Αρχείο για Οκτώβριος 2015

Το τέλος του Ερντογάν ή το τέλος της Τουρκίας;

Οκτώβριος 15, 2015

Erdogan flowers bombing Ankara

Ο λαός μας έχει μια παροιμία που αφορά γκλίτσες, τσοπάνηδες και τριψίματα την οποία όποιος δεν την λαμβάνει σοβαρά υπόψη συνήθως καταλήγει στην άλλη παροιμία με τις μαρμάγκες που γευματίζουν.

Η Τουρκία φαίνεται ότι δεν έλαβε υπόψη την παραπάνω παροιμία και εδώ και πολλά χρόνια επιδόθηκε σε παρατεταμένο «τρίψιμο» πάνω στην γκλίτσα των ΗΠΑ και πολλών άλλων τσοπάνηδων γιατί είχε και την τάση να μην κάθεται σε ένα μαντρί αλλά να γυροφέρνει με απώτερο στόχο να ανοίξει το δικό της μαντρί με μιναρέδες.

Ήρθε λοιπόν η ώρα που οι τσοπάνηδες κουράστηκαν, μαζεύτηκαν και αποφάσισαν ότι κάτι πρέπει να γίνει με το απολωλός πρόβατο που λέγεται Τουρκία και από τις μέχρι τώρα εξελίξεις αρχίζει να διαγράφεται ότι η Τουρκία θα είναι το μεγάλο θύμα αυτής της συμφωνίας ανάμεσα στην Δύση και την Ρωσία που εκτυλίσσεται τις τελευταίες μέρες στην Συρία.

Τα σημάδια που οδήγησαν σε αυτό το συμπέρασμα είναι τα παρακάτω:

Α) Η απρόσμενη και χωρίς κάποιο σημαντικό λόγο απομάκρυνση των Αμερικανικών και Γερμανικών Patriot από το έδαφος της Τουρκίας λίγο πριν την Ρωσική εμπλοκή στη Συρία. Η κίνηση αυτή από μόνη της πρέπει να μας οδηγεί στο συμπέρασμα της συνεργασίας των δύο μεγάλων δυνάμεων και όχι της «έκπληξης» που παρουσιάζει ο διεθνής, μη ειδικός, τύπος.

Β) Οι όλο και αυξανόμενες αναφορές στον διεθνή Τύπο για την αποτυχία της πολιτικής υποστήριξης της Συριακής αντιπολίτευσης και των ομάδων που προετοίμαζε η Τουρκία με την βοήθεια των ΗΠΑ για να ανατρέψουν τον Άσαντ και να πολεμήσουν το ΙΚ. Πολλές πηγές μάλιστα πλέον αναφέρουν ανοιχτά τον ύποπτο ρόλο της Τουρκίας στην υποστήριξη του ΙΚ, στην ενίσχυση του με υλικό που προοριζόταν για άλλες ομάδες, στην παροχή διευκολύνσεων στην μετακίνηση από και προς το ΙΚ, και τέλος στην ανεξέλεγκτη ροή μεταναστών (και πιθανότατα και Τζιχαντιστών) προς την Δύση.

Γ) Η πριν λίγες μέρες αλλαγή στην πολιτική παροχής βοήθειας προς τις Συριακές ομάδες από τις ΗΠΑ που βάζει στο παιχνίδια μια νέα ομάδα που ακούει στο όνομα «Syrian Arab Coalition» (SAC) αλλά που όλες οι αναφορές στα διεθνή μέσα την φέρουν σαν μέρος ενός μεγαλύτερου συνασπισμού υπό την ηγεσία των Κούρδων της Συρίας (YPG, YPJ). Πιθανότατα λοιπόν οι ΗΠΑ υποστηρίζουν κεκαλυμμένα τους Κούρδους προβάλλοντας μια ασήμαντη μέχρι χθες οργάνωση για λόγους τακτικής ή και προειδοποίησης προς την Τουρκία ενόψει των επικείμενων εκλογών.

