Αρχείο για Μαρτίου 2013

2030: ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΤΕ ΣΤΗΝ ΙΣΛΑΜΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΑNTΙΣΤΑΝ!!

Μαρτίου 30, 2013

national_flag_of_greece_clip_art_14579Το 2030 το έγκυρο ινστιτούτο PewResearchCenter εκτιμά πως στην Ελλάδα ο πληθυσμός μουσουλμανικού θρησκεύματος θα ανέρχεται στο 6,9% του ενεργού πληθυσμού ήτοι 772.000 μουσουλμάνοι σε αντίθεση με το 4,7% που είναι σήμερα το οποίο με τη σειρά του μεταφράζεται σε 527.000.

Η μεταβολή αυτή δεν πρόκειται να γίνει γιατί έλληνες χριστιανοί πρόκειται να αλλαξοπιστήσουν, αλλά γιατί θα προέλθει όπως εκτιμά το αμερικανικό ινστιτούτο από την ανεξέλεγκτη μετανάστευση προς τη χώρα, η οποία και θα επιδεινωθεί τα επόμενα χρόνια.

Εάν σκεφτούμε το γεγονός πως στις αρχές της δεκαετίας του 1990 το ποσοστό των μουσουλμάνων στην Ελλάδα μετά βίας άγγιζε το1,3% του ενεργού πληθυσμού, μπορεί εύκολα να γίνει αντιληπτό πως η χώρα αλλάζει με δραματικούς ρυθμούς, τις πραγματικές συνέπειες των αλλαγών αυτών,  αν και πολλοί τις έχουν καταδείξει,  εντούτοις ο πολιτικός κόσμος σχεδόν στο σύνολό του, κωφεύει επιδεικτικά ναρκοθετώντας ουσιαστικά το μέλλον των μελλοντικών γενιών των Ελλήνων στην ίδια τους τη χώρα.

Πάντως, σύμφωνα με τον Γεώργιο Στάμκο στο άρθρο του στο περιοδικό Άβατον – Ελλάδα 2030, 30% Μουσουλμάνοι! (Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2000, τ.12, σελ.25), μέχρι το 2030 οι μετανάστες στην Ελλάδα θα αγγίζουν τα 4 εκατομμύρια σε έναν συνολικό πληθυσμό 15-16 εκατομμυρίων κατοίκων, δηλαδή σχεδόν το 1/3 του πληθυσμού, οι περισσότεροι μουσουλμάνοι.

Γενικότερα τώρα ο πληθυσμός των μουσουλμάνων παγκοσμίως θα αυξάνεται με ρυθμό διπλάσιο από τον αντίστοιχο όλων των υπόλοιπων θρησκειών για την επόμενη εικοσαετία, οπότε και αναμένεται να σταθεροποιηθεί, σύμφωνα με δημογραφική έρευνα του Ινστιτούτου Pew. Ειδικότερα, μέχρι το 2030, το 26,3% των κατοίκων της Γης θα είναι μουσουλμάνοι, εκ των οποίων τα 58,2 εκατομμύρια θα ζουν στην Ευρώπη.

Μια έκθεση, η οποία τιτλοφορείται «Το Μέλλον του Παγκόσμιου Μουσουλμανικού Πληθυσμού», και εντάσσεται στο πρόγραμμα του Pew Forum, αναλύει τη θρησκευτική αλλαγή και την επίδρασή της στις κοινωνίες ανά τον κόσμο.

Σύμφωνα με αυτή, περίπου το 60% των μουσουλμάνων όλου του κόσμου θα κατοικούν στην περιοχή της Ασίας-Ειρηνικού το 2030, το 20% στη Μέση Ανατολή, το 17,6% στην Υποσαχάρια Αφρική, το 2,7% στην Ευρώπη και το 0,5% στις ΗΠΑ.

Μέχρι το 2030 το Πακιστάν θα ξεπεράσει την Ινδονησία και θα γίνει η χώρα με τον μεγαλύτερο πληθυσμό μουσουλμάνων, σύμφωνα με την έκθεση, ενώ η μουσουλμανική μειονότητα στην κυρίως ινδουϊστική Ινδία θα διατηρήσει την τρίτη θέση στον κατάλογο με τις χώρες που αριθμούν τους περισσότερους μουσουλμάνους.

Η συνεχιζόμενη μετανάστευση θα συμβάλλει στην αύξηση του αριθμού των μουσουλμανικών μειονοτήτων στην Ευρώπη κατά 1/3 ως το 2030, δηλαδή από 6% το ποσοστό των μουσουλμάνων στην Ευρώπη θα ανέλθει σε 8%, γράφει η έκθεση.

Οι μουσουλμάνοι στη Γαλλία θα φθάνουν τα 6,9 εκατομμύρια ή αλλιώς το 10,3% του πληθυσμού (από 4,7 εκατομμύρια, δηλαδή 7,5%), στη Βρετανία τα 5,6 εκατομμύρια (8,2%) από 2,9 εκατομμύρια και στη Γερμανία τα 5,5 εκατομμύρια (7,1%) από 4,1 εκατομμύρια (5%).

Στις ΗΠΑ ο αριθμός των μουσουλμάνων θα αυξηθεί από 0.8% που ήταν το 2010 σε 1,7% ως το 2030 «κάνοντας τους μουσουλμάνους να είναι σχεδόν ισάριθμοί με τους Εβραίους ή τους Επισκοπιανούς που βρίσκονται στις ΗΠΑ σήμερα», διαπίστωσε η μελέτη.

Μέχρι το 2030, οι μουσουλμάνοι θα αριθμούν τα 2,1 εκατομμύρια ή το 23,2% του πληθυσμού στο Ισραήλ – συμπεριλαμβανομένων των κατοίκων της Ιερουσαλήμ, αλλά όχι της Δυτικής Οχθης και της Γάζας – από 1,3 εκατομμύρια (17,7%) που ήταν το 2010.

