολογισμούς τόσο για την πολεμική ετοιμότητα της Ελλάδας και για τις όποιες συγκριτικά μικρές επιπτώσεις έχει η κρίση σε αυτήν, όπως και λάθος υπολογισμούς για τη στάση του διεθνούς παράγοντα, ιδίως των ΗΠΑ, αλλά και για την αποφασιστικότητα του ελληνικού λαού, που είναι μεν σκληρά ταλαιπωρημένος, αλλά που δεν θα δεχθεί ούτε κατά διάνοια παθητικά μια πρόκληση της εθνικής ακεραιότητας της χώρας Τέλος, απαρατήρητη πέρασε  πρόσφατα, μια δήλωση του Προέδρου της ΕΔΕΚ. Στην συνάντησή του με τον Έλληνα ΥΠΕΞ Νίκο Κοτζιά τόνισε ότι Ελλάδα και Κύπρος χρειάζεται να αναβαθμίσουν ακόμα περισσότερο τον γεωστρατηγικό τους ρόλο στον χώρο της Νοτιοανατολικής Μεσογείου. Κατέληξε λέγοντας: «Πέρα από τις σωστές συμφωνίες που έχουν συνάψει με γειτονικές χώρες (όπως Ισραήλ και Αίγυπτος) το επόμενο που θα πρέπει να γίνει είναι οριοθέτηση της ΑΟΖ Ελλάδας-Αιγύπτου- Κύπρου και η περαιτέρω ενίσχυση της αεροναυτικής συνεργασίας Ελλάδας και Κύπρου». Αμήν και πότε. Το άρθρο αυτό είναι αφιερωμένο στη μνήμη του φίλου μου γιατρού Χρίστου Κατσέτου, που χαθηκε πρόωρα. Μου είχε ζητήσει να συνεχίσω τους αγώνες μου για την ΑΟΖ. Να είναι σίγουρος ότι αυτό θα συμβεί.

Πηγή: Το μεγαλείο της κυπριακής ΑΟΖ και η κατάρα της ελληνικής: Η “Μάνα” δεν παραδειγματίζεται από την “Κόρη” http://mignatiou.com/2017/04/to-megalio-tis-kipriakis-aoz-ke-i-katara-tis-ellinikis-i-mana-den-paradigmatizete-apo-tin-kori/

«ΑΠΟΡΡΗΤΟΣ ΦΑΚΕΛΟΣ ΤΟΥΡΚΙΑ» – Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΛΙΣΤΑ EGAYDAAK ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΤΗΣ ΑΓΚΥΡΑΣ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΒΑΨΕΙ «ΓΚΡΙΖΟ» ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ! ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ 152 ΝΗΣΙΑ!

Δεκέμβριος 6, 2016

Η απόρρητη λίστα EGAYDAAK του υπουργείου Εξωτερικών της Αγκυρας, με την οποία 25 νησιά και 127 νησίδες και βραχονησίδες του Αιγαίου και όχι μόνο βάφονται με «γκρίζο» ως αμφισβητούμενες περιοχές

Από 16 έως 25 κυμαίνεται ο αριθμός των νησιών, νησίδων και βραχονησίδων στο Αιγαίο Πέλαγος και γύρω από την Κρήτη στα οποία η Τουρκία αμφισβητεί ευθέως την ελληνική κυριαρχία, βάζοντας στο στόχαστρο συνολικά 152 (!) -από τη Ζουράφα, ανατολικά της Σαμοθράκης, έως τη Γαύδο στο Λιβυκό Πέλαγος.

Δεν είναι τυχαίο ότι όλο και πιο συχνά γίνεται λόγος για την απόρρητη λίστα EGAYDAAK, η οποία ουσιαστικά αντικατοπτρίζει τις τουρκικές επιδιώξεις να βάψει «γκρίζο» το Αιγαίο- και όχι μόνο. Στο ίδιο πλαίσιο, τα «γκρίζα» έως πρότινος Ιμια αποτελούν πλέον, σύμφωνα με τους προκλητικούς ισχυρισμούς του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου, τουρκικό έδαφος.