Δ) Το άτυπο και σιωπηλό εμπάργκο όπλων των ΗΠΑ κατά της Τουρκίας. Αρχίζει λοιπόν σιγά σιγά να διαμορφώνεται ένα σενάριο που οδηγεί στο «άδειασμα» της Τουρκίας από τις ΗΠΑ παράλληλα με μια στροφή προς τους Κούρδους με χρήση της Ρωσίας σαν καταλύτη των εξελίξεων (και πιθανώς και βολικό «ένοχο» έτσι ώστε οι ΗΠΑ να διατηρούν ακόμα κάποιες ισορροπίες με τις μέχρι τώρα συμμαχίες τους συμπεριλαμβανομένης και της Τουρκίας).

Οι δρόμοι που ανοίγονται πλέον για την Τουρκία είναι δύο. Είτε αλλαγή καθεστώτος σε κάτι πιο φιλοδυτικό και κοσμικό με την απομάκρυνση του Ερντογάν, είτε ο διαμελισμός της σε δύο ή περισσότερα τμήματα με ένα από αυτά να ανήκει στους Κούρδους. Πιθανώς και συνδυασμός των δύο παραπάνω, παρότι όχι άμεσα σε μια τέτοια περίπτωση.

Το μεγάλο ερωτηματικό λοιπόν είναι η στάση του Ερντογάν από εδώ και πέρα. Υπό αυτό το πρίσμα λοιπόν πρέπει να εξεταστεί και η πρόσφατη βομβιστική επίθεση στην Άγκυρα, καθώς και η στοχοποίηση του ΙΚ σαν υπεύθυνου για αυτήν (η εμπλοκή του οποίου θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη αν όντως υπήρχαν βομβιστές αυτοκτονίας).

Η επίθεση αυτή είναι το τελευταίο χαρτί της κυβέρνησης Ερντογάν-Νταβούτογλου για παραμονή στην εξουσία είτε μέσω της πόλωσης του Τουρκικού πληθυσμού ενόψει των εκλογών, είτε σαν άλλοθι για «κατ’ ανάγκη» παραμονή σε περίπτωση αποτυχίας νίκης στις εκλογές. Είναι επίσης και το τελευταίο χαρτί του ΙΚ για την διάσωση της πολύτιμης συνεργασίας με την Τουρκία, για αυτό και δεν πρέπει να μας ξενίζει η πιθανότητα συνεργασίας των δυο με χρήση βομβιστών αυτοκτονίας που προέρχονταν από το ΙΚ.

Αν η πόλωση με τους Κούρδους πετύχει να συσπειρώσει τους ψηφοφόρους της «κοσμικής» αντιπολίτευσης γύρω από τον Ερντογάν τότε η Τουρκία θα οδηγηθεί σε ένα αιματηρό εμφύλιο πόλεμο με τους Κούρδους όχι μόνο γιατί η Δύση έχει χάσει κάθε πίστη απέναντι στην κυβέρνηση Ερντογάν και τον Ισλαμικό προσανατολισμό της, αλλά και για να μπορέσει ο ίδιος ο Ερντογάν να ελέγξει της ανατρεπτικές δυνάμεις εντός της Τουρκίας και να αποφύγει ένα πραξικόπημα από τον στρατό. Παράλληλα, με αυτόν τον τρόπο αποδυναμώνει τους Κούρδους που αποτελούν και την σοβαρότερη απειλή για το ΙΚ στο έδαφος.

Αν οι εκλογές από την άλλη οδηγήσουν σε ήττα και απώλεια της εξουσίας, τότε η Τουρκία έχει τη «νομιμοποίηση» μετά από αυτή την επίθεση (ή πιθανώς και μια νέα αμέσως μετά τις εκλογές) να επέμβει στο έδαφος της Συρίας εναντίον του ΙΚ και να οδηγήσει όλες τις εκεί επιχειρήσεις σε πολύ διαφορετικό δρόμο και με απρόβλεπτες συνέπειες για όλα τα μέρη.

Το τελευταίο αυτό σενάριο πιθανότατα δεν θα έχει καλό τέλος για την Τουρκία αλλά μπορεί κάλλιστα να οδηγήσει σε σύγκρουση με την Ρωσία, να ανακατέψει την τράπουλα στο ΝΑΤΟ και να εκθέσει την όποια στρατηγική έχουν καταστρώσει οι ΗΠΑ μαζί με την Ρωσία και την ΕΕ για την διαμάχη στην Συρία και τον πόλεμο ενάντια στο ΙΚ.