Οι Σουνίτες μουσουλμάνοι θα συνεχίσουν να αποτελούν την συντριπτική πλειονότητα στο Ισλάμ – περίπου 87% με 90%, εκτιμά η έκθεση – ενώ ο αριθμός των Σιϊτών ενδέχεται να μειωθεί εξαιτίας του χαμηλού ποσοστού γεννήσεων στο Ιράν, όπου ζει το ένα τρίτο όλων των Σιϊτών.

Advertisements

Η ΚΡΗΤΙΚΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΦΙΛΙΣΤΑΙΩΝ

Μαρτίου 26, 2013

Sea Peoples«Εμείς οι Παλαιστίνιοι καταγόμαστε από την Κρήτη. Φύγαμε από την Κρήτη και πήγαμε στην Παλαιστίνη. Ξαναγυρίσαμε στην Κρήτη και ξαναφύγαμε από την Κρήτη και ξαναπήγαμε και εγκατασταθήκαμε μονίμως στην Παλαιστίνη…»
Γιασέρ Αραφάτ, Αθήνα 15 Δεκεμβρίου 1981

Το ζήτημα της καταγωγής του σύγχρονου παλαιστινιακού έθνους έχει απασχολήσει κατά καιρούς πλήθος ερευνητών. Οι ίδιοι αραβόφωνοι και στην πλειοψηφία τους μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα, με μεγάλο ποσοστό Ορθοδόξων μεταξύ τους, είθισται να θεωρούνται αραβικός λαός. Ωστόσο, σήμερα πλέον η συντριπτική πλειοψηφία των ειδικών επιστημόνων συμφωνούν, ότι τουλάχιστον οι αρχαίοι Παλαιστίνιοι, οι Φιλισταίοι, ήταν κρητικής καταγωγής Πελασγοί, οι οποίοι σε πανάρχαια εποχή αποίκισαν τις ακτές της Μέσης Ανατολής. Αλλά και στους αιώνες που ακολούθησαν η ελληνική παρουσία στην περιοχή ενισχύθηκε σημαντικά ιδίως κατά τα ελληνιστικά χρόνια, όταν ο ελληνικός πληθυσμός της Παλαιστίνης έφθασε να είναι το κυρίαρχο στοιχείο της περιοχής. Αυτοί οι πληθυσμοί, πελασγικοί και ελληνικοί, άρχισαν να φθίνουν τα πρώτα χρόνια του μεσαίωνα. Η ελληνική γλώσσα έπαψε να μιλιέται ιδίως μετά την εξάπλωση του Ισλάμ και την προσχώρηση των λαών αυτών στη νέα θρησκεία.

Σήμερα μετά βεβαιότητας μπορούμε να ισχυριστούμε ότι αν και η ελληνική συνείδηση σε συντριπτικό βαθμό έχει χαθεί διατηρείται όμως η θολή ανάμνηση της αιγιακής συγγένειας, ενώ η παλαιστινιακή διανόηση έχει επαναφέρει το ζήτημα της κρητικής-πελασγικής και ελληνικής καταγωγής όχι μόνο για λόγους αυτογνωσίας των ίδιων των Παλαιστίνιων αλλά και σε μία προσπάθεια γεφύρωσης του λαού αυτού με τη Δύση, με τρόπο τέτοιο όμως που να μη διαρρηγνύονται και οι έτερες συγγένειες με τον αραβικό κόσμο.
Βεβαίως το ζήτημα της καταγωγής του παλαιστινιακού έθνους που θα εξετάσουμε παρακάτω δεν πρέπει να θεωρηθεί ως μία προσπάθεια να δικαιολογήσει τους φανατικούς ισλαμιστές που δρουν στους κόλπους του λαού αυτού, οι οποίοι με μεθόδους και ιδεοληψίες αλλότριες ως προς την ελληνική κοσμοθέαση επιχειρούν όχι τόσο την εθνική αποκατάσταση του παλαιστινιακού λαού, αλλά την επιβολή θεοκρατικού καθεστώτος κινούμενοι από αίτια φονταμενταλιστικά. Οι ισλαμικές οργανώσεις που στέλνουν στο θάνατο νέους μαχητές υποσχόμενες μεταθανάτιες απολαύσεις στον παράδεισο του Αλλάχ δεν μπορούν να έχουν καμία σχέση με την ελληνική σκέψη που προτάσσει το «αμύνεσθαι περί πάτρις». Ο δρόμος του μουσουλμάνου μάρτυρα είναι εκ διαμέτρου αντίθετος με τον ελληνικό δρόμο του ήρωα.

Η αντίσταση για την ελευθερία και την πατρίδα που διδάσκει ο Ελληνισμός δεν πρέπει να συγχέεται με τη θυσία στο όνομα του Θεού, τόσο για λόγους ιδεολογικούς όσο και για λόγους Ήθους. Διότι, αληθινά γενναίος δεν μπορεί να θεωρηθεί αυτός που θυσιάζεται προσδοκώντας ως ανταμοιβή έναν καλύτερο μεταθανάτιο κόσμο με τον ίδιο πρωταγωνιστή στην αιώνια ευδαιμονία, αλλά εκείνος που θυσιάζεται για χάρη των συμπολιτών του, επιδιώκοντας για όσους αφήνει έναν καλύτερο επίγειο κόσμο, του οποίου τα αγαθά δεν θα γευτεί ο ίδιος διότι θα είναι απών.