EGAYDAAK είναι το αρκτικόλεξο της φράσης Egemenligi Anlasmalarla Yunanistan’a Devredilmemis Ada Adacιkve Kayalιklar», δηλαδή «νησιά, νησίδες και βραχονησίδες των οποίων η κυριότητα δεν παραχωρήθηκε στην Ελλάδα» με διεθνείς συμφωνίες και συνθήκες, όπως ισχυρίζονται οι Τούρκοι. Πρόκειται για μικρά νησιωτικά συμπλέγματα στο κεντρικό και νότιο Αιγαίο καθώς και για νησιά και νησίδες γύρω από την Κρήτη, ανάμεσά τους και η Γαύδος. Ο συνολικός τους αριθμός αγγίζει τα 152.

Η μακροσκελής λίστα EGAYDAAK συντάχθηκε το 1996, χρονιά που επίσημα η Τουρκία, στο πλαίσιο αναθεωρητισμού στο Αιγαίο- έθεσε για πρώτη φορά επίσημα ζήτημα «γκρίζων ζωνών», προκαλώντας θερμό επεισόδιο στις βραχονησίδες Ιμια ανατολικά της Καλύμνου. «Συναντάμε το περιβόητο αρκτικόλεξο EGAYDAAK το 1996 μέσω ενός εγχειριδίου που εκδόθηκε από τις Ακαδημίες Πολέμου της Τουρκίας.

Από τότε ο όρος αυτός επανέρχεται στην επικαιρότητα σε τακτά χρονικά διαστήματα», λέει στον δημοσιογράφο Παναγιώτη Σαββίδη, ο ταξίαρχος ε.α. και γεωστρατηγικός αναλυτής Χρήστος Μηνάγιας, συγγραφέας του βιβλίου «Απόρρητος Φάκελος Τουρκία – Η Εθνική Στρατηγική της Τουρκίας» (εκδόσεις Κάδμος), όπου ασχολείται διεξοδικά με τις τουρκικές διεκδικήσεις στις ελληνικές θάλασσες.

Στην εθνικιστική περιδίνηση που έχει περιπέσει η Τουρκία, με ευθύνη του Ταγίπ Ερντογάν ο οποίος προσπαθεί να κερδίσει την υποστήριξη των εθνικιστών για να τροποποιήσει το τουρκικό Σύνταγμα και να καταστεί απόλυτος σουλτάνος, τα υποτιθέμενα κατεχόμενα -από την Ελλάδα- νησιά είναι προσφιλές θέμα δημόσιας αντιπαράθεσης ανάμεσα στην κυβέρνηση και την αντιπολίτευση. Εκεί μάλλον που δεν φαίνεται να συμφωνούν οι δύο πλευρές είναι στον αριθμό. Στις πρόσφατες προκλητικές του δηλώσεις, ο επικεφαλής της αντιπολίτευσης Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου κατηγόρησε τον Ερντογάν για «ξεπούλημα» 18 νησιών στην Ελλάδα, αν και τον περασμένο Σεπτέμβριο ο ίδιος έκανε λόγο για 16. Το 2013, ο τότε υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου είχε παρουσιάσει στην τουρκική Βουλή λίστα με 25 νησιά, αμφισβητώντας ευθέως για πρώτη φορά δημοσίως την ελληνική κυριαρχία σε αυτά. Ο ίδιος είχε κάνει αναφορά και στη λίστα EGAYDAAK.

tour01

Τα νησιά, οι νησίδες και οι βραχονησίδες που περιέχονται στις λίστες-«λάστιχο» των Τούρκων αξιωματούχων είναι:

Φούρνοι, Θύμαινα, Οινούσσες (Βόρειο Αιγαίο), Αγαθονήσι, Αρκιοί, Φαρμακονήσι, Καλόλιμνος, Πλάτη, Γυαλί, Κίναρος, Σύρνα (Νότιο Αιγαίο), Διονυσάδες, Δία, Κουφονήσι, Γαϊδουρονήσι, Γαύδος (Κρητικό Πέλαγος). Στη λίστα των 16 νησιών και νησίδων προστίθενται κατά καιρούς ακόμη εννέα: Ζουράφα, Αντίψαρα (Βόρειο Αιγαίο), Καλόγερος (Κεντρικό Αιγαίο), Λέβιθα, Γλάρος, Περγούσα, Κανδελιούσα, Μικρός και Μεγάλος Αδελφός, Μικρό και Μεγάλο Σοφράνο (Νότιο Αιγαίο). Δεν είναι τυχαίο ότι στη δεύτερη εκδοχή των τουρκικών ενστάσεων για το καθεστώς αυτών των νησιών, νησίδων και βραχονησίδων, περιλαμβάνονται και βραχονησίδες-κλειδιά, όπως η Ζουράφα στο Θρακικό Πέλαγος ανατολικά της Σαμοθράκης και οι Καλόγεροι Β.Α. της Ανδρου, τεράστιας εθνικής σημασίας, αντιστρόφως ανάλογης με το μέγεθός τους.