Θα δώσει επίσης τουλάχιστον για ένα χρονικό διάστημα στην Τουρκία τον πλήρη έλεγχο στο έδαφος και κατά συνέπεια μεγάλα περιθώρια ελιγμών στο ΙΚ για διαφυγή και μεταφορά του πολέμου στην Δύση.

Ας ελπίσουμε ότι έχουν γνώση οι φύλακες και ότι δεν θα δούμε κάποια πραγματική έκπληξη στο μέτωπο της Μέσης Ανατολής.

defence-point

Advertisements

Πως έχουν διαμοιραστεί στο χάρτη Συρία και Ιράκ [χάρτες]

Οκτώβριος 15, 2015

Στον χάρτη που σχεδίασε το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων μπορείτε να δείτε πώς έχει διαμορφωθεί ο έλεγχος των εδαφών στη Συρία και στο Ιράκ εξαιτίας του Ιερού Πολέμου (τζιχάντ) που μαίνεται σε αυτές τις δύο χώρες.

Με άσπρο χρώμα είναι η έρημος, περιοχές δηλαδή που δεν τις ελέγχει και δεν τις κατέχει ουσιαστικά κανείς.

map_mesi_anatoli

Με μαύρο χρώμα είναι τα εδάφη που ελέγχει το Ισλαμικό Κράτος.

Με πορτοκαλί χρώμα τα εδάφη που ελέγχουν οι Κούρδοι.

Με πράσινο χρώμα τα εδάφη που ελέγχουν οι κυβερνήσεις Συρίας και Ιράκ.

Με μωβ χρώμα τα εδάφη που ελέγχει η Αλ Κάιντα και οι «μετριοπαθείς τζιχαντιστές».

Στη λεπτομέρεια στον χάρτη (που ακολουθεί) σας δείχνουμε τα κουρδικά εδάφη στη βόρεια Συρία που κατέχει το Ισλαμικό Κράτος και «ακουμπούν» στα σύνορα με τη Συρία. Αυτή την περιοχή θέλει να καταλάβει η Τουρκία για να δημιουργήσει υποτίθεται «ζώνη ασφαλείας» για τους πρόσφυγες.

zone

Στη συνέχεια η Τουρκία θα παραχωρήσει τον έλεγχο αυτής της περιοχής στο μωβ χρώμα δυτικά, δηλαδή στην Αλ Κάιντα, και έτσι θα έχει καταφέρει α) να «κόψει τα κουρδικά εδάφη στη μέση και β) να μετατρέψει όλη τη βορειοδυτική Συρία σε τουρκικό προτεκτοράτο. Να σημειώσουμε εδώ ότι ήδη η ελεγχόμενη από την Αλ Κάιντα βορειοδυτική Συρία, με απόφαση του θρησκευτικού δικαστηρίου της Σαρία, υιοθέτησε ως νόμισμα την τουρκική λίρα. Η παγκόσμια κοινότητα έχει αντιληφθεί το σχέδιο της Τουρκίας και δεν της επιτρέπει να διαπράξει μια ακόμα «ανθρωπιστική εισβολή», όπως είχε πράξει και στην Κύπρο.

Τμήμα ειδήσεων pronews.gr

Ο άγνωστος χάρτης των ΗΠΑ ανάλογα με την καταγωγή των κατοίκων της και ο ρόλος των Γερμανών

Οκτώβριος 14, 2015

Οι τάσεις μετανάστευσης στις ΗΠΑ έχουν άλλαξαν δραματικά μεταξύ των ετών 1850 και 2013, συμπεριλαμβανομένων και των χωρών προέλευσης των μεταναστών που κατοικούν σε κάθε περιοχή των ΗΠΑ, όπως και ο συνολικός πληθυσμός που έχει γεννηθεί εκτός χώρας.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι μετανάστες έχουν παίξει σημαντικό ρόλο στην ιστορία των ΗΠΑ, άλλα οι χάρτες με την προέλευση των μεταναστών φέρνουν στην επιφάνεια στοιχεία που δεν είναι ευρέως γνωστά.

