Αρχείο για Νοέμβριος 2013

Η Δύση ήθελε τη «Μακεδονία» από το 1940

Νοέμβριος 25, 2013
600px-Flag_of_Rigas_Feraios.svgΚαι όμως οι πρώτοι που είχαν φτιάξει στα χαρτιά το «μακεδονικό» μόρφωμα είναι οι υποτιθέμενοι σύμμαχοί μας οι Δυτικοί, και αυτό γιατί έτσι θεωρούσαν ότι θα εμποδίσουν την κάθοδο των Ρώσων στα «θερμά» νερά.
Τελικά θα πρέπει να προσέχουμε με ποιούς κάνουμε «παρέα»
“Βαλκανική Ομοσπονδία” στην οποία θα έπρεπε να ενταχθούν η Βουλγαρία, η Γιουγκοσλαβία, η Τουρκία, η Ελλάδα, η Αλβανία και η «Μακεδονία» όπως την ανέφεραν σχεδίαζαν οι Δυτικοί από το 1940 ακόμη .
Εμπνευστής της ιδέας που στόχο είχε να κρατήσει τη Σοβιετική Ένωση μακρυά από τα Βαλκάνια, ήταν ο Ουίνστον Τσώρτσιλ που “οραματιζόταν” μια Ομοσπονδία που θα ήταν ανεξάρτητη κρατική οντότητα, υπό την εποπτεία της Μεγάλης Βρετανίας!
Οι αποκαλύψεις αυτές περιλαμβάνονται σ΄ ένα μακροσκελές άρθρο Ρώσου που έχει δημοσιευθεί στο nvo.ng.ru. Τα όσα αναφέρει είναι συγκλονιστικά και δείχνουν ότι οι Δυτικοί Σύμμαχοι δεν είχαν κανένα πρόβλημα να ονομάζουν τα Σκόπια “Μακεδονία” και επίσης δεν νοιάζονταν και πολύ για την εθνική οντότητα  της Ελλάδας την οποία πολύ εύκολα “συμπεριελάμβαναν” σε μια “Ομοσπονδία” σχεδιασμένη μόνο για να εξυπηρετήσει τα δικά τους συμφέροντα.
Η Ελλάδα δεν κινδύνευσε μόνο από τον «κομμουνιστικό κίνδυνο» τελικά.
Όλο το εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο όπως έχει μεταφραστεί από την ιστοσελίδα Η Ρωσία Τώρα:
Σχέδια για τη δημιουργία Συνομοσπονδίας Κρατών της Βαλκανικής, όπου θα μετείχε και η Ελλάδα, καθώς και της Παραδουνάβιας λεκάνης, εκπονούσε ήδη το 1943 η Βρετανία και άλλες Δυτικές δυνάμεις, προκειμένου να σταματήσουν την κάθοδο της Σοβιετικής Ενωσης στο Νότο.
Το 2013, η Ρωσία γιορτάζει την 70η επέτειο από τις νίκες του Σοβιετικού Στρατού στο Κουρσκ, στο Ορέλ και στο Σμολένσκ. Σε ανάμνηση της πορείας του Κόκκινου Στρατού προς τη Μεγάλη Νίκη, σαν από παράδοση, θυμόμαστε και το ρόλο που διαδραμάτισαν στην έκβαση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου (Β’ ΠΠ) οι Σύμμαχοι της ΕΣΣΔ στον αντιχιτλερικό συνασπισμό.
Στα υπουργικά γραφεία όμως, εκεί που επεξεργάζονταν τα σχέδια και συντόνιζαν τον πολιτικο-στρατιωτικό σχεδιασμό του πολέμου, οι παρασκηνιακές κινήσεις των Συμμάχων προκαλούσαν  έντονες ενοχλήσεις.
Ο Winston Churchill (Ουίνστον Τσώρτσιλ), εξάλλου, είχε πει πολλές φορές: «Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στα Σοβιέτ να περάσουν στην κοιλάδα του Δούναβη και στα Βαλκάνια».
«Κάθε φορά που εύρισκε την κατάλληλη ευκαιρία, ο Βρετανός πρωθυπουργός επέμενε στην ανάγκη εισβολής των Δυτικών Συμμάχων της ΕΣΣΔ εναντίον του Γερμανικού Γ’ Ράϊχ, μέσω των Βαλκανίων»,  είχε πει ο αμερικανός πρόεδρος Franklin Roosevelt (Φρανκλίνος Ρούζβελτ) στο γιο του Elliot (Έλιοτ). «Σε όλους, όσοι ήταν παρόντες σε αυτές τις συζητήσεις, ήταν απολύτως σαφές τι θέλει να πετύχει. Θέλει να χτυπήσει σαν σφήνα στην Κεντρική Ευρώπη για να κρατήσει τον Κόκκινο Στρατό μακριά από την Αυστρία και τη Ρουμανία και, αν είναι δυνατόν, μακριά και από την Ουγγαρία.
Η Ελλάδα στην Ομοσπονδία
Το 1940, ο Τσώρτσιλ με την υποστήριξη των ΗΠΑ, διατύπωσε την ιδέα της δημιουργίας της Βαλκανικής – Παραδουνάβιας Ομοσπονδίας. Ενός «μπλοκ» κρατών της Βαλκανικής και των παραδουνάβιων χωρών που θα στρέφεται ενάντια στη Σοβιετική Ένωση. Στην Ομοσπονδία, θα έπρεπε να ενταχθούν η Βουλγαρία, η Γιουγκοσλαβία, η Τουρκία, η Ελλάδα, η Αλβανία και η «Μακεδονία». Η Ομοσπονδία θα ήταν μια ανεξάρτητη κρατική οντότητα, υπό την εποπτεία της Μεγάλης Βρετανίας.
Ένα από τα πρώτα βήματα στην οργάνωση του αντισοβιετικού μπλοκ, ήταν η δημιουργία της προσωρινής  «Ομοσπονδίας Πολωνίας – Τσεχοσλοβακίας», το Νοέμβριο του 1940 από τις εξόριστες κυβερνήσεις των χωρών αυτών στο Λονδίνο. Μετά τον πόλεμο, η Αγγλία προγραμμάτιζε να συμπεριλάβει στην Ομοσπονδία, τη Ρουμανία, την Ουγγαρία, ίσως, ακόμα και την Αυστρία. Το δεύτερο βήμα για το σχηματισμό του αντισοβιετικού μπλοκ, ήταν το Σύμφωνο πολιτικής συμμαχίας, που υπεγράφη τον Ιανουάριο του 1942, μεταξύ των κυβερνήσεων της Ελλάδας και της Γιουγκοσλαβίας στο εξωτερικό. Την ίδια στιγμή στο Λονδίνο, υπεγράφη η πολωνο –τσεχοσλοβακική συνθήκη για τη δημιουργία μιας άλλης Ομοσπονδίας, της Κεντρο-Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Στην Ομοσπονδία, θα έπρεπε να ενταχθούν η Βουλγαρία, η Γιουγκοσλαβία, η Τουρκία, η Ελλάδα, η Αλβανία και η «Μακεδονία». Η Ομοσπονδία θα ήταν μια ανεξάρτητη κρατική οντότητα, υπό την εποπτεία της Μεγάλης Βρετανίας.
Βήματα για την παγκόσμια κυριαρχία
Αμέσως μετά την έναρξη του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου (22 Ιουνίου 1941 – «Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα»), η σοβιετική κυβέρνηση στράφηκε προς τον Τσώρτσιλ με την πρόταση για διεξαγωγή επιθετικών επιχειρήσεων κατά της Γερμανίας στη Δυτική Ευρώπη. Το επονομαζόμενο «Δεύτερο» Μέτωπο. Ο καλύτερος τρόπος για την αποχώρηση μέρους των μεραρχιών της Βέρμαχτ από το Ανατολικό Μέτωπο θα ήταν μια απόβαση στη Γαλλία. Οι Βρετανοί θα μπορούσαν να βοηθήσουν και με τη ρήψη αλεξιπτωτιστών στην κατεχόμενη από τους Γερμανούς Νορβηγία. Με δεδομένη τη βρετανική κυριαρχία στη θάλασσα και τη γεωγραφική θέση της Νορβηγίας, το Λονδίνο είχε μεγάλες πιθανότητες για την επιτυχή επίτευξη του στόχου.
Οι Εγγλέζοι το 1942 άρχισαν να επεξεργάζονται την «Επιχείρηση Δίας» (Operation Jupiter), την εισβολή στη Νορβηγία. Ο Τσώρτσι, υπολόγιζε να παραπλανήσει τόσο τον Χίτλερ, όσο και τον Στάλιν. Ωστόσο, ο Στάλιν εύστοχα, αρνήθηκε επιδεικτικά να συζητήσει το σχέδιο. Ο Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς Στάλιν, σε αντίθεση με τον Χίτλερ, γνώριζε για μια άλλη επιχείρηση που προετοιμαζόταν. Την εκστρατεία των αγγλο-αμερικανικών δυνάμεων στη βορειοδυτική Αφρική (Αλγερία – Μαρόκο), την «Επιχείρηση Πυρσός» (Operation Torch).
Στη Νορβηγία τελικά, εστάλησαν σχεδόν όλα τα μεγάλα πλοία επιφανείας του γερμανικού Πολεμικού Ναυτικού (Kriegsmarine) και εκατοντάδες βαρέα παράκτια πυροβόλα, αλλά οι συμμαχικές δυνάμεις εισέβαλαν στις βόρειες ακτές της Αφρικής. Η συγκεκριμένη κίνηση, δεν ήταν στρατηγικό λάθος. Αντίθετα, ήταν το πρώτο βήμα μιας Επιχείρησης πολλών σταδίων: Της Επιχείρησης για την παγκόσμια κυριαρχία των ΗΠΑ και της Μ. Βρετανίας.
Μετά την κατάληψη της Βόρειας Αφρικής, θα έπρεπε να ακολουθήσει η απόβαση στη Σικελία και στη συνέχεια, η συνθηκολόγηση της Ιταλίας. Αυτό θα δημιουργούσε την τέλεια βάση για την εισβολή στα Βαλκάνια. Σε αυτό, θα συνέβαλαν επίσης τα παλατιανά πραξικοπήματα στην Ιταλία, την Ουγγαρία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία.
Στο «κόλπο» Βατικανό και Τουρκία
Τεράστιο ρόλο στα σχέδια για τη δημιουργία της Βαλκανικής – Παραδουνάβιας Ομοσπονδίας, έπαιξε το Βατικανό. Ο Πάπας Πίος ΧΙΙ, ήταν ένθερμος αντικομμουνιστής και ρωσοφοβικός. Ο ίδιος υποστήριξε ανοιχτά τη γερμανική εισβολή στη Σοβιετική Ένωση. Την ιδέα του Τσώρτσιλ για τη δημιουργία Βαλκανικής – Παραδουνάβιας Ομοσπονδίας, ο Πίος ΧΙΙ την έκανε δεκτή με ενθουσιασμό. Σύμφωνα με τον Ποντίφηκα, η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία θα έπρεπε να κυριαρχεί στη διοίκηση αυτής της Συνομοσπονδίας.
