Archive for the ‘Ιστορία’ category

Ευχαριστούμε κύριοι Έρντογαν και Τσαβούσογλου που βοηθήσατε την Κύπρο

Ιουλίου 17, 2017

Η Τουρκία είχε την καλοσύνη να παράσχει δύο πολύτιμες υπηρεσίες αυτή την εβδομάδα στην Κύπρο, επομένως και στην Ελλάδα. Ο κ. Έρντοαν οδήγησε σε ναυάγιο τις συνομιλίες στο Μόν Πελεράν και ο υπουργός του των Εξωτερικών δήλωσε ότι στα υποθαλάσσια κοιτάσματα της Κύπρου έχουν δικαιώματα και οι Τουρκοκύπριοι. Και για τις δύο τοποθετήσεις Ελλάδα και Κύπρος θα έπρεπε να ευχαριστούν θερμά την Άγκυρα.

Ας ξεκινήσουμε ανάποδα. Φυσικά και έχουν δικαιώματα και οι Τουρκοκύπριοι στα κοιτάσματα της κυπριακής ΑΟΖ. Ως Τουρκοκύπριοι. Ενταγμένοι στην Κυπριακή Δημοκρατία. Στα σπίτια τους στα χωριά και στις πόλεις που ζούσαν. Ως αυτό που ήταν πάντα δηλαδή. Όχι ως παράνομο κράτος που κατέχει παράνομα έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας και το σφετερίζεται οικονομικά και πολιτικά.

Ο Τούρκος υπουργός των Εξωτερικών κ. Τσαβούσογλου έβαλε το θέμα στη σωστή του βάση. Έχουν και οι Τουρκοκύπριοι ως Κύπριοι δικαιώματα στον πιθανώς τεράστιο ενεργειακό πλούτο της χώρας. Δεν έχουν ως Τούρκοι. Δεν έχουν ως υπερασπιστές μιας άλλης χώρας, η οποία μάλιστα επιβουλεύεται την Κυπριακή Δημοκρατία επί πολλές δεκαετίες.

Ο Τούρκος υπουργός άνοιξε την πόρτα στην μοιρολατρικά κινούμενη Κυπριακή Δημοκρατία να δει ποια είναι η πολιτική που έπρεπε να ακολουθεί αταλάντευτα επί χρόνια. Και η οποία τελικώς συμφέρει και τους Τουρκοκύπριους.

Αν οι Τουρκοκύπριοι θέλουν να συμμετάσχουν στον κυπριακό πλούτο, όπως έχουν δικαίωμα, δεν έχουν παρά να επανενταχτούν στην Κυπριακή Δημοκρατία. Ούτε ως κράτος, ούτε ως συνομοσπονδία, ούτε ως ομόσπονδο μόρφωμα. Ως πολίτες με τα μειοψηφικά θρησκευτικά δικαιώματα που έχουν όλες οι μειοψηφικές κοινότητες στον κόσμο. Χωρίς εθνικά άλλα εκτός από την κυπριακή ταυτότητα. Δεν υπήρξαν ποτέ διαφορετικό έθνος, παρά μόνο θύλακες απομεινάρια μιας οθωμανικής κατοχής. Απορροφημένα στη συντριπτική τους πλειονότητα και ενσωματωμένα στον ελληνικό πληθυσμό. Ως Κύπριοι. Οι ίδιοι το ομολογούν.

Η περίοδος που οι Άγγλοι χρησιμοποίησαν τους τουρκόφωνους Κύπριους για να σπάσουν τον αγώνα των Κυπρίων για Ανεξαρτησία και Ένωση με την Ελλάδα έχει περάσει προ πολλού. Γιατί αυτή ήταν η αιτία της σύγκρουσης Ελληνοκύπριων και Τουρκοκύπριων. Η Κύπρος έχει ανάγκη να επανενωθεί. Όχι να διχοτομηθεί και επίσημα, όπως διαπραγματεύονται οι κυπριακές κυβερνήσεις από το 2006 μέχρι σήμερα.

Και εδώ ερχόμαστε στις ευχαριστίες προς τον Έρντοαν. Ο Τούρκος πρόεδρος είχε την καλοσύνη να τινάξει στον αέρα τις πρόσφατες συνομιλίες για το κυπριακό, που δεν έκαναν τίποτε άλλο από το να επισημοποιούν την ύπαρξη ξεχωριστού τουρκοκυπριακού κράτους και μάλιστα με ίσα δικαιώματα με την συντριπτική πλειοψηφία των Ελληνοκύπριων!

Το εκτρωματικό σχέδιο Ανάν 2 εξίσωνε το 20% με το 80% στα δικαιώματα άσκησης της εκτελεστικής, της νομοθετικής και της δικαστικής εξουσίας με έναν τρόπο που έδινε ταυτόχρονα το δικαίωμα του επιδιαιτητή κυβερνήτη σε ξένες δυνάμεις ως τάχα εξισορροπιστές!

Δεν θα αναφερθώ στις λεπτομέρειες του σχεδίου Ανάν 2, που το έχουμε αναλύσει στο παρελθόν διεξοδικά. Θα σταθώ μόνο στην επικίνδυνη στάση των δύο τελευταίων προέδρων, που διαπραγματεύονται με μια Τουρκία, ξέροντας ότι η Άγκυρα δεν θα δεχτεί ποτέ να αποσύρει τον Αττίλα από την Κύπρο και να πάψει να παριστάνει την εγγυήτρια δύναμη.

Επιπλέον, όλοι οι πρόεδροι ξέρουν- όπως και τα μωρά παιδιά- ότι η Τουρκία δεν τηρεί καμιά συνθήκη που έχει υπογράψει με οποιονδήποτε αν η συνθήκη σταματήσει να τη συμφέρει. Όποιος συναλλάσσεται με την Τουρκία ξέρει ότι η λέξη και η έννοια της μπέσας, δηλαδή της τιμής στο λόγο είναι άγνωστα.

Η Τουρκία αντιλαμβάνεται μόνο δύο γλώσσες: Της ισχύος και της εξαγοράς. Καμιά άλλη. Το έχει αποδείξει διαχρονικά. Η Κυπριακή Δημοκρατία απειλείται άμεσα από κάθε σχέδιο Ανάν και από κάθε πολιτική που δεν στηρίζεται εκεί που έχει δικαιωθεί με αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας και με την σύμφωνη γνώμη μεγάλων δυνάμεων σαν τη Ρωσία, την Κίνα, τη Γαλλία: Το Κυπριακό είναι ζήτημα εισβολής και κατοχής. Κάθε άλλη τοποθέτηση οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε διχοτομική λύση και μάλιστα με μειωμένη την ισχύ της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Ο κ Έρντοαν με την αδιαλλαξία του έσωσε πρακτικά την Κύπρο από τα χειρότερα. Επειδή αυτά που συζητούσε στο τραπέζι η Ανεξάρτητη και μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Κυπριακή Δημοκρατία με τους Τουρκοκύπριους ως ισότιμες κοινότητες (!) δεν ήταν απλώς εξευτελιστικό. Ήταν τα παρακάτω χειρότερα της πρότασης Αναστασιάδη:

– Η αποδοχή της εκ περιτροπής προεδρίας.

– Η παραχώρηση του πρώτου λόγου στους παράνομους χρήστες των περιουσιών των προσφύγων, σε μελλοντική υπό τουρκοκυπριακή διοίκηση περιοχή.

– Η αποδοχή Βέτο για τους Τουρκοκύπριους μέσω της διάταξης για απαραίτητη θετική τουρκοκυπριακή ψήφο για όλες τις αποφάσεις.

– Η παραχώρηση στα 80 εκατομμύρια Τούρκων πολιτών ελεύθερης έλευσης και διαμονής, αρκεί να δηλώνουν εργάτες, τουρίστες ή φοιτητές.

– Η ύπαρξη Τούρκων αστυνομικών στην πολυεθνική δύναμη, που θα παραμείνει στο διηνεκές στην Κύπρο.

– Η αποδοχή παραμονής απροσδιόριστου αριθμού τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα ακόμα και μετά την έναρξη εφαρμογής της Συμφωνίας και ενώ θα έχουν αποκτήσει δικαιώματα βέτο οι Τουρκοκύπριοι.

Από αυτά απάλλαξε την Κυπριακή Δημοκρατία ο κ Έρντοαν και η αδηφάγος διάθεσή του να κρατάει τη Μεγαλόνησο αιχμάλωτη της Τουρκίας μέχρι να της δοθεί στο μέλλον η ευκαιρία να την καταπιεί.

Η στάση του κ Έρνοαν και οι δηλώσεις Τσαβούσογλου ανοίγουν ένα παράθυρο στην Κυπριακή και την Ελληνική Δημοκρατία να βάλουν το Κυπριακό στις αληθινές του βάσεις. Κι αυτές δεν είναι άλλες από τις αυτονόητες:

Το Κυπριακό είναι θέμα εισβολής και κατοχής.

Κάθε λύση δεν μπορεί παρά να είναι η επιστροφή στο status quo ante.

Συνέχιση της διχοτόμησης και της κατοχής εδάφους από άλλο στρατό και άλλο πληθυσμό, ξένο προς τον τουρκοκυπριακό δεν νοείται.

Η Κυπριακή Δημοκρατία ως πλήρες και κυρίαρχο μέλος της ΕΕ και της ευρωζώνης παρέχει de jure και de facto τις εγγυήσεις για ομαλή δημοκρατική συμβίωση των μειονοτήτων στο έδαφός της. Κάθε άλλη άποψη είναι προσχηματική.

Οι πληθυσμοί θα επιστρέψουν στις εστίες τους και στις περιουσίες τους. Διχασμός πληθυσμών σε μορφή διχοτομικής οντότητας δεν νοείται. Κάθε κίνηση θα ξεκινάει από την κατοίκηση προ του 1974. Πρόγραμμα αποζημιώσεων θα αναπτυχθεί για τις περιουσίες και για όσους επιλέξουν άλλη εγκατάσταση.

Στράτευση και αστυνόμευση θα είναι κοινή και αναλογική, όπως στο Λίβανο. Όλοι με όλους χωρίς διακρίσεις στην υπηρεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ξένοι στρατοί δεν νοούνται.

Δυνάμεις του ΟΗΕ θα μπορούν να επιτηρούν για συγκεκριμένο χρόνο την τήρηση και ομαλή λειτουργία των συμφωνημένων.

Ο πλούτος της Κυπριακής Δημοκρατίας ανήκει ισομερώς σε όλους τους Κύπριους. (για να μην ξεχνιόμαστε, κάποιοι πάντα θα είναι πιο ίσοι από τους άλλους! Αλλά σε επίπεδο κεφαλαίου. Όχι εθνότητας).

Ένα διαβατήριο, μία εθνικότητα, πολλές θρησκείες απαρτίζουν τη Δημοκρατία.

Ένα Σύνταγμα, μία Βουλή, μια κοινή Δικαιοσύνη και η αρχή της πλειοψηφίας καθορίζουν την κοινοβουλευτική Δημοκρατία με προστασία των δικαιωμάτων των μειονοτήτων. Κάθε άλλη οπτική είναι εξευτελισμός της έννοιας της δημοκρατίας και λύσεις μη βιώσιμες.

