Αρχείο για Οκτώβριος 2013

Νέος «Αττίλας»: Η Τουρκία «εισβάλλει» στα Κατεχόμενα & αρπάζει περιουσίες

Οκτώβριος 21, 2013

attilasΈνας νέος «Αττίλας» σχεδιάζεται και υλοποιείται αυτή τη στιγμή από την Τουρκία στην Κύπρο, αφού η Άγκυρα προχωρά σε μαζικές εξαγορές ελληνοκυπριακών ιδιοκτησιών στα Κατεχόμενα με τελικό στόχο την «τουρκοποίηση» του βόρειου τμήματος του νησιού και την de facto διχοτόμησή του. Σχέδιο που εάν επιτευχθεί θα δώσει την ευκαιρία στην Τουρκία να βάλει «χέρι» στα κοιτάσματα υδρογονανθράκων που περιλαμβάνει η κυπριακή ΑΟΖ.

H «τουρκοποίηση» των ελληνοκυπριακών περιουσιών φαίνεται πώς είναι μία καλά οργανωμένη και συστηματική επιχείρηση της Άγκυρας με απώτερο στόχο να δημιουργήσει νέα δεδομένα επί του εδάφους της Κύπρου. Έχει ξεκινήσει εδώ και χρόνια αλλά ατο τελευταίο διάστημα έχει ενταθεί προκαλώντας ανησυχία στην Κυπριακη κυβέρνηση που τώρα «ξυπνά» αντολαμβάνεται τι ακριβώς συνέβη με την «Επιτροπή Ακινήτων Περιουσιών».

Χρησιμοποιώντας την «Επιτροπή Ακινήτων Περιουσιών», η οποία συστάθηκε από την Άγκυρα καθ’ υπόδειξη του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ), η τουρκική πλευρά αντί να αποζημιώσει τους ελληνοκύπριους που στερούνται τόσα χρόνια τη χρήση της ιδιοκτησίας τους, προβαίνει στην «αρπαγή» με μικρά ποσά.

Συγκεκριμένα το ΕΔΑΔ επέβαλε στην Τουρκία να δημιουργήσει ένα εσωτερικό ένδικο μέσο, το οποίο να είναι σε θέση να προσφέρει αποτελεσματική θεραπεία στους ελληνοκύπριους ιδιοκτήτες ακινήτων περιουσιών στα Κατεχόμενα.

Όμως η Τουρκία προσπαθεί να «νομιμοποιήσει» άλλες ενέργειες, που αφορούν στις ελληνοκυπριακές περιουσίες. Μία από αυτές είναι η καταβολή αποζημίωσης στον Ελληνοκύπριο και η εξαγορά της περιουσίας του.

Δηλαδή, ενώ η θεραπεία για την οποία μιλούσε το διεθνές δικαστήριο είχε να κάνει περισσότερο με αποζημίωση για την απώλεια χρήσης (ΚΑΙ ΟΧΙ ΚΤΗΣΗΣ) της περιουσίας, η Τουρκία τελικά -με την αποδοχή ελληνοκύπριων ιδιοκτητών- τη μετέτρεψε σε εξαγορά του ακινήτου, ωθώντας τους δηλαδή στο να απολέσουν μετά την χρήση και την κτήση της περιουσίας τους.

Σε αυτό το σχέδιο της Τουρκίας η κυβέρνηση της Κύπρου έμεινε απαθής και τώρα, εκ των υστέρων εκφράζει τις ανησυχίες της. Σημειωτέον πως βρίσκονται σε εξέλιξη διαδικασίες για την επίλυση του Κυπρικού, με το… διεθνή παράγοντα να θέλει την προώθηση ενός νέου σχεδίου Ανάν. Σχέδιο που είχε βρεί θετικά διακείμενο τον νυν Πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη.