Επίσης, ο ηγεμόνας της Ουγγαρίας, Miklos Horthy (Μικλός Χόρτι), αντιβασιλέας με ουσιαστικά απεριόριστη εξουσία στη χώρα, ήδη από τα τέλη του 1942, είχε αρχίσει διαπραγματεύσεις με τη Μ.Βρετανία και τις ΗΠΑ για την έξοδο της χώρας του από τον πόλεμο. Στις 30 – 31 Ιανουαρίου 1943 στην πόλη Άδανα στην Τουρκία, ο Ουίστον Τσώρτσιλ συναντήθηκε με τον Τούρκο πρωθυπουργό Ινονού, ο οποίος, σύμφωνα με τον πρέσβη της Ουγγαρίας στην Άγκυρα Ινός Βέρνλε, επανέλαβε την ιδέα του Τσώρτσιλ για τη δημιουργία μιας «Βαλκανικής Ομοσπονδίας».
Στις 30 – 31 Ιανουαρίου 1943 στην πόλη Άδανα στην Τουρκία, ο Ουίστον Τσώρτσιλ συναντήθηκε με τον Τούρκο πρωθυπουργό Ινονού, ο οποίος, σύμφωνα με τον πρέσβη της Ουγγαρίας στην Άγκυρα Ινός Βέρνλε, επανέλαβε την ιδέα του Τσώρτσιλ για τη δημιουργία μιας «Βαλκανικής Ομοσπονδίας».
Μοίρασμα της μεταπολεμικής Ευρώπης
Ο Τσώρτσιλ, σε γενικές γραμμές μιλούσε για τον πιθανό σχηματισμό τριών ομάδων κρατών μετά το τέλος του πολέμου: Της Βαλτικής, της Κεντρικής Ευρώπης και της Νότιας Ευρώπης (Σχέδιο Μπένες). Τις αστυνομικές λειτουργίες σε αυτές τις περιοχές, θα τις αναλάμβανε ένας γιγάντιος αγγλο–αμερικανικός αεροπορικός στόλος. Η τελευταία σκέψη, άρεσε επίσης στους Τούρκους, επειδή ο Τσώρτσιλ μίλησε για την επιχειρησιακή – αμυντική λειτουργία της Συμμαχικής Αεροπορίας σε περίπτωση ρωσικής προέλασης στα Βαλκάνια.
Μέχρι το Σεπτέμβριο του 1943, το σχέδιο βρίσκονταν πολύ κοντά στην πραγματοποίηση του. Η κατάληψη του μεγαλύτερου μέρους της Ιταλίας, θα μπορούσε να προκαλέσει τη μεταστροφή προς την πλευρά των Δυτικών συμμάχων, των κυβερνήσεων της Ουγγαρίας, της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας, της Αλβανίας και, ενδεχομένως, της Γιουγκοσλαβίας.
 Είναι σαφές, ότι η δημιουργία του νέου «φράγματος», μιας ιδιόμορφης «ουδέτερης ζώνης» (buffer zone) στην Κεντρική Ευρώπη, θα εμπόδιζε την προέλαση του Κόκκινου Στρατού προς τη Δυτική Ευρώπη. Δεν είχε αποκλειστεί βέβαια το ενδεχόμενο μιας δυναμικής αντίδρασης – «σπασίματος» του φράγματος με στρατιωτικά μέσα, που με τη σειρά του θα μπορούσε να οδηγήσει σε σύγκρουση μεταξύ των χωρών του αντιχιτλερικού συνασπισμού.
Γιατί τελικά δεν αποδείχθηκε λειτουργικό το σχέδιο αυτό των πολλών σταδίων των Τσώρτσιλ και Πίου ΧΙΙ; Διότι στις 8 Σεπτεμβρίου 1943, ανακοινώθηκε η άνευ όρων συνθηκολόγηση της Ιταλίας. Ο βασιλιάς παρέδωσε τη χώρα στους Συμμάχους. Ταυτόχρονα, ένα τάγμα γερμανών αλεξιπτωτιστών κατέλαβε το Επιτελείο της Ιταλικής Ανώτατης Στρατιωτικής Διοίκησης.
 Τρεις ημέρες αργότερα, απελευθερώθηκε ο δικτάτορας Μπενίτο Μουσολίνι, ο οποίος μέχρι τότε κρατείτο φυλακισμένος. Τα γερμανικά στρατεύματα, μέσα σε λίγες ημέρες, κατέλαβαν χωρίς μάχη, σχεδόν όλη την Ιταλία.
Αν και έμειναν χωρίς καμία βάση στη χερσόνησο των Απεννίνων, οι Τσώρτσιλ και Πίος ΧΙΙ, δεν εγκατέλειψαν την ιδέα της δημιουργίας της Βαλκανικής – Παραδουνάβιας Ομοσπονδίας. Στο σημείο όμως αυτό, παρενέβη ο πανίσχυρος και νικηφόρα προελαύνων στην Ανατολική Ευρώπη  Κόκκινος Στρατός.
Στις 31 Αυγούστου 1944, τα ρωσικά τανκ εισήλθαν στο Βουκουρέστι, στις 16 Σεπτεμβρίου, στη Σόφια, στις 20 Οκτωβρίου, στο Βελιγράδι, και στις 13 Φεβρουαρίου 1945, στη Βουδαπέστη. Στο τέλος Αυγούστου του 1944, ο σοβιετικός στολίσκος του Δούναβη, «ανέβαινε» μαχόμενος τον ποταμό, απελευθερώνοντας στη σειρά το Βελιγράδι, τη Βουδαπέστη, τη Μπρατισλάβα και τη Βιέννη. Φυσικά, στην οριστική διαγραφή του σχεδίου της Βαλκανικής – Παραδουνάβιας Ομοσπονδίας, βοήθησαν όχι μόνο οι σοβιετικοί τανκιστές και ναυτικοί, αλλά και οι διπλωμάτες και οι κατάσκοποι.
Σύγκρουση Εκκλησιών
Σημαντικός ήταν και ο ρόλος της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (ΡΟΕ) στο ζήτημα της δημιουργίας μιας Βαλκανικής – Παραδουνάβιας Ομοσπονδίας στα ανατολικά της ΕΣΣΔ. Με την έναρξη του πολέμου, η σοβιετική κυβέρνηση σταμάτησε την κριτική του σοβιετικού Τύπου προς την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Η Μόσχα έκανε μια σειρά από βήματα στην κατεύθυνση της προσέγγισης με το Βατικανό. Ωστόσο, οι προσπάθειες της Αγίας Έδρας για χωριστή ειρήνη και τη δημιουργία της Βαλκανικής – Παραδουνάβιας Ομοσπονδίας το μόνο που κατάφεραν, ήταν να αλλάξουν τη θέση του Κρεμλίνου.
Την πρώτη «βολή» στο Βατικανό, την έριξε η ηγεσία της ΡΟΕ. Στην αρχή του 1944, στην «Εφημερίδα του Πατριαρχείου της Μόσχας» δημοσιεύτηκε ένα αντικαθολικό κείμενο με την υπογραφή του Πατριάρχη Σέργιου. Το άρθρο, με τίτλο: «Υπάρχει τοποτηρητής του Χριστού στην Εκκλησία;» διαβάστηκε με τη δέουσα προσοχή στη Δύση και προκάλεσε σάλο στους θρησκευτικούς και πολιτικούς κύκλους. Στο άρθρο του, ο Πατριάρχης Σέργιος, υποστήριξε ότι η ιδέα περί αρχηγών (πρωτεία) στην Εκκλησία είναι αδιανόητη και εν μέρει βλάσφημη.
Στις 6 Φεβρουαρίου 1945, το Συμβούλιο Επισκόπων της ΡΟΕ επέκρινε έντονα την πρόταση του Πίου ΧΙΙ για μια «ήπια» ειρήνη με τη Γερμανία. Κατά τα έτη 1944 και 1945, η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία διεξήγαγε πολύ σημαντικές συνομιλίες με την ηγεσία των Ορθοδόξων Εκκλησιών των χωρών της υποτιθέμενης Βαλκανικής – Παραδουνάβιας Ομοσπονδίας, ιδίως με τη Σερβική, τη Ρουμανική και τη Βουλγαρική Ορθόδοξες Εκκλησίες. Στα τέλη του 1944, η ηγεσία της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, τάχθηκε υπέρ της δημιουργίας ενός «συστήματος Ορθόδοξης ενότητας», που εξέφραζε τη στενή συνεργασία μεταξύ των Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών.
Αμέσως μετά τη Διάσκεψη της Γιάλτας (4-11 Φεβρουαρίου 1945), όπου θάφτηκε οριστικά η ιδέα της Βαλκανικής – Παραδουνάβιας Ομοσπονδίας, το Πατριαρχείο της Μόσχας κυκλοφόρησε δήλωση του Πατριάρχη Αλέξιου, στην οποία ο επικεφαλής της ΡΟΕ εξέφραζε «τη μέγιστη ικανοποίηση και χαρά» για την έκβαση της διάσκεψης.
«Τέθηκε –σημείωσε- ένα γερό θεμέλιο για το μέλλον της ειρήνης σε όλο τον κόσμο. Αυτό ακριβώς για το οποίο η Εκκλησία προσεύχεται αδιαλείπτως, δηλαδή «για την ειρήνη σε όλο τον κόσμο», φαίνεται να γίνεται πραγματικότητα στο εγγύς μέλλον. Θα σπάσει ολοκληρωτικά και θα συντριφτεί «… αυτή η σφύρα, που εκτυπούσεν ανελέητα όλην την γην…» (Ιερ. 50,23),  ο βίαιος και επιθετικός γερμανικός φασισμός.
 Και όχι μόνο από τη δύναμη των γενναίων στρατιωτών των συμμαχικών κρατών, αλλά και με τη σοφία του Μεγάλου Στάλιν και των Αρχηγών των κυβερνήσεων των Συμμάχων μας. Όλα αυτά με βεβαιότητα, σταθερότητα και σαφήνεια εξάγονται από τις αποφάσεις της Διάσκεψης, η οποία έθεσε σαν στόχο να «εξασφαλίσει μια τέτοια κατάσταση των πραγμάτων, στην οποία οι άνθρωποι σε όλες τις χώρες του κόσμου να μπορούν να ζήσουν όλη τους τη ζωή, χωρίς να γνωρίσουν κανέναν φόβο, καμία ανάγκη».
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Η Αίγυπτος διαλύει τα νεοοθωμανικά σχέδια του Ρ.Τ. Ερντογάν στη Μέση Ανατολή