Οι Φιλισταίοι άποικοι των Κρητικών
Ξεκινώντας από τις ίδιες τις εβραϊκές πηγές εισπράττουμε τη διαβεβαίωση, ότι οι Φιλισταίοι είναι κρητικής καταγωγής. Οι προφήτες της «Παλαιάς Διαθήκης» αναφέρουν:
«Δια τούτο τάδε λέγει Κύριος. ιδού εγώ εκτείνω την χείρα μου επί τους αλλοφύλους και εξολοθρεύσω Κρήτας και απολώ τους καταλοίπους την παραλίαν× και ποιήσω εν αυτοίς εκδικήσεις μεγάλας, και επιγνώσονται διότι εγώ Κύριος εν τω δούναι την εκδίκησίν μου επ’ αυτούς» [μετ.: «Ο Κύριος δια τούτο λέγει αυτά. Κοίταξε εγώ εκτείνω (απλώνω) την τιμωρό χείρα μου κατά των αλλοφύλων και θα καταστρέψω τους Κρήτες και όλους τους κατοίκους των παράλιων. Θα τιμωρήσω αυτούς σκληρά και έτσι θα μάθουν, ότι εγώ είμαι ο Κύριος, όταν επιφέρω την εκδίκηση μου κατ’ αυτών»] («Προφήτης Ιεζεκιήλ», κε΄. ιστ΄-ιζ΄).
«Διότι Γάζα διηρπασμένη έσται, και Ασκαλών εις αφανισμόν, και Άζωτος και Ακκαρών εκριζωθήσεται. Ουαί οι κατοικούντες το σχοίνισμα της θαλάσσης, πάροικοι Κρητών. λόγος Κυρίου εφ’ υμάς, Χαναάν γη αλλοφύλων, και απολώ υμάς εκ κατοικίας. Και έσται Κρήτη νομή ποιμνίων και μάνδρα προβάτων. Και έσται το σχοίνισμα της θαλάσσης τοις καταλοίποις οίκου Ιούδα× επ’ αυτούς νεμήσονται εν τοις οίκοις Ασκάλωνος, δείλης καταλύσουσιν από προσώπου υιών Ιούδα, ότι επέσκεπται αυτούς Κύριος ο Θεός αυτών, και αποτρέψει την αιχμαλωσίαν αυτών» [μετ.: «Διότι η Γάζα θα λεηλατηθεί, η Ασκαλών θα εξαφανιστεί, η Άζωτος στο καταμεσήμερο θα εξαφανισθεί από προσώπου της γης και η Ακκαρών θα εκριζωθεί. Αλίμονο σε αυτούς που κατοικούν τα παράλια (της Παλαιστίνης), τους απογόνους τούτους των Κρητών αποίκων. Ο λόγος του Κυρίου στρέφεται εναντίον σου, ω Χαναάν και συ χώρα των αλλοφύλων: Θα καταστρέψω εσάς και τις κατοικίες σας. Έτσι κι αλλιώς η Κρήτη θα γίνει τόπος βοσκής προβάτων και ποιμνιοστάσιο. Τα παράλια (της Παλαιστίνης) θα περιέλθουν στους Ιουδαίους, οι οποίοι επέστρεψαν από την αιχμαλωσία. Οι Ιουδαίοι θα βοσκήσουν τα πρόβατα τους εκεί, όπου πριν οι οικίες της Ασκάλωνος. Κατά το δειλινό θα διαλυθούν (οι Φιλισταίοι) ενώπιον των Ιουδαίων. Αυτό θα γίνει γιατί ο Κύριος ο θεός τους τούς επισκέφθηκε και θα τους γυρίσει από την αιχμαλωσία τους»] («Προφήτης Σοφονίας», β΄. δ΄-ζ΄).
Εκτός από την εβραϊκή μαρτυρία, ότι οι Φιλισταίοι ήταν άποικοι Κρητών, ο αναγνώστης μένει άφωνος μπροστά στη μακάβρια επικαιρότητα των βιβλικών απειλών και εξαγγελιών. Σαν να γράφτηκαν σήμερα για να περιγράψουν τις πρόσφατες σφαγές εις βάρος Παλαιστινίων στη Γάζα από τον ισραηλινό στρατό. Στις παραπάνω αναφορές της «Βίβλου» και η αρχαία ελληνική γραμματεία συμφωνεί, ότι δηλαδή οι Κρήτες είχαν αποικίσει σε πανάρχαια εποχή την Παλαιστίνη. Συγκεκριμένα ο Σαρπηδών, αδελφός του Μίνωα, συγκρούστηκε μαζί του για το θρόνο της Κρήτης. Ηττήθηκε και ακολουθούμενος από τους οπαδούς του απέπλευσε προς τη Μέση Ανατολή. Φθάνοντας εκεί έγινε βασιλιάς των Σολύμων (μετέπειτα Ιεροσολύμων):
«Όταν τα παιδιά της Ευρώπης, ο Σαρπηδόνας και ο Μίνωας μάλωσαν για τη βασιλεία και επικράτησε ο Μίνωας, ο Σαρπηδόνας έφυγε μαζί με τους συντρόφους του. Οι εξόριστοι έφθασαν στην Μιλυάδα της Ασίας, όπου σήμερα κατοικούν οι Λύκιοι. Τότε λεγόταν Μιλυάδα και οι Μιλύες λέγονταν Σόλυμοι. Βασιλιάς ήταν ο Σαρπηδόνας…» (Ηρόδοτος, Κλειώ, Βιβλίο Α΄, 173).
Τον Ηρόδοτο επιβεβαιώνει και ο Ιουδαίος ιστορικός Φλάβιος Ιώσηπος:
«Επειδή, επί της εποχής του Αβραάμ του προγόνου μας, η πόλη λεγόταν Σόλυμα. Πολλοί λένε ότι και ο Όμηρος την αποκαλεί Σόλυμα. Την δε προσωνυμία «Ιερό» οι Εβραίοι έβαλαν αργότερα. Ήταν κατά την εποχή που με τη στρατιά του Ιησού κατά των Χαναναίων και του πολέμου, κατά τον οποίο οι Χαναναίοι κράτησαν (την πόλη), που (ο Ιησούς) κατένειμε στους Εβραίους, οι οποίοι όμως δεν κατάφεραν να διώξουν (τους Χαναναίους) από τα Ιεροσόλυμα, μέχρι που την πολιόρκησε ο Δαυίδ…» (Ιώσηπος, «Ιουδαϊκή Αρχαιολογία», Ζ, 3. 10-25).
Μάλιστα ο Ιώσηπος θεωρώντας τα Σόλυμα πόλη Χαναναίων, δηλαδή Φιλισταίων, δίνει σε συνδυασμό με τον Ηρόδοτο μία ακόμη απόδειξη ότι οι Φιλισταίοι ήταν κρητικής καταγωγής.