Να σημειωθεί επίσης ότι τα μεγαλύτερα από τα 152 νησιά κατοικούνται, όπως οι Οινούσσες, οι Φούρνοι, η Θύμαινα, το Αγαθονήσι, οι Αρκιοί, η Γαύδος κ.ά.

Στο στόχαστρο δεν είναι μόνο τα 16, 18 ή 25 νησιά και νησίδες, τα περισσότερα από τα οποία είναι μέρος μικρών νησιωτικών συμπλεγμάτων, αλλά και τα 152 που συμπεριλαμβάνονται στη λίστα EGAYDAAK, η οποία τείνει να καταστεί «δόγμα» της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής.

Σύμφωνα με πρόσφατη ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, άλλωστε, στο Αιγαίο Πέλαγος «υπάρχει μια σειρά από αλληλένδετα προβλήματα, κάτι που αποτελεί και πάγια γραμμή της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής απέναντι στην κυριότητα ορισμένων νησίδων και βραχονησίδων και σε σύνδεση πως δεν υπάρχουν μεταξύ της Τουρκίας και της Ελλάδας θαλάσσια σύνορα που να έχουν καθοριστεί με διεθνή συμφωνία που να έχει ισχύ».

Τι υποστηρίζει, τι ισχύει, πού στοχεύει

Η Τουρκία υποστηρίζει ότι στη Συνθήκη της Λοζάνης (1923) με την οποία επικυρώθηκε η ελληνική κυριαρχία στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, τα οποία είχαν απελευθερωθεί κατά τον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο (1912-1913), όπως επίσης και στη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων (1947), με την οποία η ηττημένη Ιταλία παραχώρησε στην Ελλάδα την κυριαρχία της Δωδεκανήσου, υπάρχουν νησιά, νησίδες και βραχονησίδες με αμφισβητούμενο καθεστώς αφού δεν αναφέρονται ονομαστικά στις συνθήκες αυτές. Οι τουρκικοί ισχυρισμοί ωστόσο απορρίπτονται από τις ίδιες τις συνθήκες, για τις οποίες μάλιστα το τελευταίο διάστημα ο πρόεδρος Ταγίπ Ερτογάν θέτει ευθέως ζήτημα αναθεώρησής τους.

Σύμφωνα με το άρθρο 12 της Συνθήκης της Λοζάνης, «η Ελλάδα αποκτά την κυριαρχία όλων των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, εκτός της Ιμβρου, Τενέδου και Λαγoυσώv νήσων». Ενώ στο άρθρο 16 της ίδιας συνθήκης ρητά αναφέρεται ότι «η Τουρκία παραιτείται από οποιαδήποτε αξίωση από τα προαναφερθέντα νησιά και συνεπώς δεν επιτρέπεται καμία αμφισβήτηση από καvέvαν της εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδας επί των νήσων του Αιγαίου».

Οσον αφορά τη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων, η Ιταλία παραχώρησε στην Ελλάδα την κυριαρχία των νησιών Αστυπάλαια, Ρόδος, Χάλκη, Κάρπαθος, Κάσος, Τήλος, Νίσυρος, Κάλυμνος, Λέρος, Πάτμος, Λειψοί, Σύμη, Κως και Καστελόριζο, καθώς και τις παρακείμενες σε αυτές νησίδες. Με την υπογραφή της Συνθήκης Ειρήνης των Παρισίων, η Ελλάδα έγινε το διάδοχο κράτος στις συμφωνίες που είχε υπογράψει η Ιταλία με την Τουρκία νωρίτερα, το 1932, και αφορούσαν τον καθορισμό της συνοριακής γραμμής των Δωδεκανήσων, που τότε ανήκαν στην Ιταλία, με την τουρκική επικράτεια.