Αντιλαμβάνεται κανείς τι θα συμβεί αν η Τουρκία βάλει στο «χέρι» την περιουσία των ελληνοκυπρίων, η οποία αποτελεί το 78,6% ιδιοκτησία των ελληνοκυπρίων. Το σύνολο των κατεχομένων περιοχών (αυτό που οι ίδιοι οι Τούρκοι παρουσιάζουν ως ΤΔΒΚ) είναι 3.355 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Από αυτά, ένα 23% είναι κρατική ιδιοκτησία (δηλαδή ανήκουν στη Δημοκρατία). Στο υπόλοιπο που απομένει το 78,6% είναι ελληνοκυπριακή ιδιωτική γη και το 21,4% τουρκοκυπριακή ιδιωτική γη.

Οι αποφάσεις του ΕΔΑΔ αλλά και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου θεωρούν ως νόμιμους ιδιοκτήτες τους ελληνοκύπριους και ως εκ τούτου αυτό δημιουργεί ένα πρόβλημα στην τουρκική πλευρά. Γι’ αυτό προχώρησαν στον «νόμιμο» τρόπο τουρκοποίησης μέσω της «Επιτροπής Ακινήτων Περιουσιών».

Μέχρι στιγμής έχουν καταφέρει μέσω αυτής της διαδικασίας να τουρκοποιήσουν γύρω στα 12 τετραγωνικά χιλιόμετρα ελληνοκυπριακής γης.

Αριθμός φαινομενικά μικρός, αφού φτάνει μόλις στο 0,6% του συνόλου της ελληνοκυπριακής ακίνητης περιουσίας στα Κατεχόμενα. Πλην όμως έχει δημιουργηθεί μια βάση, η οποία διαφοροποιεί ακόμα περισσότερα τα δεδομένα στο θέμα του εδαφικού.

Χαρακτηριστική είναι η προσπάθεια, που καταβάλλει η Τουρκία αλλά και το κατοχικό καθεστώς, να «τουρκοποιήσει» συγκεκριμένες περιοχές, οι οποίες θεωρούνται ότι θα αποφέρουν μεγάλα οικονομικά οφέλη.

Τοποθετώντας κάποιος πάνω σ’ έναν χάρτη τις περιοχές για τις οποίες δόθηκαν αποζημιώσεις μέσω της «επιτροπής», μπορεί εύκολα να αντιληφθεί τις προθέσεις των Τούρκων.

Είναι οι περιοχές που επεκτείνονται σ’ όλο σχεδόν το παραθαλάσσιο μέτωπο της επαρχίας Κερύνειας μέχρι και τις πλαγιές του Πενταδακτύλου.

Ανάλογη εικόνα και στην επαρχία Αμμοχώστου, όπου οι αποζημιώσεις καλύπτουν κατά κύριο λόγο παραθαλάσσιες περιοχές, ξεκινώντας από βόρεια της πόλης των Βαρωσίων και επεκτείνονται μέχρι και το Ριζοκάρπασο.

Τα τουριστικά οφέλη είναι ένας λόγος αλλά όχι ο μοναδικός. Εάν οι Τούρκοι καταφέρουν να εξαγοράσουν το σύνολο της ελληνοκυπριακής ιδιοκτησίας, θα έχουν καταφέρει να λύσουν το Κυπριακό προς το συμφέρον τους και δια παντός. Αφού δεν θα υπάρχουν πλέον Ελληνοκύπριοι που θα έχουν νόμιμα διακιώματα ιδιοκτησίας στο βόρειο τμήμα του Νησιού.

Αφου΄η Άγκυρα εξανάγκασε τους Ελληνοκύπριους στην απώλεια χρήσης της ιδιοκτησίας τους αρα και σε απώλεια εσόδων επί 39 χρόνια, τους δελεάζει τώρα με την προοπτική απόδοσης μετρητών («ψίχουλα» δηλαδή), ώστε να παραδώσουν οριστικά τις περιουσίες τους.

Άλλωστε μετά από τοσα χρόνια μη λύσης έχουν απογοητευθεί, και μια τέτοια προοπτική σε κάποιους θα φαντάζει ελκυστική.