Νοέμβριος 25, 2013

Η κυβέρνηση της Αιγύπτου διαλύει τα σχέδια για τη δημιουργία μίας νεοοθωμανικής αυτοκρατορίας του Τούρκου πρωθυπουργού Ρ.Τ. Ερντογάν. Η κρίση στις σχέσεις των δύο χωρών που οδήγησε στην εκδίωξη από το Κάιρο του Τούρκου πρεσβευτή, ενισχύει τον «τετραμερή» άξονα Ελλάδας, Ισραήλ, Κύπρου και Αιγύπτου στην Ανατολική Μεσόγειο με αντανάκλαση και στην αξιοποίηση των ενεργειακών κοιτασμάτων.

Με την ανάδειξη του Μοχάμεντ Μόρσι στην κυβέρνηση της Αιγύπτου η χώρα άλλαξε προσέγγιση όσον αφορά στην ανακήρυξη της ελληνικής ΑΟΖ και γενικά στην πολιτική που ακολουθούσε η χώρα στην Ανατολική Μεσόγειο. Η ανατροπή του επικεφαλής της Μουσουλμανικής Αδελφότητας από τον Αιγυπτιακό Στρατό ωστόσο έφερε αλλαγή και στην εξωτερική πολιτική του Καΐρου.

Σε αυτό συνέβαλε σημαντικά η παρέμβαση της Τουρκίας στα εσωτερικά της Αιγύπτου, η οποία χαρακτήρισε «απαράδεκτο πραξικόπημα» την ανατροπή του Μόρσι, με τον οποίο διατηρεί άριστες σχέσεις το κυβερνόν κόμμα του Ερντογάν και επιχείρησε επανειλημμένα να πυροδοτήσει κοινωνικές αναταραχές κατά του στρατιωτικού καθεστώτος στην Αίγυπτο.