Στρατηγικός αντικειμενικός σκοπός της Τουρκίας είναι η παραίτηση της χώρας μας από τα κυριαρχικά της δικαιώματα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Οπως επισημαίνει ο κ. Μηνάγιας, προκειμένου να πετύχει αυτό τον στόχο η Αγκυρα «θα συνεχίσει την εμμονή στο «casus belli», προκειμένου αυτό να χρησιμοποιηθεί ως επιχείρημα νομιμοποιήσεως μιας ενδεχόμενης τουρκικής επιθετικής ενέργειας, ενώ θα επιδιώξει να εξασφαλιστεί είτε η σύμφωνη γνώμη, είτε ο συμβιβασμός της διεθνούς κοινότητας, στην οποία θα δοθεί η εντύπωση του νομίμου των τουρκικών διεκδικήσεων στην περιοχή μας, ενώ επιδιώκει ανατροπή ισορροπίας δυνάμεων μεταξύ των δύο χωρών, κάτι που ήδη επιχειρεί λόγω και της κρίσης στην Ελλάδα».

Αξίζει να σημειωθεί ότι τον περασμένο Αύγουστο ο πρώην πρωθυπουργός της Τουρκίας και θεωρητικός του «στρατηγικού βάθους», Αχμέτ Νταβούτογλου, επέλεξε για τις καλοκαιρινές του διακοπές το νησί Μαράθι, μεταξύ Πάτμου και Σάμου, το οποίο περιλαμβάνεται στη λίστα των 152 νησιών της λίστας EGAYDAAK. Το ίδιο είχε πράξει το καλοκαίρι του 2015 και ο σημερινός πρωθυπουργός της Τουρκίας Μπιναλί Γιλντιρίμ, ο οποίος βρέθηκε με το ιδιωτικό του σκάφος στο νησί, αποδεχόμενος κάθε είδους τελωνειακό και αστυνομικό έλεγχο. Λόγω της επίσκεψης αυτής τότε, ο Γιλντιρίμ δέχτηκε φραστικές επιθέσεις από εθνικιστές στη χώρα του που τον κατηγόρησαν για… προδοσία, επειδή επέδειξε διαβατήριο για να πατήσει το πόδι του σε… τουρκικό έδαφος!

http://www.protothema.gr/

«Μαύρος χρυσός» 60 δισ. στην Κύπρο

Δεκέμβριος 18, 2013

Ανατροπή των μέχρι τώρα δεδομένων στην Ανατολική Μεσόγειο φέρνει η επίσημη ανακοίνωση χθες στο Τέξας του πετρελαϊκού κολοσσού Noble Energy ότι έχει εντοπίσει στην Κύπρο και στο Ισραήλ εκτός των 4 τρισ. κυβικών ποδιών φυσικού αερίου και 3 δισ. βαρέλια πετρελαίου, εξέλιξη που αναβαθμίζει οικονομικά και στρατηγικά τα κοιτάσματα της περιοχής.

ΟΦΕΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ  Στο Οικόπεδο 12 η Noble Energy βρήκε κοίτασμα πετρελαίου λίγο μικρότερο του 1,5 δισ. βαρελιών σε βάθος 7.500 μέτρων, που μπορεί να αποφέρει σημαντικά οικονομικά οφέλη για την Κύπρ

ΟΦΕΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Στο Οικόπεδο 12 η Noble Energy βρήκε κοίτασμα πετρελαίου λίγο μικρότερο του 1,5 δισ. βαρελιών σε βάθος 7.500 μέτρων, που μπορεί να αποφέρει σημαντικά οικονομικά οφέλη για την Κύπρο σε σύντομο χρονικό διάστημα

Η αμερικανική εταιρεία, η οποία πραγματοποίησε χθες στο Τέξας ενημέρωση αναλυτών από τους κορυφαίους επενδυτικούς οίκους του κόσμου (Bank of America, Merrill Lynch, Barclays Capital, Citigroup, J. P. Morgan κ.ά.), επιβεβαίωσε ότι στο Οικόπεδο 12 της Κύπρου, στο οποίο έχει αποκτήσει τα δικαιώματα, έχει εντοπίσει σε μεγάλο βάθος (7.500), κάτω από το κοίτασμα του φυσικού αερίου, κοίτασμα πετρελαίου λίγο μικρότερο του 1,5 δισ. βαρελιών (1,499 ΜΜΒoe).