http://www.ellinonpaligenesia2.blogspot.gr/

 

«Νονοί» της Ιταλίας ήταν οι αρχαίοι Έλληνες;

Μαρτίου 26, 2013

imagesΟ πληθυσμός της γείτονος χώρας είναι 58.462.375 (απογρ. 2005). Έγινε ανεξάρτητο και ενιαίο κράτος το 1861 (τριάντα χρόνια μετά από εμάς). Από το δημοτικό σχολείο μαθαίνουμε για την κοινή πορεία που ενώνει τους δύο λαούς, αν και για την αρχαιότητα δεν μπορούμε να μιλήσουμε για μία ξεχωριστή χώρα αλλά για την κύρια περιοχή που ζει και μεγαλουργεί ο Ελληνισμός (Μεγάλη Ελλάδα).

Οι Αρχαίοι Ελληνες, άλλωστε, ήταν οι «νονοί» της Ιταλίας. Όταν θα αποικήσουν τη χερσόνησο, θα βρουν τον ντόπιο πληθυσμό να ασχολείται αποκλειστικά με την εκτροφή των μοσχαριών. Το μοσχάρι στην ομβρική διάλεκτο ονομάζεται: vitlu <λατ. vitulus < λατ. vitalia < ελλ. ΙταλίαΟι Έλληνες θα αποκαλέσουν, μάλλον ειρωνικά, το ντόπιο πληθυσμό ως “Ιταλούς” (: γελαδάρηδες) και τη χώρα “Ιταλία” (: γη των μοσχαριών). Άλλωστε παρόμοια χρήση είχε γίνει με τη λέξη “Εύβοια” (< ευ + βους, περιοχή με πλούσια εκτροφή βοειδών).

Η λέξη “Ιταλία” απαντά για πρώτη φορά στον Ηρόδοτο. Η Ιταλία (ή “Μοσχαρία”, αν προτιμάτε), αναμφισβήτητα είναι η χώρα του ωραίου και του εκλεπτυσμένου, αν και το όνομα της δεν το συνυπογράφει. Πάντως, πέρα από κάθε διάθεση αστεϊσμού, καλό είναι να τονίσουμε ότι η ετυμολογία της λέξης επιστημονικά είναι αβέβαιη.

Η παραπάνω εκδοχή είναι η πιο ισχυρή. Άλλες πιθανές εικασίες είναι ότι προέρχεται από τον ήρωα Italo (o οποίος είναι μυθικό ήρωας και δεν έχει επιβεβαιωθεί, ιστορικά, η ύπαρξη του). Μία άλλη πιθανή εκδοχή είναι ότι προέρχεται από την ελληνική λέξη Αιθαλία (Αethalia), “η ομιχλώδης από τους καπνούς χώρα”, λόγω των ηφαιστείων της. Από την ίδια ρίζα παράγεται ετυμολογικά και το ηφαίστειο Αίτνα.

[Πηγή: 24grammata.gr]

Σιν Ντονγκ-Χιούκ: ο άνδρας που δραπέτευσε από στρατόπεδο της Β.Κορέας

Μαρτίου 26, 2013


korea_camps_0609
Για τον Σιν Ντονγκ-Χιούκ το στρατόπεδο 14 της Βορείου Κορέας ήταν ο μόνος τόπος που γνώρισε στη ζωή του. Ο Βορειοκορεάτης γεννήθηκε μέσα στο στρατόπεδο εργασίας και τα βασανιστήρια, οι εκτελέσεις, οι κακουχίες ήταν καθημερινότητα. Είκοσι τρία χρόνια μετά τη γέννησή του κατάφερε να ξεφύγει και να διηγηθεί στον κόσμο τη (συγκλονιστική) ιστορία του.

Η μητέρα του υπήρξε «δώρο» στον κρατούμενο πατέρα του, λόγω καλής επίδοσης στην εργασία. Από έξι χρονών έμαθε τι είναι σκληρή δουλειά, αφού αναγκαζόταν να δουλέψει σκληρά στα ορυχεία του στρατοπέδου.

Το καθημερινό του γεύμα περιελάμβανε λάχανο και καλαμπόκι. Ήταν πάντα το ίδιο, δεν άλλαζε ποτέ. Κρέας έτρωγε μόνο όταν έπιανε κάποιους αρουραίους.

Συχνά μαζί με τους άλλους κρατούμενους συγκεντρώνονταν για να παρακολουθήσουν τις δημόσιες εκτελέσεις. Ήταν μόλις τεσσάρων ετών όταν η μητέρα του τον πήγε σε μία τέτοια εκτέλεση και οι εικόνες δεν έφυγαν ποτέ από το μυαλό του. Αυτή ήταν η πρώτη ανάμνηση της ζωής του.

Όμως, για τον Σιν Ντονγκ-Χιούκ που γεννήθηκε μέσα στο στρατόπεδο, αυτή ήταν η ζωή του.

Σύμφωνα με τα όσα μαρτυρεί ο ίδιος, οι απαγορεύσεις ήταν αυστηρές και τιμωρούνταν με θάνατο. Είχε μάθει ότι όταν έβλεπε κάποια παραβίαση των κανόνων, θα έπρεπε αυτομάτως να την καταγγείλει, εναλλακτικά τον περίμενε ο θάνατος.

Ένα βράδυ που γύρισε σπίτι του, κρυφάκουσε τον αδελφό του και τη μητέρα του να ψιθυρίζουν. Εκείνος το είχε σκάσει από την υποχρεωτική εργασία και η μητέρα του τον συμβούλευε να δοκιμάσει να το σκάσει από το Στρατόπεδο 14.

Ο 13χρονος τότε Σιν Ντονγκ-Χιούκ έτρεξε αμέσως στον δάσκαλο και τους κατήγγειλε, ζητώντας σε αντάλλαγμα… ένα καλό γεύμα.