 

Το 1900 2,7 εκατ. Γερμανοί ήταν οι μετανάστες στις ΗΠΑ, καταλαμβάνοντας το μεγαλύτερο μέρος των μεταναστών, ενώ το 1950, περί του 1,5 εκατ. Ιταλών αποτελούσαν το μεγαλύτερο ποσοστό μεταναστών, περίπου 1 εκατ. λιγότεροι από τους Γερμανούς μετανάστες το 1900.

usa_2.JPG

Το 2000 9 εκατ. Μεξικανών κατοικούσαν στις ΗΠΑ, έξι φορές περισσότεροι από ότι οι Ιταλοί το 1950.

usa_3.JPG

Οι γεννημένοι εκτός ΗΠΑ, το 1970 αντιστοιχούσαν στο 4,7% του συνολικού πληθυσμού ενώ το 1850 ήταν 14,8%.

usa_4.JPG

Το περίεργο είναι ότι σήμερα, η πληθυσμιακή σύσταση των Αμερικανών είναι πιο κοντά σε αυτή του 1900 παρά αυτή του 1990.

usa_5.JPG

Οι Έλληνες το 1950 κυριαρχούσαν στη Νότια Καρολίνα.

Τμήμα ειδήσεων pronews.gr

Δείτε τον παγκόσμιο χάρτη του χρέους – Ο πρωταθλητής που δεν περιμένατε! (φωτο)

Οκτώβριος 13, 2015

Στο χάρτη που σας παρουσιάζουμε από το HowMutch.net μπορούμε να δούμε με μια ματιά το χρέος κάθε χώρας σε σχέση με το ΑΕΠ της. Στον Άτλαντα αυτό παρουσιάζονται όλα τα… προβληματικά παιδιά του καπιταλισμού, ενώ σε περίοπτη θέση βρίσκονται και χώρες… υπεράνω κάθε υποψίας.

Και για όσους βιαστούν να ρίξουν το ανάθεμα στη χώρα μας, ας σκύψουν λίγο πιο κοντά στην οθόνη τους και να στρέψουν το μάτι προς την Άπω Ανατολή. Εκεί, η Ιαπωνία, μαζί με χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου είναι και η χώρα του… Mεσουρανούντος Χρέους, με το ποσοστό των δανεικών επί του ΑΕΠ να βρίσκεται στο ασύλληπτο 230%.

Μπροστά στην Ιαπωνία, και τα απόλυτα μεγέθη της οικονομίας της, η Ελλάδα είναι μία μικρή κουκκίδα στον χάρτη του χρέους. Με χρέος στο 177% (με βάση τα στοιχεία της ιστοσελίδας) είμαστε στην δεύτερη θέση, χωρίς βεβαίως σύγκριση σε ότι αφορά το ύψος του χρέους ως καθαρό ποσό.

Από εκεί και πέρα παρελαύνουν διάφορα ατίθασα παιδιά του νεοκαπιταλισμού των τελευταίων δεκαετιών, με τον Λίβανο στο 134%, την «ούνα φάτσα ούνα ράτσα» Ιταλία στο 132,10%, την Πορτογαλία στο 130%, την Τζαμάϊκα στο 132%, την Ιρλανδία στο 109%, τις («κόβω-δολάριο-όποτε-θέλω») ΗΠΑ στο 103% κ.λπ.

Όπως και σε κάθε χάρτη, ο διάβολος κρύβεται στα μικρά γραμματάκια και στα πινακάκια που επισυνάπτονται. Έτσι και σ’ αυτήν την περίπτωση, ένα μικρό κουτάκι στα δεξιά, μας δείχνει ποιες χώρες προβλέπεται να παρουσιάσουν ανάπτυξη και ποιες ύφεση τα επόμενα χρόνια.