Σύμφωνα με πληροφορίες του «Φιλελεύθερου», ο αντιπρόεδρος της Noble Energy στη συνάντηση που είχε με τον Κύπριο πρόεδρο Ν. Αναστασιάδη την περασμένη εβδομάδα στη Λευκωσία είχε ενημερώσει προφορικά για τις αισιόδοξες ενδείξεις για ύπαρξη μεγάλων ποσοτήτων πετρελαίου.

Το μεγάλο πλεονέκτημα του πετρελαίου είναι ότι η ανάπτυξη των κοιτασμάτων μπορεί να γίνει σε μικρό χρονικό διάστημα από 18-24 μήνες και δεν απαιτείται η κατασκευή πανάκριβων εγκαταστάσεων για την άντλησή του και τη διοχέτευσή του μέσω πλοίων στις αγορές.

«Μαύρος χρυσός» 60 δισ. στην Κύπρο

Οσον αφορά την Κύπρο, πρόκειται για μια εξαιρετικά θετική εξέλιξη, καθώς το πετρέλαιο προσφέρει έσοδα πολύ πιο γρήγορα από το φυσικό αέριο και, σύμφωνα με κάποιους πρώτους υπολογισμούς (κατά προσέγγιση, καθώς υπάρχουν πολλοί μεταβλητοί παράγοντες), το μερίδιο της Κύπρου βάσει των συμφωνιών που έχει με τις εταιρείες μπορεί να φτάσει στα 60 δισ. ευρώ.

Η μελέτη
Ακριβής εικόνα για το μέγεθος του κοιτάσματος θα υπάρχει τον Απρίλιο, όταν ολοκληρωθεί η μελέτη των στοιχείων που έχουν συλλεχθεί κατά τη διάρκεια των τρισδιάστατων ερευνών, ενώ σύμφωνα με την εταιρεία οι επόμενες γεωτρήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο θα πραγματοποιηθούν στο τέλος του 2014 ή στις αρχές του 2015.

Η Noble Energy, εκτός των δικαιωμάτων για το Οικόπεδο 12 της Κύπρου σε Κοινοπραξία με την ισραηλινή εταιρεία Delek (και Avner), έχει και την εκμετάλλευση των ισραηλινών κοιτασμάτων Λεβιάθαν και Ταμάρ, γεγονός που της δίνει κυρίαρχο ρόλο στην ανάπτυξη μερικών από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα που έχουν ανακαλυφθεί παγκοσμίως και έχουν ξεχωριστή σημασία για τη διαφοροποίηση πηγών ενέργειας τόσο για την ευρωπαϊκή όσο και την ασιατική αγορά.

Στην παρουσίασή της η Noble Energy, όμως, κάνει ειδική αναφορά και στις μεθόδους εξαγωγής του φυσικού αερίου από την περιοχή, όπου φαίνεται να δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στο Floated LNG (FLNG), την εγκατάσταση δηλαδή πλωτής εγκατάστασης υγροποίησης του φυσικού αερίου, τη διάθεση του φυσικού αερίου στις τοπικές αγορές (με αγωγούς προς Τουρκία, Ιορδανία, Ισραήλ, Κύπρο, Γάζα) και στους δύο μεγάλους σταθμούς LNG στην Αίγυπτο (ELNG και SEGAS), ενώ αποτυπώνεται και η δυνατότητα διοχέτευσης φυσικού αερίου στον σταθμό που θα κατασκευάσει στο Βασιλικό η Κύπρος.

Οι τελευταίες εξελίξεις αναμένεται να κορυφώσουν το ενδιαφέρον ξένων εταιρειών στις οποίες θα απευθυνθεί η Noble την άνοιξη για την επιλογή στρατηγικού συνεργάτη για το Οικόπεδο 12, ενώ και ο Ρώσος πρεσβευτής στην Κύπρο Stanislav Osadchiy άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο, μιλώντας χθες στη Λευκωσία, να εκδηλωθεί ενδιαφέρον για τα κοιτάσματα στην Κυπριακή ΑΟΖ και από τις ρωσικές εταιρείες.