Οι αγορές γίνονται από το τουρκικό κράτος που είναι νόμιμη οντότητα και όχι το Ψευδοκράτος.Υπάρχει ακόμα ένας παράγοντας που πρέπει να ληφθεί υπόψιν. Η Κύπρος βρίσκεται σε καθεστώς Μνημονίου, και ολοένα περισσότεροι πολιτες της θα χρειαστουν μετρητά για να ανταπεξελθουν στα δύσκολα χρόνια που έρχονται. Συνεπώς όλως «τυχαίως» οι σχεδιασμοί των Τούρκων υλοποιούνται στη σωστή για αυτούς στιγμή. Μόλις μαθεύτηκε ότι η ΑΟΖ της Κύπρου κρύβει στα «σπλάχνα» προσοδοφόρα ενεργειακα΄κοιτάσματα. (defencenet)

Πρώην επικεφαλής Mossad: «Ποιος θα εμπιστευθεί ξανά τους Τούρκους τώρα;»

Οκτώβριος 21, 2013

ErdoganΑπρόβλεπτες  είναι ακόμη οι επιπτώσεις στις ήδη διαταραγμένες και τραυματισμένες σχέσεις της Τουρκίας με το  Ισραήλ, αλλά και κυριότερα στις σχέσεις της Τουρκίας με το ΝΑΤΟ  από την υπόθεση του κυκλώματος κατασκοπείας το οποίο αποκάλυψαν οι τουρκικές αρχές.

Η υπόθεση βγήκε στη δημοσιότητα στις 17 Οκτωβρίου από δημοσίευμα της Washigkton Post σύμφωνα με το οποίο οι τουρκικές αρχές έδωσαν στο Ιράν τα ονόματα 10 Ιρανών οι οποίοι βρίσκονταν στην Τουρκία αλλά δούλευαν για την Mossad, την ισραηλινή μυστική υπηρεσία.

Μάλιστα στο ίδιο δημοσίευμα αναφέρεται πως την απόφαση για το «κάψιμο» του ισραηλινού δικτύου κατασκοπείας κατά του Ιράν πήραν ο ίδιος ο πρωθυπουργός της χώρας Recep Tayyip Erdogan αλλά και ο επικεφαλής της υπηρεσίας ασφαλείας της Τουρκίας (ΜΙΤ) Hakan Fidan.

Μάλιστα στο δημοσίευμα της αμερικανικής εφημερίδας αναφέρεται πως η τουρκική αυτή κίνηση για την αποκάλυψη του ισραηλινού δικτύου κατασκοπείας έχει προκαλέσει «σημαντική ζημιά στο έργο των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών».

Οι επιπτώσεις όμως αγγίζουν όχι μόνο στενά τις σχέσεις των δύο χωρών αλλά και τη σχέση των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών με αντίστοιχες υπηρεσίες δυτικών χωρών.

Την πρώτη νύξη γύρω από την μελλοντικές προεκτάσεις της ιστορίας αυτής έκανε ο πρώην επικεφαλής της Mosad στρατηγός Danny Yatom ο οποίος μιλώντας εχθές σε φόρουμ που διοργάνωσε το ίδρυμα The Israel Project είπε πως φιλικές μυστικές υπηρεσίες θα περιορίσουν τη συνεργασία τους με την τουρκική ΜΙΤ λέγοντας επιπρόσθετα πως η προδοσία της εμπιστοσύνης αυτής που έκανε η Τουρκία είναι ανήκουστη στον κόσμο των μυστικών υπηρεσιών.

«Ποιος πρόκειται να τους εμπιστευθεί τώρα;», αναρωτήθηκε ο στρατηγός Danny Yatom «Ποιος πρόκειται τώρα να συνεργαστεί μαζί τους; Ποιος πρόκειται να μοιραστεί μαζί τους ξανά σημαντικές πληροφορίες ύψιστης σημασίας;» είπε ακόμη ο Yatom δίνοντας πρακτικά το στίγμα αυτών που πρόκειται να επακολουθήσουν.

«Νομίζω πως αυτό που πρό9κειται να δούμε στο κοντινό μέλλον είναι η επιδείνωση των σχέσεων μεταξύ της ΜΙΤ και όλων των μέχρι και πρότινος φιλικών παράλληλων οργανισμών».

Το συμβάν με το δίκτυο των Ιρανών που δούλευαν για την Mossad και που η μελλοντική τους τύχη θεωρείται αβέβαια – το πιθανότερο το Ιράν να τους εξολοθρεύσει σε τουρκικό έδαφος- δεν είναι το πρώτο που έχει συμβεί.