Μην έχοντας νιώσει ποτέ την ανθρώπινη στοργή, θεώρησε ότι αυτός ήταν ο τρόπος που έπρεπε να δράσει.

Οι φύλακες του στρατοπέδου τον συνέλαβαν και τον βασάνισαν, θέλοντας να του αποσπάσουν πληροφορίες. Σύμφωνα πάντα με μαρτυρίες του ίδιου, τον πέταξαν σε ένα κελί, όπου ένας ηλικιωμένος άνδρας φρόντισε τις πληγές του και τον έσωσε. Για τον Σιν Ντονγκ-Χιούκ η εμπειρία ήταν ένα σοκ. Δεν γνώριζε την ανθρώπινη καλοσύνη και δεν μπορούσε να φανταστεί ότι κάποιος θα μπορούσε να λειτουργήσει με αλτρουισμό.

Μερικούς μήνες μετά βγήκε από τις φυλακές. Αμέσως, οδήγησαν αυτόν και τον πατέρα του στην τοποθεσία των εκτελέσεων, όπου αναγκάστηκαν να παρακολουθήσουν την εκτέλεση της μητέρας και του αδελφού του. Ο Σιν Ντονγκ-Χιούκ δεν ένιωσε τίποτα για τον θάνατό τους.

Μερικούς μήνες μετά ένας νέος κρατούμενος ήρθε στο στρατόπεδο. Αντίθετα με τον Σιν Ντονγκ-Χιούκ δεν είχε γεννηθεί στο στρατόπεδο εργασίας και μιλούσε συνεχώς για τη ζωή του ως ελεύθερος πολίτης.

Ο Σιν Ντονγκ-Χιούκ ζήλευε, όχι τόσο τη ζωή, όσο το φαγητό.

Αρκετά χρόνια πέρασαν και ο 23χρονος άνδρας αποφάσισε να δοκιμάσει να το σκάσει. Όπως δηλώνει ο ίδιος στο ντοκιμαντέρ Στρατόπεδο 14: Ζώνη Ολοκληρωτικού Ελέγχου, στόχος του δεν ήταν η ελευθερία. Στόχος του ήταν να φάει ένα κομμάτι κοτόπουλο.

Μαζί με τον συγκρατούμενό του το έσκασαν και έφτασαν στον ηλεκτροφόρο φράχτη του στρατοπέδου. Ο συγκρατούμενός του ακούμπησε τα συρματοπλέγματα και πέθανε πάνω στον φράχτη. Όπως το σώμα του έπεσε, άνοιξε ένα κενό στο φράχτη.

Ο Σιν Ντονγκ-Χιούκ κατάφερε να περάσει πάνω από το πτώμα του συγκρατούμενού του αποφεύγοντας τα ηλεκτροφόρα σύρματα.

Ήταν πια ελεύθερος, αλλά και πολύ κουρασμένος, καθώς έφερε πάνω του τα ψυχολογικά και σωματικά σημάδια της πολυετούς κράτησής του.

Ο έξω κόσμος τον συγκλόνισε: είδε ανθρώπους να γελούν, να φοράνε τα ρούχα που επιθυμούν, να ζουν τη ζωή τους.

Μέχρι να περάσει τα σύνορα και να ζητήσει άσυλο από τη Νότιο Κορέα, έκλεβε για να ζήσει. Δεν γνώριζε τη σημασία των χρημάτων.

Σήμερα γυρίζει όλο τον κόσμο μιλώντας για την εμπειρία του. Ένα βιβλίο για τη ζωή του έχει ήδη εκδοθεί με τίτλο «Απόδραση από το Στρατόπεδο 14: Η αξιοσημείωτη Οδύσσεια ενός άνδρα από τη Βόρεια Κορέα προς την Ελευθερία στη Δύση», ενώ η ιστορία του βρίσκεται στο επίκεντρο του ντοκιμαντέρΣτρατόπεδο 14: Ζώνη Ολοκληρωτικού Ελέγχου, το οποίο προβλήθηκε στο πρόσφατο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.

Όσο για τον ίδιο; Νοσταλγεί την Βόρειο Κορέα, «είναι η μόνη πατρίδα που γνώρισα» λέει.

«Θα είμαι ο πρώτος που θα επιστρέψω στο Στρατόπεδο 14 εάν ανοίξουν ποτέ τα σύνορα» προσθέτει. «Κι ας τρώω μονάχα καλαμπόκι».

Αγγελική Στελλάκη

http://news.in.gr

Η κυπριακή κυβέρνηση εκχώρησε κυριαρχικά δικαιώματα και υποθήκευσε τα κοιτάσματα της

Μαρτίου 26, 2013

AOZXL1Υποθήκευση των υδρογονανθράκων της κυπριακής ΑΟΖ συνιστά η τραγική συμφωνία που επετεύχθη τα ξημερώματα της Δευτέρας μεταξύ της κυβέρνησης Αναστασιάδη και της τρόικας. Άλλωστε δεν μπορεί να αποτελεί σύμπτωση το γεγονός ότι καταχρεώθηκαν τα δύο ελληνικά κράτη επειδή κάθονται στην κυριολεξία πάνω σε μια θάλασσα υδρογονανθράκων.

Την επόμενη ημέρα της αποφράδας ημέρας αρκετοί είναι εκείνοι που ανησυχούν, μήπως μετά τη δήμευση των καταθέσεων έρθει και δήμευση του φυσικού αερίου; Απόλυτα εύλογη η ανησυχία και αρκετά πιθανό το σενάριο έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα.

Είναι ξεκάθαρο πώς η Γερμανία είχε διπλό στόχο. Αφενός τη «ληστεία» των μεγαλοκαταθετών στην Κύπρο και ειδικά των Ρωσικών επιχειρήσεων και αφετέρου να βάλει «χέρι» στα πλούσια κοιτάσματα υδρογονανθράκων στην Κυπριακή ΑΟΖ. Και το πέτυχε με την ενδοτικότητα της κυβέρνησης του Νίκου Αναστασιάδη, ο οποίος θέλει να εφαρμόσει την καταστροφική απόφαση του Eurogroup χωρίς αυτή να περάσει από τη Βουλή.