ΝΙΚΟΣ ΜΕΛΕΤΗΣ

 

ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ
Ν. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ

H ευθύνη της διαχειρiσης
Ο Πρόεδρος της Κύπρου Νίκος Αναστασιάδης θα έχει το επόμενο διάστημα τη μεγάλη ευθύνη της διαχείρισης του τεράστιου φυσικού πλούτου που κρύβεται στην ΑΟΖ του νησιού και μπορεί να αποτελέσει το μεγάλο όπλο όχι μόνο για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης, αλλά για μια δυναμική πορεία ανάκαμψης και θωράκισης της Κύπρου. Μέχρι τότε όμως οι προκλήσεις που πρέπει να ξεπεράσει η Κύπρος είναι πολλές. Ακόμη δεν έχει αποσαφηνιστεί η επιλογή του Ισραήλ για την εξαγωγή των δικών του αποθεμάτων φυσικού αερίου, μέρος των οποίων είναι απαραίτητο για να καταστεί βιώσιμος ο σταθμός LNG στο Βασιλικό της Κύπρου.

Θα πρέπει να αποφευχθούν άλλου είδους «ατυχήματα», καθώς η Τουρκία επιδιώκει λύση του Κυπριακού που θα της εξασφαλίσει έστω και εμμέσως έλεγχο στα κοιτάσματα, ενώ ταυτόχρονα εκδηλώνονται προσπάθειες και επιχειρηματικών συμφερόντων που επιδιώκουν να αποδυναμώσουν τον ρόλο της Κύπρου και ως κόμβο μεταφοράς ενέργειας, προωθώντας την κατασκευή αγωγού που θα μεταφέρει το φυσικό αέριο από την κυπριακή και ισραηλινή ΑΟΖ στην Ευρώπη μέσω της Τουρκίας. Ο Ν. Αναστασιάδης, που είδε τη θητεία του να ξεκινά με την κατάρρευση της κυπριακής οικονομίας, δεν έχει καμία άλλη επιλογή από το να διασφαλίσει ότι οι φυσικοί πόροι του νησιού θα είναι το μέσο για ένα καλύτερο μέλλον και όχι η «παγίδα» για την επιβολή μιας κακής λύσης του Κυπριακού.

http://www.ethnos.gr

Η Αίγυπτος διαλύει τα νεοοθωμανικά σχέδια του Ρ.Τ. Ερντογάν στη Μέση Ανατολή

Νοέμβριος 25, 2013

Η κυβέρνηση της Αιγύπτου διαλύει τα σχέδια για τη δημιουργία μίας νεοοθωμανικής αυτοκρατορίας του Τούρκου πρωθυπουργού Ρ.Τ. Ερντογάν. Η κρίση στις σχέσεις των δύο χωρών που οδήγησε στην εκδίωξη από το Κάιρο του Τούρκου πρεσβευτή, ενισχύει τον «τετραμερή» άξονα Ελλάδας, Ισραήλ, Κύπρου και Αιγύπτου στην Ανατολική Μεσόγειο με αντανάκλαση και στην αξιοποίηση των ενεργειακών κοιτασμάτων.

Με την ανάδειξη του Μοχάμεντ Μόρσι στην κυβέρνηση της Αιγύπτου η χώρα άλλαξε προσέγγιση όσον αφορά στην ανακήρυξη της ελληνικής ΑΟΖ και γενικά στην πολιτική που ακολουθούσε η χώρα στην Ανατολική Μεσόγειο. Η ανατροπή του επικεφαλής της Μουσουλμανικής Αδελφότητας από τον Αιγυπτιακό Στρατό ωστόσο έφερε αλλαγή και στην εξωτερική πολιτική του Καΐρου.