Όπως είχε αναφέρει η αμερικανική εφημερίδα The Wall Street Journal ο Fidan στο πρόσφατο παρελθόν είχε δώσει πάλι στο Ιράν σημαντικές πληροφορίες που είχαν συλλέξει αμερικανικές και ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες και που είχαν περιέλθει στην κυριότητα της ΜΙΤ βάσει των σχέσεων εμπιστοσύνης μεταξύ των δυτικών υπηρεσιών πληροφοριών.

Οι τριβές της Άγκυρας με την Ουάσιγκτον το θέμα της συνεργασίας σε θέματα πληροφοριών είχε ξεκινήσει το 2010 όταν στην CIA άρχισαν να δημιουργούνται υποψίες για την ΜΙΤ κάτω από την ηγεσία του  Hakan Fidan ότι παρέδιδε διαβαθμισμένες πληροφορίες από δυτικές υπηρεσίες στο Ιράν.

Εκείνη την εποχή ο Erdogan προσπαθούσε να βελτιώσει τις σχέσεις του με την Τεχεράνη στο πλαίσιο του… περίφημου δόγματος του Ahmet Davoutoglou «περί μηδενικών προβλημάτων με τις γειτονικές χώρες», το οποίο είχε επιχειρήσει να εξάγει και στην Ελλάδα και φυσικά η Αθήνα είχε σπεύσει να το ασπαστεί.

Έτσι ο Fidan είχε δώσει τότε διαβαθμισμένες και απόρρητες εκτιμήσεις των αμερικανικών υπηρεσιών για το Ιράν συμπεριλαμβανομένων και κάποιων για την κυβέρνηση και τα στελέχη της καθένα ξεχωριστά.

Το γεγονός ότι οι  Τούρκοι «έδωσαν στεγνά» τους Ισραηλινούς στο Ιράν σε συνδυασμό με την συμφωνία με την Κίνα για την αγορά των αντιαεροπορικών συστημάτων HQ-9 ύψους 3,4 δισ. $ έχουν δημιουργήσει και πρόκειται να δημιουργήσουν ακόμη πιο πολλά προβλήματα στις σχέσεις της Άγκυρας με τις δυτικές χώρες και κυριότερα με την Ουάσιγκτον, σε σημείο που να αναρωτούνται: τελικά για ποιον δουλεύει η Τουρκία χώρα μέλος του ΝΑΤΟ και στυλοβάτης της αμερικανικής πολιτικής στη Ανατολή;

Η μόνη χώρα  πάντως και κατά γενική πεποίθηση που εξακολουθεί και πιστεύει την Άγκυρα θεωρώντας την αξιόπιστο συνομιλητή είναι η Ελλάδα βέβαια, η οποία δεν χάνει την ευκαιρία σε επίπεδο ΥΠΕΞ να ανταλλάσσει χαμόγελα και φιλοφρονήσεις και να συζητά με την Άγκυρα και μάλιστα στο ανώτατο δυνατό επίπεδο αυτό  του  Ελληνοτουρκικού Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας. Ούτε και οι ίδιοι οι Αμερικανοί δεν τους εμπιστεύονται πια. Η Αθήνα όμως φαίνεται πως μπορεί!

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Ρωσικό δημοσίευμα: Ο ρόλος της Τουρκίας στη Συρία

Οκτώβριος 19, 2013

tourkiaΤις προάλλες, οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις προκάλεσαν πλήγμα στη ριζοσπαστική ισλαμική ομάδα «Ισλαμικό κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε» στο έδαφος της Συρίας.
Η επίθεση έγινε κοντά στην πόλη Αζάζ, στα Συρο-τουρκικά σύνορα και ήταν μια απάντηση με επίθεση με όλμους από την τουρκική θέση παρατήρησης.

Μια τέτοια συμπεριφορά από την πλευρά της Τουρκίας, η οποία στηρίζει ευρέως την ‘ένοπλη αντίσταση’ στη Συρία που την απαρτίζουν οι  ριζοσπάστες εξτρεμιστές Ισλαμιστές, αποτέλεσε μια έκπληξη για πολλούς παρατηρητές.