Και από τις χώρες που αναφέραμε, όλες -με εξαίρεση τον Λίβανο- οι προβλέψεις δεν είναι ευοίωνες (ιδίως για την Ελλάδα). Κάτι που σημαίνει ότι αυτός ο χάρτης θα αλλάξει προς το χειρότερο για την χώρα μας. Ιδίως καθώς είμαστε οι μόνοι από τους μεγάλους «μπαταχτζήδες» αυτού του κόσμου που δεν μπορούμε να βγούμε στις αγορές και να βελτιώσουμε την θέση μας.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι οι χώρες με τη μικρότερη αναλογία χρέους προς ΑΕΠ είναι χώρες όπως η Σαουδική Αραβία, η Νιγηρία, τα Εμιράτα και η Ρωσία), οι οποίες όλως τυχαίως έχουν παραγωγή πετρελαίου, και έτσι μπορούν να χρηματοδοτούν την οικονομία τους με σχετικά εύκολο τρόπο (αν δεν είχε πέσει και η τιμή του…).

Όσο για τις ΗΠΑ, με χρέος που πλησιάζει τα 18,4 τρισεκατομμύρια δολάρια (και ανεβαίνει…), η παρουσίαση ελλειμμάτων στον προϋπολογισμό δεν είναι ενθαρρυντικό δείγμα. Μάλιστα τα ελλείμματα της κεντρικής κυβέρνησης είναι αρκετά μεγαλύτερα τώρα (σε σχέση με το ΑΕΠ) απ’ ότι ήταν κατά την διάρκεια του Πρώτου και Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου αλλά και στην Μάχη της Κορέας.

Όσο για ένα ακόμα ενδιαφέρον στοιχείο του χάρτη, είναι η… θρησκευτική (για την ακρίβεια, δογματική) διάταξη των χωρών με τα μεγάλα χρέη. Όπως παρατηρούν οι αναλυτές, οι χώρες με έντονο το προτεσταντικό στοιχείο, είναι αυτές με τα μικρότερα ή τα πιο ελεγχόμενα δημόσια χρέη. Ακόμα και η Ισλανδία, τελικά κατάφερε να βγει από την μεγάλη κρίση, έχοντας ως μπούσουλα (σύμφωνα με αυτές τις εκτιμήσεις) την ιδιαίτερη θέση που έχει το προτεσταντικό στοιχείο στην πολιτική ζωή της χώρας.

Όσο για την Ελλάδα, μπορεί να μην φταίει το Δόγμα, ούτε το filioque. Aλλά ο Θεός να βάλει το χέρι του έτσι ή αλλιώς…

Έθνη που θα σταματήσουν να υπάρχουν σε εκατό χρόνια!

Οκτώβριος 13, 2015

Ο πλανήτης μας αναμένεται να αλλάξει ριζικά εμφάνιση στα χρόνια που θα έρθουν και λίγη σχέση θα έχει με τη σημερινή κατανομή των κρατών αλλά και των χερσαίων εκτάσεων.

Κι έτσι μπορεί τα κράτη να μοιάζουν ακίνητα, αμετάβλητα και διαχρονικά, αν μας έχει μάθει κάτι όμως η Ιστορία είναι ότι μόνο έτσι δεν είναι τα πράγματα!

Ολλανδία

fffosdfsdfkefas1

Την ώρα που όλοι μπορούμε να διανοηθούμε τροπικές χώρες να εξαφανίζονται κάτω από τα μανιασμένα νερά του Ειρηνικού, δεν είναι εύκολο να το δεχτείς αυτό για ευρωπαϊκά κράτη. Παρά ταύτα, το σενάριο δεν είναι μόνο ρεαλιστικό αλλά ενδεχομένως και πολύ πιθανό να πέσει η Ολλανδία θύμα της κλιματικής αλλαγής.

Οι Κάτω Χώρες είναι χτισμένες στο μεγαλύτερο μέρος τους τουλάχιστον ένα μέτρο κάτω από τη στάθμη της θάλασσας και απειλούνται ευθέως από την άνοδο της στάθμης του νερού. Και είναι ακριβώς το ίδιο δίκτυο καναλιών και αναχωμάτων που προορίζεται να κρατά τη χώρα πάνω από το νερό που αναμένεται να φέρει την καταστροφή, όπως έγινε πασιφανές στις τεράστιες πλημμύρες του 1953…

Μεγάλη Βρετανία

fffosdfsdfkefas2

Ως μια από τις μεγαλύτερες αυτοκρατορίες που γνώρισε ποτέ η παγκόσμια ιστορία, το Ηνωμένο Βασίλειο αντιμετωπίζει σήμερα έναν υπαρκτό κίνδυνο για την οριστική διάλυσή του. Η ένωση των δύο βασιλείων, της Αγγλίας και της Σκοτίας, μόνο προβληματική υπήρξε στους πέντε αιώνες της κοινής τους συνύπαρξης και οι πρώτες ρυτίδες φάνηκαν ήδη από το 1853, όταν οι φωνές για ανεξαρτησία της Σκοτίας άρχισαν και πάλι να ηχούν.