Σε αυτό συνέβαλε σημαντικά η παρέμβαση της Τουρκίας στα εσωτερικά της Αιγύπτου, η οποία χαρακτήρισε «απαράδεκτο πραξικόπημα» την ανατροπή του Μόρσι, με τον οποίο διατηρεί άριστες σχέσεις το κυβερνόν κόμμα του Ερντογάν και επιχείρησε επανειλημμένα να πυροδοτήσει κοινωνικές αναταραχές κατά του στρατιωτικού καθεστώτος στην Αίγυπτο.

Αποκορύφωμα αυτής της «εχθρικής» στάσης της Τουρκίας απέναντι στην προσωρινή κυβέρνηση της Αιγύπτου ήταν η πρόσφατη επίθεση που εξαπέλυσε ο Ερντογάν, λέγοντας πώς «δεν πρόκειται να σεβαστεί ποτέ την κυβέρνηση που τοποθέτησε στην εξουσία ο Αιγυπτιακός Στρατός».

Η απάντηση του Καίρου ήταν άμεση. Έδειξε την πόρτα της εξόδου από τη χώρα του Τούρκου πρεσβευτή. Τον απέλασε. Ο υπουργός Εξωτερικών της Αιγύπτου Μπάρντ Αμπντελάτι πέραν από την προκλητική δήλωση Ερντογάν χρέωσε στην Άγκυρα ότι στηρίζει συναντήσεις οργανώσεων οι οποίες επιδιώκουν να δημιουργήσουν στη χώρα αστάθεια.

Η κρίση στις σχέσεις Τουρκίας και Αιγύπτου φαίνεται πώς θα δώσει το έναυσμα για ακόμη πιο αποφασιστικά βήματα στην ενεργοποίηση του «τετραμερούς» άξονα μεταξύ της Ελλάδας, του Ισραήλ, της Κύπρου και της Αιγύπτου δείγμα του ότι οι τέσσερις αυτές χώρες μπορούν να εγγυηθούν την σταθερότητα και την ασφάλεια στην Ν.Α. Μεσόγειο έναντι του γνωστού ταραξία της περιοχής Τουρκία.

Στο πλαίσιο αυτό είχε κινηθεί και η επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών Ε. Βενιζέλου στο Κάιρο αρχές Σεπτεμβρίου, όπου ο Έλληνας υπουργός είχε την ευκαιρία να θέσει στους Αιγύπτιους συνομιλητές του και το θέμα της ευρύτερης συνεργασίας στην περιοχή, αλλά και την πρόοδο στις σχέσεις με το Ισραήλ.

Με την προσέγγιση και της Αιγύπτου στη συνεργασία αναμένεται να λυθούν και θέματα που υπάρχουν μεταξύ Αθήνας και Καίρου αναφορικά με την οριοθέτηση των δύο ΑΟΖ κάτι που θα συμβάλει περαιτέρω στην σταθεροποίηση του ενεργειακού κλίματος  στην Ν.Α. Μεσόγειο, κλίμα το οποίο πάλι η Τουρκία απειλεί και να αναζητά τρόπους για να δυναμιτίσει.

Η Ελλάδα λοιπόν εκείνο που πρέπει να εκμεταλλευτεί είναι τη δυσαρέσκεια και την κρίση η οποία υπάρχει μεταξύ της Τουρκίας και των χωρών της Ανατολικής Μεσογείου, όπως η Αίγυπτος και το Ισραήλ και να επιχειρήσει να κάνει σοβαρά βήματα στην οριοθέτηση της ΑΟΖ και την εκμετάλλευση των ενεργειακών κοιτασμάτων.

Ότι δεν έχει καταφέρει η ελληνική εξωτερική πολιτική για τα ενεργειακά ζητήματα της Ελλάδας είναι εφικτό πλέον εξαιτίας των «τσαμπουκάδων» της Άγκυρας. Η δημιουργία ενός ισχυρού άξονα των τεσσάρων χωρών στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ειδικά η Αίγυπτος, ως η μεγαλύτερη μουσουλμανική χώρα στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου αποτελεί το «ανάχωμα» στα νεοοθωμανικά σχέδια του Ρ.Τ. Ερντογάν στη Μέση Ανατολή. Κι αυτό η Αθήνα πρέπει να το αξιοποιήσει το συντομότερο και στο μεγαλύτερο βαθμό προς όφελος των συμφερόντων της. Τώρα που οι συγκυρίες είναι ευνοϊκές.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr