Αρχείο για Ιουλίου 12, 2017

50 χρόνια κατοχής των συριακών υψιπέδων του Γκολάν

Ιουλίου 12, 2017

50 ans d’occupation du Golan syrien

Αυτή την εβδομάδα σηματοδοτεί την 50η επέτειο της κατοχής του συριακού Γκολάν – περίοδος που είχε καταστροφικές συνέπειες στις ζωές του πληθυσμού ων Σύρων ιθαγενών.

Μετά την ισραηλινή κατοχή το 1967, πάνω από 130.000 Σύρους αυτόχθονες κατοίκους- περίπου το 95% του πληθυσμού – έχουν μεταφερθεί ή εκτοπιστεί διά της βίας από τα σπίτια τους.

Ο ισραηλινός στρατός ξεκίνησε μια τεράστια εκστρατεία κατεδάφισης των σπιτιών τους, καταστρέφοντας 340 χωριά και αγροκτήματα. Αντικαταστάθηκαν από ισραηλινούς αγροτικούς οικισμούς – ο πρώτο εγκαταστάθηκε λιγότερο από ένα μήνα μετά τον πόλεμο του 1967 – χρησιμοποιώντας συχνά τις ίδιες πέτρες από τα καταστρεμμένα χωριά και αγροκτήματα.

Το 1981, το Ισραήλ θέσπισε το νόμο των Υψωμάτων του Γκολάν, που αφορούσε την προσάρτηση των εδαφών στο κράτος του Ισραήλ, παράνομη ενέργεια που καταδικάστηκε από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ως «άκυρη και χωρίς νομικό αποτέλεσμα στο διεθνές επίπεδο».

 

Σήμερα υπάρχουν τουλάχιστον 23.000 Ισραηλινοί έποικοι στα κατεχόμενα συριακά υψίπεδα του Γκολάν, που ζουν σε 34 παράνομους οικισμούς.

Με το στρατό και τις ισραηλινές αρχές, ελέγχουν το 95% της γης.

υπόλοιπο των Σύρων ιθαγενών του πληθυσμού είναι περίπου 25 000 άτομα που ζουν σε πέντε χωριά στο βόρειο άκρο του κατεχόμενου συριακού Γκολάν και ελέγχουν μόνο το 5% της γης.

Ωστόσο, όσοι έχουν εκτοπιστεί δια της βίας ή μεταφέρθηκαν από τα κατεχόμενα συριακά υψίπεδα του Γκολάν και οι απόγονοί τους είναι περίπου 500.000 που ζουν κυρίως στα προάστια της Δαμασκού και στη νότια πόλη της Νταράα. Δεδομένης της συνεχιζόμενης σύγκρουσης στη Συρία, πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους έχουν γίνει εσωτερικά εκτοπισμένα ατόμα (IDP) για δεύτερη φορά στη ζωή τους, ή πρόσφυγες.

Λόγω της ισραηλινής κατοχής, ο συριακός πληθυσμός που παρέμεινε στα κατεχόμενα συριακά υψίπεδα του Γκολάν υποφέρουν καθημερινά με παραβιάσεις των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους. Οι πολιτικές διάκρισης για τη γη και τη στέγαση σημαίνουν ότι τα παραμένοντα πέντε συριακά χωριά είναι σοβαρά υπερπλήρη, δεδομένου ότι η επέκταση στο περιβάλλοντα έδαφος σπάνια επιτρέπεται. Η κατασκευή χωρίς άδεια μπορεί να οδηγήσει σε βαριά πρόστιμα ή την ολική ή μερική κατεδάφιση του κτιρίου.

Αυτή η πολιτική δεν έχει μόνο αρνητικές επιπτώσεις στις επιλογές στέγασης, αλλά απαγορεύει αυστηρά τη βελτίωση των οδικών δικτύων περισυλλογής σκουπιδιών και υπονόμων, την κατασκευή εκπαιδευτικών ιδρυμάτων ή για την υγεία και το πολιτισμό, και τη δημιουργία υποδομής για βιομηχανικές ζώνες.