Το 1934 σχηματίστηκε το Εθνικό Κόμμα της Σκοτίας για να διεκδικήσει με πρωτόγνωρη δυναμική την αυτονομία της χώρας αλλά και την ξεχωριστή κάρτα μέλους στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τα δημοψηφίσματα στη Σκοτία που καλούν σε διάλυση του Ηνωμένου βασιλείου δίνουν και παίρνουν και λαμβάνουν χώρα κάθε 20 περίπου χρόνια, αρχής γενομένης από τη δεκαετία του 1970. Το πρώτο απέτυχε λόγω τυπικοτήτων, το δεύτερο όμως εγκαθίδρυσε τη λαϊκή βούληση για ανεξάρτητο κράτος, αν και η βρετανική συνομοσπονδία δεν διαλύθηκε. Στο πιο πρόσφατο (2014) έχασαν οι αυτονομιστές με πολύ μικρή διαφορά, αν και στις εκλογές του επόμενου εξαμήνου το Εθνικό Κόμμα σάρωσε στη βάση ακριβώς της ήττας στο δημοψήφισμα.

Την ώρα που η πλειονότητα των Σκοτσέζων διεκδικούν την αυτόνομη πορεία τους στον κόσμο και την απαλλαγή από τη βρετανική κηδεμονία, δεν είναι καθόλου απίθανο το Ηνωμένο Βασίλειο να μην υφίσταται σε εκατό χρόνια, καθώς η Ιστορία έχει αποδείξει πως καμιά ένωση δεν διαρκεί για πάντα…

Καναδάς

fffosdfsdfkefas3

Το αποπαίδι του Επταετούς Πολέμου (1756-1763), ο Καναδάς, σχηματίστηκε την ώρα που Αγγλία και Γαλλία έκαναν για άλλη μια φορά σμπαράλια την Ευρώπη, αφήνοντας τις αποικίες τους στη Βόρεια Αμερική να τσακώνονται χωρίς την κηδεμονία τους. Το αποτέλεσμα του πολέμου ήταν η προσάρτηση της Νέας Γαλλίας στη Βρετανική Αυτοκρατορία, αν και οι Γάλλοι Καναδοί δεν είδαν ποτέ με καλό μάτι την ένωση, ούτε καν για χάρη των τύπων, όπως οι Σκοτσέζοι.

Το 1840 ξεκίνησαν από πλευράς Βρετανών οι πρώτες σοβαρές επιχειρήσεις από-γαλλοποίησης του Καναδά, με την ενοποίηση του γαλλικού τμήματος με την υπόλοιπη χώρα και τη δημιουργία της γαλλόφωνης κομητείας του Κεμπέκ. Με τον φόβο των πάντοτε επεκτατικών διαθέσεων των ΗΠΑ, οι Γάλλοι του Καναδά το κατάπιαν αυτό, όταν όμως μετά το πέρας του Β’ Παγκοσμίου ο νότιος γείτονας σταμάτησε να δείχνει απειλητικά τα δόντια του, οι Γαλλοκαναδοί ένιωσαν πια ελεύθεροι να σταματήσουν να συνεργάζονται.