Το Βερολίνο απέρριψε χωρίς δεύτερη κουβέντα το εναλλακτικό σχέδιο δημιουργίας ενός Ταμείου Αλληλεγγύης από πλευράς της Κύπρου, το οποίο θα συγκέντρωνε χρήματα για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους με αντάλλαγμα τίτλους φυσικού αερίου. Αντίθετα «έδεσε» χειροπόδαρα την Κύπρο με τη συμφωνία για την οποία ο κ. Αναστασιάδης εξέφρασε την… ικανοποίηση του.

Όσοι γνωρίζουν από «πιάτσα» ξέρουν ότι οι τοκογλύφοι δεν θέλουν ποτέ να ξεχρεώσεις, για να είσαι δέσμιος τους και για να σου πάρουν την περιουσία. Τόσο απλό.

Για πολλά χρόνια η Κύπρος δεν θα μπορέσει να σταθεί στα πόδια της, αφού η ύφεση τα επόμενα δύο χρόνια θα εκτοξευθεί στο 18%, η ανεργία θα αυξηθεί δραματικά (πολλοί λένε στο 26%) και η μεγαλόνησος θα είναι πλήρως εξαρτωμένη από τους δανειστές-δυνάστες.

Εκχώρησε, όπως και η Ελλάδα, κυριαρχικά της δικαιώματα. Γι΄αυτό βέβαια φέρει τεράστιες ευθύνες και η κυβέρνηση Χριστόφια, που δεν έδωσε την άδεια στην Noble Energy να προχωρήσει στην τρίτη επιβεβαιωτική γεώτρηση του μεγέθους των κοιτασμάτων, κάτι που θα έδινε το δικαίωμα στην Κύπρο να εκδώσει ομόλογα με βάση τα κοιτάσματα φυσικού αερίου και πετρελαίου. Και φυσικά υπάρχει η απορία γιατί δεν προχώρησε;

Η Γερμανία, που πλέον έχει το πάνω χέρι στην Κύπρο μετά την «εισβολή» μέσω της τρόικας, άνοιξε και την κερκόπορτα στους Τούρκους. Από την πρώτη στιγμή η Άγκυρα έσπευσε να προειδοποιήσει τους Κυπρίους να μην τολμήσουν να δεσμεύσουν μέσω τιτλοποίησης τα κοιτάσματα φυσικού αερίου και απείλησε με πόλεμο. Η Τουρκία αναμένεται να αποθρασυνθεί δεδομένης της οικονομικής κρίσης της Κύπρου και της αδυναμίας στηριγμάτων σε χώρες ισχυρές. Μην ξεχνάμε τους παραδοσιακούς δεσμούς Βερολίνου – Άγκυρας από… αιώνες. Μην σας μπερδεύει το ξανθόν του γερμανικού γένους στον Α ΠΠ’ τους αποκαλούσαν οι Αγγλογάλλοι Ούννους (ουραλοαλταϊκό φύλο συγγενές των Τούρκων) και μάλλον όχι άδικα .

Το Βερολίνο έχει υποστηρίξει την «έξοδο» του φυσικού αερίου της Κύπρου μέσω αγωγού που θα περνάει από την Τουρκία. «Εκκωφαντική» ήταν και η μη στήριξη της Γαλλίας στην Κύπρο για τα κοιτάσματα της, τη στιγμή που η Total έχει αναλάβει πολλά από τα «οικόπεδα» της Κυπριακής ΑΟΖ για την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων. Το Παρίσι εμφανίστηκε να τρέχει πίσω από το Βερολίνο και να εκτοξεύει απειλές σε βάρος της Λευκωσίας προκειμένου να υπογράψει το μνημόνιο υποδούλωσης.

Από την πλευρά τους οι ΗΠΑ, μέσω της εκπροσώπου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Βικτόριας Νούλαντ έχουν διαμηνύσει στην Κύπρο πώς «οι ΗΠΑ πιστεύουν πως τα αποθέματα αερίου του νησιού και όλοι οι φυσικοί πόροι θα πρέπει να μοιραστούν ακριβοδίκαια, στο πλαίσιο μιας συνολικής διευθέτησης». Προφανώς εννοούσαν να πάρουν τη μερίδα του λέοντος αυτοί.

Μετά τη συμφωνία της Δευτέρας, μεταξύ τρόικας και Κυπριακής κυβέρνησης, που σαφώς αποτελεί υποθήκευση των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων, είναι να αναρωτιέται κανείς από πού ο κ. Αναστασιάδης αντλεί αισιοδοξία για το μέλλον της Κύπρου. Μήπως από εκεί που την αντλούσε και ο ΓΑΠ;

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΕΝΑ ΕΝΑ ΤΑ ΜΕΤΩΠΑ ΤΟΥΣ. ΣΕΙΡΑ ΕΧΕΙ ΤΩΡΑ Η ΕΛΛΑΔΑ

Μαρτίου 26, 2013

660x350-Hartis_Megali_Tourkia-1-NAI

Την κατάσταση αποτύπωσε με τον καλύτερο τρόπο η τουρκική εφημερίδα, Milliyet, σε δημοσίευμα της στις 23 Μαρτίου, όπου εμφανίζεται ο χάρτης της νέας Τουρκίας που περιλαμβάνει εκτός των άλλων και ολόκληρη την Κύπρο, (με κίτρινο χρώμα ), καθώς και την βόρειο Ελλάδα μέχρι τις… παρυφές της Θεσσαλονίκης. Στον ίδιο χάρτη στα τουρκικά εδάφη περιλαμβάνονται και όλες οι βόρειες επαρχίες της Συρίας που σφαδάζεται από τον εμφύλιο, καθώς και όλες οι πετρελαιοφόρες περιοχές του βορείου Ιράκ, όπου η Τουρκία ελέγχει απόλυτα τον Κούρδο ηγέτη, Μεσούτ Μπαρανί.