Οι συνθήκες υγιεινής και διαβίωσης του συριακού πληθυσμού απειλούνται ακόμη περισσότερο από την παρουσία ναρκών και συριακών στρατιωτικών βάσεων στις συριακές κατοικημένες περιοχές – συχνά μόνο λίγα μέτρα από τα σπίτια των ανθρώπων και όπου παίζουν τα παιδιά τους. Από το 1967, υπολογίζεται ότι τουλάχιστον 66 Σύριοι ήταν θύματα των ναρκών στα κατεχόμενα συριακά υψίπεδα του Γκολάν. Στον αριθμό, 16 έχασαν τη ζωή τους, οι μισοί από τους οποίους ήταν παιδιά.

Παρά τις προσπάθειες να επιβληθεί η ισραηλινή υπηκοότητα στο εγχώριο συριακό πληθυσμό που παρέμεινε μετά την υποτιθέμενη προσάρτηση του κατεχόμενου συριακού Γκολάν, σήμερα, η συντριπτική πλειοψηφία των Σύρων συνεχίζει να αρνείται την ισραηλινή υπηκοότητα.

Αντ ‘αυτού, έχουν στην κατοχή τους μια κάρτα με το καθεστώς του μόνιμου κατοίκου, ενώ η ιθαγένειά τους εμπίπτει στην κατηγορία «επ’ αόριστον». Αυτή η κατάσταση προκαλεί αβεβαιότητα και σημαντικές δυσκολίες. Μπορεί να ανακληθεί εάν το «κέντρο ζωής» ενός μεμονωμένου ατόμου αλλάζει ή αποκτά την ιθαγένεια άλλης χώρας. Από το 1982, περίπου 100 Σύροι έχασαν το καθεστώς της μόνιμης παραμονής τους μετά από ταξίδι ή διαμονή στο εξωτερικό. Αυτό το καθεστώς σημαίνει ότι οι Σύροι δεν έχουν παρά μόνο δικαίωμα σε ένα ισραηλινό «Laissez-Passer», γεγονός που δημιουργεί περιορισμούς και υψηλό κόστος για κάθε ταξίδι στο εξωτερικό.

Ωστόσο, οι ισραηλινές αρχές, οι Ισραηλινοί έποικοι και οι ιδιωτικές εταιρείες – ισραηλινές και ξένες – ωφελούνται παράνομα από τους φυσικούς πόρους στα κατεχόμενα συριακά υψίπεδα του Γκολάν. Το γόνιμο έδαφος τους και οι υδάτινοι πόροι τους επέτρεψαν την ανάπτυξη μιας συνεκτικής ισραηλινής αποικιακής βιομηχανίας που περιλαμβάνει την παραγωγή βοοειδών, λαχανικών, φρούτων, κρασιού και μεταλλικού νερού. Τουλάχιστον 14 οινοποιεία δραστηριοποιούνται στους παράνομους ισραηλινούς εποικισμούς στο κατεχόμενο συριακό Γκολάν και πολλά αμπέλια παρέχουν σταφύλια στα κελάρια του Ισραήλ.

Περαιτέρω, από το 2013, μια ισραηλινή εταιρεία Afek Oil & Gas έκανε έρευνες για πετρέλαιο στο κατεχόμενο συριακό Γκολάν, δηλώνοντας με υπερηφάνεια ότι η περιοχή διαθέτει δισεκατομμύρια βαρέλια ισραηλινού πετρελαίου. Η Afek ανήκει στη Genie Energy, μια αμερικανική εταιρεία που έχει στο συμβουλευτικό συμβούλιο της τους Rupert Murdoch, Ντικ Τσένι και τον James Wolsey.

Ωστόσο, η ισραηλινή κυβέρνηση, χρησιμοποιεί τη συνεχιζόμενη σύγκρουση στη Συρία για να εδραιώσει περαιτέρω τον κλοιό της γύρω από τα κατεχόμενα συριακά υψίπεδα του Γκολάν – με πληθωριστική τάση του λόγου που συνδέεται με την αποικιακή επέκταση και την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων. Την περασμένη Τρίτη, ο πρωθυπουργός Νετανιάχου, μιλώντας σε συνέδριο σε παράνομο οικισμό στο κατεχόμενο συριακό υψίπεδα Γκολάν, δήλωσε

«Τα Υψώματα του Γκολάν θα παραμείνουν για πάντα υπό ισραηλινή κυριαρχία. Εμείς ποτέ δεν θα αφήσουμε τα Υψίπεδα του Γκολάν. Είναι δικά μας». 

Ο ηγέτης των κύριων κομμάτων της αντιπολίτευσης, Ισαάκ Χερζόγκ, επίσης παρών στο συνέδριο, έκανε παρόμοιες δηλώσεις.