Αυτές τις βασικές και αυτονόητες αρχές, τις έχει εγκαταλείψει η πολιτική πλειοψηφία της Κύπρου, με την αιτιολογία ότι δεν θα συμφωνήσει ποτέ η Τουρκία! Λες και η Τουρκία θα συμφωνήσει σε ο,τιδήποτε δημιουργεί μια Ανεξάρτητη Κυπριακή Δημοκρατία χωρίς Αττίλα και χωρίς εισβολή εποίκων!

Είναι δύσκολος αυτός ο δρόμος; Φυσικά. Και χρονοβόρος. Αλλά, είναι ο μόνος που έχει βάσεις αναμφισβήτητου Δικαίου, που δεν μπορεί κανείς διεθνής παράγοντας να αμφισβητήσει. Πολύ περισσότερο που η υπόθεση μυρίζει τρισεκατομμύρια. Ποιος θα τα διαχειριστεί; Ο Έρντοαν ή οι Τουρκοκύπριοι;

Κύπρος και Ελλάδα χρωστάνε ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Ταϊπ Έρντοαν και στον κ. Τσαβούσογλου. Ο μεν πρώτος με την αδιαλλαξία του γλίτωσε την Κύπρο από νέες επικίνδυνες παραχωρήσεις, ο δε δεύτερος θύμισε ότι οι Τουρκοκύπριοι είναι κι αυτοί Κύπριοι πολίτες και έχουν δικαιώματα στον πλούτο της Μεγαλονήσου. Καλώς να ορίσουν λοιπόν. Ως Κύπριοι πολίτες και όχι ως τουρκοκύπριοι πολίτες ενός άλλου, διχοτομικού κράτους. Ως Κύπριοι ενός ενιαίου ευρωπαϊκού κράτους. Χωρίς εσωτερικά σύνορα και ξένους στρατούς. Με ίσα δικαιώματα.

Ιδού η Κύπρος ιδού και το πήδημα.

Γ. Παπαδόπουλος – Τετράδης
Πηγή Liberal

Η άγνωστη ελληνική μειονότητα των Σκοπίων – Οι ξεχασμένοι από την Αθήνα Έλληνες

Μαΐου 4, 2017
ΥΠΕΣΤΗΣΑΝ ΔΙΩΓΜΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΧΑΣΟΥΝ ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ
04/05/2017

Λίγοι γνωρίζουν ότι στα Σκόπια υπάρχει μια αρεκτά μεγάλη ελληνική μειονότητα με πολλούς από αυτούς να έχουν ελληνική συνείδηση αλλά και κάποιους να έχουν και θυμό για την Μητέρα Ελλάδα γιατί τους εγκατέλειψε.

Πρόκειται για έναν πληθυσμό που ξεπερνάει τους 250.000 και είναι βλαχόφωνοι Έλληνες.

Σε άρθρο του στην εφημερίδα «Δημοκρατία» πριν ένα μήνα, ο πολιτικός επιστήμονας Κωνσταντίνος Χολέβας αναφέρεται αποκλειστικά στους ομοεθνείς μας των Σκοπίων

Η τεχνητή «μακεδονική» εθνότητα βρίσκεται υπό πίεση από διάφορες πλευρές. Μόλις προ ολίγων ημερών το μεγαλύτερο αλβανικό κόμμα στην ΠΓΔΜ, το DUI, ανακοίνωσε ότι τάσσεται υπέρ της αλλαγής της ονομασίας του κράτους, ώστε να υπάρξει συμφωνία με την Ελλάδα.

Παραλλήλως η εκλογική επιτυχία του κεντροδεξιού κόμματος GERB στις βουλγαρικές εκλογές αναμένεται να σηματοδοτήσει την άσκηση έντονης πίεσης προς τα Σκόπια. Οι Βούλγαροι δεν αναγνωρίζουν «μακεδονικό» έθνος και θεωρούν ότι οι Σλάβοι των Σκοπίων είναι Βούλγαροι. Μάλιστα, όταν εμφανίστηκε στον χάρτη ως ανεξάρτητο το κράτος των ψευδομακεδόνων, και συγκεκριμένα το 1991, η Βουλγαρία είχε καταθέσει υπόμνημα στον ΟΑΣΕ λέγοντας ότι στο νέο αυτό κράτος κατοικούν 2.000.000 Βούλγαροι και 200.000 Ελληνες.
Τώρα, λοιπόν, που Αλβανοί, Βούλγαροι και Σέρβοι προβάλλουν την πολυεθνική σύσταση του σκοπιανού μορφώματος, είναι πολλαπλώς χρήσιμο να αναδείξουμε τη λησμονημένη ελληνική μειονότητα. Αποτελείται κυρίως από βλαχόφωνους Ελληνες, οι οποίοι φοβούνται να εκδηλωθούν. Στη μόνη επίσημη απογραφή μετά την πτώση του κομμουνισμού η κυβέρνηση των Σκοπίων είχε απαγορέψει στους πολίτες να δηλώσουν «Ελληνες» ή «Βούλγαροι».

Πάντως ο πρώτος πρόεδρος της ΠΓΔΜ Κίρο Γκλιγκόροφ είχε παραδεχθεί σε τσεχική εφημερίδα ότι στο κράτος του κατοικούν 100.000 Ελληνες. Ο αείμνηστος πρώην υπουργός Αμυνας της Κύπρου Τάσος Μητσόπουλος αποκάλυψε στις 17/7/2008 στη «ΣΗΜΕΡΙΝΗ» της Λευκωσίας τα εξής: «Την περίοδο 1989-1993, όταν υπηρετούσα ως ειδικός σύμβουλος στο ελληνικό ΥΠΕΞ, είχα λάβει ρητές οδηγίες από την προϊσταμένη μου υφυπουργό Βιργινία Τσουδερού να ασχοληθώ με το θέμα της ελληνικής μειονότητας στα Σκόπια. Εχοντας πολύτιμους συμπαραστάτες στην αποστολή μου αυτή επιφανείς καθηγητές και επιστήμονες, αλλά και θερμούς και συνετούς πατριώτες, ταξίδεψα αρκετές φορές στην ΠΓΔΜ και κυρίως στην περιοχή του Μοναστηρίου.

Ηρθα σε επαφή, λαμβάνοντας πάντα τις σχετικές προφυλάξεις, με δεκάδες Ελληνες των Σκοπίων, οι οποίοι με δάκρυα στα μάτια και πόνο ψυχής μού εξιστορούσαν τις διώξεις που υπέστησαν, την αφόρητη πνευματική τρομοκρατία που γνώρισαν προκειμένου να απαρνηθούν τις ρίζες, την ταυτότητα, την πίστη τους και να γίνουν δηλωσίες· να αποδεχθούν δηλαδή ότι δεν υπήρξαν ποτέ Ελληνες αλλά Σλαβομακεδόνες.

Συγκέντρωσα υλικό που κατέγραφε τη συστηματική προσπάθεια αλλοίωσης των φυλετικών και πολιτισμικών χαρακτηριστικών των Ελλήνων μειονοτικών… Πίσω από κάθε μικρή ή μεγάλη ιστορία κρύβονταν απίστευτες προσωπικές περιπέτειες και ανείπωτες δοκιμασίες, που γράφτηκαν με πολύ πόνο, αίμα και δάκρυ.

Οικογένειες που ξεκληρίστηκαν, άνδρες που βιαίως εκτοπίστηκαν, ονόματα που εκσλαβίστηκαν, ακόμη και κοιμητήρια ολόκληρα που ισοπεδώθηκαν… Και όλα τούτα, σε μια προσπάθεια να εμπεδωθεί παντί τρόπω η θέση ότι οι Μακεδόνες είναι Σλάβοι και όχι Ελληνες»! Η Ελλάς οφείλει να ενδιαφερθεί για τους ομοεθνείς μας στο γειτονικό κράτος.

Κωνσταντίνος Χολέβας

* Πολιτικός επιστήμων

300.000 Έλληνες στα Σκόπια το 2010

Σε συνέντευξή της στην εφημερίδα Espresso τον Φεβρουάριο του 2010, η Σκοπιανή πολίτης αλλά Ελληνίδα στην καταγωγή και στην συνείδηση Αικατερίνη Βίδα είχε δηλώσει ότι υπάρχουν 300.000 Έλληνες στα Σκόπια.

«Υπάρχουν Ελληνες στα Σκόπια. Πρέπει να ανέρχονται σε 300.000. Ομως, δεν νιώθουν όλοι Ελληνες. Πώς να νιώσουν όταν επί τόσα χρόνια ήταν κλειστά τα σύνορα γι’ αυτούς;

»Το κακό είναι ότι έκλεισαν τα σύνορα και για όσους δήλωσαν Βούλγαροι το 1945 αλλά και για τους κομμουνιστές που έφυγαν το 1949. Μας βάλανε όλους στο ίδιο τσουβάλι.

»Το 1992 άνοιξαν τα σύνορα και μου έδωσαν την άδεια να έρθω για τρεις ημέρες.

»Μέσα σε αυτό το τριήμερο έπρεπε να πηγαίνω από το υπουργείο Εξωτερικών στο Εσωτερικών για να μου δώσουν τα δικαιώματά μου, την ιθαγένειά μου.

»Πικρή διαδικασία να σου σπάει η μύτη πάνω στις κλειστές πόρτες. Δεκαετίες προσπαθώ να πείσω το ελληνικό κράτος ότι είμαι Ελληνίδα. Γέρασα πια, κουράστηκα. Θα πάρουν όλοι οι άλλοι την ιθαγένεια κι εμείς όχι.

»Και οι Σκοπιανοί να σου λένε «δεν σ’ αγαπάνε οι Ελληνες. Δεν σε θέλουν». Εχω φτάσει σε σημείο να λέω ψέματα ότι έχω ελληνική ιθαγένεια. Μένω στο κέντρο του Πρίλεπ, όλοι με γνωρίζουν και είμαι δακτυλοδεικτούμενη. «Αυτή είναι, αυτή!» φωνάζουν εκείνοι που εχθρεύονται την Ελλάδα.

»Κανείς από το ελληνικό κράτος δεν έχει ασχοληθεί μαζί μας, αν και είμαστε αρκετοί Ελληνες στην πόλη και στα γύρω χωριά.

»Ούτε το υπουργείο Εξωτερικών ούτε κάποια άλλη επίσημη αρχή. Υπάρχει ελληνική μειονότητα στα Σκόπια, αλλά ποτέ δεν το λένε. Θα ακούσετε ότι υπάρχουν Αλβανοί, λίγοι Σέρβοι και Τσιγγάνοι.

»Για Ελληνες δεν θα ακούσετε ποτέ. Θα μπορούσαμε να έχουμε βολευτεί. Θα μπορούσαμε να έχουμε γίνει Ευρωπαίοι πολίτες παίρνοντας βουλγαρικά διαβατήρια, αλλά δεν θέλουμε. Δεν είμαστε Βούλγαροι. Δεν πέσαμε από τον ουρανό, Ελληνες είμαστε και ζητάμε από την πατρίδα να μην μας αρνείται πλέον αυτό το στοιχειώδες», δήλωνε η Αικατερίνη Βίδα το 2010.