Ο εμπειρογνώμονας Ρούμπεν Μελκονιάν, σχολιάζοντας το περιστατικό θα σημειώσει ότι οι ενέργειες αυτές της τουρκικής πλευράς αντικατοπτρίζουν  καλύτερα την ουσία της πολιτικής της Άγκυρας.

«Η τουρκική διπλωματία και η εξωτερική πολιτική θεωρούνται ότι αποτελούν μια σύνθεση, πολύπλευρη και καλά μελετημένη στάση. Αλλά στην πραγματικότητα ακολουθεί την πρωτόγονη λογική των απλών ψεμάτων, που παρουσιάζει έναν ιδιαίτερο αντιδραστικό χαρακτήρα.

Ας αφήσουμε το ζήτημα του πως ακριβώς ο τουρκικός στρατός διεξάγει στρατιωτικές επιχειρήσεις σε έδαφος γειτονικού κράτους, και όλα αυτά, μέσα σε ένα πέπλο επιτηδευμένο με πομπώδεις ομιλίες σχετικά με… οικουμενικές αξίες.

Εξωτερικά κέντρα εξουσίας, συχνά, υποστηρίζουν τους Τούρκους λόγω της σημαντικής γεωγραφικής και γεωπολιτικής θέσης της Τουρκίας, η οποία επί δύο χρόνια πεισματικά διατηρεί πολιτική κατά του Άσαντ, αλλά δεν κατέστη σαφές πόσο σταθερή είναι αυτή η πολιτική, που θα μπορούσε να αλλάξει αμέσως, όταν φυσήξει ο άνεμος κάπου αλλού», δήλωσε ο Μελκονιάν.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, η Τουρκία πρόκειται να έρθει κάτω από τη σημαία της καταπολέμησης της τρομοκρατίας και να ενταχθεί στη διεθνή αντιτρομοκρατική ομάδα.

«Η Τουρκία αλλάζει προσωπίδα. Τέτοια είναι  και η ιστορία της που έγινε πάνω από μία φορά. Αρκεί να θυμηθούμε την Τουρκία κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο: ήταν τυπικά ουδέτερο κράτος και στην πραγματικότητα ήταν σύμμαχος της ναζιστικής Γερμανίας κατά τη γερμανική επίθεση κατά της Σοβιετικής Ένωσης και είχε επικεντρώσει τις δυνάμεις της στα σύνορα με την Αρμενία, έτοιμη να επιτεθεί στη Σοβιετική Ένωση από τα νώτα.

Εν τω μεταξύ, όταν η κατάσταση στο μέτωπο αντιστράφηκε, η Τουρκία κήρυξε τον πόλεμο στη Γερμανία και προσχώρησε στους Συμμάχους κατά το τελευταίο στάδιο του Πολέμου. Φυσικά, δεν ήταν μια καθαρή στάση», είπε ο εμπειρογνώμονας.

Ο αραβολόγος Δρ Άρμεν Πετροσιάν αναφερόμενος στην επίθεση από τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις κατά των τρομοκρατών στη Συρία, δήλωσε ότι πρόκειται για αποτυχία των αρχών της χώρας στους υπολογισμούς της στο θέμα της Συρίας.

«Όλος ο κόσμος περιμένει εξωτερική παρέμβαση στη συριακή σύγκρουση, η οποία δεν έχει συμβεί. Εξωτερικοί παράγοντες έχουν εντείνει τις διπλωματικές προσπάθειες για την επίλυση της σύγκρουσης. Σε αυτήν την επίλυση οδήγησε η κατάσταση στον λεγόμενο «Ελεύθερο Συριακό Στρατό» -ΕΣΣ,  που ήταν το προπύργιο των δυτικών δυνάμεων στη Συρία- ο οποίος τώρα  ΕΣΣ έχει χωριστεί σε πολλές ομάδες που τάχθηκαν με το ‘Μέτωπο Αλ Νούσρα’, το ‘Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε’.