Μετά από 50 χρόνια στρατιωτικής κατοχής, είναι επιτακτική ανάγκη η διεθνής κοινότητα, όχι μόνο να απορρίπτει αυτό το είδος ομιλίας, αλλά να λάβει συγκεκριμένα μέτρα για την προστασία των δικαιωμάτων του συριακού πληθυσμού υπό κατοχή.

Το διεθνές δίκαιο ορίζει σαφώς ότι το κατεχόμενο συριακό Γκολάν αποτελεί τμήμα της Συρίας. Το Ισραήλ πρέπει να σεβαστεί όλες τις διεθνείς αποφάσεις σχετικά με τα κατεχόμενα συριακά υψίπεδα του Γκολάν και να συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις των διεθνών συμβάσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα και του ανθρωπιστικού δικαίου. Ουσιαστικά, το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση όλων των Σύρων που κατάγονται από το Γκολάν – τόσο εκείνοι υπό κατοχή και όσο και εκείνοι που αναγκάστηκαν να το εγκαταλείψουν και οι απόγονοί τους-  θα πρέπει να τηρούνται ώστε μόνο εκείνοι να μπορούν μόνοι τους να αποφασίσουν για το μέλλον τους.

Μετάφραση από τα αραβικά σε γαλλικά: J. Ch για το πρακτορείο ειδήσεων Media Palestine.

Πηγή:  Al-Marsad (Αραβικό Κέντρο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στο Γκολάν)

μέσω:  http://www.agencemediapalestine.fr/blog/2017/06/12/50-ans-doccupation-du-golan-syrien/

http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2017/07/50.html

Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΣΗΜΕΡΑ: Περιφερειακή Υπερδύναμη ή Απατηλή Ονείρωξη;

Ιουλίου 12, 2017

Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΣΗΜΕΡΑ: Περιφερειακή Υπερδύναμη ή Απατηλή Ονείρωξη;Η Τουρκία σήμερα επιχειρεί ένα άλμα.

 Επιχειρεί και επιδιώκει να αλλάξει επίπεδο, να ανέβει κατηγορία, να γίνει μια ανεξάρτητη περιφερειακή δύναμη η οποία θα έχει τη δυνατότητα να αποφασίζει η ίδια και να επιλέγει τους προσανατολισμούς που ταυτίζονται με τα συμφέροντά της, χωρίς να ρωτάει το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ.

Και έχει κάμει σημαντικά βήματα σε αυτήν την κατεύθυνση. Έχει πετύχει σπουδαία πρόοδο στην οικονομική ανάπτυξη γενικώς, στην πρωτογενή και στην δευτερογενή παραγωγή και στο εξαγωγικό εμπόριο και επίσης στην ανάπτυξη αμυντικής βιομηχανίας.

Αυτά είναι βήματα τα οποία δικαιολογούν έναν τέτοιο στόχο, να ανέβει δηλαδή κατηγορία.

Την ίδια στιγμή, όμως, υπάρχουν ενδογενή προβλήματα, όπως προβλήματα εθνικής συνοχής αφού το δόγμα ένα έθνος ένα κράτος μία γλώσσα μια θρησκεία δεν μπορεί να συνεχίσει να ισχύει, γιατί στην Τουρκία υπάρχουν πολλοί λαοί και κυρίως υπάρχει ο τουρκικός λαός και ο κουρδικός λαός.

Αυτό είναι ένα μεγάλο ζήτημα που συνδυάζοντας το με τις γεωπολιτικές εξελίξεις στο υπογάστριο της Τουρκίας ανατρέπει τις επιδιώξεις της.

Έτσι, ενώ η Τουρκία προσπαθεί να ανέβει κατηγορία, υπάρχουν οι εξελίξεις κυρίως στη Συρία και στο Ιράκ, όπου ο αμερικανικός παράγοντας φαίνεται να έχει επιλέξει αυτό που θέλει. Και έχει επιλέξει τους Κούρδους ως βασικούς συμμάχους τους για την αντιμετώπιση του Ισλαμικού Κράτους.

Το θέμα «Τουρκία» είναι ένα σύνθετο θέμα. Από τη μια μεριά υπάρχουν σημαντικά στοιχεία και έχουν γίνει βήματα ώστε η Τουρκία να μπορεί να έχει στόχο να ανέβει κατηγορία και από την άλλη υπάρχουν ζητήματα και παθογένειες που οδηγούν την Τουρκία να κατεβεί κατηγορία.