Στοιχεία από απογραφές πληθυσμού

Κατά την απογραφή του 1941, η οποία έγινε με ευθύνη των Γερμανικών στρατευμάτων κατοχής, και άρα είναι πλέον αντικειμενική, επί συνόλου 800.000 πληθυσμού κατεγράφησαν 100.000 Έλληνες το γένος, Χριστιανοί Ορθόδοξοι στο θρήσκευμα, δηλαδή το 12% του πληθυσμού.

Η απογραφή του 1951 δίνει 158.000 ελληνικό στοιχείο.

Εξ αυτών 25.000 είναι Έλληνες γηγενείς κάτοικοι Μοναστηρίου, 100.000 βλαχόφωνοι Έλληνες (Γκρέκ), 3.000 Έλληνες Σαρακατσαναίοι και 32.000 Έλληνες πολιτικοί πρόσφυγες του εμφυλίου. Ήτοι το 18% του εξ 900.000 (τότε) πληθυσμού.

Τα στοιχεία αυτά ενόχλησαν τις αρχές των Σκοπίων οι οποίες υποχρέωσαν τους 100.000 Έλληνες να δηλώνονται «Μακεδόνες» ή το πολύ «Βλάχοι».

Τα απογραφικά στοιχεία του 1961 και 1971 είναι απολύτως ασαφή από την προσπάθεια των Σκοπιανών να μειώσουν τη δύναμη των Ελλήνων.

Με την απογραφή όμως του 1991 αποκαθίσταται εν μέρει η αλήθεια. Παρ΄ότι δεν κοινοποιήθηκαν λεπτομερή απογραφικά στοιχεία, εν τούτοις στον αντιπολιτευόμενο Τύπο δημοσιεύθηκαν πληροφορίες περί του ότι ποσοστό μεταξύ 12 και 18% δήλωσε ότι έχει ελληνική εθνική συνείδηση.

Δηλαδή περίπου 250.000 επί συνόλου 2.200.00 κατοίκων. Όλοι αυτοί είναι εκείνοι οι οποίοι είχαν εξαναγκασθεί στο παρελθόν να δηλώσουν «Μακεδόνες» ή «Βλάχοι» ή «Γιουγκοσλάβοι». Είναι αυτοί που στην πραγματικότητα είναι «Γηγενείς Έλληνες». «Βλάχοι», «Σαρακατσαναίοι» και «Πολιτικοί Πρόσφυγες».

Έρευνα οκτώ πανεπιστημίων: Καθαρό το DNA των Ελλήνων και ίδιο με των Αρχαίων.

Φεβρουαρίου 13, 2017

Η συνέχεια της Ελληνικής φυλής αποδείχθηκε πλέον κατηγορηματικά και με επιστημονικό τρόπο, μετά από τη μελέτη του DNA των Ελλήνων. Του DNA μας.

Λένε διάφοροι ότι δεν είμαστε γνήσιοι απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων γιατί τόσοι και τόσοι λαοί πέρασαν από εδώ. Δημιουργούν με αυτό τον τρόπο εντυπώσεις, από τη μια, και από την άλλη στηρίζονται στην επιβεβλημένη και κατευθυνόμενη άγνοια των Ελλήνων. Η επιστημονική έρευνα όμως ξεσκέπασε τα ψέματά τους. Και σας την παρουσιάζουμε.

Την Κυριακή 6 Νοεμβρίου 2005 στην εφημερίδα «Απογευματινή της Κυριακής» δημοσιεύτηκε ένα άρθρο με τίτλο «Καθαρό το DNA των Ελλήνων» και με υπέρτιτλο «Έρευνα των Πανεπιστημίων Στάνφορντ των ΗΠΑ και της Παβίας της Ιταλίας απαντά ευθέως στον Φαλμεράγερ. Γράφει η εφημερίδα: «Εντυπωσιακό! Το DNA των Ελλήνων (γενετική σύσταση) των Ελλήνων καταδεικνύει πως σε ποσοστό 99,5% πρόκειται για καθαρά καυκάσια φυλή! (λευκή φυλή)

Γεγονός που σημαίνει πως η συνεισφορά στη γενετική σύσταση των Ελλήνων, άλλων πληθυσμιακών ομάδων εκτός της λευκής, αποτελεί ελάχιστο ποσοστό, μικρότερο του 0,5%!

Το DNA των Ελλήνων, όπως έδειξε πρόσφατη διεθνής επιστημονική έρευνα, δεν έχει επηρεαστεί από Σλάβους, -όπως ισχυρίζονται ορισμένοι- ούτε από τους Τούρκους παρά τα 400 χρόνια σκλαβιάς!

Ειδικότερα…

Η χρονολογία εξάπλωσης της γενετικής ομάδας J12a1h-M319 στην Κρήτη, συνέβη γύρω στο 3100 π.Χ. και αυτή η ημερομηνία είναι εξόχως σημαντική. Γιατί σηματοδοτεί το όριο στη Νεολιθική εποχή και την Εποχή του Χαλκού στην Κρήτη. Περίοδο κατά την οποία έχουμε μεγάλες κοινωνικοπολιτικές αλλαγές από τις οποίες ξεπήδησε ο Μινωικός πολιτισμός. Δείχνει ότι οι Κρήτες κατάγονται άμεσα από τους προγόνους τους του Μινωικού πολιτισμού.

Μάλιστα σας παρουσιάζουμε έρευνα του Πανεπιστημίου Κρήτης του 2012για το Λουτρό Σφακίων το οποίο βάσει ευρημάτων έχει ανθρωπινα και -άρα βασει γεννετικού κώδικα Ελληνικότατα- ΕΥΡΗΜΑΤΑ 120.000 ετών!

Καταρρίφθηκε παντελώς οι ισχυρισμοί ότι η Κρήτη εποικήθηκε από την Αίγυπτο και Λιβύη γιατί δεν βρέθηκε ούτε στο ελάχιστο ο μονονουκλεοτιδικός πολυμορφισμός (δείκτης V13), ο οποίος είναι χαρακτηριστικός στην Κρήτη και στην Ηπειρωτική Ελλάδα. Δηλαδή τα αποτελέσματα έδειξαν ότι δεν υπήρξε τα τελευταία 5.000 χρόνια γενετική επαφή ανάμεσα στην Αφρική και την Κρήτη και την Ηπειρωτική Ελλάδα.

Οι έρευνες απέδειξαν ότι οι σύγχρονοι Έλληνες κατάγονται από τους Έλληνες της Νεολιθικής εποχής και οι αρχαιότεροι νεολιθικοί οικισμοί έχουν βρεθεί στην Ελλάδα. Επίσης φάνηκε ότι το DNA των Ελλήνων είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστικό και είναι το αρχαιότερο της Ευρώπης.

Οι επιστήμονες δίνουν ιδιαίτερη σημασία στο γεγονός ότι μετά από μια μεγάλη σειρά ερευνών δεν ανακαλύφθηκε μογγολική προέλευση στο DNA των Ελλήνων, διότι οι Τούρκοι κατείχαν την Ελλάδα 400 χρόνια και όλοι περίμεναν ότι θα υπήρχε κάποια σχέση στα DNA των δύο λαών. Και όμως το Ελληνικό DNA δεν έχει επηρεαστεί ούτε κατ’ ελάχιστο. Ενώ αντίθετα οι Άραβες, που είχαν καταλάβει την Ισπανία, έβαλαν την υπογραφή τους στο Ισπανικό DNA και αυτό φαίνεται από τις έρευνες.

Όλες οι έρευνες που έγιναν από την Μακεδονία μέχρι την Κρήτη τεκμηριώνουν απόλυτα τη γενετική συνέχεια και συνοχή του Ελληνικού πληθυσμού από την αρχαιότητα (και από την νεολιθική εποχή) μέχρι σήμερα. Οι έρευνες στην Ευρώπη απέδειξαν κάτι ιδιαίτερα σημαντικό ότι όχι μόνο δεν επηρεάστηκαν γενετικά οι Έλληνες από τους άλλους λαούς αλλά αντίθετα μετέδωσαν το DNA τους και στη υπόλοιπη Ευρώπη.

Ουσιαστικά έτσι έχουμε τη σύγχρονη επιστημονική απάντηση στις θεωρίες του Φαλμεράγερ. Καταρρίπτεται επίσης μια άλλη θεωρία που υποστηριζόταν ότι οι αρχαίοι έλληνες, ήταν μαύροι… Ε, δεν υπήρξαν ποτέ μαύροι! Δεν είναι λίγοι όσοι υποστήριξαν και έγραψαν περί «Μαύρης Αθηνάς» (για τη Θεά Αθηνά) και πολλές άλλες θεωρίες χωρίς καμιά επιστημονική υπόσταση.

Όλες αυτές οι …ανθελληνικές -θα έλεγε κανείς- θέσεις καταρρίφθηκαν, όχι μόνο από μία έρευνα, αλλά από επτά διαφορετικές μεγάλες επιστημονικές έρευνες, Ευρωπαίων και Αμερικανών ερευνητών. Ο καθηγητής του Τομέα Γενετικής, Ανάπτυξης και Μοριακής βιολογίας του ΑΠΘ (Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης), Κωνσταντίνος Τριανταφυλλίδης, και η ερευνητική του ομάδα συμμετέχουν σε διεθνή ερευνητικά δίκτυα, των οποίων απώτερος στόχος είναι να ιχνηλατηθεί η βιολογική ιστορία των ευρωπαϊκών πληθυσμών.

Ο συντονισμός της συγκεκριμένης έρευνας, η οποία αφορά τη γενετική σύσταση των Ελλήνων –και άλλων λαών- έγινε από το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ των ΗΠΑ, την ερευνητική ομάδα του κ. Τριανταφυλλίδη και το πανεπιστήμιο της Παβίας της Ιταλίας. Συμμετείχαν, επίσης, άλλα 5 ερευνητικά εργαστήρια διαφόρων χωρών (από Βαγδάτη μέχρι τη Μόσχα). Τα αποτελέσματα της έρευνας αυτής δημοσιεύτηκαν στο αμερικανικό περιοδικό «Γενετική του Ανθρώπου».

Σας παρουσιάζουμε την μελέτη των Πανεπιστημίων της Πάβια και του Στάνφορντ η οποία εκδόθηκε αυτούσια στην Παγκόσμια Επιστημονική Κοινότητα:

Stanford University of U.S.A-Pavia university of Italy research of greek DNA.

Research Sumary:

1) Το DNA των Ελλήνων είναι 99.5% ΛΕΥΚΟ. Η έρευνα κατέληξε πως σε ποσοστό άνω του 99.5, το Ελληνικό DNA απο τα σύγχρονα δείγματα, είναι ίδιο με το DNA των κατοίκων των περιοχών βάσει των αρχαιότερων δειγμάτων που ελήθφησαν απο τις ίδιες περιοχές.

2) Σε αντίθεση με τις πεποιθήσεις από πολλούς στην Τουρκία και ορισμένα σλαβικά έθνη της πρώην Γιουγκοσλαβίας, το Ελληνικό DNA δεν έχει επηρεαστεί, ούτε μεταβλήθηκε, από το μείγμα του σλαβικού ή του τούρκικου DNA, ακόμη και αν οι Οθωμανοί κυβέρνησαν ένα μεγάλο μέρος της Ελλάδα για 400 χρόνια.