Έχουν χάσει, εντελώς, κάθε ελπίδα για βοήθεια από τη Δύση και έχουν αποφασίσει να επιδιώξουν το στόχο τους, δηλαδή την ανατροπή του σημερινού προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ, την αλλαγή καθεστώτος και τη δημιουργία ενός Ισλαμικού Κράτους στη μορφή που επιθυμούν.  Έτσι οι δυτικές χώρες με την κατάρρευση των σχεδίων τους, απομακρύνθηκαν από αυτούς – η Τουρκία δεν πρόλαβε», είπε ο εμπειρογνώμονας.

Ο Άρμεν Πετροσιάν θα επισημάνει το γεγονός ότι κατά τον τελευταίο μήνα τα κορυφαία δυτικά μέσα ενημέρωσης ολοένα μιλούν για το γεγονός ότι στη Συρία παρατηρείται αύξηση του ριζοσπαστισμού και ο Ισλαμικός Παράγοντας γίνεται ολοένα  και πιο μεγάλη απειλή τόσο για τη Συρία, όσο και την περιοχή στο σύνολό της.

Ο αραβολόγος θα τονίσει ότι αυτό πρέπει να θεωρηθεί ως ένα μήνυμα.

«Μια ομαλή μετάβαση στις επικρίσεις των ριζοσπαστών ισλαμιστών σημαίνει ότι η Δύση αλλάζει τη θέση της. Οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί της έχουν αισθανθεί ότι οι προσπάθειες τους δεν θα φθάσουν στον επιθυμητό στόχο. Επιπλέον η Συρία ξεκίνησε μια προσπάθεια συμμόρφωσης  βάσει της συμφωνίας που επετεύχθη μεταξύ της Ρωσίας και των ΗΠΑ. Ως εχθροί τώρα παρουσιάζονται τα τοπικά παραρτήματα της Αλ Κάιντα και των συγγενών οργανώσεων. Μέσα σε όλο αυτό το σκηνικό η Τουρκία συνεχίζει την προηγούμενη πολιτική της- υποστηρίζει τους τρομοκράτες και απολαμβάνει τους καρπούς των κοντόφθαλμων ενεργειών τους- ενώ οι τρομοκράτες βρίσκονται εκτός ελέγχου και αρχίζουν να απειλούν και την ίδια την Τουρκία», είπε.

Τώρα, η Άγκυρα προσπαθεί να βγει από το λάκκο στον οποίο έχει πέσει. Βρίσκεται μεταξύ δύο πυρκαγιών: της επιθυμίας της για ανατροπή του καθεστώτος του Άσαντ και την ανάγκη να αμυνθεί εναντίον των τρομοκρατών που απειλούν τις ζωές των πολιτών στη χώρα της, επισημαίνει ο Πετροσιάν.

Εν ολίγοις, η σημερινή δύσκολη κατάσταση στην Τουρκία είναι το άμεσο αποτέλεσμα των αντιδραστικών πολιτικών της.

«Η Άγκυρα έχει αποτύχει να επιδείξει  ευελιξία. Στην εξωτερική πολιτική της  παίζει συνεχώς το ρόλο catch-up (πρωτοβουλίες εκ των υστέρων) και αυτό είναι που την επηρεάζει». (regnum, echedoros)

Οι NY Times αποκαλύπτουν τον διαμελισμό της Μ. Ανατολής

Οκτώβριος 3, 2013

pic-0-normΤα σενάρια για Συρία, Ιράκ, Λιβύη, Υεμένη και Σαουδική Αραβία, όπως τα περιγράφει ο αρθρογράφος Robin Wright σε προχθεσινό του άρθρο στους NY Times.

Η Συρία

«Η στρατηγική θέση της Συρίας και της εξουσίας της την έχουν κάνει ένα στρατηγικό κέντρο της Μέσης Ανατολής. Αλλά αυτή- μια πλούσια χώρα σε θρησκευτική και πολιτική πολυμορφία είναι ασταθής. Από το 1940 έως το 1970 στη Συρία, υπήρξαν δεκάδες πραξικοπήματα, μέχρι που ο Άσαντ (πατέρας) πήρε τον έλεγχο της εξουσίας.