Και αυτό επιτείνεται από τα προβλήματα συνοχής που έχει η χώρα, τα πολιτισμικά αλλά και το πολιτικό Ισλάμ που επιχειρεί να εγκαθιδρύσει ο Ερντογάν.

Εδώ, υπάρχει η αντίφαση, διότι το πολιτικό Ισλάμ δεν είναι μία πολιτική ιδεολογία του 21ου αιώνα. Είναι του 18ου του 19ου.

Αυτά τα εσωτερικά προβλήματα που έχει η Τουρκία, επιδεινώνονται από τις εξελίξεις στη γύρω περιοχή.

Στην Συρία, επιχειρείται, η ίδρυση ενός δεύτερου ομόσπονδου κουρδικού κράτους, όπως συμβαίνει με το κουρδικό κράτος του Ιράκ.

Αυτή η εξέλιξη έχει τις εξής ιδιαιτερότητες.

Η μία είναι ότι οι Κούρδοι της Συρίας ελέγχονται από το PKK και η άλλη ιδιαιτερότητα είναι ότι το δεύτερο κουρδικό κράτος, αυτό στη Συρία, ιδρύεται, με την υποστήριξη των ΗΠΑ αλλά και της Ρωσίας.

Τι σημαίνει λοιπόν αυτό;

Ότι ένα κράτος στο Ιράκ, ομόσπονδο κουρδικό, δεύτερο στη Συρία.

Μπαίνει όμως και η Τουρκία στην αναμονή των χωρών που θα ομοσπονδοποιηθούν και έτσι θα ιδρυθεί το τρίτο κουρδικό κράτος.

Και εδώ, το άλμα του Ερντογάν προς τα εμπρός, να αποκτήσει η Τουρκία μία ενιαία εξουσία αποτελεί ονείρωξη, για να αποτρέψει τις εξελίξεις που είναι αμείλικτες για την Τουρκία, δηλαδή την ομοσπονδοποίησή της και την ίδρυση του τρίτου κουρδικού κράτους.

Αυτό είναι, η κυριότερη και σημαντικότερη γεωπολιτική εξέλιξη που είναι στο προσκήνιο σε ολόκληρο τον κόσμο.

Αυτό θα αλλάξει τις ισορροπίες στην ευρύτερη περιοχή. Είναι ένα ζήτημα, που αλλάζοντας τις ισορροπίες στην ευρύτερη περιοχή, εκ των πραγμάτων, αγγίζει και την Κύπρο και την Ελλάδα.

ΤΑ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑ

Υπάρχει η θεωρία ότι, η αποτυχία στο νοτιοανατολικό υπογάστριο της Τουρκίας με τη Συρία και το Ιράκ, μπορεί να επηρεάσει το Κυπριακό και την Ελλάδα, με μια πιθανή εκτόνωση της πίεσης που δέχεται η Τουρκία προς το Αιγαίο και με ανταλλάγματα προς την Ευρωπαϊκή Ένωση ούτως ώστε να χρειάζεται υψηλότατο επίπεδο εγρήγορσης από την Ελλάδα.

Αυτό είναι μια θεωρεία και ένα σενάριο που περιλαμβάνεται και θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο.

Η θεωρία αυτή κυκλοφορείς ευρέως.

Αλλά δεν υπάρχουν στοιχεία που να δικαιολογούν αυτή τη θεωρία και αυτό το σενάριο.

Αν όμως υπάρχουν πληροφορίες, των ελληνικών υπηρεσιών, ότι η Τουρκία σχεδιάζει κάτι τέτοιο ας τις αξιοποιήσουμε και ας δούμε πως θα τις χρησιμοποιήσουμε αποτελεσματικά.

Εάν όχι, και φαίνεται ότι δεν υπάρχουν, μάλλον όλα αυτά τα σενάρια, με ένα πολύ έντεχνο τρόπο διοχετεύονται στη ελληνική πλευρά.

Αυτά τα σενάρια δεν απασχολούν κανέναν στην Τουρκία.

Σύμφωνα με ειδικούς αναλυτές, δεν υπάρχουν στη Τουρκία, ούτε ως στοιχείο αντιπαράθεσης, παρόμοια σενάρια.