Η τουρκική εφημερίδα κάνει λόγο για την αναβίωση του παλιού κεμαλικού σχεδίου, αυτή την φορά με τις ευλογιές της νεοοθωμανικής Τουρκίας του Ερντογάν, που περιλάμβανε παλιά εδάφη της Οθωμανικής αυτοκρατορίας πριν αυτή καταρρεύσει οριστικά κατά τον Α παγκόσμιο πόλεμο. Εδική αναφορά γίνεται για το περίφημο μήνυμα του Αμντουλάχ Οτσαλάν από τις φυλακές του Ιμραλή, όπου κάλεσε το κουρδικό ΡΚΚ να αφήσει τα όπλα και να σταματήσουν οι εχθροπραξίες με τον τουρκικό στρατό.

Το δημοσίευα αναφέρει την αναβίωση του λεγόμενου Εθνικού Συμφώνου, που όπως είναι γνωστό από την ιστορία ήταν η συμφωνία που είχαν κάνει οι Κούρδοι με τον Κεμάλ για να πολεμήσουν στο πλευρό του κατά των Ελλήνων στην Μικρά Ασία και να συμβάλουν στις γενοκτονίες των χριστιανών με εκατοντάδας χιλιάδες θύματα σε όλη την χριστιανική ανατολή.

Η εξέλιξη αυτή με τον Οσταλάν, παράλληλα με το άγριο ξεπούλημα της Κύπρου, αλλά και η επανασύνδεση Τουρκίας Ισραήλ, έχει ενθουσιάσει την Άγκυρα που τώρα θεώρει ότι είναι σχεδόν σίγουρο πως ο ελληνισμός θα πέσει σαν ώριμο φρούτο στα χέρια της και τα ελληνικά όνειρα για τα ενεργειακά κοιτάγματα και την ΑΟΖ, θα είναι για… να γελά ο κάθε πικραμένος.

Ειδικά, όπως αναφέρουν οι περισσότεροι αρθογράφοι στον τουρκικό τύπο, (είναι χαρακτηριστικοί οι τίτλοι όπως της Hürriyet, «Büyük Türkiye», δηλαδή, «Μεγάλη Τουρκία» ), ότι μετά το μεγάλο στραπάτσο που έχει πάθει ο ελληνισμός σε όλα τα μέτωπα, τώρα δεν θα έχει καμία προοπτική η όποια ελληνική πρόθεση να προχωρήσει η Ελλάδα στην εκμετάλλευση των ενεργειακών κοιτασμάτων της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.

Αντίθετα, η μόνη λύση που υπάρχει πια για τους Έλληνες και την Κύπρο, όπως τονίζεται χαρακτηριστικά, είναι η…ελεημοσύνη από την Τουρκία μήπως και πάρουν κανένα κομματάκι από τον ενεργειακό πλούτο της περιοχής. Τα τουρκικά σχέδια, όπως αναφέρουν στη Άγκυρα, στηρίζουν και οι Γερμανοί, που έχουν μεγάλες μπίζνες με τους Τούρκους και τώρα μετά το ξεζούμισμα της Ελλάδας αυτές θα διευρυνθούν και με τα πετρέλαια και το φυσικό αέριο, αλλά και οι Αμερικανοί που είναι στο πλευρό τους και πρόσφατα, όπως διαφαίνεται, και οι Ισραηλινοί. Ακόμα και οι Ρώσοι, όπως υποστηρίζουν οι Τούρκοι, δεν τόλμησαν να θίξουν τα τουρκικά συμφέροντα από τα ενεργειακά κοιτάσματα της περιοχής.

Μετά από όλα αυτά, όπως αντιλαμβάνεται όποιος παρακολουθεί τις εξελίξεις, η προδοσία που συντελείται εδώ και τρία χρόνια στην Ελλάδα και τώρα δολοφονεί την Κύπρο, θα έχει ολέθριες συνέπιες για το μέλλον του Ελληνισμού. Η Ελλάδα με την συμβολή των δοσίλογων της έχει αποδυναμωθεί εγκληματικά και η Κύπρος τώρα θυσιάζεται με τραγικό τρόπο.

Η πολιτική κλίκα που μας έφερε μέχρι εδώ, ενώ το φάσμα της ολοκληρωτικής μας παράδοσης στα νεοοθωμανικά νύχια είναι ορατό, θα είναι υπόλογος για όλα αυτά στην ιστορία. Μονό ένας γενικός συναγερμός θα μπορέσει να σώσει ότι είναι ακόμα δυνατό να σωθεί. Συναγερμός από όσους βουλευτές έχουν ακόμα κάποιο αίσθημα εθνικής ευθύνης, από την εκκλησία, από τα συνδικάτα, από τις κοινωνικές οργανώσεις, ακόμα και από τον ελληνικό στρατό, από ότι ακόμα είναι σε θέση να αμυνθεί.

Νίκος Χειλαδάκης http://www.apocalypsejohn.com

Οι περιπτώσεις της Ελλάδας και της Κύπρου είναι οι πιο κατάλληλες για διδακτορικές διατριβές. Έχουν τόσο υλικό για επεξεργασία, που σαφώς και οι σχολές πολιτικών επιστημών μπορούν να αντλήσουν άπειρα διδάγματα για αποφυγή αλλεπάλληλων και ανεμπόδιστων από τους δυο λαούς καταστροφικών ενεργειών.

Θα βρεθούν φυσικά να πουν κάποιοι ότι δεν φταίνε καθόλου Ελλαδίτες και Κύπριοι πολίτες, παρά μόνον οι πολιτικοί τους. Αντιπαρέρχομαι ότι τους πολιτικούς οι λαοί τους ψηφίζουν, και μένω στο ότι από το 1990 είναι γνωστό πως η Κύπρος και η Ελλάδα στηρίζονται σε σαθρές βάσεις. Κάναμε πως δεν καταλαβαίναμε, μας έριχναν αυτοί που έτρωγαν την μπριζόλα το κόκαλο για να το γλύψουμε, και τώρα παριστάνουμε τους ανίδεους.