Αποκορύφωμα αυτής της «εχθρικής» στάσης της Τουρκίας απέναντι στην προσωρινή κυβέρνηση της Αιγύπτου ήταν η πρόσφατη επίθεση που εξαπέλυσε ο Ερντογάν, λέγοντας πώς «δεν πρόκειται να σεβαστεί ποτέ την κυβέρνηση που τοποθέτησε στην εξουσία ο Αιγυπτιακός Στρατός».

Η απάντηση του Καίρου ήταν άμεση. Έδειξε την πόρτα της εξόδου από τη χώρα του Τούρκου πρεσβευτή. Τον απέλασε. Ο υπουργός Εξωτερικών της Αιγύπτου Μπάρντ Αμπντελάτι πέραν από την προκλητική δήλωση Ερντογάν χρέωσε στην Άγκυρα ότι στηρίζει συναντήσεις οργανώσεων οι οποίες επιδιώκουν να δημιουργήσουν στη χώρα αστάθεια.

Η κρίση στις σχέσεις Τουρκίας και Αιγύπτου φαίνεται πώς θα δώσει το έναυσμα για ακόμη πιο αποφασιστικά βήματα στην ενεργοποίηση του «τετραμερούς» άξονα μεταξύ της Ελλάδας, του Ισραήλ, της Κύπρου και της Αιγύπτου δείγμα του ότι οι τέσσερις αυτές χώρες μπορούν να εγγυηθούν την σταθερότητα και την ασφάλεια στην Ν.Α. Μεσόγειο έναντι του γνωστού ταραξία της περιοχής Τουρκία.

Στο πλαίσιο αυτό είχε κινηθεί και η επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών Ε. Βενιζέλου στο Κάιρο αρχές Σεπτεμβρίου, όπου ο Έλληνας υπουργός είχε την ευκαιρία να θέσει στους Αιγύπτιους συνομιλητές του και το θέμα της ευρύτερης συνεργασίας στην περιοχή, αλλά και την πρόοδο στις σχέσεις με το Ισραήλ.

Με την προσέγγιση και της Αιγύπτου στη συνεργασία αναμένεται να λυθούν και θέματα που υπάρχουν μεταξύ Αθήνας και Καίρου αναφορικά με την οριοθέτηση των δύο ΑΟΖ κάτι που θα συμβάλει περαιτέρω στην σταθεροποίηση του ενεργειακού κλίματος  στην Ν.Α. Μεσόγειο, κλίμα το οποίο πάλι η Τουρκία απειλεί και να αναζητά τρόπους για να δυναμιτίσει.

Η Ελλάδα λοιπόν εκείνο που πρέπει να εκμεταλλευτεί είναι τη δυσαρέσκεια και την κρίση η οποία υπάρχει μεταξύ της Τουρκίας και των χωρών της Ανατολικής Μεσογείου, όπως η Αίγυπτος και το Ισραήλ και να επιχειρήσει να κάνει σοβαρά βήματα στην οριοθέτηση της ΑΟΖ και την εκμετάλλευση των ενεργειακών κοιτασμάτων.

Ότι δεν έχει καταφέρει η ελληνική εξωτερική πολιτική για τα ενεργειακά ζητήματα της Ελλάδας είναι εφικτό πλέον εξαιτίας των «τσαμπουκάδων» της Άγκυρας. Η δημιουργία ενός ισχυρού άξονα των τεσσάρων χωρών στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ειδικά η Αίγυπτος, ως η μεγαλύτερη μουσουλμανική χώρα στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου αποτελεί το «ανάχωμα» στα νεοοθωμανικά σχέδια του Ρ.Τ. Ερντογάν στη Μέση Ανατολή. Κι αυτό η Αθήνα πρέπει να το αξιοποιήσει το συντομότερο και στο μεγαλύτερο βαθμό προς όφελος των συμφερόντων της. Τώρα που οι συγκυρίες είναι ευνοϊκές.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Οι Τούρκοι πέταξαν στη θάλασσα οστά Ελληνοκυπρίων

Νοέμβριος 18, 2013

Την τύχη των λειψάνων των ελληνοκυπρίων που σφαγιάστηκαν από τις κατοχικές δυνάμεις στην εισβολή του Αττίλα το 1974, μάθαμε χάρις τις αποκαλύψεις μιας τουρκοκυπριακής εφημεριδας.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας AFRIKA Τούρκοι γέμισαν φορτηγά με οστά Ελληνοκύπριων αγνοουμενων που ήταν θαμμένοι σε ομαδικούς τάφους και τα πέτξαν στη θάλασσα! Το δημοσίευμα που υπογράφεται από τον διευθυντή της εφημερίδας Σενέρ Λεβέντ είναι αποκαλυπτικό και προκαλεί οργή και αγανάκτηση.
Όλο το δημοσίευμα όπως το μετέφρασαν τα tourkikanea.gr
“Τα περιστατικά που θα σας περιγράψω σήμερα, νομίζω δεν έχουν γραφεί ξανά. Και εγώ μόλις τώρα τα έμαθα. Και εξεπλάγην…Για ποιο λόγο έμειναν τόσο καιρό κρυφά…Κρύβονται αυτά ; 17 χρόνια πέρασαν από το 1996 μέχρι σήμερα. Και τώρα μόλις αποκαλύπτονται από την μαρτυρία ενός αυτόπτη μάρτυρα…Χωρίς να μακρηγορώ ας τα πω…
Μετά από την ίδρυση εδώ της επιτροπής αγνοουμένων τους έπιασε στην Τουρκία άγχος και αγωνία…Αποφάσισαν να καταστρέψουν τους ομαδικούς τάφους του 1974… Και έστειλαν στο νησί ειδική ομάδα για αυτήν την αποστολή…Για να βρει εκείνους τους τάφους και να τους καταστρέψει…
Και εσείς το ξέρετε, το 1996 ήταν ένα πολύ κρίσιμο έτος με επεισόδια…Το 96 πυροβολήθηκε στον ιστό της σημαίας στην Δερήνεια ο Σολωμού…Στην ίδια περιοχή λιντσαρίστηκε και ο Τάσος Ισαάκ…Το 1996 ήταν που έγινε η επίθεση στον Άγιο Βαρνάβα…Ο Κουτλού Ανταλί δολοφονήθηκε το 1996… Αυτά που θα περιγράψω συνδέονται ιδιαίτερα στενά με τα δύο τελευταία περιστατικά.
Η ομάδα που ήρθε από την Τουρκία με αποστολή να βρει τους τάφους των Ελληνοκυπρίων και να τους αφανίσει, αμέσως μόλις ήρθε έπιασε δουλειά…Καταρχήν καταπιάστηκαν με το να βρούνε αυτούς που ξέραν τις τοποθεσίες των τάφων… Μια επιχείρηση άκρως απόρρητη…. Οι μεγάλες εξολοθρεύσεις Ρωμιών πραγματοποιήθηκαν κατά τις σφαγές σε Μουράταγά, Ατλιλάρ και Σανταλάρ…Αυτοί που ήξεραν έδειξαν τους τάφους που ήξεραν… Σε Αφάνια, Μπέικοϊ, Τσατόζ.. Όπου υπήρχαν…
Ακόμη και στο χρόνια κλειστό Μαράσι πήγαν…
Αυτά που βρήκαν σε ομαδικούς τάφους τα έβγαλαν και γέμισαν με αυτά φορτηγά…Και πήγαν και τα έριξαν στην θάλασσα… Και να λοιπόν μετά από χρόνια μας ψιθυρίζεται στο αυτί μας…Εάν όλα αυτά είναι σωστά, αυτοί οι οποίοι ψάχνουν, μάταια τα ψάχνουν… Δεν μπορούν να βρούνε…
 