Τα ελληνοτουρκικά με ποια λογική είναι πρώτο θέμα στην Ελλάδα;

Μήπως δημιουργούμε μόνοι μας ένα θέμα;

Οι προκλήσεις της Τουρκίας είναι ζητήματα τα οποία δεν βγήκαν σήμερα.

Το ότι η Τουρκία προκαλεί την Ελλάδα και προσπαθεί να ασκήσει πιέσεις για να εκδώσουμε τους 8 ή για να εκκενώσουμε τα 18 νησιά που ισχυρίζεται ότι επανδρώσαμε με στρατιωτική ισχύ, αυτό θα συνεχιστεί.

Άλλο ζήτημα οι προκλήσεις της Τουρκίας και άλλο η θεωρία του θερμού επεισοδίου.

Αυτοί που την επικαλούνται πού στηρίζονται;

Σε ποια στοιχεία στηρίζονται και έχει γίνει αυτή η φιλολογία πρώτο θέμα στα δελτία ειδήσεων και σε όλες τις εκπομπές…

Οι προκλήσεις της Τουρκίας υπάρχουν, και οι ελληνικές αρμόδιες υπηρεσίες, στρατός, ένοπλες δυνάμεις πρέπει να είναι πάντα σε ετοιμότητα να αντιμετωπίσουν οποιοδήποτε επεισόδιο ήθελε προκύψει οπουδήποτε.

Όμως αυτό είναι άλλο ζήτημα και άλλο να συζητάμε συνέχεια εκεί που δεν υπάρχουν αντικειμενικά δεδομένα, και να δημιουργούμε όλη αυτή τη δυναμική.

Στο τέλος, λέγε λέγε, μπορεί να προκύψει και κανένα θερμό επεισόδιο.

Λέγεται, από πολλούς, ότι η Τουρκία, τουλάχιστον το τμήμα της αεροπορίας ευρίσκεται σε μία κατάσταση αν όχι διαλυμένη, πολύ επισφαλή.

Το μεγάλο πρόβλημα των ενόπλων δυνάμεων της Τουρκίας, είναι η αξιοπιστία τους, απέναντι στην ίδια την κυβέρνηση.

Αν είναι αλήθεια αυτά που βγαίνουν προς τα έξω από διάφορες πηγές, ότι δηλαδή είναι κλειδωμένα τα πυρομαχικά, ότι έχουν βγάλει τα κλείστρα από τα τεθωρακισμένα ότι δεν επιτρέπουν στα επιθετικά ελικόπτερα να μπαίνουν ρουκέτες για να μη στραφούνε εναντίον του Ερντογάν στο προεδρικό μέγαρο, αν λοιπόν είναι αλήθεια όλα αυτά, και μαζί με το γεγονός, ότι ένα μεγάλο κομμάτι των ειδικών δυνάμεων και βατραχανθρώπων βρίσκονται στη Συρία και στο Κουρδιστάν πολεμώντας το PKK, υπάρχει ζήτημα που σχετίζεται με την επιχειρησιακή δυνατότητα, αλλά και με την δυνατότητα μιας πολεμικής μηχανής να πετύχει ένα νικηφόρο αποτέλεσμα.

Και βέβαια δε λέω, με την πιο πάνω αναφορά, ότι η Ελλάδα έχει μια σχετική υπεροχή στον αέρα σε περίπτωση κάποιας σύγκρουσης στο Αιγαίο…

Αυτά τα ζητήματα να τα αφήσουμε τελείως στην άκρη, να είμαστε σε ετοιμότητα, και η κοινωνία και οι ένοπλες δυνάμεις, αλλά να μη δημιουργούμε εμείς μια δυναμική που μπορεί να οδηγήσει τα πράγματα σε μια σύγκρουση που δε θα υπάρχει νικητής, θα καταστραφεί και η Τουρκία και η Ελλάδα.

Θα πρέπει να επικεντρωθούμε στο γεγονός ότι η Τουρκία έχει πλέον πετύχει τη μετατροπή του ανατολικού Αιγαίου σε μια τεράστια γκρίζα ζώνη στην οποία η διεθνής κοινότητα αναγνωρίζει de facto ένα ειδικό καθεστώς διεθνούς επικυριαρχίας.