3) Από ένα ισχυρό δείγμα 925 σύγχρονου ελληνικού DNA, μόνο το 0,4% παρουσίασε μη-λευκό DNA.

4) Σε μεγάλο βαθμό, οι Έλληνες του αρχαίου χρόνου «μετέφεραν» το DNA τους σε άλλα μέρη της Ευρώπης μέσω των κατακτήσεων τους. Η μελέτη έδειξε ότι, σήμερα, το Ελληνικό DNA είναι πιο παρόμοιο με: α) ιταλικό DNA, β) γαλλικό DNA, γ) Ισπανικό DNA, δ) τουρκικό DNA.

5) Σε συνέχεια του παραπάνω, Το DNA των Ιταλών στη σύγχρονη νότια Ιταλία είναι το πιο κοντινό ταίριασμα στο DNA των Ελλήνων γειτόνων τους.

6) Δεν είναι μόνο η Ελληνική γενετική κληρονομιά σαφώς ανιχνεύσιμη σήμερα, αλλά είναι ανιχνεύσιμη μεταξύ όχι μόνο των Ελλήνων, αλλά και όλων των γειτονικών τους πληθυσμών της μερικής ελληνικής καταγωγής, με σαφείς γεννετικές ομοιότητες.

Με βάση τα δείγματα από όλη την Ευρώπη που χρονολογήθηκαν επακριβώς, δημιουργήθηκε ο παρακάτω χάρτης παλαιότητας Γεννετικού Υλικού:

greekcolonizationdna

Η έρευνα συνεχίζει ακόμα παραπέρα:

Με την ανάλυση του μιτοχονδριακού DNA βρέθηκε ότι εξεταζόμενα δείγματα χωρίζονται σε 21 ομάδες (απλότυπους) και αξιολογούνται χώρια για κάθε χρονική εποχή, στη Μέση Ανατολή και την Ευρώπη.

Βασισμένο σε μαθηματικούς υπολογισμούς, εκτιμάται ότι το DNA της ελληνικής καταγωγής, έχει ως εξής:

8% τα τελευταία χρόνια (περίπου 3.000 χρόνια από σήμερα), το 20% κατά τη Νεολιθική περίοδο (9.000 έως 3000), 44% κατά την τελευταία άνω παλαιολιθική εποχή ( 14500-9000), 14,5% κατά μέσο όρο πάνω από την παλαιολιθική εποχή (26.000 έως 14.500 χρόνια) και 11% στην αρχική ανώτερη παλαιολιθική εποχή (45.500 -26.000).

Σύμφωνα με τα παραπάνω, έχουμε σαφέστατα δείγματα ύπαρξης πολιτισμένης ζωής στον Ελληνικό χώρο ακόμα και πριν απο 50.000 χρόνια!

Και η έρευνα καταλήγει ως εξής:

«Το Ελληνικό DNA δεν έχει αλλάξει τα τελευταία 3.000 χρόνια. Οι Έλληνες είναι ίδιοι Έλληνες σύμφωνα με τη σύγχρονη επιστήμη της γενετικής.»

Εμείς θα το πάμε ένα βήμα παρακάτω και θα αναρωτηθούμε: Γιατί όμως κανείς δεν αναφέρεται στους -άγνωστους στο ευρύ κοινό- ελληνογενείς πληθυσμούς εκτός Ελλάδας, όπως οι Γκρεκάνοι της Ιταλίας, οι pobladores Griegos της Ισπανίας, οι Χαμεντιανοί της Συρίας, οι ρουμ-ορτοντόξ του Λιβάνου, οιΠαστούν και Καλάς στην Ασία, οι Αραουκάνοι στην Χιλή, οι Αινού στην Ιαπωνία και άλλοι, που περήφανα διατρανώνουν την ελληνική καταγωγή τους; Αυτούς γιατί δεν τους αφομοίωσε κανείς; Πως οι ίδιοι είναι σίγουροι από πού προέρχονται;

Όλοι οι μύθοι καταρρίπτονται. Ενημερωθείτε, ψάξτε, διαβάστε και να είστε υπερήφανοι γιατί στις φλέβες σας κυλά γενετικό υλικό το οποίο είναι μοναδικό στον πλανήτη που κατοικούμε.

pronews

Αρθρο Τούρκου δημοσιογράφου στην εφημερίδα Sabah για την Αλωση της Πολης (1453)

Φεβρουαρίου 1, 2017

Agia-Sofia-in-Constantinople-2-620x39629/05/2016

periklisdeligiannis.wordpress.com Uncategorized 1453, Αλωση, Βυζάντιο,Βυζαντινοί, Κωνσαντινούπολη, Τουρκία, Τούρκοι, Military topics Leave a comment

Τοῦρκος  δημοσιογράφος:  “Κάθε  χρόνο  τέτοια  ἐποχή,  µέ  τὶς  γιορτὲς  πού  κάνετε,  διακηρύσσετε  ὅτι:  «αὐτὰ  τὰ  μέρη  δὲν  ἦταν  δικὰ  µας,  ἤρθαµε  ἐκ  τῶν  ὑστέρων  καὶ  τὰ  πήραμε  µἐ  τὴ  βία».  Μήπως  στὸ  ὑποσυνείδητό  σας  ὑπάρχει  ὁ  φόβος  ὅτι  ἡ  Πόλη  κάποια  µέρα  θὰ  δοθεῖ  πίσω;”

Μὲ  ἕνα  ἐντυπωσιακὰ  εἰλικρινὲς  ἄρθρο,  ποὺ  δημοσιεύτηκε  το  2009  στὴν  ἔγκυρη ἐφημερίδα  SABAH,  ἀπὸ  τὸν  Engin  Ardic,  γνωστὸ  συγγραφέα  καὶ  δημοσιογράφο  στὴν  Τουρκία  στηλιτεύεται  ὁ  Τουρκικὸς  τρόπος  ἑορτασμοῦ  τῆς  πτώσης  της  Κωνσταντινούπολης  στὶς  29  Μαΐου.  Στὸ  ἐν  λόγω  ἄρθρο  ὁ  συγγραφέας  παρουσιάζει  µια  σειρὰ  ἀπὸ  ἀλήθειες  γιὰ  τὶς  ὁποῖες  τὸ  Κεµαλικὸ  καθεστὼς  ἐδῶ  καὶ  δεκαετίες  προσπαθεῖ  νὰ  καταπνίξει.  Ἀξίζει  νὰ  παρατεθεῖ  μεταφρασμένο  τὸ  πλῆρες  κείμενο, ἀπὸ  τὴν  συγκεκριμένη  διεύθυνση  τῆς  Τουρκικῆς  ἐφημερίδας  Sabah  τὸ  ὁποῖο  ἔχει ὡς  ἑξῆς:

“Τοῦρκοι  συμπατριῶτες,  σταματῆστε  πιὰ  τὶς  φανφάρες  καὶ  τὶς  γιορτὲς  γιὰ  τὴν Ἅλωση,  ἀρκετὴ  βία  ἔχουμε  δώσει  στὴν  Ἀνατολὴ  µε    τὶς  πράξεις  µας…    ΑΝ ὀργανωνόταν  στὴν  Ἀθήνα  συνέδριο  µἐ  θέμα:  «Θὰ  πάρουμε  πίσω  τὴν  Πόλη»…    ΑΝ ἐφτιαχναν    μακέτα  µἐ  τὰ  τείχη  τῆς  πόλης  καί  τους  στρατιῶτες  µἐ  τὶς  πανοπλίες  τους  νὰ  ἐπιτίθενται  στὴν  Πόλη…    (ὅπως  ἐμεῖς  στὴν  Τουρκία  κάνουμε  κάθε  χρόνο!)  ΑΝ  ἕνας  τύπος  ντυμένος  ὅπως  ὁ  περίφημος  Ἕλληνας  νικηφόρος  καὶ  σχεδὸν  μυθικὸς  Διγενὴς  Ἀκρίτας  ἐπίανε  τὸν  δικὸ  µας  Ulubatlι  Hasan  καὶ  τὸν  γκρέμιζε  κάτω…  ΑΝ  ξαφνικὰ  ἔμπαινε  στὴν  πόλη  κάποιος  ντυμένος  Αὐτοκράτορας  Κωνσταντῖνος  πάνω  σὲ  ἕνα  λευκὸ  ἄλογο  καὶ  δίπλα  του  ἄλλος  ὡς  Λουκᾶς  Νοταρᾶς,  ὡς  Γεώργιος  Φραντζὴς  κι  ἔμπαιναν  ὡς….

ἀντιπρόσωποι  τῆς  πόλης  (ὅπως  ἐμεῖς  στὴν  Τουρκία  κάνουμε  κάθε  χρόνο!)  ΑΝ ἐφτίαχναν  µια  χάρτινη  Ἁγία  Σοφία  ποὺ  δὲν  εἶχε  μιναρέδες  ἀλλὰ  Σταυρό.  ΑΝ ἔκαιγαν  λιβάνι  καὶ  ἔλεγαν  ὕμνους,  θὰ  µας  ἄρεσε;  Δὲν  θὰ  µας  ἄρεσε,  θὰ  ξεσηκώναμε  τὸν  κόσμο,  μέχρι  ποὺ  θὰ  καλούσαμε  πίσω  τὸν  πρέσβη  µας  ἀπὸ  τὴν Ἑλλάδα.  Τότε,  γιατί  τὸ  κάνετε  ἐσεῖς  αὐτό,  κάθε  χρόνο;