Ας έρθουμε στην ιστορία του Αγίου Βαρνάβα…Όλοι πιστεύουν πως στην αυλή του μοναστηριού υπήρχε θαμμένος ένας θησαυρός και για αυτό έγινε έφοδος και τον έβγαλαν έτσι δεν είναι ; Και όμως δεν είναι αυτή η αλήθεια…Και εκεί υπήρχε ένας ομαδικός τάφος…Και η ομάδα που είχε έρθει από την Τουρκία πήγαν εκεί…Στην πραγματικότητα αυτοί που ήταν θαμμένοι εκεί δεν σκοτώθηκαν εκεί, αλλά σε άλλο μέρος και τους έφεραν και τους έθαψαν εκεί.
Και σχετικά με τον Κουτλού Ανταλί ; Ο Κουτλού ήταν ενήμερος για την απόφαση αυτή της Τουρκίας και για την σχετική επιχείρηση που γινόταν…Για αυτό είχε αρχίσει να γράφει για την επίθεση στον Άγιο Βαρνάβα…Με άρθρα που έγραφε στην εφημερίδα του είχε αρχίσει να αναφέρεται στο περιστατικό…
Λέγεται πως για αυτό το θέμα κλήθηκε στο αρχηγείο του στρατού και προειδοποιήθηκε. Ο Κουτλού όμως δεν έλαβε υπόψη του τις απειλές…Δεν ήταν άνθρωπος που φοβόταν… Έτσι και αυτοί πήραν την τελική απόφαση για αυτόν…Τον σκότωσαν πυροβολώντας τον μπροστά στο σπίτι του…Δεν επέτρεψαν να κοινοποιηθεί το μυστικό του Αγίου Βαρνάβα…Όπως δεν είχαν επιτρέψει παλιότερα στους Αϊχάν Χικμέτ και Αχμέτ Γκιουρκάν να ανακοινώσουν ποιοι είχαν βάλει βόμβα στο τζαμί Ομερίγιε… Αυτό το οποίο αναζητούνταν στο Άγιο Βαρνάβα δεν ήταν θησαυρός αλλά ομαδικός τάφος….
Δεν μπορούμε να ξέρουμε πόσων τα οστά ρίχτηκαν στην θάλασσα…. Αυτό που ξέρουμε είναι ότι δεν θα μπορέσουν να βρεθούν…Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε για την μνήμη τους, είναι να στήσουμε ένα μνημείο ¨αγνώστων θυμάτων¨ για να το βλέπουμε και να ντρεπόμαστε…Που και αυτό βέβαια δεν αρκεί για να συγχωρήσουμε τους εαυτούς μας….
Σενέρ Λεβέντ”
Φυσικά αυτό δεν πρέπει να μείνει έτσι, πρέπει να στριμωχθεί η Τουρκία, για τους σκελετούς που έχει στην ντουλάπα.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Οι λευκοί θεοί των Ινδιάνων ήταν Έλληνες!!!

Νοέμβριος 16, 2013
Σε μία πανάρχαια εποχή φαίνεται πως έγινε ο εποικισμός της Αμερικανικής ηπείρου από ομάδες Τατάρων και Μογγόλων κυνηγών από την Σιβηρία Η λογική λέει πως οι ομάδες αυτές που κατέκλυσαν την Αμερικανική ήπειρο πέρασαν από τα στενά της χερσονήσου Καμτσιάκας τα οποία
στην απώτατη εκείνη εποχή ήταν μία συνέχεια ξηράς που ένωνε την Αλάσκα με το πιο μακρινό βόρειο σημείο της Ασίας. Είναι εκείνοι που στην συνέχεια έφτιαξαν τον μογγολοειδή τύπο των ιθαγενών Ινδιάνων της Αμερικής. Είναι αυτοί που βρήκαν οι Έλληνες όταν έφτασαν στην ανεξερεύνητη έως τότε ήπειρο του δυτικού ημισφαιρίου του πλανήτη. Είναι εκείνοι που έβλεπαν την κατάλευκη σάρκα, τους ασπροφώτιστους μανδύες των Ελλήνων και το υψηλό τους παρουσιαστικό, τα υπερσύγχρονα σκάφη τους που φαίνονταν αλλόκοτα μπροστά στις ακατέργαστες πιρόγες τους και όπως ήταν λογικό τους είδαν σαν Θεού!!!

Η POPOLBUX το πανάρχαιο ινδιάνικο κείμενο των ιθαγενών της Αμερικής γράφει για τους «παράξενους» επισκέπτες που ήρθαν στην χώρα τους και τους μετέφεραν τον πολιτισμό: « Ο Θεός Ήλα-Τάκι ήταν ιερέας και βασιλιάς των λευκών επικοιστών. Οι λευκοί εκείνοι ήταν σοφοί, ειρηνικοί και ψηλοί. Είχαν λευκό δέρμα και μακριά γένια…».

Είναι λογικό οι τότε κάτοικοι της Αμερικής που είχαν άγνοια για το πώς ήταν η γη, τι έκταση καταλάμβανε, και αν υπήρχαν άλλοι άνθρωποι κάπου αλλού, να τους φαίνονται περίεργοι εκείνοι οι επισκέπτες, θεωρώντας τους μάλιστα, λόγω των μεγάλων μορφολογικών διαφορών αλλά κυρίως των γνώσεων που κατείχαν, κάτι εν είδη Θεών…
Και έτσι έπλασαν τους Θεούς μέσα στην φαντασία τους πάνω σ’ εκείνα τα πρότυπα. Τα πρότυπα των αρχαίων Ελλήνων οι οποίοι έφτασαν εκεί, στην μακρινή χώρα της Εσπερίας με τα πλοία τους και με έναν πολιτισμό μαζί τους τον οποίο άφησαν παρακαταθήκη σ’ έναν κόσμο που βρισκόταν ακόμα σε μία πρωτόγονη κατάσταση, αλλά όχι και άγρια. Απόδειξη η αφομοίωση όχι μονάχα του υλικού μέρους του πολιτισμού αλλά και εκείνου του πνευματικού που κυρίως έχει να κάνει με την γλώσσα και τον λόγο.
Γι’ αυτό και οι ομοιότητες πολλών λέξεων των αρχαίων λαών της Αμερικής με την ελληνική γλώσσα είναι σημείο αναφοράς για πολλούς επιστήμονες, ντόπιους και ξένους…
Όταν μετά από αρκετούς αιώνες παρουσιάστηκαν στα παράλια των ακτών της Αμερικής οι νέοι επισκέπτες, με τον Χριστόφορο Κολόμβο επικεφαλής, οι ιθαγενείς τους υποδέχτηκαν σαν θεότητες. Ο ίδιος ο μεγάλος εξερευνητής εξιστορεί στα απομνημονεύματά του : « …Το μόνο αίσθημα που ένοιωσαν για εμάς οι Ινδιάνοι, ήταν λατρεία και θαυμασμός…» , και πιο κάτω συμπληρώνει: « Μόλις μας είδαν οι Ινδιάνοι στις ακτές τους, έπεφταν στη γη έξαλλοι, σήκωναν τα χέρια τους στον ουρανό ολόχαροι, και μας καλούσαν να βγούμε στην στεριά το γρηγορότερο…».
Η παράδοσή τους έλεγε πως θα επέστρεφαν εκείνοι που κάποτε είχαν έρθει και τους έφεραν το φως του πολιτισμού. Που τους έδωσαν την τάξη και τον τρόπο του πως θα ζούσαν καλύτερα μέσα από μία σωστή και ορθή ανάπτυξη πολιτιστική. Τους έδωσαν πολιτισμό και αυτό έλεγε πάρα πολλά σε εκείνους που ζούσαν μέχρι τότε σε μία κατάσταση που ταίριαζε σε ζώα και όχι ανθρώπους. Πώς να μην είναι ευγνώμονες απέναντί τους; Πώς να μην τους θεωρούν Θεούς; Είναι λοιπόν πολύ λογική η αντίδραση που περιέγραψε ο Χριστόφορος Κολόμβος, εκ μέρους των ιθαγενών της Αμερικής. Αλλά πιο λογική φαίνεται όταν συναντά κανείς μέσα στην παράδοση ή στα παλιά, πανάρχαια κείμενά τους την νοσταλγία μιας επιστροφής Εκείνων…