Τώρα, μετά από 30 μήνες αιματοχυσίας, η ποικιλία αυτή αποδείχθηκε μοιραία. Σκότωσε τη χώρα και τους ανθρώπους. Η Συρία διαιρείται σε τρεις εύκολες διακριτές περιοχές και κάθε μία έχει τη σημαία και το στρατό της.

Η περιοχή της Δαμασκού, Χομς και Χάμα μέχρι την ακτή είναι υπό τον έλεγχο των Αλεβιτών της αίρεσης του Άσαντ. Στο βορρά- ένα μικρό Κουρδιστάν αυτόνομο στην πραγματικότητα από τα μέσα του 2012, όλα τα υπόλοιπα στο σουνιτικό κέντρο της χώρας.

Το Ιράκ

Ο κατακερματισμός στη Συρία θα αποτελέσει προηγούμενο για άλλες χώρες, ειδικά με το γειτονικό Ιράκ. Η Συρία και το Ιράκ είναι στην ίδια δίνη. Η σουνιτική επαρχία Ανμπάρ θα αισθάνεται πιο άνετα ενωμένη με τους σουνίτες αδελφούς στην ανατολική Συρία. Μαζί μπορούν να σχηματίσουν ένα de facto ανεξάρτητο κράτος ‘Σουνιστάν’.Οι Κούρδοι

Οι κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις στο Ιρακινό Κουρδιστάν και οι Κούρδοι στη Συρία είχαν από καιρό χωριστεί λόγω αντιφάσεων, αλλά τον Αύγουστο τα σύνορα άνοιξαν και κατέφυγαν στο Ιρακινό Κουρδιστάν 50.000 Κούρδοι της Συρίας. Αυτό δημιουργεί μια νέα εθνική κοινότητα.

Ο Μασούντ Μπαρζανί ανακοίνωσε επίσης σχέδια για την πρώτη Κουρδική Σύνοδο Κορυφής, στην οποία προβλέπεται να συγκεντρωθούν 600 αντιπρόσωποι από 40 μέρη- Ιράκ, Συρία, Τουρκία, Ιράν. Η σύνοδος θα πραγματοποιηθεί το φθινόπωρο.

Η Λιβύη

Η Λιβύη θα χωριστεί σε δύο ή τρία μέρη. Το Εθνικό Συμβούλιο της Κυρηναϊκής κήρυξε την αυτονομία του τον Ιούλιο. Οι Φεζάν στον νότο είναι πολύ διαφορετικοί πολιτισμικά από τις υπόλοιπες φυλές της Λιβύης και συνδέονται περισσότερο με τις Σαχέλ, από ό, τι στη Βόρεια Αφρική, που είναι επίσης πρόθυμοι να χωρίσουν.

Η Υεμένη

Οι αλλαγές στην Αραβική Χερσόνησο θα είναι αρκετά δραματική και απρόσμενη. Η Υεμένη μπορεί να χωριστεί σε βορρά και νότο και οι κάτοικοι σουνίτες του Νότου ενδέχεται να επιθυμούν να ενωθούν με τους αδελφούς τους στη Σαουδική Αραβία. Οι Υεμενίτες είναι φτωχοί και θα μπορούσαν να έχουν πρόσβαση στον πλούτο της Σαουδικής Αραβίας- μια άλλη διέξοδο στη θάλασσα.

Η Σαουδική Αραβία

Η πιο εντυπωσιακή ιδέα φαίνεται η βαλκανιοποίηση της Σαουδικής Αραβίας. Το πετρέλαιο ενδέχεται να εξαντληθεί σε 20 χρόνια και η κοινωνική πίεση σε συνδυασμό με το παράφρων επίπεδο διαφθοράς και ένα ποσοστό ανεργίας στο 30 τοις εκατό θα φέρει κοινωνικό βρασμό και γεωγραφικό διαχωρισμό.

Η εθνοκάθαρση που έγινε στη Συρία δημιούργησε ένα πρόβλημα, χάσμα μεταξύ των ανθρώπων. Ο θρησκευτικός πόλεμος οδήγησε σε διάσπαση μεταξύ των σουνιτών και των σιιτών σε τέτοιο βαθμό που είναι δύσκολο να καθοριστεί, σημειώνει η πηγή.

elladasimera