Πέρασαν  556  χρόνια  καὶ  γιορτάζετε  (τὴν  Ἅλωση)  σὰν  νὰ  ἦταν  χθὲς;  Γιατί  κάθε  χρόνο  τέτοια  ἐποχή,  µ΄  αὐτὲς  τὶς  γιορτὲς  πού  κάνετε,  διακηρύσσετε  σὲ  ὅλο  τὸν  κόσµο  ὅτι:  «αὐτὰ  τὰ  μέρη  δὲν  ἦταν  δικὰ  µἄς,  ἤρθαµε  ἐκ  τῶν  ὑστέρων  καὶ  τὰ  πήραμε  µἐ  τὴ  βία».  Γιὰ  ποιὸ  λόγο  ἄραγε  φέρνετε  στὴ  µνήµη  µια  ὑπόθεση  έξι  αιώνων;  Μήπως  στὸ  ὑποσυνείδητό  σας  ὑπάρχει  ὁ  φόβος  ὅτι  ἡ  Πόλη  κάποια  µέρα  θὰ  δοθεῖ  πίσω;  Μὴν  φοβάστε,  δὲν  ὑπάρχει  αὐτὸ  ποὺ  λένε  µἐρικοὶ  ἠλίθιοί  της Ἐργκενεκὸν  περὶ  ὅρων  τοῦ  1919.  Μὴ  φοβάστε,  τὰ  9  ἑκατοµµύρια  Ἑλλήνων  δὲν  μποροῦν  νὰ  πάρουν  τὴν  πόλη  τῶν  12  ἑκατοµµυρίων,  καὶ  ἂν  ἀκόμα  τὴν  πάρουν  δὲν  μποροῦν  νὰ  τὴν  κατοικήσουν.  Κι  οἱ  δικοὶ  µας  ποὺ  γιορτάζουν  τὴν  Ἅλωση  εἶναι  µια  χούφτα  φανατικοὶ  µὄνο  ποὺ  ἡ  φωνὴ  τοὺς  ἀκούγεται  δύσκολα.  Ρὲ  σεῖς,  ἂν  µας  ποῦνε  ὅτι  λεηλατούσαμε  τὴν  Πόλη  τρεῖς  µέρες  καὶ  τρεῖς  νύχτες  συνεχῶς  τί  θὰ ἀπαντήσουμε;  Θὰ  ὑπερασπιστοῦμε  τὸν  ἑαυτὸ  µἂς  στὸ  Εὐρωπαϊκὸ  Δικαστήριο Ἀνθρωπίνων  Δικαιωμάτων  ἢ  θὰ  ἀφήσουμε  τὸ  θέμα  στοὺς  ἱστορικοὺς;  Ἀντὶ  νὰ  περηφανευόμαστε  µἐ  τὶς  πόλεις  ποὺ  κατακτήσαμε,  ἂς  περηφανευτοῦμε  µἐ  αὐτὲς  ποὺ  ἱδρύσαμε,  ἂν  ὑπάρχουν.  Ἀλλὰ  δὲν  ὑπάρχουν.  Ὅλη  ἡ  Ἀνατολὴ  εἶναι  περιοχὴ  µε  τὴν  βία  κατακτημένη…  Ἀκόμα  καὶ  τὸ  ὄνομα  τῆς  Ἀνατολίας  δὲν  εἶναι  αὐτὸ  ποὺ  πιστεύουν  (ana=µἀνά,  dolu=γεµάτη)  ἀλλὰ  προέρχεται  ἀπὸ  τὴν  ἑλληνικὴ  λέξη  ἡ Ἀνατολή.  Ἀκόμα  καὶ  ἡ  ὀνομασία  τῆς  Ἰσταµποὺλ  δὲν  εἶναι  ὅπως  µας  λέει  ὁ  Ebliya  Celebi  «ἐκεῖ  ὅπου  ὑπερτερεῖ  τὸ  Ἰσλὰµ»  τράβώντας  τὴ  λέξη  ἀπὸ  τὰ  μαλλιά,  ἀλλὰ  προέρχεται  ἀπὸ  τὸ  «εἰς  τὴν  Πόλιν».

Ἐντάξει  λοιπόν,  ἀποκτήσαµε  µὄνιµη  ἐγκατάσταση,  τέλος  ἡ  νοµαδικὴ  ζωὴ  καὶ  γι’  αὐτὸ  ὁ  λαὸς  ἀγοράζει  πέντε  –  πέντε  τὰ  διαµερίσµατα.  Κανεὶς  δὲν  μπορεῖ  νὰ  µας  κουνήσει,  ἠρεμῆστε  πιά…  Οἱ  χωριάτες  µας  ας  ἀρκεστοῦν  στὸ  νὰ  δολοφονοῦν  τὴν  Κωνσταντινούπολη  χωρὶς  ὅμως  πολλὲς  φανφάρες….».

Πηγη:  http://www.sabah.com.tr/Yazarlar/ardic/2009/05/29/hatirlatmayin_sunu_kefereye

Εγγραφο της CIA αποκαλύπτει ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να ενωθεί με την Β.Ηπειρο το 1994 αν οι Βορειοηπειρώτες ξεκινούσαν αντάρτικο!