Στις θρησκευτικές τους τελετές οι Ινδιάνοι της Αμερικής, φορούν λευκά προσωπεία (μάσκες), ή βάφουν τα πρόσωπά τους με λευκό χρώμα σε ανάμνηση εκείνων των λευκών Θεών που τους είχαν εκπολιτίσει. Οι ιερείς τους επίσης φορούν κράνη στολισμένα με κέρατα ταύρου. Τα κράνη αυτά φορούσαν οι στρατιώτες του Κρόνου- Βήλου. Αλλά είναι και το σύμβολο του Κρητικού πολιτισμού, των χρόνων του Μίνωα, των Ετεοκρητών, των μεγάλων και ισχυρότερων θαλασσοπόρων όλων των εποχών.

Οι ψηλοί επισκέπτες της Αμερικής, λευκοντυμένοι και γενειοφόροι καθώς λένε τα πανάρχαια ινδιάνικα κείμενα, είναι οι Έλληνες Θεοί, της εποχής των Θεοβασιλέων Ουρανού, Κρόνου, Άτλαντα, Ποσειδώνα, Διονύσου… Γίγαντες τους παρουσιάζουν πολλά αρχαία δικά μας κείμενα,
«…Γένος κρατερών, γιγάντων, υμνεύσαι … εντός Ολύμπου μούσαι Ολυμπιάδες…», γράφει ο Ησίοδος δίνοντας το στίγμα για το ποιοι ήσαν αυτοί οι ψηλοί σαν γίγαντες λευκοί και γενειοφόροι κρατεροί…
« Άναξ, παιδοτρεφές, αίμαι γιγάντων»( Νόνος, Διονυσιακά, τόμος Β΄ βιβλ. 40ο σελ. 313, στιχ. 315), και ο Απολλόδωρος λέει: « Γεννά γίγαντας εξ ουρανού … Εγένετο δε εν Παλήνη…» ( Βιβλ. Ι., 34).
Ο Πλάτων γράφει: «…εν δε τη Ατλαντίδι νήσω ταύτη, μεγάλη συνέστη και θαυμαστή δύναμις βασιλέων, κρατούσα μεν απάσης της νήσου πολλών δε άλλων νήσων και μερών της ηπείρου…»
«… Ούτοι δε οι πάντες αυτοί τε και οι έκγονοι τούτων, επί γενεάς πολλάς ώκουν, άρχοντες μεν πολλών άλλων κατά το πέλαγος νήσων και μερών της ηπείρου…»
«… Καθ’ άπερ εν τοις πρόσθεν ελέχθη περί της των θεών λέξεως ότι κατενείμαντο γην πάσαν … Ποσειδών την Ατλαντίδα λαχών, εκγόνους κατώκεισεν…»
Γράφει ο Πλάτων σχετικά με την Ατλαντίδα δείχνοντάς μας ότι είχε εποικιστεί από τα ελληνικά φύλα. Η τοποθέτηση της Ατλαντίδας στο δυτικό ημισφαίριο όπου μάλιστα όπως λέει ο Πλάτων υπήρχαν και άλλα νησιά και μία ήπειρος «κατά το πέλαγος νήσων και μερών της ηπείρου…», φανερώνει την γνώση της ύπαρξης της Αμερικανικής ηπείρου στα χρόνια του Πλάτωνα. Αφού λοιπόν ο Πλάτων γνωρίζει την ύπαρξή της είναι φυσικό να γίνει παραδεκτό, ότι οι περί της Ατλαντίδας και της Αμερικής αφηγήσεις του πρέπει να είναι αληθινές. Και γιατί να τις αμφισβητήσουμε άλλωστε όταν όλα είναι καταφανή και μιλούν για τους Έλληνες, τους λευκούς θεούς της Αμερικής στα απώτατα χρόνια της προϊστορίας;
ΠΗΓΗ : www.triklopodia.gr

Έβρος: Σχεδόν το 1/3 των κατοίκων είναι συνταξιούχοι

Νοέμβριος 13, 2013

sintaksiouxoi 0

Σχεδόν το 1/3 των κατοίκων του Έβρου είναι συνταξιούχοι, όπως προκύπτει από τον αναλυτικό χάρτη του συνταξιοδοτικού συστήματος της χώρας, που παρουσίασε το υπουργείο Εργασίας, μέσω της έκθεσης του Ενιαίου Συστήματος Ελέγχου και Πληρωμών Συντάξεων «ΗΛΙΟΣ», η οποία αποτυπώνει την εικόνα των συνταξιοδοτικών παροχών για τον τρέχοντα μήνα. Συνολικά, σε πανελλαδικό επίπεδο, ο αριθμός των συνταξιούχων ανήλθε σε 2.687.227, με μέσο εισόδημα για τις συντάξεις γήρατος τα 987,80 ευρώ.

Στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, συνολικά, καταβάλλονται 235.772 συντάξεις, για τις οποίες δαπανούνται συνολικά 112.134.718,38 ευρώ. Από αυτές, οι 172.347 είναι συντάξεις γήρατος, οι 38.239 θανάτου, οι 25.043 αναπηρικές και 143 είναι χωρίς συγκεκριμένη ένδειξη.

Τους περισσότερους συνταξιούχους της Περιφέρειας παρουσιάζει η Καβάλα, στην οποία αντιστοιχούν 61.523 συντάξεις, ήτοι 41.540 κύριες και 19.912 επικουρικές. Ακολουθεί ο Έβρος με 58.544 συντάξεις, 42.850 κύριες και 15.649 επικουρικές. Στη Ροδόπη καταγράφονται 37.806 συντάξεις, με τις κύριες να ανέρχονται σε 28.724 και τις επικουρικές σε 9.057. Στην περίπτωση της Δράμας συνολικά συντάξεις ανέρχονται σε 43.243, από τις οποίες οι 30.014 είναι κύριες και οι 13.205 επικουρικές.

Το εργατικό δυναμικό σε ελεύθερη πτώση

Σοκ, που δείχνει την ανατροπή που έχει συντελεστεί στην ελληνική κοινωνία, προκαλεί το γεγονός ότι οι άνεργοι και ο οικονομικά μη ενεργός πληθυσμός της χώρας υπερτερούν κατά 1.048.061 άτομα από τους εν ενεργεία εργαζομένους, όπως δείχνουν τα στοιχεία για την ανεργία που ανακοίνωσε η Στατιστική Αρχή.

Το 2011, οπότε η κρίση με το 1ο και το 2ο Μνημόνιο έχει πλέον δρομολογηθεί για τα καλά, οι μη ενεργοί οικονομικά παίρνουν κεφάλι και είναι περισσότεροι κατά 478.226 άτομα (4.385.932) από τους εργαζομένους που ανέρχονται σε 3.907.686. Το 2012, οι μη εργαζόμενοι είναι περισσότεροι κατά 1.000.000 και ανέρχονται σε 4.690.163, χωρίς τους συνταξιούχους, έναντι 3.642.102 εργαζομένων. Σύμφωνα με τον διευθυντή του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ, Σάββα Ρομπόλη, σύμφωνα με τα στοιχεία του Ινστιτούτου, η σχέση αυτή ξεκίνησε να ανατρέπεται από το 2009 και «σήμερα οι οικονομικά μη ενεργοί είναι κατά 1.000.000 περισσότεροι από τους εργαζομένους, με ό,τι αυτό συνεπάγεται στα έσοδα του κράτους, στους φόρους και στις εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία».