Γαβριήλ Μανωλάτος

Πανεπιστημιακός
http://www.tribune.gr/

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ ΥΠΟ… ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ

Ιουλίου 12, 2017

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Άκρως ανησυχητικά είναι τα τελευταία στοιχεία σχετικά με το δημογραφικό πρόβλημα του ελληνικού λαού. Όπως αναφέρεται, μέσα στο τελευταίο έτος 2016 ο πληθυσμός της Ελλάδας μειώθηκε κατά 2,5%.

Συγκεκριμένα o πληθυσμός της Ελλάδας την 1η Ιανουαρίου 2017 ήταν 10.757.300 σε σχέση με 10.783.700 την αντίστοιχη περίοδο του περασμένου έτους. Ειδικότερα, εκτιμάται πως το 2016 οι θάνατοι έφτασαν τους 118.800 και οι γεννήσεις τις 92.800.

Συνολικά, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, την 1η Ιανουαρίου 2017 ο πληθυσμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης έφτασε τα 511,8 εκατομμύρια, έναντι 510,3 εκατομμυρίων την 1η Ιανουαρίου 2016. Με 82,8 εκατομμύρια κατοίκους (ή 16,2% του συνολικού πληθυσμού της ΕΕ την 1η Ιανουαρίου 2017), η Γερμανία είναι το πιο πυκνοκατοικημένο κράτος-μέλος της ΕΕ, έναντι της Γαλλίας (67,0 εκατομμύρια ή 13,1%), του Ηνωμένου Βασιλείου (65,8 εκατομμύρια ή 12,9% ), της Ιταλίας (60,6 εκατομμύρια ή 11,8%), της Ισπανίας (46,5 εκατομμύρια ή 9,1%) και της Πολωνίας (38,0 εκατομμύρια ή 7,4%).

Το 2016, ο πληθυσμός αυξήθηκε σε 18 κράτη-μέλη της ΕΕ και μειώθηκε σε δέκα. Η μεγαλύτερη αύξηση σημειώθηκε στο Λουξεμβούργο (+19,8 ανά 1.000 κατοίκους), τη Σουηδία (+ 14,5 ‰) και τη Μάλτα (+ 13,8 ‰). Αντίθετα, η μεγαλύτερη μείωση σημειώθηκε στη Λιθουανία (-14,2 ‰), τη Λετονία (-9,6 ‰) και την Κροατία (-8,7 ‰).

Κατά τη διάρκεια του 2016, στην ΕΕ σημειώθηκαν 5,1 εκατομμύρια θάνατοι και γεννήσεις, πράγμα που σημαίνει ότι η φυσική αλλαγή του πληθυσμού της ΕΕ ήταν ουδέτερη. Η μεταβολή του πληθυσμού, ωστόσο, ήταν θετική, με 1,5 εκατομμύριο περισσότερους κατοίκους, γεγονός που οφείλεται στην καθαρή μετανάστευση.

Στην τρίτη χειρότερη θέση η Ελλάδα στη γεννητικότητα
Τα χαμηλότερα ποσοστά θνησιμότητας, το 2016, καταγράφηκαν στην Ιρλανδία και την Κύπρο (6,4 θάνατοι ανά 1.000 κατοίκους) καθώς και στο Λουξεμβούργο (6,8 ‰). Αντίθετα, η Βουλγαρία (15,1 ‰), η Λετονία (14,6 ‰), η Λιθουανία (14,3 ‰), η Ρουμανία και η Ουγγαρία (και τα 13,0 ‰) κατέγραψαν το υψηλότερο ποσοστό.

Σε ότι αφορά τη γεννητικότητα, τα υψηλότερα ποσοστά, το 2016, καταγράφηκαν στην Ιρλανδία (13,5 ανά 1.000 κατοίκους), τη Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο (11,8 ‰) και τη Γαλλία (11,7 ‰), ενώ τα χαμηλότερα σημειώθηκαν στα νότια κράτη-μέλη: Ιταλία (7.8 ‰), Πορτογαλία (8.4 ‰), Ελλάδα (8.6 ‰), Ισπανία (8.7 ‰), Κροατία (9.0 ‰) και Βουλγαρία (9.1 ‰).

Την ίδια ώρα στην γειτονική Τουρκιά ο πληθυσμός (έστω και ετερόκλητος) πλησιάζει τα ενενήντα εκατομμύρια

Άραγε θα ακούσει κανείς το καμπανάκι της εξαφάνισης μας ;;;

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
http://www.nikosxeiladakis.gr