Ιανουαρίου 25, 2017

Του Γιάννη Πετρίδη

Η CIA θεωρούσε ότι αν ξεκινούσε ελληνικός απελευθερωτικός αγώνας της Βορείου Ηπείρου στις αρχές της δεκαετίας του 1990, μετά το τέλος του ψυχρού πολέμου θα μπορούσε να ενωθεί η Ελλάδα με την Βόρειο Ηπειρο και να αποκατασταθεί η ιστορική αδικία.
Με αφορμή το αιματηρό επεισόδιο της επίθεσης της ΜΑΒΗ την 10η Απριλίου του 1994 σε αλβανικό συνοριακό φυλάκιο στην Επισκοπή η CIA ενημερώνει την Αλβανία, ότι μια ένωση της Ελλάδας, με τη Βόρεια Ήπειρο, είναι εφικτή και θα περιλαμβάνει την περιοχή μεταξύ των ποταμών Σκουμπίνι και Βιόσα όπως αποκαλύπτεται από αποχαρακτηρισμένα έγγραφά της.
Δηλαδή στο τέλος του Ψυχρού Πολέμου πριν οι Αλβανοί γίνουν σημαντικότεροι για τα αμερικανικά σχέδια στην περιοχή κάτι που φάνηκε με τον βομβαρδισμό ισοπέδωσης της Σερβίας από το ΝΑΤΟ και την βίαιη αποκοπή του Κοσόβου από τον σερβικό εθνικό «κορμό» υπήρχε η προοπτική της ένωσης της Ελλάδας με την Βόρεια Ήπειρο και το αναγνώριζε η ίδια η CIA η οποία χαρακτήριζε το μειονοτικό ελληνικό κόμμα της «Ομόνοιας» ως «πέμπτη φάλαγγα» στην Αλβανία.
Η εποχή, το 1994, είναι λίγο πριν την αμερικανική και ΝΑΤΟϊκή επέμβαση στην Βοσνία και την δημιουργία του μουσουλμανικού κράτους σταα εδάφη της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Αλλά και ένα χρόνο μετά την άγνωστη τους περισσότερους, συμφωνία Μιλόσεβιτς-Μητσοτάκη για την επέκταση των ελληνικών συνόρων μέχρι την περιοχή του Μοναστηρίου στα Σκόπια, όπου τότε κατοικούσαν περίπου 200.000 ελληνικής συνείδησης κάτοικοι. 
Αναφέρει δε χαρακτηριστικά ότι «εάν δεν βρουν μια προσέγγιση Αθήνα και Τίρανα ο ελληνικός πληθυσμός της Β.Ηπείρου μπορεί να δημιουργήσει μια αποσταθεροποιητική κρίση»
Το έγγραφο κάνει σαφή αναφορά στα ιστορικά δεδομένα της περιοχής και πως βρέθηκε υπό αλβανική κυριαρχία και για το Πρωτόκολο της Κέρκυρας το οποίο δεν τηρήθηκε ποτέ το οποίο προέβλεπε αυτονομία της Β.Ηπείρου και έδινε τη νομική βάση για την δημιουργία αντάρτικου και την ένωση Ελλάδας-Βορείου Ηπείρου.
Μάλιστα δίνει και όρια αυτής της περιοχής, πολύ βορειότερα από την Βόρεια Ηπειρο, με τον χαρακτηρισμό «Περιοχή που διεκδικείται από τους Ελληνες εξτρεμιστές»!
Στις 29 Ιουλίου 1913 οι Μεγάλες δυνάμεις με τη Συνθήκη του Λονδίνου (1913), αναγνωρίζουν την Αλβανία ως ανεξάρτητο κράτος και με το Πρωτόκολλο Φλωρεντίας (1913) της παραχωρείται η περιοχή της Βορείου Ηπείρου. Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, Ελευθέριος Βενιζέλος αρχικά αρνήθηκε να παραχωρήσει την περιοχή που κατοικούσαν ελληνικοί πληθυσμοί και ήδη κατείχε με ισχυρές δυνάμεις (13 Οκτωβρίου 1913).
Έτσι οι Μεγάλες Δυνάμεις, με υπόμνημα που απέστειλαν στο ελληνικό κράτος στις 13 Φεβρουαρίου 1914, μετά την υπογραφή του νέου Πρωτοκόλλου Φλωρεντίας (1914) απαιτούσαν την αποχώρηση των ελληνικών δυνάμεων από την περιοχή σε διαφορετική περίπτωση δεν θα αναγνωρίζονταν η ελληνική επικυριαρχία επί των νήσων του Αιγαίου (εκτός της Ίμβρου, Τένεδου και Καστελόριζου. Επιπλέον, ζητούσαν από την Ελλάδα να μην ενθαρρύνει καμιά μορφή αντίδρασης στους ελληνικούς πληθυσμούς της περιοχής.
Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, αφού εξέφρασε τη λύπη του για την αποχώρηση και ζήτησε εγγυήσεις για την ασφάλεια των πληθυσμών, συμφώνησε και ξεκίνησε η σταδιακή αποχώρηση του στρατού. Παρόλα αυτά, οι κάτοικοι της περιοχής αρνήθηκαν να συμβιβαστούν και στις 28 Φεβρουαρίου 1914 επαναστάτησαν και σχημάτισαν προσωρινή κυβέρνηση, με πρωτεύουσα το Αργυρόκαστρο και πρόεδρο τον Γεώργιο Χρηστάκη-Ζωγράφο. Οι Ηπειρώτες αυτοί πίστευαν ότι είχαν προδοθεί από το ελληνικό κράτος, γιατί όχι μόνο αποχώρησε από την περιοχή τους, αλλά και δεν τους προμήθευσε με όπλα για να αμυνθούν έναντι των Αλβανών.
Η αυτόνομη Βόρειος Ήπειρος περιελάμβανε αρχικά εκτός από το Αργυρόκαστρο, την Χειμάρρα, το Δέλβινο, τους Άγιους Σαράντα και την Πρεμετή. Μετά την αποχώρηση όμως των ελληνικών δυνάμεων ξέσπασαν ταραχές μεταξύ των Αλβανών και των Ηπειρωτικών δυνάμεων. Έπειτα από έντονες στρατιωτικές συγκρούσεις οι Βορειοηπειρώτες κατέλαβαν διαδοχικά την Ερσέκα, την περιοχή της Κολώνιας και την Κορυτσά, που είχαν παραδοθεί νωρίτερα στην νεοσύστατη Αλβανική χωροφυλακή από τον ελληνικό στρατό κατά την αποχώρησή του. Η αλβανική κυβέρνηση οδηγήθηκε σε συμβιβασμό και στις 17 Μαρτίου υπογράφτηκε Πρωτόκολλο της Κέρκυρας. Σύμφωνα με το πρωτόκολλο αναγνώριζαν την αυτονομία της Β. Ηπείρου και δεσμεύονταν για την διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας στα σχολεία αλλά και την θρησκευτική ελευθερία του ελληνικού πληθυσμού.
Το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας ποτέ δεν τέθηκε σε ουσιαστική εφαρμογή
Την 10η Απριλίου 1994 σημειώθηκε αιματηρό επεισόδιο στο αλβανικό συνοριακό φυλάκιο της Επισκοπής. Οι Αλβανοί κατηγόρησαν την ελληνική πλευρά ως υπεύθυνη για το επεισόδιο και προχώρησαν σε μαζικές συλλήψεις και ανακρίσεις Ελλήνων μειονοτικών. Λίγες ήμερες αργότερα φυλάκισαν έξι απο τα ηγετικά στελέχη της «Ομόνοιας».
Παραπέμφθηκαν οι πέντε σε δίκη με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας, αλλά δεν τηρήθηκαν οι στοιχειώδεις δικονομικές εγγυήσεις και οι κατηγορούμενοι στερήθηκαν στην ουσία στο δικαστήριο, το δικαίωμα στην υπεράσπιση.
Οι προσπάθειες της ελληνικής κυβερνήσεως να διεθνοποιήσει το ζήτημα προσείλκυσαν το ενδιαφέρον της παγκόσμιας κοινής γνώμης, το οποίο εκδηλώθηκε ενεργά κατά την διεξαγωγή της δίκης των πέντε Ελλήνων, που άρχισε στις 15 Αυγούστου. Ωστόσο, παρ όλες τις πιέσεις που ασκήθηκαν προς την αλβανική κυβέρνηση απο διάφορες πλευρές, οι ποινές που επιβλήθηκαν απο το δικαστήριο ήσαν βαριές και ανέρχονταν απο 6 έως 8 χρόνια φυλάκιση.
Η ελληνική ηγεσία τήρησε σκληρή στάση απέναντι στην αλβανική αδιαλλαξία, διακόπτοντας απο την πρώτη στιγμή της συλλήψεως των έξι στελεχών της «Ομόνοιας» κάθε διάλογο με την αλβανική πλευρά και θέτοντας ως όρο για την επανέναρξη του την απελευθέρωση των κρατουμένων. Ταυτόχρονα, φρόντισε να διατηρήσει ενεργό το ενδιαφέρον της διεθνούς διπλωματίας, καταφεύγοντας σε επανειλημμένες καταγγελίες των αλβανικών ενεργειών σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς και παρεμποδίζοντας την χορήγηση της οικονομικής βοήθειας που είχε προγραμματίσει η Ευρωπαϊκή Ενωση για την ενίσχυση της Αλβανίας.
Περισσότερο όμως και από τις ελληνικές ενέργειες, οι γενικότερες εξελίξεις τόσο στα εσωτερικά της Αλβανίας όσο και ευρύτερα στον χώρο της Βαλκανικής φαίνεται ότι ήσαν εκείνες που συνέβαλαν στην τελική διευθέτηση του ζητήματος και στην αποφυλάκιση των Ελλήνων μειονοτικών στις 10 Φεβρουαρίου 1995. 
Μετά όλα άλλαξαν και οι αλβανικοί πληθυσμοί αναβαθμίστηκαν στους σχεδιασμούς των ΗΠΑ ειδικά επί κυβερνήσεων των «Δημοκρατικών». Μένει να δούμε ποια πολιτική θα ακολουθήσει απέαντί τους ο Αμερικανός πρόεδρος Ν.Τραμπ.
To Μέτωπο Απελευθέρωσης Βορείου Ηπείρου (MABH), ήταν ελληνική απελευθερωτική οργάνωση που έδρασε στον γεωγραφικό χώρο της Βορείου Ηπείρου κατά την διάρκεια της ιταλικής και γερμανικής κατοχής της Αλβανίας από τον Άξονα (1941-1944).
Η οργάνωση τελικά διαλύθηκε από τους Αλβανούς εθνικιστές της Μπαλί Κομπετάρ και τους άνδρες του αλβανικού Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου, του Ενβέρ Χότζα.
Είχε σχέσεις με τον ΕΔΕΣ, και πολέμησε ηρωικά στα βουνά της Βορείου Ηπείρου, τόσο τους Γερμανούς και Ιταλούς κατακτητές, όσο και τους κομμουνιστές του Χότζα και τους Αλβανούς εθνικιστές.
Με την αποχώρηση του ελληνικού Στρατού από την Βόρειο Ήπειρο (Απρίλιος 1941), σημειώθηκαν βιαιότητες στην περιοχή, από ομάδες ατάκτων ενόπλων καθώς και ιταλικού στρατού κατά του ελληνικού πληθυσμού.
Ως αντΤο ίδραση τον Μάιο του 1942 οργανώθηκαν τα πρώτα αντάρτικα τμήματα από Βορειοηπειρώτες στην περιοχή του Δέλβινου, επικεφαλής των οποίων ήταν δύο ντόπιοι αξιωματικοί του ελληνικού στρατού, οι Σπυρίδων Λύτος και Ιωάννης Βιδέλης.
Τον ίδιο μήνα βορειοηπειρώτικα αντάρτικα οργανώθηκαν και σε άλλες περιοχές: Δρόπολη, Ρίζα, Χειμάρρα, Αυλώνας, Λιούντζη, Πωγώνι, Λεσκοβίκι, Κορυτσά.
Τον Ιούλιο του ίδιου χρόνου στα Τίρανα, σε συγκέντρωση εκπροσώπων της ελληνικής μειονότητας, συγκροτήθηκε η ΜΑΒΗ.
Επικεφαλής της ΜΑΒΗ τίθεται ο Βασίλειος Σαχίνης, άλλα βασικά στελέχη της ήταν οι Ηλίας Κώνστας, Γιώργος Τάσος, Σπύρος Ντάσιος και ο Χειμαριώτης εισαγγελέας Αναστάσιος Κοκκαβέσης. Το αρχηγείο του Μ.Α.Β.Η. ήταν ο Άγιος Δημήτριος, η κεντρική εκκλησία του χωριού Γλύνα Βορείου Ηπειρου
Στόχος και πεδίο δράσης
Κύριος στόχος της ήταν η προστασία των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου και, λόγω των διάφορων αντάρτικων και δοσίλογων οργανώσεων που δρούσαν εκείνη την περίοδο στην ευρύτερη περιοχή ανεξέλεγκτα λόγω της έλλειψης κάποιας κρατικής αρχής για την προστασία των πολιτών.[6]
Οι κύριες περιοχές δράσης της ΜΑΒΗ ήταν η περιοχή του Δέλβινου, της Δρόπολης, της Χειμάρρας, του Βούρκου (η ευρύτερη περιοχή των Αγίων Σαράντα), της Ρίζας και της Ζαγοράς (περιοχή κοντά στην Πρεμετή).
Σχέση με την ελληνική αντίσταση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Η ΜΑΒΗ διατηρούσε κοινό σύνδεσμο με τον Εθνικό Δημοκρατικό Ελληνικό Σύνδεσμο (ΕΔΕΣ), ο οποίος συνελήφθη από τον Ελληνικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό (ΕΛΑΣ), με συνέπεια ο τελευταίος να μεταβιβάσει πληροφορίες σχετικά με τη δραστηριότητα της ΜΑΒΗ στο αντίστοιχο αλβανικό Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο.[8] Στα χωριά Βούρκος, Άγιος Ανδρέας ( Ριζά ) και Άλυκο[9] υπήρχαν ένοπλες ομάδες υπό τους Θύμιο Λιώλη, Κόκκαλη, Παππά και Πήλιο οι οποίες υποστηριζόμενες από τον ΕΔΕΣ, ήλεγχαν από το Φθινόπωρο του 1943 την περιοχή. Αν και αρχικά οι ένοπλοι αυτοί συνεργάστηκαν με την αλβανική εθνική αντίσταση αλλά και με τις προσκείμενες στο αλβανικό κομμουνιστικό κόμμα ελληνικές μειονοτικές ομάδες, κατά τα τέλη του 1943 ήρθαν σε σύγκρουση. Συγκεκριμένα, το ένοπλο σώμα του Πήλιου αφοπλίστηκε κοντά στα χωριά της Λεσινίτσας ενώ στις αρχές του 1944, ο Θύμιος Λιώλης και το τάγμα «Θανάσης Ζήκος», το οποίο αποτελείτο από Βορειοηπειρώτες προσκείμενους στον Εθνικοαπελευθερωτικό Αλβανικό Στρατό, ήρθαν σε σύγκρουση στη Δίβρη. Λίγο καιρό αργότερα, ο Θύμιος Λιώλης και οι υπόλοιποι οπλαρχηγοί εγκατέλειψαν τα εδάφη της Βόρειας Ηπείρου και κατέφυγαν στις δυνάμεις του ΕΔΕΣ στην Ελλάδα. Η πλειοψηφία της ελληνικής μειονότητας παρέμεινε σταθερά προσανατολισμένη στο αλβανικό Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο με τουλάχιστον 1500 αντάρτες.
Σταδιακό τέλος της δράσης
Ο Σαχίνης αντιδρούσε με τις διαμαρτυρίες του στους Ιταλούς για υπόθαλψη της αλβανικής καταπίεσης προς τους τοπικούς ελληνικούς πληθυσμούς. Στις 17 Νοεμβρίου 1943, ο αρχηγός της ΜΑΒΗ, Βασίλειος Σαχίνης, συλλαμβάνεται από άτομα της οργάνωσης του Εμβέρ Χότζα στο Αργυρόκαστρο, οι οποίοι κατόπιν εντολής, αφού τον βασανίζουν για να αποσπάσουν πληροφορίες, τον εκτελούν.
Στις 3 Δεκεμβρίου δολοφονείται ο επικεφαλής της οργάνωσης στην περιοχής Χειμάρρας, Γεώργιος Μπολάνος. Ακολούθησε η καταστροφή του χωριού Γλὐνα, στην περιοχή Αργυροκάστρου που αποτελούσε βάση της ΜΑΒΗ. Από τον Δεκέμβριο του 1944 ενεργό ρόλο αναλαμβάνει ο Γρηγόριος Λαμποβιτιάδης, γιατρός από το Αργυρόκαστρο.
Τελικά η οργάνωση διαλύθηκε ύστερα από σειρά έντονων συγκρούσεων με τις γερμανικές δυνάμεις, αλλά ταυτόχρονα και με τους Αλβανούς εθνικιστές της Μπαλί Κομπετάρ.
Ως αποτέλεσμα, η δράση της ΜΑΒΗ έπαψε να υφίσταται και κατά το στάδιο της αποχώρησης του Άξονα από τον περιοχή δεν έπαιξε κανένα ρόλο στο τοπικά πολιτικά δρώμενα. Με το τέλος του πολέμου επιβλήθηκε το Εθνικοαπελευθερωτικό μέτωπο του Ένβερ Χότζα στην Αλβανία.
Η νέα ΜΑΒΗ.: Οι επιθέσεις του 1984, 1991 και 1994
Τα έτη 1984 επί Εμβέρ Χότζα, το 1991 και το 1994, πραγματοποιήθηκαν επιθέσεις κατά αλβανικών στόχων, σε Αλβανία και Ελλάδα. Η οργάνωση που ανέλαβε την ευθύνη για τις επιθέσεις έφερε το ίδιο όνομα (Μέτωπο Απελευθέρωσης Βορείου Ηπείρου).
Δεν υπάρχουν στοιχεία, όμως, για υποτιθέμενη σύνδεση με την οργάνωση που έδρασε την δεκαετία του ’40, καθώς υπάρχει μεγάλο χρονικό κενό και δεν έχουν υποστηριχθεί υποθέσεις για πιθανή επιβίωσή της καθ’ όλο το διάστημα του καθεστώτος Ε. Χότζα στην Αλβανία.

Διαδηλώσεις στη Βουλγαρία για την απώλεια της… Θράκης!