Κι έτσι από τη δεκαετία του 1960 το κίνημα για την ανεξαρτησία του Κεμπέκ εκδηλώθηκε με πρωτόγνωρη δυναμική έχοντας πια στο πλευρό του ένα καλό ποσοστό του πληθυσμού. Στην πιο πρόσφατη σφυγμομέτρηση των αυτονομιστικών διαθέσεων των Γαλλοκαναδών, η αποσχιστική τάση έχασε κατά μόλις 1%! Αν χαθεί το Κεμπέκ, τότε ο Καναδάς ως ενιαίο κράτος κινδυνεύει οριστικά και δεν αποκλείεται καθόλου να συμβεί ένα τέτοιο σενάριο σε χρονικό ορίζοντα εκατονταετίας…

Ταϊβάν

fffosdfsdfkefas4

Η Ταϊβάν παραμένει ένα κράτος με άκρως ενδιαφέρουσα πολιτική. Την ώρα που η Κίνα συνεχίζει να τη θεωρεί αναπόσπαστο τμήμα της, οι Ταϊβανοί δεν φαίνεται να διαφωνούν, έχοντας μόνο ενστάσεις για το ποια κυβέρνηση είναι η νόμιμη: η προπολεμική εθνικιστική κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Κίνας, με έδρα την Ταϊβάν, ή η μεταπολεμική Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας που εδρεύει πια στο Πεκίνο;

Πέρα από τους διπλωματικούς τακτικισμούς όμως σε όρους συνεργασίας, η Ταϊβάν παραμένει εντελώς ανεξάρτητη από το 1949, όταν ο Τσανγκ Κάι-σεκ μετέφερε εκεί την εθνικιστική του κυβέρνηση.

Η Ταϊβάν διατηρεί την πολιτική της αυτονομία, έχει δικές της διπλωματικές σχέσεις με τις περισσότερες χώρες του κόσμου, όπως φυσικά και δικές της ένοπλες δυνάμεις (άρτια μάλιστα εξοπλισμένες από τον εμπορικό της εταίρο, τις ΗΠΑ), την ίδια ώρα που η δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνησή της διατηρεί τη λαϊκή αποδοχή. Το μόνο τρωτό είναι η κοινή επιμονή τόσο Κίνας όσο και Ταϊβάν ότι η δεύτερη αποτελεί τμήμα της πρώτης, αν και τα πατριωτικά αισθήματα των Ταϊβανών δεν κάμπτονται έτσι εύκολα.

Σε πρόσφατο δημοψήφισμα, το 24% των πολιτών ζήτησε την αυτονόμηση της Ταϊβάν και η δυναμική είναι προς αυτή την κατεύθυνση, παρά τις κυβερνητικές διακηρύξεις για πλήρη ένωση με τη μαμά Κίνα. Οι διεθνολόγοι θεωρούν θέμα χρόνου την απόσχιση της Ταϊβάν από την κηδεμονία της «κόκκινης» Κίνας…

Βόρεια Κορέα

fffosdfsdfkefas5

Όσο αναπάντεχες είναι οι διακηρύξεις Κίνας και Ταϊβάν για κοινή πορεία, άλλο τόσο απροσδόκητες είναι οι δηλώσεις Βόρειας και Νότιας Κορέας για τελική ένωση! Αν και εδώ το πράγμα μόνο εύκολο δεν είναι να τελεσφορήσει, καθώς στην κορεατική χερσόνησο ο καθένας κάνει το δικό του.

Η Βόρεια Κορέα, το άμεσο αποτέλεσμα της επιμονής της ΕΣΣΔ να ελέγξει το βόρειο τμήμα της προπολεμικής ιαπωνικής αποικίας, το μόνο πράγμα που διαθέτει σε αφθονία είναι ένας παντοδύναμος στρατός, τον οποίο κάνει τα πάντα ο δικτάτορας Κιμ Γιονγκ-ουν για να ελέγξει, αποφεύγοντας αρκετές φορές αντιπραξικόπημα εναντίον του.

Όταν αυτό συμβεί και -σύμφωνα με τις εκτιμήσεις για την εκρηκτική κατάσταση που επικρατεί στο εσωτερικό της χώρας- μάλλον θα συμβεί σχετικά σύντομα, τότε η Νότια Κορέα θα σπεύσει να προσαρτήσει τον βόρειο γείτονά της επαναφέροντας την ενότητα στη χερσόνησο και επουλώνοντας τα τραύματα που άφησε στους δύο λαούς η οικογένεια Κιμ, σε ένα μοντέλο που ενδεχομένως θα θυμίζει πολύ την ένωση Ανατολικής και Δυτικής Γερμανίας εκεί στη δεκαετία του 1990…