Ποιοι; Εμείς, που έχουμε γνώμη -όχι μόνον άποψη- επί παντός επιστητού, και κρίνουμε τα πάντα στα καφενεία, σύμφωνα βέβαια με όσα διαβάσαμε στις κρεμασμένες στα περίπτερα εφημερίδες ή όσα ακούσαμε από τον κομματικό ινστρούχτορα.

Μερίδιο στην ευθύνη έχουμε όλοι, όχι φυσικά στο ίδιο ποσοστό με τους ταγούς μας. Θα πουν πάλι κάποιοι το σύνηθες «μα, εγώ δεν έφαγα». Αλλά, «μάσα» δεν είναι μόνον η αρπαγή δημοσίου χρήματος. Είναι και η αναξιοκρατική τοποθέτηση σε δημόσια θέση, είναι και η χρήση προκλητικών προνομίων που αποσπάστηκαν με εκβιαστικές κινητοποιήσεις, είναι και η μη δήλωση όλων των εσόδων, είναι και η αποφυγή επιτέλεσης του καθήκοντος όπως ορίζουν οι κανόνες, είναι και χίλια δυο άλλα που μας έφεραν εδώ.

Αν δεν αλλάξουμε μυαλά, Ελλαδίτες και Κύπριοι, το μέλλον δεν είναι ευοίωνο. Η ανάληψη ευθύνης είναι παλικαρίσια ενέργεια και υποδηλώνει ταυτόχρονα πρόθεση αλλαγής συμπεριφοράς. Την κλαψούρα «δεν φταίω, άλλοι φταίνε», δεν χρειάζεται να την χαρακτηρίσω.

Μέσα σε λίγα χρόνια, η «Ελλάδα του Σημίτη, που θα γινόταν ατμομηχανή για να οδηγήσει τα Βαλκάνια», έγινε περίγελος και του Μπερίσα (έρχεται και η ώρα της αλβανικής οικονομικής κρίσης, απλώς την καλύπτουν οι υπερθνικιστικές εξάρσεις των πολιτικών τους). Και η Κύπρος που θα κολυμπούσε στα πλούτη, προσπαθεί να μαζέψει τα κομμάτια της.

Φαίνεται πως, κοντά στα άλλα, υπήρξε και συνεννόηση των Η.Π.Α. και Ισραήλ για ενδεχόμενη επίθεση στον Ιράν, οπότε η φιλοδυτική στάση της Τουρκίας είναι απαραίτητη, με τους Πάτριοτ εγκαταστημένους στα σύνορά της. Κι εμπρός στην ασφάλεια του Ισραήλ όλα τα άλλα παραμερίζονται. Ο περίφημος αγωγός που θα έφερνε το αέριο από την Κύπρο στην Ελλάδα, και από εδώ στην Ευρώπη, μάλλον μένει στο όνειρο. Το δε τραγικό είναι, πως την λύση να μεταφερθεί το αέριο από την Κύπρο στην Τουρκία, την είχε προτείνει και υπουργός της κυβέρνησης Χριστόφια. Τόση συνέπεια στη διεθνιστική «προοδευτική» ιδεολογία.

Και παρ’ όλο που οι Η.Π.Α. είχαν φανεί στην αρχή ότι βρίσκονται στο πλευρό της Κύπρου, άλλαξαν στάση, αφού ο πρώην υπουργός Εξωτερικών του Ισραήλ μας προετοίμασε για δραματικές εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η Κύπρος δεν πληρώνει μόνον τις μαύρες καταθέσεις Ρώσων ολιγαρχών, αλλά και το «όχι» στο Σχέδιο Ανάν. Καθυστέρησε για εννιά χρόνια τα σχέδια του Συστήματος για πλήρη έλεγχο του νησιού. Οι πολιτικοί της Κύπρου, όπως και οι Ελλαδίτες, απέφυγαν να προβούν σε ενέργειες πολιτικής ενδυνάμωσης του νησιού στη διεθνή σκηνή, και βρέθηκαν χωρίς συμμάχους. Ούτε η εναντίον της Ελλάδας συμπεριφορά τους προβλημάτισε. Κοίμιζαν τον λαό με τα αμύθητα πλούτη που θα έρθουν, όταν θα αρχίσει να ρέει το φυσικό αέριο. Και ούτε είχαν προσέξει, πως σε όποια χώρα πάτησαν το πόδι τους οι πετρελαϊκές εταιρίες, την ρήμαξαν.

Η Τουρκία έχει τώρα το «πάνω χέρι». Ξαναξύπνησε ο νεοθωμανισμός που είχε σκιαστεί από αλλεπάλληλες αποτυχίες. Στην εφημερίδα Μιλλιέτ δημοσιεύθηκε άρθρο της κ. Μπουρτζού Ονάλ με τίτλο «Διεύρυνση ή αλληλεγγύη», που δείχνει χάρτη της Τουρκίας, ο οποίος περιλαμβάνει όλη την Κύπρο και τμήματα της Συρίας και του Ιράκ.

Και όχι μόνον αυτό. Αλλά ο «άνετος χάρτης» (όπως τον αποκαλεί),  περιλαμβάνει επίσης το1/3 της Βουλγαρίας, την Αν. Μακεδονία και Θράκη, τα μισά νησιά του Αιγαίου, την Χαλκιδική και την Θεσσαλονίκη! Και όπως πληροφορούμαστε από τα tourkikanea, η Μιλλιέτ εκδίδεται από τον κ. Ερντογάν Ντεμιρορέν, που είναι ιδιαίτερα φίλα κείμενος στον Τούρκο πρωθυπουργό. Δεν είναι δηλαδή μια τυχαία περιθωριακή εφημερίδα.

Η στήλη επαναλαμβάνει την πρότασή της. Μόνον με πρωτοβουλία του Προέδρου για προσωρινή αναστολή του άρθρου 48, και κήρυξη της χώρας σε κατάσταση ανάγκης, όπως προβλέπει το Σύνταγμα, μπορούμε να έχουμε ελπίδες.

Ο Μακεδών – voria.gr