Νοέμβριος 30, 2016

%cf%87%ce%ac%cf%81%cf%84%ce%b7%cf%82%ce%bc%ce%b1%ce%ba%ce%b5%ce%b4%ce%bf%ce%bd%ce%af%ce%b1%cf%82%ce%b2%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%b3%ce%b1%cf%81%ce%b9%ce%ba%ce%ae%cf%82bytscherkaskyΗ διατήρηση στην Βουλγαρική μνήμη της απόκτησης της Θράκης, προκειμένου να αποκτήσει διέξοδο στο Αιγαίο, διατηρείται σταθερή. Μπορεί να μη εκφράζεται από κυβερνητικής πλευράς, αλλά πολλές φορές έρχονται στη δημοσιότητα κείμενα από κρατικούς φορείς της Βουλγαρίας, όπως η Ακαδημία Επιστημών, που προβάλλουν το αίτημα.

Σύμφωνα όμως με πληροφορίες μας, επισκέπτονται την Θράκη Βούλγαροι, όπου υπό την ιδιότητα πολιτιστικών αναζητήσεων (καταγραφή εναπομεινάντων βουλγαρικών σπιτιών, από την εποχή τη βουλγαρικής κατοχής), ή προς συγγραφή μελετών ιστορικών επιστημόνων αλλά και αρχαιολόγων (όπως η κόρη του Εβραιοβουλγάρου Αλεξάντερ Φολ), περί των αρχαίων Θρακών, θεωρούνται κεκαλυμμένες ενέργειες από ελληνικές υπηρεσίες.

bulgaria_after_treatry_of_neuilly-sur-seine

Κάθε χρόνο, κατά την επέτειο της υπογραφής της Συνθήκης του Νεϊγύ (27 Νοεμβρίου 1919), ή την επέτειο της μη εφαρμοσθείσης Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου (Μάρτιος 1878) οργανώνονται διαδηλώσεις από πολιτικά κόμματα και συλλόγους της Βουλγαρίας, με την επίνευση της επίσημης Βουλγαρίας. Εφέτος, είχαμε πάλι διαδήλωση, με μικρή συμμετοχή, αλλά μελών του συγκυβερνώντος κόμματος ΑΤΑΚΑ, με αίτημα την επιδίωξη αναθεώρησης της Συνθήκης Νεϊγύ, και με ακραία συνθήματα μάλιστα, του τύπου «Βουλγαρία ή Θάνατος».

Η περί ου ο λόγος Συνθήκη υπογράφηκε μεταξύ της Βουλγαρίας και των νικητριών δυνάμεων του Α’ Παγκοσμίου πολέμου (Αγγλία, Γαλλία, ΗΠΑ και Ιταλία) και συμμετοχή συμμάχων χωρών, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα. Την συνθήκη αυτή, η βουλγαρική ιστοριογραφία την χαρακτηρίζει ως την δεύτερη εθνική καταστροφή, δια της οποίας η Βουλγαρία υποχρεώθηκε σε εγκατάλειψη πολλών εδαφών γειτονικών χωρών, που δεν της ανήκαν.

Ως προς τα καθ’ ημάς, παραιτήθηκε, εκτός των άλλων, και όλων των κυριαρχικών της δικαιωμάτων επί της μεσημβρινής δυτικής Θράκης και με την υποχρέωση ν΄ αναγνωρίσει εκ των προτέρων τις μεταγενέστερες αποφάσεις των Δυνάμεων περί αυτής. Ακολούθησε μετέπειτα παραχώρηση των εδαφών αυτών στην Ελλάδα με την Συνθήκη των Σεβρών ένα χρόνο μετά, και τον αποκλεισμό της βουλγαρικής εξόδου στο Αιγαίο πέλαγος.

Η Βουλγαρία, αρνούμενη να συμβιβασθεί με το νέο εδαφικό καθεστώς, αλλά αδυνατώντας εκ των πραγμάτων να ακολουθήσει δυναμική εξωτερική πολιτική, με την κυβέρνηση Σταμπολίνσκυ (1920 – 23) χρησιμοποίησε το ζήτημα της οικονομικής διεξόδου στο Αιγαίο, ως όχημα ειρηνικού αναθεωρητισμού, μέσω του οποίου επιδίωξε την αυτονομία της Δυτικής Θράκης ή την απόκτηση εδαφικού διαδρόμου στην περιοχή.
Στο αίτημα αυτό, απάντησε ο Ελ. Βενιζέλος ως ακολούθως: «Κάθε παραχώρηση κι αν εγίνετο θα ήταν ανωφελής εφόσον η Βουλγαρία δεν θα ησύχαζε μέχρις ότου αποκτήση ολόκληρον την Βαλκανικήν, αξιούσα πλήρη ηγεμονίαν εφ΄ όλης της Χερσονήσου και κατά συνέπειαν, επωφελούμενης πάσης ευκαιρίας δια να ικανοποιήση τις φιλοδοξίες της.

Η Βουλγαρία αντιπροσωπεύει εις τα Βαλκάνια ό,τι η Πρωσσία εις την Κεντρικήν Ευρώπην, πάντοτε δε θα επιχειρή να επιβάλη τον μιλιταρισμόν της επί των Βαλκανίων, όπως επεχείρησε να πράξη η Πρωσσία εις την Δυτικήν Ευρώπην».

Είχε δίκαιο επ’ αυτού ο Ελ. Βενιζέλος (άλλωστε παρόμοια εκτίμηση είχε κάνει για την Βουλγαρία και κατά την σύναψη της Συνθήκης Ειρήνης στο Βουκουρέστι, για την λήξη του Β΄ Βαλκανικού Πολέμου). Μόλις προ ολίγου χρόνου, το Ινστιτούτο Βουλγαρικής Γλώσσας της Σόφιας παρουσίασε έρευνα που διεξήγαγε στην Βόρεια Ελλάδα, κατά την οποία οι μισοί Έλληνες έχουν μητρική γλώσσα την… βουλγαρική!

Το Ινστιτούτο αυτό, είναι ένα από τα παλαιότερα ιδρύματα της Ακαδημίας Επιστημών της χώρας. Στην επίσημη ιστοσελίδα του ΙΒΓ αναφέρονται προκλητικά: «Ο χάρτης των βουλγαρικών διαλέκτων, υλοποιήθηκε από ομάδα επιστημόνων από το ΙΓΒ και περιλαμβάνει ηχογραφήσεις διαλέκτων από διαφορετικές περιοχές. Μεταξύ αυτών και από περιοχές που δεν είναι πλέον εντός των εθνικών συνόρων, αλλά κάποτε ήταν βουλγαρικά εδάφη, όπως τμήματα του Αιγαίου, η «Μακεδονία» (=Σκόπια), η Βόρεια Δοβρουτσά κ.α».

Βέβαια οι συντάκτες των άρθρων, δεν εξηγούν πότε ακριβώς σημερινά τμήματα της βόρειας Ελλάδας, ήταν «εντός των εθνικών συνόρων» της χώρας τους, αν εξαιρεθούν οι κατοχές στη διάρκεια του Α΄και Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Είναι ιδιαιτέρως ενδιαφέρον να σημειωθεί, πως η μόνη χώρα στην νοτιοανατολική Ευρώπη, που έχει παραιτηθεί οικειοθελώς της ιστορικής της μνήμης είναι η Ελλάδα, γι’ αυτό και βρισκόμαστε συνεχώς απολογούμενοι.

https://kostasxan.blogspot.gr/2016/11/blog-post_531.html

Τσάμηδες: Οι διαβουλεύσεις του 1924-25 και τα μοιραία λάθη

Νοέμβριος 28, 2016
written by ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ Νοέ 27, 2016

Όπως είχαμε αναφέρει και σε προηγούμενο άρθρο μας, οι Τσάμηδες ήταν γηγενείς χριστιανοί της Θεσπρωτίας, που εξισλαμίστηκαν πιθανότατα τον 17ο αιώνα, κυρίως μετά το κίνημα του Διονύσιου του Φιλοσόφου (1611). Μάλιστα μετά το 1635, φαίνεται ότι οι εξισλαμισμοί αυτοί εντάθηκαν.

Ωστόσο, δεν είχαν καμιά σχέση με τους Αλβανούς και δεν διέθεταν αλβανική εθνική συνείδηση, αλλά τα ήθη και τα έθιμά τους ήταν παρόμοια με τα χριστιανικά, ενώ πολλοί είχαν και χριστιανικά ονόματα.

Με την πάροδο του χρόνου, όμως, οι Τσάμηδες εξελίχθηκαν σε φανατικούς μουσουλμάνους και σφοδρούς πολέμιους των Ελλήνων. Κατά τον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο και στη διάρκεια των επιχειρήσεων για την απελευθέρωση της Ηπείρου, πολέμησαν εναντίον των ελληνικών στρατευμάτων, έχοντας συστήσει συμμορίες.

Το Νοέμβριο του 1921, η Πρεσβευτική Συνδιάσκεψη αποφάσισε τα εδάφη στα οποία ζούσαν οι Τσάμηδες να αποδοθούν οριστικά στην Ελλάδα.

Πόσοι ήταν όμως οι Τσάμηδες;

Ο Π. Αραβαντινός, στο τρίτο μέρος της «Περιγραφής της Ηπείρου» αναφέρει ότι οι Μωαμεθανοί της Τσαμουριάς ανέρχονταν σε 4.000 οικογένειες περίπου. Η αλβανική κυβέρνηση υπολόγισε το 1925 τον αριθμό τους σε 25.000 άτομα. Η Μεικτή Επιτροπή στην οποία θα αναφερθούμε εκτενώς παρακάτω, υπολόγισε τον αριθμό τους σε 20.160 άτομα.

Ας επανέλθουμε όμως στα ιστορικά γεγονότα.

Τον Αύγουστο του 1923, δολοφονήθηκε στην Κακαβιά ο Ιταλός στρατηγός Τελίνι, καθώς και άλλα μέλη της ιταλικής αντιπροσωπείας, όπως είχαμε γράψει στο protothema.gr, και το «τσάμικο», παρέμεινε σε εκκρεμότητα.

Ο Ιταλός στρατηγός Τελίνι

Ο Ιταλός στρατηγός Τελίνι

Μετά τη μικρασιατική καταστροφή, υπογράφηκε μια ελληνοτουρκική σύμβαση, που προέβλεπε την ανταλλαγή των ορθόδοξων χριστιανών κατοίκων της Τουρκίας με τους μουσουλμάνους κατοίκους της Ελλάδας (Λωζάνη, 30/1/1923). Στο κείμενο αυτό δεν υπήρχε καμιά αναφορά σε όσους μουσουλμάνους κατοικούσαν στη Δυτική Μακεδονία και την Ήπειρο, καθώς θεωρούνταν αλβανικής καταγωγής.

Μάλιστα, το μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας Δημ. Κακλαμάνος, δήλωσε ότι «Η Ελλάδα δεν πρόκειται να ανταλλάξει τους μουσουλμάνους «αλβανικής» καταγωγής. Αυτοί κατοικούσαν σε μία περιοχή σαφώς καθορισμένη, την Ήπειρο και, παρόλο που η θρησκεία τους ήταν η ίδια με αυτή των Τούρκων, ήταν διαφορετικής εθνικότητας.»