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, το ποσοστό ανεργίας για ακριβώς έναν χρόνο πριν, τον Νοέμβριο του 2012, ανήλθε σε 27,0%, έναντι 20,8% για τον ίδιο μήνα του 2011 και 26,6% τον Οκτώβριο του 2012. Το σύνολο των απασχολουμένων κατά τον Νοέμβριο του 2012 εκτιμάται ότι ανήλθε σε 3.642.102 άτομα. Οι άνεργοι ανήλθαν σε 1.350.181 άτομα, ενώ ο οικονομικά μη ενεργός πληθυσμός ανήλθε σε 3.339.982 άτομα.

Οι απασχολούμενοι μειώθηκαν κατά 265.584 άτομα σε σχέση με τον Νοέμβριο του 2011 (μείωση 6,8%) και κατά 30.144 άτομα σε σχέση με τον Οκτώβριο του 2012 (μείωση 0,8%).

Αντίθετα, οι άνεργοι αυξήθηκαν κατά 323.808 άτομα σε σχέση με τον Νοέμβριο του 2011 (αύξηση 31,5%) και κατά 20.255 άτομα σε σχέση με τον Οκτώβριο του 2012 (αύξηση 1,5%). Οι οικονομικά μη ενεργοί, δηλαδή τα άτομα που δεν εργάζονται ούτε αναζητούν εργασία, μειώθηκαν κατά 19.577 άτομα σε σχέση με τον Νοέμβριο του 2011 (μείωση 0,6%) και κατά 2.683 άτομα σε σχέση με τον Οκτώβριο του 2012 (μείωση 0,1%). (defencenet)

H Άγνωστη Ιστορία των Σκοπίων – Η ταυτότητα των κατοίκων των Σκοπίων του 15ου και 16ου αιώνα

Νοέμβριος 6, 2013

Στα διασωθέντα Οθωμανικά έγγραφα του 15ου και 16ου αιώνα,η πλειοψηφία των κάτοικων των Σκοπίων προσδιόριζαν τους εαυτούς τους κυρίως ως Βαρνταριώτες, Αλβανούς, Τουρκομάνους, Καραμανλήδες, Κούρδους, αλλά ποτέ ως Μακεδόνες.

Η Ιστορία της πόλεως των Σκοπίων κατά την διάρκεια της Οθωμανικής Περιόδου, παραμένει στο μεγαλύτερο μέρος της άγνωστη. Ελάχιστες έρευνες έχουν γίνει για την Δημογραφική και Πολιτική κατάσταση της πόλεως εκείνη την περίοδο. Αυτές που ξεχωρίζουν είναι του Τούρκου Ακαδημαϊκού Ιναλτσίκ και του Ιστορικού Φρένκελ.

Στην έρευνα του τελευταίου, μέσα από Οθωμανικά έγγραφα που αναφέρονται σε Οθωμανικούς φόρους περιουσίας και διάφορα συμβόλαια σχετικά με εισοδήματα και ιδιοκτησίες της περιόδου 1450-1550, μπορούμε να έχουμε μια πιο καθαρή εικόνα για την ταυτότητα των κατοίκων της πόλεως των Σκοπίων. Τα Σκόπια της συγκεκριμένης περιόδου περιλαμβάνουν ένα πλήθος ανθρώπων από διαφορετικές εθνότητες, όπου κυρίαρχο στοιχείο είναι οι Οθωμανοί Τούρκοι (Δείτε σχετικό πίνακα παρακάτω) . Ανάμεσα τους βρίσκονται αρκετοί με ρίζες απο την μακρινή Ανατολία. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός πως υπάρχει ένα ποσοστό Μουσουλμάνων κατοίκων των Σκοπίων που αυτοπροσδιορίζονται ως Κούρδοι (Kurd), Tουρκομάνοι (Danishmend), Καραμανλήδες (Karamanli) και με άλλους Γεωγραφικούς προσδιορισμούς από πόλεις της Ανατολίας. (Konyali, Bagdad, Kayserili, Bolulu, Saruhanli κ.α.).

Όσοι κάτοικοι προέρχονταν απο γειτονικές περιοχές αυτοπροσδιοριζόντουσαν κυρίως ως Βαρνταριώτες (Vardarli) και Αλβανοί (Αrnavud) τα οποία ήταν και τα πιο διαδεδομένα. Φυσικά o προσδιορισμός “Μακεδόνας” δεν βρίσκεται πουθενά .

Εντυπωσιακά είναι τα μεγάλα ποσοστά των κατοίκων της πόλεως των Σκοπίων που ασπάστηκαν τον Ισλαμισμό και τα οποία ξεπερνάνε το 30% σε αρκετές περιπτώσεις.

Στα διασωθέντα Οθωμανικά έγγραφα του 15ου και 16ου αιώνα,η πλειοψηφία των κάτοικων των Σκοπίων προσδιόριζαν τους εαυτούς τους κυρίως ως Βαρνταριώτες, Αλβανούς, Τουρκομάνους, Καραμανλήδες, Κούρδους, αλλά ποτέ ως Μακεδόνες.

Η Ιστορία της πόλεως των Σκοπίων κατά την διάρκεια της Οθωμανικής Περιόδου, παραμένει στο μεγαλύτερο μέρος της άγνωστη. Ελάχιστες έρευνες έχουν γίνει για την Δημογραφική και Πολιτική κατάσταση της πόλεως εκείνη την περίοδο. Αυτές που ξεχωρίζουν είναι του Τούρκου Ακαδημαϊκού Ιναλτσίκ και του Ιστορικού Φρένκελ.

Στην έρευνα του τελευταίου, μέσα από Οθωμανικά έγγραφα που αναφέρονται σε Οθωμανικούς φόρους περιουσίας και διάφορα συμβόλαια σχετικά με εισοδήματα και ιδιοκτησίες της περιόδου 1450-1550, μπορούμε

Είναι χαρακτηριστικό στο έτος 1544, το 80% του πληθυσμού των Σκοπίων ήταν Οθωμανοί Μουσουλμάνοι που αυτοπροσδιοριζόντουσαν ως Βαρνταριώτες, Αλβανοί, Τουρκομάνοι, Κούρδοι, Καραμανλίδες, αλλά ποτέ ως Μακεδόνες.

να έχουμε μια πιο καθαρή εικόνα για την ταυτότητα των κατοίκων της πόλεως των Σκοπίων. Τα Σκόπια της συγκεκριμένης περιόδου περιλαμβάνουν ένα πλήθος ανθρώπων από διαφορετικές εθνότητες, όπου κυρίαρχο στοιχείο είναι οι Οθωμανοί Τούρκοι (Δείτε σχετικό πίνακα παρακάτω) . Ανάμεσα τους βρίσκονται αρκετοί με ρίζες απο την μακρινή Ανατολία. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός πως υπάρχει ένα ποσοστό Μουσουλμάνων κατοίκων των Σκοπίων που αυτοπροσδιορίζονται ως Κούρδοι (Kurd), Tουρκομάνοι (Danishmend), Καραμανλήδες (Karamanli) και με άλλους Γεωγραφικούς προσδιορισμούς από πόλεις της Ανατολίας. (Konyali, Bagdad, Kayserili, Bolulu, Saruhanli κ.α.).