Η ατυχής αυτή δήλωση Κακλαμάνου έδωσε την ευκαιρία στους Αλβανούς να επωφεληθούν. Ο απεσταλμένος τους στη Λωζάνη Μιντάτ Φρασέρι, έστειλε μία επιστολή στον Ιταλό πρόεδρο της επιτροπής για τις μειονότητες Αντόνιο Μοντάνια, με την οποία του τόνιζε ότι θα πρέπει να γίνουν πολύ προσεκτικές κινήσεις στο θέμα των Τσάμηδων και να εξαιρεθούν με κάθε τρόπο από την επικείμενη συναλλαγή. Ο Μοντάνια τον καθησύχασε, διαβεβαιώνοντάς τον ότι Ελλάδα και Τουρκία είχαν δεσμευθεί όσοι Αλβανοί κατοικούσαν στα εδάφη τους να εξαιρεθούν από την ανταλλαγή πληθυσμών.

Τελικά αποφασίστηκε μια Μεικτή Ελληνοτουρκική Επιτροπή, που συγκροτήθηκε τον Μάρτιο του 1924, να ασχοληθεί με το ζήτημα του προσδιορισμού της καταγωγής των μουσουλμάνων. Οι Αλβανοί, οι οποίοι αποκλείστηκαν από την επιτροπή, κατέθεσαν προσφυγή κατά της Ελλάδας στο Συμβούλιο της Κοινωνίας των Εθνών, προσπαθώντας να μην εφαρμοστεί η ελληνική πρόταση για εισαγωγή ενός γενικού μέτρου για την εξαίρεση των μουσουλμάνων από την ανταλλαγή.

Η προσφυγή τους συζητήθηκε στο Συμβούλιο στις 17/12/1923 και απορρίφθηκε η πρότασή τους για τη σύσταση νέας επιτροπής που θα αποφάσιζε για την τύχη των μουσουλμάνων της Δυτικής Μακεδονίας και της Ηπείρου, στην οποία θα έπαιρναν μέρος και οι ίδιοι. Η Μεικτή Επιτροπή που αναφέραμε παραπάνω ανέθεσε σε μία τριμελή αντιπροσωπεία, αποτελούμενη από τους E.E. Ekstrand, Π. Μεταξά και Χαντίμπεη να μεταβούν επί τόπου στην Ήπειρο, για να διερευνήσουν τη βούληση των μουσουλμάνων. Το ταξίδι αυτό πραγματοποιήθηκε την άνοιξη του 1924 και είχε διάρκεια ενός μηνός.

Τα μέλη της αντιπροσωπείας κατέληξαν ομόφωνα στο συμπέρασμα ότι οι μουσουλμάνοι δεν είχαν ακόμη διαμορφώσει εθνική συνείδηση και βασικό κριτήριο του αυτοπροσδιορισμού τους ήταν η θρησκεία. Ελάχιστοι ισχυρίζονταν ότι ήταν αλβανικής καταγωγής, ενώ οι περισσότεροι δήλωναν πως είναι τουρκικής καταγωγής και ζητούσαν να μετεγκατασταθούν στην Τουρκία.

Τα Τίρανα αντέδρασαν έντονα και επιδίωκαν την, με κάθε τρόπο, παραμονή των Τσάμηδων στην Ελλάδα, ως «αντίβαρο» για το βορειοηπειρωτικό αλλά έχοντας πάντα κατά νου ότι το «τσάμικο» θα μπορούσε να αποτελέσει και στο μέλλον μοχλό για την Ελλάδα.

Έτσι οι Αλβανοί ανέβασαν τους τόνους της αντιπαράθεσης προσφεύγοντας ξανά στο Συμβούλιο της Κ.τ.Ε. κατά της Ελλάδας. Παράλληλα, απέστειλαν επιστολές προς τον Γ.Γ. της Κ.τ.Ε. Το ίδιο διάστημα, δεκάδες πράκτορες των Τιράνων κατέκλυσαν τα χωριά των Τσάμηδων, προσπαθώντας να τους πείσουν ότι έχουν αλβανική καταγωγή. Η ελληνική πλευρά κράτησε μετριοπαθή στάση, κάτι που αναγνώρισε ο επίσημος εισηγητής της Κ.τ.Ε. για το θέμα των Τσάμηδων, Ισπανός Ντε Λεόν. Τότε προέκυψε ένα άλλο πρόβλημα, καθώς οι Τούρκοι δεν δέχονταν άλλους Τσάμηδες στην επικράτειά τους, μάλλον για οικονομικούς λόγους. Ισχυρίζονταν επίσης ότι οι Τσάμηδες δεν είχαν τουρκική εθνική συνείδηση.

Τα τρία ουδέτερα μέλη της Μεικτής Επιτροπής που επισκέφθηκαν την περιοχή κατέληξαν στο ίδιο συμπέρασμα με τους απεσταλμένους της Επιτροπής που είχαμε αναφέρει παραπάνω. Η ελληνική πλευρά ζήτησε από την Τουρκία να δεχθεί τουλάχιστον 10.000 Τσάμηδες, πράγμα που συνάντησε σφοδρές αντιδράσεις από την αλβανική πλευρά. Τελικά, τον Ιούνιο του 1925, η Άγκυρα ενημέρωσε τον Έλληνα επιτετραμμένο Ιωάννη Πολίτη ότι μπορούσε να δεχθεί στην επικράτειά της 5.000 μουσουλμάνους της Ηπείρου.

Η κυβέρνηση Μιχαλακόπουλου, αν και δεν ήταν απόλυτα ικανοποιημένη από αυτό τον αριθμό, πίστευε ότι μόλις αναχωρούσαν οι πρώτοι Τσάμηδες για την Τουρκία, θα τους ακολουθούσαν και οι υπόλοιποι. Ενώ το θέμα φαινόταν ότι λυνόταν ευνοϊκά για τη χώρα μας, στις 25-26 Ιουνίου 1925 ο Θεόδωρος Πάγκαλος ανέτρεψε την κυβέρνηση Μιχαλακόπουλου. Ο Πάγκαλος, αν και με ηπειρώτικες ρίζες, ήταν γνωστός για τα φιλοαλβανικά του αισθήματα και ήθελε την εξομάλυνση των σχέσεων των δύο πλευρών, γιατί έτσι πίστευε ότι θα αναπτυσσόταν οικονομικά η Ήπειρος (!). Πήρε λοιπόν την απόφαση να εξαιρεθούν οι Τσάμηδες από την ανταλλαγή (Φεβρουάριος 1926), τη στιγμή που οι Αλβανοί ήταν απομονωμένοι και το πρόβλημα λυνόταν με ευνοϊκό για την Ελλάδα τρόπο…

Ο Θεόδωρος Πάγκαλος

Ο Θεόδωρος Πάγκαλος

Στις 11 Φεβρουαρίου 1926 το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών αποφάσισε και επίσημα τη διάλυση των βορειοηπειρωτικών συλλόγων, την παράδοση των αρχείων τους στις κατά τόπους Νομαρχίες και την απόδοση της περιουσίας τους στην Εθνική Τράπεζα! Ακόμα, ο Πάγκαλος σκόπευε να αμνηστεύσει τους μουσουλμάνους της Τσαμουριάς, που είχαν τιμωρηθεί λόγω της προπαγανδιστικής τους δράσης στην ελληνική επικράτεια…

Ωστόσο, η Αλβανία συνέχιζε να κατηγορεί τη χώρα μας ότι αποστερούσε από τους «μουσουλμανικής αλβανικής καταγωγής» της Τσαμουριάς τα δικά τους σχολεία (όπου η διδασκαλία έπρεπε να γίνεται στα αλβανικά) και ότι καταπατούνταν από πρόσφυγες οι περιουσίες των Τσάμηδων. Όμως το ελληνικό κράτος έδινε το δικαίωμα στους μουσουλμάνους να ανοίξουν, εφόσον το ήθελαν, τα δικά τους σχολεία. Όσο για τις απαλλοτριώσεις, πραγματικά από τον Φεβρουάριο του 1913 έγιναν, προκειμένου να παραχωρηθούν κτήματα στους Μικρασιάτες πρόσφυγες. Από το μέτρο αυτό όμως δεν θίγονταν μόνο «Τσάμηδες», αλλά κυρίως μεγάλοι και μικροί Έλληνες κτηματίες.

Τελικά οι Αλβανοί προσέφυγαν στην Κ.τ.Ε. (Μάρτιος 1928) σχετικά με το ζήτημα των κτημάτων και την «κρίσιμη κατάσταση» στην οποία είχε περιέλθει η «αλβανική μειονότητα» της Τσαμουριάς. Ο Νικόλαος Πολίτης, με έναν μνημειώδη λόγο, κατέρριψε τα αλβανικά επιχειρήματα και τον Ιούνιο του 1928, το Συμβούλιο της Κ.τ.Ε. απέρριψε την προσφυγή της Αλβανίας, η οποία δέχθηκε ισχυρότατο πλήγμα.

Αυτά είναι σε γενικές γραμμές τα γεγονότα σχετικά με το λεγόμενο «τσάμικο» τη δεκαετία του 1920. Όλες οι πηγές συμφωνούν ότι μοιραίος άνθρωπος ήταν ο Θεόδωρος Πάγκαλος, που άφησε μια τεράστια πληγή με την πολιτική του στην Ήπειρο και όλη την Ελλάδα.

Κλείνοντας να ευχαριστήσουμε θερμά τον κ. Ιωάννη Παπαφλωράτο, που μας επέτρεψε να χρησιμοποιήσουμε στοιχεία από το έργο του «Η Ιστορία του Ελληνικού Στρατού» (1833-1949).

Σημαντικά στοιχεία αντλήσαμε και από το εξαίρετο βιβλίο «Ήπειρος» του Κ.Α. Βακαλόπουλου.

Υ.Γ. Επανερχόμαστε στην ετυμολογία της λέξης Τσαμουριά, με μια πολύ πιθανή εκδοχή, που ίσως δημοσιεύεται για πρώτη φορά. Την «οφείλουμε» στον σπουδαίο φιλόλογο και μελετητή της ιστορίας της Ηπείρου Ευάγγελο Θ. Πριώνη, από την Καστάνιανη Πωγωνίου Ιωαννίνων. Στην αρχαιότητα υπήρχε κοντά στις εκβολές του Καλαμά ο Πηλώδης Λιμήν, μαρτυρείται ήδη στον Ηρόδοτο και τον Στράβωνα (Pelodes Limen) και τον Μεσαίωνα ο Κακός Πηλός. Γενικά όλη η περιοχή από τη Σαγιάδα ως το Βουθρωτό ήταν γεμάτη πηλό, λάσπη (πηλώδης=γεμάτος λάσπη). Οι Τούρκοι με τη σειρά τους ονόμασαν την περιοχή Τσαμουριά, από τη λέξη camur=λάσπη.

Θα επανέλθουμε στο θέμα αυτό με περισσότερα στοιχεία…

Πηγή

– See more at: http://apocalypsejohn.com/tsamides-diavoulefsis-1924-mirea-lathi/#sthash.cXfBH9YH.dpuf