Όσοι κάτοικοι προέρχονταν απο γειτονικές περιοχές αυτοπροσδιοριζόντουσαν κυρίως ως Βαρνταριώτες (Vardarli) και Αλβανοί (Αrnavud) τα οποία ήταν και τα πιο διαδεδομένα. Φυσικά o προσδιορισμός “Μακεδόνας” δεν βρίσκεται πουθενά .

karamanlis skopje0 H Άγνωστη Ιστορία των Σκοπίων   Η ταυτότητα των κατοίκων των Σκοπίων του 15ου και 16ου αιώνα

karamanlis skopje H Άγνωστη Ιστορία των Σκοπίων   Η ταυτότητα των κατοίκων των Σκοπίων του 15ου και 16ου αιώνα

karamanlis skopje1 H Άγνωστη Ιστορία των Σκοπίων   Η ταυτότητα των κατοίκων των Σκοπίων του 15ου και 16ου αιώνα

Εντυπωσιακά είναι τα μεγάλα ποσοστά των κατοίκων της πόλεως των Σκοπίων που ασπάστηκαν τον Ισλαμισμό και τα οποία ξεπερνάνε το 30% σε αρκετές περιπτώσεις.

Skopje converts islam H Άγνωστη Ιστορία των Σκοπίων   Η ταυτότητα των κατοίκων των Σκοπίων του 15ου και 16ου αιώνα

Η Ιστορία του Οθωμανικού Εποικισμού στα Σκόπια

Η πόλη των Σκοπίων κατακτήθηκε απο τον Τούρκο Πασά Γιγκίτ, την εποχή του Σουλτάνου Μπαγιαζήτ Α’ (1392). Ακόμα και πιο πριν απο τις Οθωμανικές κατακτήσεις, τα εδάφη της τωρινής ΠΓΔΜ, είχαν γνωρίσει την ύπαρξη Τουρκικών φύλων όπως οι Ούζοι, Πετσενέγκοι, Κουμάνοι, ενώ κατά τους τελευταίους αιώνες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, οι αυτοκράτορες του Βυζαντίου είχαν εγκαταστήσει στην περιοχή του Βαρδάρη πληθυσμούς που έμειναν γνωστοί ως οι “Τούρκοι του Βαρδάρη”.

Όμως ο πραγματικός Τουρκικός εποικισμός, ο οποίος άλλαξε το Δημογραφικό σκηνικό της πόλης πραγματοποιήθηκε κατα την διάρκεια της Οθωμανικής κατοχής. Θα μπορούσαμε να κατηγοριοποιήσουμε τον Εποικισμό από Οθωμανούς προερχόμενους απο την Ανατολία σε δύο φάσεις:

(α) Την περίοδο 1391-1402

(β) Την περίοδο μετά το 1421

Όπως προαναφέραμε το έτος 1391 οι Οθωμανοί κατέλαβαν την πόλη των Σκοπίων. Η ουσιαστική Δημογραφική έκρηξη, Ισλαμοποίησης και Τουρκοποίησης ξεκίνησε αμέσως, με την τον ερχομό των πρώτων Οθωμανών εποίκων στην πόλη.

Όπως ο Τούρκος ακαδημαϊκός Μεχμέτ Ινμπασί μας πληροφορεί:

Έχοντας στρατηγική σημασία μια και βρισκόταν στα σύνορα, η πόλις των Σκοπίων έγινε αντικείμενο συστηματικού Εποικισμού μετά την κατάκτηση [..]Είναι παρόλαυτα, προφανές οι Οθωμανικές κατακτήσεις έγιναν για να εποικιστούν [*αυτά τα μέρη]”

Ο Σουλτάνος Μπαγιαζήτ Α’ εγκατέστησε τους Μουσουλμάνους Τούρκους στην περιοχή ανάμεσα στα Σκόπια και το Νις. Σύμφωνα με τον Χαλίλ Ιναλτσίκ:

Μέρη όπως τα Serez, Plovdiv, Babadag, Elbasan, Sarajevo, Silistre και Skopje ταξινομήθηκαν από τους Μπέηδες με τέτοιο τρόπο ώστε να γίνουν Τουρκικές πόλεις. “

Οι εκτιμήσεις για τον πληθυσμό των Σκοπίων ανάμεσα στα έτη 1455 και 1569 ήταν:

skopjepopulation H Άγνωστη Ιστορία των Σκοπίων   Η ταυτότητα των κατοίκων των Σκοπίων του 15ου και 16ου αιώνα

Παρατηρήστε τα άκρως ενδιαφέροντα ποσοστά των Στατιστικών. Πχ το έτος 1544, ο πληθυσμός των Σκοπίων ήταν… 80% Μουσουλμάνοι (Στο συντριπτικό ποσοστό Οθωμανοί Τούρκοι και σε ελάχιστο ποσοστό Αλβανοί) ενώ μόλις το 20% ήταν Χριστιανοί (Βούλγαροι, Έλληνες, Σέρβοι, κτλπ) !!!

Η εν λόγω κατάσταση διατηρήθηκε μέχρι τον 19ο Αιώνα.

skopje19thcent H Άγνωστη Ιστορία των Σκοπίων   Η ταυτότητα των κατοίκων των Σκοπίων του 15ου και 16ου αιώνα

Πηγές:

Έραν Φρένκελ, “Σκόπια – Από την Σερβική στην Οθωμανική Αυτοκρατορία: Προυποθέσεις για την εμφάνιση μια Βαλκανικής Μουσουλμανικής Πόλης“, 1986

Χαλίλ Ιναλτσίκ, “Η Μέση Ανατολή και τα Βαλκάνια κάτω από την Οθωμανική Αυτοκρατορία – Δοκίμια για την οικονομία και κοινωνία“,

Αναστασόφκσι, “Ισχυρισμοί για την Μακεδονική Ταυτότητα 1870-1912″

Μεχμέτ Ινμπασί, “Η πόλη των Σκοπίων και η Δημογραφική της δομή τον 19ο αιώνα”

http://history-of-macedonia.com/2010/04/12/skopia-istoria-tautotita-skopianon/

Σε 4 χρόνια το 25% των Σκοπιανών θα έχει στην κατοχή του Βουλγαρικό διαβατήριο

Νοέμβριος 6, 2013

bulgarian_passportΣε 4 χρόνια το 25% του πληθυσμού των Σκοπίων αναμένεται να έχει στην κατοχή του Βουλγαρικό διαβατήριο.

Αυτό συμπεραίνουν τουριστικά πρακτορεία της χώρας με βάση τον  αριθμό αιτήσεων χορήγησης Βουλγαρικών διαβατηρίων από τους Σκοπιανούς.

Σύμφωνα με στοιχεία τους το ποσοστό αιτήσεων για Βουλγαρικά διαβατήρια έχει αυξηθεί κατά 40%.

Χαρακτηριστικά επισημαίνουν ό,τι ο Περλεπές (Πρίλεπ), 4η μεγαλύτερη πληθυσμιακά πόλη των Σκοπίων, θα μπορούσε να ονομαστεί και “πόλη της μετανάστευσης”.

Κατά 40% αυξήθηκε το ποσοστό αιτήσεων χορήγησης βουλγαρικών διαβατηρίων στα Σκόπια.

Και αυτό γιατί καθημερινά σε αυτήν την πόλη γίνονται τουλάχιστον 10 αιτήσεις για Βουλγαρικά διαβατήρια.

Οι περισσότεροι νέοι της χώρας επιθυμούν να εργαστούν στην ΕΕ, κάτι το οποίο προσφέρει το βουλγαρικό διαβατήριο.

Μέχρι τώρα περίπου 100,000 Σκοπιανοί πολίτες έχουν Βουλγαρική υπηκοότητα, ενώ και ο Βούλγαρος ΥΠΕΞ Κ. Βιγκένιν τελευταία, έχει αυξήσει τις πιέσεις του προς την Σκοπιανή κυβέρνηση για χορήγηση περισσότερων δικαιωμάτων στην βουλγαρική μειονότητα των Σκοπίων.

http://history-of-macedonia.com/2013/10/21/skopia-plhthysmos-boylgariko-diabatirio/